Ciężka sytuacja zdrowotna bliskiej osoby
Znaczenie może mieć konieczność zapewnienia opieki, gdy brak jest innych osób mogących realnie przejąć obowiązki.
Prawo karne wykonawcze
Przerwa w odbywaniu kary pozbawienia wolności pozwala czasowo opuścić zakład karny, gdy zachodzą ustawowe przesłanki. Kluczowe znaczenie ma wykazanie, że sytuacja skazanego rzeczywiście uzasadnia przerwę w wykonaniu kary.
Kodeks karny wykonawczy przewiduje dwa podstawowe rodzaje sytuacji. Pierwsza dotyczy choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie kary. W takim wypadku sąd penitencjarny udziela przerwy do czasu ustania przeszkody.
Druga grupa obejmuje ważne względy rodzinne lub osobiste. Wtedy decyzja ma charakter uznaniowy: trzeba przekonać sąd, że okoliczności są na tyle poważne, iż czasowe opuszczenie zakładu karnego jest uzasadnione.
Ustawa nie tworzy zamkniętej listy takich okoliczności. Sąd ocenia każdą sprawę indywidualnie. Samo powołanie się na trudną sytuację rodzinną nie wystarcza – trzeba ją udokumentować i wyjaśnić, dlaczego bez osobistej obecności skazanego problemu nie da się skutecznie rozwiązać.
Znaczenie może mieć konieczność zapewnienia opieki, gdy brak jest innych osób mogących realnie przejąć obowiązki.
Sąd może analizować sytuację małoletnich dzieci, dostępność innych opiekunów i skutki dalszej nieobecności skazanego.
Pożar, powódź, utrata mieszkania, nagła śmierć bliskiej osoby lub inne wyjątkowe zdarzenie mogą wymagać osobistego działania skazanego.
Przesłanką mogą być także inne wyjątkowe okoliczności osobiste, jeżeli ich charakter i waga uzasadniają czasowe wstrzymanie wykonywania kary.
Najpierw trzeba określić, czy podstawą jest stan zdrowia, ważne względy rodzinne, osobiste czy inna wyjątkowa sytuacja.
Do wniosku warto dołączyć dokumentację medyczną, zaświadczenia, dokumenty rodzinne i inne dowody potwierdzające opisaną sytuację.
Trzeba wyjaśnić, dlaczego obecność skazanego na wolności jest niezbędna oraz jaki cel ma zostać osiągnięty w czasie przerwy.
Warto wskazać miejsce pobytu, sposób rozwiązania problemu i przewidywany czas potrzebny do osiągnięcia celu przerwy.
Zobacz praktyczne omówienie argumentacji, dokumentów i okoliczności, które warto przedstawić wraz z wnioskiem.
Wniosek o przerwę w karze – poradnik →Sąd penitencjarny
O przerwie orzeka sąd penitencjarny. W posiedzeniu mają prawo uczestniczyć prokurator, skazany i jego obrońca. Jeżeli wniosek złożyli sądowy kurator zawodowy albo dyrektor zakładu karnego, również mają prawo wziąć udział w posiedzeniu.
Od 2026 r. przepisy przewidują możliwość zastosowania elektronicznej kontroli miejsca pobytu podczas przerwy wobec skazanego, wobec którego administracja zakładu karnego sporządziła negatywną prognozę kryminologiczno-społeczną. W niektórych kategoriach spraw kontrola jest co do zasady obowiązkowa, z wyjątkami przewidzianymi w ustawie.
Ocena, czy te przepisy znajdą zastosowanie, wymaga sprawdzenia podstawy skazania, treści prognozy oraz warunków technicznych.
Jeżeli przerwa trwała co najmniej rok, a skazany odbył co najmniej 6 miesięcy kary, sąd penitencjarny może – po spełnieniu ustawowych warunków – warunkowo zwolnić go z odbycia reszty kary.
Szczególna regulacja nie ma zastosowania, jeżeli kara lub suma kar pozbawienia wolności przekracza 3 lata.
Na postanowienie w przedmiocie przerwy przysługuje zażalenie. Przed jego przygotowaniem warto przeanalizować przyczyny odmowy i odnieść argumentację do konkretnych okoliczności sprawy.
Odmowa przerwy w karze – co można zrobić? →Sąd penitencjarny może udzielić przerwy, jeżeli przemawiają za tym ważne względy rodzinne lub osobiste. W przypadku choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie kary przerwa ma charakter obligatoryjny do czasu ustania przeszkody.
Nie każda trudność rodzinna uzasadnia przerwę. Trzeba wykazać, że sytuacja ma rzeczywiście istotny charakter i że obecność skazanego poza zakładem karnym jest potrzebna do rozwiązania konkretnego problemu.
Wniosek może złożyć skazany lub jego obrońca. Kodeks karny wykonawczy przewiduje również możliwość złożenia wniosku przez dyrektora zakładu karnego.
Tak. W posiedzeniu w przedmiocie przerwy mają prawo uczestniczyć prokurator, skazany i jego obrońca, a także sądowy kurator zawodowy lub dyrektor zakładu karnego, jeżeli składali wniosek.
Tak. Na postanowienie w przedmiocie przerwy przysługuje zażalenie.
Co do zasady kolejnej przerwy nie można udzielić przed upływem roku od ukończenia poprzedniej przerwy i powrotu do zakładu karnego. Ustawa przewiduje wyjątki, m.in. w razie choroby psychicznej, innej ciężkiej choroby albo innego wypadku losowego.
Możemy przeanalizować sytuację skazanego, dokumentację medyczną lub rodzinną oraz przygotować argumentację do wniosku albo zażalenia.
Informacje mają charakter ogólny. Ocena możliwości uzyskania przerwy wymaga analizy konkretnej sprawy i aktualnego stanu prawnego.