Ustal rozstrzygnięcie końcowe
Najpierw trzeba ustalić, które orzeczenie lub decyzja kończy wymaganą drogę prawną w konkretnej sprawie.
Ochrona konstytucyjnych praw i wolności
Skarga konstytucyjna jest szczególnym środkiem ochrony praw i wolności. Nie służy do ponownego rozpoznania sprawy przez kolejną instancję, lecz do zakwestionowania przepisu, na podstawie którego wydano ostateczne rozstrzygnięcie naruszające konstytucyjne prawa lub wolności skarżącego.
Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji skargę może wnieść każdy, czyje konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone. Skarga musi jednak spełniać dodatkowe wymogi wynikające z ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Kluczowe jest powiązanie naruszenia z konkretnym przepisem ustawy lub innego aktu normatywnego, który stanowił podstawę ostatecznego rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie skarżącego.
Skargę konstytucyjną wnosi się w ciągu 3 miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia, po wyczerpaniu drogi prawnej – jeżeli droga ta była przewidziana.
Najpierw trzeba ustalić, które orzeczenie lub decyzja kończy wymaganą drogę prawną w konkretnej sprawie.
Dla obliczenia terminu kluczowa jest data doręczenia skarżącemu ostatecznego rozstrzygnięcia.
Trzymiesięczny termin jest krótki, a przygotowanie prawidłowej skargi wymaga analizy aktów prawnych, orzeczeń i dokumentów z całego toku sprawy.
Trzeba dokładnie wskazać przepis ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego wydano ostateczne rozstrzygnięcie dotyczące praw, wolności albo obowiązków skarżącego.
Należy wskazać konstytucyjną wolność lub prawo, które – zdaniem skarżącego – zostały naruszone, i wyjaśnić sposób naruszenia.
Skarga powinna przedstawiać fakty i przebieg postępowania w zakresie niezbędnym do zrozumienia związku między zakwestionowanym przepisem a naruszeniem.
Należy uzasadnić niezgodność zakwestionowanego przepisu ze wskazanym prawem lub wolnością konstytucyjną oraz przedstawić argumenty na poparcie zarzutu.
Przymus profesjonalnego pełnomocnika
Co do zasady skargę konstytucyjną w imieniu skarżącego może sporządzić i wnieść wyłącznie adwokat albo radca prawny. Ustawa przewiduje wyjątki dla określonych osób, które mogą działać samodzielnie we własnej sprawie.
Sprawdzamy, czy wykorzystano zwykłe środki zaskarżenia wymagane w danym postępowaniu i które rozstrzygnięcie ma charakter ostateczny.
Ustalamy, jaki konkretny przepis stanowił podstawę ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie.
Analizujemy, które konstytucyjne prawo lub wolność może stanowić właściwy wzorzec kontroli.
Porządkujemy orzeczenia, daty, dokumenty i argumentację potrzebną do oceny zasadności oraz przygotowania skargi przez uprawnionego pełnomocnika.
Powiązane materiały
W sprawach penitencjarnych możliwość dalszej ochrony prawnej może zależeć od prawidłowego wykorzystania wcześniejszych środków zaskarżenia, treści wydanych decyzji oraz sposobu udokumentowania naruszenia praw skazanego.
Najważniejsze prawa osoby pozbawionej wolności i podstawy ich ochrony.
Przejdź do poradnika →Zasady zaskarżania decyzji organów wykonujących karę pozbawienia wolności.
Przejdź do poradnika →Jak analizować podstawę, treść i uzasadnienie rozstrzygnięć administracji.
Przejdź do poradnika →Skargę konstytucyjną wnosi się po wyczerpaniu drogi prawnej, w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia.
Co do zasady nie. Skargę może sporządzić i wnieść w imieniu skarżącego wyłącznie adwokat albo radca prawny. We własnej sprawie mogą to zrobić także osoby wskazane w ustawie, m.in. sędzia, prokurator, adwokat, radca prawny, notariusz oraz profesor albo doktor habilitowany nauk prawnych.
Skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczerpaniu drogi prawnej, o ile taka droga jest przewidziana. W praktyce trzeba sprawdzić, które zwykłe środki zaskarżenia były wymagane w konkretnej sprawie.
Przedmiotem skargi jest przepis ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd albo organ administracji publicznej ostatecznie orzekł o konstytucyjnych wolnościach, prawach lub obowiązkach skarżącego.
Nie. Skarga konstytucyjna nie służy do ponownego badania samego rozstrzygnięcia. Trzeba wskazać kwestionowany przepis oraz wyjaśnić, jakie konstytucyjne prawo lub wolność i w jaki sposób zostały przez ten przepis naruszone.
Można złożyć do właściwego sądu rejonowego wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Złożenie takiego wniosku wstrzymuje bieg terminu do wniesienia skargi na zasadach określonych w ustawie.
Możemy przeanalizować przebieg postępowania, ostateczne rozstrzygnięcie, termin i możliwy problem konstytucyjny oraz uporządkować materiał potrzebny do dalszej oceny sprawy przez uprawnionego pełnomocnika.
Skargę konstytucyjną co do zasady sporządza i wnosi adwokat albo radca prawny. Informacje na stronie mają charakter ogólny i nie zastępują indywidualnej oceny konkretnej sprawy.