Postanowienie XXV C 174/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2016 roku Sąd Okręgowy w War

--- STRONA 1 --- I.Sygn. akt XXV C 174/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2016 roku Sąd Okręgowy w Warszawie, XXV Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR (del.) Michał Jakubowski Protokolant: sekr. sąd. Aleksandra Mamrot po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2016 roku w W. sprawy z powództwa P. C. i E. C. przeciwko (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w W. o ochronę dóbr osobistych orzeka 1. Zobowiązuje pozwaną (...) Spółdzielnię Mieszkaniową w W. do złożenia oświadczenia o treści: ,, (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa przeprasza pana P. C. za naruszenie jego dóbr osobistych, jakimi są prawo do prywatności i dobre imię, którego spółdzielnia dokonała przez podanie w dniach od 17 lutego do 14 marca 2014 roku do publicznej wiadomości mieszkańców budynków Osiedla (...) obwieszczenia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy – Żoliborza w Warszawie M. P. o licytacji spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, udział w którym przysługiwał panu P. C.” i zobowiązuje pozwaną do skierowania tego oświadczenia do powoda P. C. na piśmie, jak też do podania go do publicznej wiadomości przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń i na klatkach schodowych budynków mieszkalnych na Osiedlu (...) administrowanych przez pozwaną, na jej koszt, na kartce białej formatu A4, tekstem wydrukowanym czcionką Times New Roman o rozmiarze 16. 2. Zasądza do pozwanej (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w W. na rzecz powoda P. C. kwotę 3000 (trzy tysiące) złotych tytułem zadośćuczynienia. 3. W pozostałym zakresie powództwo powoda P. C. oddala. 4. Powództwo powódki E. C. oddala w całości. 5. Zasądza od pozwanej (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w W. na rzecz powoda P. C. kwotę (...) (tysiąc dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. 6. Odstępuje od obciążania powódki E. C. kosztami procesu. Sygn. akt XXV C 174/16 UZASADNIENIE --- STRONA 2 --- Powodowie P. C. i E. C. wnieśli o: • zobowiązanie (...) Spółdzielni Mieszkaniowej do złożenia oświadczenia o treści: „ (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa przeprasza pana P. C. i panią E. C. za naruszenie ich dóbr osobistych, jakimi są prawo do prywatności i dobre imię, którego Spółdzielnia dokonała przez podanie w dniach 17 lutego do 14 marca 2014 r. do publicznej wiadomości mieszkańców budynków Osiedla (...) obwieszczenia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy -Żoliborza w Warszawie M. P. o licytacji spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, którego współwłaścicielem był pan P. C., i w którym mieszka on wraz z małżonką -E. C.”; • zobowiązanie pozwanej do skierowania powyższego oświadczenia do powodów na piśmie, jak też do podania go do publicznej wiadomości przez wywieszenie na tablicach ogłoszeń i na klatkach schodowych budynków mieszkalnych na Osiedlu (...) administrowanych przez pozwaną na jej koszt, na kartce białej formatu A4, tekstem wydrukowanym czcionką Times New Roman o rozmiarze 16; • zasądzenie od pozwanej na rzecz każdego z powodów kwot po 20.000 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych), to jest łącznie 40.000 zł, tytułem zadośćuczynienia za doznaną przez każdego z powodów krzywdę w wyniku naruszenia dóbr osobistych; • zasądzenie od pozwanej na rzecz powodów zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu strona powodowa podała, że pozwana, naruszając przepisy art. 955 § 1 i 2 k.p.c., samowolnie podała do publicznej wiadomości - przez wywieszenie na klatach schodowych, tablicach ogłoszeń i drzwiach wejściowych do budynków administrowanych przez pozwaną i znajdujących się na terenie Osiedla (...) - kserokopii obwieszczenia o licytacji przysługującego powodowi udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku administrowanym przez pozwaną. Wywieszone kserokopie obwieszczenia nie zostały w żaden sposób zanonimizowane, a w ich treści wyraźnie wskazane było imię i nazwisko powoda oraz adres lokalu, którego dotyczyła licytacja, jak też suma jego oszacowania. Takim działaniem, wedle strony powodowej, pozwana naruszyła jej dobra osobiste, tj. prawo do prywatności i dobre imię. Zdaniem powodów, jedynym podmiotem uprawnionym do podania obwieszczenia do publicznej wiadomości był komornik sądowy, a nie pozwana, która swoim działaniem spowodowała, iż powodowie w najbliższym otoczeniu spotkali się z ostracyzmem ze strony sąsiadów oraz pracowników administracji. Stan ten wywołał u nich poczucie zagrożenia i utratę poczucia bezpieczeństwa w miejscu zamieszkania. Powodowie zostali w ten sposób upokorzeni i naznaczeni w lokalnej społeczności. Czują się wyrzuceni poza nawias i traktowani lekceważąco. W tych okolicznościach, ich zdaniem, powództwo jest uzasadnione (pozew, k. 3-5). W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie solidarnie od powodów na rzecz pozwanej kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwana wskazała, że wobec nieregulowania opłat przez właścicieli lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w W., pozwana uzyskała przeciwko powodowi i drugiemu współwłaścicielowi wskazanego lokalu - P. M., szereg nakazów zapłaty wraz z klauzulą wykonalności, a dla ich realizacji wszczęła egzekucję komorniczą, w której wyniku prowadzono licytację przedmiotowego prawa do lokalu. Pozwana nadmieniła, że pierwsza licytacja zakończyła się brakiem licytantów, wobec tego komornik zarządził drugą licytację na dzień 28 lutego 2014 roku. Obwieszczenie o tej licytacji w treści odpowiadającej przepisowi art. 953 k.p.c. zostało zamieszczone przez komornika w odpowiednich miejscach przewidzianych przepisami prawa. Administracja Osiedla (...) zamieściła jednak dodatkowo kopię obwieszczenia na drzwiach kilku budynków osiedla. Zdaniem pozwanej, takie działanie było formą rozpowszechnienia informacji o mającej się odbyć licytacji i służyło poszerzeniu kręgu odbiorców powyższej wiadomości, a w efekcie zainteresowania potencjalnych nabywców kupnem licytowanej nieruchomości. Pozwana zwróciła uwagę, że pierwsza licytacja odbyła się, ale nie przyniosła skutku z uwagi na brak licytantów. Natomiast postępowanie egzekucyjne prowadzone jako egzekucja z nieruchomości jest postępowaniem kosztownym i wszelkie działania podjęte w celu minimalizacji kosztów są celowe. W ocenie pozwanej, wywieszenie ogłoszenia na drzwiach osiedla nie było bezprawne i nie skutkowało naruszeniem prawa do prywatności powodów, tym bardziej, że podjęcie wskazanych działań przez pozwaną miało na celu realizację prawomocnych i wykonalnych orzeczeń sądowych. Działanie to, wg pozwanej oparte było o interes społeczny, jakim jest wsparcie skuteczności egzekucji i nie naruszało dóbr osobistych powodów. Tym bardziej, że stan faktyczny, opisany --- STRONA 3 --- w umieszczonej kopii obwieszczenia, odpowiadał rzeczywistości oraz okolicznościom prawnym powstania obwieszczenia o licytacji. Pozwana podniosła też, iż umieszczając kopie obwieszczenia we wskazany sposób, nie miała na celu poniżenia czy też napiętnowania powodów lub też naruszenia ich dóbr osobistych (odpowiedź na pozew, k. 43-46). Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Powodowi P. C. służył od września 2002 roku udział w wysokości 1 /2 w ograniczonym prawie rzeczowym stanowiącym spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w W.. Pozostały udział w wysokości 1 /2 w przedmiotowym prawie należał do P. M. (dowód: akt notarialny rep. (...) nr (...) z dnia 4 września 2002 r. k. 70-73; odpis księgi wieczystej nr (...) k. 62-69). Wobec nieuregulowania zadłużenia z tytułu opłat za przedmiotowy lokal mieszkalny, (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa uzyskała przeciwko powodowi nakaz zapłaty w postepowaniu upominawczym wydany przez SR dla Warszawy -Żoliborza w Warszawie z dnia 31 października 2007 r. sygn. II Nc 2422/07, który po zaopatrzeniu w klauzulę wykonalności stał się podstawą do prowadzenia egzekucji komorniczej przeciwko powodowi. W wyniku prowadzonych czynności egzekucyjnych, komornik sądowy przez SR dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie dokonał zajęcia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu nr (...) przy ul. (...) w W. (dowód: zawiadomienie o wszczęciu egzekucji oraz zawiadomienie o zajęciu spółdzielczego prawa do lokalu - akta o sygn. KM 1607/08). Na zlecenie ww. komornika sądowego dokonano w dniu 16 listopada 2009 r. opisu i oszacowania ograniczonego prawa rzeczowego stanowiącego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w W. (k. 109-110 akt o sygn. KM 1607/08). W dniu 2 grudnia 2011 r. komornik wydał obwieszczenie o pierwszej licytacji ww. ograniczonego prawa rzeczowego, wyznaczając jej termin na 15 lutego 2012 r. Ponieważ pierwsza licytacja zakończyła się brakiem licytantów, w dniu 10 stycznia 2014 r. komornik sądowy wydał obwieszczenie o drugiej licytacji, której termin wyznaczono na dzień 28 lutego 2014 r. (k. 64 tom II akt o sygn. KM 1607/08). Jednocześnie komornik wystosował odezwę do SR dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie o wywieszenie obwieszczenia na tablicach ogłoszeń Urzędu Dzielnicy, Urzędu Miasta i Sądu (k. 63 tom II akt o sygn. KM 1607/08). Kserokopię obwieszenia o drugiej licytacji komornik przesłał, m.in. powodowi (k. 64 akt o sygn. KM 1607/08) oraz stronie pozwanej (okoliczność niesporna). W wyniku drugiej licytacji ostatecznie doszło do nabycia przedmiotu licytacji przez Fundusz (...) sp. k. z siedzibą w Ł., której SR dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie w dniu 30 kwietnia 2015 r. przysądził udziały we własnościowym spółdzielczym prawie do lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w W., jako że nabywca wykonał wszystkie warunki licytacyjne (postanowienie o przysądzeniu k. 148-149 w zw. z k. 156-158 akt o sygn. KM 1607/08). Kserokopię obwieszczenia o drugiej licytacji, która odbyła się w dniu 28 lutego 2014 r., pozwana w okresie od 17 lutego do 14 marca 2014 roku zamieściła na drzwiach budynków osiedla (...) (okoliczności bezsporne, zeznania powodów). Obwieszczenie zawierało imię i nazwisko powoda oraz adres lokalu będącego przedmiotem licytacji. Wywieszenie obwieszczenia wpłynęło na pogorszenie się relacji powoda z sąsiadami i znajomymi, którzy odwrócili się od niego i zaczęli go postrzegać przez pryzmat zadłużenia, jakie ma w Spółdzielni. Ciągłe pytania o to, kiedy powód się wyprowadzi z budynku Spółdzielni, wywoływały w nim złe samopoczucie i stany depresyjne. Powód czuł się dotknięty tym, że sąsiedzi mają o nim negatywne wyobrażenie i postrzegają go, jako dłużnika. Obwieszczenie o drugiej licytacji odnosiło się do danych osobowych dłużników strony pozwanej, tj. powoda P. C. oraz P. M. – współwłaścicieli lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w W.. Powódka E. C. mieszkała we wskazanym lokalu wraz z powodem, jednak nie miała w tym lokalu udziałów. Nie była też dłużnikiem Spółdzielni (fotokopie i kserokopie obwieszczenia o drugiej licytacji, k. 18-27; zeznania powoda i powódki, e-protokół k. 92). --- STRONA 4 --- Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie okoliczności bezspornych, powołanych wyżej dokumentów, jak również przesłuchania powoda i powódki. Dołączone do akt sprawy dokumenty urzędowe w pełni zasługiwały na wiarę, albowiem zostały wydane przez uprawnione do tego organy, w zakresie ich kompetencji i nie były przez strony kwestionowane. Korzystają zatem z domniemania zgodności z prawdą tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Za wiarygodne Sąd uznał także dokumenty prywatne z uwzględnieniem, że stanowią one jedynie dowód złożenia oświadczenia w nich zawartego. Sąd również nie znalazł podstaw do odmówienia im wiary. Sąd dał wiarę zeznania powoda, co do istotnych kwestii związanych z pogorszeniem się relacji powoda ze znajomymi i sąsiadami w związku z umieszczeniem przez pozwaną na drzwiach budynków osiedla (...) kserokopii obwieszczenia o drugiej licytacji, jak również negatywnych przeżyć powoda wywołanych faktem rozpowszechnienia na osiedlu treści wskazanego obwieszczenia. Z kolei zeznania powódki, Sąd ocenił jako przesadnie eksponujące negatywne przeżycia wywołane działaniami pozwanej, tym bardziej, że z okoliczności sprawy wynika, iż treść obwieszczenia o drugiej licytacji nie odnosiła się w żaden sposób do osoby powódki, a jedynie nawiązywała do sytuacji jej męża będącego powodem w niniejszej sprawie. Sąd zważył, co następuje. Powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy jednak zważyć, że pozew o naruszenie dóbr osobistych powódki E. C. nie zasługiwał na uwzględnienie ani w całości ani w części. Postępowanie dowodowe przeprowadzone w niniejszej sprawie wykazało ponad wszelką wątpliwość, że prawo do lokalu mieszkalnego objętego treścią obwieszczenia o licytacji, służyło powodowi P. C. na zasadach współwłasności z P. M., natomiast powódka E. C. nie posiadała tytułu prawnego do wskazanego lokalu na żadnym etapie prowadzonej egzekucji. Z tego też względu nie figurowała ona w żadnych publikowanych dokumentach i nie była wymieniana w żadnych pismach Spółdzielni, czy obwieszczenia komorniczych, jak również nie została wskazana i ujawniona w jakikolwiek sposób poprzez działanie pozwanej. Tak więc żaden z dowodów, jak również żadna z okoliczności sprawy nie wskazuje, aby Spółdzielnia mogła naruszyć dobra osobiste powódki. W tych okolicznościach, powództwo E. C. podlegało oddaleniu w całości. Przechodząc do materialnoprawnej oceny żądań powoda wskazać należy, iż dochodził on w niniejszej sprawie zarówno roszczeń niemajątkowych na podstawie art. 24 § 1 k.c. (pisemnych przeprosin), jak i majątkowych na podstawie art. 448 k.c.(zadośćuczynienia pieniężnego). Powód wywodził swoje roszczenia z treści art. 24 § 1 k.c. stanowiącego, iż ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Korelujący z tą normą przepis art. 448 k.c. stanowi, iż w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Ta odpowiedzialność uzależniona jest od trzech przesłanek - istnienia dobra osobistego, jego naruszenia oraz bezprawności działania. Ciężar udowodnienia pierwszej i drugiej przesłanki obciąża pokrzywdzonego (powoda). W niniejszej sprawie powód domagał się ochrony swojego dobra osobistego w postaci dobrego imienia i prawa do prywatności. Niewątpliwie dobra te mieszczą się w otwartym katalogu dóbr, o którym mowa w art. 23 k.c. Niewątpliwie pozwana swoim działaniem naruszyła przepis art. 955 § 1 i 2 k.p.c., gdyż samowolnie podała do publicznej wiadomości obwieszczenie o licytacji przysługującego powodowi udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku administrowanym przez pozwaną. Podanie do publicznej wiadomości nastąpiło przez wywieszenie --- STRONA 5 --- kserokopii obwieszczenia na klatach schodowych, tablicach ogłoszeń i drzwiach wejściowych do budynków administrowanych przez pozwaną i znajdujących się na terenie Osiedla (...). Wywieszone kserokopie obwieszczenia wskazywały imię i nazwisko powoda oraz adres lokalu, którego dotyczyła licytacja, jak też sumę jego oszacowania. Takie działanie pozwanej niewątpliwie godziło w dobra osobiste powoda, jak choćby w jego prawo do prywatności. Jakkolwiek samo w sobie podejmowanie przez wierzyciela (w tym wypadku Spółdzielnię) czynności zmierzających do uzyskania zaspokojenia należności nie jest działaniem bezprawnym, to w momencie gdy wiąże się z nękaniem dłużnika, musi zostać ocenione jako zawinione naruszenie jego miru domowego i prywatności. W judykaturze utrwaliło się stanowisko, iż działanie nadmierne, nakierowane na zastraszenie dłużnika, zmierzające do wywołania w nim uzasadnionej obawy o mir domowy, realizowane w oparciu o zasadę, według której "cel uświęca środki" nie może być oceniane inaczej niż, jako wadliwe (por. wyroki Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2014 r., VI ACa 806/13; z dnia 10 czerwca 2011 r., VI ACa 84/11). Pozwana nie kwestionowała, że podała z własnej inicjatywy do publicznej wiadomości obwieszczenie o drugiej licytacji. Nie budzi wątpliwości, że strona pozwana nie była dysponentem obwieszczenia o licytacji w cywilnym postępowaniu egzekucyjnym z nieruchomości, bowiem takim dysponentem jest komornik sądowy prowadzący to postępowanie. Sposób opublikowania obwieszczenia został uregulowany w art. 955 § 1 i 2 k.p.c. Jedynym podmiotem uprawnionym do podania obwieszczenia do publicznej wiadomości jest komornik sądowy. Na wniosek stron, i na ich koszt, komornik sądowy może opublikować obwieszczenie w inny sposób, niż sposób obligatoryjny wskazany w art. 955 § 1 k.p.c. Przepis art. 24 § 1 k.c., zawiera domniemanie bezprawności naruszenia dóbr osobistych przywołanych przykładowo w art. 23 k.c. W związku z tym określa sytuację procesową stron w toku postępowania sądowego w ten sposób, że strona powodowa zarzucająca stronie przeciwnej naruszenie dobra osobistego wskazuje swoim roszczeniem na działanie strony przeciwnej, którego skutkiem jest naruszenie jej dobra osobistego. Natomiast na stronie przeciwnej, zgodnie z domniemaniem bezprawności naruszenia dobra osobistego określonego w przywołanym art. 24 § 1 k.c., spoczywa ciężar udowodnienia braku bezprawności działania, któremu zarzucono naruszenie dobra osobistego. Strona przeciwna musi zatem wykazać, by uwolnić się od tej odpowiedzialności za naruszenie dobra osobistego, że była do tego działania uprawniona. W realiach niniejszej sprawy, strona pozwana nie wykazała, aby jej działanie nie było bezprawne. Argument, że zamieszczenie kopii obwieszczenia na budynkach osiedla było formą rozpowszechnienia informacji o mającej się odbyć licytacji i służyło poszerzeniu kręgu odbiorców powyższej wiadomości, a w efekcie miało na celu zwiększenie zainteresowania potencjalnych nabywców kupnem licytowanej nieruchomości - nie daje podstaw do odmowy udzielenia powodowi ochrony, przewidzianej w art. 24 k.c. Tym bardziej, że pozwana nie kryje, iż jej działanie było zamierzone i w pełni świadome. Informacje zawarte w treści obwieszczenia wywieszonego przez pozwaną, wywarły niewątpliwie negatywny wpływ na opinię o osobie powoda, który został przedstawiony jako dłużnik Spółdzielni. Spowodowała też, że był on odtąd postrzegany przez szerokie grono odbiorców, jako człowiek nierzetelny i żyjący kosztem innych członków Spółdzielni. Istniał zatem obiektywny stan rzeczy narażający powoda na utratę dobrego imienia w oczach osób, z którymi miał na co dzień styczność. Sąd dostrzega, że powyższe okoliczności mogły wywołać w powodzie poczucie zagrożenia i utratę poczucia bezpieczeństwa w miejscu zamieszkania, a nadto mogły potęgować niechęć innych członków Spółdzielni (zwłaszcza tych niezalegających z opłatami) do osoby powoda. Niewątpliwie zatem powód zmagał się z poczuciem krzywdy wywołanej bezprawnym i zawinionym działaniem pozwanej. Reasumując należy stwierdzić, że pozwana swym zachowaniem naruszyła dobra osobiste powoda. Pozwana nie wykazała przy tym żadnych okoliczności, które pozwalałyby ocenić jej zachowanie jako mieszczące się w ramach porządku prawnego, podyktowane obroną uzasadnionego interesu, czy też będące wyrazem wykonywania prawa podmiotowego. W tym stanie rzeczy, zgłoszone przez powoda żądanie o charakterze niemajątkowym, tj. co do usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych, zasługuje na uwzględnienie. Treść i forma oświadczenia, które Sąd nakazał wystosować do powoda uzależnione były od rodzaju naruszonego dobra, okoliczności, w jakich do naruszenia doszło oraz formy, w jakiej pozwana dokonała naruszenia. Również skutki naruszenia dobra osobistego zadecydowały o treści i formie oświadczenia. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Sąd – --- STRONA 6 --- mając za podstawę przepis art. 24 § 1 zd. 2 k.c. – zobowiązał pozwaną, aby dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych powoda, nakazując jej wystosowanie stosownego oświadczenia do powoda na piśmie, jak też do podania go do publicznej wiadomości przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń i na klatkach schodowych budynków mieszkalnych na Osiedlu (...)” administrowanych przez pozwaną. W ocenie Sądu, wyżej wskazany sposób przeproszenia powoda będzie najbardziej adekwatny do formy i rozmiaru naruszenia jego dóbr osobistych przez pozwaną. Dla zrealizowania przesłanki rzeczywistego usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych powoda, oświadczenie o jego przeproszeniu powinno mieć taki sam potencjalny zasięg oddziaływania, jak inkryminowana wypowiedź. W związku z tym, że do naruszenia dóbr osobistych doszło przez wywieszenie obwieszczenia w w/ w sposób (na tablicach ogłoszeń i na klatkach schodowych) w taki sam sposób nakazano złożenie przez stronę pozwaną stosownego oświadczenia. O powyższym orzeczono, jak w pkt 1 sentencji wyroku. Odnosząc się do roszczenia majątkowego powoda – żądania zasądzenia kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia pieniężnego, opartego o przepis art. 448 k.c. Sąd uznał, że zachowanie pozwanej było nie tyko bezprawne, ale również zawinione, bowiem zdawała ona sobie sprawę, iż nie jest ona dysponentem obwieszczenia o terminie drugiej licytacji i miała świadomość, że takim dysponentem jest wyłącznie komornik sądowy, a pomimo tego skserowała treść obwieszenia i umieściła je w budynkach administrowanego przez siebie osiedla. Niezależnie od bezprawności i zawinionego charakteru działań pozwanej, intensywność naruszonych u powoda dóbr osobistych (jak i konsekwencje tych naruszeń) nie była jednak tak znaczna, jak próbuje to przestawić strona powodowa. Należy bowiem pamiętać, że jakkolwiek działanie pozwanej było naganne, to jednak treść wywieszonych przez nią obwieszczeń zawierała prawdziwe informacje i odpowiadała oryginałowi obwieszenia wydanego przez komornika sądowego. Nic nie może zmienić faktu, że powód od lat jest dłużnikiem Spółdzielni, a jego udziały w lokalu mieszkalnym objętym treścią ogłoszenia o licytacji, zostały sprzedane w trybie prawem przewidzianym i po uprzednim przeprowadzeniu właściwego postepowania sądowego i egzekucyjnego. Z powyższych względów, Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 3.000 zł zadośćuczynienia jako adekwatną w stosunku do doznanej przez powoda krzywdy. W pozostałym zakresie, żądane przez powoda zadośćuczynienie było nazbyt wygórowane – stąd też powództwo w tym zakresie należało oddalić, o czym orzeczono, jak w pkt 3 wyroku. O obowiązku uiszczenia przez pozwaną na rzecz powoda kwoty 1.097 zł tytułem zwrotu kosztów procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. oraz w oparciu o § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015.1804 - w wersji obowiązującej na dzień wniesienia pozwu), przy uwzględnieniu, że powód poniósł koszty wynagrodzenia pełnomocnika procesowego w kwocie 1080 zł i opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Zauważyć w tym miejscu należy, iż z uwagi na fakt, iż co do zasady powód wygrał sprawę (zarówno co do żądania złożenia stosownego oświadczenia, jak też zasądzenia zadośćuczynienia) to stronę powodową należy uznać, za stronę wygrywającą spór w całości, stąd na jej rzecz od pozwanej spółdzielni zasądzono całość poniesionych przez powoda kosztów procesu. Sąd odstąpił od obciążania kosztami procesu powódki E. C. na podstawie art. 102 k.p.c., mając na uwadze trudną sytuację majątkową powódki, udokumentowaną oświadczeniem majątkowym – k.8-12. Z oświadczenia tego wynika, iż powódka osiąga jedynie niewielki dochód w wysokości 450 złotych miesięcznie, co w zestawieniu z wydatkami na wyżywienie, mieszkanie, wyłącza całkowicie możliwość ponoszenia jakichkolwiek kosztów procesu przez tą osobę. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji wyroku.