Wyrok XXV C 1297/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszawie

--- STRONA 1 --- Sygn. XXV C 1297/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXV Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR del. Adam Mitkiewicz Protokolant: Martyna Sajdak po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa D. P. przeciwko J. W., B. A., T. K. (1), E. M. (1), S. R. o ochronę dóbr osobistych 1. oddala powództwo; 2. zasądza od powoda D. P. na rzecz pozwanych B. A., S. R. i E. M. (2) kwoty po 977 zł (dziewięćset siedemdziesiąt siedem złotych) tytułem kosztów procesu; 3. zasądza od powoda D. P. na rzecz pozwanych J. W. i T. K. (1) kwoty po 960 zł (dziewięćset sześćdziesiąt złotych) tytułem kosztów procesu. Sygn. akt XXV C 1297/15 UZASADNIENIE Powód D. P. w pozwie z dnia 18 czerwca 2015 r. (data prezentaty sądowej) skierowanym przeciwko J. W., B. A., T. K. (1), E. M. (2) i S. R., wystąpił o ochronę dóbr osobistych wnosząc o: 1. zobowiązanie pozwanych do przeproszenia na piśmie powoda za naruszenie jego dóbr osobistych w postaci upokorzenia powoda jako Prezesa Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej im. (...). J. S. w W. w oczach członków i organów tej Spółdzielni oraz Związku Rewizyjnego Spółdzielni Mieszkaniowych, w terminie siedmiu dni kalendarzowych od daty uprawomocnienia się orzeczenia w niniejszej sprawie, 2. zobowiązanie pozwanych do złożenia powodowi pisemnego oświadczenia o treści następującej: "Niniejszym przepraszamy Pana D. P. - Prezesa Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej im. (...). J. S. w W. za naruszenie przez nas Jego dóbr osobistych w postaci upokorzenia --- STRONA 2 --- Go w oczach członków i organów tej Spółdzielni oraz Związku Rewizyjnego Spółdzielni Mieszkaniowych i oświadczamy, że w przyszłości nie będziemy pod adresem Pana D. P. wysuwać podobnych insynuacji", 3. upoważnienie powoda do wywieszenia oświadczenia o treści podanej w pkt 2 pozwu na tablicach ogłoszeń we wszystkich jednostkach organizacyjnych Spółdzielni Mieszkaniowej im. (...). J. S. w W. oraz w siedzibie Związku Rewizyjnego Spółdzielni Mieszkaniowych, 4. zasądzenie od każdego z pozwanych na rzecz powoda kwot po 2000 zł, tytułem zadośćuczynienia (art. 448 k.c.) za naruszenie dóbr osobistych, płatnych w terminie 14 dni kalendarzowych od daty uprawomocnienia się orzeczenia w niniejszej sprawie, wraz z ustawowymi odsetkami od daty złożenia nin. pozwu do dnia zapłaty, 5. zasądzenie od każdego z pozwanych na rzecz powoda kosztów postępowania - w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu powód podniósł, że pozwani pismem z dnia 8 maja 2015 r. skierowanym do Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej im. (...). J. S. w W., zażądali udzielenia im informacji o postępowaniach karnych toczących się z udziałem powoda. Zdaniem powoda, tym działaniem pozwani faktycznie chcieli go upokorzyć, obrazić i zdyskredytować w oczach członków Spółdzielni, jak i członków jednostek organizacyjnych Spółdzielni oraz władz Związku Rewizyjnego Spółdzielni Mieszkaniowych. W ocenie powoda, pozwani usiłowali przypisać mu popełnienie czynów karalnych, za które rzekomo poniósł on odpowiedzialność karną, tymczasem mieli oni pełną wiedzę, że powód nigdy nie został skazany przez sąd karny, gdyż postępowanie karne na które powoływali się w swoim piśmie pozwani, zostało umorzone. Zdaniem powoda, pozwani mieli pełną świadomość co do przebiegu wskazanego postępowania, gdyż część z nich uczestniczyła w charakterze publiczności w rozprawach przed sądem karnym. Wskazane okoliczności, w ocenie powoda uzasadniają żądanie pozwu, zaś kwota zadośćuczynienia ma pełnić funkcję prewencyjna przed dopuszczeniem się przez pozwanych w przyszłości podobnych naruszeń (pozew, k. 4-8). W odpowiedzi na pozew pozwani wnieśli o oddalenie powództwa w całości, jako bezzasadnego. W uzasadnieniu wskazali, że nie mieli zamiaru naruszać dóbr osobistych powoda, a w swoim piśmie nie zawarli sformułowań, czy kategorycznych stwierdzeń, które oceniałyby powoda lub zarzucały mu popełnienie czynów karalnych. Działali jedynie dla dobra spółdzielni, chcąc zweryfikować informacje dotyczące prezesa zarządu spółdzielni. Wskazywali też, że jako członkowie spółdzielni mają prawo do informacji dotyczącej osób wchodzących w skład zarządu spółdzielni i sprawujących zarząd mieniem wspólnym oraz wynagradzanych ze składek wszystkich członków. Podkreślili, że ich wystąpienie do rady nadzorczej miało na celu jedynie zweryfikowanie publicznie dostępnej informacji o toczącym się przeciwko powodowi postępowaniu karnym związanym z jego działalnością w organach innej spółdzielni – w tym też celu zażądali zamieszczenia tej sprawy w porządku obrad walnego zgromadzenia i omówienia w jego trakcie informacji dotyczący postępowań karnych związanych z osobą prezesa zarządu dotyczących jego działalności w organach innej spółdzielni mieszkaniowej. Nadto podnieśli, że pozew nie precyzuje jakie konkretnie dobra osobiste powoda zostały naruszone (odpowiedź na pozew: k. 64-70, k. 85-87, k. 95-97, k. 104 -106, k. 113-115). Na rozprawie w dniu 1 lutego 2016 r. pełnomocnik powoda sprecyzował, że zostały naruszone dobra osobiste powoda w postaci podważenia jego fachowości, wiarygodności i uczciwości jako prezesa zarządu spółdzielni (protokół z rozprawy – k. 158). W toku postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwani J. W., B. A., S. R., E. M. (2) i T. K. (1) są członkami Spółdzielni Mieszkaniowej im. (...). J. S. w W. (okoliczność niesporna). --- STRONA 3 --- Pismem z 5 maja 2015 r. (data sporządzenia pisma – k. 10), pozwani zawiadomili Radę Nadzorczą Spółdzielni, że przed Sądem Rejonowym dla m. st. Warszawy pod sygn. akt IV K 549/06 toczy się postępowanie karne, w którym jednym z oskarżonych jest powód pełniący funkcję prezesa zarządu Spółdzielni. Pismo zostało przesłane do wiadomości także Związkowi Rewizyjnemu Spółdzielni Mieszkaniowych, kancelarii adwokackiej oraz R. Osiedli (...): M., N. i S.. W piśmie pozwani zwrócili się do Rady Nadzorczej o udzielenie informacji oraz wydanie kopii dokumentów dotyczących spraw karnych związanych z osobą prezesa zarządu, a nadto wprowadzenie do porządku obrad walnego zgromadzenia oznaczonej sprawy i omówienie jej w trakcie walnego zgromadzenia, a w konsekwencji wyjaśnienie informacji dotyczących postępowań karnych związanych z osobą prezesa i wyniku tych postepowań. Motywacją działania pozwanych było dobro Spółdzielni, a przez to uzyskanie bliższej informacji o wyniku postępowań karnych związanych z osobą prezesa zarządu. Pozwani nie mieli zaufania do osoby prezesa zarządu, gdyż dochodziły do nich informacje, że toczy się przeciwko niemu postępowanie karne za okres jego pracy w organach innej spółdzielni mieszkaniowej. Pozwani B. A. i E. M. (2) uczestniczyli w charakterze publiczności w jednym z postępowań karnych dotyczących osoby powoda - osoby zeznające w tamtym postępowaniu mówiły o nieprawidłowościach w działaniach powoda, jako prezesa zarządu Spółdzielni (...). Pozwani niepokoili się o zarząd majątkiem swojej Spółdzielni. Informacje, których zweryfikowania i wyjaśnienia zażądali od Rady Nadzorczej, dotyczyły powoda jako prezesa zarządu i wiązały się z jego działalnością zawodową (kserokopia pisma pozwanych, k. 10-11; zeznania pozwanych J. W., B. A., T. K. (2), E. M. (2), S. R. k 187-191). Powód pełnił w przeszłości funkcję prezesa zarządu (...) w W., jednak został ostatecznie odwołany z tego stanowiska decyzją rady nadzorczej, po wcześniejszym złożeniu rezygnacji z pełnionej funkcji. Wobec powoda toczyło się postępowanie karne dotyczące okresu jego pracy w (...) w W. – umorzono je z uwagi na brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa (kserokopia odpisu uchwały Rady Nadzorczej (...) z dnia 10 kwietnia 2002 r. – k. 82, protokół z posiedzenia Rady Nadzorczej (...) , k. 83-84; kserokopia postanowienia Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy IV Wydział Karny sygn. akt IV K 634/12 dot. D. P. oskarżonego o czyn z art. 286 § 1 k.k., art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i inne, k. 25; zeznania powoda – k. 158-161). Na dzień 8 maja 2015 r. powód D. P. nie figurował w kartotece karnej Krajowego Rejestru Karnego (kserokopia zapytania skierowanego do Biura Informacyjnego KRK – k. 14). Walne Zgromadzenie Spółdzielni Mieszkaniowej im. gen. J. S. w W. udzieliło powodowi - jako prezesowi zarządu, absolutorium za lata 2012-2014 (kserokopie uchwał Walnego Zgromadzenia, k. 179-181). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie okoliczności bezspornych, wynikających z uprzednio powołanych dokumentów, jak również niekwestionowanych co do zgodności z oryginałami kserokopii dokumentów. Dokumenty i ich odpisy w pełni zasługują na wiarę, albowiem zostały wydane przez uprawnione do tego organy, w zakresie ich kompetencji i nie były przez strony kwestionowane. Dokumenty urzędowe korzystają z domniemania zgodności z prawdą tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Dokumenty prywatne stanowią dowód złożenia oświadczenia w nich zawartego. Sąd również nie znalazł podstaw do ich kwestionowania. Sąd dał wiarę zeznaniom pozwanych J. W., B. A., T. K. (2), E. M. (2) i S. R., w szczególności co do okoliczności w jakich dowiedzieli się oni o postępowaniu karnym dotyczącym osoby powoda i związanym z jego działalnością jako prezesa zarządu innej spółdzielni mieszkaniowej, jak również motywacji pozwanych – dyktowanej troską o dobro Spółdzielni - do uzyskania pełnej informacji o sposobie zakończenia postępowań karnych związanych z działalnością zawodową powoda. Zeznania te były rzeczowe, spójne i konsekwentne, a nadto w zestawieniu z całokształtem zebranego materiału dowodowego, układały się w logiczną całość, nie pozostawiając wątpliwości co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd nie znalazł żadnych podstaw do ich zakwestionowania w jakimkolwiek zakresie. Z kolei zeznania powoda - poza tą ich częścią, która była spójna z dokumentacją zebraną w sprawie - nie mogły stanowić podstawy ustaleń faktycznych, gdyż w szczególności stanowiły one odbicie subiektywnego wrażenia powoda, że jego dobra osobiste zostały naruszone i emocjonalnej reakcji na to naruszenie. Za gołosłowne należy uznać twierdzenia powoda, jakoby pozwani przed --- STRONA 4 --- sformułowaniem pisma do Rady Nadzorczej (k. 10-11) mieli wiedzę o wyniku zakończonego postępowania karnego w sprawie powoda. Powód w żaden sposób nie uprawdopodobnił, jakoby udzielał na Walnych Zgromadzeniach Spółdzielni informacji o wyniku zakończonych postępowań karnych dotyczących jego zawodowej działalności jako członka zarządu Spółdzielni (...)– w szczególności nie przedstawił odpisu żadnego protokołu z zebrań Walnego Zgromadzenia Spółdzielni Mieszkaniowej im. gen. J. S. w W., który dowodziłby, że takiej informacji faktycznie udzielał członkom Spółdzielni. Podobnie powód w żaden sposób nie udowodnił, ani nawet nie uprawdopodobnił, że pozwani znali prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie karnej dotyczącej jego działalności, jako prezesa zarządu Spółdzielni (...) – okoliczność udziału niektórych pozwanych w charakterze publiczności w postępowaniu karnym dot. działalności powoda nie dowodzi w żadnym razie, że pozwani byli obecni na wszystkich terminach rozpraw, w tym na ogłoszeniu orzeczenia kończącego sprawę w danej instancji oraz, że mieli wiedzę o prawomocnym rozstrzygnięciu w sprawie. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Podstawę prawną żądań powoda stanowiły art. 23 i 24 k.c. Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów, dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Przepis art. 24 § 1 k.c. stanowi zaś, że ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. W literaturze i orzecznictwie podkreśla się, że bezprawność winna być traktowana w kategoriach obiektywnej (przedmiotowej) kwalifikacji czynu z punktu widzenia jego zgodności z prawem i zasadami współżycia społecznego. Działaniem bezprawnym jest zatem działanie sprzeczne z normami prawa lub zasadami współżycia społecznego. Natomiast okolicznościami wyłączającymi bezprawność są: działania mające oparcie w przepisach prawa, działania za zgodą pokrzywdzonego oraz w wykonywaniu prawa podmiotowego (por. wyrok Sądu Najwyższego z 4 czerwca 2003 r., sygn. akt I CKN 480/01), a także w obronie uzasadnionego interesu społecznego. Udzielenie ochrony dóbr osobistych jest uzależnione zatem od spełnienia dwóch przesłanek – naruszenia dobra osobistego oraz bezprawności tego zachowania. W przypadku żądania dotyczącego udzielenia ochrony majątkowej, to jest zasądzenia zadośćuczynienia (art. 448 k.c.), wyrażane są rozbieżne poglądy dotyczące konieczności wystąpienia kolejnej przesłanki w postaci zawinienia sprawcy naruszenia - przyznanie „odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę” wymaga bowiem, oprócz ustalenia rodzaju dobra, które zostało naruszone, stopnia nasilenia i czasu trwania ujemnych przeżyć psychicznych spowodowanych naruszeniem, także uwzględnienia stopnia winy osoby naruszającej dobra osobiste. Jednak także w tym zakresie pozostaje rzeczą oczywistą i niesporną, że trzeba wymagać dwóch przesłanek poprzednio wymienionych. Ciężar dowodu w zakresie wykazania przesłanki istnienia dobra osobistego oraz jego naruszenia ciążył na powodzie, bezprawność natomiast objęta jest domniemaniem, dlatego też to pozwani musieli wykazywać, że ich działanie – naruszające konkretne dobro osobiste powoda – nie było bezprawne. Powód próbował w niniejszym postępowaniu wykazać, że doszło do naruszenia jego dóbr osobistych na skutek skierowania przez pozwanych do Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej im. (...). J. S. w W., pisma (żądania) zweryfikowania i udzielenia informacji odnośnie postępowań karnych dotyczących działalności zawodowej powoda związanej z pełnieniem funkcji prezesa zarządu innej spółdzielni mieszkaniowej. Przy czym pełnomocnik powoda (k.158) wyjaśniając, jakie dobra prawne powoda zostały naruszone wskazywał, że swoim działaniem pozwani podważyli jego fachowość, wiarygodność i uczciwość jako prezesa zarządu Spółdzielni. Fachowość, wiarygodność i uczciwość nie są dobrami osobistymi nie zostały wymienione w treści art. 23 k.c., wiarygodność i uczciwość stanowią cechy charakteru, a fachowość to pojęcie odnoszące się do kompetencji zawodowych człowieka, --- STRONA 5 --- jego umiejętności znajomości dziedziny którą się zajmuje. Powód zatem nie wskazał dobra osobistego którego ochrony się domaga i już tylko z tego powodu powództwo podlegało oddaleniu. Gdyby nawet wnioskować, że powód upatruje w działaniu pozwanych naruszenia takich dóbr osobistych jak dobre imię – cześć to w ocenie Sądu również nie doszło do jego naruszenia. Pozwani z kolei dowodzili, że ich działanie nie było bezprawne, gdyż nie było obliczone na naruszenie dóbr osobistych powoda, a dotyczyło jedynie jego działalności zawodowej członka zarządu, a nadto miało na celu wyłącznie dobro Spółdzielni i zostało zainicjowane przez osoby będące członkami tej Spółdzielni, zatem przez osoby mające prawo do informacji dotyczącej osób zarządzających mieniem Spółdzielni i wynagradzanych ze składek wszystkich członków. Z treści pism (k. 10-11, 24) kierowanych przez pozwanych do Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej im. (...). J. S. w W. wynika, że na podstawie uzyskanych informacji, zawiadomili oni organy Spółdzielni o toczącym się przeciwko powodowi postępowaniu karnym dotyczącym okresu jego pracy w organach innej spółdzielni mieszkaniowej i chcieli uzyskać bliższe informacje o sposobie zakończenia tamtego postępowania, jak i innych postępowań karnych dotyczących osoby prezesa zarządu. Treść samego pisma nie zawiera obraźliwych treści godzących w dobre imię powoda. Nie zawiera informacji o skazaniu powoda co nie było by prawdą. Powód nie zaprzecza, że toczyło się wobec niego postępowanie karne z oskarżenia publicznego i nadal toczy się z oskarżenia prywatnego. Powód wskazuje, że temat jego postępowań karnych był wielokrotnie poruszany ustnie na zebraniach, wyjaśniany na walnym zgromadzeniu (zeznania k.159). Nie wskazując jednak na którym walnym zgromadzeniu to miało miejsce. Niewątpliwie dla osoby pełniącej funkcję prezesa zarządu i zajmującej się zarządzaniem mieniem spółdzielni, ujawnienie informacji o toczącym się postępowaniu karnym w dodatku dotyczącym okresu działalności w organach innej spółdzielni, niesie ze sobą element negatywnej charakterystyki. Tego typu informacja może narazić na utratę zaufania niezbędnego do wykonywania dotychczasowego zajęcia, a w dalszej konsekwencji utrudnić znalezienie zatrudnienia. Informacja o prawdopodobnym popełnieniu przestępstwa stawia każdego człowieka w złym świetle, natomiast skutek taki jest szczególnie mocno widoczny w przypadku osoby, której ze względu na rodzaj wykonywanej pracy wiążący się z samodzielnym podejmowaniem decyzji o daleko idących skutkach potrzebne jest znaczne zaufanie obejmujące tak fachowość, jak i uczciwość, zwłaszcza gdy domniemany czyn wiąże się właśnie z działalnością zawodową. Niewątpliwie zatem skierowanie przez pozwanych do Rady Nadzorczej Spółdzielni ww. pisma (k. 10-11), mogło mieć pewne znaczenie dla sytuacji powoda i jego pozycji zawodowej, choćby w kontekście wymogu uzyskania przez niego absolutorium potrzebnego do dalszego sprawowania tej funkcji. Znaczenie zaistniałej sytuacji dla powoda nie zwalnia jednak z obowiązku zbadania kolejnej przesłanki zasadności żądania. Nawet najdalej idące naruszenie dobra osobistego nie może bowiem być źródłem jakichkolwiek roszczeń, jeżeli nie było bezprawne. W ocenie Sądu w ustalonym stanie faktycznym nie można mówić o bezprawności działań pozwanych. Bezprawność naruszenia dobra osobistego domniemuje się na zasadzie art. 24 § 1 k.c., jednak nie oznacza to, że domniemanie to w konkretnym przypadku nie może zostać obalone. Nie ulega również wątpliwości, że jednym z podstawowych przypadków wyłączenia bezprawności naruszenia dobra osobistego jest działanie osoby dopuszczającej się naruszenia w ramach jej uprawnień, a także działanie w obronie uzasadnionego interesu społecznego. Postępowanie dowodowe przeprowadzone w niniejszej sprawie wykazało, że pozwani działali w imię uzasadnionego interesu społecznego rozumianego jako interes członków Spółdzielni. Warta podkreślenia jest okoliczność, że impulsem do wystąpienia przez pozwanych do Rady Nadzorczej Spółdzielni, było powzięcie przez nich informacji o postępowaniu karnym związanym z osobą prezesa zarządu, a dotyczącym okresu jego działalności w organach innej spółdzielni. W tych okolicznościach nie może dziwić fakt, że pozwani zaniepokoili się o sprawy swojej Spółdzielni. Jako członkowie Spółdzielni Mieszkaniowej im. (...). J. S. w W. mieli prawo i uzasadniony interes w wyjaśnieniu wątpliwości dotyczących działalności zawodowej powoda. Trzeba bowiem pamiętać, że prezes zarządu spółdzielni mieszkaniowej pełni funkcję publiczną i jest wynagradzany ze składek wszystkich członków. Osobom pełniącym tę funkcję stawia się wyższe niż przeciętnie wymagania etyczne, sprawują one bowiem zarząd majątkiem społecznym służącym do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. W interesie członków spółdzielni jest, aby funkcje kierownicze w organach spółdzielni pełniły osoby --- STRONA 6 --- o nieposzlakowanej opinii i wysokim autorytecie moralnym. Osoba pełniąca funkcję publiczną winna być więc nieposzlakowanego charakteru. Niewątpliwie zaś osoba skazana za przestępstwo, w szczególności przestępstwo umyślne związane z prowadzoną działalnością zawodową, cech takich nie posiada. Odnosząc się bezpośrednio do sytuacji powoda należy zauważyć, że wbrew subiektywnym odczuciom powoda, pozwani nie formułowali pod jego adresem żadnych zarzutów, a jedynie domagali się zweryfikowania obiegowych informacji i wyjaśnienia sprawy członkom Spółdzielni. W ocenie Sądu takie działanie pozwanych nie może być nazywane bezprawnym. Obowiązkiem każdego członka spółdzielni jest dbanie o dobro i rozwój spółdzielni – zgodnie z art. 18 § 5 pkt 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2016 r., poz. 21). Działanie pozwanych niewątpliwie wpisuje się w ten ustawowy obowiązek, było bowiem podyktowane troską o majątek wspólny. Funkcja aktywnego społecznie członka spółdzielni, występującego w interesie publicznym, którą przyjęli na siebie pozwani, uzasadnia ich działanie. Nie sposób bowiem, w okolicznościach niniejszej sprawy odmówić pozwanym, jako członkom spółdzielni prawa do informacji w sprawach istotnie związanych z zarządem majątkiem Spółdzielni. Warto przy tym zaznaczyć, że działanie pozwanych nie nosi cech personalnego ataku na osobę powoda, a odnosi się do działalności zawodowej powoda i zostało skierowane do właściwych organów Spółdzielni. Nie sposób w tym działaniu dopatrzeć się złej woli i chęci poniżenia, czy zdyskredytowania powoda. Subiektywne poczucie krzywdy powoda i jego przekonanie o bezprawności działań strony pozwanej, nie jest wystarczające do uznania słuszności jego racji. Skierowanie pisma do Związku Rewizyjnego Spółdzielni Mieszkaniowych czy rad osiedli miało charakter informacyjny, nie prowadziło do naruszenia dóbr osobistych powoda skoro pismo nie zawiera treści obraźliwych, czy nieprawdziwych, a jak twierdzi powód to, że toczyło się wobec niego postepowanie karne było znane spółdzielcom. Sama prawdziwa informacja, że toczy się wobec kogoś postępowanie karne nie narusza dobrego imienia osoby wobec której takie postępowanie się toczy. Tak samo należy traktować fragment wokandy stanowiący załącznik do tego pisma, stanowiący informację o rozprawie która odbyła się w sądzie. Przesłanie takiej wokandy nie stanowi naruszenia dobrego imienia osoby której sprawa dotyczy. Jednocześnie dla sądu oczywistym jest, że pomiędzy stronami istnieje głęboki konflikt, pozwani nie akceptują obecnego zarządu spółdzielni której prezesem jest powód i chcieli by zmian w zarządzie spółdzielni w czym mogła by dopomóc informacja o skazaniu powoda czy o toczącym się postępowaniu karnym z udziałem powoda, jednakże samo wystąpienie z takim pismem czy nawet przesłanie go do Związku Rewizyjnego Spółdzielni Mieszkaniowych czy rad osiedli nie naruszało dobrego imienia powoda. Reasumując w ocenie Sądu materiał dowodowy zebrany w sprawie nie pozwala na przyjęcie, że pozwani działając jako członkowie Spółdzielni Mieszkaniowej im. (...). J. S. w W. naruszyli jakiekolwiek dobra osobiste powoda. W tej sytuacji nie jest usprawiedliwione także żądanie zasądzenia świadczenia pieniężnego, którego domagał się powód (art. 448 k.c. w zw. z art. 24 § 1 k.c.) Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd oddalił powództwo w całości, o czym orzeczono na podstawie art. 23 k.c., art. 24 §1 kc., art. 448 k.c., jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c., obciążając nimi w całości powoda, jako stronę przegrywającą niniejszą sprawę i zasądzając od niego na rzecz pozwanych: - B. A., S. R. i E. M. (2) kwoty po 977 zł (na którą składają się 960 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z § 6 pkt 7 i § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. 2013 r., poz. 490 w zw. z § 22 rozporządzenia ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych - Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa, --- STRONA 7 --- - J. W. i T. K. (1) kwoty po 960 zł (na którą składają się 960 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z § 6 pkt 7 i § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. 2013 r., poz. 490 w zw. z § 22 rozporządzenia ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych - Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 . Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji wyroku. Z. (...)