Wyrok XXIV C 112/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 04 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszaw

--- STRONA 1 --- Sygn. akt XXIV C 112/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 04 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXIV Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Urszula Idzikowska Protokolant: sekretarz sądowy Marzena Mikołajewska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa R. P. przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej o ochronę dóbr osobistych i zapłatę 1/ oddala powództwo, 2/ nie obciąża powoda kosztami procesu. XXIV C 112/14 Transkrypcja ustnego uzasadnienia orzeczenia wygłoszonego w dniu 4.02.2016 r. W pozwie o ochronę dóbr osobistych i zapłatę złożonym w dniu 27 stycznia 2014 roku R. P. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wnosił o zobowiązanie pozwanego do przeproszenia powoda za dokonane już naruszenia dóbr osobistych, których skutków nie da się usunąć poprzez zamieszczenie na koszt pozwanego na stronie internetowej (...) w dziale ogłoszenia i komunikaty oświadczenia następującej treści: "Wyrażam ubolewanie, że Centralny Zarząd Służby Więziennej dopuścił do naruszenia dóbr osobistych pana R. P. poprzez umieszczenie go w jednostkach penitencjarnych nie spełniających standardów cywilizowanego państwa i za wszystkie wyrządzone panu R. P. szkody niematerialne szczerze przepraszam". Ponadto wnosił o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty w wysokości 40.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznane krzywdy, oraz wnosił o zasądzenie kwoty 5.000 złotych na cel (...) na rzecz Fundacji (...). Wnosił o odstąpienie w całości od obciążania powoda kosztami procesu w razie oddalenia powództwa. Swoje roszczenia powód wiązał z osadzeniem go w Zakładzie Karnym w S., w Zakładzie Karnym w W., w Areszcie Śledczym w Z., w Zakładzie Karnym w W.. Powód zarzucał, że w trakcie pobytu w tych jednostkach przebywał w celach, które nie spełniały standardów 3 metry kwadratowe powierzchni na jednego osadzonego. Zarzucał niewłaściwe warunki bytowe, zarzucał to, że kąciki sanitarne nie były dostatecznie odseparowane od powierzchni mieszkalnych. Według twierdzeń powoda, takie warunki wywoływały u powoda skrępowanie. W związku ze złym stanem technicznym systemu wentylacyjnego w celach utrzymywał się nieprzyjemny zapach. Powód zarzucał, że w celach panowały niewłaściwe warunki sanitarne. Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości, zaprzeczając wszelkim zarzutom, które zostały przez powoda wskazane w uzasadnieniu pozwu. Strona pozwana kwestionowała powództwo co do zasady jak i co do wysokości. Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, odnoszący się do zdarzeń dotyczących okresu powyżej trzech lat wstecz od daty wniesienia powództwa , wskazał jako podstawę prawną tego zarzutu artykuł 442(1) kodeksu cywilnego. Pozwany przyznał, że powód przebywał w celi w której na jednego osadzonego przypadało mniej niż trzy metry kwadratowe, wyłącznie przez okres niespełna czternastu dni, w czasie ponad czterech i pół roku odbywania kary pozbawienia wolności. Osadzenie powoda w celi o powierzchni mniejszej niż trzy metry kwadratowe na jedną osobę miało miejsce wyłącznie w Areszcie Śledczym w Z. w okresie od 8 do 18 stycznia 2010 roku i nastąpiło --- STRONA 2 --- w oparciu o decyzję dyrektora Aresztu Śledczego w Z. numer (...). Pozwany wskazywał, że w pozostałych okresach powód nie był osadzony w warunkach przeludnienia. Rozpoznając sprawę Sąd dokonał następujących ustaleń faktycznych. Powód przebywał od 24 grudnia 2009 roku do 6 października 2010 roku w Areszcie Śledczym w Z., od 6 października 2010 roku do 3 marca 2011 roku w Zakładzie Karnym w W., od 3 marca 2011 roku do 7 lipca 2011 roku w Zakładzie Karnym Numer 1 w S., od 7 lipca 2011 roku do 8 września 2011 roku w Areszcie Śledczym w Z., od 20 września 2011 roku do 12 października 2011 roku w Zakładzie Karnym w W., od 21 października 2011 roku do 21 maja 2012 roku w Zakładzie Karnym we W., od 24 maja 2012 roku do 26 września 2013 roku w Zakładzie Karnym Numer 1 w S., od 26 września 2013 roku do 6 lutego 2014 roku w Zakładzie Karnym w H., od 6 lutego 2014 roku w Zakładzie Karnym we W.. Wynika to z dokumentów dołączonych do odpowiedzi na pozew. Powód miał zapewnioną odpowiednią powierzchnię w celach, poza celą w Areszcie Śledczym w Z. w okresie czternastu dni, gdzie miał zapewnione mniej niż trzy metry kwadratowe i nie mniej niż dwa metry kwadratowe na osobę. Powyższe wynika z następujących dowodów: zestawienie pomieszczeń, w których przebywał powód w Zakładzie Karnym we W., notatka służbowa kierownika działu penitencjarnego w Zakładzie Karnym w H., notatka służbowa inspektora Zakładu Karnego w S., notatka służbowa kierownika działu ewidencji w Zakładzie Karnym w W., notatka służbowa kierownika działu penitencjarnego w Areszcie Śledczym w Z., decyzja dyrektora Aresztu Śledczego w Z. numer (...) i (...), zeznania świadków K. G., P. D., M. K. (1), P. Z., R. M., W. D., G. W., J. C., S. G., R. F., A. W., M. K. (2), M. T., B. S.. Powód miał zapewnione zachowanie prywatności i intymności w zakresie korzystania z kącików sanitarnych. Wynika to z zeznań świadków K. G., P. D., M. K. (1), P. Z., R. M., W. D., G. W., J. C. , S. G., R. F., A. W., M. K. (2), M. T., B. S.. Powód miał zapewnione odpowiednie warunki bytowe. Wynika to z zeznań powołanych wyżej świadków. Powód miał zagwarantowany dostęp do opieki medycznej w każdej z jednostek. Wynika to z zeznań powołanych wyżej świadków. Oceniając żądanie pozwu stwierdzić należy, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego powód nie udowodnił swoich zarzutów dotyczących warunków panujących w jednostkach penitencjarnych w których przebywał. Zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania, aby warunki tam panujące doprowadziły do tego, że doszło do naruszenia jakichkolwiek dóbr osobistych powoda, ani tym bardziej, że w jednostkach tych dochodziło do praktyk poniżania osadzonych. Jeżeli chodzi o wnioski dowodowe, które zostały zgłoszone przez stronę powodową, to z zeznań J. W. i A. M. nie wynika, aby zostały naruszone dobra osobiste powoda. Świadkowie D. B. i G. I. nie przebywali pod wskazanym przez powoda adresem, nie było możliwe ich przesłuchanie. Powód wezwany na rozprawę w dniu 21 stycznia 2016 roku , celem przesłuchania w zakresie jego twierdzeń zawartych w pozwie, nie stawił się. Powód był wzywany na adres ulica (...) w T.. Wezwanie odebrał osobiście. Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego psychiatry zgłoszony w pozwie. Nie zostało uprawdopodobnione, aby na skutek pobytu w jednostkach penitencjarnych powód doznał uszczerbku w zakresie swojego zdrowia psychicznego i aby ustalenie tego faktu wymagało zasięgnięcia wiadomości specjalnych. Wskazać należy ponownie, że powód nie stawił się na rozprawę, na której miał być przesłuchiwany, a wezwanie odebrał osobiście. Twierdzeniom powoda wskazanym w uzasadnieniu pozwu, że zostały naruszone jego dobra osobiste przeczą zeznania świadków powołanych przez stronę pozwaną. Odnośnie zarzutu przedawnienia stwierdzić należy co następuje. Wniesienie pozwu nastąpiło w dniu 27 stycznia 2014 roku a zatem Sąd rozpoznawał zarzuty dotyczące okresu nieobjętego przedawnieniem, to jest okresu od 27 stycznia 2011 roku do 27 stycznia 2014 roku. W ocenie Sądu materiał zgromadzony w niniejszej sprawie nie pozwala na przyjęcie aby w jakimkolwiek zakresie poprzez osadzenie powoda w jednostkach penitencjarnych wskazanych w pozwie doszło do naruszenia jakichkolwiek dóbr osobistych powoda. Powód nie udowodnił spełnienia przesłanek z artykułu 23 i artykułu 24 kodeksu cywilnego, ani też przesłanek z artykułu 417 Kodeksu cywilnego. --- STRONA 3 --- O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie z artykułem 102 kodeksu postępowania cywilnego. Sąd uznał, że trudna sytuacja majątkowa powoda, która znajduje odzwierciedlenie w oświadczeniu o stanie majątkowym przemawia za nieobciążaniem powoda kosztami procesu, pomimo, że powód przegrał ten proces.