Wyrok XVIII C 424/20 DH i NS ZIE KN zero WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 14 sierpnia 2020 r. Sąd

--- STRONA 1 --- Sygn. akt XVIII C 424/20 DH i NS ZIE KN zero WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 14 sierpnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział XVIII Cywilny w składzie: sędzia del. Michał Grześkowiak po rozpoznaniu 14 sierpnia 2020 r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa I.Z. przeciwko (1) W.LA, (2) M.G., (3) C.N., (4) P.R. o ochronę dóbr osobistych 1) powództwo oddala; 2) zasądza od powódki na rzecz W.I.A. i M.G. po 733zł, a na rzecz C.N. i P.R. po 377 zł, jako zwrot kosztów procesu. M. Grześkowiak --- STRONA 2 --- Sygn. akt XVII C 424/20 UZASADNIENIE Stanowiska stron. ! wniosła o zasądzenie na jej rzecz solidarnie od = oraz " zadośćuczynienia w wysokości 1zł za naruszenie jej dóbr osobistych - zdrowia, cłl i godności na skutek (1) naruszenia przez rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępcę norm prawnych w postępowaniach RD 4/19 i RD 3/19, (2) niehumanitarnegc|traktowania jej przez wymienione osoby mające postać systematycznego uniemożliwiania jej obronyj| [3) kierowania się przez nich uprzedzeniami z powodu jej poglądów politycznych, działalndści społecznej, dyskryminowania jej z uwagi na płeć i działalność społeczną. Oprócz zadośćuczynienia powódka domagała się przeprosin listownych |bd pozwanych, zawierających przyznanie, że dopuścili się oni wyżej opisanych naruszeń prawa i dyskrilminacji. W uzasadnieniu pozwu podano, że przeciwko powódce rzecznik dyscyplinarn: prowadzi dwa postępowania dyscyplinarne, jedno o sygnaturze RD JE/19, a drugie - RO 3/19. Postępowania te przekazano do WIA, z uwagi na wyłącznie rzecznika dysryplinarnego w Warszawie, przeciwko któremu powódka złożyła prywatny akt oskarżenia zal[ oszczerstwa i pomówienia pod jej adresem. W ocenie powódki w trakcie tych postępowań dochdłizi do ataku na nią motywowanego jej konfliktem z adwokat poglądałni politycznymi powódki. Dokumenty w aktach spraw RO 4/19 i RD 3/19 dowodzą licznych naruszelk procesowych, czemu powódka, jako osoba ciężko chora, nie może się skutecznie przeciwslhwić. Poczucie stygmatyzacji i stres przyczyniły się poniżenia jej czci i godności i miały bezpośiiedni wpływ na pogorszenie się jej stanu zdrowia. Zamiast leczyć się musi skupić się na przeciwdziaładiu bezprawnym działaniom pozwanych W ocenie powódki dowodem na pozaprocesowy cel prowadzonych postępcjvań jest mail z 21 grudnia 2019 r. świadczący o specjalnych relacjach pionów dyscyplinarnych Włarszawskiego i wielkopolskiego. Pozwany wszczął przeciwko powódce postępowanie dyscyplil]arne RD 3/19 i nie umorzył go, mimo wiedzy, jaką dysponuje na podstawie tej sprawy. Ma or[h początek we współpracy powódki z i późniejszym sporze z nią o wynagrodzenie za śwlkdczoną pomoc prawną. Pozwani stymulują postępowanie skargarji odmawiają jego umorzenia obawiając się jej zemsty. Powódka podniosła, że w sprawie RO 4/19 postawiono jej zarzuty po tym jak|wezwano ją na ' --- STRONA 3 --- Sygn. akt XVIII C 424/20 (niematerialnej) i związek przyczynowy między naruszeniem dobra osobistego a szłodą. w ocenie powódki warunki te wykazała. Praktyka, której powódka została poddana llrzez rzecznika dyscyplinarnego WIA i jego zastępcę sprawiła jej przygnębienie, poczucie zaszczuci4l upokorzenia i „hejtowania”, naruszono jej cześć, godność i zdrowie. Jest uwikłana w nierówną wiljkę, którą — jak czuje — już przegrała. Powódka podała, że zgodnie z art. 10 ustawy Prawo o adwokaturze m.in. illby adwokackie mają osobowość prawną, a z art. 39 pkt. 3a tej ustawy wynika, że rzecznik dyflcyplinarny jest organem izby. Izba odpowiada zatem za działania rzecznika na podstawie art. 416 k.c. reprezentowany przez adwokata, wniósł o oddalesie powództwa podnosząc zarzut braku legitymacji biernej. Z przytoczonych przez powódkę faklw nie wynika bowiem, że mógłby być naruszycielem dóbr osobistych powódki. |est dziekanem Okręgowej Rady Adwokackiej w. Ani dziekan, ani rada nie mają w swoteń kompetencjach prowadzenia postępowań dyscyplinarnych, co jest domena rzecznika dyscyplinarnegh (za wyjątkiem udzielenia upomnienia w sprawach mniejszej wagi - art. 85 ust 1 p.a. i| postępowania wykonawczego). Powództwo winno być oddalone w stosunku do tego pozwanego |lako oczywiście bezzasadne. Powódka nie przedstawia również wniosków dowodowych co do odowiedzialności | tego pozwanego. Pozwany sporządzał na zlecenie opinię prawną, w której treścil|ldokonał oceny prawnej materiałów mu przedstawionych pod kątem prawa autorskiego, co ucłłynił zgodnie z wykonywanym zawodem, najlepszą wiedzą i kompetencjami. w reprezentowana przez adwolta, wniosła o oddalenie powództwa i zwrot kosztów. Zaprzeczyła, żeby naruszyła dobra osdbiste powódki Powódka wskazując jako pozwanych rzecznika dyscyplinarnego i jego zastępcę jako bsoby fizyczne, zatem odpowiedzialności, o której mowa w pozwie nie wiąże z działaniami organów W4A. Niezależnie od tego prowadzenie postepowań dyscyplinarnych odbywa się na podstawie ultawy prawo o adwokaturze i kodeksu postępowania karnego. Nie wykazano, żeby postępowania | wszczynano i prowadzono celowo bezpodstawnie (w piśmie omyłkowo napisano „celowo i bilpodstawnie”). Działalność rzeczników dyscyplinarnych podlega kontroli instancyjnej. Powódka wyłaczając proces dąży do przedłużania postępowań dyscyplinarnych - nadużywa prawa procesowegf| (art. 4' k.p.c.). Stosowanie art. 416 k.c. opiera się o zasadę winy organu. Sąd cywilny nie może blldać zasadności zarzutów dyscyplinarnych, od tego jest regulacja prawa o adwokaturze. Żadne okoliczkości po stronie pozwanej WIA nie wiążą się z opinią prawną sporządzoną przez Pozwany „ reprezentowani przez adwokata Jbłożyli wspólną odpowiedź na pozew domagając się oddalenia powództwa, w tym na posiedzenili niejawnym, i 1 --- STRONA 4 --- Sygn. akt XVIII C 424/20 artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnegdl niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach (art.23 k.c.) Ten, czyje dobro osobiste zdłtaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezBrawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruslenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożył! oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodjksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężiłej na wskazany cel społeczny (art. 24 $ 1k.c.). Powódka formułuje dwa roszczenia, z których drugie można zakwalifikować jako ślbdek usunięcia skutków naruszenia przez złożenie oświadczenia odpowiedniej treści (domaga się bowfiem przesłania jej listu, w którym pozwani przyznają, że dopuścili się dyskryminacji i do błędów wl prowadzonych postępowaniach dyscyplinarnych). Pierwsze natomiast jest to roszczenie o zadoścucj|nienie ( tzw. o symboliczną złotówkę). Tego roszczenia można dochodzić, jak stanowi art. 24 6 1 KC. na zasadach przewidzianych w kodeksie, to jest w oparciu o art. 448 k.c. Stanowi on, że w razie nłruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odplbwiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądł|ć odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Przepis art. 445 6 3 stosuje się. i Przepis art. 448 k.c. nie wskazuje zasady odpowiedzialności za krzywdę wyrządzośą naruszeniem | dóbr osobistych. Jako dominują należy uznać pogląd, że pokrzywdzony może żąd|ć kompensaty krzywdy od ponoszącego winę (por. wyrok SN z dnia 12 grudnia 2002 r., V CKN 1581/4ko, OSNC 2004, | nr 4, poz. 53). Za słusznością tezy o odpowiedzialności na zasadzie winy przelhawia głównie | wykładnia systemowa, a więc deliktowy charakter odpowiedzialności. Zawężelkie obowiązku kompensaty wyrządzonego uszczerbku do przypadków wywołanych zachowaniami |bezprawnymi i zarazem zawinionymi jest zgodne z podstawową regułą odpowiedzialności delilltowej sprawcy szkody. Oba jednak roszczenia wymagają, by je uwzględnić, ustalenia, że (1) nastąpiło naruszenie dóbr osobistych powoda, (2) że naruszenie to miało bezprawny charakter, (3) że ltnieje związek przyczynowy pomiędzy bezprawnym działaniem sprawcy a naruszeniem dobra osdbistego. Ciężar udowodnienia, że zachowanie sprawny nie było bezprawne spoczywa na pozwanym, [[łodatkowo przy domaganiu się majątkowego zadośćuczynienia powód powinien wykazać winę sprawcj|. Przytoczony wyżej przepisy rządzące odpowiedzialnością za naruszenie dóbr osóbistych należy odnieść do podstawy faktycznej powództwa, aby ustalić w jaki sposób fakty przł[toczone przez s --- STRONA 5 --- Sygn. akt XVIII C 424/20 okoliczności, które miałyby o tym świadczyć. Z tręści pozwu wynika, że postawione plbwódce zarzuty dyscyplinarne dotyczą uchybień w sposobie pozyskiwania klientów, reklamowania uslug, zachowaniu tajemnicy adwokackiej. Maja one jak najbardziej charakter rzeczowy i z pewllością dają się pozytywnie lub negatywnie zweryfikować w toku postepowania, które w tym celi zostało przez ustawodawcę zaprojektowane. Z tych przyczyn powództwo nie mogło zostać uwzględnione ani przeciwko ni przeciwko jej rzecznikowi dyscyplinarnemu I jego zastępcy. Rzeczn|k dyscyplinarny jest jedynie organem izby adwokackiej, która posiada osobowość prawną (por. art. 3 pkt. 3a, art. 10 ustawy). Skoro tak, to na podstawie art. 416 kc. rzecznik dyscyplinarny, ani jegb zastępca nie posiadają samodzielnej legitymacji w procesie, ma ją jedynie izba adwokacka. Art. 4li6 k.c. stanowi bowiem, ze osoba prawna jest obowiązana do naprawienia szkody wyrządzonej z winfljej organu. Jeżeli chodzi o pozwanego to powództwo w stosunku do niego|pyło oczywiście bezzasadne. Powódka wiązała jego odpowiedzialność jedynie z faktem sporządzenia| opinii prawnej na zlecenie osoby trzeciej. Przedmiotem tej opinii miała być między innymi analiz] czy materiały dotyczące powołania adwokackiej komisji kobiet pochodzące od powódki są przedmiotem ochrony prawa autorskiego. Jest adwokatem, a zawód adwokata polega ha świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu ofinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędąłni (art. 4 ust. 1 ustawy). Samo sporządzenie opinii prawnej, co oczywiste, nie jest działaniem bezprallinym. W treści opinii nie znalazły się żadne treści, które można by zakwalifikować jako naruszenie cii powódki, czy jej godności, zresztą nawet ona sama tego nie twierdziła. Koszty procesu Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego |łądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu) (art]|98 5 1 k.p.). Powódka przegrała proces. Winna zatem zwrócić pozwanym poniesione koszty prójkesu, na które złożyły się wynagrodzenie adwokackie w wysokości 720 zł i opłaty od pełnomocnictwął17 zł, Pozwani _ korzystali z zastępstwa tego samego adwokata — koszły zasądzono im wopisanej wyżej wysokości po potowie.