Postanowienie XV C 1315/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 281utego 2013 r. Sad Okrqgowy w Gdaxisku

--- STRONA 1 --- Sygn. akt XV C 1315/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 281utego 2013 r. Sad Okrqgowy w Gdaxisku XV Wydzial Cywilny w skladzie: Przewodniczqcy : SSO Ewa Tamowicz “ Protokolant 1 sekr. sqd. Joanna Konieczka po rozpoznaniu w dniu 141uteg0 2013 r. w Gdafisku sprawy z powédztwa T. P. " przeciwko Skarbowi Pafistwa (...) 0 zaplatq I. Zasgdza od pozwanego Skarbu Pafistwa (...)na rzecz powoda T. P. kwotq 10 000 zl {dziesiqé tysiqcy zbtych]. II. Zasqdza 0d pozwanego Skarbu Pa1'1stwa(...)na rzecz powoda T. P. kwote; 10 000 zl (dziesiqé tysiqcy zlotych). III. Oddala powédztwo w pozostalym zakresie. IV Koszty pusfigpowania znosi miqdzy stronami wzajemnie. UZASADNIENIE Powéd T. P. pozwem ( k. 24 J, zloionym w dniu 13 kwietnia 2012 r., skierowanym przeciwko Skarbowi Paf1stwa(...) oraz Skarbowi Paz’:stwa(...)1vni6s1 0 zasqdzenie kwot: 134.000 zl tytuiem odszkodowania za utracony zarobek i 100.000 Z1 tytulem zadoééuczynienia za przewlelde dingo trwajqce postegpowanie W sprawie, W ktérej powéd zostai p0 biisko piQCi'£.1 latach ostatecznie uniewinniony — sprawa VKa420/09. Ponadto powéd Zqdal zasqdzefnia od pozwanych na jego rzecz kosztéw procesu wedlug norm przepisanych. W uzasadnieniu powéd podniésl, ii zosta} oskariony przez Prokuratureg Rejonowq wL.0 to, fie w dniu 12 marca 2005 r. jako funkcj onariusz Sekcji Ruchu Drogowego KPP w L., podczas kontroli drogowej samochodu osobowego kierowanego przez A. D. (1) przyjiaj korzyéé majagtkowq w postaci pieniqdzy w kwocie 50 zl za odstqpienie od postegpowania 0 wykroczenie to jest 0 czyn z art. 228 § 3 kk.Wy1okiem Sqdu Okrqgowego w G. z dnia 101ipca 2009 r. powéd zostal prawomocnie uniewifiniony od stawianego zarzutu. Dalej powéd podniésl, ii stara} sin; 0 przywrécenie do pracy i w dniu 4 marca 2010 r. z}o2y§ wniosek o uchylenie rozkazu personalnego nr (...) z dnia 14 marca 2005 r. Komendanta Policji w L.. Ostatecznie wyrokiem z dnia 4 listopada 2010 r. Wojewédzki Sqd Administracyjny w G. w sprawie IIISA/Gd342/10 rozstrzygngl ‘cg kwestiq na niekorzyéé powoda. W uzasadnieniu tego orzeczenia jako najistotniejsze argumenty podano, ii tak diugi — piqcioletni okres przebywania powoda poza slufiba, spowodowa} niekorzystne zmiany w zakresie moéliwoéci psychofizycznych powoda, nastqpily tei zmiany w przgpisach clotyczqcych dzialalnoéci Policji, z ktérymi powéd nie zapoznawal sis; na biéiqco, jak réwniei doszlo do zmian organizacyjnych w jednostce, ktére majq charakter nieodwracalny. Wocenie powoda tak dlugo trwajqce postqpowanie karne uniemoiliwflo mu powrét do pracy, ktérq wykonywa} z wielkim zaangaiowaniem i pasjq, w ktérej by} cenionyi odnosil sukcesy. Przyczynq zaé tak nadmiernej zwhaki bylo wadliwe, nieefektywnie prowadzone,przy absolutnym braku Sygn. akt XV C 1315/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 łutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku XV Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący : SSO Ewa Tamowicz `- Protokolant : sekr. sąd. Joanna Konieczka po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. w Gdańsku sprawy z powództwa T. P. ' przeciwko Skarbowi Państwa (...) o zapłatę I. Zasadza od pozwanego Skarbu Państwa (...)na rzecz powoda T. P. kwotę 10 ooo zł (dziesięć tysięcy złotych). II. Zasądza od pozwanego Skarbu Państwa(...)na rzecz powoda T. P. kwotę 10 000 zł (dziesięć tysięcy złotych). III. Oddala powództwo w pozostałym zakresie. IV Koszty postępowania znosi między stronami wzajemnie. UZASADNIENIE Powód T. P. pozwem ( k. 2-4 ), złożonym w dniu 13 kwietnia 2012 r., skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa(...) oraz Skarbowi Państwa(...)wniósł o zasądzenie kwot: 134.000 zł tytułem odszkodowania za utracony zarobek i 100.000 zł tytułem zadośćuczynienia za przewlekłe długo trwające postępowanie w sprawie, w której powód został po blisko pięciu latach ostatecznie uniewinniony - sprawa VKa42o/09. Ponadto powód żądał zasądzenia od pozwanych na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód podniósł, iż został oskarżony przez Prokuraturę Rejonowa wL.o to, że w dniu 12 marca 2005 r. jako funkcjonariusz Sekcji Ruchu Drogowego KPP w L., podczas kontroli drogowej samochodu osobowego kierowanego przez A. D. (1) przyiał korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie 50 zł za odstąpienie od postępowania o wykroczenie to jest o czyn z art. 228 § 3 kk. Wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 10 lipca 2009 r. powód został prawomocnie uniewinniony od stawíanego zarzutu. Dalej powód podniósł, iż starał się o przywrócenie do pracy i w dniu 4 marca 2010 r. złożył wniosek o uchylenie rozkazu personalnego nr (...) z dnia 14 marca 2005 r. Komendanta Policji w L.. Ostatecznie wyrokiem z dnia 4 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. w sprawie IIISA/Gd342/10 rozstrzygnął tą kwestię na niekorzyść powoda. W uzasadnieniu tego orzeczenia jako najistotniejsze argumenty podano, iż tak długi - pięcioletni okres przebywania powoda poza służba, spowodował niekorzystne zmiany w zakresie możliwości psychofizycznych powoda, nastąpiły też zmiany w przepisach dotyczących działalności Policji, z którymi powód nie zapoznawał się na bieżąco, jak również doszło do zmian organizacyjnych w jednostce, które mają charakter nieodwracalny. Wzocenie powoda tak długo trwające postępowanie karne uniemożliwiło mu powrót do pracy, którą wykonywał z wielkim zaangażowaniem i pasją, w której był cenionyi odnosił -sukcesy. Przyczyną zaś tak nadmiernej zwłoki było wadliwe, nieefektywnie prowadzone,-przy absolutnym braku --- STRONA 2 --- staramzoéci procesowej, postqpowanie przygotowawcze i sqdowe. Zdaniem powoda w toku przewodow sqdowyoh Sqd przes}ucha1 kilkakrotnie kilkunastu éwiadkéw, mimo wnioskow skladanych W tym zakresie przez okres wielu miesirgcy nie wykonal eksperymentu procesowego — przejechania odcinka drogi z L. do miejsca W'!‘QCZB1"li3. korzyéci materialnej. Wyznaczane byly terminy rozprawi nie podejmowano na nich iadnych czynnoéci procesowych, wysylano korespondencjq Z Sqdu na nieprawidlowy adres powoda, co powodowalo koniecznoéé wyznaczania kolejnych terrninéw rozpraw.Ana1iza postopowania W sprawie dotyczqcej oskarzenia powoda nie daje podstaw do przyjegcia, ze ismialy szczegélne okolicznoéci, ktére stanowily przeszkode; w sprawnymjego przeprowadzeniu. Powéd nie przyczyni} Sig do wydluiienia postqpowania. Ponadto wiele czynnoéci tego postegpowania bylo przeprowadzone w sposéb sprzeczny z przepisami prawa, jak na przyklad przeshzchanie pokrzywdzonej, okazanie, ingerencja w postgpowanie osob trzecich nie prowadzqcych postqpowania. Wskutek dziaiafx Sqdu Rej onowego wW.i Sqdu Okrggowego w G. powéd prz'ez wiele lat przezfiywal ogromny stres, niepokéj, frustracjq, zostai pozbawiony mozliwoéci pow?rotu do pracy w Policji, poniésl koszty dojazdu w celu stawiennictwa na kilkanaécie terrninéw rozpraw oraz koszty zwiqzane z ustanowieniem obroficy w sprawie. Mimo mlodego wieku zosta} zmuszooy do przejécia na wczeéniej szq emeryturg, a w zwiqzku z tym jego uposazenie bylo nizsze o okolo 2.000 zl od tego, ktére by pobieral nadal pracujqc, a ponadto mial duze szanse na awans. Naruszenie prawa do sqdu przez konieoznoéé udzialu w piqcioletnim postqpowaniu z zarzutem popelnienia przestgpstwa, czego nie zdolano udowodnié, naruszylo dobra osobiste powoda obejmujqce godnoéé i swobodq wyboru sposobu spqdzenia czasu, jako eiementu wolnoéci i polegalo na koniecznoéci udzialu w postrgpowaniu sqdowym ponad wymaganq potrzebq, negatywnych odczuciach zwiqzanych z trwajegcym oskarzeniem oraz stresem, wywolanym uczestnictwem W rozprawie prowadzonej w ramach kilkunastu terminow, jak tez utratq poczucia bezpieczefistwa Oraz obawq przed ewentualnoéciq wymierzenia kary za nie popelniony czyn. Samo postqpowanie, jak i jego Wynik mia}o dla powoda duze znaczenie, Sfqd tez wydhlzajqoe sio oczekiwanie Wywolywaé rnusialo frusiracj Q i niepokéj . Ponadto w miejscowej prasie ukazahy sig wysoce niepochlebne artykuly, z ktbrych treéci bez trudu mozna bylo zorientowaé sitg, 20 chodzi 0 powoda. Po ukazaniu siq powyzszych artykulow powéd sp0tka1 siq z ostracyzmem érodowiskowym. Wyroki inforrnacja o uniewinnieniu powoda, po kilku latach od zdarzeniai ukazania siq negatywnych artykuléw, nie mialy pozqdanego efektu. W odpowiedzi na pozew ( k. 4956 ) pozwany Skarb Pa'x'1s1:wa wnios} 0 oddalenie powodztwai orzeozenie o kosztach postqpowania wedlug norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany wskaza}, ze czynnoéci pozwanych Sqdéw nie uzasadniajq odpowiedzialnoéoi odszkodowawczej Skarbu Pafistwa, albowiern znajdujq uzasadnienie w przepisach obowiqzujqcego prawa. Sprawy toczy}y sic; prawidlowo, a wykonywane czynnoéci wynikaly z aktualnego ich stanu. Co do roszczenia powoda Wynikajgcego z art. 24 kc W‘ zwiqzku z art. 448 kc, to mimo domniemania bezprawnoéci naruszenia dobra osobistego oiozar Wykazania naruszenia dobra osobistego spoczywa na powodzie. Powéd nie podjq} nawet préby uprawdopodobnienia, 20 jego dobra osobiste zostaly naruszone i nie uprawdopodobnil, ze zostala mu Wyrzqdzona przez pozwanego jakakolwiek krzywda. Co do iqdania odszkodowania z tytuhl przewlekloéci postqpowania, to postqpowanie przewidziane przepisami art. 15 i 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postqpowaniu sqdowym bez nieuzasadnionej zwloki i roszczenia wynikajqce z tych przepiséw nie majq na celu zwalozania przewlekloéci postegpowania, lecz naprawienie szkody z niej wynikajqcej. Powéd nie wykazai ani szkody ani przewlekloéci postegpowania, a taki obowiqzek na nim ciqzy. Nastqpnie pozwany przedstawi} przebieg postqpowania W sprawie kamej powoda wywodzqc, ze postegpowanie W kazdej instancji bylo prowadzone sprawnie i bez zbqdnej zwloki. W sprawie zachodzila koniecznoéé poszukiwania dodatkowych dowodéw, co tyczy siq obu p0St0p0Waf1 w pierwszej instancji. Postqpowania byly skomplikowane takze z uwagi na wskazane niedokiadnoéci postqpowania P1okuratury Rejonowej wL.. Poza tym powod przeszed1 na emeryturq dlugi czas przed postawieniem mu zarzutéw, nie wydaje sio Wiec, aby zachodzil bezpoéredni zwiqzek pomiqdzy odejéciem ze shlzby, a postegpowaniern karnym. A . Pozwany wywiodl takie, 20 nie zostaly wflcazane okolicznoéoi pozwalajqce na przypisanie mu odpowiedzialno:ici deliktowej. Dzialania pozwanego zostaly podjqte w grahicach obovviqzujqcego porzqdku prawnego, by}y rzeczowe, obiektywne, podjote z nalezytq ostroinoéciq 1 przéz osoby uprammione. Okoiicznoéci faktyczne znane Prokuraturze staramiości procesowej, postępowanie przygotowawcze i sądowe. Zdaniem powoda w toku przewodów sądowych Sąd przesłuchał kilkakrotnie kilkunastu świadków, mimo wniosków składanych w tym zakresie przez okres wiełu miesięcy nie wykonał eksperymentu procesowego - przejechania odcinka drogi z L. do miejsca wręczenia korzyści materialnej. Wyznaczane były terminy rozprawi nie podejmowano na nich żadnych czynności procesowych, wysyłano korespondencję z Sądu na nieprawidłowy adres powoda, co powodowało konieczność wyznaczania kolejnych terminów rozpraw. Analiza postępowania w sprawie dotyczącej oskarżenia powoda nie daje podstaw do przyjęcia, że istniały szczególne okoliczności, które stanowiły przeszkodę w sprawnymjego przeprowadzeniu. Powód nie przyczynił się do wydłużenia postępowania. Ponadto wiele czynności tego postępowania było przeprowadzone w sposób sprzeczny' z przepisami prawa, jak na przykład przesłuchanie pokrzywdzonej, okazanie, ingerencja w postępowanie osób trzecich nie prowadzących postępowania. Wskutek działań Sądu Rejonowego wW.i Sądu Okręgowego w G. powód przez wiele lat przeżywał ogromny stres, niepokój, frustrację, został pozbawiony możliwości powrotu do pracy w Policji, poniósł koszty dojazdu w celu stawiermictwa na kilkanaście terminów rozpraw oraz koszty związane z ustanowieniem obrońcy w sprawie. Mimo młodego wieku został zmuszony do przejścia na wcześniejszą emeryturę, a w związku z tym jego uposażenie było niższe o około 2.000 zł od tego, które by pobierał nadal pracując, a ponadto miał duże szanse na awans. Naruszenie prawa do sądu przez konieczność udziału w pięcioletnim postępowaniu z zarzutem popełnienia przestępstwa, czego nie zdołano udowodnić, naruszyło dobra osobiste powoda obejmujące godność i swobodę wyboru sposobu spędzenia czasu, jako eiementu wolności i polegało na konieczności udziału w postępowaniu sądowym ponad wymaganą potrzebę, negatywnych odczuciach związanych z trwającym oskarżeniem oraz stresem, wywołanym uczestnictwem w rozprawie prowadzonej w ramach kilkunastu terminów, jak też utratę poczucia bezpieczeństwa oraz obawę przed ewentualnością wymierzenia kary za nie popełniony czyn. Samo postępowanie, jak i jego wynik miało dla powoda duże znaczenie, stąd też wydłużające się oczekiwanie wywoływać musiało frusiracj ę i niepokój . Ponadto w miejscowej prasie ukazały się wysoce niepochlebne artykuły, z których treści bez trudu można było zorientować się, że chodzi o powoda. Po ukazaniu się powyższych artykułów powód spotkał się z ostracyzmem środowiskowym. Wyroki informacja o uniewinnieniu powoda, po kilku latach od zdarzeniai ukazania się negatywnych artykułów, nie miały pożądanego efektu. W odpowiedzi na pozew ( k. 49-56 ) pozwany Skarb Państwa wniósł o oddalenie powództwai orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany wskazał, że czynności pozwanych Sądów nie uzasadniają odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa, albowiem znajdują uzasadnienie w przepisach obowiązującego prawa. Sprawy toczyły się prawidłowo, a wykonywane czynności wynikały z aktualnego ich stanu. Co do roszczenia powoda wynikającego z art. 24 kc w związku z art. 448 kc, to mimo dornniemania bezprawności naruszenia dobra osobistego ciężar wykazania naruszenia dobra osobistego spoczywa na powodzie. Powód nie podjął nawet próby uprawdopodobnienia, że jego dobra osobiste zostały naruszone i nie uprawdopodobnił, że została mu wyrządzona przez pozwanego jakakolwiek krzywda. Co do żądania odszkodowania z tytułu przewlekłości postępowania, to postępowanie przewidziane przepisami art. 15 i 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy W postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki i roszczenia wynikające z tych przepisów nie mają na celu zwalczania przewlekłości postępowania, lecz naprawienie szkody z niej wynikającej. Powód nie wykazał ani szkody ani przewlekłości postępowania, a taki obowiązek na nim ciąży. Następnie pozwany przedstawił przebieg postępowania W sprawie kamej powoda wywodząc, że postępowanie w każdej instancji było prowadzone sprawnie i bez zbędnej zwłoki. W sprawie zachodziła konieczność poszukiwania dodatkowych dowodów, co tyczy się obu postępowań w pierwszej instancji. Postępowania były skomplikowane także z uwagi na wskazane niedokładności postępowania Prokuratury Rejonowej wL.. Poza tym powód przeszedł na emeryturę długi czas przed postawieniem mu zarzutów, nie wydaje się wiec, aby zachodził bezpośredni związek pomiędzy odejściem ze służby, a postępowaniem karnym. 1 _ Pozwany wywiódł także, że nie zostały wykazane okoliczności pozwalające na przypisanie mu odpowiedziahiości deliktowej. Działania pozwanego zostały podjęte w granicach obowiązującego porządku prawnego, były rzeczowe, obiektywne, podjęte z należytą ostrożnością i przez osoby upraumione. Okoliczności faktyczne znane Prokuraturze --- STRONA 3 --- uzasadniaiy przedstawienie powodowi zarzutu i wniesienie aktu oskarzenia. Brak jest wioo podstaw do przyjegcia, ze zachowanie funkcjonariuszy pozwanego byio bezprawne. Takiego wniosku nie mozna wyprowadzié z samego uniewinnienia powoda. Odrnienna Ocena dowodéw nie przesqdza 0 nielegalnoéci tych czynnoéci. Dopiero przeprowadzenie cifiego postqpowania kamego doprowadzilo do konstatacji, ze zachowanie powoda nie wypelnilo wszystkich znamion czynu zabronionego. Poza tym powéd nie wykaza} szkody i jej wysokoéci oraz zwig1,z1<u przyczynowego porniqdzy szkodq i zachowaniem pozwanego. Sqd ustalil i zwaiyi, co nastopqie: Bezspornym w sprawie jest, ze powéd pelnii sluzbo w Komendzie Powiatowej Policji w L.. ' W dniu 12 marca 2005 r. oficer dyzurny tej Komendy otrzymal informacje; o mqzczyznie ubranym wmundur polioyjny poruszajqcynl sit; samochodem S. koloru niebieskiego, ktéry przyj 111 korzyéé majqtkowq w kwocie 50 Z1. 0d A. D. (1). Na podstawie ksiqfiki dyspozytora poj azdu ustalono, fie w dniu 12 marca 2005 r. taki pojazd wypisal powod bodqcy Naczelnikiem Sekcji Ruchu Drogowego KPP w L.. Dowod: notatld urzodowe z dnia 12 03 2005 r. k. 1 i 2 akt IIK806/07 Sqdu Rejonowego w (...). Postanowieniem z dnia 14 marca 2005 1. P1okuratura Rejonowa wL.wszcze;1a éledztwo w sprawie przyjocia korzyéci majqtkowej wkwocie 50 z}w zwigzku z pehfleniem funkcji {unkcj onariusza Policji w dniu 12 maroa 2005 1'. w L. gmina N.za odstqpienie 0d wymierzenia mandatu karnego, to jest 0 przestegpstwo z art. 228 par. 3 kk. Dowod: postanowienie o wszczrgciu éledztwa k. 28 akt IIK806/07. Rozkazem perso11alnyn1 nr [...) z dnia 14 marca 2005 1'. wydanym przez Komendanta Powiatowogo Polioji W L. powod zostai zwolniony ze sluiby W Policji Z dniem 15 marca 2005 1". Jednoczeénie ustalono wysokoéé éwiadozenia emerytalnego powoda. Rozkaz ten zostal wydany na wniosek powoda, ktéry nie chcial ponosié skutkéw finansowych W okresio zawieszenia w obowigzkach sluzbowych policjanta, to znaczy nie chcial uzyskiwaé tylko polowy dotychozasowego wynagrodzenia. Powod takze chcial mieé moéliwoéé dodatkowego zarobkowaniz1 przy rownoczesnym pobieraniu emerytury policyjnej, ktora stanowila 66,996 dotychozasowego wynagrodzenia. Dowéd: rozkaz personalny z d11ia 14 03 2005 r. k. 352 akt IIK806/97, zeznania powoda w charakterze strony k. '74'76 akt oraz w protokoie rozprawy z dnia 14 02 2013 1'. W dniu 21 marca 2005 1‘. Prokurator Prokuratury Rejonowej w Lwyda} postanowienie o przedstawieniu powodowi zarzutu popehienia przestopsiwa polegajqcego na tym, Ze w dniu 12 marca 2005 r. w L., gminaN., jako funkcjonariusz Sekcji Ruchu Drogowego K'PP w L., podczas kontroli drogowej samochodu osobowego T. (...) kierowanego przez A. D. (1), p0 stwierdzeniu przekroczenia dopuszczalnej prqdkoéci, przyjQ1 korzyéé maj qtkowq w postaci pieniqdzy W kwocie 50 zl za zachowanie stanowiace narilszenie prawa polegajqce na odstagpieniu od postsgpowania 0 wykroczenie. Powod przesluchany W charakterze podejrzanego, W tym samym dniu, nie przyzna} siq do popelnienia zarzucanego czynu. Dowod: postanowienie 0 przedstawieniu zarzutéw k. 65, protokol przesluchania podejrzanego k. 66v  akt IIK806/07. W dniu 31 maja 2005 r. zostal przeciwko powodowi sporzqdzony akt oskarzenia zarzucajqcy popelnienie czynu z art. 228 par.3 kk. Oskarzyciel poza wyjaénjeniami oskarzonego zawnioskowal do przesluchania jedenastu éwiadkéw. Dowod: akt oskarzenia k. 173176 akt IIK806/0’7.< uzasadniały przedstawienie powodowi zarzutu i wniesienie aktu oskarżenia. Brak jest więc podstaw do przyjęcia, że zachowanie funkcjonariuszy pozwanego było bezprawne. Takiego wniosku nie można wyprowadzić z samego uniewinnienia powoda. Odmienna Ocena dowodów nie przesądza o nielegalności tych czynności. Dopiero przeprowadzenie całego postępowania karnego doprowadziło do konstatacji, że zachowanie powoda nie wypełniło wszystkich znamion czynu zabronionego. Poza tym powód nie wykazał szkody i jej wysokości oraz związku przyczynowego porniędzy szkoda i zachowaniem pozwanego. Sąd ustalił i zwaźył, co następąie: Bezspornym W sprawie jest, że powód pełnił służbę W Komendzie Powiatowej Policji w L.. `- W dniu 12 marca 2oo5 r. oficer dyżurny tej Komendy otrzymał informację 0 mężczyźnie ubranym wmundur policyjny poruszającym się samochodem S. koloru niebieskiego, który przyjął korzyść majątkową w kwocie 50 zł. od A. D. (1). Na podstawie książki dyspozytora pojazdu ustalono, że W dniu 12 marca 2005 r. taki pojazd wypisał powód będący Naczelnikiem Sekcji Ruchu Drogowego KPP w L.. Dowód: notatki urzędowe z dnia 12 03 2005 r. k. 1 i 2 akt IIK8o6/07 Sądu Rejonowego w (...). Postanowieniem z dnia 14 marca 2005 r. Prokuratura Rejonowa wL.wszczęła śledztwo w sprawie przyjęcia korzyści majątkowej wkwocie 50 złw związku z pełnieniem funkcji fimkcj onariusza Policji w dniu 12 marca 2005 r. w L. gmina N.za odstąpienie od wymierzenia mandatu karnego, to jest o przestępstwo z art. 228 par. 3 kk. Dowód: postanowienie o wszczęciu śledztwa k. 28 akt IIK8o6/07. Rozkazem personalnym nr [...) z dnia 14 marca 2005 r. wydanym przez Komendanta Powiatowego Policji w L. powód został zwolniony ze służby w Policji z dniem 15 marca 2005 r. Jednocześnie ustalono wysokość świadczenia emerytalnego powoda. Rozkaz ten został wydany na wniosek powoda, który nie chciał ponosić skutków finansowych W okresie zawieszenia w obowiązkach służbowych policjanta, to znaczy nie chciał uzyskiwać tylko połowy dotychczasowego wynagrodzenia. Powód także chciał mieć możliwość dodatkowego zarobkowania przy równoczesnym pobieraniu emerytury policyjnej, która stanowiła 66,9% dotychczasowego wynagrodzenia. Dowód: rozkaz personalny z dnia 14 03 2005 r. k. 352 akt IIK806/97, zeznania powoda w charakterze strony k. 74-76 akt oraz w protokole rozprawy z dnia 14 02 2013 r. W dniu 21 marca 2005 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w L.wydał postanowienie o przedstawieniu powodowi zarzutu popełnienia przestępstwa polegającego na tym, że w dniu 12 marca 2005 r. w L., gminaN., jako funkcjonariusz Sekcji Ruchu Drogowego KPP W L., podczas kontroli drogowej samochodu osobowego T. (...) kierowanego przez A. D. (1), po stwierdzeniu przekroczenia dopuszczalnej prędkości, przyjął korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie 50 zł za zachowanie stanowiące naruszenie prawa polegające na odstąpieniu od postępowania o wykroczenie. Powód przesłuchany W charakterze podejrzanego, W tym samym dniu, nie przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu. Dowód: postanowienie o przedstawieniu zarzutów k. 65, protokół przesłuchania podejrzanego k. 66v - akt IIK8o6/o7. W dniu 31 maja 2005 r. został przeciwko powodowi sporządzony akt oskarżenia zarzucający popełnienie czynu z art. 228 par.3 kk. Oskarżyciei poza wyjaśnienianüi oskarżonego zawnioskował do przesłuchania jedenastu świadków. Dowód: akt oskarżenia k. 173-176 akt IIK806/0'7.‹ --- STRONA 4 --- Postanowieniem z dnia 7 lipca 2005 r. Sod Okrogowy wS.wy}qczy1 wszystkich sqdziow Sqdu Rejonowego w L. od rozpoznania sprawy powoda i wyznaczyi do rozpoznania sprawy Sad Rejonowy wW. Dowodz postanowienie z dnia 7 07 2005 r., k. 202 akt IIK8o6/07. W dniu 19 lipca 205 r. akta sprawy wpiymgiy do Sqdu Rejonowego w W. Tego samego dnia, zarzqdzeniem Przewodniczqcego Wydzialu II Karnego tego Sqdu sprawa zostaia skierowana na rozprawo. Dowod: potwierdzenie wpiywu akt k. 204, zarzqdzenie z dnia 19 07 2005 1. k. 205  akt IIK806/07. 0 Powod jako oskarzony w sprawie nie wniésl odpowiedzi na akt oskarzenia oraz wniosku 0 skierowanie sprawy na posiedzenie celem zwrotu akt prokuratorowi lub umorzeniu postegpowania. W toku postqpowania powéd korzystal z pomocy obroficy z wyboru. Dowod: zeznania powoda k. 7476 oraz w protokole rozprawy z dnia 14 02 2013 r. Zarzqdzeniem z dnia 1 sierpnia 2005 r. zosta} wyznaczony pierwszy termin rozprawy gléwnej na dziefi 3 pazdziemika 2005 r. Na rozprawe; wezwano oskarionego. Podczas rozprawyw dniu 3 paidziernika 2005 r. odozytano akt oskarzenia i odebrano wyjaénienia oskarionego oraz odroczono rozpoznanie sprawy do dnia 16 listopada 2005 r. Zarzqdzono wezwanie dwoch éwiadkow. Dowod: zarzqdzenie 0 wyznaczeniu rozprawy k. 206, protokol rozprawy z dnia 3 10 20 05 r. k. 216218  akt IIK806/07. Na rozprawie w dniu 16 listopada 2005 r. przesiuchano dwooh éwiadkow: A. D. (1) i S. D.. Rozpoznanie sprawy odroczono do dnia 2 stycznia 2006 r. Zarzqdzono wezwanie trzech éwiadkow. Dowéd: protokoi rozprawy z dnia 16 11 2005 1". k. 226230, akt IIK806/07. Na rozprawie w dniu 2 stycznia 20 06 1'. przesluchano éwiadkowz J. P., B. P. i M. W. (1). Odroczono rozprawe; do dnia 20 lutego 2006 r. Zarzqdzono wezwanie trzech éwiadkéw oraz zwrécenie siq 0 informaoje; do Komendanta Powiatowego Policji w L.. Dowod: protokoi rozprawy z dnia 2 01 2006 1". k. 237242 akt IIK8o6/07. Podczas rozprawy w dniu 20 lutego 2006 r. przesluchano éwiadkowz M. I... (1), T. M. i A. S.. Zarzqdzono wezwanie trzech éwiadkow. Ponadto Sqd postanowil zobowiqza<':(...)S.A. i (...) w W. do ujawnienia polqczefi telefonicznych wychodzqcych i przychodzqcych do ustalonego numeru telefonu. Przerwano I‘OZpI‘HWQ do dnia 20 marca 2006 r. Dowod: protokéi rozprawy z dnia 20 02 2006 r., k. 255261 IIK806/07. Na rozprawiew dniu 20 marca 2006 r. przesiuchano éwiadkéwz A. B., R. Z.. Nie stawil siq éwiadek D. Z. (1). Odroczono rozpoznanie sprawy do dnia 27 kwietnia 2006 r. Zarzqdzono wezwanie i doprowadzenie éwiadka D. Z. (1) po uprzednim uzyskaniu zgody Prokuratury Okrqgowej wG.. Dowod: protokoi rozprawy z dnia 20 03 2006 1. k. 271 — 273 alqt IIK806/07. Podczas rozprawy w dniu 27 kwiemia 2006 1". przeshichano éwiadka D. Z. (1). Powod na rozprawq nie stawil sit;. Sod postanowi} zobowiagzaé (...) S.A., (...)sp. z o.o. oraz(...)do ujawnienia danych personalnyoh i wskazafiia miejsoa Postanowieniem z dnia 7 lipca 2005 r. Sąd Okręgowy wS.wyłączył wszystkich sędziów Sądu Rejonowego w L. od rozpoznania sprawy powoda i wyznaczył do rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy wW. Dowód: postanowienie z dnia 7 07 2005 r., k. 202 akt IIK8o6/07. W dniu 19 lipca 205 r. akta sprawy wpłynęły do Sądu Rejonowego w W. Tego samego dnia, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Karnego tego Sądu sprawa została skierowana na rozprawę. Dowód: potwierdzenie wpływu akt k. 204, zarządzenie z dnia 19 07 2005 r. k. 205 - akt IIK8o6/07. 'n Powód jako oskarżony w sprawie nie wniósł odpowiedzi na akt oskarżenia oraz wniosku o skierowanie sprawy na posiedzenie celem zwrotu akt prokuratorowi lub umorzeniu postępowania. W toku postępowania powód korzystał z pomocy obrońcy z wyboru. Dowód: zeznania powoda k. 74-76 oraz w protokole rozprawy z dnia 14 02 2013 r. Zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2005 r. został wyznaczony pierwszy termin rozprawy głównej na dzień 3 pażdziernika 2005 r. Na rozprawę wezwano oskarżonego. Podczas rozprawyw dniu 3 października 2005 r. odczytano akt oskarżenia i odebrane wyjaśnienia oskarżonego oraz odroczono rozpoznanie sprawy do dnia 16 listopada 2005 r. Zarządzono wezwanie dwóch świadków. Dowód: zarządzenie 0 wyznaczeniu rozprawy k. 206, protokół rozprawy z dnia 3 10 20 05 r. k. 216-218 - akt IIK8o6/07. Na rozprawie w dniu 16 listopada 2005 r. przesłuchano dwóch świadków: A. D. (1) i S. D.. Rozpoznanie sprawy odroczono do dnia 2 stycznia 2006 r. Zarządzono wezwanie trzech świadków. Dowód: protokół rozprawy z dnia 16 11 2005 r. k. 226-230, akt IIK806/07. Na rozprawie w dniu 2 stycznia 20 06 r. przesłuchano świadków: J. P., B. P. i M. W. (1). Odroczono rozprawę do dnia 20 lutego 2006 r. Zarządzono wezwanie trzech świadków oraz zwrócenie się 0 inforrnację do Komendanta Powiatowego Policji w L.. Dowód: protokół rozprawy z dnia 2 01 2006 r. k. 237-242 akt IIK8o6/07. Podczas rozprawy w dniu 20 lutego 2006 r. przesluchano świadków: M. I... (1), T. M. i A. S.. Zarządzono wezwanie trzech świadków. Ponadto Sąd postanowił zobowiąza‹':(...)S.A. i (...) w W. do ujawnienia połączeń telefonicznych wychodzących i przychodzących do ustalonego numeru telefonu. Przerwano rozprawę do dnia 20 marca 2006 r. Dowód: protokół rozprawy z dnia 20 02 2006 r., k. 255-261 IIK8o6/07. Na rozprawiew dniu 20 marca 2006 r. przesłuchano świadków: A. B., R. Z.. Nie stawil się świadek D. Z. (1). Odroczono rozpoznanie sprawy do dnia 27 kwietnia 2006 r. Zarządzono wezwanie i doprowadzenie świadka D. Z. (1) po uprzednim uzyskaniu zgody Prokuratury Okręgowej WG.. Dowód: protokół rozprawy z dnia 20 03 2006 r. k. 271 - 273 akt IIK8o6/07. Podczas rozprawy w dniu 27 kwietnia 2006 r. przesłuchano świadka D. Z. (1). Powód na rozprawę nie stawił się. Sąd postanowił zobowiązać (...} S.A., (...)sp. z o.o. oraz(...)do ujawnienia danych personalnych i wskazania miejsca --- STRONA 5 --- zarnieszkania osob wskazanych we wniosku. Zarzqdzono takie zwrocenie sir; o informacje. do Naczelnika Wydziaiu Ruchu Drogowogo K‘WP w G.. Odroczono rozpoznanie sprawy do dnia 19 czerwca 2006 1". Dowod: protokoi rozprawy z dnia 27 04 2006 1'. k. 279281 akt IIK806/07. Na rozprawie w dniu 19 czerwca 2006 1". Sqd ujawnii uzyskane informacje. Nie otrzymai odpowiedzi 0d (. ..)S.A. Innyoh czynnoéci nie wykonywano. Odroczono rozpoznanie sprawy do dnia 9 sierpnia 2006 r. Zarzqdzono ponag1enie(...)S.A. Dowod: protokoi rozprawy z dnia 19 06 2006 r. k. 297 akt IIK 806/07. Podczas rozprawy w dniu 9 sierpnia 2006 r. Sod ujawni} treéé pisma(...)S.A. z dnia 21 06 2006 r. Odroczyi rozpoznianie sprawy do dnia 12 pazdziernika 2006 1'. Zarzzgdzono ponowne wezwanie éwiadka A. D. (1) oraz éwiadka R. K. oraz nadeslanie przez Komendanta Wojewédzldego Policji W S. akt postopowania dyscyplinarnego lub Wyjaéniajqcego prowadzonego przeciwko powodowi w ZV\Pi£}Zkl1 ze zdarzeniem W dniu 12 rnarca 2005 1‘. Dowod: protokol rozprawy z dnia 9 08 2006 1'. k. 305306 akt IIK806/07. Na rozprawie w dniu 12 pazdziernika 2006 r. przeshlchano éwiaclka A. D. (1). Swiadek R. K. nie stawii sio. iljawniono dokumenty zgrornadzone w toku postqpowania i Sqd zamknq} przewod sqdowy odraczajqc wydanie wyroku do dnia 19 paidziernika 2006 1". Dowod: protokol rozprawy Z dnia 12 10 2006 r. k. 362364 akt II K 806/07. W dniu 19 pazdziemika 2006 1". Sod Rejonowy w W. wydai wyrok uznaj qoy powoda winnym popeinionia zarzucanego mu czynu. W dniu 24 pazdziernika 2006 r. wplynql wniosek obroficy oskarzonego o sporzqdzenie i dorqozenie uzasadnienia wyroku i tego dnia akta dorqczono sqdziemu. Dowod: wyrok z dnia 19 10 2006 r. k. 366367, wniosek 0 sporzqdzenie uzasadnienia k. 369  akt IIK806/07. Zwrot akt z uzasadnieniem 1'l8.S’EE1pi} w d11iu 7 11 2006 r. (piecza,t1ta k. 369). Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem zostal przesiany obroficy w dniu 10 stycznia 2007 1'. Obroflca odebra} go w dniu 1 lutego 2007 r. Dowodz pieczqtka k. 369, zwrotne poéwiadczenie odbioru k. 386 — akt IIK806/07. W dniu 14 lutego 2007 1". d0 Sqdu Rejonowego W W.wplynqia apelacja obroficy. Zarzqdzeniem z dnia 15 lutego 2007 1'. Przewodniczqcy Wydzialu II Karnego przyjql apelacjq obroficy. Rownoczeénie zarzqdzono doregczenie apelacji prokuratorowi. W dniu 7 marca 2007 1'. akta sprawy wraz z apelacjg wplynqiy do Sqdu Okrogowego wG.. Dowéd: apelacja, k. 387, zarzqdzenie z dnia 15 Iutego 2007 r. k. 391, potwierdzenie wplywu akt 395  akt IIK806/07. Zarzqdzeniem z dnia 7 03 2007 r. Przewodniczqcy Wydziaiu (...) Karnego—OdWo1awczeg0 Sqdu Okrogowego w G. przydzielii sprawq do referatu(...)I. B.. Jednoczeénie zarzqdzono przedstawienie akt sqdziemu do wydania dalszych Z&1‘Z§dZ€fi. Zarzgdzenia nie zostaiy wydane. Zarzqdzeniem z dnia 26 kwietnia 2007 r., Przewodniczqcy Wydziaiu przydzielii sprawr; do reforaul SSR A. H.deleg0wanej do orzekania w Szgdzie Okrqgowym w G. Uzasadnieniom zarzqdzenia zrnieniaj qcego sqdziego referonta bylo nadanie sprawie prawidlowego biegu. Tego samegodnia Przewodniczqcy Wydzialu wyznaczy} termin rozprawy apelacyjnej na dziefi 20 czerwca 2007 r. Zarzqdzono zawiadomienie powoda podaj qc jego adres w S. przy u1.(...) zamieszkania osób wskazanych we wniosku. Zarządzono także zwrócenie się o informacje do Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego KWP w G.. Odroczono rozpoznanie sprawy do dnia 19 czerwca 2006 r. Dowód: protokół rozprawy z dnia 27 04 2006 r. k. 279-281 akt IIK806/07. Na rozprawie w dniu 19 czerwca 2006 r. Sąd ujawnił uzyskane informacje. Nie otrzymał odpowiedzi od Ĺ. ..)S.A. Innych czynności nie wykonywano. Odroczono rozpoznanie sprawy do dnia 9 sierpnia 2006 r. Zarządzono ponag1enie(...)S.A. Dowód: protokół rozprawy z dnia 19 06 2006 r. k. 297 akt IIK 806/07. Podczas rozprawy w dniu 9 sierpnia 2006 r. Sąd ujawnił treść pisma(...)S.A. z dnia 21 06 2006 r. Odroczył rozpoznlănie sprawy do dnia 12 października 2006 r. Zarządzono ponowne wezwanie świadka A. D. (1) oraz świadka R. K. oraz nadesłanie przez Komendanta Wojewódzldego Policji w S. akt postępowania dyscyplinarnego lub Wyjaśniającego prowadzonego przeciwko powodowi w związku ze zdarzeniem w dniu 12 marca 2005 r. Dowód: protokół rozprawy z dnia 9 08 2006 r. k. 305-306 akt IIK806/07. Na rozprawie w dniu 12 października 2006 r. przesłuchano świadka A. D. (1). Świadek R. K. nie stawił się. Üjawniono dokumenty zgromadzone w toku postępowania i Sąd zamknął przewód sądowy odraczając wydanie wyroku do dnia 19 października 2006 r. Dowód: protokół rozprawy Z dnia 12 10 2006 r. k. 362-364 akt II K 806/07. W dniu 19 października 2006 r. Sąd Rejonowy w W. wydał wyrok uznaj ący powoda winnym popełnienia zarzucanego mu czynu. W dniu 24 października 2006 r. wpłynął wniosek obrońcy oskarżonego o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku i tego dnia akta doręczono sędziemu. Dowód: wyrok z dnia 19 10 2006 r. k. 366-367, wniosek 0 sporządzenie uzasadnienia k. 369 - akt IIK8o6/07. Zwrot akt z uzasadnieniem nastąpił w dniu 7 11 2006 r. (pieczątka k. 369). Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem został przesłany obrońcy w dniu 10 stycznia 2007 r. Obrońca odebrał go w dniu 1 lutego 2007 r. Dowód: pieczątka k. 369, zwrotne poświadczenie odbioru k. 386 - akt IIK806/07. W dniu 14 lutego 2007 r. do Sądu Rejonowego w W.wpłynęła apelacja obrońcy. Zarządzeniem z dnia 15 lutego 2007 r. Przewodniczący Wydziału II Karnego przyjął apelację obrońcy. Równocześnie zarządzono doręczenie apelacji prokuratorowi. W dniu 7 marca 2007 r. akta sprawy wraz z apelacją wpłynęły do Sądu Okręgowego WG.. Dowód: apelacja, k. 387, zarządzenie z dnia 15 lutego 2007 r. k. 391, potwierdzenie wpływu akt 395 - akt IIK8o6/07. Zarządzeniem z dnia 7 03 2007 r. Przewodniczący Wydziału (...) Karnego'-Odwoławczego Sądu Okręgowego w G. przydzielił sprawę do referatu(...)I. B.. Jednocześnie zarządzono przedstawienie akt sędziemu do wydania dalszych zarządzeń. Zarządzenia nie zostały wydane. Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2007 r., Przewodniczący Wydziału przydzielił sprawę do referatu SSR A. H.delegowanej do orzekania w Sądzie Okręgowym w G. Uzasadnieniem zarządzenia zmieniającego sędziego referenta było nadanie sprawie prawidłowego biegu. Tego samegodnia Przewodniczący Wydziału wyznaczył termin rozprawy apelacyjnej na dzień 20 czerwca 2007 r. Zarządzono zawiadomienie powoda podaj ąc jego adres w S. przy ul.(...) --- STRONA 6 --- Dowodz zarzqdzenie z dnia 7 03 2007 r. k. 396, zarzqdzenie z dnia 26 04 2007 1'. k. 397, zarzqdzenie o wyznaczeniu rozprawy k. 399  akt IIK806/07. Podczas rozprawy W dniu 20 czerwca 2007 r. Sqd stwierdzii, iz powod nie zostal prawidiowo zawiadomiony 0 terminie rozprawy. Powod  oskarzony zamieszkiwa} w L., a zawiadomienie 0 terminie rozprawy wysiano do S.. W zwiqzku z tym Sqd odroczyi rozpoznanie sprawy na terrnin Z urzqdu. Dowéd: protokol rozprawy z dnia 20 06 2006 1. k. 403, wezwanie dla oskarzonego k. 401  akt IIK8o6/07, zeznania powoda k. 7476 oraz w protokole rozprawy z dnia 14 lutego 2013 r. Zarzqdzeniem bez daty sprawe; bqdqcq W referacie I B., 2: uwagi na koniecznoéé zapewnienia prawidlowego biegu, przydzielono do 1eferatu sodziego A. H.. Zarzqdzeniem z dnia 19 lipca 2007 r. wyznaczono termin kolejnej rozprawy na dziefi 12 wrzeénia 2007 r. Ponownie Wskazano adres oskarionego W S.. Dowod: zarzqdzenie k. 406, zarzqdzenie 0 wyznaczeniu rozprawy k. 405  akt HK806/07. Dnia 12 wrzeénia 2007 r., po przeprowadzeniu rozprawy z udziaiem oskarfionego, Sqd Okrogowy wG.uchy1i} zaskarzony wyroki sprawe; przekaza} Sgdowi Rejonowemu wW.do ponownego rozpoznania. W dniu 13 wrzeénia 2007 r. akta dorqozono sodziemu do uzasad11ienia.Akta zostaly zwrocone 27 wrzeénia 2007 1'. W uzasadnieniu wyroku Sqd Okrqgowy wskazai, ze przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sqd Rejonowy powinion ponownie przeprowadzié postqpowanie dowodowe oraz dokonaé wnikliwej oceny przeprowadzonych dowodéw. Niezbqdnym bodzie szozegéiowe przesluohanie éwiadka A. D. (1)1owniez na okolicznoéé przeprowadzonego okazania osob. Kooiecznym bqdzie przeprowadzenie eksperymentu procesowego dla ustalenia czasu potrzebnogo na dojechanie z Kornondy W L. do miejsca zdarzenia, czynnoéoi wedlug relacji A. D. (1), a nastqpnio powrotu do Komendy dla ustaienia, czy mieéoi siq on w ozasie 45 min., co pozwoli na zweryfikowanie wyjaéniefi oskarzonego i zeznari A. D. (1). Dowod: wyrok z dnia 12 09 2007 r. k. 412, uzasadnienie k. 413417 ~ akt IIK80 6/07. W dniu 29 listopada 2007 1'. Sod Okrqgowy w G.wyko11aiczy1111oéé przekazania akt sprawy Sqdowi Rejonowemu WW.. Akta wplynrgiy do tego Sqdu w dniu 5 grudnia 2007 1. Dowodz potwierdzenie dorqczenia akt k. 418 akt IIK806/07. Zarzqdzeniem z dnia 5 grudnia 2007 1". Przewodniczzgcy Wydziaiu II Karnego Sqdu Rejonowego WW.przyjz1i sprawe; do rozpoznania i skierowal jg na rozprawg. Zarzqdzeniem z dnia 7 grudnia 2007 r. wyznaczono termin rozprawy na dziefi 21 stycznia 2008 1'. Na rozprawe; Wezwano oskarzonego. Podczas rozprawy W dniu 21 stycznia 2007 r. z uwagi na oéwiadczenie oskarzonego, ze korzystal z pomocy psychiatryi psychologa, Sad dopuécil dowéd z opinii bieglych lekarzy psychiatrow. Odczytano akt oskarzenia, odebrano wyjaénienia oskarzonego. Odroczono rozpoznanie sprawy do dnia 28 iutego 2008 r. Zarzzgdzono wezwanie éwiadkow A. D. (1]i S. D.. A A . ~ . Dowodr zarzgdzenie z dnia 5 12 2007 r. k. 419, zarzqdzenie 0 wyznaczeniu rozprawy k. 420, protokoi rozprawy z dnia 21 01 2008 r. k. 426428 akt IIK8o6/07. 3 A Dowód: zarządzenie z dnia 7 03 2007 r. k. 396, zarządzenie z dnia 26 04 2007 r. k. 397, zarządzenie 0 wyznaczeniu rozprawy k. 399 - akt III(8o6/07. Podczas rozprawy W dniu 20 czerwca 2007 r. Sąd stwierdził, iż powód nie został prawidłowo zawiadomiony 0 terminie rozprawy. Powód - oskarżony zamieszkiwał w L., a zawiadomienie 0 terminie rozprawy wysłano do S.. W związku z tym Sąd odroczył rozpoznanie sprawy na termin Z urzędu. Dowód: protokół rozprawy z dnia 20 06 2006 r. k. 403, wezwanie dla oskarżonego k. 401 - akt IIK806/07, zeznania powoda k. 74-76 oraz w protokole rozprawy z dnia 14 lutego 2013 r. Zarządzeniem bez daty sprawę będącą w referacie I B., 2: uwagi na konieczność zapewnienia prawidłowego biegu, przydzielono do referatu sędziego A. H.. Zarządzeniem z dnia 19 lipca 2007 r. wyznaczono termin kolejnej rozprawy na dzień 12 września 2007 r. Ponownie wskazano adres oskarżonego w S.. Dowód: zarządzenie k. 406, zarządzenie 0 wyznaczeniu rozprawy k. 405 - akt HK806/07. Dnia 12 września 2007 r., po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem oskarżonego, Sąd Okręgowy wG.uchylił zaskarżony wyroki sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu wW.do ponownego rozpoznania. W dniu 13 września 2007 r. akta doręczono sędziemu do uzasadnienia. Akta zostaly zwrócone 27 września 2007 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd Okręgowy wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy powinien ponownie przeprowadzić postępowanie dowodowe oraz dokonać wnikliwej oceny przeprowadzonych dowodów. Niezbędnym będzie szczegółowe przesłuchanie świadka A. D. (1)również na okoliczność przeprowadzonego okazania osób. Koniecznym będzie przeprowadzenie eksperymentu procesowego dla ustalenia czasu potrzebnego na dojechanie z Komendy w L. do miejsca zdarzenia, czynności według relacji A. D. (1), a następnie powrotu do Komendy dla ustalenia, czy mieści się on w czasie 45 min., co pozwoli na zweryfikowanie wyjaśnień oskarżonego i zeznań A. D. (1). Dowód: wyrok z dnia 12 09 2007 r. k. 412, uzasadnienie k. 413-417 - akt IIK8o 6/07. W dniu 29 listopada 2007 r. Sąd Okręgowy w G.wykonał czynność przekazania akt sprawy Sądowi Rejonowemu wW.. Akta wpłynęły do tego Sądu w dniu 5 grudnia 2007 r. Dowód: potwierdzenie doręczenia akt k. 418 akt IIKSO6/07. Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2007 r. Przewodniczący Wydziałti II Karnego Sądu Rejonowego wW.przyjął sprawę do rozpoznania i skierował ją na rozprawę. Zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2007 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 21 stycznia 2008 r. Na rozprawę wezwano oskarżonego. Podczas rozprawy w dniu 21 stycznia 2007 r. z uwagi na oświadczenie oskarżonego, że korzystał z pomocy psycłiiatryi psychologa, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy psychiatrów. Odczytano akt oskarżenia, odebrane wyjaśnienia oskarżonego. Odroczono rozpoznanie sprawy do dnia 28 lutego 2008 r. Zarządzono wezwanie świadków A. D. (1]i S. D.. ^ A . ` _ Dowód: zarządzenie z dnia 5 12 2007 r. k. 419, zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy k. 420, protokół rozprawy z dnia 21 01 2008 r. k. 426--428 -akt IIK8o6/07. 9 A --- STRONA 7 --- Podczas rozprawy w dniu 28 lutego 2008 1". p1zesluchano éwiadkow S. D. oraz A. D. (1). Ponad to Wydano postanowienie o uzupeinieniu éledztwa, zakreélajqc Prokuratorowi Rejonowernu w L.terrnin 6 tygodni do przedstawienia Wskazanych dowodow, to jest przeprowadzenia eksperymentu proeesowego oraz Wskazania danych oséb okazywanych A. D. (1) rownoczeénie z oskarzonym, celem przesiuchania ich W charakterze éwiadkow. Dowodz protokéi rozprawy z dnia 28 02 2008 r. k. 432436, postanowienie k. 439440  akt IIK806/07. W dniu 31 marca 2008 r. Prokuratura Rejonowa w L.zwr6ci1a akta Sqdowi Rej onowemu po wykonaniu eksperymentu procesowego i zebraniu danych adresowych. W eksperymencie nie uczesmiczyi oskarzony ani jego obrofica, gdyz nie zostali 0 tej czynnoéci procesowej powiadomieni. ..__ Dowodz pismo z dnia 28 03 2008 r. wraz z prezentatq 31 03 2008 r. k. 441, protoko} eksperymentu procesowego k. 447448v  akt IIK8o6/07. Zarzedzeniem z dnia 3 kwietnia 2008 r. wyznaczono termin rozprawy na dziefi 12 maja 2008 r. Zarzzidzono wezwanie oémiu éwiadkow oraz ustalenie czy wAreszcie Siedczym W G. przebywa éwiadek D. Z. (1). Dowéd: zarzqdzenie 0 Wyznaczeniu rozprawy k. 451 akt IIK806/07. Na rozprawe w dniu 12 maja 2008 r. powéd nie stawil sie. Przesiuchano éwiadkow B. P., J. P., M. L. (1), T. M., M. W. (1), A. S., A. B. i R. Z.. Rozpoznanie sprawy przerwano do dnia 11 czerwca 2008 r. Zarzqdzono wezwanie czterech éwiadkéw  osob, ktore wraz z powodem byly okazywane pokrzywdzonej Dowod: protokéi rozprawy z dnia 12 05 2008 r. k. 475479 akt IIK806/07. Na rozprawie w dniu 11 ezerwca 2008 r. przesiuchano éwiadkéw W. P., D. D., M. K.. Nie stawil sie éwiadek M. B.  usprawiedliwii swojg nieobecnoéé. Rozpoznanie sprawy odroczono do dnia 21 lipca 2008 1'. Z3I'Z£1dZOI10 Wezwanie éwiadkow M. B. oraz M. L. (2). Zarzqdzono ustalenia dotyczqce éwiadka D. Z. (1) i ewentualnego éwiadka nazwiskiem W.. Dowodz protokol rozprawy z dnia 11 06 2008 r. k. 492494 akt IIK806/07. W dniu 11lipca 2008 r. zostaia sporzqdzona opinia sqdowopsychiatryczna dotyczqca powoda. Z opinii tej wynika, ze w wywiadzie od badanego ustalono, ze parokrotnie w rokii 2005 by} konsultowany przez lekarza psyehiatre oraz korzystai z konsultacji psychologicznych. Nie jest chory psychicznie ani upoéledzony umysiowo. W ezasie krytycznyln ( 12 1narca 2005 r. ) by} poczytainy. Powod w zwiqzku z prowadzonym postepowaniem kamym doznawai silnego stresu i frustracji mimo ze jego odpomoéé na stres jako policjanta i strzelca wyborowego jest wyzsza niz przecietna. W przezwyciezeniu stresu pomagala mu rodzina, a szczegolriie zona. Mimo tego by} zmuszony do kilkakrotnego korzystania z konsultacji psychiatryi psychologa policyjinego. . Dowodz opinia sqdowopsychiatryczna k. 502503 akt IIK806/07, zeznania powoda k. 7476 oraz w protokole rozprawy z dnia 141uteg0 2013 r.. » Podczas rozprawy w dniu 211ipca 2008 r.p'rzes1uchano§wiadk6w: M. L. (2), J. W., D. Z. (1). Nie stawii sie éwiadek M. B.. Odroezono rozpoznanie sprawy do dnia 17 wrzeénia 2008 r. Zarzqdzono wezwanie éwiadkow M. B. i Z. J.. Zarzqdzono ustalenia adresu éwiadka R. L.. ' " ' . Podczas rozprawy w dniu 28 lutego 2008 r. przesłuchano świadków S. D. oraz A. D. (1). Ponad to wydano postanowienie o uzupełnieniu śledztwa, zakreślając Prokuratorowi Rejonowemu w L.termin 6 tygodni do przedstawienia wskazanych dowodów, to jest przeprowadzenia eksperymentu procesowego oraz wskazania danych osób okazywanych A. D. (1) równocześnie z oskarżonym, celem przesłuchania ich w charakterze świadków. Dowód: protokół rozprawy z dnia 28 02 2008 r. k. 432-436, postanowienie k. 439-440 - akt IIK806/07. W dniu 31 marca 2008 r. Prokuratura Rejonowa w L.zwróciła akta Sądowi Rej onowemu po wykonaniu eksperymentu procesowego i zebraniu danych adresowych. W eksperymencie nie uczestniczył oskarżony ani jego obrońca, gdyż nie zostali o tej czynności procesowej powiadomieni. .__ Dowód: pismo z dnia 28 03 2008 r. wraz z prezentatą 31 03 2008 r. k. 441, protokół eksperymentu procesowego k. 447-448v - akt IIK8o6/07. Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2008 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 12 maja 2008 r. Zarządzono wezwanie ośmiu świadków oraz ustalenie czy wAreszcie Śledczym W G. przebywa świadek D. Z. (1). Dowód: zarządzenie 0 wyznaczeniu rozprawy k. 451 akt IIK806/07. Na rozprawę w dniu 12 maja 2008 r. powód nie stawił się. Przesłuchano świadków B. P., J. P., M. L. (1), T. M., M. W. (1), A. S., A. B. i R. Z.. Rozpoznanie sprawy przerwano do dnia 11 czerwca 2008 r. Zarządzono wezwanie czterech świadków - osób, które wraz z powodem były okazywane pokrzywdzonej Dowód: protokół rozprawy z dnia 12 05 2008 r. k. 475-479 akt IIK806/07. Na rozprawie w dniu 11 czerwca 2008 r. przesłuchano świadków W. P., D. D., M. K.. Nie stawił się świadek M. B. - usprawiedliwił swoją nieobecność. Rozpoznanie sprawy odroczono do dnia 21 lipca 2008 r. Zarządzono wezwanie świadków M. B. oraz M. L. (2). Zarządzono ustalenia dotyczące świadka D. Z. (1) i ewentualnego świadka nazwiskiem W.. Dowód: protokół rozprawy z dnia 11 06 2008 r. k. 492-494 akt III{8o6/07. W dniu 11 lipca 2008 r. została sporządzona opinia sądowo-psychiatryczna dotycząca powoda. Z opinii tej wynika, że w wywiadzie od badanego ustalono, że parokrotnie w roku 2005 był konsultowany przez lekarza psychiatrę oraz korzystał z konsultacji psychologicznych. Nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo. W czasie krytycznym ( 12 marca 2005 r. ) był poczytalny. Powód w związku z prowadzonym postępowaniem karnym doznawał silnego stresu i frustracji mimo że jego odpomość na stres jako policjanta i strzelca wyborowego jest wyższa niż przeciętna. W przezwyciężeníu stresu pomagała mu rodzina, a szczególnie żona. Mimo tego był zmuszony do kilkakrotnego korzystania z konsultacji psychiatryi psychologa policyjnego. . Dowód: opinia sądowo-psychiatryczna k. 502-503 akt IIK8o6/07, zeznania powoda k. 74-76 oraz w protokole rozprawy z dnia 14 lutego 2013 r.. › Podczas rozprawy w dniu 21 lipca 2008 r. przesłuchano› świadków: M. L. (2), J. W., D. Z. (1). Nie stawił się świadek M. B.. Odroczono rozpoznanie sprawy do dnia 17 września 2008 r. Zarządzono wezwanie świadków M. B. i Z. J.. Zarządzono ustalenia adresu świadka R. L.. ' ` A _ --- STRONA 8 --- Dowodz protokéi rozprawy z dnia 21 07 2008 r. k. 504507 akt IIK806/07. Na rozprawie W dniu 17 Wrzeénia 2008 r. przesiuchano éwiadkow M. B., Z. J. oraz R. L.. Rowoznanie sprawy odroczono do dnia 27 pazdziernika 2008 r. Zarzagdzono wezwanie éwladka T. M. oraz zwrocenie sie 0 informacje do KPP w L.. Dowod: protokéi rozprawy z dnia 17 09 2008 I‘. k. 511514 akt IIK806/0'7. Podczas rozprawy W dniu 27 pazdziernika 2008 r. przesluchano ponownie éwiadka T. M.. Sqd zamknql przewod sqdowy i odroczyl wydanie wyroku do dnia 3 listopada 2008 r. " Dowod: protokéi rozprawy z dnia 27 10 2008 r. k. 525527 akt IIK8o 6/o7. W dniu 31istopada 2008 1'. Sqd postanowil Wznowié przewéd sqdowy ceiem uzupelnienia rnateriaiu dowodowego oraz wyznaczyl terrnin rozprawy n_a dziefi 9 grudnia 2008 1". Zarzqdzono wezwanie éwiadka M. W. (2) oraz zwrocenie sie do Starostwa Powiatowego w L. o informacje. Dowodz protokéi rozprawy Z dnia 3 11 2008 r. k. 528 akt IIK806/07. Na rozprawie W dniu 9 grudnia 2008 r. ponownie przesluchano éwiadka M. W. (1). Wydano postanowienie 0 zobowiqzaniu Prokuratora Prokuratuiy Rejonowej wL.do uzupeinieniu éledztwa W terminie 4 tygodni, poprzez ponowne przeprowadzenie eksperymentu procesowego. Dowédz protokoi rozprawy z dnia 9 12 2008 r., k. 546547, postanowienie, k. 548549  akt HK806/07. W dniu 9 stycznia 2009 1'. zostai ponownie przeproWadzo11y eksperyment prooesowy tym razem z udziaiem poW0d21. Zarzqdzeniem z dnia 15 stycznia 2009 r. wyznaczono termin rozprawy na dziefi 13 lutego 2009 r. Wezwano oskarionego. Na rozprawie W dniu 13 lutego 2009 1. zamkniqto przewod sqdowy oraz odroczono termin wydania wyroku do dnia 20 lutego 2009 r. Dowod: protokoi eksperynwntu procesowego k. 551552v, zarzqdzenie 0 Wyznaczeniu rozprawy k. 665, protokoi rozprawy z dnia 13 02 2009 r. k. 559560 akt IIK8o6/07. Wyrokiem z dnia 20 lutego 2009 r. Said Rejonovw w W.po11ownie uznal powoda wirmyni popeinienia czynu zarzucanego mu aktem oskarzenia. W dniu 26 Iutego akta doreczono sedziemu celem sporzqdzenia uzasadnienia. Akta zostaiy zwrocone z uzasadnieniem 12 marca 2009 1'. Dowédz wyrokz dnia 20 02 2009 r. k. 562563, wniosek 0 uzasadnienie k. 565  akt IIK806/07. Wyrok z ozasadnieniem zostai doreczony obroficy W dniu 20 marca 2009 r. W dniu 7 kwietnia 2009 r. wplyneia apelacja obroficy. Dowod: zwrotne poéwiadczenie odbioru k. 595, apelacja, k. 596598 akt IIK806/07. Zarzqdzeniem z dnia 21 kwietnia 2009 1. P1zewodniczqoy przyjql apelacje obroficy oskarzonego. Dnia 18 maja 2009 r. Sod Rejonowy w W. przekazal akta do Sqdu_ Okrqgowego w G.. Akta wplyneiy W dniu 20 maja 2009 r. Dowód: protokół rozprawy z dnia 21 07 2008 r. k. 504-507 akt IIK8o6/07. Na rozprawie w dniu 17 września 2008 r. przesłuchano świadków M. B., Z. J. oraz R. L.. Romoznanie sprawy odroczono do dnia 27 października 2008 r. Zarządzono wezwanie świadka T. M. oraz zwrócenie się o informację do KPP w L.. Dowód: protokół rozprawy z dnia 17 09 2008 r. k. 511-514 akt IIK806/07. Podczas rozprawy W dniu 27 października 2008 r. przesłuchano ponownie świadka T. M.. Sąd zamknął przewód sądowy i odroczył wydanie wyroku do dnia 3 listopada 2008 r. “- Dowód: protokół rozprawy z dnia 27 10 2008 r. k. 525-527 akt IIK8o 6/07. W dniu 3 listopada 2008 r. Sąd postanowił wznowić przewód sądowy celem uzupełnienia materiału dowodowego oraz wyznaczył termin rozprawy na dzień 9 grudnia 2008 r. Zarządzono wezwanie świadka M. W. (2) oraz zwrócenie się do Starostwa Powiatowego w L. o informację. Dowód: protokół rozprawy Z dnia 3 11 2008 r. k. 528 akt IIK806/07. Na rozprawie w dniu 9 grudnia 2008 r. ponownie przesłuchano świadka M. W. (1). Wydano postanowienie o zobowiązaniu Prokuratora Prokuratury Rejonowej wL.do uzupełnieniu śledztwa w terminie 4 tygodni, poprzez ponowne przeprowadzenie eksperymentu procesowego. Dowód: protokół rozprawy z dnia 9 12 2008 r., k. 546-547, postanowienie, k. 548-549 - akt I1K8o6/07. W dniu 9 stycznia 2009 r. został ponownie przeprowadzony eksperyment procesowy tym razem z udziałem powoda. Zarządzeniem 2. dnia 15 stycznia 2009 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 13 lutego 2009 r. Wezwano oskarżonego. Na rozprawie w dniu 13 lutego 2009 r. zamknięto przewód sądowy oraz odroczono termin wydania wyroku do dnia 20 lutego 2009 r. Dowód: protokół eksperymentu procesowego k. 551-552V, zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy k. 665, protokół rozprawy z dnia 13 02 2009 r. k. 559-560 akt IIK8o6/07. Wyrokiem z dnia 20 lutego 2009 r. Sąd Rejonowy w Wponownie uznał powoda winnym popełnienia czynu zarzueanego mu aktem oskarżenia. W dniu 26 lutego akta doręczono sędziemu celem sporządzenia uzasadnienia. Akta zostały zwrócone z uzasadnieniem 12 marca 2009 r. Dowód: wyrokz dnia 20 02 2009 r. k. 562-563, wniosek o uzasadnienie k. 565 - akt IIK8o6/07. Wyrok z uzasadnieniem został doręczony obrońcy W dniu 20 marca 2009 r. W dniu 7 kwietnia 2009 r. wpłynęła apelacja obrońcy. Dowód: zwrotne poświadczenie odbioru k. 595, apełacja, k. 596-598 akt IIK806/07. Zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2009 r. Przewodniczący przyjął apelację obrońcy oskarżonego. Dnia 18 maja 2009 r. Sąd Rejonowy w W. przekazał akta do Sądu Okręgowego w G.. Akta wpłynęły w dniu 20 maja 2009 r. --- STRONA 9 --- Dowod: zarzqdzenie z dnia 21 04 2009 r. k. 600, pismo przewodnie k. 604 akt IIK806/07. Zarzqdzeniem z dnia 20 maja 2009 r. Przewodniczqcy (...) Wydzialu KarnegoOdwolawczego przyjiqi sprawe i przydzieiii jg do referatu sQdz"ieg0M. S. Za1'zqdzenien1 z dnia 26 maja 2009 r. wyznaczono termin 1ozprawy apelacyjnej na dziefi 10 lipca 2009 1'. Dowédz zarzqdzenie z dnia 20 05 2009 r. k. 605, zarzqdzenie z dnia 26 05 2009 r. k. 606  a1<tIIK806/07. Sqd Okregowy wG.po przeprowadzeniu w dniu 10 lipca 2009 r. rozprawy z udzialem powoda,wyr01dem z dnia 10 lipca 2009 r. zmieni} zaskarzony wyrok W ten sposéb, fie uniewinni} powoda 0d popelnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarzenia. W uzasadnieniu swego wyroku Sod Okregowy wskazai, ze Sqd Rejonowy naruszyi zasade, iz niedaj 400 sie usungé wqtpliwoéci nalezy rozstrzygaé na korzyéé oskarzonego. Chodzi to przede wszystkim o prawidiowoéé okazania osoby oskarzonego pokrzywdzonej A. D. (1) 01az 0 wyniki eksperyrnentu procesowego, wskazujqce, ze nie byio mozliwyrn, aby oskarzony by} W Iniejscu zdarzenia W czasie wskazywanym przez pokrzywdzona,. Wyrok ten jest prawomoeny. Dowédz protokoi rozprawy z dnia 10 07 2009 r. k. 611, wyrok z dnia 10 07 2009 r., k. 612, uzasadnienie k. 614625  akt IIK806/07, wyrok z dnia 10 07 2009 1. k. 820 akt sprawy. Powéd wystqpil 0 uehylenie rozkazu personalnego zwalniajqcego go ze siuzby w Po1icji,jed11akze decyzja Komendanta Wojewodzkiego Policji W G. z dnia 19 maja 2010 r. byia odmowna. Wyrokiem z dnia 4 listopada 2010 1‘. Wojewodzki Sqd Administracyjny oddalil skarge powoda na te deeyzje. Powod skiadai skarge kasacyjnq od tego wyroku ale bezskutecznie. Dowodz wyrok z dnia 4 11 2010 1'. IIISAIGd342/10 wraz z uzasadnieniem k. 2123v, zeznania powoda k. 7476 oraz na rozprawie w dniu 14 02 2013 r. Powod wystgpii przeciwko Skarbowi Paflstwa Prokuratlirze Rejonowej wL.o zapiate zadoééuozynienia za straty moraine oraz odszkodowania za utracone zarobki. Prawomocnym wyrokiem z dniz. 18 listopada 2011 1'. Wydanym W sprawie IC46/11 Sqdu Okregowego W S.p0W6dztwo zostalo oddalone. Dowéd: wyrok z dnia 18 11 2011 1. k.93 akt IC46/11 Sqdu Okrqgowego W S.. W okresie od sierpnia 2005 1. do 1oku 2008 powéd zatrudniai sie na umowy zlecenia jako Iderowca. W lutym 2009 r. podj :11 stale zatrudnienie w sklepie rowerowym. Dowodz zeznania powoda k. 7476 oraz na rozprawie w dniu 14 02 2013 r. Powyzszy stan faktyczny Sad ustaiil na podstawie akt sprawy IIK8o6/07 Sqdu Rejonowego wW.oraz akt IC46/11 Sa,du Okregowego wS.. Sqd poczynil takze ustalenia na podstawie zeznafi powoda przesiuchanego w charakterze strony oraz zlozonych przez niego dokumentow, to jest wyroku Sqdu Okregowego wG.z dnia 10 lipca 2009 1. wraz z uzasadnieniern oraz wyroku Wojewodzldego Sqdu Administracyjnego W G. z dnia 4 ljstopada 2010 r. Na rozprawie W dniu 14111teg0 2013 1'. Sqd przeprowadzil dowéd z akt IIK806/07 Sqdu Rejonowego W W. Na podstawie tych akt Sad ustalil przebieg czynnoéei procesowych P1okuratury Rejonowej w L. oraz Sqdow Rejonowego W W.i Dowód: zarządzenie z dnia 21 04 2009 r. k. 600, pismo przewodnie k. 604 akt IIK806/07. Zarządzeniem z dnia 20 maja 2009 r. Przewodniczący (...) Wydziału Karnego-Odwoławczego przyjął sprawę i przydzieiił ją do referatu sędziegoM. S. Za1'ządzeniem z dnia 26 maja 2009 r. wyznaczono termin rozprawy apelacyjnej na dzień 10 lipca 2009 r. Dowód: zarządzenie z dnia 20 05 2009 r. k. 605, zarządzenie z dnia 26 05 2009 r. k. 606 - akt IIK8o6/07. Sąd Okręgowy wG.po przeprowadzeniu w dniu 10 lipca 2009 r. rozprawy z udziałem powoda, wyrokiem z dnia 10 'lipca 2009 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnił powoda od popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia. W uzasadnieniu swego wyroku Sąd Okręgowy wskazał, że Sąd Rejonowy naruszył zasadę, iż niedaj ące się usunąć wątpliwości należy rozstrzygač na korzyść oskarżonego. Chodzi tu przede wszystkim o prawidłowość okazania osoby oskarżonego pokrzywdzonej A. D. (1) oraz 0 wyniki eksperymentu procesowego, wskazujące, że nie było możliwym, aby oskarżony był W miejscu zdarzenia W czasie wskazywanym przez pokrzywdzoną. Wyrok ten jest prawomocny. Dowód: protokół rozprawy z dnia 10 07 2009 r. k. 611, wyrok z dnia 10 07 2009 r., k. 612, uzasadnienie k. 614-625 - akt IIK8o6/07, wyrok z dnia 10 07 2009 r. k. 8-20 akt sprawy. Powód wystąpił 0 uchylenie rozkazu personalnego zwalniającego go ze służby w Policji, jednakże decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia 19 maja 2010 r. była odrnowna. Wyrokiern z dnia 4 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę powoda na tę decyzję. Powód składał skargę kasacyjną od tego wyroku ale bezskutecznie. Dowód: wyrok z dnia 4 11 2010 r. IIISA/Gd342/10 wraz z uzasadnieniem k. 21-23v, zeznania powoda k. 74-76 oraz na rozprawie w dniu 14 02 2013 r. Powód wystąpił przeciwko Skarbowi Państwa Prokuraturze Rejonowej wL.o zapłatę zadośćuczynienia za straty moralne oraz odszkodowania za utracone zarobki. Prawomocnym wyrokiem z dnia 18 listopada 2011 r. wydanym W sprawie IC46/11 Sądu Okręgowego w Spowództwo zostało oddalone. Dowód: wyrok z dnia 18 11 2011 r. k.93 akt IC46/11 Sądu Okręgowego w S.. W okresie od sierpnia 2005 r. do roku 2008 powód zatrudniał się na umowy zlecenia jako kierowca. W lutym 2009 r. podjął stałe zatrudnienie w sklepie rowerowym. Dowód: zeznania powoda k. 74-76 oraz na rozprawie w dniu 14 02 2013 r. Powyższy stan faktyczny Sad ustalił na podstawie akt sprawy IIK806/07 Sądu Rejonowego wW.oraz akt IC46/11 Sądu Okręgowego WS.. Sąd poczynił także ustalenia na podstawie zeznań powoda przesłuchanego w charakterze strony oraz złożonych przez niego dokumentów, to jest wyroku Sądu Okręgowego wG.z dnia 10 lipca 2009 r. wraz z uzasadnieniem oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W G. z dnia 4 listopada 2010 r. Na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. Sąd przeprowadził dowód z akt IIK806/07 Sądu Rejonowego W W. Na podstawie tych akt Sad ustalił przebieg czynności procesowych Prokuratury Rejonowej w L. oraz Sądów Rejonowego w W.i --- STRONA 10 --- Okregowego W G. w sprawie karnej prowadzonej przeciwko powodowi. Dokumenty zawarte w tyeh aktach nie budzily Wqtpliwoéci Sqdu, nie byiy tez kwestionowane przez strony. Na podstawie akt IC46/11 Sqdu Okregowego w 5., S:1d ustalil, ze podobne roszczenie jak W tej sprawie, to jest roszczenie 0 zadoééuczjmienie oraz odszkodowanie za utracone zarobki powéd skierowai p1zeciwko Skarbowi Pafistwa (...)w L. i z0sta}0 ono prawomocnie oddalone. Na podstawie wyroku Z dnia 4 listopada 2010 r. wydanego przez Wojewodzki Sqd Adlninistracyjny W G. oraz na podstawie zeznafi powoda Sqd ustalii, ze mimo wyroku uniewinniajqcego powodowi nie udaio sie powrécié do siuzby W Policji. Na rozprawie W dniu 14 lutego 2013 r. Sqd przeprowadzil dowéd z przesluchania powoda w charakterze stiiony. Na tej rozprawie powod potwierdzil zeznania infonnacyjne z rozprawy w dniu 22 iistopada 2012 r. ( k. 7476 ). Z zeznafi powoda wynika, ze zdecydowa} sie na zlozenie wniosku 0 przejécie na emeryture policyjneg po wszczeoiu postepowania karnego aby znacznie nie utracié dochodow. Gdyby bowiem powod zostal zawieszony w obowiqzkaeh sluzbowych oirzymywaiby poiowe dotychczasowego vsynagrodzenia i nie moglby uzyskiwaé dodatkowych dochodéw. Tymezasemjego emeryturajako emerytura wczeéniejsza wynosiia 66,9% dotychczasowego wynagrodzenia. Powodowi chodzilo o utrzymanie statusu materiainego 1odziny tym bardziej, ze miai na utrzymaniu dwoje dzieci W tym jedno niepetnosprawne. Po pizejéeiu na emeryture powod podjq} zatrudnienie jako kierowea, ale nie bylo to zatrudnienie staie, leoz na umowy zlecenia. Dopiero od lutego 2008 r. powod jest zatrudniony na stale w sklepie rowerowym. Potwierdzii, ze wysta,pii 0 przywrocenie do siuzby, ale jego Wniosek zosta} oddalony takze przez Naczelny Sqd Administracyjny. Powod przyznai, ze ani on ani jego obrofica nie skladaii przed Sqdem Rej onowym wW.w11i0sk0w 0 zwrot akt sprawy prokuratorowi lub 0 umorzenie postepowania, a takze nie skladali odpowiedzi na akt oskarzenia. Sa,d Rejonowy przesluchiwal po jednym lub dwéeh éwiadkow i Wyznaczali odlegie terminy rozpraw. Gdy chodzi 0 Sa,d Okregowy powod zarzucii brak nadzoru nad Sqdem Rejonowym oraz pomylenie jego adresu przy wezwaniu na 1ozprawe pized tyn1 Sqdem, co przediuzyio postepowanie. Jezeli chodzi o naruszenie débr osobistyeh powod wskaza}, ze naruszono status ekonomiozny jego rodziny oraz jego godnoéé jako oficera poiicji i przerwano jego kariere zawodowq. Przestai rozwijaé sit; fizyeznie i intelektualnie. Doszio tez do ograniczenia woinoéci powoda, b0 musiai ‘bye’: dyspozyeyjny dla Sqdu. Powod zeznai, ze odozuwai wieiki stres, nawet teraz go odezuwa. By} u psychologa polieyjnego, by} dwukrotnie badany psychiatrycznie przy drugim 1ozpoznaniu sprawy. Zeznai, ze w przezwyoiezeniu stresu pomagala mu rodzina oraz jego Wlasna odpornoéé na stres jako policjanta i etrzelca Wyborowego. Wskaza}, ze poniosi koszty paliwa i koszty zwolnienia sie z pracy. Poniési tez koszty ustanowienia obroficy dwa razy po 2.000 21 ale nie mia} raehunkow. Nie wystqpii, po wyroku uniewinniajqcym, 0 zwrot kosztow adwokackich od Skarbu Pafistwa bo uzyskal infomiacje, ze trzeba bylo taki wniosek zamieécié w érodkuj odwolawczym. Zeznania powoda Sqd uznal za wiarygodne. Sq one szczegélowe i znajduj:1 potwierdzenie w zgromadzonych W toku postepowania dokumentach, w szczegélnoéci w sprawie IIK806/07, Natomiast Sod uznai za nie udowodnione twierdzenia powoda dotyczzice kosztow dojazdu do Sqdu oraz kosztow pomocy prawnej éwiadczonej przez adwokata. Powod nie przedstawii zadnych rachunkéw, a nawet oéwiadczenia obroflcy, ze kwote lqcznie 4.000 zl od powoda PrzYJ'ai Roszczenie powoda jest czeéciowo zasadne. Zgodnie z przepisem art. 16 ustawy z dnia 1'7 czerwca 2004 1. 0 skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postepowaniu p1zygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez pr0k111"at01'a i postepowaniu sgdowym bez nieuzasadnionej zwloki, strona, ktéra nie wniosla skargi na przewlekloéé postepowania zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy, moze dochodzié  na podstawie art. 417 Kodeksu cywflnego  naprawienia szkody wynikiej z przewlekloéei, po prawomocnym zakoficzefiiu postqpowania 00 do istoty sprawy. Przywolany przepis art. 5 ust.1 ustawy okreéia prawo strony do wniesienia takiej skargi W toku postepowania, w ktorym nastqpila przewiekloéé. Zgodnie z_ przepisern art. 1 ust. 1 ustawy, 1'1staWa reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi s11ony, ktorej prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwloki zostaio naruszone na skutek dzialania Okręgowego W G. W sprawie karnej prowadzonej przeciwko powodowi. Dokumenty zawarte w tych aktach nie budziły Wątpliwości Sądu, nie były też kwestionowane przez strony. Na podstawie akt IC46/11 Sądu Okręgowego w S., Sąd ustalił, że podobne roszczenie jak W tej sprawie, to jest roszczenie o zadośćuczynienie oraz odszkodowanie za utracone zarobki powód skierował przeciwko Skarbowi Państwa {...)w L. i zostało ono prawomocnie oddalone. Na podstawie wyroku Z dnia 4 listopada 2010 r. wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny W G. oraz na podstawie zeznań powoda Sąd ustalił, że mimo wyroku uniewinniającego powodowi nie udało się powrócić do służby w Policji. Na rozprawie W dniu 14 lutego 2013 r. Sąd przeprowadził dowód z przesłuchania powoda w charakterze stiiony. Na tej rowrawie powód potwierdził zeznania informacyjne z rozprawy w dniu 22 listopada 2012 r. [ k. 74-76 ). Z zeznań powoda wynika, że zdecydował się na złożenie wniosku o przejście na emeryturę policyjna po wszczęciu postępowania karnego aby znacznie nie utracić dochodów. Gdyby bowiem powód został zawieszony w obowiązkach służbowych oirzymywałby połowę dotychczasowego Wynagrodzenia i nie mógłby uzyskiwać dodatkowych dochodów. Tymczasemjego erneryturajako emerytura wcześniejsza wynosiła 66,9% dotychczasowego wynagrodzenia. Powodowi chodziło o utrzymanie statusu materialnego rodziny tym bardziej, że miał na utrzymaniu dwoje dzieci W tym jedno niepełnosprawne. Po przejściu na emeryturę powód podjął zatrudnienie jako kierowca, ale nie było to zatrudnienie stałe, lecz na umowy zlecenia. Dopiero od lutego 2008 r. powód jest zatrudniony na stałe w sklepie rowerowym. Potwierdził, że wystąpił o przywrócenie do służby, ale jego wniosek został oddalony także przez Naczelny Sąd Administracyjny. Powód przyznał, że ani on ani jego obrońca nie składali przed Sądem Rejonowym wW.wniosków o zwrot akt sprawy prokuratorowi lub o umorzenie postępowania, a także nie składali odpowiedzi na akt oskarżenia. Sąd Rejonowy przesłuchiwał po jednym lub dwóch świadków i wyznaczali odległe terminy rozpraw. Gdy chodzi 0 Sąd Okręgowy powód zarzucił brak nadzoru nad Sądem Rejonowym oraz pomylenie jego adresu przy wezwaniu na rozprawę przed tym Sądem, co przedłużylo postępowanie. Jeżeli chodzi o naruszenie dóbr osobistych powód wskazał, że naruszone status ekonomiczny jego rodziny oraz jego godność jako oficera policji i przerwane jego karierę zawodową. Przestał rozwijać się fizycznie i intelektualnie. Doszło też do ograniczenia wolności powoda, bo musiał być dyspozycyjny dla Sądu. Powód zeznał, że odczuwał wielki stres, nawet teraz go odczuwa. Był u psychologa policyjnego, był dwukrotnie badany psychiatrycznie przy drugim rozpoznaniu sprawy. Zeznał, że w przezwyciężeniu stresu pomagała mu rodzina oraz jego własna odporność na stres jako policjanta i strzelca Wyborowego. Wskazał, że poniósł koszty paliwa i koszty zwolnienia się z pracy. Poniósł też koszty ustanowienia obrońcy dwa razy po 2.000 zł ale nie miał rachunków. Nie wystąpił, po wyroku uniewšnniającym, 0 zwrot kosztów adwokackich od Skarbu Państwa bo uzyskał inforrnację, że trzeba było taki wniosek zamieścić w środkuj odwoławczym. Zeznania powoda Sąd uznał za wiarygodne. Są one szczegółowe i znajdują potwierdzenie w zgromadzonych w toku postępowania dokumentach, w szczególności w sprawie IIK806/07, Natomiast Sąd uznał za nie udowodnione twierdzenia powoda dotyczące kosztów dojazdu do Sądu oraz kosztów pomocy prawnej świadczonej przez adwokata. Powód nie przedstawił żadnych rachunków, a nawet oświadczenia obrońcy, że kwotę łącznie 4.000 zł od powoda przyjął- Roszczenie powoda jest częściowo zasadne. Zgodnie z przepisem art. 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, strona, która nie wniosła skargi na przewlekłość postępowania zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy, może dochodzić - na podstawie art. 417 Kodeksu cywilnego - naprawienia szkody wynikłej z przewlekłości, po prawomocnym zakończeniu postępowania co do istoty sprawy. Przywołany przepis art. 5 ust.1 ustawy określa prawo strony do wniesienia takiej skargi W toku postępowania, w którym nastąpiła przewłekłość. Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy, ustawa reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania --- STRONA 11 --- lub bezczynnoéci sqdu lub prokuratora prowadzqcego lub nadzorujqcego postqpowanie przygotowawcze. Przepis ten okreéla zakres postqpowafi, W ktérych zarzucaé moina przewleldoéé postqpowania odnoszqc jq do kaidego p0S’£Q130W3I‘1ia prowadzonego przed sqdem lub prowadzonego przez prokuratora albo przezefi nadzorowanego, a prowadzonego przez inny uprawniony organ. Przepis art. 2 ustawy okreéla zaé definicjq ustawowq przewlekioéci postqpowania. Zgodnie z przepisern art. 2 ust. 1 ustawy Strona mofie Wnieéé skargq (...), jeieli postqpowanie W tej sprawie trwa dluiej, nii to konieczne dla wyjaénienia tych okolicznoéci faktycznych i prawnych, ktére sq istotne dla rozstrzygniqcia sprawy, (...) (przewlekloéé postgpowania). Przepis art. 1a ustawy stanowi, fie przepis ust. 1 Stosuje siq odpowiednio do postr.=;powa11ia przygotowawczego. Zgodnie zaé z przepisem art. 2 ust. 2 ustawy clla stwierdzenia, czy w sprawie doszlotdo przewleldoéci postqpowania, naleiy w szczegélnoéci ocenié terminowoéé i prawidlowoéé czymaoéci podjqtych przez. sqd , w celu wydania w sprawie rozstrzygniqcia co do istoty albo czynnoéci podjqtych przez prokuratora prowadzqcego lub nadzorujqcego postegpowanie przygotowawcze w celu zakoficzenia postegpowlania przygotowawczego lub czynnoéci podjgtych przez sqd lub komomika sqdowego w celu przeprowadzenia i zakoflczenia sprawy egzekucyjnej albo innej sprawy dotyczqcej wykonania orzeczenia sqdowego, uwzglqdniajqc charakter sprawy, stopiefi faktycznej i prawnej jej zawiloéci, znaczenie dla strony, ktéra wniosta skargq, r0zst1‘ZygniQ’cych W niej zagariniefi oraz zachowanie siq stron, a W szczegélnoéci strony, ktéra zarzucila przewlekloéé postqpowania. Jak Wynika z poczynionych przez Sad ustalefl powédztwo wywiedzione przez powoda przeciwko Skarbowi Pafistwa Prokuraturze Rejonowej W L. o zaplatq zadoééuczynienia i odszkodowania z tytuiu utraconych zarobkéw zostalo prawomocnie oddalone Wyrokiem Sqdu Okrqgowego wS.. Tym samym przedmiotem oceny Sqdu orzeltajqcego W tej sprawie nie rnogq byé uchyhienia poczynione przez to Prokuraturz; W toku postqpowania przygotowawczego oraz W toku postegpowania przed Sqdem Rejonowym wW.w zakresie czynnoéci zleconych przez ten Szgd prokuratorowi zgodnie z przepisem arc. 397 par. 1 kpk. Dotyczy to wadliwoéci okazania powoda pokrzywdzoneji W toku postqpowania przygotowawczego, wadliwoéci  zdaniem powoda — oceny zebranego w sprawie rnateriatu dowodowego, co uzasadniio Wniesienie aktu oskaréenia do Szgdu oraz Wadliwoéci wykonania pierwszego eksperymentu procesowego, co nastqpiio bez udzialu powoda i jego obroficy nie powiadomionych o terminie i miejscu tej cg/nnoéci. Niewqtpliwie to ostatnie uchybienie skutkowalo Wznowieniem przewodu sqdowego W dniu 3 listopada 2008 r. celem uzupelnienia materlalu dowodowego poprzez powtérzenie eksperymentu procesowego. W tyrn rniejscu j ednak naleiy zauwafiyé, fie uchybieniem Sqdu Rej onowego bylo nie dostrzeienie Wadliwoéci sposobu przeprowadzenia pierwszego eksperymentu z naruszeniem prawa oskarfionego do obrony, co skutkowalo koniecznoéciq wyznaczenia jeszcze dwoch rozpraw W dniach 9 grudnia 2008 r. i 13 lutego 2009 r., a tym samym przedluieniern postopowania o prawie cztery miesiqce. Tymczasem uchybienie to moglo zostaé usuniegte poprzez powtorzenie eksperymentu procesowego przez dniem 27 pafidziernika, kiedy to zamknioto przewéd sqdowy. Odeslanie do przepisu art. 417 kc Wynikajqce z przepisu art. 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. ma taki skutek, ie postegpowanie Sqdéw Rejonowego WW.i Okrqgowego w G. musibyé oceniane z punktu Widzenia przeslanek stosowania art. 417 kc. W szczegélnoéci chodzi tu o przeslankcg bezprawnoéci dzialania, ale Wbrew stanowisku pozwanego Skarbu Pafistwa zaprezentowanemu W odpowiedzi na pozew, przeslanka bezprawnoéci musi byé ocenia z uwzglqdnieniem regulacji zawartych W ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r., a W szczegélnoéci W art. 2 tej ustawy. Zachowanie funkcjonariuszy publicznych — ssgdziéw wykonujqcych Wymiar sprawiedliwoéci W obu Sqdach bylo bezprawne aczkolwiek niezupeinie z przyczyn wskazywanych przez powoda. Zgodnie z przepisem art. 417 par. 1 kc za szkode; wyrzqdzonq przez niezgodne z prawem dzialanie lub zaniechanie przy wykonywaniu W}adzy publicznej ponosi odpowiedzialnoéé Skarb Pafistwa lub jednostka samorzqdu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonujqca to Wiadzq z mocy prawa. Przeslankarni odpowiedzialnoéci odszkodowawczej zgodnie z tym przepisem sq Wiqc: bezprawne zachowanie ( dzia}anie lub zaniechanie ) przy wykonywaniu wladzy pubiicznej, szkoda oraz zwiqzek przyczynowy pomiqdzy bezprawnym zachowaniem i powstaniem szkodyi Zgodnie z poglqdem Trybunalu Konstytucyjnego Wyraionym w uzasadnieniu wyroku 2 dnia 4 grudnia 2001 r. ( SK18/oo, OTK 2001/8/256 ), konsekwencja, ktérego byla nowelizacja przepisu art. 417 kc i nadanie mu obecnego brz.mienia'poczynajqc od dnia 1 Wrzeénia 2004 r., pojqcie dzialania niezgodnego z prawem maugruntowane znaozenie łub bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze. Przepis ten określa zakres postępowań, W których zarzucać można przewlekłość postępowania odnosząc ją do każdego postępowania prowadzonego przed sądem lub prowadzonego przez prokuratora albo przezeń nadzorowanego, a prowadzonego przez inny uprawniony organ. Przepis art. 2 ustawy określa zaś definicję ustawową przewlekłości postępowania. Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy Strona może wnieść skargę (...], jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wy_jaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, (...] (przewlekłość postępowania). Przepis art. 1a ustawy stanowi, że przepis ust. 1 Stosuje się odpowiednio do postępowania przygotowawczego. Zgodnie zaś z przepisem art. 2 ust. 2 ustawy dla stwierdzenia, czy w sprawie doszłodo przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd , w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty albo czynności podjętych przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze w celu zakończenia postępowania przygotowawczego lub czynności podjętych przez sąd lub komornika sądowego W celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy egzekucyjnej albo innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego, uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Jak wynika z poczynionych przez Sąd ustaleń powództwo wywiedzione przez powoda przeciwko Skarbowi Państwa Prokuraturze Rejonowej w L. o zapłatę zadośćuczynienia i odszkodowania z tytułu utraconych zarobków zostało prawomocnie oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego WS.. Tym samym przedmiotem oceny Sądu orzekającego w tej sprawie nie mogą być uchybienia poczynione przez tę Prokuraturę W toku postępowania przygotowawczego oraz w toku postępowania przed Sądem Rejonowym wW.w zakresie czynności zleconych przez ten Sąd prokuratorowi zgodnie z przepisem art. 397 par. 1 kpk. Dotyczy to wadliwości okazania powoda pokrzywdzonej w toku postępowania przygotowawczego, wadliwości - zdaniem powoda - oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, co uzasadniło wniesienie aktu oskarżenia do Sądu oraz wadliwości wykonania pierwszego eksperymentu procesowego, co nastąpiło bez udziału powoda i jego obrońcy nie powiadomionych o terminie i miejscu tej cąfnności. Niewątpliwie to ostatnie uchybienia skutkowało wznowieniem przewodu sądowego w dniu 3 listopada 2008 r. celem uzupełnienia materiału dowodowego poprzez powtórzenie eksperymentu procesowego. W tym miejscu jednak należy zauważyć, że uchybieniem Sądu Rejonowego było nie dostrzeżenie wadłiwości sposobu przeprowadzenia pierwszego eksperymentu z naruszeniem prawa oskarżonego do obrony, co skutkowało koniecznością wyznaczenia jeszcze dwóch rozpraw w dniach 9 grudnia 2008 r. i 13 lutego 20 09 r., a tym samym przedłużeniem postępowania o prawie cztery miesiące. Tymczasem uchybienia to mogło zostać usunięte poprzez powtórzenie eksperymentu procesowego przez dniem 27 pażdziernika, kiedy to zamknięto przewód sądowy. Odesłanie do przepisu art. 417 kc wynikające z przepisu art. 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. ma taki skutek, że postępowanie Sądów Rejonowego wW.i Okręgowego w G. musibyć oceniane z punktu widzenia przesłanek stosowania art. 417 kc. W szczególności chodzi tu o przesłankę bezprawności działania, ale wbrew stanowisku pozwanego Skarbu Państwa zaprezentowanemu w odpowiedzi na pozew, przesłanka bezprawności musi być ocenia z uwzględnieniem regulacji zawartych w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r., a w szczególności w art. 2 tej ustawy. Zachowanie funkcjonariuszy publicznych - sędziów wykonujących wymiar sprawiedliwości w obu Sądach było bezprawne aczkolwiek niezupełnie z przyczyn wskazywanych przez powoda. Zgodnie z przepisem art. 417 par. 1 kc za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. Przesłankami odpowiedzialności odszkodowawczej zgodnie z tym przepisem są więc: bezprawne zachowanie ( działanie lub zaniechanie ) przy wykonywaniu władzy publicznej, szkoda oraz związek przyczynowy pomiędzy bezprawnym zachowaniem i powstaniem szkody; Zgodnie z poglądem Trybunału Konstytucyjnego Wyrażonym w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 grudnia 2001 r. ( SK18/oo, OTK 2001/8/256 ), konsekwencją którego była nowelizacja przepisu art. 417 kc i nadanie mu obecnego brzmieniapoczynając od dnia 1 września 2004 r., pojęcie działania niezgodnego z prawem maugruntowane znaczenie --- STRONA 12 --- W éwietle regulacji zawartej W art. 77 ust. 1 Konstymcji Rzeczypospolitej Polskiej. Nalezyje rozurnieéjako zaprzeczenie zachowania uwzglqdniajacego nakazy i zakazy wynikajace z normy prawnej. Nie ma znaczenia czy dzialanie to by}o subiektywnie zawinione. Znaczenie art. 77 Konstytucji polega na ‘cym, ze W odniesieniu do niezgodnych z prawern dziatafi organow publicznych ustanawia on surowsze przeslanki odpowiedzialnoéci odszkcdowawczej w porownaniu z ogolnymi zasadami opartymi na przes}ance winy. Jest to uzasadnione szczegolna, sluzebna rola organow Wladzy publicznej, ktére maja zapewnié ochronq Wolnoéci oraz praw czlowieka i obywatela. Zgodnie z art. 6 ust. 1 Konwencji Rzymskiej z dnia 4 listopada 1950 1'. 0 ochronie praw cztowieka i podstawowych wolnoéci, bqdqcej w Rzeczypospolitej Polskiej irédlem obowiqzujacego prawa, kazdy ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jego sprawy urozsadnyrn terminie przez niezawisly i bezstronny sad ustanowiony ustawa przy rozstrzyganiu o jego prawach i obowiqzkach 0 charakterze cywilnym albo 0 zasadnoéci kazdego oskarzenia W Wytoczonej przeciwko niemu sprawie karnej (...). W doktrynie prawa cywilnego ugruntowane sa poglady, fie przepis art. 417 kc przewidujc odpowiedzialnoéé odszkodowawcza za szkodq Wyrzadzona czynem niedozwolonym, zdefiniowanymjako "niezgodne Z prawem dzialanie lub Zaniechanic przy Wykonywaniu Wladzy publicznej". Stanowi wiqc on ogélna podstawq odpowiedzialnoéci Wtadz publicznych za ich Wladcze dzialania, ktéra nie znajduje zastosowania lub znajduje ograniczone zastosowanie tylko Wowczas, gdy ustaWodaWca odrcbnym unormowaniem okreéla konsekwencje niektérych dzialafi organow Wladz publicznych ( np. art. 417/1/ par. 13 kc ). Przepis art. 417 kc znajduje zastosowanie, o ile szkoda Wyrzadzona zostata "przy wykonywaniu wtadzy publicznej". Chodzi wiqc wylacznie 0 skutki funkcjonowania pafistwa i jednostek samorzadu terytorialnego W sferze okrcélanej mianern imperium, a WiQC dziatafi lub zaniechafi polegajacych na Wykonywaniu funkcji Wladczych, realizacji zadafi Wladzy publicznej. Nie chodzi zatem o konsekwencje zachowafi tych podmiotéw W sferze gospodarczej, dominium. Sformulowania "przy Wykonywaniu" uzywa ustawodawca dla okreélenia funkcjonalncgo zwiazku miqdw wywolaniem szkody a powierzeniem komué pewnej czynno:ici do wykcnania. W przepisie art. 417 kc chodzi o oznaczenie zahesu czynnoéci faktycznych i prawnych, ktére pozostaja W écislym, funkcjonalnym Zwiazku z wykonywaniem wladzy publicznej. Treat’: art. 417 kc nie pozostawia Watpliwoéci, ze odpowiedzialnoéc Wladz publicznych dotyczy ich dzialafi izaniechafi. Ta regulacja pozostaje W zgodzie z interpretacja art. '77 ust. 1 Konstytucji RP przez TK, ktory W przywolanym Wczeéniej wyroku z dnia 4 grudnia 2001 r. orzekl, ac chociaz pojccie "dziaiania" organu Wtadzy publicznej nie zostalo konstytucyjnie zdefiniowane, to mieszcza sic W nirn zarowno zachowania czynne organu, jak i zaniechania. W zgodzie z art. 77 11st. 1 Konstytucji RP ustawodawca stanowi, ze Wladzc publiczne ponosza odpowiedzialnoéfz za swoje zachowania, jezeli sa one "niezgodne z prawem". W doktrynic ow Wymég, stanowiacy przeslanka odpowiedzialnoéci, definiowanyjest niej ednolicie jako bezprawnoéé, ktore obejmuje nie tylko zachowania naruszajace norrny prawne, ale i zasady Wspolzycia spolecznego albo jako bezprawnoéé W Wqzszyrn znaczeniu nie obejrnuj aca niezgodnoéci z normami pozaprawnymi. To drugie stanowisko wydaje sin: domiuowaé jako Wywiedzione z pogladu Trybunalu Konstytucyjnego, ktory utozsamia "prawo" z normarni prawnymi zakodowanymi W konstytucyjnie okreélonych irédhch prawa (art. 8794 Konstytucji RP), a niezgodnoéé okreéla jako "zaprzeczenie zachowania uwzglqdniajacego nakazy i zakazy wynikajace z normy prawnej" [ tak W uzasadnjeniu wyroku TK Z 4 grudnia 2001 1‘. ) W piémiennictwie podkreéla sia, ze w konkretnym przypadku przypisywania wiadzy publicznej odpowiedzialnoéci za szkodq, tak rozumiana bezprawnosé nalezy ustalié, rekonstruujac normy prawne, regulujace stosunek publicznoprawny, ktore organ naruszyl swoim dzialaniem lub zaniechaniem. Dla okreélenia odpowiedzialnoéci odszkodowawczej Wladz publicznych, obok zdarzenia sprawczego, konieczne jest ustalenie pozostalych przeslanek odpowiedzialnoéci deliktowej, a wiqc szkody i zwiazku przyczynowego. Przepis art. 417 kc nie zawiera W tej kwestii zadnej regulacji, a tym samym znajda zastosowanie ogolne reguly dotyczace kompensaty szkody W mieniu (majatkowej) i na osobie {majatkowej i niemajatkowej] oraz koncepcji zwiazku przyczynowego  W szczegolnoéci ujcte W przepisach art.361, 444448 kc {por. Wyrok TK z 4 grudnia 2o01 r. )  tak Adam Olejniczak (W) komentarzu do art. 417 kc w programie komputerowym Lax, tezy 26. A W przywolanym Wyroku Trybunahl Konstytucyjnego z 4 grudnia 2001 r. wyrazono takze poglad, ze wyjéciowa przeslanka odpowiedzialnoéci odszkodowawczej wladzy publicznej jest wystapienie szkody. Chodzi tu o kaidy w świetle regulacji zawartej w art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Należyje rozumiećjako zaprzeczenie zachowania uwzględniającego nakazy i zakazy wynikające z normy prawnej. Nie ma znaczenia czy działanie to było subiektywnie zawinione. Znaczenie art. 77 Konstytucji polega na tym, że w odniesieniu do niezgodnych z prawem działań organów publicznych ustanawia on surowsze przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej w porównaniu z ogólnymi zasadami opartymi na przesłance winy. Jest to uzasadnione szczególną, służebną rolą organów władzy publicznej, które maja zapewnić ochronę wolności oraz praw człowieka i obywatela. Zgodnie z art. 6 ust. 1 Konwencji Rzymskiej z dnia 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, będącej w Rzeczypospolitej Polskiej źródłem obowiązującego prawa, każdy ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jego sprawy mrozsądnym terminie przez níezawisły i bezstronny sąd ustanowiony ustawą przy rozstrzyganiu o jego prawach i obowiązkach 0 charakterze cywilnym albo o zasadności każdego oskarżenia w wytoczonej przeciwko niemu sprawie karnej (...)'. W doktrynie prawa cywilnego ugruntowane są poglądy, że przepis art. 417 kc przewiduje odpowiedzialność odszkodowawczą za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym, zdefiniowanymjako "niezgodne z prawem dzialanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej". Stanowi więc on ogólną podstawę odpowiedzialności władz publicznych za ich wiadcze działania, która nie znajduje zastosowania lub znajduje ograniczone zastosowanie tylko wówczas, gdy ustawodawca odrębnym unormowaniem określa konsekwencje niektórych działań organów władz publicznych ( np. art. 417/1/ par. 1-3 kc ). Przepis art. 417 kc znajduje zastosowanie, o ile szkoda wyrządzoną została "przy wykonywaniu władzy publicznej". Chodzi więc wyłącznie o skutki funkcjonowania państwa i jednostek samorządu terytorialnego W sferze określanej mianem imperium, a więc działań lub zaniechań polegających na wykonywaniu funkcji władczych, realizacji zadań władzy publicznej. Nie chodzi zatem o konsekwencje zachowań tych podmiotów w sferze gospodarczej, dominiurn. Sformułowania "przy wykonywaniu" używa ustawodawca dla określenia funkcjonalnego związku międw wywołaniem szkody a powierzeniem komuś pewnej czynności do wykonania. W przepisie art. 417 kc chodzi o oznaczenie zahesu czynności faktycznych i prawnych, które pozostają w ścisłym, funkcjonalnym związku z wykonywaniem władzy publicznej. Treść art. 417 kc nie pozostawia wątpliwości, że odpowiedzialność władz publicznych dotyczy ich działań izaniechań. Ta regulacja pozostaje w zgodzie z interpretacją art. '77 ust. 1 Konstytucji RP przez TK, który w przywołanym wcześniej wyroku z dnia 4 grudnia 2001 r. orzekł, że chociaż pojęcie "działania" organu władzy publicznej nie zostało konstytucyjnie zdefiniowane, to mieszczą się w nim zarówno zachowania czynne organu, jak i zaniechania. W zgodzie z art. 77 ust. 1 Konstytucji RP ustawodawca stanowi, że władze publiczne ponoszą odpowiedzialność za swoje zachowania, jeżeli są one "niezgodne z prawem". W doktrynie ów wymóg, stanowiący przesłanką odpowiedzialności, definiowanyjest niej ednolicie jako bezprawność, które obejmuje nie tylko zachowania naruszające normy prawne, ale i zasady współżycia społecznego albo jako bezprawność w węższyrn znaczeniu nie obejmująca niezgodności z normami pozaprawnymi. To drugie stanowisko Wydaje się domínować jako wywiedzione z poglądu Trybunału Konstytucyjnego, który utożsamia "prawo" z normami prawnymi zakodowanyrni w konstytucyjnie określonych źródłach prawa (art. 87-94 Konstytucji RP), a niezgodność określa jako "zaprzeczenie zachowania uwzględniającego nakazy i zakazy wynikające z normy prawnej" Ĺ tak w uzasadnieniu wyroku TK Z 4 grudnia 2001 1". ) W piśmiennictwie podkreśla się, że W konkretnym przypadku przypisywania władzy publicznej odpowiedzialności za szkodę, tak rozumianą bezprawnosć należy ustalić, rekonstruując normy prawne, regulujące stosunek publicznoprawny, które organ naruszył swoim działaniem lub zaniechaniem. Dla określenia odpowiedzialności odszkodowawczej władz publicznych, obok zdarzenia sprawczego, konieczne jest ustalenie pozostałych przesłanek odpowiedzialności deliktowej, a więc szkody i związku przyczynowego. Przepis art. 417 kc nie zawiera w tej kwestii żadnej regulacji, a tym samym znajdą zastosowanie ogólne reguły dotyczące kompensaty szkody w mieniu (majątkowej) i na osobie (majątkowej i niemajątkowej] oraz koncepcji związku przyczynowego - w szczególności ujęte w przepisach art.361, 444-448 kc Ĺpor. wyrok TK z 4 grudnia 2o01 r. ) - tak Adam Olejniczak (W) komentarzu do art. 417 kc w programie komputerowym Lex, tezy 2-6. Ą W przywołanym wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 4 grudnia 2001 r. wyrażone także pogląd, że wyjściową przesłanką odpowiedzialności odszkodowawczej władzy publicznej jest wystąpienie szkody. Chodzi tu o każdy --- STRONA 13 --- uszczerbek W prawnie chronionych dobrach danego podmiotu, zarowno 0 charakterze majatkowym jak i niemajatkowym. Nie moina zatem Wykiuczyé odpowicdzialncéci Wiadzy publicznej Z tytuiu naruszenia dobr osobistych obywatela, W tyrn takie mozliwoéci podniesienia przez pokrzywdzonego roszczefi z tytuiu zadoééuczynienia pienieznego za doznana krzywde niemajatkowa { art. 445 iart. 448 kc ). W doktrynie prawa cywilnego ugruntowariyjest tez poglad, ie podmiotami odpowiedziahiymi za szkode Wyrzadzona niezgodnymi z prawem zachowaniami Wladz publicznych sa, Wyiacznie osoby prawns wykonujace Wiadze publicznaz Skarb Pafistwa, jednostki samorzadu teiytorialnego oraz inne osoby prawns, Wykonujacc z mocy prawa Wiadze publiczna (art. 417 par.»1 kc ), a takie osoby prawns, ktorym zlecono wykonywanie zadafi z zakresu wtadzy publicznej, na podstawie porozumienia (art. 417 par. 2 kc). Skarb Pafistwa ponosi odpcwiedziainoéé, jezeli niezgodnie z prawem zachowai sie funkcj onariusz pafistwowej jednostki organizacyjnej, ktéra nie zostaia wyposazona W osdbowoéc praavna (static fisci ). Przypisanie odpowietiziahioéci konkretnej osobie prawnej na podstawie art. 417 par. 1 lub 2 kc Wyniaga ustaienia przynaleznosci ustrojowej osoby lub oséb fizycznych, ktérych zachowania niezgodne z prawem spowodowaiy szkode (per. Adam Olejniczak tezy 910 ). Odnoszac te rozwazania teoretyczne do poczynionych przez Sad ustalefi uznaé nalezy, ze zachowania sedziow Sad6W Rejonowego W W. i Okregowego W G. stanowiiy niezgodne z prawem zachowania przy Wykonywaniu Wiadzy publicznej. Sedziowie ci spraWoWa1i Wymiar sprawiedliwoéci, a wiec Wykonywali czynnoéci Wiadzy sadowniczej zgodnie z przepisem art. 10 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Sedziowie naruszyli przepisy obowiazuj acego prawa aczkolwiek niezupeinie tak jak Wskazywai powod. Zdaniern Sadu powod nie ma racji twierdzac, ze Sad Rejonowy bezprawnie nadai bieg sprawie mime wadiiwoéci czynnosci postepowania przygotowawczego, na podstawie, ktorych sporzadzonc akt cskarzenia. Wadliwoéé postepowania przygotowawczego W postaci dokonania Wadliwego okazania osoby powoda pokrzywdzonej oraz koniecznoéci Weryfikacji zeznali éwiadkow poprzez przeprowadzenie eksperymentu procesowego ujawniiy sic dopiero W toku postepowania dowodowego prowadzonego na podstawie dowodow zaoferowanych przez oskarzyciela. Wady te nie byty oczywiste i dostrzegalne przy Wstepnej kontroli aktu oskarzenia dokonywanej przez Sad. Nie sq rowniez siuszne zarzuty powoda, co do sposobu prowadzenia rozpraw — wzywania po jednym éwiadku. Wprawdzie Sad Rejonowy nie Wezwai na jedna rozprawe Wszystkich §WiadI<0W, co z punkbu Widzenia szybkoéci postepowania byioby racjonalne, ale Wzywai na kolejne rozprawy od 2 do 8 éwiadkow. Jest to dla Sadu orzekajacego W tej sprawie zrozumiale, gdyz ma on éwiadomoéc, ze sprawa powoda nie byia jedyna sprawa W referacie sedziéw orzekajacych W pierwszej instancji, a i inne strony miaiy prawo oczekiwaé rozpoznania ich spraw W rozsadnym czasie. Poza tyrn Wskazaé naiezy, ze przy dwukrotnym rozpoznawaniu sprawy powoda Sad Rejonowy istotnie uzupehiial postepowanie dowodowe adekwatnie do czynionych na biezaco ustalefi faktycznych. Rowniez terminy rozpraw nie byty odlegle jak to twierdzi powéd. Wprawdzie W Wiekszoéci rozprawy byiy odraczane, a nie przerywane ale 35—dni0Wy tcrmin przerwy Wynikajacy z przepisu art. 404 par. 1 kpk nie by} nadmiernie przekraczany. Natomiast Sad Rejonowy dopuécit sie naruszenia przepisu art. 6 Konwencji Rzymsklej, ktérajako ratyfikowana przez Polske umowa miedzynarodowa jest obowiazujacym fiodiem praWa ( art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej }. Nie mozna bowiem uznaé za rozpoznawanie sprawy W rozsadnym tenninie sytuacji, W ktorej wyrok z dnia 19 paédziernika 2006 r. Sad Rejonowy uzasadnii juz W dniu 71istopada 2006, a odpis wyroku z uzasadnieniem zostai przesiany obroficy dopiero W dniu 10 stycznia 2007 r. Jest to niczym nieuzasadniona bezczynnoéé Sada Rej onowego. Wyrok z uzasadnieniem powinien zostaé doreczony obroficy niezwiocznie po sporzadzeniu uzasadnienia przez sedziego, a Wiec jeszcze W iistopadzie 2006 r., a nie w styczniu roku nastepnego. Kolejnym uchybieniem Sadu Rejonowego jest prowadzenie sprawyprzy ponownym jej rozpoznaniu. Jak Wynika z uzasadnienia Wyrcku Sadu Okregowego WG.z dnia 12 wrzesnia 2007 r. nakazano Sadowi Rejonowemu, przy ponownym rozpcznaniu sprawy, ponowne przeprowadzenie postepowania dowodowego i przeprowadzenie eksperymentu procesowegc, a takze ponowrie przeshlchanie A.‘ D. (1) na okolicznoéé okazania jej powoda. Zgodnie z przepisem art. 442 par. 2 kpk W Wypadku przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sad orze1<ajac_y W pierwszej instancji, przeprowadzajac pcstepowanie W zakresie dowodéw, ktére nie miaiy wplywu na uchylenie Wyroku, rnoze poprzestaé na ich ujawnieniu. Zdaniem Sadu Okregowego orzekajacego W tej sprawie, W éwietle Wytycznych Sadu II uszczerbek w prawnie chronionych dobrach danego podmiotu, zarówno o charakterze majątkowym jak i niemajątkowym. Nie można zatem wykluczyć odpowiedzialności władzy publicznej z tytułu naruszenia dóbr osobistych obywatela, w tym także możliwości podniesienia przez pokrzywdzonego roszczeń z tytułu zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę niemajątkową ( art. 445 iart. 448 kc J. W doktrynie prawa cywilnego ugruntowanyjest też pogląd, ze podmiotami odpowiedzialnymi za szkodę wyrządzoną niezgodnymi z prawem zachowaniami władz publicznych są wyłącznie osoby prawne wykonujące władzę publiczną: Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego oraz inne osoby prawne, wykonujące z mocy prawa władzę publiczną (art. 417 par.'1 kc ), a także osoby prawne, którym zlecone wykonywanie zadań z zakresu władzy publicznej, na podstawie porozumienia (art. 417 par. 2 kc). Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność, jeżeli niezgodnie z prawem zachował się funkcjonariusz państwowej jednostki organizacyjnej, która nie została wyposażona w osobowość prawną (statio fisci ). Przypisanie odpowiedziahiości konkretnej osobie prawnej na podstawie art. 417 par. 1 lub 2 kc wymaga ustalenia przynależności ustrojowej osoby lub osób fizycznych, których zachowania niezgodne z prawem spowodowały szkodę (por. Adam Olejniczak tezy 9-10 ). Odnosząc te rozważania teoretyczne do poczynionych przez Sąd ustaleń uznać należy, że zachowania sędziów Sądów Rejonowego w W. i Okręgowego w G. stanowiły niezgodne z prawem zachowania przy wykonywaniu władzy publicznej. Sędziowie ci sprawowali wymiar sprawiedliwości, a więc wykonywali czynności władzy sądowniczej zgodnie z przepisem art. 10 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Sędziowie naruszyii przepisy obowiązującego prawa aczkolwiek niezupełnie tak jak wskazywał powód. Zdaniem Sądu powód nie ma racji twierdząc, że Sąd Rejonowy bezprawnie nadał bieg sprawie mimo wadžiwości czynności postępowania przygotowawczego, na podstawie, których sporządzono akt oskarżenia. Wadliwość postępowania przygotowawczego w postaci dokonania wadliwego okazania osoby powoda pokrzywdzonej oraz konieczności weryfikacji zeznań świadków poprzez przeprowadzenie eksperymentu procesowego ujawniły się dopiero w toku postępowania dowodowego prowadzonego na podstawie dowodów zaoferowanych przez oskarżyciela. Wady te nie były oczywiste i dostrzegalne przy wstępnej kontroli aktu oskarżenia dokonywanej przez Sąd. Nie są również słuszne zarzuty powoda, co do sposobu prowadzenia rozpraw - wzywania po jednym świadku. Wprawdzie Sąd Rejonowy nie wezwał na jedną rozprawę wszystkich świadków, co z punktu widzenia szybkości postępowania byłoby racjonalne, ale wzywał na kolejne rozprawy od 2 do 8 świadków. Jest to dla Sądu orzekającego w tej sprawie zrozumiałe, gdyż ma on świadomość, że sprawa powoda nie była jedyną sprawą w referacie sędziów orzekających w pierwszej instancji, a i inne strony miały prawo oczekiwać rozpoznania ich spraw w rozsądnym czasie. Poza tym wskazać należy, że przy dwukrotnym rozpoznawaniu sprawy powoda Sąd Rejonowy istotnie uzupełniał postępowanie dowodowe adekwatnie do czynionych na bieżąco ustaleń faktycznych. Również terminy rozpraw nie były odległe jak to twierdzi powód. Wprawdzie w większości rozprawy były odraczane, a nie przerywane ale 35-dniowy termin przerwy wynikający z przepisu art. 404 par. 1 kpk nie był nadmiernie przekraczany. Natomiast Sąd Rejonowy dopuścił się naruszenia przepisu art. 6 Konwencji Rzymskiej, którajako ratyfikowana przez Polskę umowa międzynarodowa jest obowiązującym ñódłem prawa ( art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej }. Nie można bowiem uznać za rozpoznawanie sprawy w rozsądnyrn terminie sytuacji, w której wyrok z dnia 19 października 2006 r. Sąd Rejonowy uzasadnił już w dniu 7 listopada 2006, a odpis wyroku z uzasadnieniem został przesłany obrońcy dopiero W dniu 10 stycznia 2007 r. Jest to niczym nieuzasadnione bezczynność Sądu Rejonowego. Wyrok z uzasadnieniem powinien zostać doręczony obrońcy niezwłocznie po sporządzeniu uzasadnienia przez sędziego, a więc jeszcze w listopadzie 2006 r., a nie w styczniu roku następnego. Kolejnym uchybieniem Sadu Rejonowego jest prowadzenie sprawyprzy ponownym jej rozpoznaniu. Jak wynika z uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego wG.z dnia 12 września 2007 r. nakazano Sądowi Rejonowemu, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, ponowne przeprowadzenie postępowania dowodowego i przeprowadzenie eksperymentu procesowego, a także ponowne przesłuchanie Af D. (1) na okoliczność okazania jej powoda. Zgodnie z przepisem art. 442 par. 2 kpk w wypadku przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sąd orzekający w pierwszej instancji, _przeprowadzając postępowanie w zakresie dowodów, które nie miały wpływu na uchylenie wyroku, może poprzestać na ich ujawnieniu. Zdaniem Sądu Okręgowego orzekającego w tej sprawie, w świetle wytycznych Sądu II --- STRONA 14 --- instancji, Sad Rejonowy powinien byi W pierwszej kolejnoéci zlecié oskarzycieiowi przeprowadzenie eksperymentu procesowego. Jego wyniki mogiyby WiS’EO1II1y sposob Wplynac na zakres kcniecznego do przeprowadzenia ponownie postepowania dowodowego, ograniczajac czas jego trwania. W'breW praktyce Sadéw Rejonowych przy ponownym ro@oznaniu sprawy nie jest koniecznym ponowne przeprowadzenie caiego postepowania doWodoWego, a powinno zostaé ono przeprowadzonejedynie W zakresie tych dowodow, ktore miaiy Wpiyw na uchylenie Wyroku. Zdaniem Sadu te uchybienia Sadu Rejonowego oraz wyzej opisanybrak kontroli prawidlowoéci przeprowadzenia przez oskarzycieia pierwszego ekspeiymentu procesowego skutkuja uznaniem zachowafi sedziéw tego Sadu jako zachowafi niezgodnych Z prawem przy wykonywaniu wladzy publicznej. Niezgodne z prawem sa rowniez zachowania sedziéw Sadu Okregowego W G.. Na stanowi takiego zachowania brak nadzoru nad Sadem Rejonowym, na co wskazywa} powéd. Sad Okregowy nie ma prawa nadzoru W zakresic orzecznictwa nad Sadami Rejonowymi W jego okregu. Siuszny jest natomiast zarzut powoda, co do niedbalstwa Sada Okregowego przy zawiadomieniu powoda o terminie rozprawy w dniu 20 czerwca 2007 r., kiedy to przeslano powodowi zawiadcmienie 0 rozprawie na Wadliwy adres, co skutkowaio odroczeniem rozprawy do 12 Wrzesnia 2007 r., mimo ze prawidiowe adres powoda by} W aktach sprawy, a nieodebrana korespondencja powréciia do Sadu W dniu 7 maja 2007 r. a Wiec byio doéc czasu aby prawidlowo doreczyé zawiadomienie powodowi. Sad Okregowy dopuécii sic jeszcze innych uchybiefi skutkujacych znacznyrn przediuzeniem postepowania. Akta sprawy Wraz z apelacja obroficy Wpiyneiy do Sadu Okregowego W dniu 7 marca 2007 r. Tego samego dnia Przewodniczacy Wydziaiu przydzielii sprawe do referat11(...)I. B.. Jednoczeénie zarzadzono przedstawienie akt sedziemu do Wydania dalszych zarzadzefi. Mimo tego zadnych zarzadzeii nie wydano. Dopiero dnia 26 kwietnia 2007 r. Przewodniczacy Wydziatu przydzieiii sprawe do referatu (...) A. H.deiegoWanej do orzekania W Sadzie Okregowym W G.. Uzasadnieniem zarzadzenia zmieniajacego sedziego referenta byio nadanie sprawie prawidiowego biegu. Tego samego dnia Przewodniczacy Wydziaiu Wyznaczyl termin rozprawy apeiacyjnej na dziefi 20 czerwca 2007 r. W aktach sprawy brak jakiejkolwiek informacji o przyczyna nie wydania zarzadzefi W sprawie [ przede Wszystkim wyznaczenia rozprawy ) przez pierwszego sedziego referenta. Rozprawa W dniu 20 czerwca 2007 r. nie zostala przeprowadzona 2: Wyzej Wskazanych przyczyn. Mimo tego zostaia odroczona na termin z urzedu i od razu nie Wyznaczono kolejnego terminu. Zarzadzeniem bez daty sprawe nadal pozostajaca W referacie referacie. B., z uwagi na koriiecznoéé zapewnienia prawidiowego biegu, przydzielono ponownie do referatu sedziegoA. H.. Dopiero zarzadzeniem z dnia 19 lipca 2007 1". wyznaczono termin kolejnej rozprawy na dziefi 12 Wrzeénia 2007 r. i na tej rozprawie Wydano wyrok. Minto doreczenia sedziemu W dniu 13 Wrzeénia 2007 1'. akta do uzasadnieniai ich zwrotu 27 Wrzeénia 2007 r., dopiero W dniu 29 listopada 2007 1. Sad Okregowy W G. Wykonal czynnoiié przekazania akt sprawy Sadowi Rejonowernu \vW.. Akta Wpiyneiy do tego Sadu W dniu 5 grudnia 2007 r. Tym samym na skutek opieszaioéci obu sadow pomiedzy Wydaniem pierwszego vxyroku przez Sad Rej onoWy W dniu 19 paédziernika 2006 r., a zwrotem akt temu sadowi W dniu 5 grudnia 2007 r. upiyneio prawie 14 miesiecy. Taki okres nie by} niczym uzasadnionyi zdaniem. Sadu jest on naruszeniem prawa powoda do rozpoznania jego sprawy W rozsadnym czasie. Nalezy tez Wskazaé, ze powéd w zaden sposéb nie przyczyni} sie do przedlufienia postepcwania karnego. Mimo tego roszczenie powoda 0 odszkodowanie Z tytuhl utraconych zarobkow nie jest uzasadnione, albowiem powéd nie Wykaza} istnienia pozostalych przeslanek odpowiedzialnoéci odszkodowawczej Skarbu Pafistwa, to jest szkodyi zwiazku przyczynowego. Jak Wynika ze zgromadzonych dokumentéw, a W szczegolnoéci z rozkazu personalnego z dnia 14 marca 2005 r. i z zeznafi powoda, jego przej scie na emeryture byio Wynikiem decyzji powoda i nie pozcstawaio W bezpoérednim zwiazku przyczynowym z. prowadzonym postepowaniem kamym, ktére w tym dniu byio jeszcze postepowaniem W sprawie, a nie przeciwko powodowi jako podejrzanemu. Takim, stalo sie dopiero w dniu 21 marca 2005 r. Zgodnie z przepisem art. 361 par. 1 kc zobowiazany do odszkodowania ponosi odpowiedziainoéé tylko za nonnalne nastepstwa dziaiania lub zaniechania, 2. ktérego szkoda wynikla. instancji, Sąd Rejonowy powinien był w pierwszej kolejności zlecić oskarżyciełowi przeprowadzenie eksperymentu procesowego. Jego wyniki mogłyby w istotny sposób wpłynąć na zakres koniecznego do przeprowadzenia ponownie postępowania dowodowego, ograniczając czas jego trwania. Wbrew praktyce Sądów Rejonowych przy ponownym rowoznaniu sprawy nie jest koniecznym ponowne przeprowadzenie całego postępowania dowodowego, a powinno zostać ono przeprowadzonejedynie W zakresie tych dowodów, które miały Wpływ na uchylenie wyroku. Zdaniem Sądu te uchybienia Sądu Rejonowego oraz wyżej opisanybrak kontroli prawidłowości przeprowadzenia przez oskarżyciela pierwszego eksperymentu procesowego skutkują uznaniem zachowań sędziów tego Sądu jako zachowań niezgodnych z prawem przy wykonywaniu władzy publicznej. Niezgodne z prawem są również zachowania sędziów Sądu Okręgowego w G.. Na stanowi takiego zachowania brak nadzoru nad Sądem Rejonowym, na co wskazywał powód. Sąd Okręgowy nie ma prawa nadzoru w zakresie orzecznictwa nad Sądami Rejonowymi w jego okręgu. Słuszny jest natomiast zarzut powoda, co do niedbalstwa Sądu Okręgowego przy zawiadomieniu powoda o terminie rozprawy w dniu 20 czerwca 2007 r., kiedy to przesłano powodowi zawiadomienie o rozprawie na wadliwy adres, co skutkowało odroczeniem rozprawy do 12 września 2007 r., mimo że prawidłowe adres powoda był w aktach sprawy, a nieodebrana korespondencja powróciła do Sądu w dniu 7 maja 2007 r. a więc było dość czasu aby prawidłowo doręczyć zawiadomienie powodowi. Sąd Okręgowy dopuścił się jeszcze innych uchybień skutkujących znacznym przedłużeniem postępowania. Akta sprawy wraz z apelacją obrońcy wpłynęły do Sądu Okręgowego w dniu 7 marca 2007 r. Tego samego dnia Przewodniczący Wydziału przydzielił sprawę do referan1(...)I. B.. Jednocześnie zarządzono przedstawienie akt sędziemu do wydania dalszych zarządzeń. Mimo tego żadnych zarządzeń nie wydano. Dopiero dnia 26 kwietnia 2oo7 r. Przewodniczący Wydziału przydzielił sprawę do referatu (...) A. H.delegowanej do orzekania w Sądzie Okręgowym w G.. Uzasadnieniem zarządzenia zmieniającego sędziego referenta było nadanie sprawie prawidłowego biegu. Tego samego dnia Przewodniczący Wydziału wyznaczył termin rozprawy apeiacyjnej na dzień 20 czerwca 2007 r. W aktach sprawy brak jakiejkolwiek informacji o przyczyna nie wydania zarządzeń w sprawie Ĺ przede wszystkim wyznaczenia rozprawy ] przez pierwszego sędziego referenta. Rozprawa w dniu 20 czerwca 2007 r. nie została przeprowadzona z wyżej wskazanych przyczyn. Mimo tego została odroczona na termin z urzędu i od razu nie wyznaczono kolejnego terminu. Zarządzeniem bez daty sprawę nadal pozostającą w referacie referacie. B., z uwagi na konieczność zapewnienia prawidłowego biegu, przydzielono ponownie do referatu sędziegoA. H.. Dopiero zarządzeniem z dnia 19 lipca 2007 r. wyznaczono termin kolejnej rozprawy na dzień 12 września 2007 r. i na tej rozprawie wydano wyrok. Mimo doręczenia sędziemu w dniu 13 września 2007 r. akta do uzasadnieniai ich zwrotu 27 września 2007 r., dopiero w dniu 29 listopada 2007 r. Sąd Okręgowy w G. wykonał czynność przekazania akt sprawy Sądowi Rejonowemu \vW.. Akta wpłynęły do tego Sądu w dniu 5 grudnia 2007 r. Tym samym na skutek opieszałości obu sądów pomiędzy wydaniem pierwszego wyroku przez Sąd Rejonowy w dniu 19 października. 2006 r., a zwrotem akt temu sądowi w dniu 5 grudnia 2007 r. upłynęło prawie 14 miesięcy. Taki okres nie był niczym uzasadnionyi zdaniem Sądu jest on naruszeniem prawa powoda do rozpoznania jego Sprawy w rozsądnym czasie. Należy też wskazać, że powód w żaden sposób nie przyczynił się do przedłużenia postępowania karnego. Mimo tego roszczenie powoda o odszkodowanie z tytułu utraconych zarobków nie jest uzasadnione, albowiem powód nie wykazał istnienia pozostałych przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa, to jest szkody i związku przyczynowego. Jak wynika ze zgromadzonych dokumentów, a w szczególności z rozkazu personalnego z dnia 14 marca 2005 r. i z zeznań powoda, jego przejście na emeryturę było wynikiem decyzji powoda i nie pozostawało w bezpośrednim związku przyczynowym z prowadzonym postępowaniem karnym, które w tym dniu było jeszcze postępowaniem W sprawie, a nie przeciwko powodowi jako podejrzanemu. Takim, stało się dopiero w dniu 21 marca 2005 r. Zgodnie z przepisem art. 361 par. 1 kc zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. --- STRONA 15 --- Okreslenie relacji miedzy zdarzeniem a szkoda mianem zwiqzku przyczynowego jest pewnym uproszczeniern, bowiern Wiezi kauzalne zachodza faktycznie miedzy zdarzeniem (przycqna) a sytuacja W dobrach prawnie chronionych poszkodowanego (skutek}. Natomiast dla oznaczenia szkod, jakie poniesli poszkodowani, trzeba siegnaé do elementéw ocennych, indywidualnych dla kazdego podmiotu (np. Wieku, stanu zdrowia, Wykonywanego zawodu, sytuacji majatkowej), aby porownaé sytuacje W dobrach prawnie chronionych poszkodowanego [skutek) ze stanem hipotetycznym, ktéry mialby miejsce, gdyby do zdarzenia (pizyczyny) nie doszio. W judykaturze i doktrynie powszechnie przyjmuje sie, ze przepis art. 361 kc nalezy uznaé za odwolanie sie do teorii adekwatnego zwiazku przyczynowego, ktéra odpowiedzialnoscia podmiotu obejrnuje jedynie zwykle {reguiarne) nastepstwa danej przyczyny. W art. 361 kc ustawodawca realizuje te koncepcje, stanowiac, ze zobowiazany do odszkodowania ponosi odpowiedzialnosc tylko za normalne nastepstwa dzialania lub zaniechania, z ktérego szkoda Wynikia. Zwiazek przyczynowy peini dwie ftmkcj e. Po pierwsze, pozwala przypisaé odpowiedzialnosé za szkode podmiotowi, ktoryjej nie poniési. Po drugie, okreéla zakres cdpowiedzialnoéci diuznika za szkode doznana przez poszkodowanego, Wskazujac uszczerbek podlegajacy naprawieniu. W doktrynie i orzeczniictwie znajduje aprobate stanowisko, ze dla stwierdzenia W okreslonym stanie faktycznym adekwatnego zwiazku przyczynowego nalezyz 1) ustaiié, czy zdarzenie stanowi Warunek konieczny Wystapienia szkody (test conditio sine qua non); 2) ustalic, czy szkodajest normalnym nastepstwem tego zdarzenia (selekcja nastepstw). Test Warunku koniecznego, charakterystyczny dla teorii réwnowartosci warunkow (ekwiwalencji), pozwaia stwierdzié, czy miedzy zdarzeniem a szkoda zachodzi obiektywna zaleznosé. W tym celu nalezy zbadaé, czy niewystapienie zdarzenia powodowaioby, fie szkoda takze nie wystapilaby. Analizie poddawana jest dana, indywiduaina sytuacja, a W szczegélnosci konkretny skutek (szkoda), _a nie skutek danego rodzaju. Badana jest przyczyziowcsé okreslcnego zdarzenia dla kcnkretnej szkodyi dla Wyniku testu nie maja znaczenia mozliwe inne zdarzenia, ktore mega mieé wpiyw na istnienie i wysokosc szkody. Test conditic sine qua non moze prowadzic do stwierdzenia braku takiej zaleznosci, co jest réwnoznaczne z nieistnieniem zwiazku przyczynowcgo i niemoziiwoscia przypisania odpowiedzialnosci odszkodowawczej. Natomiast pozytyxnmy Wynik testu oznacza, ze dane zdarzenie stanowi Warunek konieczny Wystapienia szkody. Nie przesadza on jeszcze 0 speinieniu przeslanki zwiazku przyczynowego, ale umozliwia przejscie do drugiej operacji, W ktorej zostanie dokonana ocena nastepstw, W celu Wyselekcjonowania tych, z ktorymi system prawny Wiaze obowiazek odszkodowawczy. Selekcja nastepstw ma na celu Wskazanie tych, ktére Wedlug przyjetego kryterium uznawane sa za pozostajace W rzeczywistym zwiazku ze zdarzeniem i tyrn samym powinny byc objete obowiazkiem odszkodowawczyrn. Przepis art. 361 kc Wyraza koncepcje przyczynowosci adekwatnej i Wskazuje, ze kryterium selekcji stanowi normalnosé nastepstw. W pismiennictwie dorninuje poglad, ze dia okreslenia norrnalnych nastepstw dziaiania lub zaniechania podmiotu nie nalezy odwolywaé sie do przewidywalnosci (kryterium pcdmiotowego, wtasciwego dla ustalania Winy), lecz W sposob obiektywny ustaiic, czy prawdopodobieiistwo skutku zwieksza sie kazdorazowo Wraz z Wystapieniem przyczyny danego rodzaju ( tak Adam Olejniczak (W) komentarzu do art. 361 kc W programie komputerowym Lex tezy 12, 45 ). Zdaniem Sada nie istniaia obiektywna zaieznosé pomiedzy bezprawnym dziaianiem funkcjonariuszy Skarbu Pafistwa, a odejéciem powoda ze siuzby W Policji skoro powéd nie byijeszcze podejrzanym W sprawie. Jak Sam powéd to Wyjaéni} uczynii tak aby zachowaéjak najlepsze warunki materialne i mozliwosc dodatkowego zarobkowania. T0, is do decyqi powcda przyczynila sie atmosfera wynikajaca z faktu wszczecia postepowania W sprawie, W ktérej ustalono, ze powéd uzywa} samochodu siuzbowego pcdobnego do opisanego przez pokrzywdzona, nie oznacza istnienia normalnego bezposredniego zwiqzku przyczynowego, a jedynie zwiazek posredni. Poza tym powéd nie twierdzil, ze by} przez kogokclwiek zmuszany do odej écia Z Policji. Zdaniem Sadu istniaiby zwiazek przyczynowy porniedzy prowadzonym postepowaniem karnym, a odejsciem powoda z Policji i utrata zarobkéw, gdyby powéd przeszed} na emeryture W konsekwencji prowadzenia przez niego postepowania _i taka przyczyna odejscia z Poiicji spowodowaiaby wydanie rozkazu personalnego i wynikaiaby z tego rozkazu. Wéwczas, po uniewinnieniu powoda i odmowie przywrocenia do slushy, szkoda W postaci utraconych zarobkow pozostawaiaby W normainym zwiazku przyczynowym ze zwclnieniem powoda ze sluzby i kwestia byiobyjedynie ustalenie wysokosci szkody. Tak jednak W tej sprawie nie jest. Określenie relacji między zdarzeniem a szkodą mianem związku przyczynowego jest pewnym uproszczeniem, bowiem więzi kauzalne zachodzą faktycznie między zdarzeniem Ĺprzycmna) a sytuacją w dobrach prawnie chronionych poszkodowanego (skutek). Natomiast dla oznaczenia szkód, jakie ponieśli poszkodowani, trzeba sięgnąć do elementów ocennych, indywidualnych dla każdego podmiotu (np. wieku, stanu zdrowia, wykonywanego zawodu, sytuacji majątkowej), aby porównać sytuację w dobrach prawnie chronionych poszkodowanego (skutek) ze stanem hipotetycznym, który miałby miejsce, gdyby do zdarzenia (przyczyny) nie doszło. W judykaturze i doktrynie powszechnie przyjmuje się, że przepis art. 361 kc należy uznać za odwołanie się do teorii adekwatnego związku przyczynowego, która odpowiedzialnością podmiotu obejmuje jedynie zwykłe (regularne) następstwa danej przyczyny. W art. 361 kc ustawodawca realizuje tę koncepcję, stanowiąc, że zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Związek przyczynowy pełni dwie ftmkcj e. Po pierwsze, pozwala przypisać odpowiedzialność za szkodę podmiotowi, któryjej nie poniósł. Po drugie, określa zakres odpowiedziahiości dłużnika za szkodę doznaną przez poszkodowanego, wskazując uszczerbek podlegający naprawieniu. W doktrynie i orzecznictwie znajduje aprobatę stanowisko, że dla stwierdzenia w określonym stanie faktycznym adekwatnego związku przyczynowego należy: 1) ustaiić, czy zdarzenie stanowi warunek konieczny wystąpienia szkody (test conditio sine qua non); 2) ustalić, czy szkodajest normalnym następstwem tego zdarzenia (selekcja następstw). Test warunku koniecznego, charakterystyczny dla teorii równowartości warunków (ekwiwalencji), pozwała stwierdzić, czy między zdarzeniem a szkodą zachodzi obiektywna zależność. W tym celu należy zbadać, czy niewystąpienie zdarzenia powodowałoby, że szkoda także nie wystąpiłaby. Analizie poddawana jest dana, indywidualna sytuacja, a w szczególności konkretny skutek (szkoda), _a nie skutek danego rodzaju. Badana jest przyczynowość określonego zdarzenia dla konkretnej szkodyi dla wyniku testu nie mają znaczenia możliwe inne zdarzenia, które mogą mieć wpływ na istnienie i wysokość szkody. Test conditio sine qua non może prowadzić do stwierdzenia braku takiej zależności, co jest równoznaczne z nieistnieniem związku przyczynowego i niemożliwością przypisania odpowiedziahiości odszkodowawczej. Natomiast pozytywriy wynik testu oznacza, że dane zdarzenie stanowi warunek konieczny wystąpienia szkody. Nie przesądza on jeszcze o spełnieniu przesłanki związku przyczynowego, ale umożliwia przejście do drugiej operacji, w której zostanie dokonana ocena następstw, w celu wyselekcjonowania tych, z którymi system prawny wiąże obowiązek odszkodowawczy. Selekcja następstw ma na celu wskazanie tych, które według przyjętego kryterium uznawane są za pozostające w rzeczywistym związku ze zdarzeniem i tym samym powinny być objęte obowiązkiem odszkodowawczym. Przepis art. 361 kc wyraża koncepcję przyczynowości adekwatnej i wskazuje, że kryterium selekcji stanowi normahiość następstw. W piśmiennictwie dominuje pogląd, że dia określenia normalnych następstw działania lub zaniechania podmiotu nie należy odwoływać się do przewidywalności (k1'yteri1.u'n podmiotowego, właściwego dla ustalania winy), lecz w sposób obiektywny ustalić, czy prawdopodobieństwo skutku zwiększa się każdorazowo wraz z wystąpieniem przyczyny danego rodzaju ( tak Adam Olejniczak (w) komentarzu do art. 361 kc w programie komputerowym Lex tezy 1-2, 4-5 ). Zdaniem Sądu nie istniała obiektywna zależność pomiędzy bezprawnym działaniem funkcjonariuszy Skarbu Państwa, a odejściem powoda ze służby W Policji skoro powód nie byłjeszcze podejrzanym w sprawie. Jak sam powód to wyjaśnił uczynił tak aby zachowaćjak najlepsze warunki materialne i możliwość dodatkowego zarobkowania. To, że do decyqi powoda przyczyniła się atmosfera wynikająca z faktu wszczęcia postępowania w sprawie, w której ustalono, że powód używał samochodu służbowego podobnego do opisanego przez pokrzywdzoną, nie oznacza istnienia normalnego bezpośredniego związku przyczynowego, a jedynie związek pośredni. Poza tym powód nie twierdził, że był przez kogokolwiek zmuszany do odejścia z Policji. Zdaniem Sądu istniałby związek przyczynowy pomiędzy prowadzonym postępowaniem karnym, a odejściem powoda z Policji i utratą zarobków, gdyby powód przeszedł na emeryturę w konsekwencji prowadzenia przez niego postępowania .i taka przyczyna odejścia z Policji spowodowałaby wydanie rozkazu personalnego i wynikałaby z tego rozkazu. Wówczas, po uniewinnieniu powoda i odmowie przywrócenia do służby, szkoda w postaci utraconych zarobków pozostawałaby w normalnym związku przyczynowym ze zwolnieniem powoda ze służby i kwestią byłobyjedynie ustalenie wysokości szkody. Tak jednak w tej sprawie nie jest. --- STRONA 16 --- Zdaniem Sada powéd nie Wykazai Wysokosci szkody chociaz to ma juz znaczenie drugorzedne Wobec braku przesianici zwiazku przyczynowego. Powod ograniczyi sic do wyliczenia doehodzonego roszczenia i do Wskazania W zeznaniach kwot uzyskanych dodatkowych poza emerytura dochodow. Nie udokumentowai ich W zaden sposob, mime kwestionowania wysokosci roszczenia przez pozwanego i nie wykaza} jakie dochody mégiby uzyskac, gdyby nadal siuzyi W Poiicji. Podobnie nie Wykazai szkody okreslonej jako koszty dojazdu do Sadu W sprawie karnej oraz kosztow pomocy obroficy. PoW6d swej szkody nie wykazai mimo pouczenia na rozprawie W dniu 14 lutegc 2013 r. c moziiwych érodkach dowodowych ijego prawach procesowych Wtym zakresie, a zgodnie z przepisem art. 6 kc ciezar dowodu W tym zakresie obciazai powoda. Zasadne jest natomiast roszczenie powoda 0 zadoséuczynienie za naruszenie débr osobistych W postaci godnoécibraz Wolnosci rozunlianej szeroko jako swoboda dysponowania osoba ludzka. Zgodnie z przepisern art. 23 kc dobra osobiste czlowieka, jak w szczegéinosci zdrowie, Wolnosé, czesé, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, Wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykainosc mieszkania, tworczoéé naukcwa, artystyczna, Wynalazcza i racjonalizatorska, pozostaja pod ochrona prawa cywilnego niezaleznie od ochrony przewidzianej W innych przepisach. Zgodnie zaé z przepisem art. 24 kc, ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrozone cudzym dziaianiern, maze zadac zaniechania tego dziatania, chyba is nie jest ono bezprawne. W razie dokcnanego naruszenia moze on takze zadac, azeby osoba, ktéra dopuscila sie narimzenia, dopeiniia czynnosci potrzebnych do usuniecia jego skutkow, W szczegolnosci azeby ziozyta oéwiadczenie odpowiedniej tresci i W odpowiedniej formic. Na zasadach przewidzianych W kodeksie moze on rowniez zadaé zadoscuczynienia pienieznego lub zapiaty odpowiedniej surny pienieznej na Wskazany cel spoieczny ( par. 1]. Jezeii Wskutek naruszenia dobra osobistego zostaia wyrzadzona szkoda majatkowa, poszkodowany moze zadaé jej naprawienia na zasadach ogéinych (par. 2 ). W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje sie, ze czesé cziowieka obejmuje dWa aspekty: dobre irnie ( czesé zewnetrzna) i godncsc .( czesé Wewnetrzna ). Zgodnie z przepisem art. 30 Konstytucji Rzeczypospolitej Poiskiej przyrodzona i niezbywahia godnosc cztowieka stanowi érédlo Wolnosci i praw cziowieka. Konkretyzuje sie W poczuciu Wiasnej Wartosci cziowieka i oczekiwaniu szacunku ze strony innych ludzi. W Wyroku z dnia 29 paédziernika 1971 r. ( IICR455/71, OSNCP 1972/4/77 ) Sad Najwyzszy Wyrazii poglad, is czesé, dobre i1nie, dobra siawa cziowieka sa pojeciami obejmujacyrni Wszystkie dziedziny jego zycia osobistego, zawodowego i spoiecznego. Naruszenie czci moze nastapié przez pornowienie 0 ujerrme postepowanic W zyciu osobistym i rodzinnym, jak i przez zarzucenie niewiasciwego postepowania W zyciu zawodowym, naruszajace dobre imie danej osoby i mogace narazic ja na utrate zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu lub innej dziaialnoéci ( M. PyziakSzafnicka: Kodeks Cywilny — Czesé Ogolna Wolters Kluwer Business s. 251252 teza 34 ). Dobra osobiste sa szczegélnie narazone na uszczerbek przy wykonywaniu Wladzy publicznej. Jak stwierdzii Sad Najwyzszy W Wyroku z dnia 2 paidziernika 2007 1'. ( IISK269/07, Lex315849 ), stosownie do tresci art. 30 Konstytucji RP, przyrodzona i niezbywalna godnosc czlowieka jest nienaruszaina, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiazkiem wiadz publicznych. Obowiazek ten powinien byé realizowany przez Wiadze publicane przede Wszystkim tam, gdzie pafistwo dziaia W ramach imperium, realizujac swoje zadania represyjne, ktérych wykonanie nie moze prowadzié do wiekszego ograniczenia praw cziowieka i jego godnosci, niz to Wynika z zadafi ochronnych i celu zastosowanego srodka. Wprawdzie orzeczenie tozostaio wydane W sprawie skazanego domagajacegc sie odszkodowania za przebywanie W przeludnionej celi zakladu kamego, ale Wyrazonym W nim poglad ma charakter uniwersalny. Jezeli chodzi 0 dobro oscbiste cziowieka, jakim jest wolnoéé to zgodnie z przepisem art. 31 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nikogo nie Wolno zmuszaé do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje. Przez Wolllosé W rozumieniu art. 23 kc nalezy rozumiec moznosc wyboru bez bezprawnych naciskéw i ograniczefi. Dobro to obejmuje nie tylko swobode poruszania sie ale i Wolnoéc od obawy, grozby, przymusu ( M. PyziakSzafnicka s. 249 teza 28 }. Jak wynika z przywoianych pcgladéw obecniepojecie woinosci jako dobra osobistego rozumiane jest bardzo szeroko, nie tyiko jako swoboda poruszania sie.   Zdaniem Sadu powód nie wykazał wysokości szkody chociaż to ma już znaczenie drugorzędne wobec braku przesłanki związku przyczynowego. Powód ograniczył się do wyliczenia dochodzonego roszczenia i do wskazania W zeznaniach kwot uzyskanych dodatkowych poza emerytura dochodów. Nie udokumentował ich W żaden sposób, mimo kwestionowania wysokości roszczenia przez pozwanego i nie wykazał jakie dochody mógłby uzyskać, gdyby nadal służył W Policji. Podobnie nie wykazał szkody określonej jako koszty dojazdu do Sądu W sprawie karnej oraz kosztów pomocy obrońcy. Powód swej szkody nie wykazał mimo pouczenia na rozprawie W dniu 14 lutego 2013 r. o możliwych środkach dowodowych ijego prawach procesowych wtyn1 zakresie, a zgodnie z przepisem art. 6 kc ciężar dowodu W tym zakresie obciążał powoda. Zasadne jest natomiast roszczenie powoda o zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych w postaci godnościbraz wolności rozumianej szeroko jako swoboda dysponowania osoba ludzką. Zgodnie z przepisem art. 23 kc dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykainość mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza iracjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Zgodnie zaś z przepisem art. 24 kc, ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się nanmzenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i W odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych W kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny ( par. 1]. Jeżeii wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzone Szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych (par. 2 ). W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że cześć człowieka obejmuje dwa aspekty: dobre imię (cześć zewnętrzną) i godność .( cześć wewnętrzną ). Zgodnie z przepisem art. 30 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka. Konkretyzuje się w poczuciu własnej wartości człowieka i oczekiwaniu szacunku ze strony innych ludzi. W wyroku z dnia 29 października 1971 r. ( IICR455/71, OSNCP 1972/4/77 ) Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że cześć, dobre imię, dobra sława człowieka są pojęciami obejmującyrni wszystkie dziedziny jego życia osobistego, zawodowego i społecznego. Naruszenie czci może nastąpić przez pomówienie o ujerrme postępowanie W życiu osobistym i rodzinnym, jak i przez zarzucenie niewłaściwego postępowania W życiu zawodowym, naruszające dobre imię danej osoby i mogące narazić ją na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu lub innej działalności ( M. Pyziak-Szafnicka: Kodeks Cywilny - Część Ogólna Wolters Kluwer Business s. 251-252 teza 34 ). Dobra "osobiste są szczególnie narażone na uszczerbek przy wykonywaniu władzy publicznej. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 października 2007 1”. ( IISK269/07, Lex315849 ), stosownie do treści art. 30 Konstytucji RP, przyrodzona i niezbywalna godność człowieka jest nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych. Obowiązek ten powinien być realizowany przez władze publiczne przede Wszystkim tam, gdzie państwo działa w ramach imperium, realizując swoje zadania represyjne, których wykonanie nie może prowadzić do większego ograniczenia praw człowieka i jego godności, niż to wynika z zadań ochronnych i celu zastosowanego środka. Wprawdzie orzeczenie tozostało wydane W sprawie skazanego domagającego się odszkodowania za przebywanie W przeludnionej celi zakładu karnego, ale wyrażonym w nim pogląd ma charakter uniwersalny. Jeżeli chodzi o dobro osobiste czlowieka, jakim jest wolność to zgodnie z przepisem art. 31 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nikogo nie wolno zmuszać do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje. Przez wolność w rozumieniu art. 23 kc należy rozumieć możność wyboru bez bezprawnych nacisków i ograniczeń. Dobro to obejmuje nie tylko swobodę poruszania się alei wolność od obawy, groźby, przymusu ( M. Pyziak-Szafnicka s. 249 teza 28 }. Jak wynika z przywołanych poglądów obecnie pojęcie wolności jako dobra osobistego rozumiane jest bardzo szeroko, nie tylko jako swoboda poruszania się. - - --- STRONA 17 --- at ~.. W Wyroku Sadu Apelacyjnego W Katowicach z dnia 30 pazdziernika 2008 r. ( IACA62o/07, Lex5o4149 )Wyrazono poglad, ze nieskorzystanie przez powoda z mozliwosci ziozenia skargi na przewlekiosf: nie stanowi przeszkody W dochodzeniu, po prawomocnym zakoficzeniu postepowania, naprawienia szkody spowodowanej przewiekioscia na podstawie art. 417 kc. Przewlekle prowadzenie postepowania sadcwego narusza prawo obywatela do sadu, rozurniane jako praWo do rozpoznania sprawy toczacej sie Z jego udzialem bez nieuzasadnionej zwloki. Majac na uwadze iuteres spoieczny i oiiowiazek pafistwa zapewnienia Obywatelcm bezpieczeiistwa, czego Wyrazem jest sciganie osob popeiniajacych przestepstwa oraz wymierzanie im przewidzianych przez prawo kar, nalezy uznaé, ze postepowanie karne podejmowane jest w interesie ogéiu, ale ochrona tego interesu nie moze byé realizowana W sposéb naruszajacy prawa jednostki przez przewlekle postepowanie. Za usprawiedliwione uzna} Sad Apelacyjny zadanie przyznania W oparciu 0 art. 448 kc odpowiedniej sumy pienieznej tytulem zadoééuczynienia. Naruszenie prawa do sadu QIZGZ koniecznosc udzialu w postepowaniu z zarzutem popelnienia przestepstwa, czegc nie zdolano udowodnic, ocenic nalezalo jako naruszenie dobra osobistego obejmujacego godnoéé i swobode wyboru sposobu spedzania czasu jako elementu Wolnosci polegaj ace na koniecznoéci udzialu w postepowaniu sadowym ponad wymagana potrzebe, negatywnych odczuciach zwiazanych z trwajacym oskarzeniem oraz stresern wywoianym uczestnictwem W rozprawie prowadzonej W 1amach 36 terminow ( tak W sprawie, ktora zajmowat sie Sad Apelacyjny ), jak tez utrate poczucia bezpieczezistwa oraz obawy przed ewentualnoscia wymierzenia kary za niedopeiniony czyn. Sarno postepowanie jak tez jego Wynik miaio dla powoda doze znaczenie, stad tez wydluzajace sie oczekiwanie wywotaé musiaio frustracje i niepokéj. Pogiady Sadu Apelacyjnego Sad orzekajacy W tej sprawie caikowicie podziela. Jak wynika z poczynionych przez Sad ustalefi sprawa powoda byia rozpoznawana na dziewietnastu rozprawach przed sadem I instancji i trzech przed sadem II instancji, z czego powod nie uczestniczyt W dwoch rozprawach przez Sadem Rejonowym i jednej przed Sadem Okregowym, o ktorej nie by} powiadomiony. Powod by} osoba powszechnie znana W L., a jego sprawa zostaia opisana przez Iokalne media i byia takze powszechnie znana. PoW0d by} osoba stosunkowo mioda i miai przed soba droge rozwoju zaWodoWego_i kariery W Policji. W wyniku oskarzenia i prowadzonego postepowania doszio do zdyskredytowania powoda W srodowisku, W ktorym zyl i pracowai. PoW6d doznaWa1 stresu i frustracji, co spowodowaio koniecznosé konsuitacji psychologicznych i psychiatrycznych. Wreszcie z powodu dtugiego czasu prowadzenia postepowania poW6d zyi W stanie obawy przed niesprawiedliwym Wyrokiemi nie mégi powrocic do pracy W Policji. Zgodnie z przepisem art. 448 kc, W razie naruszenia dobra osobistego sad moze przyznaé temu, czyje dobro zostaio naruszone, odpowiednia sume tytuiem zadoscuczynienia za doznana krzywde. Jak Wynika z poczynionych Wyzej ustalefi zachowania oséb sprawujacych wyrniar sprawiedliwosci W obu pozwanych Sadach byiy bezprawne. Z kolei z przywolanego uzasadnienia Wyroku Trybunalu Konstytucyjnego z dnia 4 grudnia 2001 r. jedncznacznie Wynika, ze Skarb Pafistwa odpowiada na podstawie art. 448 kc za skutki naruszenia dobr osobistych obywatela, ktore to naruszenie nastapito przy wykonywaniu imperium. Z przepiséw art. 448 kc i art. 24 par. 1 kc wynika, ze zadoséuczynienia mozna domagaé sie na zasadach przewidzianych W Kodeksie Cywilnym. Nie budzi Watpliwosci, ze chodzi tu 0 zasady odpowiedziainosci wynikajace z art. 415 kc i art. 417 kc, jak jest konkretnie W tej sprawie. Skcro Wiec zachowanie pozwanego Skarbu Pafistwa nosilo cechy bezprawnosci powodowi przysluguje zadoséuczjmienie za doznana krzywde jako szkode ( uszczerbek } 0 charakterze niemajatkowym. Uzywajac przy redakcji przepisu art. 448 kc zwrotu ,,0dpowiednia sume tytuiem zadoséuczynienia “ ustawodawca nie okreslii kryteriéw takiego ustaienia pozostawiajac je Sadowi. Nie budzi watpliwosci, ze takie ustalenie nie moze byé dowolne, lecz powirmo znajdowac odniesienie W ustalonym stanie faktycznym. Z drugiej strony kwota zadoséuczynienia nie powinna byé ani zbyt Wygorowana ani razaco zanizona. Zdaniem Sadu, Zasadzone kwoty po 10 000 zi od kazdej z okreslonych jako pozwanejednostek organizacyjnych Skarbu Pafistwa odpowiadaja tym kryteriom. Jest tak przede Wszystkim dlatego, ze powéd nie wykazai Wiekszych, dla jego osoby, jego stanu zdrowia, czy stanu psychicznego; skutkow prowadzenia postepowania. Powéd Wskazywai na stres itrustracje jakich doznawat. Z drugiej jerhiak stroiiy przyznai, ze jako policjant i strzelec wyborowy ma znaczna odpornosé nastres i ze poradzii sobie z tym problernem dzieki Wsparciu rodziny. Przyznai i wynika to takze z akt sprawykarnej, ze korzystai z konsultacji psychologa i psychiatry tylko W roku 2005 i daiej nie podejmowai zadnego ieczenia i terapii. W tych okolicznosciach, vwrawdzie poWodoWi zcstaia ¬= ~.. W wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach ż dnia 3o pażdziernika 2008 r. ( IACA62o/07, l_.ex5o4149 )wy1'ażono pogląd, że nieskorzystanie przez powoda z możliwości złożenia skargi na przewlekłość nie stanowi przeszkody W dochodzenia, po prawomocnym zakończeniu postępowania, naprawienia szkody spowodowanej przewlekłością na podstawie art. 417 kc. Przewlekłe prowadzenie postępowania sądowego narusza prawo obywatela do sądu, rozumiane jako prawo do rozpoznania sprawy toczącej się Z jego udziałem bez nieuzasadnionej zwłoki. Mając na uwadze interes społeczny i obowiązek państwa zapewnienia obywatelom bezpieczeństwa, czego wyrazem jest ściganie osób popełniających przestępstwa oraz wymierzanie im przewidzianych przez prawo kar, należy uznać, że postępowanie karne podejmowane jest w interesie ogółu, ale ochrona tego interesu nie może być realizowana w sposób naruszający prawa jednostki przez przewlekle postępowanie. Za usprawiedliwione uznał Sąd Apelacyjny żądanie przyznania w oparciu o art. 448 kc odpowiedniej sumy pieniężnej tytułem zadośćuczynienia. Naruszenie prawa do sądu przez konieczność udziału w postępowaniu z zarzutem popełnienia przestępstwa, czego nie zdołano udowodnić, ocenić należało jako naruszenie dobra osobistego obejmującego godność i swobodę wyboru sposobu spędzania czasu jako elementu wolności polegające na konieczności udziału w postępowaniu sądowym ponad wymaganą potrzebę, negatywnych odczuciach związanych z trwającym oskarżeniem oraz stresem wywołanym uczestnictwem W rozprawie prowadzonej w ramach 36 terminów ( tak w sprawie, którą zajmował się Sąd Apelacyjny ), jak też utratę poczucia bezpieczeństwa oraz obawy przed ewentualnością wymierzenia kary za niedopełniony czyn. Samo postępowanie jak też jego wynik miało dla powoda duże znaczenie, stąd też wydłużające się oczekiwanie wywołać musiało frustrację i niepokój. Poglądy Sądu Apelacyjnego Sąd orzekający W tej sprawie całkowicie podziela. Jak wynika z poczynionych przez Sąd ustaleń sprawa powoda była rozpoznawana na dziewiętnastu rozprawach przed sądem I instancji i trzech przed sądem II instancji, z czego powód nie uczestniczył w dwóch rozprawach przez Sądem Rejonowym i jednej przed Sądem Okręgowym, o której nie był powiadomiony. Powód był osobą powszechnie znaną w L., a jego sprawa została opisana przez lokalne media i była także powszechnie znana. Powód był osobą stosunkowo młodą i miał przed sobą drogę rozwoju zawodowegoi ka_riery_ W Policji. W wyniku oskarżenia i prowadzonego postępowania doszło do zdyskredytowania powoda w środowisku, w którym żył i pracował. Powód doznawał stresu i frustracji, co spowodowało konieczność konsuitacji psychologicznych i psychiatrycznych. Wreszcie z powodu długiego czasu prowadzenia postępowania powód żył w stanie obawy przed niesprawiedliwym wyrokiemi nie mógł powrócić do pracy w Policji. Zgodnie z przepisem art. 448 kc, w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Jak wynika z poczynionych wyżej ustaleń zachowania osób sprawujących wymiar sprawiedliwości w obu pozwanych Sądach były bezprawne. Z kolei z przywołanego uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 grudnia 2001 r. jednoznacznie wynika, że Skarb Państwa odpowiada na podstawie art. 448 kc za skutki naruszenia dóbr osobistych obywatela, które to naruszenie nastąpiło przy wykonywaniu imperium. Z przepisów art. 448 kc i art. 24 par. 1 kc wynika, że zadośćuczynienia można domagać się na zasadach przewidzianych w Kodeksie Cywilnym. Nie budzi wątpliwości, że chodzi tu o zasady odpowiedzialności wynikające z art. 415 kc i art. 417 kc, jak jest konkretnie w tej sprawie. Skoro więc zachowanie pozwanego Skarbu Państwa nosiło cechy bezprawności powodowi przysługuje zadośćuczynienie za doznaną krzywdę jako szkodę ( uszczerbek } 0 charakterze niemajątkowym. Używając przy redakcji przepisu art. 448 kc zwrotu „odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia “ ustawodawca nie określił kryteriów takiego ustalenia pozostawiając je Sądowl. Nie budzi wątpliwości, że takie ustalenie nie może być dowolne, lecz powinno znajdować odniesienie w ustalonym stanie faktycznym. Z drugiej strony kwota zadośćuczynienia nie powinna być ani zbyt wygórowana ani rażąco zaniżona. Zdaniem Sądu, zasądzone kwoty po 10 000 zł od każdej z określonych jako pozwanejednostek organizacyjnych Skarbu Państwa odpowiadają tym kryteriom. Jest tak przede wszystkim dlatego, że powód nie wykazał większych, dla jego osoby, jego stanu zdrowia, czy stanu psychicznego; skutków prowadzenia postępowania. Powód wskazywał na stres i> frustrację jakich doznawał. Z drugiej jednak strony przyznał, że jako policjant i strzelec wyborowy ma znaczną odporność naestres i że poradził sobie z tym problemem dzięki wsparciu rodziny. Przyznał i wynika to także z akt sprawy' karnej, że korzystał z konsultacji psychologa i psychiatry tylko w roku 2005 i daiej nie podejmował żadnego łeczenia i terapii. W tych okolicznościach, vmrawdzie powodowi została --- STRONA 18 --- \.| Wyrzadzona krzywda W postaci uszczerbku o charakterze niemajatkowym, ale jej rozmiar jest taki, ze rekompensuje ja laczna kwota zadoséuczynienia 20.000 zt. Majac na uwadze powyzsze ustalenia i rozwazania, Sad na podstawie przepisow art. 23, 24 par. 1 kc i art. 448 kc, W punktach I i II Wyroku zasadzit od pozwanego Skarbu Pafistwa  indywidualizujac odpowiedzialnosé poszczegéinych jego jednostek organizacyjnych  kwoty p0 10.000 zi. W pozostaiym zakresie Sad oddalii powédztwo jako bezzasadne, na podstawie przepisow art. 23, 24 kc i art. 448 kc stcsowanych, a contrario oraz na podstawie przepisu art. 417 par. 1 kc stoscwanego, a contrario, 0 czym orzeczono W punkcie III wyroku. ‘ O kosztach postepowania orzeczonow punkcie IV wyroku na podstawie przepisow art. 108 par. 1 kpc i art. 100 kpci alt. 102 kpc. Sad uznai, ze z uwagi na charakter zgioszonych roszczezi, ich podstawe faktyczna i prawna oraz ustalona bezprawnosé zachowania pozwanego Skarbu Pafistwa powod mimo, ze ulegi w znacznej mierze, nie powinien byt’: obciazony kosztami postepowania ponad poniesiona juz czesé oplaty od pozwu. \¬' wyrządzone krzywda w postaci uszczerbku 0 charakterze niemajątkowym, ale jej rozmiar jest taki, że rekompensuje ją łączna kwota zadośćuczynienia 20.000 zł. Mając na uwadze powyższe ustalenia i rozważania, Sad na podstawie przepisów art. 23, 24 par. 1 kc i art. 448 kc, w punktach I i II wyroku zasądzii od pozwanego Skarbu Państwa - indywidualizując odpowiedzialność poszczególnych jego jednostek organizacyjnych - kwoty po 10.000 zł. W pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo jako bezzasadne, na podstawie przepisów art. 23, 24 kc i art. 448 kc stosowanych, a contrario oraz na podstawie przepisu art. 417 par. 1 kc stosowanego, a contrarío, o czym orzeczono w punkcie III wyroku. i O kosztach postępowania orzeczonow punkcie IV wyroku na podstawie przepisów art. 108 par. 1 kpc i art. 100 kpci art. 102 kpc. Sąd uznał, że z uwagi na charakter zgłoszonych roszczeń, ich podstawę faktyczną i prawną oraz ustaloną bezprawność zachowania pozwanego Skarbu Państwa powód mimo, że uległ W znacznej mierze, nie powinien być obciążony kosztami postępowania ponad poníesioną już część opłaty od pozwu.