Postanowienie XIV C 357/19 Śr ZEN ZAS RJ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2020 roku S

--- STRONA 1 --- Sygn. akt XIV C 357/19 Śr ZEN ZAS RJ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2020 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu XIV Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w Pile w składzie następującym: Przewodniczący sędzia Jan Sterczała Protokolant prot. Magdalena Grzybowska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2020 roku w Pile sprawy z powództwa J. K. przeciwko B.S. o ochronę dóbr osobistych 1. oddala powództwo; 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1 007 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Jan Sterczała Sygnatura akt XIV C 357/19 Uzasadnienie Pozwem z dnia 15 kwietnia 2019r. powód J. K. wniósł o nakazanie pozwanej B. S. usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych powoda poprzez przeproszenie powoda w ogłoszeniu opublikowanym w gazecie lokalnej (...) o treści : „B. S. przeprasza pana J. K. za to, że dniu 5.04.2019r. naruszyła dobra osobiste J. K. --- STRONA 2 --- poprzez wyzwanie Policji i składanie nieprawdziwych informacji oraz wiadomości na temat jego zachowań, wykonywanych prac oraz naruszeń orzeczeń sądowych, w tym także naruszeń prawa”. Ponadto powód wniósł o zasądzenie od pozwanej na cel społeczny związany z ochroną zdrowia kwoty 1.000 zł oraz obciążenie pozwanej kosztami procesu. 'W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych wraz z opłat skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17zl. Sad ustalił co następuje: Powód i pozwana mieszkają w sąsiadujących ze sobą nieruchomościach na osiedlu P. w P.. Powód na swoje posesji prowadzi działalność gospodarczą w postaci zakładu mechanicznego, w zakres której wchodzi również wulkanizacja opon. Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2018r. Sąd Rejonowy w Pile, I Wydział Cywilny (sygnatura akt I C (...)) zakazał pozwanemu J. K. prowadzenie na nieruchomości położonej w P. przy ul. K. działań zakłócających korzystanie z nieruchomości powódki B. S. położonej w P. przy ul. K. polegających na wykorzystywaniu maszyn i urządzeń znajdujących się na nieruchomości pozwanego wytwarzających hałas, a służących do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wulkanizacji, w szczególności kluczy pneumatycznych, szlifierek kątowych, demontażownicy, wyważarki do kół. W trakcie postępowania dowodowego Sąd Rejonowy w Pile I Wydział Cywilny przeprowadził dowód z opinii biegłego z zakresu akustyki. Zgodnie z opinią natężenie hałasu w zakładzie wulkanizacyjnym J. K. w znaczący sposób naruszało dopuszczalne normy hałasu. / bezsporne: Wyrok Sądu Rejonowego w Pile, I Wydziału Cywilnego z dnia 28 czerwca 2018r., sygnatura akt: I C (...) (k. 28)/ Od powyższego wyroku apelację złożył J. K.. Wyrokiem z dnia 11 marca 2019r. Sąd Okręgowy w Poznaniu, XV Wydział Cywilny Odwoławczy oddalił apelację. /bezsporne: Wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu, XV Wydziały Cywilnego Odwoławczego z dnia 11 marca 2019r., sygn. akt XV Ca (...) ( k. 29), uzasadnienie wyroku (k. 30-36)/ --- STRONA 3 --- W okresie od 11 marca 2019r. do 13 maja 2019r. pozwana wzywała dwukrotnie policję w celu zgłoszenia dalszej emisji hałasu i nieprzerwanego wykonywania działalności gospodarczej przez powoda polegającej na wymianie opon. Pozwana zgłaszała problem dzielnicowemu, który powyższy fakt odnotował. Zgodnie z notatką Policji z dnia 29 kwietnia 2019r., w tym dniu funkcjonariusz Policji zaobserwował hałas w zakładzie J. K. spowodowany używaniem przez niego nieodpowiednich maszyn, pomimo obowiązującego w tym zakresie zakazu. W dniu 30 maja 2019r. pozwana złożyła do Sądu Rejonowego wniosek o nałożenie na powoda grzywny wobec niewykonywania przez powoda obowiązku wynikającego z wyroku Sądu Rejonowego w Pile z dnia 25 czerwca 2018r.( sygn. akt: I C (...)). Postanowieniem z dnia 12 listopada 2019r. Sąd Rejonowy w Pile I Wydział Cywilny nałożył na dłużnika J. K. kwotę 4.000 zł grzywny za działanie wbrew obowiązkowi wynikającemu z punktu 1 wyroku Sądu Rejonowego w Pile z dnia 25 czerwca 2018r. w sprawie IC (...). / bezsporne: postawienie Sądu Rejonowego w Pile, I Wydziału Cywilnego z dnia 12 listopada 2019r., sygn. akt I Co (...) (k. 50), uzasadnienie (k. 51-52) Sąd Rejonowy w Pile II Wydział Karny uniewinnił oskarżonego J. K. od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 244 k.k. tj. niestosowania się do orzeczonych przez Sąd środków karnych. / bezsporne: uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w Pile, II Wydział Karny, sygn. akt: ITK (...) (k. 114-120)/ Wyrok powyższy nie jest w chwili obecnej prawomocny, oczekuje na rozpoznanie apelacji. Powód J. K. wytoczył przeciwko B. S. powództwo o ochronę dóbr osobistych. w 2014r. Powództwo dotyczyło złożenia przez B. S. na Komendzie Powiatowej Policji w zawiadomienia o popełnieniu przez J. K. wykroczenia polegającego na zakłócaniu spokoju zawiadamiającej w okresie od 2010 r. do 2013r. poprzez odgłosy maszyn działających w warsztacie samochodowym J. K.. Powyższe postępowanie zostało zakończone zawarciem przez strony ugody. / bezsporne: akta sprawy XIV C (...) toczącej się przed Sądem Okręgowym w Poznaniu, XIV Zamiejscowym Wydziałem Cywilnym z siedzibą w Pile/ --- STRONA 4 --- J. K. wytoczył również dwa powództwa o ochronę dóbr osobistych przeciwko mężowi pozwanej - Z. S., które również dotyczyły tego, że pozwana i jej mąż rozpowszechniają nieprawdziwe informacje na temat działalności prowadzonej przez J. K. tj. emitowania nadmiernego hałasu. Również te dwa postępowania zakończyły się zawarciem ugody pomiędzy stronami. / bezsporne: akta sprawy XIV C (...) toczącej się przed Sądem Okręgowym w Poznaniu, XIV Zamiejscowym Wydziałem Cywilnym z siedzibą w Pile, akta sprawy XIV C ([...) toczącej się przed Sądem Okręgowym w Poznaniu, XIV Zamiejscowym Wydziałem Cywilnym z siedzibą w Pile/ Strony postępowania pozostają od lat w konflikcie sąsiedzkim. Pozwana zarzuca powodowi, że prowadzona przez niego działalność w postaci zakładu wulkanizacyjnego poprzez emitowane w związku z tym hałasy, zakłóca powódce normalne korzystanie z jej nieruchomości, w tym zakłóca między innymi jej odpoczynek w ogrodzie. Pozwany oraz jego ojciec zarzucają z kolei powódce, że miedzy innymi złośliwie popsuła im zieleńce w tym płot w ogrodzie, wylewając na niego nadmierne ilości wody. Strony składają na siebie wzajemnie doniesienia do różnych instytucji państwowych pomimo ugód zawartych w trzech odrębnych postępowaniach przed tutejszym Sądem. / dowód: przesłuchanie świadka L. K. na rozprawie dnia 7 stycznia 2020r. (k. 54), przesłuchanie świadka D. N. na rozprawie dnia 7 stycznia 2020r. (k. 54-55), przesłuchanie świadka D. S. na rozprawie dnia 7 stycznia 2020r. (k.55), przesłuchanie powoda na rozprawie dnia 22 września 2020r. (k. 64-65), przesłuchane pozwanej na rozprawie dnia 22 września 2020r. (k. 65-66)/ Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następującą ocenę dowodów. Za wiarygodne należało uznać dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, gdyż ich wiarygodność i moc dowodowa nie były kwestionowane w toku postępowania. Świadek L. K. jest ojcem powoda. Pomimo relacji rodzinnych łączących świadka ze stroną, świadek zeznawał w sposób bezstronny i zgodny z resztą materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. --- STRONA 5 --- D. N. jest pracownikiem powoda, a jednocześnie sąsiadem pozwanej. Świadek zeznawał w sposób wiarygodny, spójny i logiczny. Świadek wskazał, że pomiędzy stronami postępowania istnieje wieloletni konflikt sąsiedzki, spowodowany tym, że powódce przeszkadzają hałasy z zakładu wulkanizacyjnego powoda. Świadek D. S. jest mężem pozwanej i zarazem sąsiadem powoda. Świadek pomimo łączących go relacji uczuciowych z jedną ze stron postępowania, zeznawał w sposób wiarygodny i spójny z resztą materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Na rozprawie dnia 20 września 2020r. Sąd pominął dowód z przesłuchania świadka M. K.. Zgodnie z art. 235 8 1 k.p.c. Sąd może pominąć dowód zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania. Zdaniem Sądu w niniejszym postępowaniu nie było konieczności przesłuchania świadka M. K., albowiem zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest w zupełności wystarczający dla ustalenia stanu faktycznego sprawy. Z dużą ostrożnością należało podchodzić do oceny wiarygodności zeznań stron. Jest bowiem oczywiste, że składając zeznania we własnej sprawie, strony wykazują naturalną skądinąd skłonność do eksponowania okoliczności korzystnych dla siebie oraz kwestionowania okoliczności dla siebie niekorzystnych. Sad miał na uwadze, że strony pozostają w wieloletnim konflikcie sąsiedzkim. Oczywiście nie oznacza to negowania d priori znaczenia dowodowego zeznań stron w przewidywani ich subiektywnego nastawienia. Stanowiłoby to bowiem zaprzeczenie celowości instytucji przewidzianej przez przepisy procedury cywilnej (por. orz. SN z dnia 22.08.1950 r., C 147/50, NP 1951 nr 6, s. 76). Powód przesłuchany na rozprawie dnia 22 września 2020r, zeznawał w sposób wiarygodny. Powód wskazał, że pozostaje w wieloletnim konflikcie z pozwaną i jej mężem. Pozwana min. w kwietniu 2019r.wezwała policję, aby skontrolowała, czy powód przestrzega wyroku Sądu Rejonowego w Pile I Wydziału Cywilnego z dnia 25 czerwca 2018r.w zakresie zakazu immisji nadmiernych hałasów w związku z prowadzoną przez powoda działalnością gospodarczą — wulkanizacją opon. Powód uważa, że zachowanie pozwanej wobec jego osoby są złośliwe, a częste przyjazdy --- STRONA 6 --- Policji mogą powodować nieuzasadnione plotki wobec jego osoby, jak i podważać jego zaufanie społeczne, powód jest bowiem radnym osiedla „P.” w P.. Pozwana przesłuchana na rozprawie dnia 22 września 2020r. zeznawała w sposób wiarygodny i zgodny z resztą materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Powódka przyznała, że 2 razy wezwała Policję w 2019r. Powódka wzywała Policję, ponieważ uważała, że powód nie wykonuje prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Pile, I Wydziału Cywilnego z dnia 25 czerwca 2018r. Po przyjeździe na posesje pozwanej, Policja stwierdziła, że z posesji powoda słychać hałas związany z używaniem narzędzi do wymiany opon. Powódka wskazała, że od około dwóch lat pozostaje w konflikcie z powodem jak z i jego ojcem, stara się jednak ich unikać, aby nie eskalować konfliktu sąsiedzkiego. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 23 k.c. dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. W piśmiennictwie i orzecznictwie wyróżnia się dwa aspekty czci: wewnętrzny, nazywany godnością osobistą, obejmującą wyobrażenie człowieka o własnej wartości oraz oczekiwanie szacunku ze strony innych ludzi, oraz zewnętrzny, oznaczający dobrą sławę, dobrą opinię innych ludzi, szacunek, którym obdarza daną osobę otoczenie (wyr. SN z 8.5.2014 r., V CSK 361/13, OSNC-ZD 2015, Nr C, poz. 38) Naruszenie czci zewnętrznej ma miejsce w przypadku przypisania innej osobie postępowania lub właściwości, które mogą wpłynąć negatywnie na ocenę tej osoby przez innych. Z naruszeniem czci zewnętrznej (zniesławieniem) mamy do czynienia w przypadku, gdy wypowiedź naruszająca cześć dotrze do innych osób (przynajmniej jednej) niż tylko osoba zniesławiana (tak trafnie SN w wyr. z 8.5.2014 r., V CSK 361/13, OSNC-ZD 2015, Nr C, poz. 38). Ochrona czci (dobrego imienia) obejmuje wszystkie dziedziny życia — życie osobiste, zawodowe i społeczne. Naruszeniem czci może być zniesławiająca wypowiedź --- STRONA 7 --- dotycząca zarówno życia rodzinnego, jak i aktywności zawodowej lub gospodarczej (tak trafnie SN w wyr. z 29.10.1971 r., II CR 455/71, OSNCP 1972, Nr 4, poz. 77 z glosą E. R., PiP 1973, Nr 6, s. 167 in... O ile przepis art. 23 k.c. statuuje ogólną zasadę ochrony dóbr osobistych człowieka, to przesłanki ochrony tychże dóbr zostały sprecyzowane w przepisie art. 24 8 1 k.c. Według tego przepisu niemajątkowa ochrona dóbr osobistych jest uzależniona od spełnienia dwóch przesłanek: zagrożenia lub naruszenia dóbr osobistych oraz bezprawnego charakteru działania wywołującego wskazany wyżej skutek (A. C., [w:] E. G. (red.), Kodeks cywilny. Komentarz, Warszawa 2006, s. 59). W niniejszym postępowaniu żadna z powyższych przesłanek nie została wykazana. Niniejsze powództwo powód oparł na wydarzeniu z dnia 5 kwietnia 2019r., kiedy to pozwana jak sama przyznaje, zadzwoniła na Policję, podając, że z zakładu wulkanizacyjnego powoda nadal dochodzą znaczące hałasy, pomimo tego, że powód związany jest prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile, I Wydziały Cywilnego z dnia 28 czerwca 2018 r. Z uwagi na zgłoszenie Policji, na posesje powoda przyjechała Policja, która potwierdziła, że z nieruchomości powoda słychać hałasy, która mogą być uciążliwe dla pozwanej. W dniu 30 maja 2019r. pozwana złożyła do Sądu Rejonowego wniosek o nałożenie na powoda grzywny wobec niewykonywania przez powoda obowiązku wynikającego z wyroku Sądu Rejonowego w Pile z dnia 25 czerwca 2018r.( sygn. akt: IC (...)). Postanowieniem z dnia 12 listopada 2019r. Sąd Rejonowy w Pile I Wydział Cywilny nałożył na dłużnika J. K. kwotę 4.000 zł grzywny za działanie wbrew obowiązkowi wynikającemu z punktu 1 wyroku Sądu Rejonowego w Pile z dnia 25 czerwca 2018r. w sprawie IC (...). Zachowania pozwanej w dniu 5 kwietnia 2019r. nie można, więc wbrew twierdzeniom powoda uznać za bezprawne. Skoro Policja po przybyciu również stwierdziła, że z posesji powoda dochodzą hałasy, jak również sytuacja ta została potwierdzona przez Sąd Rejonowy w Pile, I Wydział Cywiny postanowieniem z dnia 12 listopada 2019r. --- STRONA 8 --- Zachowania pozwanej w tym zakresie nie można tym samym uznać, za złośliwe i nieuzasadnione jak twierdzi powód. Pozwana miała bowiem prawo zgłosić sprawę na Policje, skoro uważała, że powód nie wywiązuje się z nałożonych na niego przez Sąd obowiązków. Działaniem bezprawnym, jak powszechnie przyjmuje się w praktyce sądowej, jest bowiem jedynie działanie sprzeczne z normami prawa lub zasadami współżycia społecznego, a bezprawność wyłącza działanie mające oparcie w przepisach prawa, zgodne z zasadami współżycia społecznego, oraz w wykonywaniu prawa podmiotowego. Ocena, czy określone zachowanie narusza dobra osobiste, a nadto ma charakter bezprawny, jest dokonywana wedle kryterium obiektywnego. Nie mają zatem w tym zakresie znaczenia wyłącznie subiektywne odczucia powoda czy też jego indywidualna wrażliwość. Powód nie wykazał również w czasie trwania całego postępowania dowodowego, że zachowanie pozwanej miałoby wpłynąć na niewłaściwe odbieranie jego osoby w oczach sąsiadów, czy w jakikolwiek sposób wpływać na jego wiarygodność jako radnego osiedla „P.”. Co tyczy się wyroku karnego, który zapadł przed Sądem Rejonowym w Pile, II Wydział Karny w sprawie toczącej się pod sygnaturą akt IIK (...), wskazać należy, że wyrok ten nie jest w chwili obecnej prawomocny. Zgodnie zaś z art. 11 k.p.c., Sąd związany jest jedynie prawomocnymi wyrokami karnymi. Powód wniósł również o zasądzenie od pozwanej kwoty 1.000 zł na cel społeczny związany z ochroną zdrowia. Żądanie to jest kolejnym ze środków ochrony dóbr osobistych. Wynika wprost z art. 24 8 1 zd. 3 k.c., zgodnie z którego treścią ten, czyje dobro osobiste zostało naruszone może żądać na zasadach przewidzianych w kodeksie cywilnym zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Stosownie do treści art. 448 k.c. w razie naruszenia dobra osobistego Sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić --- STRONA 9 --- odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Jak zatem wprost wynika z cytowanego przepisu, przesłanką uzyskania zadośćuczynienia jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia dobra osobistego osoby, która roszczenia takiego dochodzi. W odniesieniu do roszczenia majątkowego, którego zasądzenia oczekiwał powód, wskazać nadto należy, że krzywda nie została wykazana w stopniu, który uzasadniałby jakąkolwiek gratyfikację finansową. Nie zaoferowano żadnych dowodów, na podstawie których sąd mógłby ustalić okoliczność przeciwną. Mając powyższe na uwadze Sąd w punkcie pierwszym wyroku oddalił powództwo. Zgodnie z art. 98 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązania jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony ( koszty procesu). W niniejszym postępowaniu obie strony postępowania reprezentowane były przez profesjonalnych pełnomocników. W związku z powyższym Sąd w punkcie drugim wyroku zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1.007 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Kosztami tymi było wynagrodzenie radcowskie, ustalone na podstawie przepisów $ 8 ust. 1 pkt 2 oraz $ 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz U poz. 265 z 2018 r.) — 720 zł + 270 zł + 17 zł opłaty skarbowej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie wyższej powołanych przepisów prawa orzeczono jak w sentencji wyroku. Sędzia Jan Sterczała