Wyrok XII C 44/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2011 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: XII C 44/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2011 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach XII Wydział Cywilny w składzie następującym: po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 roku w Gliwicach sprawy z powództwa G. O. (1) przeciwko (...) Publicznemu Szpitalowi (...).(...) (...) w K. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego (...) Publicznego Szpitala (...) im. prof. St. Szyszko (...) w K. na rzecz powoda G. O. (1) kwotę 200.0 (dwieście tysięcy) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 16 listopada 2009 roku; 2. umarza postępowanie w zakresie cofniętego powództwa; 3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.617 (trzy tysiące sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; 4. nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Gliwicach kwotę 13.049,53 (trzynaście tysięcy czterdzieści dziewięć złotych 53/100) tytułem brakujących kosztów sądowych w tym kwotę 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych tytułem opłaty. Sygn. Akt XII C 44/11 UZASADNIENIE Powód G. O. (2) w pozwie z dnia 3 listopada 2009 roku, domagał się zasądzenia od (...) Publicznego Szpitala (...).1 (...) (...) w K. kwoty 200.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu tytułem zadośćuczynienia , zasądzenia na rzecz powoda comiesięcznej renty w wysokości po 500 zł płatnej do 10 -tego każdego miesiąca oraz uznania odpowiedzialności pozwanego za przyszłe skutki zakażenia jakiemu uległ powód , a także zasądzenia kosztów procesu. W toku postępowania pełnomocnik powoda ograniczył żądanie jedynie do zasądzenia zadośćuczynienia w podanej w pozwie Przewodniczący: SSO Katarzyna Sznajder Protokolant: Magdalena Kostur --- STRONA 2 --- kwocie , w pozostałym zakresie cofnął pozew ze zrzeczeniem się roszczenia . Na uzasadnienie żądania podał ,że u powoda w pozwanym szpitalu przeprowadzana była operacja usunięcia guza śródpiersia - raka grasicy - w czasie której powód zakażony został bakterią(…). Zakażenie to spowodowało ,że rana pooperacyjna nie goiła się , powód wymagał hospitalizacji w innym szpitalu, gdzie ustalono zakażenie innymi jeszcze bakteriami , doprowadziło to powoda do wyniszczenia organizmu, anemii ,a przede wszystkim niemożności podjęcia leczenia przeciw nowotworowego poprzez zastosowanie radioterapii. Brak leczenie spowodował wznowienie się choroby nowotworowej już po 8 miesiącach od operacji. Obecnie u powoda nastąpiło rozsianie się przerzutów nowotworowych i stan jego jest krytyczny. Pozwany wniósł o oddalenie żądania i zasądzenie kosztów procesu podnosząc ,że wprawdzie faktycznie u powoda w pozwanej jednostce po przeprowadzanej operacji wyhodowano bakterię(...) lecz jednak po zastawaniu celowanej antybiotykoterapii uzyskano wynik dodatni , ponadto podniesiono ,że powikłania ropne rany pooperacyjnej nie są przeciwwskazaniem do podjęcia leczenia radioterapią. W toku procesu podnoszono ponadto ,że powód bezpośrednio po pobycie w pozwanej jednostce , przebywał w innym Szpitalu , w którym wyhodowano bakterie, zarówno (...) jak również inne chorobotwórcze bakterie co świadczy o tym , do zakażenia bakteriami doszło w innym szpitalu niż pozwana Klinika. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu (...) powód został przyjęty do pozwanego szpitala z rozpoznaniem guza śródpiersia przedniego podejrzenie grasiczaka . Było to rozpoznanie morfologiczne co powodowało konieczność ustalenia , w drodze mało inwazyjnej operacji w postaci torakoskopii rodzaju guza. W dniu (...) roku przeprowadzono najpierw torakoskopie , pobrano wycinek do badania , a następnie po ustaleniu ,że jest to guz złośliwy wykonano operację . W czasie tej operacji usunięto powodowi guz grasicy wielkości pięści , przechodzący przez torebkę , naciekający worek osierdziowy oraz przylegający do płata górnego płuca lewego. W drugiej dobie po operacji stwierdzono u powoda rozległy krwiak lewej jamy opłucnej co powodowało wykonanie kolejnego zabiegu operacyjnego . W czasie tego zabiegu usunięto rozległy krwiak ( skrzepy i płyn w ilości 6l ) , a następnie zamknięto powłoki. W dniu 26 czerwca 2008 roku powód dostał wysokiej gorączki 38,8 C i bardzo źle sie poczuł. W dniu(...) wykonano wymazy z rany i wyhodowano bakterię (...). Wykonano antybiogram i podano powodowi antybiotyk zgodny z wynikiem antybiogramu. Gorączka u powoda zaczęła ustępować ., choć rana wciąż się nie goiła. W dniu (... ) powód został wypisany do domu z zaleceniem brania nadal antybiotyku. ( zeznania świadków D. C. k- 125, M. R. k- 125, D. O. k- 145, zeznania powoda k- 147, dokumentacja medyczna k-137) Powód czuł się bardzo źle ,miał problemy z oddychaniem , był bardzo słaby , istniała konieczność zmiany opatrunków na wciąż niezagojonej ranie pooperacyjnej. Już po dwóch dniach po powrocie powoda do domu stan jego znacznie się pogorszył , ponownie wzrosła gorączka , powód miał coraz większe problemy z oddychaniem. Wezwany na wizytę domową lekarz G. S. po zapoznaniu się z dokumentacją w tym antybiogramem zalecił podawanie innego antybiotyku. Po kolejnych dwóch dniach żona powoda w czasie zmiany opatrunku zauważyła z rany pooperacyjnej wylewa się strumieniem ropa. Wezwała pogotowie , po wykonaniu zdjęcia rentgenowskiego , które ujawniło zmiany zapalane w płucach powód został przewieziony do Szpitala (...) (...) w B. . (zeznania powoda k- 147, zeznania świadka D. O. k- 145, zeznania świadka G. S. k- 145) . Do tego szpital został przyjęty w dniu (...) z rozpoznaniem (...). Stwierdzono u powoda anemie wtórną , wyniszczenie organizmu . Pobrano przy przyjęciu wymazy z rany , nosa i płynu w jamie opłucnej. W dniu(...) roku w wymazie z rany stwierdzono (...), w wymazie z rurki trachemostomijnej wyhodowano (...), w dniu (...) roku w płynie z jamy opłucnej wyhodowano (...) (...)+. W dniu (...) w płynie z drenu wyhodowano C. (...) (...)+. C. (...) (...), (...) W dniu (...) roku z treści opłucnej wyhodowano S. (...) (...) , a wymazie z rany stwierdzono(...) S. aureus (...) (...) (...)+. W kolejnych wymazach wykonywanych w dniach (...)roku w wymazie z rany pojawiały się te same bakterie w tym (...) (...) +, C. (...) (...)+., W szpitalu w B. wykonano w dniu(...) roku operację , której celem było ewakuowanie treści ropnej jak również usunięcia powstałego ropnia . Wykonano również otwór stomi umożliwiający założenie setonów do komory ropniaka . W szpitalu w B. uzyskano poprawę stanu zdrowia powoda . ( dokumentacja medyczna , opinia biegłych , wyniki badań mikrobiologicznych ). Z uwagi na stan zdrowia powoda w tym niegojącą się ,wiąż ropiejącą ranę, nie podjęto leczenia onkologicznego w postaci radioterapii. Leczenie to powinno zostać podjęte najpóźniej do 3 miesięcy od operacji . Podjęcie leczenia w takim terminie dawało szanse 70% ,że nie wystąpią wznowy nowotworowe do 3 lat od operacji. W dniu (...) roku , a zatem już 8 miesięcy po operacji u powoda stwierdzono wznowę nowotworową miejscową . ( opinia biegłych , dokumentacja medyczna ). W --- STRONA 3 --- (...)roku podjęto decyzję o leczeniu radioterapią ponieważ rany na tyle były zagojone ,że umożliwiało podjęcie tego leczenia . Przy wystąpieniu wznowy istnieje również konieczność leczenia chemicznego co dodatkowo obciąża organizm i wiąże się z możliwością powstania komplikacji. Z wyniku badania przeprowadzonego w dniu (...) roku wynika ,że u powoda nie doszło do całkowitego wygojenia się rany. Z uwagi na zbyt późne wprowadzenie leczenia onkologicznego u powoda wystąpiły liczne przerzuty do nadnerczy , płuc i mózgu. Obecny stan zdrowia powoda jest krytyczny. ( zeznania powoda , zeznania świadka D. O. , opinia biegłych , dokumentacja medyczna ) Sąd ustalił ponadto ,że w okresie od (...) roku do (...) roku w pozwanym szpitalu na oddziale trakochirurgii było 38 łóżek , liczba hospitalizacji wynosi 1121, liczba badań mikrobiologicznych wykonywanych u pacjentów hospitalizowanych w jednostce to 230 , liczba pacjentów u których wyhodowano drobnoustroje chorobotwórcze to : (...) 3,(...) (...), (...) w tym u 10 o fenotypie (...) (...), (...) (...) 1. Najczęściej izolowanym drobnoustrojem chorobotwórczym na oddziale , na którym przebywał powód była(... ) (... ) , która izolowano u pacjentów przebywających w różnych okresach na przestrzeni całego roku, praktycznie prawie w każdym miesięuy w roku (...) znajdowali się pacjenci u których stwierdzona zakażenie tym drobnoustrojem . (...) należy do drobnoustrojów , które nie stanowią mikroflory człowieka , są to typowe drobnoustroje oportunistyczne bytujące w środowisku szpitalnym i zakażenie tym drobnoustrojem jest zakażeniem szpitalnym . U powoda w pozwanej jednostce doszło do zakażenia drobnoustrojami typu (...) , (...) (...), które to doprowadziły do zakażenia miejsca operowanego i wytworzenia się ropniaka i zapalenia opłucnej .( opinia biegłych , dokumentacja medyczna w tym raporty o zakażeniach zakładowych i drobnoustrojach alarmowych ). Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie powołanych powyżej dowodów, którym w pełni dał wiarę. Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom świadków przesłuchanych w sprawie albowiem zeznania ich w pełni korespondują ze zgromadzona dokumentacja medyczną. Świadkowie wnioskowani przez stronę pozwaną M. R. , D. C. opisali szczegółowo przebieg leczenia powoda i ich zeznania w pełni korespondują z dokumentacją medyczną . Świadek J. W. nie pamiętał w ogóle zdarzenia, a zatem jego zeznani nie mają istotnego znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego. Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom świadka D. O. , zeznaniom powoda, a także J. S. albowiem okoliczności przez nich podawane potwierdzone są dowodami z dokumentów w szczególności dokumentacji medycznej , której wiarygodności nikt nie kwestionował. Sąd ustalenia swoje oparł w szczególności na opiniach biegłych uznając je za szczegółowe , rzetelne, wydane po zapoznaniu się i przeanalizowaniu zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji. Biegli w oparciu o posiadaną przez siebie wiedze i doświadczenie zawodowe wydali kompleksową opinię pisemną ,a następnie ustnie wyjaśnili kwestie , które były podważane przez stronę pozwaną. W wydaniu opinii uczestniczyli specjaliści z zakresu radioterapii, mikrobiologii, torakochirurgii i medycyny sądowej co umożliwiło wydanie opinii odnoszącej się do wszystkich istotnych dla rozpoznania sprawy kwestii. Biegli zawarli w opinii jednoznaczne wnioski , które logicznie uzasadnili. Kwestie , które były niejasne wyjaśnili w czasie składania ustnych wyjaśnień do opinii. Uznając opinie biegłych za pomocną przy ustaleniu stanu faktycznego sąd oddalił wniosek pełnomocnika pozwanej o dopuszczenie dowodu z opinii innych biegłych . Wniosek ten nie znalazł akceptacji sądu albowiem sam fakt niezadowolenia strony z niekorzystnej dla niej opinii nie może stanowić podstawy do dopuszczenia kolejnej opinii. Strona pozwana argumentując swoje wnioski wskazała ,że pismo procesowe kwestionujące opinie winno być potraktowane jak prywatna opinia ,co nie zostało uwzględnione przez sąd , trudno bowiem zgodzić się z twierdzeniem ,że stanowisko pozwanej strony może mieć walor opinii prywatnej , która będzie miała na tyle istotne znaczenie dla sprawy ,że podważy opinię biegłych powołanych przez sąd . Zwłaszcza ,że podnoszone przez pozwaną kwestie zostały przez biegłych wyjaśnione. Sąd nie uwzględnił ł również wniosków dowodowych zgłoszonych przez pełnomocnika pozwanego w piśmie z dnia 7 lutego 2011 roku albowiem termin do składania wniosków dowodowych upłynął 20 stycznia 2010 roku k- 77, k- 122, a zgłoszone przez stronę pozwaną wnioski nie były wnioskami których konieczność pojawiła się na tym etapie postępowania , można było powołać je już w początkowym stadium procesu , a nie w chwili kiedy proces zmierza do zakończenia . Z tych samych względów nie został uwzględniony wniosek o zakreślenie terminu do złożenia kolejnych wniosków dowodowych. Trudno bowiem po prawie dwu-letnim trwaniu procesu zakreślać terminy do złożenia wniosków dowodowych, tym bardziej ,że termin ten został zakreślony w dniu 21 grudnia 2009 roku i to po raz drugi - pierwszy raz sąd zakreślił termin w dniu 19 listopada 2009 roku k- 55. Uwzględnienie tych wniosków prowadziłoby do zbędnej zwłoki spowodowanej zawinionym zachowaniem procesowym strony pozwanej. Ponadto zgłoszone dowody w świetle --- STRONA 4 --- jednoznacznej opinii biegłych nie miały istotnego znaczenia dla rozpoznania sprawy. Wydając wyrok sąd zważył co następuje: Pozwanym jest (...) Publiczny Szpital (...).1 (...) (...) w K. ,którego organem założycielskim jest Minister Zdrowia. Od 1 stycznia 1999 roku na skutek reformy systemu opieki zdrowotnej odpowiedzialność odszkodowawczą ponoszą same zakłady opieki zdrowotnej, mające osobowość prawną, chyba że chodzi o szkody powstałe przed powyższą datą, nawet jeżeli ujawniły się później. (orzeczenie SN z 9 czerwca 1999 roku, III CZP 11/99, OSN 1/2000, poz. 2). Zakłady te nie są już jednostkami budżetowymi Skarbu Państwa ani gminy, lecz są samodzielne, w tym znaczeniu , że we własnym imieniu występują w obrocie prawnym i same ponoszą odpowiedzialność za własne zobowiązania, w tym także za szkody wyrządzone pacjentom. Samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej, jakkolwiek mają osobowość prawną, to odpowiadają na tych samych zasadach jak państwowe lub samorządowe osoby prawne, na podstawie art. 417 - 417 2 k.c. Zgodnie bowiem z ustawą o zakładach opieki zdrowotnej, zakłady te uzyskały w nieodpłatne użytkowanie nieruchomości i majątek Skarbu Państwa lub komunalny oraz mogą otrzymywać środki publiczne i dotacje budżetowe na określoną w ustawie działalność. Zakłady te bowiem jakkolwiek nie są organami władzy publicznej, wykonują zadania powierzone im przez władzę publiczną, a organem założycielskim jest Minister Zdrowia. (Odpis KRS pozwanego) Zatrudnieni w tych jednostkach lekarze są zatem funkcjonariuszami państwowymi w rozumieniu art. 417 kc. ( Wyrok Sądu Najwyższego z 7 listopada 2003 roku I CK246/02). Odpowiedzialność zakładu opieki zdrowotnej opiera się na zasadach wynikających zatem z powołanych przepisów . Z przepisu art. 417 kc . w świetle orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 grudnia 2001roku SK 18/00OTK 2001 wynika jednoznacznie , że przesłanką odpowiedzialności nie jest wina funkcjonariusza ,ale bezprawność działania. Ponadto dla przypisania odpowiedzialności koniecznym jest wykazanie pozostałych przesłanek, a mianowicie szkody i związku przyczynowego pomiędzy działaniem a szkodą. ( wyrok SN z dnia 29 .10. 2003 III CK 34/02, Wyrok SN z dnia7.11. 2003 II C K 246/02) . Bezprawność działania nie musi być celowa, jak również nie jest konieczne ustalenie szczegółowo kto spośród pracowników pozwanego dopuścił się takiego działania. Można w tym zakresie posiłkowo stosować wykładnie obowiązującą przed wydaniem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego cyt. powyżej , a odnosząca się do tak zwanej „winy organizacyjnej”. Przy winie organizacyjnej, jest to wina własna osoby prawnej. Ustalenie winy bez potrzeby konkretnej personifikacji związane jest z koncepcją winy bezimiennej. Dla odpowiedzialności zakładu wystarczy tzw. wina anonimowa to jest wina niezidentyfikowanego pracownika wtedy, gdy zostanie dowiedzione, że popełniono zaniedbanie, na skutek którego pacjent doznał szkody, chociaż nie można ustalić, który z lekarzy leczących pacjenta lub kto z personelu medycznego dopuścił się winy. (uchwała SN z 15 lutego 1971 roku, III CZP 33/70, OSN 1971, poz. 59). Poglądy przedstawione powyżej można również zastosować do przyjęcia ustalenia bezprawności działania. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 6 kodeksu cywilnego, ciężar udowodnienia związku przyczynowego między zaistnieniem szkody, a działaniami lub zaniechaniem funkcjonariuszy spoczywa na powodzie. Jednakże skoro istnienie związku przyczynowego, jeśli chodzi o zdrowie ludzkie, z reguły nie może być absolutnie pewne, to do przyjęcia go wystarcza, gdy jest on ustalony z dostateczną dozą prawdopodobieństwa. Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 21 marca 1997 roku (I ACa 107/97) stwierdził, że w sprawach w których w grę wchodzi odpowiedzialność placówki leczniczej służby zdrowia, nie jest na ogół możliwe stwierdzenie z całkowitą pewnością, że przyczynę zakażenia stanowiło konkretne zdarzenie. Dopuszczalne jest zatem ustalenie tego faktu na podstawie dowodów pośrednich, o ile wychodzi wysokie prawdopodobieństwo tego zajścia. W rozpoznawanej sprawie bezspornie stwierdzono u powoda bezpośrednio po operacji zakażenia drobnoustrojem chorobotwórczym w(... ) , który jest typowym drobnoustrojem szpitalnym nie stanowiącym składnika naturalnej flory bakteryjnej człowieka. Bezspornym jest również ,że wykonano stosowne badania w tym antybiogram i podano powodowi antybiotyk , a po uzyskaniu obniżenia gorączki z niezagojoną raną i koniecznością brania nadal antybiotyków wypisano go do domu. Już po dwóch dniach od powrotu do domu powód dostał wysokiej gorączki i z rany zaczęła wylewać się ropa , po czterech dniach od wyjścia z pozwanego szpitala powód w stanie całkowitego wyniszczenia organizmu, z wysoką gorączką i wylewającą się ropą z rany trafił do szpitala w B. , gdzie bezpośrednio po przyjęciu stwierdzono ropnia płuc i zapalenie opłucnej . Bezpośredni po przyjęciu powoda bo już 13 lipca 2008 roku wyhodowano u powoda (…) , ale już oporną na większość antybiotyków raz dodatkowo (...) (...)również drobnoustrój chorobotwórczy pochodzenia szpitalnego. Analizując tę sytuację stwierdzić należy ,z dużym stopniem prawdopodobieństwa ,że do zakażenia tymi bakteriami doszło w pozwanym szpitalu. Sąd uznał wyjaśnienia biegłych w --- STRONA 5 --- zakresie których tłumaczyli mechanizm uodpornienia się bakterii (...) na antybiotyki za logiczny i spójny. Biegli stwierdzili ,że zakażenie jakie nastąpiło w pozwanej jednostce jak i to wyhodowane bezpośrednio przy przyjęciu to ten sam gatunek bakterii tylko inny szczep, to znaczy ten ujawniony w czasie pobytu u pozwanego charakteryzował się wrażliwością na część antybiotyków , ale następnie na skutek zastosowanej antybiotykoterapii doszło do selekcji komórek ,które charakteryzowały się mechanizmem oporności na większość antybiotyków. Tłumaczenie to pozostaje w logicznym powiązaniu ze stanem zdrowia powoda . Początkowo jeszcze w czasie pobytu u pozwanego zastosowany antybiotyk zadziałał co skutkowało obniżeniem gorączki, ale już po kilku dniach w czasie dalszego jego stosowania gorączką ponownie wzrosła , co oznacza , że wznowił się ostry stan zapalny skutkujący wylewaniem się ropy z rany pooperacyjnej ,wytworzeniem się ropnia wewnętrznego i zapalenia opłucnej zanim powód trafił do szpitala w B.. W szpitalu w B. zaraz przy przyjęciu wyhodowano u niego (...) (...) (...) (...)+ co całkowicie wyklucza aby do zarażenia tymi dwiema bakteriami mogło dojść Szpitalu w B.. Sytuacja epidemiologiczna stwierdzona na podstawie wykazu zakażeń pozwanego szpitala potwierdza ,że w okresie roku (...)w różnym czasie stwierdzono u pacjentów zakażenia drobnoustrojem(...) , i to aż w 13 przypadkach , a w10 z nich był to szczep (...)+ . Nie bez znaczenia dla oceny stanu szpitala jest fakt ,że stwierdzano zakażenie tym drobnoustrojem praktycznie w każdym miesięcu co świadczy o tym ,że nie zastosowano skutecznych środków eliminujących ten drobnoustrój ze środowiska szpitalnego , a jak twierdzą biegli bakteria ta nie jest często występującą bakterią. Zakażenia kolejnymi stwierdzonymi u powoda bakteriami w czasie jego pobytu w B. nie miało znaczenia dla sprawy albowiem fakt zakażenia tylko tymi dwiema bakteriami , który utrzymywał się do(...)roku uniemożliwiał podjęcie właściwego leczenia onkologicznego - rana nie była zagojona na tyle aby można podjąć konieczną w przypadku choroby podstawowej radioterapię. Zatem gdyby nie doszło do zakażenia dalszymi bakteriami to i tak leczenia onkologiczne nie byłoby wdrożone. Wobec powyższego nie miały istotnego znaczenia dla sprawy wyniki raportów zakażeń ze szpitala w B. , jak również zeznania B. D. na tę samą okoliczność. Sąd nie badał -gdzie- z dużym stopniem prawdopodobieństwa doszło do zakażenia pozostałym bakteriami w tym (...) (...) bowiem ustalenie tego fakty nie miałby i tak znaczenia dal odpowiedzialności pozwanego. Zauważyć jedynie należy ,że zdaniem biegłych do zakażenia tą bakterią doszło prawdopodobnie w szpitalu w B.. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, że istnieje wysoki stopień prawdopodobieństwa, iż w pozwanym szpitalu doszło do zakażenia powoda drobnoustrojami chorobotwórczymi, uniemożliwiającymi zagojenie się rany, ostry stan zapalny, anemię wtórną wyniszczenie organizmu, a w szczególności uniemożliwiło podjecie we właściwym czasie koniecznego leczenia onkologicznego w postaci radioterapii. Leczenie to mogło być wdrożone po zagojeniu się rany . Aby leczenie radioterapią było skuteczne powinno być podjęte do 3 miesięcy od operacji . Wówczas w 70% przypadków - a zatem można mówić o dużym prawdopodobieństwie - nie dochodzi do wznowy nowotworowej przez 3lata. U powoda z uwagi na zakażenie nie zastosowano radioterapii we właściwym czasie pozbawiając go szansy na kolejne 3 lata życia bez wznowy choroby co skutkowało wznowieniem się choroby już po 8 miesiącach od operacji. Później podjęte leczenie nie dało spodziewanych rezultatów albowiem doszło do rozsiania choroby nowotworowej. Zauważyć należy ,że jak wynika z opinii biegłych w przypadku tego typu nowotworu jaki ma powód są niewielkie szanse na całkowite wyleczenie przeżycie do 5lat jest rzadkością. Odpowiedzialność pozwanego zatem dotyczy jedynie nie możności podjęcia leczenia w odpowiednim czasie, a tym samym nadziei na kilka lat życia dłużej. Zebrany materiał dowodowy pozwala na stwierdzenie z dużym prawdopodobieństwem, że do zakażenia powoda doszło w pozwanym szpitalu. Mając powyższe na względzie należało stwierdzić, iż zachodzą podstawy odpowiedzialności pozwanego a pomiędzy działaniem pozwanego , a szkodą występuje związek przyczynowy uzasadniający jego odpowiedzialność W tak ustalonym stanie faktycznym nie ma wątpliwości co do tego, że powód poniósł szkodę.. Szkoda na osobie może przybrać postać zarówno straty jaką poniósł poszkodowany (przykładowo pokrycie kosztów leczenia i rehabilitacji, koszty przystosowania do innego zawodu w wyniku utraty zdrowia) jak i utraconych korzyści (przykładowo niższe zarobki na skutek zmniejszenia wydajności lub koniecznej zmiany pracy, utrata dochodów w trakcie choroby i rehabilitacja). Szkodę medyczną na osobie może zatem stanowić każdy niepomyślny wynik leczenia lub zaniechania leczenia, który prowadzi bezpośrednio lub pośrednio do pomniejszenia majątku poszkodowanego albo utraty przez niego korzyści. Odpowiedzialność pozwanego nie dotyczy jedynie szkody w znaczeniu materialnym, ale również odnosi się do wyrównania doznanych przez powoda krzywd i cierpień zarówno fizycznych jak i psychicznych uzasadniających zasądzenie zadośćuczynienia określonego w przepisie art. 445 w zw. z art. 444kc. --- STRONA 6 --- Roszczenie powoda o zadośćuczynienie sąd uznał za uzasadnione .Pojęcie „sumy odpowiedniej” użyte w art. 445 § 1 k.c. w istocie ma charakter nieokreślony, niemniej jednak w judykaturze wskazane są kryteria, którymi należy się kierować przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia. Zadośćuczynienie ma mieć przede wszystkim charakter kompensacyjny, wobec czego jego wysokość nie może stanowić zapłaty sumy symbolicznej, lecz musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość. Jednocześnie wysokość ta nie może być nadmierną w stosunku do doznanej krzywdy, ale musi być „odpowiednia” w tym znaczeniu, że powinna być - przy uwzględnieniu krzywdy poszkodowanego - utrzymana w rozsądnych granicach odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2001 roku, III CKN 427/00). . Określając wysokość zadośćuczynienia sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy, a zwłaszcza stopień i czas trwania cierpień fizycznych i psychicznych np. pobyt w szpitalu, bolesność i długotrwałość zabiegów, dokonywane operacje, konieczne dodatkowe leczenie), prognozy na przyszłość, wiek poszkodowanego, ograniczenie lub niemożność wykonywania zawodu lub innych zajęć. Z ustalonego stanu faktycznego wynika ,że na skutek zakażenia powoda drobnoustrojami chorobotwórczymi , powód nie miał możliwości podjęcia leczenia onkologicznego co z pewności wiążę się z ogromną krzywdą w sensie psychicznym bowiem zdawał sobie sprawę z tego ,że brak leczenia onkologicznego podjętego w odpowiednim czasie zabiera mu nadzieję na nikłe szanse wyleczenia lub choćby przedłużenia życia. Ponadto przez cały okres po wyjściu z pozwanego szpital powód narażony był na ciągły ból , cierpienie fizyczne , konieczność brania leków osłabiających i tak słaby organizm , kolejnych zabiegów , operacji. Mając na uwadze powyższe sąd uznała ,że kwota 200.000 zł jest kwotą adekwatna do doznanego cierpnie zarówno psychicznego jak i fizycznego. O odsetkach orzeczono zgodnie z art. 481 kc zasądzając je od dnia doręczenia odpisu pozwu pozwanemu albowiem z tą chwilą pozwany wiedział ,że jest zobowiązany do świadczenia i pozostawał w opóźnieniu . W zakresie cofniętego powództwa sąd na mocy art. 203 kpc w zw. z ar. 355 kpc umorzył postępowania. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 kpc i § 6 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości sprawie opłat za czynności adwokackie.