Postanowienie XII C 208/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 listopada 2013 roku Sąd Okręgowy w Gli

--- STRONA 1 --- Sygn. akt:XII C 208/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 listopada 2013 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach XII Wydział Cywilny w składzie następującym: po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 roku w Gliwicach sprawy z powództwa M. S. przeciwko Bankowi (...) S.A. w K. o zapłatę i ochronę dóbr osobistych 1. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.500,00 (dwa tysiące pięćset i 00/100) złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 13 września 2013 roku; 2. nadaje wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie punktu 1; 3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.702,00 (jeden tysiąc siedemset dwa i 00/100) złote tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt XIIC 208/13 UZASADNIENIE Powód M. S. domagał się w pozwie złożonym dnia 24 października 2013 roku zobowiązania pozwanego Banku (...) S.A. z siedzibą w K. zaniechania zamieszczania w internetowym profilu prowadzonym przez pozwanego dla (...) sp. z o.o. z siedzibą w T. informacji o rachunkach terminowych lokat oszczędnościowych powoda prowadzonych przez pozwanego, zasądzenia od pozwanego kwoty 2.500 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 13 września 2013 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów postępowania. Uzasadniając roszczenie wskazał, że łączyły i łączą go z pozwanym umowy terminowych lokat oszczędnościowych. Spółkę, której prezesem jest powód także łączyły z pozwanym umowy o prowadzenie rachunku bieżącego, w tym rachunku związanego z usługą automatycznego inwestowania środków oraz prowadzenie rachunku lokaty terminowej - (...). Od dnia (...) informacje o prywatnych lokatach powoda widnieją w bankowym profilu (...) sp. z o.o., co powoduje, że dostęp do nich mają wszystkie osoby, które jako pracownicy (...) sp. z o.o. mogą korzystać z bankowego profilu spółki. Pomimo wielokrotnych próśb powoda o usunięcie tych nieprawidłowości do dnia założenia pozwu pozwany nie usunął Przewodniczący: SSO Ewa Dawczak-Schaefer Protokolant: Katarzyna Zegartowska --- STRONA 2 --- informacji dotyczących lokat powoda z internetowego profilu spółki (k.2-39). W odpowiedzi na pozew z dnia 18 listopada 2013 roku pozwany oświadczył, że uznaje powództwo i wnosi o rozpoznanie sprawy pod nieobecność pozwanego. Poinformował również, że nieprawidłowość polegająca na tym, że w systemie internetowym prowadzonym przez pozwanego na profilu (... ) sp. z o.o. były widoczne informacje o osobistych rachunkach bankowych powoda została usunięta i obecnie informacje te nie są widoczne na tym profilu (k.49-65). Na rozprawie w dniu 26 listopada 2013 roku powód cofnął pozew w zakresie punktu 1 pozwu to jest - zobowiązania do zaniechania zamieszczania w profilu internetowym informacji opisanych powyżej, związku z dokonaniem czynności na stronie internetowej objętej tym żądaniem, ze zrzeczeniem się roszczenia. W związku z powyższym postanowieniem dnia 26 listopada 2013 roku Sąd umorzył postępowanie w części ograniczającej żądanie pozwu. Stan faktyczny był bezsporny i przedstawiał się następująco: Powoda, jako osobę fizyczną, łączyły z pozwanym umowy o prowadzenie rachunków terminowych lokat oszczędnościowych „(...)” (k.19-24). Również spółkę (...) sp. z o.o. z siedzibą w T., której prezesem jest powód, łączyły lub łączą umowy o prowadzenie rachunku bieżącego, w tym rachunku związanego z usługą automatycznego inwestowania środków oraz o prowadzenie rachunku lokaty terminowej - (...). Powód jak i spółka (...) sp. z o.o. posiadają odrębne bankowe profile internetowe prowadzone przez pozwanego, które zawierają informacje o rachunkach bankowych. Od dnia (... ) informacje o osobistych, prywatnych lokatach powoda widniały na bankowym profilu internetowym spółki, co umożliwiało zapoznanie się z nimi upoważnionym do obsługi rachunków spółki pracownikom (k.24-25). Dnia (... ) powód poinformował pozwanego o tej i innych nieprawidłowościach w działaniu profilu bankowego spółki (k.26). Następnie czterokrotnie powód uzupełniał swoje zgłoszenie o zrzuty (printscreen) z ekranu (k.27-29). Pomimo tego, pozwany w wiadomościach e- mailowych z dnia (...) ograniczył się jedynie do nadania sprawie numeru oraz poinformowania powoda o przekazaniu sprawy administratorowi systemu (k.30-31). Powód zwrócił się (...). w W. z prośbą o prowadzenie w drodze negocjacji rozmów mających na celu rozwiązanie zaistniałego problemu (k.32). Dnia (...) (...) wystosował do pozwanego wezwanie do naprawienia dysfunkcji serwisu bankowości elektronicznej, w tym w szczególności do zaprzestania naruszania dóbr osobistych powoda poprzez uniemożliwienie osobom korzystającym z konta firmowego wzgląd w dane kont prywatnych oraz zapłatę zadośćuczynienia w wysokości 2.500 zł za naruszenie dóbr osobistych (k.33-37). Mimo wezwania pozwany nie usunął nieprawidłowości ani nie ustosunkował się do zgłoszonych przez powoda żądań. Pismem z dnia (...)pozwany poinformował spółkę, że poruszone kwestie wymagają dalszych wyjaśnień po stronie banku. Jednocześnie poinformował, że ostateczny termin udzielenia odpowiedzi wynosi 90 dni od dnia wpływu reklamacji do banku (k.38). Ostatecznie w toku procesu nieprawidłowości w działaniu systemu bankowości elektronicznej zostały usunięte. Opisany wyżej stan faktyczny był pomiędzy stronami bezsporny. Sąd zważył co następuje: Na skutek uznania żądania przez pozwanego (k.49) i częściowego cofnięcia żądania w części dotyczącej zobowiązania pozwanego do zaniechania czynności szczegółowo opisanych powyżej, Sąd umorzył postępowanie w tym zakresie. W ocenie Sądu w świetle zgromadzonego materiału procesowego czynności dokonane przez strony a to cofnięcie pozwu jak i zrzeczenie się roszczenia nie są sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego lub czy zmierzają do obejścia prawa. --- STRONA 3 --- Strona pozwana uznała także żądanie co do żądania zapłaty za naruszenie dóbr osobistych. Powód potrzymał swoje żądanie w tym zakresie. Rozpoznając sprawę w tej części należy wskazać, że przepis art. 23 k.c. zawiera otwarty katalog dóbr osobistych, w którym mieszczą się dobra wskazane przez powoda. Należy uznać, że ochronie podlegają wszelkie dobra osobiste rozumiane jako wartości niematerialne związane z istnieniem i funkcjonowaniem podmiotów prawa cywilnego, które w życiu społecznym uznaje się za doniosłe i zasługujące z tego względu na ochronę. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że jednym z dóbr osobistych przysługujących każdemu człowiekowi jest prawo do prywatności obejmujące nie tylko zdarzenia i okoliczności tworzące sferę życia osobistego i rodzinnego, ale także sytuację majątkową. Prawo to należy traktować jako prawo każdej osoby do samodzielnego i wyłącznego decydowania o tym, w jakim zakresie chce zachować swą anonimowość, a jakie informacje o niej mogą być udostępniane osobom trzecim. Należy podkreślić, iż Sąd rozpoznając sprawę w przedmiocie ochrony dóbr osobistych powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy doszło do naruszenia dobra osobistego, a dopiero w przypadku pozytywnej odpowiedzi ustalić, czy działanie pozwanego było bezprawne. Dowód, że dobro osobiste zostało zagrożone lub naruszone, ciąży na osobie poszukującej ochrony prawnej na podstawie art. 24 k.c. Natomiast na tym, kto podjął działanie zagrażające dobru osobistemu innej osoby lub naruszające to dobro, spoczywa ciężar dowodu, że nie było ono bezprawne. /wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2004 roku, LEX nr 109404, V CK 609/03/. Zgodnie z treścią art. 104 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe (Dz.U.2012.1376 j.t.), z wyjątkiem sytuacji określonych w ust. 2 tego przepisu, bank, osoby w nim zatrudnione oraz osoby, za których pośrednictwem bank wykonuje czynności bankowe, są obowiązane zachować tajemnicę bankową, która obejmuje wszystkie informacje dotyczące czynności bankowej, uzyskane w czasie negocjacji, w trakcie zawierania i realizacji umowy, na podstawie której bank tę czynność wykonuje. Uznając powództwo pozwana przyznała, że doszło do naruszenia dobra osobistego powoda w postaci prawa do prywatności i naruszenie to miało charakter bezprawny. Nie budzi to również wątpliwości Sądu w świetle powołanych i niekwestionowanych przez pozwaną faktów przedstawionych przez powoda. Informacje o posiadanych prywatnych rachunkach lokat oszczędnościowych, ich liczbie oraz zgromadzonych na nich środkach znalazły się bez zgody powoda na profilu (...) sp. z o.o., co umożliwiło zapoznanie się przez osoby nieuprawnione ze stanem majątkowym powoda. Stosownie do treści art. 24 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Nie ulega wątpliwości Sądu, że ujawnienie sytuacji finansowej spowodowało u powoda dyskomfort związany z naruszeniem jego prawa do prywatności. Wszyscy pracownicy spółki (...) sp. z o.o. upoważnieni do wglądu w rachunek bankowy spółki mogli zapoznać się z prywatną sytuacją finansową powoda, który jest prezesem spółki, wysokością jego oszczędności, dokonywanymi przez niego na rachunkach operacjami. Niewątpliwie wiązało się to z poczuciem naruszenia prywatności, poczuciem wdarcia się niepowołanych osób w prywatne życie powoda, brakiem poczucia bezpieczeństwa. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę rodzaj naruszonego dobra, czas naruszeń (od (...) do co najmniej (...) roku) i uznanie przez pozwaną powództwa również w zakresie wysokości żądanego zadośćuczynienia Sąd uznał, że żądana kwota 2.500 zł jest adekwatna i zrekompensuje powodowi doznaną przez niego krzywdę. Roszczenie powoda o zapłatę kwoty 2.500 zł zostało uznane przez stronę pozwaną w związku z czym Sąd w oparciu o art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c. nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności w tym zakresie. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 98 k.p.c. w związku z § 6 pkt 3 oraz § 10 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, zasądzając powodowi poniesione przez niego koszty opłaty stosunkowej i stałej od dochodzonych roszczeń (725zł), oraz łączne koszty zastępstwa procesowego (977zł). SSO Ewa Dawczak - Schaefer