Postanowienie XII C 2007/19 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ P.

--- STRONA 1 --- Sygnatura akt XII C 2007/19 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ P., dnia 16 lipca 2020 r. " Sąd Okręgowy w Poznaniu XII Wydział Cywilny w następującym składzie: . Przewodniczący: SSO Maria Prusinowska Protokolant: protokolant sądowy J. W. po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2020 r. w Poznaniu na rozprawie sprawy z powództwa S. K. . przeciwko (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. o ochronę dóbr osobistych 1. Zasądza od pozwanego na rzecz powoda 16 642 zł (szesnaście tysięcy sześćset czterdzieści dwa złote ) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 25 czerwca 2019 r. do dnia zapłaty. 2. W pozostałym zakresie powództwo oddala. 3. Umarza postępowania w odniesieniu do roszczenia o nakazanie, 4. ' Zasądza od pozwanego na rzecz powoda 1935 zł tytułem zwrotu opłat sądowych oraz 2345, 10 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. 5. Zasądza od powoda na rzecz pozwanego 3791,90 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. SSO Maria Prusinowska --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE Pozwem z dnia 30 października 2019 r. powód S. K. wniósł pozew przeciwko pozwanemu (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W., domagając się nakazania pozwanemu usunięcia z. Biura (...) nieprawdziwych informacji o istnieniu zadłużenia powoda wobec pozwanego z tytułu nieobsługiwanego kredytu obrotowego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w kwocie pierwotnej 195 320 zł, zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kwoty 50 000 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych powoda w postaci prawa do poprawnego, zgodnego z prawem i rzetelnego przetwarzania danych osobowych, godności powoda a także jego dobrego imienia i to wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 25 czerwca 2019 r. do dnia zapłaty, zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 6 642 zł tytułem odszkodowania za wyrządzoną szkodę oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych wraz z kosztami zastępstwa procesowego oraz kwoty 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Nadto, powód wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów wymienionych w uzasadnieniu pozwu, przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka wskazanego w treści pozwu oraz o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron z ograniczeniem do strony powodowej. W treści uzasadnienia pozwu powód wskazał, że w dniu 30 marca 2012 r. pan K. G.— były pracownik (... Bank S.A. (obecnie (...) Bank S.A. z siedzibą w W.) — działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez . wprowadzenie w błąd co do osoby zawierającej umowę kredytu oraz własnoręczne podrobienie podpisów powoda na dokumentach kredytowych, a także przedłożenie nierzetelnych dokumentów o osobie kredytobiorcy, w wyniku zawartej umowy kredytu nr (...) * doprowadził (...) Bank S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 165 385,50 zł, na szkodę tego banku. Natomiast wyrokiem z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. akt III K 473/13 Sąd Rejonowy Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu III Wydział Karny uznał oskarżonego K. G. za winnego przestępstw z art. 297 $ 1 KK i art. 286 $ 1 KK i art. 270 $ 1 KK wzw. zart. 11 $2 KK, wymierzając oskarżonemu karę dwóch lat pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres czterech lat tytułem próby, orzekając jednocześnie m.in. środek kamy w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. (w czasie wyrokowania następca (...) Bank S.A.) kwoty 165 385,50 zł. Wyrok powyższy uprawomocnił się z dniem 14 listopada 2013 r. Prawdopodobnie w ostatnich miesiącach roku 2018 w Biurze (...) S.A. ( (..) S.A.) pojawił się wpis o istnieniu nieobsługiwanego zadłużenia powoda z tytułu kredytu obrotowego z 2012 r., który w rzeczywistości zaciągnął skazany za ten czyn K. G.. Powód dowiedział się o przedmiotowym wpisie od pani A. D. Bankowości Korporacyjnej w (..Bank S.A., która jest opiekunem powoda jako klienta tego Banku i która sprawdzała wiarygodność powoda w (...) S.A. w związku z planami powoda dotyczącymi zaciągnięcia kredytu na działalność gospodarczą. Wiadomość ta okazała się dla niego ogromnym zaskoczeniem, powód zapomniał o sprawie wyłudzenia kredytu przez w/w skazanego i nie posiadał już jakichkolwiek dokumentów czy informacji w tym zakresie. Pismem z dnia 11 czerwca 2019 r. powód wezwał (...) Bank S.A. z siedzibą w W. do usunięcia nieprawdziwych danych z (..) S.A. oraz zapłaty odszkodowania i zadośćuczynienia. Pozwany powyższe pismo odebrał 17 czerwca 2019 r., zatem wyznaczony przez powoda 7-dniowy termin do usunięcia danych i zapłaty minął bezskutecznie w dniu 24 czerwca 2019 r. W odpowiedzi pozwany poinformował, że odmawia zajęcia stanowiska w sprawie ze względu na braki formalne przesłanego pełnomocnictwa. Jego zdaniem pełnomocnictwo do występowania w imieniu osoby będącej klientem (...) Bank S.A. (którym powód nie jest i nigdy nie był) powinno zostać sporządzone w obecności notariusza bądź pracownika banku. W związku z powyższym strona powodowa raz jeszcze pismem z dnia 31 lipca 2019 r. wezwała (...) Bank S.A. do dobrowolnego usunięcia nieprawdziwych danych . podanych w (..) S.A. oraz wezwał do zapłaty zadośćuczynienia za doznaną krzywdę oraz odszkodowania za szkodę wyrządzoną , bezprawnym działaniem. Do dnia wniesienia pozwu pozwany nie usunął nieprawdziwych danych z (...) S.A. dotyczących rzekomego zadłużenia powoda, nadal przetwarza je z naruszeniem przepisów prawa, nie zadośćuczynił powodowi za wyrządzoną krzywdę i nie pokrył wyrządzonej szkody. Pozwany w dalszym ciągu odmawiał zajęcia stanowiska w sprawie z powodu braków formalnych pełnomocnictwa udzielonego przez powoda profesjonalnemu pełnomocnikowi — radcy prawnemu, co wyartykułował w piśmie z dnia 27 sierpnia 2019 r. Zdaniem powoda w niniejszej sprawie bezsponym winno być, iż pozwany swoim działaniem narusza dobra osobiste powoda w postaci prawa do poprawnego, zgodnego z prawem i rzetelnego przetwarzania danych osobowych, gdyż nie tylko przetwarza dane osobowe powoda bez podstawy prawnej, to jeszcze przetwarza dane nieprawdziwe, kreujące wizerunek powoda jako osoby zadłużonej, nierzetelnej, nie obsługującej wymagalnego zadłużenia kredytowego w kwocie kilkuset tysięcy złotych. Do w/w nieprawdziwych danych mają dostęp również inne banki i instytucje kredytowe, Powoduje to brak jakiejkolwiek zdolności kredytowej powoda, nie może on uzyskać kredytu na rozszerzenie własnej działalności gospodarczej oraz że z punktu widzenia potencjalnego kredytodawcy jest osobą zadłużoną, niewiarygodną. O nieprawidłowym przetwarzaniu danych osobowych powoda przez pozwanego oraz na skutek dwukrotnej odmowy zajęcia przez niego w tej sprawie stanowiska, powód poinformował także Komisję Nadzoru Finansowego i Prezesa Urzędu Ochrony D. O. (k. 1-7 akt). Pismem z dnia 2 stycznia 2020 r. pozwany złożył --- STRONA 3 --- odpowiedź na pozew wnosząc o oddalenie powództwa w całości, zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, przeprowadzenia rozprawy także pod nieobecność pozwanego oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu ze wskazanych w w/w piśmie dokumentów. W treści uzasadnienia pozwany wskazał, iż potwierdza zawarcie umowy kredytu w dniu 30 marca 2012 r. na dane powoda. Umowę zawarł pan K. G., za co został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 6 listopada 2013 r. Ponadto pozwany wskazał, że w dniu 8 listopada 2019 r. zwrócił się do Biura (...) S.A. o dokonanie korekty danych identyfikacyjnych. powoda. Ponadto w dniu 18 listopada 2019 r. na wniosek pozwanego wpis dotyczący kredytu nr (...) został trwale usunięty z bazy (...) S.A. Pozwany wyjaśnił również, że pisma wysyłane do Banku przez pełnomocnika powoda omyłkowo nie zostały rozpoznane merytorycznie przez pozwanego z uwagi na zidentyfikowanie powoda jako Klienta Banku. W przypadku pisemnych oświadczeń składanych przez klientów . w tym pełnomocnictw, pozwany musi mieć możliwość zweryfikowania, czy oświadczenie to rzeczywiście pochodzi od klienta. Przepisy prawa oraz zawodowy charakter prowadzonej przez pozwanego działalności wymaga stosowania powyższego miernika * staranności maksymalnego ograniczenia ryzyka dokonania przez pozwanego jakichkolwiek czynności wobec osoby nieuprawnioncj. Zatem jeżeli oświadczenie o udzieleniu pełnomocnictwa nie jest składane w obecności pracownika pozwanego, który osobiście może poświadczyć własnoręczność podpisu klienta, poświadczenia takiego podpisu może dokonać tylko notariusz, Przedłożone przez pełnomocnika powoda - radcę prawnego E. Ł. pełnomocnictwo, w ocenie pozwanego, nie spełniało w/w warunków. Co więcej zdaniem pozwanego, powód nie wykazał na jakiej podstawie ustalił kwotę 50 000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz kwotę 6 642 zł tytułem odszkodowania. Powód nie wykazał, aby powyższe zdarzenie wywołało u niego negatywne przeżycia. Nie wykazał on także, aby zostały naruszone jego dobra osobiste w zakresie naruszenia jego dobrego imienia. Powód nie wykazał również, że ubiegał się o jakikolwiek kredyt, gdyż do pozwu nie została dołączona żadna odmowa czy negatywne rozpoznanie wniosku kredytowego (k. 45-47 akt). Pismem z dnia 11 lutego 2020 r. powód, z uwagi na dokonanie na wniosek pozwanego korekty w Biurze (...) S.A. jego danych osobowych dotyczących przedmiotowego kredytu, ograniczył powództwo poprzez cofnięcie pozwu w zakresie żądania nakazania pozwanemu usunięcia z Biura (... S.A. nieprawdziwych informacji o istnieniu zadłużenia powoda wobec pozwanej spółki z tytułu nieobsługiwanego kredytu obrotowego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w kwocie 195 320 zł. Ponadto powód podtrzymał w pełni pozostałe żądania pozwu, jak również wszystkie twierdzenia oraz wnioski dowodowe złożone w jego treści. Wskazał także, iż pozwany usunął nieprawdziwe dane dotyczące powoda z. (...) S.A. już po wytoczeniu powództwa i zobowiązany jest do poniesienia kosztów procesu, albowiem dał powód do jego wytoczenia. Co więcej odpowiadając na zarzut pozwanego o nieznacznym rozmiarze doznanej krzywdy przez powoda, strona powodowa zaznaczyła, iż przez bezprawne, długotrwałe i uporczywe działania pozwanego została ona pozbawiona możliwości rozwoju zawodowego i realizacji zamierzonych celów gospodarczych, tj. rozbudowy Kliniki, rozszerzenia działalności o nowe, innowacyjne metody leczenia. Powód zarzucił stronie pozwanej infantylne tłumaczenie omyłkowego nierozpoznania merytorycznie pism kierowanych do pozwanego przez pełnomocnika powoda (k. 73-76 " akt). Postanowieniem z dnia 20 marca 2020 r. Sąd umorzył postępowanie w zakresie żądania powoda o nakazanie (k. 78 akt). Na . rozprawie z dnia 18 czerwca 2020 r. powód ograniczył żądanie pozwu tytułem zadośćuczynienia do kwoty 20.000 zł, ponadto Sąd odebrał zeznania od świadka A. G. oraz przesłuchał stronę powodową (k. 96 akt). Sąd ustalił, co następuje: Powód S. K. jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą w zakresie medycyny estetycznej. Powód z wykształcenia jest lekarzem. Pozwany (... Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. jest osobą prawną, wykonującą na podstawie odpowiednich zezwoleń działalność gospodarczą, polegającą na przyjmowaniu m.in. depozytów, udzielaniu kredytów oraz wykonywaniu innych czynności określonych przepisami prawa bankowego i wymienionych w statucie banku. Dowód: bezspome, odpis KRS pozwanego (k. 49-60 akt), zeznania powoda (k. 95-96 akt); W dniu 30 marca 2012 r. K. G. — były pracownik (...) Bank S.A. (obecnie | (..) Bank S.A. z siedzibą w W.) - działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez wprowadzenie w błąd co do osoby zawierającej umowę kredytu oraz własnoręczne podrobienie podpisów powoda na dokumentach kredytowych, a także przedłożenie nierzetelnych dokumentów o osobie kredytobiorcy, w wyniku zawartej umowy kredytu nr (...) doprowadził (...) Bank S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 165 385,50 zł, na szkodę tego banku. --- STRONA 4 --- "Wyrokiem z dnia 6 listopada 2013 r, sygn. akt III K 473/13, Sąd Rejonowy Poznań — Grunwald i Jeżyce w Poznaniu III Wydział Kamy uznał oskarżonego K. G. za winnego przestępstw Z art. 297 $ 1 KK i art. 286 $ 1 KK i art. 270 $ 1 KK w zw. zart. 11 $2 KK, wymierzając oskarżonemu karę dwóch lat pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres czterech lat tytułem próby, orzekając jednocześnie m.in. środek kamy w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) Bank (...) S.A. z siedzibą : w W. (w czasie wyrokowania następca (..) Bank S.A.) kwoty 165 385,50 zł. Wyrok powyższy uprawomocnił się z dniem 14 , listopada 2013 r. Natomiast na przełomie jesieni i zimy roku 2018 w Biurze (...) S.A. pojawił się wpis o istnieniu nieobsługiwanego zadłużenia powoda z tytułu kredym obrotowego zaciągniętego w 2012 r. na jego dane przez K. G.. Powód dowiedział się o przedmiotowym wpisie od A. D. Bankowości Korporacyjnej w (...) Bank S.A., która jest opiekunem powoda jako klienta tego banku i która podjęła czynności sprawdzające wiarygodność powoda w (...) S.A. w związku z planami powoda dotyczącymi zaciągnięcia kredytu pod działalność gospodarczą. W związku z powyższym powód poprzez swojego profesjonalnego pełnomocnika podjął działania zmierzające do usunięcia nieprawdziwych danych w w/w (...) S.A. W tym celu pismem z dnia 11 czerwca 2019 r. wezwał pozwanego do usunięcia powyższych danych z rejestru oraz zapłaty odszkodowania i zadośćuczynienia w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma. Pomimo, iż pozwany pismo odebrał w dniu 17 czerwca 2019 r., to termin do usunięcia danych i zapłaty minął bezskutecznie w dniu 24 czerwca 2019 r. W odpowiedzi pozwany wskazał jedynie, iż odmawia zajęcia stanowiska w sprawie ze względu na braki formalne przesłanego pełnomocnictwa — zdaniem pozwanej pełnomocnictwo do występowania w imieniu osoby będącej klientem pozwanego (którym powód nie jest i nigdy nie był) powinno zostać sporządzone w obecności notariusza bądź pracownika banku. Powód ponownie pismem z dnia 31 lipca 2019 r. wezwał pozwanego do dobrowolnego usunięcia nieprawdziwych danych oraz do zapłaty zadośćuczynienia za doznaną krzywdę i odszkodowania za szkodę wyrządzoną bezprawnym działaniem. Pozwany po raz kolejny, pismem z dnia 27 sierpnia 2019 r. odmówił zajęcia stanowiska w niniejszej sprawie z powodu braków formalnych pełnomocnictwa udzielonego przez powoda profesjonalnemu pełnomocnikowi w osobie radcy prawnego. W związku z bezprawnym działaniem pozwanego, powód został zmuszony do poniesienia kosztów pomocy prawnej, w ramach której pełnomocnik podjął wszelkie możliwe, nie inicjujące postępowań sądowych działania w celu usunięcia skutków bezprawnego działania pozwanego, min. ustalił przeciwko komu, gdzie i kiedy zapadł wyrok karny w sprawie wyłudzenia kredytu przypisywanego przez pozwanego powodowi, uzyskał odpis wyroku karnego, negocjował z pozwanym dobrowolne zaprzestanie naruszeń, powiadomił o bczprawnych . działaniach pozwanego organy nadzorcze, tj. Komisje Nadzoru Finansowego oraz Prezesa Urzędu Ochrony D. O.. Koszt ten wyniósł 6.642 zł brutto. : Dowód: wyrok Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. akt III K 473/13 (k. 12-15 akt), zrzut ekranu: informacja z (...) S.A. o zadłużeniu (k. 16 akt), pismo powoda z dnia 11 czerwca 2019 r. z dowodem nadania i informacją z emonitoring.poczta-polska.pl o dacie jego doręczenia (k. 17-20 akt), pismo pozwanego z dnia 5 lipca 2019 r. (k. 21-22 akt), pismo powoda z dnia 31 lipca 2019 r. (k. 23-24 akt), pismo pozwanego z dnia 27 sierpnia 2019 r. (k. 25 akt), skarga do Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 4 października 2019 r. (k. 27-30 akt), skarga do Prezesa Ochrony D. O. z dnia 27 września 2019 r. (k. 31-33 akt), wniosek o odpis wyroku z dnia 17 kwietnia 2019 r. (k. 26 akt), faktura VAT nr (...) Z dnia 26 czerwca 2019 r. (k. 34 akt); Dopiero po wszczęciu postępowania sądowego w niniejszej sprawie pozwany wystąpił w dniu 8 listopada 2019 r. do Biura (...) S.A. z wnioskiem o dokonanie korekty danych identyfikacyjnych powoda. W związku z powyższym w dniu 18 listopada 2019 r. wpis dotyczący kredytu nr (...) został trwale usunięty z bazy (...) S.A. Dowód: dokument „Potwierdzenie wykonania korekty” z dnia 8 listopada 2019 r. (k. 62 akt), dokument „Potwierdzenie wykonania korekty” z dnia 2 stycznia 2020 r. (k. 63 akt), dokument „Zrzut ekranu z rejestru (...) S.A.” z dnia 2 stycznia 2020 r. (k. 64 akt); Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci dokumentów złożonych przez strony, jak również zeznań świadka A, G. oraz strony powodowej. Zgromadzone w sprawie dokumenty urzędowe i prywatne Sąd uznał za w pełni wiarygodne. Zgromadzone w sprawie dokumenty . nie były kwestionowane przez strony. Również Sąd nie znalazł podstaw, aby kwestionować zgromadzone w sprawie dokumenty urzędowe i prywatne z urzędu. Wiarygodność kserokopii dokumentów również nie budziła wątpliwości Sądu. Mimo, że kserokopia * nie jest dokumentem, a stanowi jedynie element twierdzenia strony o istnieniu dokumentu o treści odpowiadającej kserokopii, to --- STRONA 5 --- w niniejszej sprawie żadna ze stron nie podniosła zarzutów kwestionujących istnienie określonych dokumentów prywatnych czy ) urzędowych. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka A. G., która składała zeznania na okoliczności związane z powzięciem przez powoda wiadomości o widniejącej w (...) S.A. informacji o zadłużeniu powoda wobec pozwanego z tytułu kredytu obrotowego oraz o skutkach tej informacji dla powoda. Zeznania tego świadka były jasne i klarowne, przedstawione z pełną wnikliwością, a przede wszystkim układały się w chronologiczną całość i korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym w niniejszej sprawie. Świadek jednoznacznie wskazała, iż informację o zadłużeniu wobec pozwanego powód powziął od niej podczas dokonywania wstępnych czynności sprawdzających jego sytuację finansową jako klienta (wieloletniego Klienta) banku (...-Bank S.A. w sytuacji, gdy powód powziął plany o zaciągnięciu w powyższym banku kolejnego kredytu inwestycyjnego na rzecz swojej działalności gospodarczej. Ponadto na skutek zw. corocznego monitoringu klientów firmowych w banku (...)-Bank S.A., którego klientem od lat jest powód zostało ujawnione, iż posiada on jakiś kredyt inwestycyjny o statusie w windykacji z przeterminowaniami ponad 2 000 dni, o którym jego bank nigdy wcześniej nie wiedział. Świadek z powyższą informacją zwróciła się do powoda drogą mailową, Świadek potwierdziła, że powód przedstawił w odpowiedzi na maila wszelką dostępną mu dokumentację potwierdzającą, iż kredy widniejący w (...) S.A. nie został zaciągnięty przez niego, nie jest jego zobowiązaniem. W wyniku powyższego powód zaczął być dokładniej i częściej monitorowany w swoim banku i automatycznie zostało mu odmówione dalsze finansowanie, tj. możliwość zaciągnięcia kolejnego kredytu zgodnie z jego planami. Status klienta po powzięciu informacji o niezidentyfikowanym kredycie w innej instytucji bankowej uległ zmianie na klasyfikację „pod obserwacja”. Co więcej świadek spontanicznie i szczerze zeznała, iż informacja powzięła po wstępnej weryfikacji celem udzielenia kolejnego kredytu inwestycyjnego o wysokim zadłużeniu powoda będącego w windykacji, spowodowała jej ogromne zaskoczenie i zdziwienie, gdyż jako jego opiekun ds. kredytowych nie miała : do niego żadnych zastrzeżeń, w jego ocenie zawsze w terminie spłacał swoje zobowiązania i był rzetelnym klientem. Powyższa informacja spowodowała, iż powód stał się dla (..)Bank S.A. klientem niewiarygodnym, nie budzącym zaufania, Z kolei odnosząc się do zeznań powoda Sąd obdarzył je walorem prawdziwości w zakresie prowadzenia przez niego działalności gospodarczej w zakresie medycyny estetycznej oraz tego, iż na jej prowadzenie w 2012 r. zaciągnął kredyt w_(..)Banku S.A. w wysokości około 1,5 min zł, który regularnie spłacał. Dla Sądu był także przekonujący fakt, iż powód łącznie posiada około 10 min zł zobowiązań kredytowych, które regularnie są przez niego spłacane, żadne z tych zobowiązań nie zostały postawione w stan wymagalności i nie toczy się przeciwko nim egzekucja komornicza. Ponadto, w ocenie Sądu, powód spontanicznie i szczerze zeznał, iż nie miał wiedzy, ani świadomości o tym, iż w 2013 r. zapadł wyrok skazujący K. G. na karę pozbawienia wolności w zawieszeniu za dokonanie przestępstwa wyłudzenia kredytu przy posługiwaniu się danymi osobowymi powoda. O istnieniu kredytu u pozwanego powód dowiedział się pod koniec roku 2018 od doradcy kredytowego z. (..)Banku S.A. Powód zgodnie z prawdą wskazał, że świadomie skorzystał z usług profesjonalnego pełnomocnika, gdyż czuł się bezsilny w stosunku do instytucji bankowej, nie rozumiał odpowiedzi pozwanego wystosowywanych na wnioski pełnomocnika powoda, których przedmiotem było usunięcie nieprawdziwych danych z (...) S.A. Co więcej powód w sposób chronologiczny przedstawił wydarzenia związane z podjęciem czynności zmierzających do udzielenia kolejnego przez niego kredytu na cel gospodarczy - dodatkową odrębną formę działalności. W ocenie Sądu zeznania również w tym zakresie były spójne i logiczne i dla Sądu nie stało nic na przeszkodzie, by obdarzyć je walorem prawdziwości. Powód wskazał, że sytuacja powyższa była dla niego trudna, mało komfortowa, czuł się on bezradny wobec instytucji banku, a ponadto miał również napiętą sytuację w domu rodzinnym z żoną, która zarzucała, że powód znów nie dopilnował spraw finansowych. Powód wskazał, że bał się jak wpłynie ta zaistniała sytuacja na jego reputację, z uwagi na to, iż z racji ilości i wysokości zaciąganych zobowiązań jest osobą rozpoznawaną przez instytucje bankowe. Strona powodowa wskazała, że przez całą zaistniałą sytuację była , zestresowana i przejęta przez okres kilku tygodni, nie przyjmowała ona jednak żadnych leków uspokajających z uwagi na powyższe problemy. Zakres negatywnych odczuć powoda na skutek przedmiotowej sprawy i ich rozległość nie do końca były dla Sądu tak - intensywne jak opisał je powód. Dlatego też w tym aspekcie jedynie po części Sąd się do nich przechylił, zważywszy, iż pełnomocnik strony pozwanej przeprosił powoda, na czym stronie powodowej najbardziej zależało. W ocenie Sądu, dla podjęcia rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie wystarczającym było oparcie się na dowodach wyżej powołanych. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w sposób wyczerpujący i zupełny stanowił podstawę do wydania orzeczenia w przedmiocie złożonego pozwu. Sąd zważył, co następuje: --- STRONA 6 --- Powództwo zasługiwsło na uwzględnienie jedynie w części. Powód domagał się w niniejszym procesie zasądzenia od pozwanego łącznie kwoty 36 642 zł (po zmodyfikowaniu żądania pozwu na rozprawie z dnia 18 czerwca 2020 r.), w tym kwoty 20 000 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych oraz 6 642 zł tytułem odszkodowania za poniesiona szkodę, "Bezspornym w sprawie jest fakt, iż powód w okresie od końca roku 2018 do dnia 18 listopada 2019 r. do dnia wykreślenia danych osobowych powoda z Biura (...) - z tytułu nieistniejącego zadłużenia bezpodstawnie i bezprawnie figurował jako nierzetelny dłużnik w bazie BIK. Poza sporem pozostaje fakt, że pozwany od dnia 11 czerwca 2019 r. nie reagował na wezwanie powoda o usunięcie jego danych z ww. bazy. Podstawą prawną żądania zadośćuczynienia z tytułu naruszenia dóbr osobistych jest art. 23 KC i 24 $ 1 KC w zw. z art. 448 KC. Zgodnie z art. 23 KC i art. 24 KC dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, : wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. "Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono / bezprawne. W razie dokonanego naruszenia powód może żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie, Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Możliwość taką ustawodawca przewidział w art. 448 KC. Przepis art. 24 KC statuuje domniemanie bezprawności działania naruszającego czyjeś dobro osobiste. Domniemanie bezprawności, które ustanowił ustawodawca w art. 24 KC zwalnia jedynie stronę domagającą się ochrony dobra osobistego od wykazania, że działanie naruszające cudze dobro osobiste było bezprawne, Nie zwalnia natomiast takiej osoby od wykazania, że do naruszenia jej dobra osobistego doszło na skutek działania czy też zaniechania sprawcy. Jak wynika z przytoczonych przepisów polskie prawo nie przewiduje zamkniętego katalogu dóbr chronionych prawnie, Tym niemniej aby dochodzić zadośćuczynienia za ich naruszenie, nie wystarczy samo wskazanie zdarzenia, które spowodowało to naruszenie, ale także powód musi wskazać jakie konkretnie dobra osobiste zostały naruszone. Przy wyjaśnianiu istoty dóbr osobistych i związanych z nimi praw osobistych dominujący jest pogląd wskazujący, iż przy ocenie czy doszło do naruszenia dóbr osobistych decydujące znaczenie ma nie tyle subiektywne odczucie osoby żądającej ochrony prawnej, ile to jaką reakcję wywołuje w społeczeństwie to naruszenie. Podkreśla się przy tym, że przy ocenie, czy doszło do naruszenia dobra osobistego, którego ochrony domaga się osoba zgłaszająca żądanie należy brać pod uwagę całokształt okoliczności (tak Komentarz do Kodeksu Cywilnego. Księga pierwsza. Część Ogólna Stanisław Dmowski, Stanisław Rudnicki, uwagi do art. 23 KC Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2007). W wyr. z 10.6.1977 r. (II CR 187/77, L.) SN zdefiniował dobra osobiste jako "ogół czynników mających na celu zapewnienie * obywatelowi rozwoju jego osobowości, ochronę jego egzystencji i zapewnienie mu prawa do korzystania z tych dóbr, które są dostępne na danym etapie rozwoju społeczno-ekonomicznego społeczeństwa, a które sprzyjają zachowaniu cech odrębności i związaniu ze społeczeństwem, w którym żyje”. Natomiast w wyr. z 19.11.2010 r. (IT CZP 79/10, OSNC 2011, Nr 4, poz. 41), dotyczącym zadośćuczynienia za zmarnowany urlop, SN stwierdził, że "dobra osobiste wynikają z wartości niemajątkowych, które są ściśle związane z człowiekiem, obejmując jego fizyczną i psychiczną integralność albo będąc przejawem jego twórczej działalności; skupiają niepowtarzalną, pozwalającą na samorealizację indywidualność człowieka, jego godność oraz pozycję wśród innych ludzi. Dobrem osobistym jest wartość immanentnie złączona z istotą człowieczeństwa oraz naturą człowieka, niezależna od jego woli, stała, dająca się skonkretyzować i obiektywizować" (tak Komentarz do Kodeksu Cywilnego. Księga pierwsza. Część ogólna red. Osajda 2019, wyd. 21/P. Sobolewski, komentarz do art. 23 KC, Wydawnictwo C.H.BECK Warszawa 2019). W ocenie Sądu przesłanki warunkujące udzielenie ochrony powodowi zostały w przedmiotowej sprawie spełnione. Sąd uznał, że bank naruszył dobra osobiste powoda tj, godność, cześć, dobre imię i poczucie bezpieczeństwa - poprzez bezpodstawne i bezprawne zaniechanie wykreślenia danych osobowych powoda z bazy Biura (... w okresie co najmniej od czerwca do listopada --- STRONA 7 --- 2019r. Działanie strony pozwanej było sprzeczne z obowiązującym porządkiem prawnym z uwagi na uchybienie zasadom współżycia społecznego, w szczególności zasadom uczciwości, rzetelności i lojalności szczególnie pożądanej przy działalności finansowej. Dobra osobiste to wartości niemajątkowe. Za dobra osobiste należy uznać dobrą sławę, określaną też mianem dobrego imienia. Dobre imię jest łączone z opinią, jaką mają o nim inne osoby. Nie ulega więc wątpliwości, że dobre imię osoby naruszają działania, które obiektywnie oceniając, przypisują jej niewłaściwe postępowanie mogące spowodować utratę do niej zaufania potrzebnego do prawidłowego funkcjonowania. Warto w tym miejscu zwrócić także uwagę na orzeczenie Sądu Rejonowego we Wrocławiu z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt I C 2810/14, gdzie w podobnej sprawie Sąd wyraził się w następujący sposób: „W tym miejscu trzeba podkreślić, iż w świetle . ugruntowanej linii orzeczniczej o naruszeniu czci zewnętrznej (reputacji, dobrego imienia, godności, bezpieczeństwa), która jest oceną w oczach innych można mówić wówczas, gdy dyskredytujący daną osobę zarzut dojdzie do osób trzecich, O naruszeniu * dobrego imienia nie decyduje jej skutek w postaci reakcji społeczeństwa na konkretne zachowanie pozwanego, a właściwie otoczenia pokrzywdzonego, wyrażającej się zmianą nastawienia do niego, lecz chodzi wyłącznie o opinię społeczną znajdującą wyraz w poglądach ludzi rozsądnie i uczciwie myślących. Należy się, też zgodzić ze zgodnymi wypowiedziami orzecznictwa i doktryny co do tego również, że przy ocenie, czy doszło do naruszenia dobra osobistego decydujące znaczenie ma poza tym, nie subiektywne odczucie osoby, jej indywidualne uczucia, stan psychiczny, wrażliwość, lecz miara obiektywna. Rozstrzygająca w tym zakresie jest ocena uwzględniająca punkt widzenia określonej społeczności, zwłaszcza zaś jej rozsądnie i uczciwie myślących przedstawicieli. Należy w każdym razie stanowczo podkreślić, że nie może być miarodajny dla oceny w przedstawionym zakresie wyłącznie stan uczuć oraz miara indywidualnej wrażliwości osoby żądającej ochrony prawnej. Nie każdy przypadek dyskomfortu psychicznego, spowodowany bezprawnym zachowaniem się innej osoby jest wystarczającą podstawą do poszukiwania sądowej ochrony dóbr osobistych, Należy zatem badać każdorazowo, czy określona wypowiedź mogła nie tylko u adresata, ale u przeciętnego, rozsądnie zachowującego się człowieka wywołać negatywne oceny i odczucia. W szczególności za słusznością takiej oceny przemawia pogląd wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2012 r., o sygn. akt V CSK 109/11, w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2010 r., o sygn. akt V CSK 19/10. w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2007 r., o sygn. akt II CSK 392/06, w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2005 r., o sygn. akt IV CK 213/05, w orzeczeniu z dnia 9 czerwca 2005 r., o sygn, akt HI CK 622/04, czy w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2005 r., o sygn. akt II CK 711/04, w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2003 r. sygn. akt I PK 590/02, w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2002 r., o sygn. akt TV CKN 1076/00, w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2001 r., o sygn. akt V CKN 195/01”. Sąd uznał, iż stopień naruszenia dóbr osobistych, jakiego doznał powód, był znaczny. Powód utracił poczucie bezpieczeństwa, wiary . w instytucje finansowe. Bezprawne działania strony pozwanej wzbudziły u powoda negatywne odczucia w postaci Jęku, utraty wiarygodności w oczach banków. Zdaniem Sądu powód rzeczywiście mógł czuć obawę, że wobec niewykreślenia jego danych * osobowych z bazy BIK stanie się niewiarygodny w oczach przede wszystkim instytucji finansowych. Bezczynność strony pozwanej, zdaniem Sądu wywołały, u powoda poczucie utraty zaufania oczach osób trzecich mylnie wskazując go jako osobę nicuczciwą, niedotrzymującą zawartych umów, a co za tym idzie nierzetelną, co było całkowicie sprzeczne z dotychczasowym wizerunkiem powoda. Powód został postawiony w sytuacji, w której musiał tłumaczyć się z istnienia zadłużenie, którego nigdy nie zaciągnął, a także podjąć dodatkowe czynności zmierzające do uwiarygodnienia swojej dobrej kondycji finansowej. Potwierdził to zeznający w sprawie świadek oraz sam powód, który zeznał, że stracił zaufanie do instytucji finansowych i poczucie bezpieczeństwa, Nie bez znaczenia jest fakt, że powód prowadzi od wielu lat dobrze prosperującą klinikę medycyny estetycznej, inwestuje, rozwija się, w związku z czym musi posiadać zdolność kredytową i być wiarygodny dla instytucji finansowych. Powód podkreślał również, że czuł się zlekceważony zachowaniem banku, stanowiącym odpowiedź na jego wezwanie z czerwca 2019 r. I bez znaczenia pozostaje fakt, że bank mylnie zinterpretował status powoda, Sąd uznał, że pozwany uznał żądanie powoda w sposób konkludentny, bowiem po wytoczeniu pozwu wystąpił w dniu 8 listopada 2019 r. do Biura (...) S.A. z wnioskiem o dokonanie korekty danych identyfikacyjnych powoda. W związku z powyższym w dniu 18 listopada 2019 r. wpis dotyczący kredytu nr (...) został trwale usunięty z bazy (...) S.A. Pozwany konsekwentnie jednakże kwestionował roszczenie pieniężne powoda i to co do zasady, jak i wysokości, Sąd uznał zatem, że w niniejszej sprawie kwotą odpowiednią tytułem zadośćuczynienia za doznane przez powoda krzywdy w postaci zagrożenia jego dobrego imienia, będzie kwota 10 000 zł. --- STRONA 8 --- W pozostałym zakresie sąd oddalił powództwo o zadośćuczynienie, bowiem powód jedynie po części wykazał fakt poniesienia krzywdy na skutek zaistniałej sytuacji, tj. na skutek figurowania jego nieprawdziwych danych w Biurze (..) S.A. W opinii Sądu, jego poczucie dyskomfortu i poczucie bezradności wobec banku, a nawet nieprzyjemna sytuacja w domu rodzinnym w relacji z małżonką zarzucająca powodowi, iż znów nie dopilnował spraw finansowych, nie trwała długo i nie była dla powoda sytuacją ' nadmiernie uciążliwą i sprawiającą większe kłopoty. Stres związany z powyższym wydarzeniem nie był dla powoda na tyle silnym, + by musiał on korzystać z pomocy lekarza specjalisty, czy też przyjmować leki na uspokojenie, Nie bez znaczenia pozostaje fakt, na co zwrócił uwagę pełnomocnik strony przeciwnej, iż powód jest lekarzem, a wykonywanie tego zawodu wiąże się z wypracowaną lub wrodzoną odpornością na stres i sytuacje ekstremalne, co dla Sądu stanowiło istotną okoliczność. Powracając w tym miejscu również do zeznań świadka A. G., Sąd chce wyartykułować, iż świadek ten jednoznacznie wskazał, że w oczach banku (...)-Bank S.A. na skutek zaistniałej sytuacji, powód jako klient stracił wiarygodność i przez około okres roku był sklasyfikowany jako klient „pod obserwacją”. Dopiero w późniejszym okresie powrócił do miana klientów „pewnych”. Nie bez znaczenia pozostaje także to, iż powód został przeproszony przez pełnomocnika pozwanego, za to w jakiej sytuacji się znalazł i wyraził w związku z tym współczucie dla niego. Sam natomiast powód podczas składania zeznań wskazał, że właśnie na słowie „przepraszam” zależy mu najbardziej. W związku z powyższym, z racji tego, iż krzywda powoda nie była dla niego tak dotkliwa i długotrwała, Sąd doszedł do przekonania, że kwota 10 000 zł będzie stanowiła dla niego sumę wystarczającą, aby zadośćuczynić jego żądaniu w rym zakresie. (pkt 1 i 2 sentencji orzeczenia). Odnosząc się w tym miejscu do drugiego z żądań powoda, tj, zasądzenia kwoty 6 642 zł tytułem odszkodowania za poniesione koszty obsługi prawnej przez profesjonalnego pełnomocnika na rzecz powoda w niniejszej sprawie, Sąd wskazuje, iż w pełni podzielił stanowisko strony powodowej. Zgodnie, bowiem z treścią art. 415 KC, kto z winy swojej wyrządził drugiemu szkodę obowiązany jest do jej naprawienia. Przesłankami odpowiedzialności deliktowej są powstanie szkody, zdarzenie z którym ustawa łączy obowiązek odszkodowawczy, czyli czyn niedozwolony oraz adekwatny związek przyczynowy pomiędzy owym zdarzeniem a szkodą. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd wskazuje w ślad za stanowiskiem strony powodowej, iż w związku z bezprawnym, działaniem pozwanego, powód czuł się bezradnym wobec zorganizowanej instytucji bankowej. Dlatego " też naturalnym odruchem była chęć zabezpieczenia jak najlepicj swoich interesów przez powoda i udanie się w tym celu do osoby, . która zawodowo zajmuje się obsługą prawną i profesjonalnie oraz z należytą starannością podejdzie do rozwiązania problemu z jakim przyszło zmierzyć się powodowi. Pełnomocnik powoda nie tylko zajął się ustaleniem przeciwko komu, gdzie i kiedy zapadł wyrok karny w sprawie wyłudzenia kredytu przypisywanego przez pozwanego powodowi, ale także negocjował z pozwanym dobrowolne zaprzestanie naruszeń oraz w konsekwencji w wyniku bierności pozwanego, powiadomił o jego bezprawnych działaniach organy nadzorcze, tj. Komisję Nadzoru Finansowego oraz Prezesa Urzędu Ochrony D. O.. Jak słusznie wskazał powód nie jest on osobą kompetentną i nie zna się na przepisach prawa, dlatego też swoją sprawę przekazał celem jej prowadzenia swojemu prawnikowi. Sąd zauważył, że gdyby nie bezprawne działanie pozwanego, powód nie musiałby korzystać z fachowej pomocy prawnej i nie poniósłby żadnego kosztu, który stanowi szkodę w majątku powoda. Za całość pomocy prawnej w niniejszej sprawie powód zapłacił kwotę 6 642 zł, dlatego też Sąd w całości zasądził na jego rzecz tę kwotę tytułem odszkodowania. Należy jeszcze tylko dodać, iż Sąd całkowicie pominął zarzut strony pozwanej jakoby w ym zakresie nie zachodził związek przyczynowy pomiędzy biernością pozwanego na dwukrotne wnioski powoda o dobrowolne usunięcie wpisu z (..) S.A. a skierowaniem niniejszej sprawy na drogę sądową. Bowiem do dnia wytoczenia powództwa, tj. do dnia 31 października 2019 r. pozwany nie wykonał żadnej czynności zmierzającej do naprawienia położenia powoda. Dopiero w dniu 8 listopada (już po wytoczeniu powództwa) pozwany złożył stosowne pismo do (...) S.A. celem dokonania korekty w rejestrze dotyczących danych osobowych powoda. 'W tym miejscu należy również wskazać na regulację art. 481 $ 1 KC, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Zgodnie z powyższym pierwszy wniosek jaki : pełnomocnik powoda wystosował do pozwanego celem usunięcia nieprawdziwych danych z rejestru oraz celem zapłaty wysokości . zadośćuczynienia oraz odszkodowania miał miejsce w dniu 11 czerwca 2019 r. Strona pozwana odebrała go w dniu 17 czerwca 2019 r. Dlatego też 7-dniowy termin do usunięcia danych i zapłaty minął bezskutecznie w dniu 24 czerwca 2019 r. W związku z tym, powód dochodzi odsetek od dnia następnego po dniu wymagalności, tj. od dnia 25 czerwca 2019 r.