Wyrok X GC 809101

--- STRONA 1 --- . jjjjjjjjjjj2. .2. \{§$K211=’11tekst Teksf orzeczenfa pochodzi 2 bazy orzeczeri Sqdu Najwyzszego dostepnej pod adresem mtpibmumustepl Wyrok Sedu Najwyzszego z dnia 27 kwietnia 2012 r. V CSK 211111 Bycie wspolnikiem w spoice kapitaiowej nie jest prowadzeniem dziaialnoéci gospodarczej. Take; dziaialnoéé prowadzi wtedy nie wspoinik, lecz wiaénie sama spéika. Sam fakt zaiozenia spoiki, udzielenia jej licencji oraz wspomagania jej dziaialnoéci informacyjnorekiamowej w poczqtkowym okresie nie jest uczestniczeniem w dziaéalnoéci gospociarczej takze w rozumienlu art. 2 u.z.n.k. Dziaialnoéo gospodarczq na terenie Poiski prowadzi wtedy tylko sama spoika i ona jest niewatpliwie przedsiebiorcq. Wspomaganie kapitaiowe oraz inna pomoc dia je} dziaialnoéci nie daje podstaw do uznania. Ze zagraniczny przedsiebiorca, bedqcy jednoosobowym wspolnikiem polskiej spoiki sam bezpoérednio prowadzi na ternie Poiski dziaialnoéc gospodarczq lub w niej uczestniczy. LEXnr1214616 .  1214616 : a.d;..2 : aLL2 Sk%ad orzekajqcy Przewodniczqcy: Sedzia SN iwona Koper. Sedziowie SN: Teresa BielskaSobkowicz, Jozef Frqckowiak (spr.). Protokolant Ewa Zawisza Sentencja Sqd Najwyiszy w sprawie z powédztwa "P." Sp.z 0.0. i "P." KG z siedziba_ w Diisseldorfie przeciwko V. Sp. z o.o. 0 ochrone znaku towarowego, zakazanie czynow nieuczciwej konkurencji i zapiate, po rozpoznaniu na rozprawie w lzbie Cywiinej w dniu 27 kwietnia 2012 r., skargi kasacyjnej strony powodowej "P." KG" z siedzibq w Dusseldorfie oraz strony pozwanej od wyroku Sqdu Apelacyjnego z dnia 9 grudnia 2010 r.,  1. oddaia obie skargi kasacyjne; 2. znosi wzajemnie koszty postepowania kasacyjnego miedzy powodem P. KG z siedzibq w Dtisseldorfie a pozwanq; 3. zasqdza od pozwanej na rzecz powodki P. Sp. z o.o. kwote 2700 (dwa tysiape siedemset) 2% tytuiem zwrotu kosztow postepowania kasacyjnego. I Uzasadnienie faktyczne Zaskarzonym przez jednq z powodek  P. KG z siedzibq w Dtlsseidorfie w Niernczech oraz pozwane; V. Spoika z o.o. wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r. Sqd Apeiacyjny oddalii apelacje powodek 5 pozwanej od wyroku Sqdu Okregowego z dnia 22 grudnia 2009 r. W sprawie tej ustalono co nastepuje: ‘ Jedna z powodek  "P." sp. z o.o. z siedzibq w Warszawie powstaia w styczniu 2000 r. jako spoika jednoosobowa, a jedynym jej wspolnikiem jest druga powodka P. KG z siedzibq w Diisseldorfie w Niemczech. Oznaczenie "P." jest wpisane od dnia 17 sierpnia 1991 r. na okres 20 lat pod nr 575698 do Miedzynarodowego Rejestru Znakow Swiatowej Organizacji Wiasnoéci intelektuainej jako siowny znak towarowy, do ktorego prawo przysiuguje P. KG z siedzibq w Dflsseldorfie, dia produktow i usiug zgrupowanych w kiasie 25ubrania. Od dnia'19 czerwca 1998 r. wymieniony znak towarowy chroniony jest rowniez na terytoriurn Polski. Od dnia 24 czerwoa 2002 r. wyiqcznq licencje do znaku na Poiske na wymienione produkty posiada "P." sp. z o.o. z siedzibq w Warszawie. Decyzjq 2 dnia 5 lipca 2005 r. Urzed Patentowy RP udzielii "P." sp. z o.o. z siedzibq w Warszawie prawa ochronnego do siownego znaku towarowego "P." dla usiug w klasie 35  w zakresie sprzedazy detaiicznej i hurtowe} odziezy, nakryé giowy i obuwia, wpisujqc wymieniony znak do rejestru znakéw towarowych pod nr R164723. Powodka "P." sp. z o.o. z siedzibq w Warszawie posiuguje sie oznaczeniem "P." do oznaczania prowadzonych przez siebie sklepow oraz centrow handlowych, w ktorych sklepy te sie znajdujq, jak réwniez wykorzystuje wymienione oznaczenie dla sprzedawanych przez siebie towarow oraz na wizytowkach, papierze firmowym, itp. Pozwana dziaia pod firmq "V." sp. 2 o.o.; jej siedziba znajduje sie we Wrociawiu. Do 6 wrzeénia 2005 r. pozwana dziaiaia pod firme1"P." sp. z 0.0. Od 17 sierpnia 2001 r. pozwana posiuguje sie znakiem "van Graaf oraz oznaczeniem "Grupa Przedsiebiorstw P. w Hamburgu" do oznaczania prowadzonego przez nie; sklepu we Wrociawiu, toreb reklamowych, broszur informacyjnych oraz sprzedawanych towarow. Ponadto pozwana posiugiwaia sie oznaczeniem "V. System informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 4112013 Stan prawny programu: 20131030 . ŸŸŸŸŸŸŸŸŸŸŸ-. 2. \ƧSK211ii1-tekst Tekst orzeczenia pochodzi z bazy orzeczeń Sądu Najwyższego dostępnej pod adresem bttpiómßmcstupl Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2012 r. V CSK 211111 Bycie wspólnikiem w spółce kapitałowej nie jest prowadzeniem działalności gospodarczej. Taką działalność prowadzi wtedy nie wspóinik, lecz własnie sama spółka. Sam fakt założenia spółki, udzielenia jej licencji oraz wspomagania jej działalności informacyjno-reklamowej w początkowym okresie nie jest uczestniczeníem w działalności gospodarczej takze w rozumieniu art. 2 u.z.n.k. Działalnośc gospodarczą na terenie Połski prowadzi wtedy tylko sama spółka i ona jest niewątpliwie przedsiębiorcą. Wspomaganie kapitałowe oraz inna pomoc dia jej działalności nie daje podstaw do uznania, ze zagraniczny przedsiębiorca, będący jednoosobowym wspólnikiem polskiej spółki sam bezpośrednio prowadzi na ternie Polski dzialalnosc gospodarczą lub w niej uczestniczy. LEXnr 1214616 . - 1214616 : a.d;.„2 : aLL2 Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia SN iwona Koper. Sędziowie SN: Teresa Bielska-Sobkowicz, Józef Frąckowiak (spr.). Protokolant Ewa Zawisza Sentencja Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa "P." Sp.z 0.0. i "P." KG z siedzibą w Dtisseldorfie przeciwko V. Sp. z o.o. o ochronę znaku towarowego, zakazanie czynów nieuczciwej konkurencji i zapłatę, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywiinej w dniu 27 kwietnia 2012 r., skargi kasacyjnej strony powodowej "P." KG" z siedzibą w Dusseldorfie oraz strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 grudnia 2010 r., - 1. oddala obie skargi kasacyjne; 2. znosi wzajemnie koszty postępowania kasacyjnego między powodem P. KG z siedzibą w Düsseldorfie a pozwaną; 3. zasądza od pozwanej na rzecz powódki P. Sp. z o.o. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. . Uzasadnienie faktyczne Zaskarżonym przez jedną z powódek - P. KG z siedzibą w Düsseldorfie w Niemczech oraz pozwaną V. Spółka z o.o. wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelacje powódek i pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 22 grudnia 2009 r. W sprawie tej ustalono co następuje: ' Jedna z powódek - "P." sp. z 0.0. z siedzibą W Warszawie powstała w styczniu 2000 r. jako spółka jednoosobowa, a jedynym jej wspólnikiem jest druga powódka P. KG z siedzibą w Düsseldorfie W Niemczech. Oznaczenie "P." jest wpisane od dnia 17 sierpnia 1991 r. na okres 20 lat pod nr 575698 do Międzynarodowego Rejestru Znakow Światowej Organizacji Własności intelektualnej jako słowny znak towarowy, do którego prawo przysługuje P. KG z siedzibą w Düsseldorfie, dla produktów i usług zgrupowanych w kiasie 25-ubrania. Od dnia'19 czerwca 1998 r. wymieniony znak towarowy chroniony jest równiez na terytorium Polski. Od dnia 24 czerwca 2002 r. wyłączną licencję do znaku na Polskę na wymienione produkty posiada "P." sp. z 0.0. z siedzibą w Warszawie. Decyzją z dnia 5 lipca 2005 r. Urząd Patentowy RP udzielił "P." sp. z 0.0. z siedzibą w Warszawie prawa ochronnego do siownego znaku towarowego "P.*' dla usług w klasie 35 - W zakresie sprzedaży detalicznej i hurtowej odzieży, nakryó głowy i obuwia, wpisując wymieniony znak do rejestru znaków towarowych pod nr R-164723. Powódka "P.“ sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie posługuje się oznaczeniem "P." do oznaczania prowadzonych przez siebie sklepów oraz centrów handlowych, w których sklepy te się znajdują, jak również wykorzystuje wymienione oznaczenie dla sprzedawanych przez siebie towarów oraz na wizytówkach, papierze firmowym, itp. Pozwana działa pod firmą "V." sp. z o.o.; jej siedziba znajduje się we Wroclawiu. Do 6 września 2005 r. pozwana działała pod firmą "P." sp. z o.o. Od 17 sierpnia 2001 r. pozwana posługuje się znakiem "van Graaf oraz oznaczeniem "Grupa Przedsiębiorstw P. w Hamburgu" do oznaczania prowadzonego przez nią sklepu we Wrocławiu, toreb reklamowych, broszur informacyjnych oraz sprzedawanych towarów. Ponadto pozwana posługiwaia się oznaczeniem "V. System informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 4112013 Stan prawny programu: 2013-10-30 --- STRONA 2 --- _ _ _ __ VCSK211!11tekst Grupa Przedsiebiorstw P. w Hamburgu" w funkcji znaku towarowego. W postepowaniu prowadzonym z powodztwa P. Spoika '2 o.o. w Warszawie przeciwko pozwanej, dziaiajqce} owczeénie pod firma "P. Wrociaw" sp. z o.o., Sed Okregowy wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2003 r. (X GC 809101): 1) zakazai pozwanemu uzywania oznaczenia "P." lub innego oznaczenia podobnego do znaku towarowego "P." zarejestrowanego za numerem lR575698 dla oznaczenia odziezy; . 2) zakazaé pozwanemu posiugiwania sie w obrocie oznaczeniem przedsiebiorstwa zawierajqcym oznaozenie "P.", w tym poprzez uzywanie go jako firmy; 3) zakazai pozwanemu prowadzenia dzEa%a|noéci gospodarczej pod oznaczeniem "P." w szczegélnoéci otwierania punktow sprzedazy odziezy, prowadzenia dziaiafi reklamowych i promocyjnych dziaiainoéci pozwanego z wykorzystaniem oznaczenia "P." ' Wyrok ten zostai zmieniony orzeczeniem Sedu Apelacyjnego z dnia 5 listopada 2003 r. oraz wyrokiem Sqdu Najwyzszego z dnia 28 paidziernika 2004 r., w ten sposob, ze pozostai w nim tylko zakaz posiugiwanka sie w obrooie przez pozwanego oznaczeniem przedsiebiorstwa zawierajqcym oznaczenie "P.", w tym poprzez uzywanie go jako firmy. W odniesieniu do dwoch pozostaéych Zedafi powodztwo zostaio oddaione. Pismem z dnia 3 iipca 2007 r. powodki w rozpoznawanej sprawie wezwaiy pozwane do natychmiastowego zaprzestania uzywania w obrocie oznaczenia P. w jakiejkolwiek postaci, w szczegoinoéci poprzez stosowanie go jako czeeci zwrotu “Grupa' Przedsiebiorstw Peek& Cloppenburg w Hamburgu". Pozwana odmowiia zastosowania sie do wezwania wobeo czego powodki, w dniu 22 pazdziernika 2007 r., wystepliy 2 pozwem. Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. Sad Okregowy w sprawie z powodztwa "P." sp. z o.o. 2 siedzibe w Warszawie oraz "P." KG z siedzibq w Diisseldorfie przeciwko "V. sp. z o.o. 2 siedzibq we Wrociawiu zakazai pozwanej oznaczania towarow i usiug z klas 25 i 35 Miedzynarodowej Klasyfikacji Towarow i Usiug z wykorzystaniem znaku towarowego "P." w postaoi oznaczenia "Grupa Przedsiebiorstw P. w Hamburgu," nakazai tez pozwanej wycofanie z obrotu towarow z klasy 18 Miedzynarodowej Klesyfikacji Towarow i Usiug oznaczonych z wykorzystaniem znaku towarowego "P." w postaoi oznaczenia “Grupa Przedsiebiorcow P. w Hamburgu", wycofanie z obrotu materiaéow informacyjnych, rekiamowych i promocyjnych zawierajecych znak towarowy "P." w postaci oznaczenia "Grupa Przedsiebiorcow P. w Hamburgu". dwukrotne opubiikowanie w odstepach dwutygodniowych w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia sie wyroku w niniejszej sprawie w ogolnopolskim wydaniu “Gazety Wyborczej" oraz w gazecie "Rzeczpospo|ita" oéwiadczenia o wymiarach 25 cm x 18 cm, nastepujapej treeci: "V. sp. z o.o. z siedzibz.1 we Wrociawiu oéwiadcza, Ze posmgujqc sle dia oznaczania swojego przedsiebiorstwa oraz towarow i usiug oznaczeniem "Grupa Przedsiebiorstw P. w Hamburgu" dopuéciia eie naruszenia praw do znaku towarowego "P." oraz czynow nieuczciwej konkurencji wobeo spoiki P. sp. z o.o. z siedzibq w Warszawie. Za powyzsze niedozwoione dziaiafiia "V. sp. z o.o. przeprasza spoike P." sp. z o.o. oraz jej Kiientow.", a w przypadku nie opubiikowania ogioszenia we wskazanym terminie, upowaznii powodke "P." sp. z o.o. z siedzibq w Warszawie do opublikowania ogioszenia na koszt pozwanej. Said Okregowy orzeki 'takze o podaniu do publicznej wiadomoéci oezeczenia zapadiego w sprawie poprzez wywieszenie jego odpisu na tablicy informacyjnej Sedu Okregowego we Wrociawiu naokres 1 miesieca. Dalej idqce powodztwo P. sp. z o.o. z siedzibq w Warszawie oraz P. KG z siedzibq w Diisseldorfie przeciwko V. sp. z o.o. z siedzibe we Wrooiawiu Sad Okregowy oddalii. Said Okregowy odrzucii rowniez pozew P. sp. z o.o. we Wrociawiu w zakresie zqdania zakazania pozwanej posiugiwania sie oznaczeniem przedsiebiorstwa w postaci "Grupa Przedsiebiorstw P. w Hamburgu“. ' Rozpoznajqc apelacje powodek P. Sp. z o.o. w Warszawie oraz P. KG z siedzibq w Dflsseidorfie i pozwanej V. Spoika z o.o. we Wrociawiu od wyroku Sedu Okregowego z dnia 22 grudnia 2009 r. Sqd Apeiacyjny oddalii obie apelacje. Stwierdzii, 2e prawidiowo Sad I instancji przyjei, ze P. KG z siedzibe w Dflsseldorfie nie prowadzii w Poisce dziaialnoéoi gospodarczej. Jakkolwiek podmioty P. KG oraz P. spoika z o.o. sq podmiotami ze sobe powiezanymi organizacyjnie i naieze do iednej grupyvkapitaiowej, ktorej celem jest prowadzenie dziaialnoéci handiowej i usiugowej w zakresie produkoji i sprzedazy wyrobow wiokienniczych i odziezy, administracji i wynajmu nieruchomoéci, a takze dziaialnoéci w zakresie marketingu i rekiamy, to jednak nie przesedza to jeszcze o tym, ze powod P. KG 2 siedzibq w Dflsseldorfie prowadzi dziaialnoéé na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Miedzy powodke P. KG z siedzibe w Dusseldorfie a pozwanq nie ma wspolnego rynku zbytu, ani klientow, ktoryoh podejmowane przez pozwane dziaiania mogiyby wprowadzié w bied co do tozsamosci pozwanej (fiI1.__5 u.z.n.k.), bqclz tez pochodzenia sprzedawanych przez nie towarow lub éwiadczonych usiug (3I_L_’LQ. u.z.n.k.). Stqd tez zasadnie stwierdzii Said I instancji, 2e podejmowane dziaéania gospodarcze nie zagrazaiy interesom gospodarczym powodki P. KG z siedzibq w Dtisseldorfie poiegajecych na niebezpieczefistwie wprowadzenia w bled jej klientow. 1 Co do zarzutu powodow, ze Sad Okregowy naruszyi przepisy aI_i;._3_, 5 i 10 u.z.n.k. oraz ar:t._43 k.c. wobeo roszczefi powoda P. KG z siedzibe w Dtlsseldorfie nalezy stwierdzié, ze nie sq one uzasadnione, skoro powod ten nie prowadzii dziaialnoéci na ierytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Sqd Apelacyjny uzna% rowniez za niezasadne pozostaie zarzuty podniesione w apeiacji powodow. W odniesieniu do zarzutow podniesionych w apelacji pozwanej Sad Apeiacyjny takze uznai je za nieuzasadnione. Podzielii pogtqd Sqdu Okregowego co do zarzutu powagi rzeczy osedzonej i naruszenia w zw. z fiI1._3_6fi k.p.c. oraz a.tt..3J_6_§_’L k.p.c. jak rowniez ar:t_222 k.p.c. poprzez biedne nieuwzglednienie wobeo powodki P. Spoika 2 o.o. System lnformacji Prawnej Lex (Lox Omega) 4112013 Stan prawny programu: 20131030 _ 7 _ __ VCSK2”l1!'I*l-tekst Grupa Przedsiębiorstw P. w Hamburgu" w funkcji znaku towarowego. W postępowaniu _prowadzonym z powództwa P. Spółka 'z o.o. w Warszawie przeciwko pozwanej, działającej ówcześnle pod firmą "P. Wrocław" sp. z o.o., Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2003 r. (X GC 809101): 1) zakazał pozwanemu używania oznaczenia "P." lub innego oznaczenia podobnego do znaku towarowego "P." zarejestrowanego za numerem lR575698 dla oznaczenia odzieży; . 2) zakazał pozwanemu posługiwania się w obrocie oznaczeniem przedsiębiorstwa zawierającym oznaczenie "P.", w tym poprzez używanie go jako firmy; 3) zakazał pozwanemu prowadzenia działalności gospodarczej pod oznaczeniem "P." w szczególności otwierania punktów sprzedaży odzieży, prowadzenia działań reklamowych i promocyjnych działalności pozwanego z wykorzystaniem oznaczenia "P." ' Wyrok ten został zmieniony orzeczeniem Sądu Apelacyjnego z dnia 5 listopada 2003 r. oraz wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2004 r., w ten sposób, że pozostał w nim tylko zakaz posługiwania się w obrocie przez pozwanego oznaczeniem przedsiębiorstwa zawierającym oznaczenie "P.", w tym poprzez używanie go jako firmy. W odniesieniu do dwóch pozostałych żądań powództwo zostało oddalone. Pismem z dnia 3 lipca 2007 r. powódki w rozpoznawanej sprawie wezwały pozwaną do natychmiastowego zaprzestania używania w obrocie oznaczenia P. w jakiejkolwiek postaci, w szczególnosci poprzez stosowanie go jako częsci zwrotu "Grupa" Przedsiębiorstw Peek& Cloppenburg w Hamburgu". Pozwana odmówiła zastosowania się do wezwania wobec czego powódki, w dniu 22 pażdziernika 2007 r., wystąpiły z pozwem. Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd Okręgowy w sprawie z powództwa "P." sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie oraz "P." KG z siedzibą w Düsseldorfie przeciwko "V. sp. z 0.0. z siedzibą we Wrocławiu zakazał pozwanej oznaczania towarów i usług z klas 25 i 35 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług z wykorzystaniem znaku towarowego "P." w postaci oznaczenia "Grupa Przedsiębiorstw P. w Hamburgu," nakazał też pozwanej wycofanie z obrotu towarów z klasy 18 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług oznaczonych z wykorzystaniem _znaku towarowego "P." w postaci oznaczenia "Grupa Przedsiębiorców P. w Hamburgu", wycofanie z obrotu materiałów informacyjnych, rekłamowych I promocyjnych zawierających znak towarowy "P." W postaci oznaczenia "Grupa Przedsiębiorców P. w Hamburgu", dwukrotne opublikowanie w odstępach dwutygodniowych w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie w ogólnopolskim wydaniu "Gazety Wyborczej" oraz w gazecie "Rzeczpospolita" oświadczenia o wymiarach 25 cm x 18 cm, następującej treści: "V. sp. z o.o. z siedzibą we Wroclawiu oświadcza, ze posługując się dla oznaczania swojego przedsiębiorstwa oraz towarów i usług oznaczeniem "Grupa Przedsiębiorstw P. w Hamburgu" dopusciła się naruszenia praw do znaku towarowego "P." oraz czynów nieuczciwej konkurencji wobec spółki P. sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. Za powyższe niedozwolone działania V. sp. z o.o. przeprasza spółkę P." sp. z ojo. oraz jej Klientów.", a w przypadku nie opublikowania ogłoszenia we wskazanym terminie, upoważnił powódkę "P." sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie do opublikowania ogłoszenia na koszt pozwanej. Sąd Okręgowy orzekł 'także o podaniu do publicznej wiadomości orzeczenia zapadłego w sprawie poprzez wywieszenie jego odpisu na tablicy informacyjnej Sądu Okręgowego we Wrocławiu naokres 1 miesiąca. Dalej idące powództwo P. sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie oraz P. KG z siedzibą w Düsseldorfie przeciwko V. sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu Sąd Okręgowy oddalił. Sąd Okręgowy odrzucił również pozew P. sp. z o.o. we Wrocławiu w zakresie żądania zakazania pozwanej posługiwania się oznaczeniem przedsiębiorstwa w postaci "Grupa Przedsiębiorstw P. w Hamburgu". ` Rozpoznając apelacje powódek P. Sp. z 0.0. w Warszawie oraz P. KG z siedzibą w Düsseldorłie i pozwanej V. Spółka z o.o. we Wrocławiu od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił obie apelacje. Stwierdził, ze prawidłowo Sąd I instancji przyjął, ze P. KG z siedzibą w Düsseldorfie nie prowadził w Polsce działalności gospodarczej. Jakkolwiek podmioty P. KG oraz P. spółka z 0.0. są podmiotami ze sobą powiązanymi organizacyjnie i należą do jednej grupy kapitałowej, której celem jest prowadzenie działalności handlowej i usługowej W zakresie produkcji i sprzedaży wyrobów włókienniczych i odzieży, administracji i wynajmu nieruchomości, a takze działalności w zakresie marketingu i reklamy, to jednak nie przesądza to jeszcze o tym, że powód P. KG z siedzibą w Dusseldorfie prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Między powódką P. KG z siedzibą w Düsseldorfie a pozwaną nie ma wspólnego rynku zbytu, ani klientów, których podejmowane przez pozwaną działania mogłyby wprowadzić w błąd co do tożsamości pozwanej (artzfi u.z.n.k.), bądż też pochodzenia sprzedawanych przez nią towarów lub świadczonych usług (a_LtJ_0 u.z.n.k.). Stąd tez zasadnie stwierdził Sąd I instancji, że podejmowane działania gospodarcze nie zagrazały interesom gospodarczym powódki P. KG z siedzibą w Düsseldorfie polegających na niebezpieczeństwie wprowadzenia w błąd jej klientow. 1 Co do zarzutu powodów, że Sąd Okręgowy naruszył przepisy ar_t._3_, 5 i ;L0 u.z.n.k. oraz ar:t._¿Ł.3 k.c. wobec roszczeń powoda P. KG z siedzibą w Düsseldorfie należy stwierdzić, ze nie są one uzasadnione, skoro powód ten nie prowadził działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd Apelacyjny uznał również za niezasadne pozostałe zarzuty podniesione w apeiacji powodów. W odniesieniu do zarzutów podniesionych w apelacji pozwanej Sąd Apelacyjny także uznał je za nieuzasadnione. Podzielił pogiąd Sądu Okręgowego co do zarzutu powagi rzeczy osądzonej i naruszenia w zw. z al:t_3_6.0 k.p.c. oraz aĽt..3J_6_§_'L k.p.c. jak również ar:t_222 k.p.c. poprzez błędne nieuwzględnienie wobec powódki P. Spółka z o.o. System Informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 402013 Stan prawny programu: 2013-10-30 --- STRONA 3 --- _ ________ _ __ __ _ V CSK 2111"l1_j t_9Ij<St w Warszawie _tego zarzutu w pelnym zakresie, w jakim zostal on podniesiony przez pozwanego. Sad Okregowy prawidlowo ustalil, codo jakioh Zqdarl zawartych w pozwie pomiedzy pozwanym a powodkq P. Spolka z o.o. w Warszawie zachodzi powaga rzeczy osedzonej. Dotyczyla ona tylko Zqdania zakazania pozwanej poslugiwania sie oznaczeniem przedsiebiorstwa w postaci "Grupa Przedsiebiorstw P. w Hamburgu". W tym zakresie orzekljuz prawomocnym wyrokiern Sad Okregowy w sprawie X GC 809101 zakazujec pozwanej poslugiwania sie w obrooie w jakiejkolwiek formie oznaczeniem przedsiebiorstwa zawierajecym oznaozenie "P.", w tym w szczegolnosci poprzez uzywania go jako firmy. Sad Apelacyjny uznal natomiast, podobnie jak uczynil to Sqd I Instancji, Ze w pozostalej czesci zarzut res iudicata okazal sie bezzasadny. W szozegolnosci dotyczy to roszczefi powodki P. Spolka z o.o. w Warszawie objetych pkt 1 oraz 3 I 4 petiturn pozwu. W sprawie X GC 809/01 byly zarzucane pozwanej przez powodke P. Sp. z o.o. w Warszawie naruszenia praw do znaku towarowego "P." i do firmy oraz czyny nieuczciwej konkurencji majqce miejsce w 2001 r. natomiast w przedmiotow/m procesie powodki zarzucaly pozwanej dokonywanie naruszefi przyslugujecych im praw do znaku towarowego "P." i do firmy oraz ozynow nieuczciwej konkurencji, ktore mialy miejsce od Iutego 2007 r. Sad Apelacyjny uznal takze zarzut pozwanego odnoszecy sie do przedawnienia roszczefi powodow za nieuzasadniony. Przyjel, ze powodki mogly liczyé termin przedawnienia okreélony przepisami k.c. oraz a1:t...280 ustawy z dnia 30 czelwca 2000 r. Prawo wlasnoéci przemyslowej (tekstjedn; Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 117 z pozri. zm., dalej powolywana jako p.w.p.) iei;t._20 ustawy 2 dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekstjedn: Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 z pozn. 2m. dalej powolywana jako u.z.n.k.) poczynajec od kazdego dnia naruszenia ich prawa do znaku towarowego. Said Apelacyjny stwierdzil, Ze w niniejszej sprawie powodowie wezwaii pozwanq do zaniechania naruszen pismem z dnia 3 Iipca 2007 r. i dlatego od tego momentu mozna Iiczyc‘: bieg przedawnienia roszczefi wynikajqcyoh Z arI...42&"m k.c. 0 zaniechanie. ' Sad Apelacyjny uznal, ze trafnie Sed I instancji ocenil i zastosowal przepis aI:t._29_6_LLsi_1_pJ1t2. p.w.p. W niniejszej sprawie uzywanie przez pozwariag w formie znaku towarowego oznaczenia “Grupa Przedsiebiorstw P. w Hamburgu" jest na tyle podobne do znaku towarowego "P.", Ze w sposob oczywisty zachodzi tu niebezpieczefistwo wprowadzenia kiientow w bled. Jak zasadnie zauwazylSa1d I Instanoji, klienci mogliby odnieéé wrazenie, ze sklepy powodow i pozwanej nalezq do tego samego przedsiebiorcy, a przynajmniej do tej samej sieci handlowej. Sqd Apelacyjny uznal, ze oceniajqc podobiefistwo Said I instancji uwzgiednil takze wszelkie inne okoiicznosci, w tym sile odrozniajqce znaku imitowanego, ocene ogolnego wrazenia wywolywanego przez znaki (ocena syntetyczna), regule, zgodnie z ktore 0 podobielfistwie decydujq elementy zbiezne, a nie roznice, porownanie warunkow, w ktorych oznakowane towaw nabywa kupujecy, jak rowniez zbieznosé asorty_me_ntu towarow i uslug stron postepowania. Se1d_O.kregowy_ w sposob prawidlowy uznal, ze wszelkie wqtpiiwosci nalezy rozstrzygaé na korzysé uprawnionego do znaku z_wczesniejszym pieiwszefistwem. Podobnie naleialo ocenio dzialanie pozwanego wedlug przepisow ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poniewaz te dzialania wyczerpaly takie znamiona ustawowe czynu nieuczciwej konkurencji z przepisow iI1._fi, 5 i 10 u.z.n.k. Sqd Okregowy ocenil wlasciwie, ze dzialania pozwanej wprowadzaje w bled przez oznaczenie przedsiebiorstwa pozwanej oraz oferowanych przez nie towarow i usiug co i tym samym takie zachowanie zagraza interesom powodki P. Sp. z o.o. w Warszawie jako dzialajqcego ha tyrn sarnym rynku To z kolei spowodowalo, ze Zqdanie powodki P. Sp. z o.o. w Warszawie domagajecej sie zaniechania przez pozwanq niedozwolonych dzialafi bylo w pelni uzasadnione. Sod Apelacyjny uznal; ze Sed Okregowy nie naruszyl aLt._2&6 p.w.p. oraz a.ct_32j_§_'L k.p.c. przez orzeczenie, ze pozwany ma obowiezek wycofao z obrotu, materlalow reklamowych i _ promocyjnych oraz towarow z klasy 18 Miedzynarodowej Klasyflkaoji Towarow i Uslug z wykorzystaniem znaku towarowego P. w postaci oznaczenia Grupa Przedsiebiorstw P. w Hamburgu. Orzeczenie w tymzakresie uwzglednilo bowiem fakt naruszenia prawa ochronnego powodki P. Sp. z o.o. w Warszawie ale i ciqglosé naruszefi. Podstawe takiego nakazu stal sie takze przepis EiLL_'I_3; u.z.n.k. W skardze kasacyjnej powéd“P. KG vz siedzibe w Dilsseldorfie w Niemczech zarzucil: I. Naruszenie przepisow postepowania, ktére mialy istotny wplyw na wynik sprawy, tj. fi[L_Z§_§ w zw. z 302.382 k.p.c. polegajece na braku wszechstronnego rozwazenia zebranego materialu dowodowego i w efekcie wadliwe ustaienie stanu faktycznego sprawy poprzez bezpodstawne uznanie, iz powod P. KG z siedzibq w Dllsseldorfie nie prowadzil na terenie Polski jakie}koIwiek dzialainoéci gospodarczej. II. Naruszenie pizepisow prawa materialnego, tj.: 1} aJ'_t._2 u.z.n.k. przez jego blednq wykladnie polegajqcq na blednym uznaniu, iz przedsiebiorce w rozumieniu tego przepisu mo2e byé tylko podmiot, ktéry prowadzi bezposrednio dziaialnosé gospodarczq, uczestniczec osobiscie w obrocie, podczas gdy przedsiebiorce w rozumieniu tego przepisu jest kazdy kto uczestniczy w obrocie prawnym na terenie Polski chociazby ubocznie, a wiec takze poprzez zawieranie umow Iicenoyjnych clotyczeoych praw do znakow towarowych Iub udzieIaja_c zgody na uzywanie jego firmy na terenie Polski przez spolke zaleznq, czy tez posiadanie w niej 100% udzialow; l 2} ari_l3_u$Ll i 0sL_3 w zw. z } i 3) ustawy o swobodzie dzialalnosci gospodarczej przez jego wadliwe zastosowanie polegajece na jego niezastosowaniu i w efekcie pominiecie, I2 osoba zagraniczna, w tym takze przedsiebiorca zagraniczny, moze podejmowaé i wykonywaé dzialalnosé gospodarcze na takich samych zasadach jak obywatele poiscy a wieo takze poprzez zalozenie w Polsce i prowadzenie spolki z ograniczone odpowiedzialnosciq; 3) a.ri_ 3 us}. ‘L, art. 5 iart. 10 usi. 1 u;z.n.k. przez niewlasciwe zastosowanie tyoh przepisow w stanie faktycznym niniejszej System Informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 4112013 Stan prawny programu: 20131030 _ ________ _ __ __ 7 V CSK 21 1;”ł 1; tekst w Warszawie _tego zarzutu w pełnym zakresie, w jakim został on podniesiony przez pozwanego. Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił, codo jakich żądań zawartych w pozwie pomiędzy pozwanym a powódką P. Spółka z o.o. w Warszawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej. Dotyczyła ona tylko żądania zakazania pozwanej posługiwania się oznaczeniem przedsiębiorstwa w postaci "Grupa Przedsiębiorstw P. w Hamburgu". W tym zakresie orzekł już prawomocnym wyrokiem Sąd Okręgowy w sprawie X GC 809i01 zakazując pozwanej posługiwania się w obrocie w jakiejkolwiek formie oznaczeniem przedsiębiorstwa zawierającym oznaczenie "P.", wtym w szczególności poprzez używania go jako firmy. Sąd Apelacyjny uznał natomiast, podobnie jak uczynił to Sąd i instancji, że w pozostałej części zarzut res iudicata okazał się bezzasadny. W szczególności dotyczy to roszczeń powódki P. Spółka z o.o. w Warszawie objętych pkt 1 oraz 3 i 4 petiturn pozwu. W sprawie X GC 809/01 były zarzucane pozwanej przez powódkę P. Sp. z o.o. w Warszawie naruszenia praw do znaku towarowego "P." í do firmy oraz czyny nieuczciwej konkurencji mające miejsce w 2001 r. natomiast w przedmiotowym procesie powódki zarzucały pozwanej dokonywanie naruszeń przysługujących im praw do znaku towarowego "P." i do firmy oraz czynów nieuczciwej konkurencji, które miały miejsce od lutego 200? r. Sąd Apelacyjny uznał takze zarzut pozwanego odnoszący się do przedawnienia roszczeń powodów za nieuzasadniony. Przyjął, że powódki mogły liczyc termin przedawnienia określony przepisami k.c. oraz a1:t...2&0 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 117 z późn. zm., daiej powoływana jako p.w.p.) iai;t._20 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 z póżn. zm. dalej powoływana jako u.z,n.k.) poczynając od każdego dnia naruszenia ich prawa do znaku towarowego. Sąd Apeiacyjny stwierdził, że w niniejszej sprawie powodowie wezwaii pozwaną do zaniechania naruszeń pismem z dnia 3 lipca 2007 r. i dlatego od tego momentu można liczyć bieg przedawnienia roszczeń wynikających Z a[t...4z?z"m k.c. 0 zaniechanie. " Sąd Apelacyjny uznał, że trafnie Sąd I instancji ocenił i zastosował przepis ad._29_6_uslJ_pkt1. p.w.p. W niniejszej sprawie używanie przez pozwaną w formie znaku towarowego oznaczenia "Grupa Przedsiębiorstw P. w Hamburgu" jest na tyle podobne do znaku towarowego "P.", że w sposób oczywisty zachodzi tu niebezpieczeństwo wprowadzenia kiientów w błąd. Jak zasadnie zauważył Sąd I instancji, klienci mogliby odnieść wrażenie, że sklepy powodów i pozwanej należą do tego samego przedsiębiorcy, a przynajmniej do tej samej sieci handlowej. Sąd Apelacyjny uznał, że oceniając podobieństwo Sąd I instancji uwzględnił także wszelkie inne okoliczności, w tym siłę odróżniającą znaku imitowanego, ocenę ogólnego wrażenia wywoływanego przez znaki (ocena syntetyczna), regułę, zgodnie z którą o podobieństwie decydują elementy zbieżne, a nie różnice, porównanie warunków, w których oznakowane towary nabywa kupujący, jak również zbieżność asorty_me_ntu towarów i usług stron postępowania. Sąd _Okręgowy w sposób prawidłowy uznał, że wszelkie wątpiiwoścí należy rozstrzygać na korzyść uprawnionego do znaku zwcześniejszym pieniyszeństwem. Podobnie należało ocenić działanie pozwanego według przepisów ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poniewaz te działania wyczerpały także znamiona ustawowe czynu _nieuczciwej konkurencji z przepisów a_i:t_3±, 5 i 10 u.z.n.k. Sąd Okręgowy ocenił własciwie, że działania pozwanej wprowadzają w błąd przez oznaczenie przedsiębiorstwa pozwanej oraz oferowanych przez nią towarów i usług co i tym samym takie zachowanie zagraża interesom powódki P. Sp. z o.o. w Warszawie jako działającego na tym samym rynku To z kolei spowodowało, że żądanie powódki P. Sp. z o.o. w Warszawie domagającej się zaniechania przez pozwaną niedozwolonych działań było w pełni uzasadnione. Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy nie naruszył ai;t._2&fi p.w.p. oraz a.ct_32j_§_'L k.p.c. przez orzeczenie, że pozwany ma obowiązek wycofać z obrotu, materiałów reklamowych i « promocyjnych oraz towarów z klasy 18 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług z wykorzystaniem znaku towarowego P. w postaci oznaczenia Grupa Przedsiębiorstw P. w Hamburgu. Orzeczenie w tymzakresie uwzględniło bowiem fakt naruszenia prawa ochronnego powódki P. Sp. z o.o. w Warszawie ale i ciągłość naruszeń. Podstawą takiego nakazu stał się także przepis aLtJfi u.z.n.k. W skardze kasacyjnej powód“P. KG gz siedzibą w Düsseldorfie w Niemczech zarzucił: I. Naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. a_Ľt_2§i3 w zw. 2 a:t„..à&2 k.p.c. polegające na braku wszechstronnego rczważenia zebranego materiału dowodowego i w efekcie wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy poprzez bezpodstawne uznanie, iż powód P. KG z siedzibą w Düsseidorfie nie prowadził na terenie Polski jakiejkolwiek działainości gospodarczej. ll. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1) ar_t._2 u.z.n.k. przez jego błędną wykładnię polegającą na błędnym uznaniu, iż przedsiębiorcą w rozumieniu tego przepisu może być tylko podmiot, który prowadzi bezposrednio działalność gospodarczą, uczestnicząc osobiście w obrocie, podczas gdy przedsiębiorcą w rozumieniu tego przepisu jest każdy kto uczestniczy w obrocie prawnym na terenie Polski chociażby ubocznie, a więc także poprzez zawieranie umów licencyjnych dotyczących praw do znaków towarowych lub udzielając zgody na używanie jego firmy na terenie Poiski przez spółkę zależną, czy też posiadanie w niej 100% udziałów; t 2) aiIt,_l3_u$izl i ust._& w zw. z } i 3) ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przez jego wadliwe zastosowanie polegające na jego niezastosowaniu í w efekcie pominięcie, iż osoba zagraniczna, w tym także przedsiębiorca zagraniczny, może podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak obywatele polscy a więc także poprzez założenie w Polsce i prowadzenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością; 3) art. 3 ust. 'i, art. 5 iart. 10 ust. 1 u;z.n.k. przez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów w stanie faktycznym niniejszej System informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 41.ł2013 Stan prawny programu: 2013-10-30 --- STRONA 4 --- __.___._,___ ._ ._ , _ VC3K 211111 iekst sprawy w odniesieniu do powoda P. KG z siedzibq w Dtisseidorfie polegajqce ne przyjeciu, iz pozwany nie dopuscil sie czynow nieuczciwej konkurencji wobeo powoda bowiem  w ocenie Sqdu  nie bylo miedzy nimi wspolnego rynku ' zbytu, a powod nie prowadzi dzialalnosci gospodarczej na tereni_e Polski, tym samym postepowanie pozwanego nie zagrazalo ani nie naruszalo interesow powoda Iub jego klientow, co w efekcie doprowadzilo do oddaienia jego roszczefi, opartych na wskazanym przepisie. _ Wyrok Sedu Apelacyjnego zaskarzyla skargq kasacyjne takze pozwana zarzucajqc: I. Naruszenie prawa procesowego mejqcego istotny wplyw na wynik sprawy, tj.t 1) fl k.p.c., skutkujqcego niewaznoscie postepowania przed Sa_dem Apelacyjnym w odniesieniu do powodztwa 0 ochrone prawa do firmy, zgloszonego na podstawie fiI'1._4_3‘m k.c., z uwagi na reprezentowanie powodow w tym zakresie przed Sedem Apelacyjnym przez rzecznikow patentowych; _  2) an 199 § 1 pig; 2 w zw. z fiI1._3_9_1_, Bfi._3_6_5 oraz ad. 316 § 1 i acL_3Z.8 k.p.c., przez blednq ocene zakresu zarzutu powagi rzeczy osedzonej; 3) a.r.I;.Ji2B_§_2 k.p.c. w zw. z a|;t_,3,9_1 i a:L__3Z,8 k.p.c. oraz w zw. z i p.w.p, poprzez brak jednoznacznego wskazania w uzasadnieniu skarzonego wyroku, przepisy ktorej ustawy  prawa wlasnosci przemyslowej czy ustawy o znakach towarowych  zostaly zastosowane przez Sqd Apelacyjny dla rozstrzygniecia niniejszej sprawy, co ogranlcza ocene prawicllowoéci wyroku; 4) 511,321 k.p.c. w zw. z art 391 k.p.c. oraz a[L328_§_2 i art. 328 § 1 k.p.c. w zw. z aLt_3_91 k.p.c., a takze a_r:t._233 i art. 3_’I_6__§_1 k.p.c., przez: a) bezpodstawne przyjecie, Ze przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie bylo roszczenie powodow o nakazanie pozwanernu wyoofania 2 obrotu towarow z klasy 18 Miedzynarodowe} Klasyfikacji Towarow I Uslug, w sytuacji, gdy powodowie takiego roszozenia nie zglosili, a Sad Okregowy orzekl w tym zakresie co do przedmiotu, ktory nie byl objety zqdaniem; b) niewskazanie w uzasadnieniu skarzonego wyroku podstawy faktycznej i prawnej uwzglednienia przedmiotowego roszczenia; 5) bledne przyjecie zasadnoéci orzeczenia 0 nakazie wycofania przez pozwanego z obrotu towarow nalezqcych do klasy 18 Miedzynarodowej Klasyfikacji Towarow i Uslug, przy jednoczesnym niewyjasnieniu w skaxionym vwroku podstawy faktyoznej takiego rozstrzygniecia; . _ 8) a£t_;3l8_§...“L k.p.c. w zw. z a::t...3.8ii k.p.c. oraz .ar.L_32.3_§_2 w zw. 2 a.|:t._3.9j_§._1 k.p.c., w zw. z B.I1._'|_3_5i af.._1_58 p.w.p., przez zaniechanie zbadania zarzutow apelacjiopartych na ww. przepisach prawa wlasnosci przemyslowej oraz nieprzedstawienie stanowiska odnosnie tego zarzutu w uzasadnieniu skaizonego wyroku; _ _ _ _ _ 7) a.tI.._328_§_2 KPQ W Zwl Z a|:t._"39_‘L oraz a1:L..3.7.B..§..il.'k.|'ci.c. w zw. z m2 u.z.'n.k., przez niewlaéciwe ustaienie tresci zarzutu pozwanego, polegajejcego na bezpodstawnym orzeczeniu przez Sad Okregowy o zastepczym upowaznieniu Powoda P. Spolka z o.o. w Warszawie do publikacji oswiadczenie majqcego uchylaé skutki naruszefi, a w konsekwencji  nierozstrzygnieoie sprawy w zakresie objetym tym zarzutem. I) Naruszenie przepisow prawa materiainego, tj.: _ 1) art 120 § 2 k.c., a takze a|i_2I1 u.z.n.k., a£t_29_8 zd. drugie w zw. 2 a.Lt._289 u.w.p. oraz (2 ostroznosoi) art 20 ust 4. u.z.t., przez bledne uznanie, ze poczqtek biegu przedawnienia roszczenia o zaniechanie rozpoczyna sie odrebnie dla kazdego dnia, w ktorym tnwa stan powodujqcy naruszenie uprawniefi podmiotu poszukujecego ochrony, jak rowniez art 1211 § 2 k.c. przez bledne uznanie, ze poczqtek biegu terminu przedawnienia roszczenia o zaniechanie uzaleiniony jest od W)/stepienia przez uprawnionego w stosunku do naruszyciela z wezwaniem do zaprzestania naruszema; 2) m.m22fim prawa wlasnoéci przemyslowej, przez bledne zastosowanie tych przepisow z uwagi na brak podobiefistwa oznaczenia stosowanego przez pozwanego do znaku towarowego, do ktorego prawa przysluguje powodowi P. KG z siedzibq w Dusseldorfie (z tytulu rejestracji prawa wylqcznego do znaku towarowego) i powodowi P. Spolka z o.o. w Werszewie (z tytulu Iicencji wylecznej) oraz brak ryzyka wprowadzenia odbiorcowfklientow w bled co do pochodzenia towarow i tozsamosci przedsiebiorstwa; 1 3) 55:, 3,, 5);; 5,511. 1_0 I art. 18 usi. 1_pKt_1»3 u.z.n.k., przez bledne zastosowanie tyoh przepisow z uwagi na brak ryzyka wprowadzenia kiientow w bled co do oznaczenia przedsiebiorstwa i pochodzenia towarow ani naruszenie dobrych obyczajow I interesow strony powodowej. Uzasadnienie prawne Sad Najwyzszy zwazyl, co nastepuje: 8 Zarzuty podniesione w obu skargach kasacyjnych nie zaslugujq na uwzglednienie. Powod P. KG z siedzibe w Dtisseldorfie zarzucil w swojej skardze kasacyjnej naruszenie prawa procesowego (a.r:t._233 k.p.c. I 382 k.p.c.) polegajqce na braku wszechstronnego rozwazenia zebranego materialu dowodowego i w efekcie wadliwe ustalenie stanu faktycznego. Jak wynika z art. 3283_§_3 k.p.c. podstawq skargi kasacyjnej nie mogq byf; zarzuty dotyczqce ustalenia faktow i oceny dowodow, dlatego zarzut ten nie moze byé uwzgledniony. Zarzuty naruszenia prawa materialnego, podniesione w skardze kasacyjnej tego powoda, sprowadzajq sie do zakwestionowania stanowiska Sqdu Apelacyjnego, ktory uznal, ze powod ow, chociaz niewetpiiwie jest przedsiebiorce System Informacji Prawnejlex (Lei omégéj I1W2013*St§n prewny programu: 201731030 _-.-__._.__- ._ ._ _ _ VC5K2_11ł'_11-ieł<St sprawy w odniesieniu do powoda P. KG z siedzibą w Düsseidorfie polegające na przyjęciu, iż pozwany nie dopuścił się czynów nieuczciwej konkurencji wobec powoda bowiem - w ocenie Sądu - nie było między nimi wspolnego rynku ' zbytu, a powód nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie Polski, tym samym postępowanie pozwanego nie zagrażało ani nie naruszało interesów powoda lub jego klientów, co w efekcie doprowadziło do oddaienia jego roszczeń, opartych na wskazanym przepisie. _ Wyrok Sądu Apeiacyjnego zaskarżyła skargą kasacyjną tal‹że pozwana zarzucając: I. Naruszenie prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) ai:t._319_pis_L2 k.p.c., skutkującego nieważnością postępowania przed Sądem Apelacyjnym w odniesieniu do powództwa o ochronę prawa do firmy, zgłoszonego na podstawie ar;tJ;łm k.c., z uwagi na reprezentowanie powodów w tym zakresie przed Sądem Apelacyjnym przez rzeczników patentowych; _ - 2) an 199 § 1 pkt 2 w zw. z aLt_3§à_1_, ar;t_3ś5_6 oraz an. 310 § 1 i ar:t.„_&Z.8. k.p.c., przez błędną ocenę zakresu zarzutu powagi rzeczy osądzonej; 3) ar.t.Ji2B_§_2 k.p.c. w zw. z ar;t„„3„9„1 i a:Ł„„_31_5 k.p.c. oraz w zw. z i p.w.p, poprzez brak jednoznacznego wskazania w uzasadnieniu skarżonego wyroku, przepisy której ustawy - prawa własności przemysłowej czy ustawy o znakach towarowych - zostaly zastosowane przez Sąd Apelacyjny dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, co ogranicza ocenę prawidłowości wyroku; 4) ai:L_32jl_ k.p.c. w zw. z art 391 k.p.c. oraz a[L328_§_2 i art. 325 § 1 k.p.c. w zw. z ar:t_3_91 k.p.c., a także a.r:t._232z i art. 2›_'i_6.¬§_1 k.p.c., przez: a) bezpodstawne przyjęcie, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie było roszczenie powodów o nakazanie pozwanemu wycofania z obrotu towarów z kłasy 18 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów š Usług, w sytuacji, gdy powodowie takiego roszczenia nie zgłosili, a Sąd Okręgowy orzekł W tym zakresie co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem; b) niewskazanie w uzasadnieniu skaizonego wyroku podstawy faktyczne] i prawnej uwzględnienia przedmiotowego roszczenia; 5) błędne przyjęcie zasadności orzeczenia o nakazie wycofania przez pozwanego z obrotu towarów należących do klasy 18 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług, przy jednoczesnym niewyjaśnieniu w skaizonym wyroku podstawy faktyczne] takiego rozstrzygnięcia; . _ 6) ar;t_31&_§„..“L k.p.c. w zw. z ar:t..„3_8lí k.p.c. oraz .ar.L_32.8_§_2 w zw. z a.|:t._3_9j_§._t k.p.c., w zw. z .a.Lt._'l_3§ i ai1._1_5fi p.w.p., przez zaniechanie zbadania zarzutów apeiacjiopartych na ww. przepisach prawa własności przemysłowej oraz nieprzedstawienie stanowiska odnośnie tego zarzutu w uzasadnieniu skarzonego wyroku; _ _ _ _ _ 7) atL_328_§_2 K-P-CL W ZWĹ Z a|:t._"3L9_“i oraz e "k.p.c. w zw. z mz u.z."n.k., przez niewłaściwe ustalenie tresci zarzutu pozwanego, polegającego na bezpodstawnym orzeczeniu przez Sąd Okręgowy o zastępczym upoważnieniu Powoda P. Spółka z o.o. w Warszawie do publikacji oświadczenia mającego uchylać skutki naruszeń, a w konsekwencji - nierozstrzygnięcie sprawy w zakresie objętym tym zarzutem. l) Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: _ 1) an 120 § 2 k.c., a także aĽt_20 u.z.n.k., aft_29_& zd. drugie w zw. 2 a.Lt._2Eí9 u.w.p. oraz (z ostrożności) ad 20 ust 4. u.z.t., przez błędne uznanie, że początek biegu przedawnienia roszczenia o zaniechanie rozpoczyna się odrębnie dla każdego dnia, w którym trwa stan powodujący naruszenie uprawnień podmiotu poszukującego ochrony, jak również art 120 § 2, k.c. przez błędne uznanie, że początek biegu terminu przedawnienia roszczenia o zaniechanie uzależniony jest od Wystąpienia przez uprawnionego w stosunku do naruszyciela z wezwaniem do zaprzestania naruszenia; 2) aft„„2.9.6„usi._2._pl1t_2 prawa własności przemysłowej, przez błędne zastosowanie tych przepisów z uwagi na brak podobieństwa oznaczenia stosowanego przez pozwanego do znaku towarowego, do którego prawa przysługują powodowi P. KG z siedzibą w Düsseldorfie (z tytułu rejestracji prawa wyłącznego do znaku towarowego) i powodowi P. Spółka z o.o. w Warszawie (z tytułu licencji wyłącznej) oraz brak ryzyka wprowadzenia odbiorcówfkiientów w błąd co do pochodzenia towarów i tożsamości przedsiębiorstwa; , 3) an, 3., an. 5, an. 1_0i art. 18 ust. 1_pkt_1»3 u.z.n.k., przez błędne zastosowanie tych przepisów z uwagi na brak ryzyka wprowadzenia klientów w 'błąd co do oznaczenia przedsiębiorstwa i pochodzenia towarów ani naruszenie dobrych obyczajów i interesów strony powodowej. Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 1 Zarzuty podniesione w obu skargach kasacyjnych nie zasługują na uwzględnienie. Powód P. KG z siedzibą w Düsseldorfie zarzucił w swojej skardze kasacyjnej naruszenie prawa procesowego (ar:t._2Ci3 k.p.c. i3_82 k.p.c.) polegające na braku wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego i w efekcie wadliwe ustalenie stanu faktycznego. Jak wynika z art. 3203¬§_3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów i oceny dowodów, dlatego zarzut ten nie może być uwzgiędniony. Zarzuty naruszenia prawa materialnego, podniesíone w skardze kasacyjnej tego powoda, sprowadzają się do zakwestionowania stanowiska Sądu Apelacyjnego, który uznał, że powód ów, chociaż niewątpliwie jest przedsiębiorcą System informacji Prawnej7Ĺex (Lei Omega) ÍIÍŻO1 Śýśtan prawny programu: 20173-710-30 --- STRONA 5 --- ,_ ,_ ,__,__,,, , , ,, , VG$K_2_11f11IQKST zagranicznym, to jednak nie prowadzi on dzialalnosci gospodarczej w Poisce I pomiedzy nim a pozwanym brak jest wspolnego rynku, w" konsekwencji zas dzialalnosé pozwanego nie stanowila zagrozenia dla interesow powoda. Z niezakwestionowanych skutecznie ustalelfi Sedu Apelaoyjnego wynika, ze powod P. KG z siedzibq w Dtisseldorfie nie prowadzi w Poisce dzialainosci gospodarczej w rozumieniu a_r_t.i ustawy z dnia 2 lipoa 2004 r. o swobodzie dziatalnosci gospodarczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 z poin. zm.). Wbrew temu co twierdzi powod za take, dzialalnosé nie moze byé uznane zalozenie W Polsce spolki z o.o., w ktorej powod jest wylapznym udzialowcem. Bycie wspolnikiem w spotce kapitalowej nie jest prowadzeniem dzialalnoéci gospodarczej. Take dzialalnosé prowadzi wtedy nie wspolnik, lecz wlasnie sama spolka. Sam fakt zalozenia spolki. udzielenia jej licenoji oraz wspomagania jej dzialainosci informaoyjnoreklamowej w poczqtkowym okresie nie jest uczestniczenlem w dzialainoéci gospodarczej takze w rozumieniu aI;t._2 u.z.n.l<. Dziaialnosé gospodarczq na terenie Polski prowadzi wtedy tylko sama spolka i ona jest niewetpiiwie przedsiebiorce w rozumieniu obu powolanych wyzej ustaw. Wspomaganie kapitalowe oraz Inna pomoc dla jej dzialalnosci nie daje podstaw do uznania, Ze zagraniczny pizedsiebiorca, bedecy jednoosobowym wspoinikiem polskiej spolki sam bezposrednio prowadzi na ternie Polski dzialalnosé gospodarcze Iub w niej uczestniczy. Gdyby zagraniczny przedsiebiorca dostarczal do Polski swoje towary na podstawie udzielonej licencji wtedy mozna by uznao, ze prowadzi on takze sam dzialalnosé gospodarcze. Jezeii jednak jego aktywnosé na polskim wnku sprowadza sis tylko do wykreowania innego przedsiebiorcy, to ochrona intereséw przedsiebiorcy zagranicznego jest wystarczajajca, gdy chronimy przed czynami nieuczciwej konkurencji zalezny od niego podmiot. Jak ustalit Sed Apelacyjny brak jest wtedy kolizji na wspolnym zynku porniedzy dzialaniami innych podmiotow a Interesami zagranicznego przedsiebiorcy, gdyz on sam bezposrednio nie prowadzi na tym Pjmku dzialalnosci. Skoro powod P. KG z siedzibq w Dilsseldorfie nie uozestniczy w dzialalnosci gospodarczej na terenie Polski, to brak jest podstaw do stwierdzenia, Ze dzialalnosé pozwanego naruszyla wskazane w skardze kasacyjnej przepisy u.z.n.k. W skardze kasacyjnej pozwana podniosla przede wszystkim zaizut niewaznosci postepowania. Zdaniem skantecej doszlo do naruszenia aLt._;3l9_§_2 k.p.c. w odniesieniu do powédztwa o ochrone prawa do firmy, zgloszonego na podstawie film _ k.c., gdyz powodki, w postepowaniu przed Sqdem Apelacyjnym, byly reprezentowane przez rzecznikow patentowych. Same pozwana przyznaje jednak, Ze apelacja zostala podpisana przez radce prawnego prawidlowo umocowanego. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, 2e powodki byly nienalezycie reprezentowane, tylko z tego powodu, Ze w postepowaniu przed Sqdem Apelacyjnym, powodki korzystaly takze z ustug lzecznikow patentowych, tym bardziej, Ze zarzut ten dotyczy tylko jednego z roszczerfi zgloszonych w pozwie, w zakresie ktorego nastepilo odrzucenie pozwu. _ Pozwana zarzucile takze Ssjdowi Apelacyjnemu blednq ocene zakresu zarzutu powagi rzeczy osedzonej a w konsekwencji naruszenia PKL2 i atIL.3.6_fi k.p.c. Zarzut ten, jak i dalsze zarzuty naruszenia prawa procesowego i prawa rnateriainego wiqze sis ze sposobem w jaki pozwana rozumie skutki naruszenia prawa ze znaku ochronnego. Pozwana przyjmuje, 2e skoro naruszenie prawa do zarejestrowanego znaku towarowego nastqpilo juz w 2001 r. I naruszenia takie zostaly stwierdzone rowniei w_2007 r., to mamy do czynienia z jednym w istocie deliktem, ktory powinien byé oceniany, z punktu widzenia res iudicata oraz przedawnienia roszczefl, jednolicie. Takie rozumienie skutkow naruszenia prawa do znaku towarowego jako prawa bezwzglednego prowadziloby do obnizenia ochrony uprawnionego. Prawo wynikajece z rejestracji znaku naklada na cale otoczenie prawne obowiezek jego nienaruszania, miedzy innymi powstrzymania sie od uzywania takiego znaku dla oznaczania towarow przez osoby, ktorym prawo to nie przysluguje. Jezeli wbrew temu zakazowi nieuprawniony korzysta ze znaku towarowego, kféfy stanowi wylqozne prawo innej osoby, to naruszenia tego prawa, nalezy oceniaé biorqc pod uwage kazde naruszeni osobno. Gdyby uznaé, ze od pierwszego naruszenia biegnie termin przedawnienia dla kazdego innego naruszenia tego prawa, to po uplywie stosunkowo krotkich terminow, trzech Iub pieoiu lat, prawo przyslugujqce uprawnionemu z rejestracji znaku towarowego, byloby pozbawione jakiejkolwiek ochrony. Innymi slowy, kazdy wbrew konstrukcji tego prawa méglby dowolnie poslugiwaé sie znakiem towarowym, tylko z tego powodu, ze od pieiwszego naruszenia uplynejl juz termin przedawr|ienia._ Na skutek uplywu przedawnienia wygasajej zas tylko roszczenia zwiqzane z tym naruszeniem. Kolejne naruszenia nalezy zas oceniao osobno. Tylko w ten sposob prawo z rejestracji znaku towarowego zachowuje przez oaly czas swojego istnienia swoj walor w postaci zakazu uzywania znaku towarowego przez osoby nieuprawnione. W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy, powod P. spolka z o.o. z siedzibe w Warszawie, stwierdzila takie naruszenie juz 2001 r. Na jej rzecz powstalo wiec roszczenie o zaniechanie takiego naruszenia. Powodztwo powodki, ostatecznie na skutek wyroku Sedu Najwyzszego zostalo oddalone, gdyz wtedy licencja udzielona powodce nie byla jeszcze wpisana do Miedzynarodowego Rejestru Znakow Towarowych, co nie uprawnialo jej do Zajdania zaprzestania uzywania znaku przez pozwanego. W tej sytuacji prawidlowo Sajd Apelacyjny uznal, ze roszczenie powodki P. spolka z o.o. z siedzibq w Warszawie, dotyczece naruszenia jej prawa do znaku towarowego, odnoszece sie do naruszeifi jakie zostaly stwierdzone w 2007 r., nie jest objete res iudicata. Zgodnie z a1:t_3_6_6 k.p.c. wyrok prawomocny ma powage rzeczy osadzonej tylko co do tego, oo w zwiqzku z podstawe sporu stanowilo przedmiot rozstrzygniecia. Skoro zas plzedmiotem rozstrzygnieoia w sprawie, w ktorej orzekal Sed Okregowy o sygn. akt X GC 809101, byly roszozenia o naruszenia. ktore mialy miejsce w 2001 r. I Inna byla podstawa Ioh nieuwzglednienia, niz w sprawie rozpoznawanej obecnie, to brak podstaw, wbrew odmiennej opinii pozwanej, aby te zqdania objeé zarzutem res Iudioata. Z podobnyoh wzgledow nie zasluguje na uwzglednienie zarzut naruszenia Z!LI1.jZ.Q_§_Z k.c., SLLZQ u.z.n.k. I a|:t_228 System Informacji Prawns] Lex (LexT)Eega)1W12013 Stan prawny programu: 20131030 W 1 V 7 W 7 ._ ._ .„____„ . . „ , VQSK_2_11f1'|-IGKSÍ zagranicznym, to jednak nie prowadzi on działalności gospodarczej w Poisce i pomiędzy nim a pozwanym brak jest wspólnego rynku, w" konsekwencji zaś działalność pozwanego nie stanowiła zagrożenia dla interesów powoda. Z niezakwestionowanych skutecznie ustaleń Sądu Apelacyjnego wynika, że powód P. KG z siedzibą w Düsseldorfie nie prowadzi w Polsce działalności gospodarczej w rozumieniu a_r_t.2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn.: Dz, U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 z póżn. zm.). Wbrew temu co twierdzi powód za taką działalność nie może być uznane założenie w Polsce spółki z oo., w której powód jest wyłącznym udziałowcem. Bycie wspólnikiem w spółce kapitałowej nie jest prowadzeniem działalności gospodarczej. Taką działalność prowadzi wtedy nie wspólnik, lecz właśnie sama spółka. Sam fakt założenia spółki, udzielenia jej licencji oraz wspomagania jej działalności informacyjno-reklamowej w początkowym okresie nie jest uczestniczeniem w działalności gospodarczej także w rozumieniu ai;t._2 u.z.n.k. Działalność gospodarczą na terenie Polski prowadzi wtedy tylko sama spółka i ona jest niewątpliwie przedsiębiorcą w rozumieniu obu powołanych wyżej ustaw. Wspomaganie kapitałowe oraz inna pomoc dla jej działalności nie daje podstaw do uznania, że zagraniczny przedsiębiorca, będący jednoosobowym wspólnikiem polskiej spółki sam bezposrednio prowadzi na ternie Polski działalność gospodarczą lub w niej uczestniczy. Gdyby zagraniczny przedsiębiorca dostarczał do Polski swoje towary na podstawie udzielonej licencji wtedy można by uznać, że prowadzi on także sam działalność gospodarczą. Jeżeli jednak jego aktywność na polskim rynku sprowadza się tylko do wykreowania innego przedsiębiorcy, to ochrona interesów przedsiębiorcy zagranicznego jest wystarczająca, gdy chronimy przed czynami nieuczciwej konkurencji zależny od niego podmiot. Jak ustalił Sąd Apelacyjny brak jest wtedy kolizji na wspólnym rynku pomiędzy działaniami innych podmiotów a interesami zagranicznego przedsiębiorcy, gdyż on sam bezpośrednio nie prowadzi na -tym rynku działalności. Skoro powód P. KG z siedzibą W Düsseldorfie nie uczestniczy w działalności gospodarczej na terenie Polski, to brak jest podstaw do stwierdzenia, że działalność pozwanego naruszyła wskazane w skardze kasacyjnej przepisy u.z.n.k. W skardze kasacyjnej pozwana podniosła przede wszystkim zarzut nieważności postępowania. Zdaniem skarżącej doszło do naruszenia aLt._;3l9_§_2 k.p.c. w odniesieniu do powództwa o ochronę prawa do firmy, zgłoszonego na podstawie attzśltâlu _ k.c., gdyż powódki, w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym, były reprezentowane przez rzeczników patentowych. Sama pozwana przyznaje jednak, że apelacja została podpisana przez radcę prawnego prawidłowo umocowanego. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, że powódki były nienależycie reprezentowane, tylko z tego powodu, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym, powódki korzystały także z usług rzeczników patentowych, tym bardziej, że zarzut ten dotyczy tylko jednego z roszczeń zgłoszonych w pozwie, w zakresie którego nastąpiło odrzucenie pozwu. _ Pozwana zarzuciła także Sądowi Apelacyjnemu błędną ocenę zakresu zarzutu powagi rzeczy osądzonej a w konsekwencji naruszenia a.Ľt.J_9_9_§_1_pkĹ2 i at2L.3_6_i;`i k.p.c. Zarzut ten, jak i dalsze zarzuty naruszenia prawa procesowego i prawa materialnego wiążą się ze sposobem w jaki pozwana rozumie skutki naruszenia prawa ze znaku ochronnego. Pozwana przyjmuje, ze skoro naruszenie prawa do zarejestrowanego znaku towarowego nastąpiło już w 2001 r. i naruszenia takie zostały stwierdzone również w_2007 r., to mamy do czynienia z jednym w istocie deliktem, który powinien być oceniany, z punktu widzenia res iudicata oraz przedawnienia roszczeń, jednolicie. Takie rozumienie skutków naruszenia prawa do znaku towarowego jako prawa bezwzględnego prowadziłoby do obniżenia ochrony uprawnionego. Prawo wynikające z rejestracji znaku nakłada na całe otoczenie prawne obowiązek' jego nienaruszania, między innymi powstrzymania się od używania takiego znaku dla oznaczania towarów przez osoby, którym prawo to nie przysługuje. Jeżeli wbrew temu zakazowi nieuprawniony korzysta ze znaku towarowego, który stanowi wyłączne prawo innej osoby, to naruszenia tego prawa, należy oceniać biorąc pod uwagę każde naruszeni osobno. Gdyby uznać, że od pierwszego naruszenia biegnie termin przedawnienia dla każdego innego naruszenia tego prawa, to po upływie stosunkowo krótkich terminów, trzech lub pięciu lat, prawo przysługujące uprawnionemu z rejestracji znaku towarowego, byłoby pozbawione jakiejkolwiek ochrony. Innymi słowy, każdy wbrew konstrukcji tego prawa mógłby dowolnie posługiwać się znakiem towarowym, tylko z tego powodu, że od pierwszego naruszenia upłynął już termin przedawnienia Na skutek upływu przedawnienia wygasają zaś tylko roszczenia związane z tym naruszeniem, Kolejne naruszenia należy zas oceniać osobno. Tylko w ten sposób prawo z rejestracji znaku towarowego zachowuje przez cały czas swojego istnienia swój walor w postaci zakazu używania znaku towarowego przez osoby nieuprawnione. W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy, powód P. spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie, stwierdziła takie naruszenie już 2001 r. Na jej rzecz powstało wiec roszczenie o zaniechanie takiego naruszenia. Powództwo powódki, ostatecznie na skutek wyroku Sądu Najwyższego zostało oddalone, gdyż wtedy licencja udzielona powódce nie była jeszcze wpisana do Międzynarodowego Rejestru Znaków Towarowych, co nie uprawniało jej do żądania zaprzestania używania znaku przez pozwanego. W tej sytuacji prawidłowo Sąd Apelacyjny uznał, że roszczenie powódki P. spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie, dotyczące naruszenia jej prawa do znaku towarowego, odnoszące się do naruszeń jakie zostały stwierdzone w 2007 r., nie jest objęte res iudícata. Zgodnie 2 ar:t_3_6_6 k.p.c. wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osadzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Skoro zaś przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie, w której orzekał Sąd Okręgowy o sygn. akt X GC 809101, były roszczenia o naruszenia, które miały miejsce w 2001 r. i inna była podstawa ich nieuwzględnienia, niż w sprawie rozpoznawanej obecnie, to brak podstaw, wbrew odmiennej opinii pozwanej, aby te żądania objąć zarzutem res iudícata. Z podobnych względów nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia aLtJ2„Q_§_2 k.c., ar;t_2Ĺ1 u.z.n.k. i ar:t_29& System Informacji Prawnej Lex (LexŸ)mega)1Íl2O13 Stan prawny programu: 20iŠ-^l0*-30 W T V 7 *V Ż --- STRONA 6 --- _ ____ _ VCSK211111 tekst p.w.p. Pozwana uznajec, 2e bieg przedawnienia roszczefi z jakim wystepily powodki, rozpoczel sie w dacie pierwszego naruszenia dla wszystkioh kolejnych naruszefi ich prawa, wynikajecego z rejestracji znaku towarowego, wskazuje, 2e roszczenia powodek dotyczece naruszerfi tego prawa jakie mialo miejsce w 2007 r., ulegly przedawnieniu. Jeszcze raz powtorzyé nalezy, ze proponowane przez pozwanq, rozumienia poczetku biegu przedawnienia roszczefi o naruszenie praw wynikajqcego z rejestracji znaku towarowego, jest nie do pogodzenia z charakterem tego prawa jako przyslugujejcego uprawnionemu przez caly okres na jaki udzielono mu ochrony. . Nieuzasadniony jest takze zarzut neruszenia aLt._321 k.p.c. polegajecy na tym, Ze Sad Okregowy wykroczyl poza zqdanie pozwu, nakazujqc pozwanej wycofanie z obrotu towarow z klasy 18 Miedzynarodowej Klasyfikacji Towarow. Jak trafnie wskazal Sad Apelacyjny powodki dochodzily w pozwie nakazania pozwanej miedzy innymi wycofanid z obrotu materialow informacyjnych, rekiamowych i promocyjnyoh. Sad Okregowy zakazal uzywania pozwanej oznaczania towarow z klasy 25 I 35 Miedzynarodowej Klasyfikacji Towarow I Uslug z wykorzystaniem znaku towarowego "P." w postaci oznaczenia "Grupa Przedsiebiorstw P. w Hamburgu," Jednoczesnie majec na uwadze, Ze u pozwanej znajdowaly sis materialy promocyjne, reklamowe, i informacyjne w postaci miedzy innymi towarow z klasy 18 Miedzynarodowej Klasyfikacji Towarow uwzglednil roszczenie powodek. Wskazanie na towary z klasy 18 Miedzynarodowej Klasyfikacji Towarow bylo wiec nie orzekaniem ponad zedanie pozwu, ale tylko niezbednym skonkretyzowaniem roszozenia powodek. Pozwana w swojej skardze kasacyjnej zarzucila takze naruszenia mQ p.w.p. wskazujqc, ze Sad Apelacyjny blednie zastosowal ten przepis, gdyz pomiedzy oznaczeniem, chronionym na rzecz powodek "P." a oznaczeniem uzywanym przez pozwana "Grupa Przedsiebiorstw P. w Hamburgu" brak jest podobierfistwa oraz w zwiezku 2 tym brak ryzyka wprowadzenia odbiorcow w bled, co do pochodzenia towarow i tozsamosci przedsiebiorcy. Sad Apelacyjny usfali zas jednoznacznie, Ze uzywanie przezpozwane w formie znaku towarowego oznaozenia "Grupa Przedsiebiorstw P. w Hamburgu" jest na tyle podobne do znaku towarowego "P.", Ze w sposob oczywisty zachodzi tu niebezpieczefistwo wprowadzenia klientow w bled. Kiienci mogliby bowiem odniesé wrazenie, ze sklepy powodow I pozwanej naleze do tego samego przedsiebiorcy, a przynajmniej do tej sarnej sieci handlowej. Tego rodzaju ustalenia, ktore nie zostaly skutecznie podwazone, wskazuje wiec jednoznacznie na to, 2e nie mozna stwierdzié, iz mamy do czynienia z naruszeniem att._296_I.Lst_Lp|&tl u.w.p. Sad Najwyzszy, jako zwiqzany tymi ustaieniami, nie moie stwierdzié naruszenia powolanego przepisu. Co wiecej dodaé nalezy, ze ustalenia te nie budzq wqtpliwosoi, gdyz znak towarowy "P.", co do ktorego powodom przysluguje prawo ochronne, jest na tyle wyrazny I przyciegajsjcy uwage klientow, ze dodatki zawarte w oznaczeniu uzywanym przez pozwana nie przekreslaje tego FZLlC3j&)CEgO sie na pierwszy rzut oka podobiedstwa. Z podobnych wzgledow, wobeo braku skutecznego zakwestionowania ustaiefi Sedu Apelacyjnego, nie zaslugujq na uwzgiednienie zarzuty naruszenia a1:t_3, aLt._5, fi[|;._I|_Q 1 e|:t._J_8_L.LsL__1_p.IsL1.13 u.z.n.k. oraz naruszenia a|;t._“I_3_5 i LL58 u.w.p.  .   Nie jest trafny zarzut dotyczqcy, jak formuluje to pozwana, zastepczego upowaznienia powodki do pubiikacji oswiadczenia, do opublikowania ktorego sed zobowiqzal pozwana). Nie jest to upowaznienie do zastepczego wykonania swiadczenia przez dluznika, o co rzeczywiscie jak trafnie wywodzi pozwana, wierzyciel moze zwrocié sie do sqdu w osobnym pozwie, ale stosowany powszechnie w orzeczniotwie sposob blizszego oznaozenia w jaki sposob ma zostaé opublikowane oswiadczenie, do ktorego zobowiajzana zostala strona w wyroku. Pozostale zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej pozwanej wiqzq sie z przyjetym przez pozwana) rozumieniem naruszenia prawa z rejestracji znaku towarowego, jako‘ prawa, ktore ' w istocie wygasa, gdy uplywaje terminy przedawnienia Iiczone od pielwszego naruszenia tego prawa. Przyjmujqc jednak, ze uprawnionemu przysluguje prawo do ochrony liczone od kazdego naruszenta osobno, nie budzi wetpliwosci, ze skutki naruszefi jakie mialy miejsce w 2007 r. nalezy oceniaé wedlug ustawy prawo wlasnosci przemyslowej, a nie prawa 0 znakach towarowych.  Majqc na wzgledzie, Ze zarzuty podniesione w skargach kasacyjnych okazaly sie nieuzasadnione Sad Najwyiszy, na podstawie a£L3_9_&j.A k.p.c., orzekl jak w sentencji wyroku. System lnformacji Prewnejlex (Lex Omega) 4112013 Stan prawn'§’pr6”gréif|u: 20131030 1 i w , ____ 7 VCSK21“lr"i1 -tekst p.w.p. Pozwana uznając, że bieg przedawnienia roszczeń z jakim wystąpiły powódki, rozpoczął się w dacie pierwszego naruszenia dla wszystkich kolejnych naruszeń ich prawa, wynikającego z rejestracji znaku towarowego, wskazuje, że roszczenia powódek dotyczące naruszeń tego prawa jakie miało miejsce w 2007 r., uległy przedawnieniu. Jeszcze raz powtórzyć należy, że proponowane przez pozwaną, rozumienia początku biegu przedawnienia roszczeń o naruszenie praw wynikającego z rejestracji znaku towarowego, jest nie do pogodzenia z charakterem tego prawa jako przysługującego uprawnionęmu przez cały okres na jaki udzielono mu ochrony. . Nieuzasadniony jest także zarzut naruszenia aLt._321 k.p.c. polegający na tym, że Sąd Okręgowy wykroczył poza żądanie pozwu, nakazując pozwanej wycofanie z obrotu towarów z klasy 18 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów. Jak trafnie wskazał Sąd Apelacyjny powódki dochodziły W pozwie nakazania pozwanej między innymi wycofania z obrotu materiałów informacyjnych, reklamowych i promocyjnych. Sąd Okręgowy' zakazał używania pozwanej oznaczania towarów z klasy 25 í 35 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług z wykorzystaniem znaku towarowego "P." w postaci oznaczenia "Grupa Przedsiębiorstw P. w Hamburgu," Jednocześnie mając na uwadze, że u pozwanej znajdowały się materiały promocyjne, reklamowe, i informacyjne w postaci między innymi towarów z klasy 18 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów uwzględnił roszczenie powódek. Wskazanie na towary z klasy 18 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów było więc nie orzekaniem ponad żądanie pozwu, ale tylko niezbędnym skonkretyzowaniem roszczenia powódek. Pozwana w swojej skardze kasacyjnej zarzuciła takze naruszenia a_r:t_29z6_i.Lst_2_pkt_2 p.w.p. wskazując, że Sąd Apelacyjny błędnie zastosował ten przepis, gdyz pomiędzy oznaczeniem, chronionym na rzecz powódek "P." a oznaczeniem używanym przez pozwaną "Grupa Przedsiębiorstw P. w Hamburgu" brak jest podobieństwa oraz w związku z tym brak ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów i tożsamości przedsiębiorcy. Sąd Apelacyjny ustali zaś jednoznacznie, że używanie przezpozwaną w formie znaku towarowego oznaczenia "Grupa Przedsiębiorstw P. w Hamburgu" jest na tyle podobne do znaku towarowego "P.", że w sposób oczywisty zachodzi tu niebezpieczeństwo wprowadzenia klientów w błąd. Klienci mogliby bowiem odnieść wrażenie, że skiepy powodów l pozwanej należą do tego samego przedsiębiorcy, a przynajmniej do tej samej sieci handlowej. Tego rodzaju ustalenia, które nie zostały skutecznie podważone, wskazują wiec jednoznacznie na to, że nie można stwierdzić, iż mamy do czynienia z naruszeniem att._2Et6_ustzLpktJł u.w.p. Sąd Najwyższy, jako związany tymi ustaleniami, nie może stwierdzić naruszenia powołanego przepisu. Co więcej dodać należy, ze ustalenia te nie budzą wątpliwości, gdyz znak towarowy "P.", co do którego powodom przysługuje prawo ochronne, jest na tyle wyraźny i przyciągający uwagę klientów, ze dodatki zawarte w oznaczeniu używanym przez pozwaną nie przekreślają tego rzucającego się na pierwszy rzut oka podobieństwa. Z podobnych względów, wobec' braku skutecznego zakwestionowania ustaleń Sądu Apelacyjnego, nie zasługują na uwzględnienie zarzuty naruszenia alżtzā, aLt._5, alitzlíl i a|:t._J_8_L.LsL__1_p„kt_1„z& u.z.n.k. oraz naruszenia a|1t._“|_3_5 i 153 u.w.p. - . - - Nie jest trafny zarzut dotyczący, jak formułuje to pozwana, zastępczego upoważnienia powódki do publikacji oświadczenia, do opublikowania którego sąd zobowiązał pozwaną. Nie jest to upoważnienie do zastępczego wykonania świadczenia przez dłużnika, o co rzeczywiście jak trafnie wywodzi pozwana, wierzyciel może zwrócić się do sądu w osobnym pozwie, ale stosowany powszechnie w orzecznictwie sposób bliższego oznaczenia w jaki sposób ma zostać opublikowane oświadczenie, do którego zobowiązana została strona w wyroku. Pozostałe zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej pozwanej wiążą się z przyjętym przez pozwaną rozumieniem naruszenia prawa z rejestracji znaku towarowego, jako prawa, które ` w istocie wygasa, gdy upływają terminy przedawnienia liczone od pierwszego naruszenia tego prawa. Przyjmując jednak, że uprawnionemu przysługuje prawo do ochrony liczone od każdego naruszenia osobno, nie budzi wątpliwości, że skutki naruszeń jakie mialy miejsce w 2007 r. naieży oceniać według ustawy prawo własności przemysłowej, a nie prawa o znakach towarowych. - Mając na względzie, że zarzuty podniesione w skargach kasacyjnych okazały się nieuzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie aLt_3_9_řf.A k.p.c., orzekł jak w sentencji wyroku. System Informacji PrawnejĹex (Lex Omega) 41ƒ2013 Stan prawnyřprdgrámu: 2013-10-30 Ź ý Ń