Postanowienie vlll C 1468/09 I. oddala apelacje

--- STRONA 1 --- , SKIEJ M WY MIENIU RZECZYPOSPOLITE Dnia 10 lutego 201 W I Sad Apelacyjny w Warszawie VI Wydziai Cywilny w sk+adzie: Przewodniczqcy  Sq.dzia SA Ksenia Sobolewska — Filcek Sqdzia SA Urszula Wiercifiska Segcizia SA Malgorzata Kuracka (spr.) Protokolant st. sekr. sad. Julia Gotéwka po rozpoznaniu W dniu 10 lutego 2011 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powédztwa M. G. ' _ przeciwko Skarbowi Pafistwa  Dyrektorowi Aresztu Sledczego W., Skarbowi Pafistwa  Dyrektorowi Aresztu Sledczego W. i Skarbowi Pafistwa  Dyrektorowi Aresztu Sledczego W. 0 zap+atg na skutek apelacji powoda _ od wyroku Sqdu Okregowego w Warszawie z dnié 26 kwietnia 2010 r. sygn. aktvlll C 1468/09 I. oddala apelacje; ll. zasadza od M. G. na rzecz Prokuratorii Generainej Skarbu Pafistwa kwotg 2.700 (dwa tysiqce siedemset) 2': tytulem zwrotu kosztéw zastepstwa procesowego za drugq instancjg. ' Sygn. akt VIA Ca 957710 R O K J POL 1 r. ,- SKIEJ M wY MIENIU RZECZYPOSPOLITE Dnia 10 lutego 201 W I Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA Ksenia Sobolewska - Filcek Sędzia SA Urszula Wiercińska Sędzia SA Małgorzata Kuracka (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Julia Gotówka po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2011 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa M. G. " _ przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Aresztu Śledczego W., Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Aresztu Śledczego W. i Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Aresztu Śledczego W. o zapłatę na skutek apelacji powoda _ od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2010 r. sygn. aktlli C 1468/09 I. oddala apelację; II. zasądza od M. G. na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu -kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję. ' Sygn. akt VIA Ca 957710 R 0 K J POL 1 r. --- STRONA 2 --- 2 VI ACa 957/10 Uzasadnienie Powéci M. G. Wnosik 0 zasa,dzenie od Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Dyrektora Aresztu Sledczego W., Dyrektora Aresztu $ledczeg0 W., Dyrektora Aresztu Qledczego W. kwoty lqcznie 140 000 zl tytulem zadoééuczynienia W zwiqzku z pobytem W powyzszych zaldadach. A Pozwany Skarb Pafistwa wniésl 0 oddalenie powédztwa. Wyrokiem 2 dnia 26 kwietnia 2010 r. Sqd Okrqgowy W Warszawie oddalil powédztwo. R0zstrzygni&;cie Sqdu zapadlo na podstawie nastqpujqcych ustalefi i rozwazafi. Ppnwéd dziewi¢cio1crotnie ‘byl osadzany W pozWanych zakladach W Iatach od 2001 r. do 2009 r. W zakladach tych przcbywai W celach, ktérych p0Wi<§rzch11ia 2 rcguiy byla nmiej sza anizeii ta. jaka jest p1zewidziana W normach dla tego typu pomieszczefi, przy uwzglqdlfieniu liczby oséb W nich przebywajqcych. Czr.psto ceie byly nieodnowione. Na écianach W niektérych nfiejscach znajdowal siq ,,grzyb" i élady zawilgocenia. Przeprowadzane remonty nie byly skuteczne. Przebywanie W celi nie byio dla powoda przyjemne poniewai uwaizal, it cela nie jest Wlaéciwie wietrzona; panowal W niej zaduch, a zimq cele byhr niedogrzane. Ciepla Woda byla tylko raz W tygodniu. Powéd sig przeziqbiah poniewai my} six; W zimnej Wodzie, gdy W celi bylo otwarte okno. Powéd W zakladzie karnym przeszedl kuracjq odwykowq, W zwiqzku z przyjmowaniem narkotykéw. W zakladzie karnym podjql nauke; W szkole érednicj, ale z jej kontynuowania zrezygnowak dlatego, Ze uwaiah i2 Wspékosadzeni mu dokuczali. Odbywajqc karq pozbawienia Wolnoéci nie pracowal ze wzglqdu na stan zdrowia ( jest chory na padaczkg). Powéd jest leczony przez lekarzy Wiegziennych, ale uwaia, Ze leczenie to jest nieskuteczne. Z powodu stanu zdrowia nie moie _pracoWaé. Sicdzi i czyta. ksiqzki. Mime, iz ma prawo do kézka usytuowanego na dole ze Wzglgdu ria s_ta.n zdrowia, nigdy sis; o to nie upominai, gdyz jak twierdzi, nie chcial zadrazniefi ze wspélosadzonymi. Powéd nie zgiaszal na piémie do swoich przehzonych skarg na zie warunki. Powyzszych ustalefi Sqd I instancji dokoflal na podstawie zeznafi powoda przesiuchanego W charakterze strony oraz dokumentéw przedstawicniych przez strona; pozwanq. Rozwazajqc roszczenie powoda W plaszczyinie art. 24 § 1 kc W ZW. art 448 kc Sqd Okrcggowy doszedi do wniosku, it chociaz Warunki W jakich powéd przebywai, przede Wszystkim zaé przelufinienie, naruszaly jego dobra osobiste W.pOS’[E1Ci godnoéci i ,.. 1.. 2 VI ACa 957/10 Uzasadnienie Powód M. G. wnosił o zasądzenie od Skarbu Państwa reprezentowanego przez Dyrektora Aresztu Śledczego W., Dyrektora Aresztu Śledczego W., Dyrektora Aresztu Śledczego W. kwoty łącznie 140 000 zł tytułem zadośćuczynienia w związku z pobytem w powyższych zakładach. A Pozwany Skarb Państwa wniósł 0 oddalenie powództwa. Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił powództwo. Rozstrzygnięcie Sądu zapadło na podstawie następujących ustaleń i rozważań. Powód dziewięciokrotnie był osadzany W pozwanych zakładach w latach od 2001 r. do 2009 r. W zakładach tych przebywał w celach, których powierzchnia z reguły była mniej sza aniżeli ta jaka jest przewidziana w normach dla tego typu pomieszczeń, przy uwzględnieniu liczby osób W nich przebywających. Często cele były nieodnowione. Na ścianach W niektórych miejscach znajdował się „grzyb” i ślady zawilgocenia. Przeprowadzane remonty nie były skuteczne. Przebywanie w celi nie było dla powoda przyjemne ponieważ uważał, iż cela nie jest właściwie wietrzona; panował w niej zaduch, a zimą cele były niedogrzane. Ciepła woda była tylko raz w tygodniu. Powód się przeziębiał, ponieważ mył się w zimnej wodzie, gdy w celi było otwarte okno. Powód w zakładzie karnym przeszedł kurację odwykową, w związku z przyjmowaniem narkotyków. W zakładzie karnym podjął naukę w szkole średniej, ale z jej kontynuowania zrezygnował dlatego, że uważał, iż współosadzeni mu dokuczali. Odbywając karę pozbawienia wolności nie pracował ze wzgledu na stan zdrowia ( jest chory na padaczkę). Powód jest leczony przez lekarzy więziennych, ale uważa, że leczenie to jest nieskuteczne. Z powodu stanu zdrowia nie może pracować. Siedzi i czyta ksiazki. Mimo, iż ma prawo do łóżka usytuowanego na dole ze wzgledu na stan zdrowia, nigdy się o to nie upominał, gdyż jak twierdzi, nie chciał zadrażnień ze współosadzonymi. Powód nie zgłaszał na piśmie do swoich przełożonych skarg na złe warunki. Powyzszych ustaleń Sąd I instancji dokonał na podstawie zeznań powoda przesłuchanego w charakterze strony oraz dokumentów przedstawionych przez strone pozwaną. Rozważajac roszczenie powoda W płaszczyźnie art. 24 § 1 kc w zw. art 448 kc Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, iż chociaż warunki w jakich powód przebywał, przede wszystkim zaś przeludníenie, naruszały jego dobra osobiste w postaci godności i ,.. ¬.. --- STRONA 3 --- 3 prawa do prywatnoéci to brak jest przede Wszystkim bezprawnoéci dzialania p0 stronie pozwanej. Sa,d podkreélil, iz pOW0d odbywajqc karq pozbawienia. Wolnoéci powinien liczyé sic; z ograniczeniami i dolegliwoéciami, jakie ona za sobq niesie. Warunki ‘£6 ulegajq stopniowej poprawie. W przypadku przekroczonej iloéci osadzonych W stosunku do iloéci miejsc Dyrektor Aresztu $ledczeg0 wydawai zarzqdzenie zezwalajqce, aby W sytuacjaoh szczegélnie uzasadnionych umieszczaé osadzonych W celach 0 powierzchni rnniej szej niz 3 m2 na osobq. We wszystkich zakladach byiy przeproWadzane okresowe kontroie celem uniknigcia nieprawidlowoéci. Zarzut powoda dotyczgcy niew1a§ciWeg0 traktowania nie zostal poparty wiaéciwymi dowodami. Cierpienia powoda pozostajqce W zwlqzku z pobytem 2 zakiadzie karnym nie Wykraczaly poza niezbqdne dolegliwoéci, ktére sq nieuni1<ni0nym elementem cierpienia wpisanego W kart; pozbawienia Wohioéci. Nie zostalo Wykazane, aby dzialaniom podejmowanym wzglqsdem powoda, przez organy postqpowania. Wykonawczego, towarzyszyl zamiar ponizenia go ba,d2 upokorzenia. Sqd Wskazali réwniez, i2 skarzqcy nie Wykazal Winy funkcjonariuszy. Ponadto Sqd I instancji podniésl, i2 przyznanie powodowi zadoééuczynienia pieniqznego naruszaloby elementame zasady WSp0i2yCi9. spoiecznego i sprawiedliwoéci spolecznej. Powéd naruszajqc porzqdek prawny Winien mieé éwiadomoéé, Ze zostanie mu Wymierzona kara, ktérq z uwagi na fakt przeludnienia bqdzie odbywal W takich warunkach. Waz'u11ki te sukcesyvmie ulegaja, W Polsce poprawie. Nie rnoze sin; jednak spotkaé z aprobatq spolecznq przyznanie zadoééuczynienia osobie odbywajqcej karq pozbawienia wolnoéci W Warunkach odbiegajgcych 0d tych norm, jeieli ich zapewnienie byio niewykonalne W aktualnej sytuacji ekonomicznej kraju, atym samym zakladéw penitencjamych. Apelacjq od powyiszego Wytoku zloty} powéd. Zaskariyl on Wyrok W caloéci, Wnoszzgc 0_ jego zmianq i zasqdzenie iqdanej kwoty 140 000 Z1. Z jej treéci Wynika, i2 skarzqdy zarzuca naruszenie art. 110 § 2 kkw, 40 Konstytucji i art. 3 Konwcncji 0 Ochronie Praw Czlowieka i Podstawowych Wolnoéci, poprzez przyj¢cie, i2 Warunki W jakich przebywai nie byly ponizajqce i nieludzkie i naruszenie art. 24 § lkc W zw. z a1't.448 kc poprzez jego niewlaéciwe zastosowanie, poprzez przyj¢cie, Ze zachowanie pozwanego nie bylo bezprawne. ~ Said Apelacyjny ustalii‘ i zwazyi co nastgpujc. Ustalenia Sqdu I instancji co do pobytéw i Warunkéw panujqcych W zakladach kamych, W ktérych powéd przcbywal sq prawidiowe, sa, one zgodne zresztq generalnie z 3 prawa do prywatności to brak jest przede wszystkim bezprawności działania po stronie pozwanej. Sąd podkreślił, iż powód odbywając karę pozbawienia wolności powinien liczyć się z ograniczeniami i dolegliwościami, jakie ona za sobą niesie. Warunki te ulegają stopniowej poprawie. W przypadku przekroczonej ilości osadzonych w stosunku do ilości miejsc Dyrektor Aresztu Śledczego wydawał zarządzenie zezwalające, aby w sytuacjach szczególnie uzasadnionych umieszczać osadzonych w celach o powierzchni mniej szej niż 3 m2 na osobę. We wszystkich zakładach były przeprowadzane okresowe kontrole celem uniknięcia nieprawidłowości. Zarzut powoda dotyczący niewłaściwego traktowania nie został poparty właściwymi dowodami. Cierpienia powoda pozostające w związku z pobytem z zakładzie karnym nie wykraczały poza niezbędne dolegliwości, które są nieuniknionym elementem cierpienia wpisanego W karę pozbawienia wolności. Nie zostało wykazane, aby działaniom podejmowanym względem powoda, przez organy postępowania wykonawczego, towarzyszył zamiar poniżenia go bądż upokorzenia. Sąd wskazał również, iż skarżący nie wykazał winy funkcjonariuszy. Ponadto Sąd I instancji podniósł, iż przyznanie powodowi zadośćuczynienia pieniężnego naruszałoby elementarne zasady współżycia społecznego i sprawiedliwości społecznej. Powód naruszając porządek prawny winien mieć świadomość, że zostanie mu wymierzona kara, którą z uwagi na fakt przeludnienia będzie odbywał w takich warunkach. Warunki te sukcesywnie ulegają w Polsce poprawie. Nie może się jednak spotkać z aprobatą społeczną przyznanie zadośćuczynienia osobie odbywającej karę pozbawienia wolności W warunkach odbiegających od tych norm, jeżeli ich zapewnienie było niewykonalne w aktualnej sytuacji ekonomicznej kraju, atym samym zakładów penitencjarnych. Apelację od powyższego wyroku złożył powód. Z-askarżył on wyrok w całości, wnosząc o_ jego zmianę i zasądzenie żądanej kwoty 140 000 zł. Z jej treści wynika, iż skarżący zarzuca naruszenie art. 110 § 2 kkw, 40 Konstytucji i art. 3 Konwencji 0 Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, poprzez przyjęcie, iż warunki w jakich przebywał nie były poniżające i níeludzkie i naruszenie art. 24 § lkc W zw. z art.448 kc poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, poprzez przyjęcie, że zachowanie pozwanego nie było bezprawne. ~ Sąd Apelacyjny ustalił i zważył co następuje. Ustalenia Sądu I instancji co do pobytów i warunków panujących w zakładach karnych, w których powód przebywał są prawidłowe, są one zgodne zresztą generalnie z --- STRONA 4 --- 4 twierdzeniami skarzqcego, sporna jest jedynie ich ocena W plaszczyinie prawnej. Skarzqcy wykazal rowniez, ii naruszeniu jego dobr osobistych W postaei godnosei i prawa do prywatnoéci towarzyszyly cierpienia psychiczne. Ustalenia te Sod Apelacyjny przyjmuje za wiasne. Skarzqcy ma racje, i2 niewqtpliwie doszko ze strony pozwanego do namszenia W stosunku do jego osoby normy powierzchniowej 2 art. 110 § 2 kkw I co wynika ju2 z tresei dokumentow dolqczonych do odpowiedzi na pozew/, przy czym istotnie art.248 kkw zostal uznany za niezgodny 24 Konstytucjz; moca, Wyroku Trybuhaku Konstytucyjnego z dnia 26 maja 2008 r., sygn .akt SK 25/07. Jednakze rnoca, pkt. Htego Wyroku utraeil on dopiero moo obowiqzujapa, z dniem 6 grudnia 2009 r./ z ta, data, zostat tez uchylony moca, art.1 pkt.3 ustawy z dnia 9 paidziemika 2009 r./’ DU 09.190.1475/. W zwiqzku z tym dzialania Wzgledem powoda, dotyczqce umieszczania go W eeli o za malym metrazu, podejmowane przed tq datq nie moga, bye uznane jako bezprawne tylko 2 tej przyczyny, Ze przepis art. 248 kkw zostal uchylony. Dyrektorzy zakladow karnyeh , W ktorych powod przebywai z mozliwosci , jakq przepis ten otwieral, korzystali. Czyniii talc vwylqcznie 2 uwagi na panujqce przeludnienie, przy czym jak Wiadomo, zaden przepis nie dawal im prawa odmowy przyjeeia Wieinia z powodu przekroczenia norm powierzchniowych. Natomiast, zdaniem Ss,du Apelacyjnego, zasadna .jest ocena dokonana przez Sod I instancji, ii Wamnki jakie panoWaIy W celach nie byty bardzo dobre, nie rnniej jednak nie mozna uznaé, aby powod by} traktowany W sposob nieludzki bqdi poniiajqcy, ani aby doszio wzgledem niego do dzialzui okreslanych mianem tortur. Sod Apelacyjny podziela argumentacje Sqdu I instancji W tym zakresie , jej powtarzanie jest zatem zbedne. W tym miejscu nalezy podkreslié, i2 Zadnego dziaiania ezy zaniechania strony pozwanej nie mozna uznaé, jako zmierzajqcego do depreejonowania. osoby powoda, zaszczepiania W nim poczucia strachu, nizszoéci czy godzenia sie na jego dotkliwe cierpienia. Natomiast przeludnienie zakladow karnych, jak sie Wielokrotnie podkreéla, jest wypadkowq zaszloéci‘ pozostalych po dawnym systernie, skutkow transformaoji ustrojowej oraz trudnej sytuacji finansowej pafistwa, zwiqzanej z niewystarczajqcq iloscia, srodkow budzetowych. Jednakze dolegliwoéci te nalezy oceniaé proporcjonainie do sytuacji W innych niedofinansowanych resortach, jak. np. szkolnictwie / likwidacja. szkoi, problem niedoiywienia dzieci, brak pieniedzy na doplaty do posiikow szkolnyoh X, ezy shlzbie zdrowia, ktorej powszechnie znanymi dolegliwosciami jest brak miejsea W szpitalach, przeiudnione sale, urggajqce godnosci przebywanie przez ,_ 4 twierdzeniami skarżącego, spoma jest jedynie ich ocena w płaszczyźnie prawnej. Skarżący wykazał również, iż naruszeniu jego dóbr osobistych w postaci godności i prawa do prywatności towarzyszyły cierpienia psychiczne. Ustalenia te Sąd Apelacyjny przyjmuje za własne. Skarżący ma rację, iż niewątpliwie doszło ze strony pozwanego do naruszenia W stosunku do jego osoby nomty powierzchniowej z art. 110 § 2 kkw I co wynika już z treści dokumentów dołączonych do odpowiedzi na pozew/, przy czym istotnie art.248 kkw został uznany za niezgodny zł Konstytucją mocą wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 maja 2008 r., sygn .akt SK 25/07. Jednakże mocą pkt. II" tego wyroku utracił on dopiero moc obowiązującą z dniem 6 grudnia 2009 r./ z tą datą został też uchylony mocą art.1 pkt.3 ustawy z dnia 9 października 2009 r./ DU 09.190.1475f. W związku z tym działania względem powoda, dotyczące umieszczania go w celi o za małym metrażu, podejmowane przed tą datą nie mogą być uznane jako bezprawne tylko z tej przyczyny, że przepis art. 248 kkw został uchylony. Dyrektorzy zakładów karnych , w których powód przebywał z możliwości , jaką przepis ten otwierał, korzystali. Czynili tak wyłącznie z uwagi na panujące przeludnienie, przy czym jak wiadomo, żaden przepis nie dawał im prawa odmowy przyjęcia więżnia z powodu przekroczenia norm powierzchniowych. Natomiast, zdaniem Sądu Apelacyjnego, zasadna _jest ocena dokonana przez Sąd I instancji, iż warunki jakie panowały w celach nie były bardzo dobre, nie rnniej jednak nie można uznać, aby powód był traktowany w sposób nieludzki bądż poniżający, ani aby doszło względem niego do działań określanych mianem tortur. Sąd Apelacyjny podziela argumentację Sądu I instancji w tym zakresie , jej powtarzanie jest zatem zbędne. W tym miejscu należy podkreślić, iż żadnego działania czy zaniechania strony pozwanej nie można uznać, jako zmierzającego do deprecjonowania osoby powoda, zaszczepiania w nim poczucia strachu, niższości czy godzenia się na jego dotkliwe cierpienia. Natomiast przeludnienie zakładów karnych, jak się wielokrotnie podkreśla, jest wypadkową zaszłości' pozostałych po dawnym systemie, skutków transformacji ustrojowej oraz trudnej sytuacji finansowej państwa, związanej z niewystarczająeą ilością środków budżetowych. Jednakże dolegliwości te należy oceniać proporcjonalnie do sytuacji winnych niedofinansowanych resortach, jak. np. szkolnictwie / likwidacja szkół, problem niedożywienia dzieci, brak pieniędzy na dopłaty do posiłków szkolnych X, czy służbie zdrowia, której powszechnie znanymi dolegliwościarni jest brak miejsca w szpitalach, przeludnione sale, urągające godności przebywanie przez ,_ --- STRONA 5 --- 5 pacjentow W ciezkim stanie na korytarzach, zamiast W stosownych pomieszczeniach, czy W ogole brak érodkow na niektore zabiegi. Wszystkie te obszaty Winny bye Iepiej dofinansowane, nie mniej jednak nie moizna porownywaé Warunkow polskiego Wieziennictwa do Warunkow bogatych krajow europejskich, tracqc Z pola Widzenia ogolny poziom biedy W kraju , przez pryzmat ktorego nalezy rowniez oceniaé Warunki W jakich przebywal powod. Naleiy przy tym zauwazyc, iZ z Iicznych protokolow Wizytacji aresztow, W ktorych przebywal wynika, i2 generalnie ich funkcjonowanie nalezy ocenic pozytywnie, podstawowe Wymogi co do Warunkow zostaly speinione, skazani mieii zapewnionq nie tylko opieke lekarskg, ale mogli korzystaé Z zajeé sportowych, rozrywek intelektualnych: telewizji, prasy / powod przyznal, Ze duzo czyta, zaé dostep do biblioteki na Sluzewcu okreélil jako Wspaniaiyk 3161’, mieli rowniez zaspokajane potrzeby religijne. Okolicznoécia, potwierdzajqcq, i2 Warunki nie byiy na tyle dotldiwe, aby powodowaé dolegliwoéci ponad miare, jest fakt, i2 powod nie ziozyi ani jednej skargi na funlccjonowanie czy jakikolwiek aspekt dziatalnosci ktoregokolwiek Z zakiadow, W ktotych przebywai. W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjecia, by W sytuacji powoda doszto do naruszenia art. 40 Konstytucji bqdi tym samyrn art. 3 Konwencji o Ochronie Praw Cztowieka. i Podstawowych Wolnosci z dnia 4 Iistopada 1950 r. Dziaianie pozwanego nie bylo zatem bezprawne, zas poziom cierpiefi powoda by} Zwiqzany, jak to zasadnie ocenii Said I instancji , ze specyfikq kary pozbawienia Wolnosci jako takiej, ktora z istoty rzeczy powoduje okreslone dolegliwoéci psychiczne i niedogodnosci. W tej sytuacji zasadnie Said przyjql, iZ brak jest podstawowej przeslanki skutkujqcej przy spelnieniu dalszej W postaci Winy, mozliwoscizi zasqdzenia zadoséuczynienia pienieznego . Nalezy rowniez Wskazaé, iz tejze winy ze strony pozwanej powod nie udowodnii. Naiezy rowniez przypomnieé, ii nawet spelnienie tychrze przeslanek W konkretnej sytuacji nie oznacza obowiqzku zasqdzenia zadoséuczynienia, jest ono bowiern rowniei zaiezne od caloksztahu okolicznoéci sprawy. Bezprzedmiotowe jest W tej sytuacji ocenianie roszczenia powoda W plaszczyinie art. 5 kc, skoro mu ono nie przysiuguje, choc teoretycznie rzecz rozwaiajap, naleizy podzielié zapatrywania Sa,du I instancji Wt}/1T1 zakresie. W zwiqzku z powyzszym uznajqc apelacje powoda jako bezzasadnq, Said Apelacyjny na podstawie art.385 kpc, 0rzek1_ jak na Wstepie. Postanowienie 0 kosztach uzasadniatreéc art. 108§1 kpc Wzw. z art. 98§ 1 i3 kpc. Zazgodnoéézoryginaf st. lHSF'§}<T0R _ W »‘:“t*t‘;FsJ:a co3 5 pacjentów w ciężkim stanie na korytarzach, zamiast W stosownych pomieszczeniach, czy w ogóle brak środków na niektóre zabiegi. Wszystkie te obszary winny być lepiej dofinansowane, nie mniej jednak nie można porównywać warunków polskiego więziennictwa do warunków bogatych krajów europejskich, tracąc z pola widzenia ogólny poziom biedy w kraju , przez pryzmat którego należy również oceniać wa1'unki w jakich przebywał powód. Należy przy tym zauważyć, iż z licznych protokołów wizytacji aresztćw, w których przebywał wynika, iż generalnie ich funkcjonowanie nalezy ocenić pozytywnie, podstawowe wymogi co do warunków zostały spełnione, skazani mieli zapewnioną nie tylko opiekę lekarską, ale mogli korzystać z zajęć sportowych, rozrywek intelektualnych: telewizji, prasy / powód przyznał, że dużo czyta, zaś dostęp do biblioteki na Służewcu określił jako wspaniały-k 316/, mieli również zaspokajane potrzeby religijne. Okolicznością potwierdzającą, iż warunki nie były na tyle dotkliwe, aby powodować dolegliwości ponad miarę, jest fakt, iż powód nie złożył ani jednej skargi na funkcjonowanie czy jakikolwiek aspekt działalności któregokolwiek z zakładów, w których przebywał. W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjęcia, by w sytuacji powoda doszło do naruszenia art. 40 Konstytucji bądż tym samym art. 3 Konwencji 0 Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1959 r. Działanie pozwanego nie było zatem bezprawne, zaś poziom cierpień powoda był związany, jak to -zasadnie ocenił Sąd I instancji , ze specyfiką kary pozbawienia wolności jako takiej, która z istoty rzeczy powoduje określone dolegliwości psychiczne i niedogodności. W tej sytuacji zasadnie Sąd przyjął, iż brak jest podstawowej przesłanki skutkującej przy spełnieniu dalszej w postaci winy, możliwością zasądzenia zadośćuczynienia pieniężnego _ Należy również wskazać, iż tejże winy ze strony pozwanej powód nie udowodnił. Należy również przypomnieć, iż nawet spełnienie tychże przesłanek W konkretnej sytuacji nie oznacza obowiązku zasądzenia zadośćuczynienia, jest ono bowiem również zależne od całokształtu okoliczności sprawy. Bezprzedmiotowe jest W tej sytuacji ocenianie roszczenia powoda W płaszczyźnie art. 5 kc, skoro mu ono nie przysługuje, choć teoretycznie rzecz rozważając, należy podzielić zapatrywania Sądu I instancji wtym zakresie. W związku z powyższym uznając apelację powoda jako bezzasadną, Sąd Apelacyjny na podstawie art.3 85 kpc, orzekł jak na wstępie. Postanowienie 0 kosztach uzasadnia treść art. l08§1 kpc wzw. z art. 98§ 1 i 3 kpc. Zazgodnośćzorygínal 8t.1r`.:8.ßę.1<Tos _ W »':`i'›';jiaJ‹a ce3