Wyrok VlACa 1375/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 maja 2013 1

--- STRONA 1 --- .I' Sygn. akt VlACa 1375/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 maja 2013 1" Segd Apelacyjny w Warszawie VI Wydziafi Cywilny w skladziez Przewodniczzgcy  Sgdzia. SA _~ Aldona Wapifiska Sqdzia SA — Regina Owczarek  Iqdrasik [spr.] Sqdzia SA — Agata Zajqc Protokolant: sekr. sqdowy Beata Pelikafiska po rozpoznaniu W dniu 7 maja 2013 r. W Warszawie na. rozprawie sprawy z powédztwa K. Ch. przeciwko Skarbowi Pafistwa  Dyrektorowi Aresztu Sledczego W. 0 zadoééuczynienie na skutek apelacji powoda od wyroku Sqdu Okregowego w Warszawie z dnia 23 iipca 2012 r. sygn. akt Ill C 638/11 I oddala apelacje; _ II nie obciqia powoda obowiqzkiem zwrotu na rzecz pozwanego kosztéw procesu zadrugq instancje. A ." Sygn. akt VlACa 1375/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 maja 2013 r Sąd Apelacyjny W Warszawie VI Wydział Cywilny W składzie: Przewodniczący - Sędzia SA _~ Aldona Wapińska Sędzia SA - Regina Owczarek -]ędrasi1<[spr.] Sędzia SA - Agata Zając Protokolant: sekr. sądowy Beata Pelikańska po rozpoznaniu W dniu 7 maja 2013 r. W Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa K. Ch. przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Aresztu Śledczego W. o zadośćuczynienie na skutek apeiacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 23 iipca 2012 r. sygn. akt III C 638/11 I oddala apelację; _ II nie obciąża powoda obowiązkiem zwrotu na rzecz pozwanego kosztów procesu zadrugą instancję. › --- STRONA 2 --- 2 Sygn. akt VIA Ca 1375/ 12 ' UZASADNIENIE " __ W pozwie Z dnia 14 marca 2011r. skierowanym przeciwko Skarbowi Pafistwa — Dyrektorowi Aresztu §ledczego W. powod K. Ch. wniés1 0 zasqdzenie na jego rzecz kwoty 375.000 zi tytukem zadoééuczynienia za krzywdq wynildq 2 naruszenia jego dobr osobistych W nastegpstwie osadzenia powoda od 20 lipca 199812 W celach, ktérych powierzclmia nie speiniaia norm rnetrazowych przypadaj qcych na skazanego. " Pozwany wniosl 0 oddalenie powédztwa, podnoszqc, Ze powod nie przedstawii Zadnych okolicznoéci faktycznych dni dowodow na poparcie swego Zqdania. Ponadto pozwany zg%osi1_ zarzut przedawnienia roszozefl dotyczqcych okresow sprzed 14 marca 2008r. Wyrokiem z dnia 23 lipca 2012r., sygnd akt III C 638 / 11 Sqd Okreggowy W Warszawie oddali1 powodztwo, przyjmujqc za podstawo rozstrzygnigcia nastopuj ape ustalenia. ' Powod przebywa1 w Areszcie $1edczym W. piociokrotnie, a mianowioie : od 14 lipca 1998r. do 31 majq 2000r., od 7 Iutego 2001r. do 23 maja 2001r.,'od 26 stycznia 20041‘. do 4 lutego 2004r.,od 4 listopada 2009r. do 13 1ist0pada.'2009r. oraz od 19 lipoa 20101". do 20 stycznia 2011r. Sa,d Okrqgowy ustalil, W jakich oelach powod odbywai karo pozbawienia wolnoéci, jaka byia powierzchnia tych eel oraz ile osob byI0 osadzonych W celach. Na tej podstawie Sa,d I instancji stwierdzil, Ze w Areszcie Sledczym W. w okresie od 4 listopada 2009r. do 13 listopada 2009r. oraz od 19 Iistopada 2010r. do 20 stycznia 2011r. , ozyli w czqsie kiedy powod odbywal W tym Areszcie kare; pozbawienia wolnoéci nie Wystqzpowaflo przeludnienie W celach. " _ O Wystopujqcym przeludnieniu W pozostzdych okresach Dyrektor Aresztu §1edozego W. inf0rmowa1 Segdziego Penitencj arnego. ' 2 Sygn. akt VIA Ca 1375 / 12 ' UZASADNIENIE ' __ W pozwie z dnia 14 marca 2011r. skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Aresztu Śledczego W. powód K. Ch. wniósł o zasądzenie na jego rzecz kwoty 375.000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę .wynikłą z naruszenia jego dóbr osobistych W następstwie osadzenia powoda od 20 lipca 1998r. W celach, których powierzchnia nie spełniała norm metrażowych przypadających na skazanego. ° Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc, ze powód nie przedstawił zadnych okoliczności faktycznych ani dowodów na poparcie swego zadania. Ponadto pozwany zgłosił zarzut przedawnienia roszczeń dotyczacych okresów sprzed 14 marca 2008r. Wyrokiem z dnia 23 lipca 2012r., sygn.. akt III C 638 / _11 Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił powództwo, przyjmując za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia. ` Powód przebywał w Areszcie Śledczym W. pięciokrotnie, a mianowicie : od 14 lipca 1998r. do 31 maja 2000r., od 7 lutego 2001r. do 23 maja 2001r.,`od 26 stycznia 2004r. do 4 lutego 2004r.,od 4 listopada 2009r. do 13 listopada '2009r. oraz od 19 lipca 2010r. do 20 stycznia 2011r. Sad Okręgowy ustalił, w jakich celach powód odbywał karę pozbawienia wolności, jaka była powierzchnia tych cel oraz ile osób było osadzonych W celach. Na tej podstawie Sąd I instancji stwierdził, że W Areszcie Śledczym W. W okresie od 4 listopada 2009r. do 13 listopada 2009r. oraz od 19 listopada 2010r. do 20 stycznia 2011r. , czyli w czasie kiedy powód odbywał w tym Areszcie karę pozbawienia wolności nie występowało przeludnienie W celach. " _ O występującym przeludnieniu w pozostałych okresach Dyrektor Aresztu Śledczego W. informował Sędziego Penitencj arnego. ` --- STRONA 3 --- I 3 Cele mieszkalne W Areszcie filedczym W. byIy Wyposazone W sprzegt zgodny z przepisami rozporzqdzenia Ministra. Sprawiedliwoéci z dnia 17 paidziernika 20031: W sprawie Warunkow bytowych osob osadzonych W zakiadach karnych i aresztach éledczych / Dz. U. 2003.186.1820/ . Cele byiy oéwietlone zgodnie z normami olcreélonymi W rozporzqdzeniu Ministra Infrast.ruktury 2 dnia 12 kwietnia 2002r. W sprawie Warunkow technicznych jakim powinny odpowiadaé budynki techniczne i ich usytuowanie '/ Dz. U.2002.'/5.690 ze zm./. _ Na. oddzialach, W ktorych powod odbywai karo okna W celach byly z PCV lub drewniane W stanie ogolnym doblym. W celaoh Aresztu byia utrzymywana temperatura stosowana do pory roku. Osadzonym Wydawane sq raz W miesiqcu érodki do utrzymania porzqdlql oraz Wiaéciwej higieny W celach mieszkalnych. Co roku przeprowadzana jest kontrola wentylacji Wykonywana przez uprawniong finno kominiarskq. W razie potrzeby przeprowadzane sq W celach okresowe remonty . W kazdej celi osadzoni mieli biezqcy dostop do cieplej Wody. Kqciki sanitarne W kazdej oeli oddzielone sa, od reszty celi. Raz W tygodniu katdemu z osadzonych przyslugiwaio prawo do skorzystania z gorqcej kqpieli. Dla osadzonych W Areszcie gledczym W. byiy organizowane zajocia kulturalno  osiwiatowe. Osadzeni mieli rowniez moiliwoéé korzystania z prawa do oodziennego godzinnego spaoeru, a takze do rozmow telefonicznych bqdi widzefi z rodzinq. ~ W tak ustalonym stanie faktycznym Sazd Okreggowy uznai powodztwo za niezasadne W éwietle przepisow ar’c.24 i art. 448 k.c. I 3 Cele mieszkalne w Areszcie Śledczym W. były wyposażone w sprzęt zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 października 2003r. w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych / Dz. U. 2003.l86.1820/ . Cele były oświetlone zgodnie z normami określonymi w rozporządzeniu Ministra Infrastmktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki techniczne i ich usytuowanie '/ Dz. U.2002.75.690 ze zm./. _ Na oddziałach, w których powód odbywał karę okna W celach były z PCV lub drewniane w stanie ogólnym dobrym. W celach Aresztu była utrzymywana temperatura stosowana do pory roku. Osadzonym wydawane są raz w miesiącu środki do utrzymania porządku oraz właściwej higieny w celach mieszkalnych. Co roku przeprowadzana jest kontrola wentylacji wykonywana przez uprawnioną firmę kominiarską. W razie potrzeby przeprowadzane są W celach okresowe remonty . W kazdej celi osadzeni mieli bieżący dostęp do ciepłej wody. Kąciki sanitarne w każdej celi oddzielone są od reszty celi. Raz w tygodniu każdemu z osadzonych przysługiwało prawo do skorzystania z gorącej kąpieli. Dla osadzonych W Areszcie Śledczym W. były organizowane zajęcia kulturalne - oświatowe. Osadzeni mieli również możliwość korzystania z prawa do codziennego godzinnego spaceru, a także do rozmów telefonicznych bądź widzeń z rodziną. ~ W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał powództwo za niezasadne w świetle przepisów art.24 i art. 448 k.c. --- STRONA 4 --- 4 Sod I instancji nie dai Wiary zeznaniom powoda co do zlych wa.run1<oW odbywania kary z uwagi na ziy stan teehniczny pomieszezefi. Sqd Okregowy uznai, Ze Wprawdzie do 4 listopada 20091". W Areszoie §1edczym W. Wystepowaio okresowe przeludnienie? to jednak dyrektor jednostki informowai o tym sedziow penitencjarnych. Said orzekajqcy podkreélii, 2e przeludnienie samo W sobie nie przesqdza 0 naruszeniu dobr osobistych powoda. Pozwany W ramach dostepnyoh mozliwosci podejmowai dziahania zmierzajqce do zapobiezenia przeludnienia, ktore okazaly sie skuteczne. Osadzenie powoda czasowo W oelach bez zaohowania norm nie miaio tei charakteru indywidualnie skierowanej przeciwko niemu represji. I Sa_,d I instancji Wskazal na okolicznosci obiektywne, ktore utrudnialy pozwanemu zachowanie norm powierzehniowych oraz podkreslii, Ze o niegodziwoéci Warunkow, W ktorych powod odbywai kare pozbawienia. Wolnoéei nie mogq stanowié same przez sie takie okolieznosoi jakwyglsd estetyczny ceii, czy stan teohniczny eel lub kqeikow sanitamych. Zdaniem Sqdu orzekajgcego przy ocenie Warunkow, W jakich powod by} osadzony nie mozna pominqé stanu innych obiektow uzyteeznoéei publicznej. Majqc na uwadze caioksztalrt okolieznoéci sprawy Sod I instaneji uznai brak podstaw do zasqdzenia na rzecz powoda jakiegokolwiek zadoséuczynienia za naruszenie dobr osobistych, ktore Wiqzaio sie z Warunkami odbywania kary. 4 Sod Okregowy powolai sie na ugruntowane orzecznictwo Sqdu Najwyzszego, zgodnie z ktorym sqd nie ma obowiqzkiu zasqdzenia odsikodowania W kazdym przypadku naruszenia dobr osobistych / Wyrok SN Z dnia 19 kwietnia 20061‘. IIPK 245/ 05 — OSNP 2007/78/101/. Podstawowym l<1yterium!_decydujqcym o zasqdzeniu zadoséuczynienia jest 4 Sąd I instancji nie dał wiary zeznaniom powoda co do złych warunków odbywania kary z uwagi na zły stan techniczny pomieszczeń. Sąd Okręgowy uznał, że wprawdzie do 4 listopada 2009r. w Areszcie Śledczym W. występowało okresowe przeludnienie, to jednak dyrektor jednostki informował o tym sędziów penitencjarnych. Sąd orzekający podkreślił, że przeludnienie samo w sobie nie przesądza o naruszeniu dóbr osobistych powoda. Pozwany w ramach dostępnych mozliwości podejmował działania zmierzające do zapobiezenia przeludnienia, które okazały się skuteczne. Osadzenie powoda czasowo w celach bez zachowania norm nie miało też charakteru indywidualnie skierowanej przeciwko niemu represji. 1 Sąd I instancji wskazał na okoliczności obiektywne, które utrudniały pozwanemu zachowanie norm powierzchniowych oraz podkreślił, ze o niegodziwości warunków, w których powód odbywał karę pozbawienia wolności nie mogą stanowić same przez się takie okoliczności jak_wyg1ąd estetyczny celi, czy stan techniczny cel lub kącików sanitarnych. Zdaniem Sądu orzekającego przy ocenie warunków, w jakich powód był osadzony nie można pominąć stanu innych obiektów użyteczności publicznej. Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy Sąd I instancji uznał brak podstaw do zasądzenia na rzecz powoda jakiegokolwiek zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych, które wiązało się z warunkami odbywania kary. Ą Sąd Okręgowy powołał się na ugruntowane orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym sąd nie ma obowiązku zasądzenia odszkodowania w każdym przypadku naruszenia dóbr osobistych / wyrok SN z dnia 19 kwietnia 2006r. IIPK 245/ 05 - OSNP 2007/7-8/101/. Podstawowym kryteriumłdecydującym o zasądzeniu zadośćuczynienia jest --- STRONA 5 --- 5 stopiefi Winy naruszyeiela, rodzaj naruszonego dobra. oraz poczucie pokrzywdzenia poszkodowanego. Wed1ug Sqdu I instancji inaezej nalezy ocenié stopiefi pokrzywdzenia osoby, ktora dotychczas nie byia poddana takim czynnikom stresogeimym jak osadzenie W zaldadzie karnym , a inaczej osoby, ktora odbywaia juz kare pozbawienia Wolnoéci. Warunki W jednostkach penitencjarnych, W ktérych przebyWa1 powod, by1y mu doskonale znane z poprzednimi jego osadzeniami i obecne poczucie pokrzywdzenia zwiqzanego z odbywaniem kary nie jest znaczne. Z kolei W Wyroku z dnia 12 gmdnia 2002r. VCKN 1581/00 / OSNC 2004/ 4/ 53/ Sod Najwyiszy Wskazal, Ze deeyzja o zasqdzeniu zadoséuczynienia Winna byé poprzedzona takie zbadaniem nasilenia z1ej Woli naruszyciela i celowosei zastosowania tego érodka. W oeenie Sqdu Okregowego Winy za niezapewnienie osadzonym Warunkow metrazowych zgodnyeh Z art. 110k. k. W. nalezy upatiywaé poza jednostkami organizacyjnymi, ktore bezpoérednio odpowiadaly za Warunki W jakich powod odbyWa1kare. Odnoszqc sie do zarzutu przedawnienia podniesionego przez pozwanego Sqd Okregowy Wskazal, Ze roszczenie o zadoééuczynienie za krzywde spowodowanq przebywaniem W przeludnionych ce1a.ch jako roszczenie majqtkowe Z tytuiu odpowiedzialnoéci z czynu niedozwolonego ulega przedawnieniu Wediug przepisu art. 4421 § 1 k.o.‘ W przedmiotowej sprawie powod Wnios1pozeW 14 marca 20111‘. , a zatem Wszelkie roszczenia powoda Wzgledem pozwanego poWsta1e przed 14 marca 20081‘. u1eg1y przedawnieniu, co skutkoWa1o nieuwzglednieniem powodztwa ~za ten okres. Sqd I instaneji uznai za nieudowodnione zarzuty powoda co do nieW1aéciWych Warunkow odbywania kary pozbawienia Wolnoéci. 5 stopień winy naruszyciela, rodzaj naruszonego dobra oraz poczucie pokrzywdzenia poszkodowanego. Według Sądu I instancji inaczej należy ocenić stopień pokrzywdzenia osoby, która dotychczas nie była poddana takim czynnikom stresogeńnym jak osadzanie w zakładzie karnym , a inaczej osoby, która odbywała juz karę pozbawienia wolności. Warunki W jednostkach penitencjarnych, W których przebywał powód, były mu doskonale znane z poprzednimi jego osadzeniami i obecne poczucie pokrzywdzenia związanego z odbywaniem kary nie jest znaczne. Z kolei w wyroku z dnia 12 grudnia 2002r. VCKN 1581/00 / OSNC 2004/ 4/ 53/ Sąd Najwyższy wskazał, ze decyzja o zasądzeniu zadośćuczynienia winna być poprzedzona także zbadaniem nasilenia złej woli naruszyciela i celowości zastosowania tego środka. W ocenie Sądu Okręgowego winy za niezapewnienie osadzonym warunków metrazowych zgodnych z art. 1l0k. k. w. należy upatiywać poza jednostkami organizacyjnymi, które bezpośrednio odpowiadały za warunki w jakich powód odbywał karę. Odnosząc się do zarzutu przedawnienia podniesionego przez pozwanego Sąd Okręgowy wskazał, ze roszczenie o zadośćuczynienie za krzywdę spowodowaną przebywaniem W przeludnionych celach jako roszczenie majątkowe z tytułu odpowiedzialności z czynu niedozwolonego ulega przedawnieniu według przepisu art. 4421 § 1 k.c.` W przedmiotowej sprawie powód wniósł pozew 14 marca 2011r. , a zatem wszelkie roszczenia powoda względem pozwanego powstałe przed 14 marca 2008r. uległy przedawnieníu, co skutkowało nieuwzględnieniem powództwa za ten okres. Sąd I instancji uznał za nieudowodnionc zarzuty powoda co do niewłaściwych warunków odbywania kary pozbawienia wolności. --- STRONA 6 --- 6 Wyrok Z dnia 23 lipca 20121‘. zostai zaskarzony przez powoda, ktory za.rzuca.:  naruszenie przepisow prawa procesowego przez nieuwzglednienie Wnioskéw dowodowych powoda oraz nie przeprowadzenie dowodu z opinii bieglego, .  naruszenie przepiséw prawa procesowego polegajqce na tym, Ze powod nie mia1 mozliwoéci zglaszania WnioskéW dowodowych i zapoznania. sie z aktami oraz wyrazenia opinii,  naruszenie prawa oraz orzecznictwa Szjdu Najwyzszego, Rzecznika Praw Obywatelskieh, Trybunalu Konstytucyjnego i Trybuna1oW Miedzynarodowych przez uznanie, Ze przeludnienie nie stanowi naruszenia. dobr osobistych powoda i nie obliguje do zasqdzenia na rzecz powoda zadoséuczynienia, — naruszenie prawa materialnego przez uwzglednienie zarzutu przedawnienia, ehooiaz stan naruszefi trwa i stanowi przestepstwo ciqg1e . Apeluj soy Wnosi o dopuszczenie dowodu z przesluchania swiadkow. Apelacja Wnosi o uchylenie zaskarionego Wyroku i przekazanie sprawy Sqdowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sqd Apelaeyjny zwazyl, co nastepuj e:  Apelacja pozbawiona. jest uzasadnionych podstaw. W rozpoznawanej sprawie Sqd Okregowy doreczy1 poWodoWi odpowiedi pozwanego na pozew, do ktorej to odpowiedzi powod ustosunkoWa1 sie W piémie datowanym 3 listopada 2011r., Wnoszqc o spowodowanie osobistego udziaiu powoda W posiedzeniu oraz zapowiadajqc przedstawienie dowodow , jak rowniei kwestionujqc przedstawione przez pozwanego dokumenty / k. 101/. Nzirozprawie z dnia 13 jlutego 20121". Sqd Okregowy dopusci1 dowod z przeshiehania stron, ograniczony do 6 Wyrok z dnia 23 lipca 2012r. został zaskarzony przez powoda, który zarzuca: - naruszenie przepisów prawa procesowego przez nieuwzględnienie wniosków dowodowych powoda oraz nie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, . - naruszenie przepisów prawa procesowego polegające na tym, że powód nie miał możliwości zgłaszania wniosków dowodowych i zapoznania się z aktami oraz wyrażenia opinii, - naruszenie prawa oraz orzecznictwa Sądu Najwyższego, Rzecznika Praw Obywatelskich, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunałów Międzynarodowych przez uznanie, że przeludnienie nie stanowi naruszenia dóbr osobistych powoda i nie obliguje do zasądzenia na rzecz powoda zadośćuczynienia, - naruszenie prawa materialnego przez uwzględnienie zarzutu przedawnienia, chociaż stan naruszeń trwa i stanowi przestępstwo ciągłe _ Apeluj ący wnosi o dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadków. Apelacja wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: - Apelacja pozbawiona jest uzasadnionych podstaw. W rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy doręczył powodowi odpowiedź pozwanego na pozew, do której to odpowiedzi powód ustosunkował się W piśmie datowanym 3 listopada 2011r., wnosząc o spowodowanie osobistego udziału powoda W posiedzeniu oraz zapowiadając przedstawienie dowodów , jak również kwestionując przedstawione przez pozwanego dokumenty/ k. 101/. Na rozprawie z dnia 13 _lutego 2012r. Sąd Okręgowy dopuścił dcwód z przesłuchania stron, ograniczony do --- STRONA 7 --- 7 przesluehania powoda / k. 113 / i dowod ten zostal przeprowadzony / protok61 Z 26 marea 20121‘. — k. 136 /. W tym stanie rzeczy zarzut apelujqoego, 2e W postepowaniu przed Sqdem I instaneji nie miai mozliwoéci zgioszenia Wriioskow dowodowych, zapoznania sie Z aktami i Wyraienia opinii —jest ehybiony. Nie zasiuguje takze na uwzglednienie zarzut apelujqcego 0 naruszeniu przepisowh prawa proeesowego rnogzjcych mieé istotny Wpiyw na rozstrzygniecie przez nieprzeprowadzenie dowodow Z dokumentacji medyeznej. Stosownie do przepisu art. 227 k.p.c. przedmiotem dowodu sa, fakty majqee dla rozstrzygniecia sprawy istotne znaczenie. Na stronie spoezywa. eiezar udowodnienia faictow, z ktoiyeh Wywodzi skutki prawne zgodnie z przepisem art. 6 k.c. oraz art. 232 l<.p.c. Z przepisu art. 236 k.p.c. Wynikaj Ze Wniosek dowody Winien okreélaé fakt podlegaj soy stwierdzeniu oraz srodek dowody. W zwiqzku z tym, jesli chodzi 0 dowod z dokurnentu, to We Wniosku dowodowym dokument Winien byc’: oznaczony W sposob, ktory pozwala na jednoz;na.czne zidentyfikowanie o jaki dokument chodzi i gdzie ten dokument sie znajduje. W pismie proeesowym datowanym 12 lipca 2011r. powod stwierdzii, Ze Wobec niedotrzymania zobowiqzaii nastepowai skutek oddziaiywujqcy negatywnie na jego zdrowie, W dalszej ezeéci tego pisma powod Wskazal jako dowod ,, ksiszki zdrowia ZK”. W tym stanie rzeczy — skoro powod nie Wskazal na czym polega uszczerbek na jego zdrowiu, ktérego zaistnienie powod W1€}Z6 z okreélonymi Warunkarni odbywania kary oraz nie sprecyzowal dokumentacji W sposob umozliwiajqcy jednoznaczne zidentyfikowanie dokumentow i miejsca ich z1o2enia to nie moina uznae, ii W postepowaniu przed Sqdem I instancji doszio do naruszenia prawa procesowego mogqcego mieé istotny WPIYW na rozstrzygnieeie przez nieprzeprowadzenie dowodu z dokurnentacji medycznej. 7 przesłuchania powoda / k. 113 / i dowód ten został przeprowadzony / protokół z 26 marca 2012r. - k. 136 /. W tym stanie rzeczy zarzut apelującego, że W postępowaniu przed Sądem I instancji nie miał możliwości zgłoszenia Wniosków dowodowych, zapoznania się z aktami i wyrażenia opinii -jest chybiony. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut apelującego o naruszeniu przepisów. prawa procesowego mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie przez nieprzeprowadzenie dowodów z dokumentacji medycznej. Stosownie do przepisu art. 227 k.p.c. przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie. Na stronie spoczywa ciężar udowodnienia faktów, z których wywodzi skutki prawne zgodnie z przepisem art. 6 k.c. oraz art. 232 k.p.c. Z przepisu art. 236 k.p.c. wynika, że wniosek dowody winien określać fakt podlegający stwierdzeniu oraz środek dowody. W związku z tym, jeśli chodzi o dowód z dokumentu, to we wniosku dowodowym dokument winien być oznaczony W sposób, który pozwala na jednoznaczne zidentyfikowanie o jaki dokument chodzi i gdzie ten dokument się znajduje. W piśmie procesowym datowanym 12 lipca 2011r. powód stwierdził, że wobec niedotrzymania zobowiązań następował skutek oddziaływujący negatywnie na jego zdrowie, w dalszej części tego pisma powód wskazał jako dowód ,, książki zdrowia ZK”. W tym stanie rzeczy - skoro powód nie wskazał na czym polega uszczerbek na jego zdrowiu, którego zaistnienie powód Wiąże z określonymi warunkami odbywania kary oraz nie sprecyzował dokumentacji W sposób umożliwiający jednoznaczne zidentyfikowanie dokumentów i miejsca ich złożenia- to nie można uznać, iż w postępowaniu przed Sądem I instancji doszło do naruszenia prawa procesowego mogącego mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie przez nieprzeprowadzenie dowodu z dokumentacji medycznej. --- STRONA 8 --- 8 Apelujqcy zarzuca takze, Ze Sqd I instaneji nie uznai za potrzebne dopuszczenie dowodu z opinii bieglych, co — zdaniem apelujqeego — jest nieodzowne ,,Wobec tego,  2e Warunki zaskarzone stanowiq sfere przyczynowa, schorzefi stanoWia,cyeh naruszenia dobr i krzywdy powoda” / k. 182 /. Jednakze powod nie zg1asza1 przed Ssdem I instancji Wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii bieglego, nie Wskazal schorzefi, ktérych opinia mialaby dotyczyé, nie Wskazal specjalnosci bieg1ego. Z tych Wszystkich Wzgledow nalezy stwierdzié, Ze zarzut powoda jest nietrafny. W apelacji powod Wnosi ta.kZe o dopuszezenie dowodu z zeznafi swiadkow Wobec nieprawidlowych danych zawartych W dokumentaeh przedstawionych przez pozwanego co do ,,ilosci osadzefi W eelaoh” / k. I81 odwrot /, przy czym W pismie datowanym 23 sierpnia 20121: 'poWod przedstawia Wykaz swiadkow bez podania adres6W / k. 183/. Jednakze na podstawie przepisu art. 381 k.p.o. Wnioski powoda dotyezqce swiadkow nalezy pominqé, poniewaz powod mogl je powoiaé W postepowaniu przed Sqdem I instancji, a potrzeba ich powoiania nie Wynikla poiniej.  W tym stanie rzeczy naleiy stwierdzié, 2e Sod Okregowy byi uprawniony oprzeé sie na dokumentaeh przedstawionyeh przez pozwanego oraz na dowodzie z przesiuohania stron . 1 Na podstawie Wskazanego materialu dowodowego Sa,d I instaneji praWid1oWo ustalii, Ze Warunki bytowe, ‘W jakioh powod 0dbywa1 kare W Areszeie Sledczym W. z punktu Widzenia Wamnkow technicznych celi, Wyposazenia celi, Warunkow higieniczno ~ sanitarnych nie moga,_byé uznane za Warunki nieludzkie, uwlaczajqce godnosci powoda. Powod mia1 zapewnione minimum pryWatnoéci, mial mozliwosé Wiasciwego dbania o higiene, rniai mozliwose korzystania Z zajeé ku1tura1no oswiatowyeh, korzystania. ze spacerow i widzefi Z rodzinq. Wykonywanie kary 8 Apelujący zarzuca także, że Sąd I instancji nie uznał za potrzebne dopuszczenie dowodu z opinii biegłych, co - zdaniem apelującego - jest nieodzowne ,,wobec tego, - że warunki zaskarżone stanowią sferę przyczynową schorzeń stanowiących naruszenia dóbr i krzywdy powoda” / k. 182 /. Jednakże powód nie zgłaszał przed Sądem I instancji wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, nie wskazał schorzeń, których opinia miałaby dotyczyć, nie wskazał specjalności biegłego. Z tych wszystkich względów należy stwierdzić, że zarzut powoda jest nietrafny. W apelacji powód wnosi także o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków wobec nieprawidłowych danych zawartych w dokumentach przedstawionych przez pozwanego co do „ilości osadzeń w celach” / k. 181- odwrót /, przy czym W piśmie datowanym 23 sierpnia .2012r. "powód przedstawia wykaz świadków bez podania adresów / k. 183/. Jednakże na podstawie przepisu art. 381 k.p.c. wnioski powoda dotyczące świadków należy pominąć, ponieważ powód mógł je powołać W postępowaniu przed Sądem I instancji, a potrzeba ich powołania nie wynikła póżniej. - W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że Sąd Okręgowy był uprawniony oprzeć się na dokumentach przedstawionych przez pozwanego oraz na dowodzie z przesłuchania stron . I Na podstawie wskazanego materiału dowodowego Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że warunki bytowe, -w jakich powód odbywał karę W Areszcie Śledczym W. z punktu widzenia Warunków technicznych celi, wyposażenia celi, Warunków higieniczne H sanitarnych nie mogąbyć uznane za warunki nieludzkie, uwłaczające godności powoda. Powód miał zapewnione minimum prywatności, miał możliwość właściwego dbania o higienę, miał możliwość korzystania z zajęć kulturalno- oświatowych, korzystania ze spacerów i widzeń z rodziną. Wykonywanie kary --- STRONA 9 --- 9 pozbawienia Wolnosci Wobee powoda przebiegzdo W takich standardaoh, jakie zaehowywano Wobec Wszystkich skazanych. Na poziom zaspokoj enia przez panstwo potrzeb ezionkow tworzacych te Wspolnote Wp1yWaja rozne okolicznosci, W tym W szczegolnoéci Warunki spo1eczno ekonomiczne panuj ace W danym kraju. Powod zatem nie moie Wywodzié naruszenia jego dobr osobistych z samego faktu, ze standard Wykonywania kary pozbawienia Wolnoéei W Areszcie 81edczym W. nie spe1nia1 oezekiwafi powoda. j Zadanie pozwu zostalo W istoeie oparte na zarzucie, 2e W oeiach, W ktorych powod byi osadzony nie by1a zachowana norma metraziowa powierzohni przypadajacej na kaidego z osadzonych. W odniesieniu do tego zarzutu Sad I instancji ustalii, Ze W Areszcie 81edezyn_1 W. Wystepowalo przeludnienie W celaoh do 4 listopada 2009r., poezynajao zas od tej daty powod by1 osadzony W celach, W ktoryeh byia zachowana norma Wynoszaca Wedlug przepisu art. 110 § 2 k.k.W. 3 m2 na skazanego. .  W tak ustalonym stanie faktycznym brak jest — jak trafnie uz.na1 Sad Okregowy — podstaw do ustalenia, aby W nastepstwie Wykonywania kary W Areszcie 81edczym W. doszio do naruszenia dobr osobistych powoda. Dobra osobiste to pewne Wartosci niematerialne Iaczace sie seisle z osoba ludzka. Ieh przykiadowy katalog Wymienii ustawodawca W art. 23 k.c. Sad Najwyzszy W Wyroku z dnia 11 stycznia 2013r. ICSK 289 / 12 / LEX nr 1288605 / Wskazai, Ze ,, Dobra osobiste, W znaczeniu olqeslonym Wyzej, nie sa tozsame z prawami i Wolnosciami cz1oWieka i obywatela ani tez z publieznymi prawami podmiotowymi. Prawa oz1oWieka przynaleia kaidej jednostce 1udzkiej,'ja.ko czlowiekowi, niezaleznie od tego, czy konkretny system prawny zadeklarowai objecie ich ochrona, sa one bowiem przyrodzone i pierwotne W stosunku do panstwa oraz sposobu Ijego 9 pozbawienia wolności wobec powoda przebiegało W takich standardach, jakie zachowywano wobec wszystkich skazanych. Na poziom zaspokojenia przez państwo potrzeb członków tworzących tę wspólnotę wpływają różne okoliczności, w tym W szczególności warunki społeczno- ekonomiczne panujące W danym kraju. Powód zatem nie może wywodzić naruszenia jego dóbr osobistych z samego faktu, że standard wykonywania kary pozbawienia wolności W Areszcie Śledczym W. nie spełniał oczekiwań powoda. p Żądanie pozwu zostało W istocie oparte na zarzucie, że W celach, W których powód był osadzony nie była zachowana norma metrażowa powierzchni przypadającej na każdego z osadzonych. W odniesieniu do tego zarzutu Sąd I instancji ustalił, że W Areszcie Śledczym W. występowało przeludnienie w celach do 4 listopada 2009r., poczynając zaś od tej daty powód był osadzony w celach, W których była zachowana norma wynosząca według przepisu art. 110 § 2 k.k.w. 3 mz na skazanego. _ - W tak ustalonym stanie faktycznym brak jest - jak trafnie -uznał Sąd Okręgowy - podstaw do ustalenia, aby W następstwie wykonywania kary W Areszcie Śledczym W. doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda. Dobra osobiste to pewne wartości niematerialne łączące się ściśle z osobą ludzką. Ich przykładowy katalog wymienił ustawodawca W art. 23 k.c. Sąd Najwyższy W wyroku z dnia 11 stycznia 2013r. ICSK 289 / 12 / LEX nr 1288605 / wskazał, że ,, Dobra osobiste, W znaczeniu określonym wyżej, nie są tożsame z prawami i Wolnościami człowieka i obywatela ani też z publicznymi prawami podmiotowymi. Prawa człowieka przynalezą każdej jednostce ludzkiej, `jako człowiekowi, niezależnie od tego, czy konkretny system prawny zadeklarował objęcie ich ochroną, są one bowiem przyrodzone i pierwotne W stosunku do państwa oraz sposobu jego --- STRONA 10 --- 10 zorganizowania. Jednostka moie sie na nie powolywaé W relacji do pafistwa i jego organow, ale i W odniesieniu do innych osob. Niektore z nieh maja za przedmiot te niematerialne Wartoéci Iaczace sie sciéle z osoba ludzka, ktore zalicza sie do katalogu dobr osobistych. Prawa obywatelskie to majace Zrodlo W prawie pozytywnym prawa ozlowieka, jako obywatela konkretnego pafiS’£W8... Publiozne prawa podmiotowe przyshiguja jednostce W relacji do Panstwa i jego organow. Ich treécia jest moiliwosé dornagania sie jednostki o_d pafistwa lub innej stnlktury realizujacej zadania publiczne za pomoca zindywidualizowanego roszczenia scisle okreslonego przez obowiazujaee prawo zaehowania sie odpowiadajacego interesowi prawnemu zadajaeego. M02118. je Wywodzié 2 urnow miedzynarodowyeh i Konstytueji, ale ich niezbedne uszezegédowienie ma miej see W ustawaeh zwykiych. Prawa te nie sa dobrami osobistyrni, ehoé moga bye Wykorzystane, jako instrurnenty pozwalajace na zapewnienie ochrony tak2e niektorym dobrom osobistyrn ezlowieka. Nie ma zatem dobra osobistego pod _na.zWa "prawo do godnych Warunkow odbywania kary pozbawienia Wolnosei W zakiadach karnyeh". Dobrem osobistym jest, bowiem godnosé oz1oWieka. Dobro to przynalezy cziowiekowi ‘W relaejach z innymi lud2'mi tak samo, jak W relacjaoh z pafistwem i jego organami, W Warunkach wolnosciowych, jak i Wtedy, gdy odbywa kare pozbawienia Wolnosci, czy tez jest poddawany jakimkolwiek innym srodkorn przymusu, czy ograniczeniom W zwiazku ze jskierowanymi do niego dzia1ania1'ni organow pafistwa. Jego ochrone W systemie prawa cywilnego maja zapewnié roszczenia przewidziane W art. 24 i 448 k.c. Takze W Wyroku z 28 Iutego 2007 r., V CSK 431/06 (OSNC 2008, Nr 1, poz. 13), Sad Najwyfzszy Wskazai 11a dobra osobiste cziowieka  godnosé oraz prawo do prywatnosci, jako mozliwe do naruszenia W 2Wiazku z odbywaniem kazy 10 zorganizowania. Jednostka może się na nie powoływać W relacji do państwa i jego organów, ale i w odniesieniu do innych osób. Niektóre z nich mają za przedmiot te niematerialne wartości łączące się ściśle z osobą ludzką, które zalicza się do katalogu dóbr osobistych. Prawa obywatelskie to mające źródło W prawie pozytywnym prawa człowieka, jako obywatela konkretnego państwa., Publiczne prawa podmiotowe przysługują jednostce W relacji do Państwa i jego organów. Ich treścią jest możliwość domagania się jednostki od państwa lub imrej struktury realizującej zadania publiczne za pomocą zindywidualizowanego roszczenia ściśle określonego przez obowiązujące prawo zachowania się odpowiadającego interesowi prawnemu żądającego. Można je wywodzić z umów międzynarodowych i Konstytucji, ale ich niezbędne uszczegółowienie ma miejsce W ustawach zwykłych. Prawa te nie są dobrami osobistymi, choć mogą być wykorzystane, jako instrumenty pozwalające na zapewnienie ochrony także niektórym dobrom osobistym człowieka. Nie ma zatem dobra osobistego pod nazwą "prawo .do godnych Warunków odbywania kary pozbawienia Wolności W zakładach karnych". Dobrem osobistym jest, bowiem godność człowieka. Dobro to przynależy człowiekowi Vw relacjach z innymi ludźmi tak samo, jak W relacjach z państwem i jego organami, W warunkach Wolnościowych, jak i wtedy, gdy odbywa karę pozbawienia wolności, czy też jest poddawany jakimkolwiek innym środkom przymusu, czy ograniczeniom W związku ze skierowanymi do niego działaniami organów państwa. Jego ochronę w systemie prawa cywilnego mają zapewnić roszczenia przewidziane W art. 24 i 448 k.c. Także W wyroku z 28 lutego 2007 r., V CSK 431/06 (OSNC 2008, Nr 1, poz. 13), Sąd Najwyższy wskazał na dobra osobiste człowieka - godność oraz _prawo do prywatności, jako możliwe do naruszenia W związku z odbywaniem kary --- STRONA 11 --- 11 pozbawienia Wolnosci, nie zas na prawa 1 Wolnosci czlowieka i obyWate1a. albo publiozne prawa podmiotowe, ktorych naruszenie mialoby rodzié odpowiedzialnosé na gruneie art. 23 i 24 k.c. W uchwale skiadu siedmiu sedziow Z 18 paédziemika 2011 r., III CZP 25/ 11 (OSNC 2012, Nr 2, poz. 15) Sad Najwyiszy stwierdzii natomiast, Ze nie ma potrzeby konstruowania dobra osobistego 0 nazwie "prawo do godnych warunkow odbywania kary pozbawienia Wolnosoi W zak1adach karnych", skoro dobrem osobistym jest godnosé.” Skazany ma prawo do odbywania kary pozbawienia Wolnosci W takieh Warunkach, jakie gwarantuje mu konkretny system prawny. Jednakze sam fakt naruszenia tego prawa nie jest rownoznaczny z naruszeniem dobra osobistego. W uchwale sk1adu siedmiu sedziow Z 18 paidziernika 2011r. IIICZP 25 / 11 / OSNC 2012/2/5/, Sad Najwyiszy przyjat, Ze umieszczenie osoby pozbawionej Wolnosci W celi o powierzchni przypadajacej na osadzonego mniejszej niz 31112 moze stanowié Wystarezajaca przeslanke stwierdzenia naruszenia jej dobr osobistych, jednakie W uzasadnieniu tej uchwaiy Sad Najwyzszy Wskazal rowniez, Ze W orzecznictwie sadow powszeehnych , jak i Sadu Najwyzszego dominuje podejscie kumulatywne Wyrazajaee sie W ocenie tego, czy Warunki Wykonywania kary pozbawienia Wolnosei naruszaly godnosé cziowieka, przy uwzglednieniu Wszystkich parametrow deoydujacych 0 stopniu uoiazliwosci odbywania kary. Takze Trybunai Konstytucyjny W Wyroku z 26 maja 2008r. —SK 25 / 07 stwierdzii, 2e nadmierne zageszczenie W celi mote samo W sobie bye kwalifikowane jako traktowane niehumanitarne, lecz ocena stopnia dolegliwosci Wynikaj acej z przeludnienia jednostek penitencj arnych Wymaga analizy kumulacji innych ezynnikéw Wpiywajaeych na Wartoseiowanie Warunkow przebywania W zakladzie kamym. 11 pozbawienia wolności, nie zaś na prawa i wolności człowieka i obywatela albo publiczne prawa podmiotowe, których naruszenie miałoby rodzić odpowiedzialność na gruncie art. 23 i 24 k.c. W uchwale składu siedmiu sędziów z 18 października 2011 r., III CZP 25/ 11 (OSNC 2012, Nr 2, poz. 15) Sąd Najwyższy stwierdził natomiast, że nie ma potrzeby konstruowania dobra osobistego o nazwie "prawo do godnych warunków odbywania kary pozbawienia wolności W zakładach karnych", skoro dobrem osobistyrn jest godność” Skazany ma prawo do odbywania kary pozbawienia wolności W takich warunkach, jakie gwarantuje mu konkretny system prawny. Jednakże sam fakt naruszenia tego prawa nie jest równoznaczny z naruszeniem dobra osobistego. W uchwale składu siedmiu sędziów z 18 pażdziernika 2011r. IIICZP 25 / 11 / OSNC 2012/2/5/, Sąd Najwyższy przyjął, że umieszczenie osoby pozbawionej wolności W celi o powierzclmi przypadającej na osadzonego mniejszej niż 3m2 może stanowić wystarczającą przesłankę stwierdzenia naruszenia jej dóbr osobistych, jednakże W uzasadnieniu tej uchwały Sąd Najwyższy wskazał również, że w orzecznictwie sądów powszeclmych , jak i Sądu Najwyższego dominuje podejście kumulatywne wyrażające się w ocenie tego, czy warunki wykonywania kary pozbawienia wolności naruszały godność człowieka, przy uwzględnieniu Wszystkich parametrów decydujących 0 stopniu uciążliwości odbywania kary. Takze Trybunał Konstytucyjny W wyroku z 26 maja 2008r. -SK 25 / 07 stwierdził, że nadmierne zagęszczenie W celi może samo W sobie być kwalifikowane jako traktowane niehumanitarne, lecz ocena stopnia dolegliwości wynikającej z przeludnienia jednostek penitencj amych wymaga analizy kumulacji imiych czynników wpływających na wartościowanie warunków przebywania W zakładzie karnym. --- STRONA 12 --- 12 W uzasadnieniu powoianego Wyzej Wyroku ICSK 289 / 12 Sad Najwyzszy Wyjasnil, ie ,,WyjscioWe zaiozenie jest takie, by traktowanie czlowieka pozbawionego Wolnosoi nie byio ponizajace i niehumanitarne, a ograniczenia i dolegliwosci, ktére musi on znosié, nie przekraczary koniecznego rozmiaru vvynikajacego z zadafi ochronnych i celu zastosowanego srodka oraz nie przewyzszaiy cieiaru nieuniknionego cierpienia, nieodlacznie zwiazanego z samym faktem uwiezienia. Na konkretne Warunki uwiezienia skladaja sie rozne parametry, ktorymi m.in. jest powierzohnia pomieszczenia przypadajaca na jedna osobe, dostep swiatia i powietrza, infrastruktura sanitarna, Wamnki snu i jedzenia iub mozliwosé przebywania poza eela. W niektorych Wypadkach ocena odpowiednieh Warunkow Wymaga uwzglednienia indywidualnyoh eech osadzonego, takich jak Wiek lub stan zdrowia. Istotnym elementem oceny jest rowniez ezas trwania nieodpowiedniego traktowania. . Takie podejscie, okreslane, jako kumulatywne, pozostaje W zgodzie z immanentna cecha orzekania, W ktorym ocena i rozstrzygnieeie sadu sa zawsze aktami in eoncreto, podejmowanymi przy uwzglednieniu Wszystkich okolicznosei sprawy. Nie Wyklucza to sytuaeji, W ktorej deeydujace znaczenie zostaje przypisanejednemu ezynnikowi, ze Wzgledu na jego Wage, jako przyczyny naruszenia. Przyjeeie, ze przeludnienie W eeli zawsze prowadzi do naruszenia godnosci byioby rownoznaczne z odrzuceniem mozliwosci uwzglednienia jakichkolwiek innych, Wystepujacych W konkretnej sprawie, okoiicznosci i z nieuzasadnionym pozbawieniem sadu swobody jurysdykcyjnej. Przesianka przyznania zadoséuozynienia jest  zgodnie z art. 448 k.e.  doznanie przez osadzonego krzywdy; jej ustalenie i oeena rozmiaru nalezy do sadu orzekajacego, uwzgiedniajaeego Ws_z_ystkie okolieznosci konkretnej sprawy.” _ 12 W uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku ICSK 289 / 12 Sąd Najwyższy wyjaśnił, ze „wyjściowe założenie jest takie, by traktowanie człowieka pozbawionego wolności nie było poniżające i niehumanitarne, a ograniczenia i dolegliwości, które musi on znosić, nie przekraczały koniecznego rozmiaru wynikającego z zadań ochronnych i celu zastosowanego środka oraz nie przewyzszały ciężaru nieuniknionego cierpienia, nieodłącznie związanego z samym faktem uwięzienia. Na konkretne warunki uwięzienia składają się rózne parametry, którymi m.in. jest powierzchnia pomieszczenia przypadająca na jedną osobę, dostęp światła i powietrza, infrastruktura sanitarna, warunki snu i jedzenia lub możliwość przebywania poza celą. W niektórych wypadkach ocena odpowiednich warunków wymaga uwzględnienia indywidualnych cech osadzonego, takich jak wiek lub stan zdrowia. Istotnym elementem oc-eny jest równiez czas trwania nieodpowiedniego traktowania. _ Takie podejście, określane, jako kumulatywne, pozostaje w zgodzie z irnmanentną cechą orzekania, W którym ocena i rozstrzygnięcie sądu są zawsze aktami in concreto, podejmowanymi przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy. Nie wyklucza to sytuacji, w której decydujące znaczenie zostaje przypisanejednemu czynnikowi, ze względu na jego wagę, jako przyczyny naruszenia. Przyjęcie, ze przeludnienie W celi zawsze prowadzi do naruszenia godności byłoby równoznaczne z odrzuceniem możliwości uwzględnienia jakichkolwiek innych, występujących w konkretnej sprawie, okoliczności i z nieuzasadnionym pozbawieniem sądu swobody jurysdykcyjnej. Przesłanką przyznania zadośćuczynienia jest - zgodnie z art. 448 k.c. - doznanie przez osadzonego krzywdy; jej ustalenie i ocena rozmiaru nalezy do sądu orzekającego, uwzględniającego wszystkie okoliczności konkretnej sprawy.” _ --- STRONA 13 --- 13 W taki te2 sposob Sad Okregowy rozwazyi Zarzuty powoda sformuiowane W zwiazku Z Warunkami, W jakieh przebywai W Areszeie Siedezym W. Sad Wskazai, W jakim okresie i W jakich pomieszczeniaeh powod przebywai, ustalii teZ, Ze Warunki W tyoh eelach nie odbiegaiy od standardow Wynikajacych z sytuaoji1ekonomiezno gospodarczej kraju oraz, Ze powod rniai moziiwosé korzystania 2 zaj eé poza cela. . Z powyzszego Wynika, Ze Wnioskowanie Sadu Okregowego o nienaruszeniu dobr osobistych powoda W zwiazku Z Warunkami wykonywania W stosunku do niego kary pozbawienia Wolnosci nawiazywaio do Wszystkich tych ozynnikéw, ktére naieiaio uwzglednié przy oeenie roszezenia powoda W swietle przepiséw art. 23 i art. 24 k.c. W zwiazku z art.448 1<.e. W konsekwencji oddaienie powodztwa jest prawidiowe i nie narusza powoianych przepisow. Niezaleznie od powyzszego Sad Apelacyjny podziela poglad Sadu Okregowego, Ze gdyby po stronie powoda powstaio roszezenie o zaplate zadoséuezynienia za naruszenie jego dobr osobistyeh, to nalefzaloby ustalié , Ze takie roszezenie W odniesieniu do naruszefi sprzed 14 marca 2008r. ulegioby przedawnieniu przed Wniesieniem pozwu W danej sprawie / 14 marca 2011r./. Roszczenie o zadoséuezynienie okresione W przepisie art. 4481<.e. podlega bowiem z mocy przepisu art. 4422 § lzdanie pierwsze k.c. trzyletniemu terminowi przedawnienia, Iiczonemu od dnia, W ktorym poszkodowany dowiedziai sie o szkodzie i o osobie obowiazanej do jej naprawienia. W swietle przytoczonego przepisu nie ma znaezenia podnoszona przez powoda okolicznosé, Ze Wediug powoda czyn niedozwolony ma charakter ciagiy. 13 W taki też sposób Sąd Okręgowy rozważył zarzuty powoda sformułowane W związku z warunkami, W jakich przebywał W Areszcie Śledczym W. Sąd wskazał, W jakim okresie i W jakich pomieszczeniach powód przebywał, ustalił też, że warunki W tych celach nie odbiegały od standardów wynikających z sytuacji ekonomiczno- gospodarczej kraju oraz, ze powód miał możliwość korzystania z zajęć poza celą. . Z powyższego wynika, że wnioskowanie Sądu Okręgowego o nienaruszeniu dóbr osobistych powoda W związku z warunkami wykonywania w stosunku do niego kary pozbawienia wolności nawiązywało do wszystkich tych czynników, które należało uwzględnić przy ocenie roszczenia powoda w świetle przepisów art. 23 i art. 24 k.c. W związku z art.448 k.c. W konsekwencji oddalenie powództwa jest prawidłowe i nie narusza powołanych przepisów. Niezależnie od powyższego Sąd Apelacyjny podziela pogląd Sądu Okręgowego, że gdyby po stronie powoda powstało roszczenie o zapłatę zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych, to należałoby ustalić , że takie roszczenie W odniesieniu do naruszeń sprzed 14 marca 2008r. uległoby przedawnieniu przed Wniesieniem pozwu W danej sprawie / 14 marca 2011r./. Roszczenie o zadośćuczynienie określone W przepisie art. 448k.c. podlega bowiem z mocy przepisu art. 4422 § lzdaníe pierwsze k.c. trzyletniemu terminowi przedawnienia, liczonemu od dnia, W którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. W świetle przytoczonego przepisu nie ma znaczenia podnoszona przez powoda okoliczność, że wedlug powoda czyn niedozwolony ma charakter ciągły. --- STRONA 14 --- 14 Z tych Wzgledow apelacja powoda jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. 1 Uwzgledniaj ac charakter dochodzonego roszczenia oraz sytuacje materialna powoda odstapiono od obciazenia go kosztami postepowania apelacyjnego na rzecz pozwanego / art. 102 k.p.c./. Za zgodnoéé z oyginaiem $1. i1'»'§P 1 T011 _ 0... "’ 0%u:a 6‘/f;w'r§ska j 14 Z tych względów apelacja powoda jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. ' Uwzględniając charakter dochodzonego roszczenia oraz sytuację materialną powoda odstąpiono od obciążenia go kosztami postępowania apelacyjnego na rzecz pozwanego/ art. 102 k.p.c./. Za zgodność z oryginałem ST. ÃNŜP A TÜÊ _ xw. *" Dåuza ś;f=i'›'fm‹a j