Decyzja VIII Kow 628/21 ś Dnia 26 lutego 2021 r. Sąd Okręgowy w Katowicach w Wydziale VIII Penitencjarnym i

--- STRONA 1 --- Sygn. akt VIII Kow 628/21 ś Dnia 26 lutego 2021 r. Sąd Okręgowy w Katowicach w Wydziale VIII Penitencjarnym i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Monika Śliwińska Protokolant: Katarzyna Postół po rozpoznaniu w sprawie M. S. (M, S.), s. J. skargi obrońcy skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w W. z dnia 20.01.2021 r. w przedmiocie odmowy udzielenia skazanemu zezwolenia na czasowe opuszczenie w/w zakładu na podstawie art. 7 $ 5 kkw art. 624 $ L kpk w zw. zart. 18 2kkw postanawia l. " nie uwzględnić skargi obrońcy skazanego M. S. i utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w W. z dnia 20.01.2021 r.; - ' I. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa. Decyzją Dyrektora Zakładu Karnego w W. z dnia 20.01.2021 r. odmówiono skazanemu M. S. udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie w/w jednostki z uwagi na negatywną prognozę kryminologiczno - społeczną. Na powyższą decyzję obrońca M. S. złożył skargę, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 141a $ 1 kkw poprzez: - bezpodstawne i sprzeczne z materiałem dowodowym uznanie, iż brak jest przesłanek do udzielenia skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego, podczas gdy została spełniona przesłanka szczególna, bowiem matka skazanego wymaga okresowej opieki z uwagi na jej ciężki stan zdrowia; - pominięcie okoliczności, iż skazany trzykrotnie korzystał z przepustek losowych i każdorazowo przestrzegał porządku prawnego. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący obrońca domagał się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez udzielenie skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego na okres 5 dni. Zgodnie z art. 7 $ 5 kkw skarga na decyzję Dyrektora AŚ/ZK może wywrzeć pożądany skutek w postaci jej uchylenia bądź zmiany tylko w sytuacji jej niezgodności z prawem. Zasadniczo zatem dotyczy to zagadnienia, czy wskazany organ wykonawczy był uprawniony do wydania zaskarżonej decyzji oraz czy jej wydanie oparto zostało na właściwych przesłankach materialnych i formalnych. . Decyzja w przedmiocie udzielenia przepustki, jak słusznie zaitważył we wniesionej skardze obrońca skazanego, zgodnie ze sformułowaniem art. 14a $ I kkw jest uznaniowa — „Dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie --- STRONA 2 --- zakładu karnego (...)". Owa uznaniowość jest jednak ograniczona przepisami prawa materialnego zawartymi w kodeksie kamym wykonawczym. 'W ocenie Sądu Penitencjarnego zaskarżona decyzja Dyrektora Zakładu Karnego w W. jest zgodna z prawem, ponieważ została wydana przez właściwy organ postępowania wykonawczego i zgodnie z obowiązującymi przepisami, a nadto w swej treści jest ona zasadna, co potwierdziło przeprowadzone postępowanie wyjaśniające. Dyrektor Zakładu Karnego w W. decyzję o odmowie udzielenia M. S. zgody na tymczasowe opuszczenie zakładu karnego słusznie uzasadnił negatywną prognozą kryminologiczno-społeczna skazanego, która została określona na podstawie charakteru popełnionego przestępstwa, tendencji do stosowania przemocy, udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, wysokiego stopnia demoralizacji i nieukończonego procesu resocjalizacji. Wbrew twierdzeniom obrońcy Dyrektor wydając zaskarżoną decyzję nie pominął faktu, iż w przeszłości skazany powracała z udzielanych mu przepustek, jednakże jak uzasadnił wówczas odbywał on kary niższego wymiaru. Aktualnie, co należy zaakcentować - i dlatego też jego obecna sytuacja prawna w jakiej się on znajduje nie daje podstawy do stwierdzenia, że z udzielonego zezwolenia skorzystałby zgodnie z jego przeznaczeniem. Sąd pragnie również zaznaczyć, że osadzenie celem odbycia orzeczonej kary pozbawienia wolności zawsze wywołuje pewne negatywne następstwa, szczególnie w życiu rodzinnym i sytuacji osobistej najbliższych skazanego, co jest naturalną konsekwencją popełnienia przez niego czynów przestępnych. Z kolei poprawne, a nawet dobre zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary nie może samo w sobie uzasadniać przyznawania mu dowolnych przywilejów, ponieważ jest podstawowym - ujętym w ustawie - obowiązkiem każdego z osadzonych w jednostkach penitencjarnych. 'W ocenie Sądu, Dyrektor Zakładu Karnego w W. zasadnie odmówił skazanemu udzielenia zezwolenia na tymczasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej na podstawie sporządzonej prognozy społeczno-kryminologicznej, a tym samym należało nie uwzględnić skargi obrońcy skazanego i utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję, Co więcej, okoliczności na które powołuje się skazany , a dot, stanu zdrowia matki nie zostały potwierdzone aktualną dokumentacją medyczną, skazany od kilku lat powołuje się, że matka jest osobą schorowaną, tym samym trudno podzielić stanowisko, że zachodzi „wypadek losowy” uzasadniający udzielenie przepustki. Na marginesie wskazać należy, że powyższe rozstrzygnięcie nie zamyka osadzonemu drogi do ponownego starania się o uzyskanie przepustki losowej, tym razem w systemie konwojowym o ile zostanie wykazane, że stan zdrowia matki uległ nagłemu, niespodziewanemu pogorszeniu i wyczerpuje dyspozycję art. 141a par. 1 kkw tj. że stanowi wypadek losowy, Sędzia