Postanowienie VIII Kow 4742/13

--- STRONA 1 --- Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23 grudnia 2013 r. II AKzw 1788/13 Konieczność umorzenia postępowania w przedmiocie wykonania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Ukaranie za wykroczenie a możliwość odbycia kary w systemie dozoru elektronicznego. TEZA aktualna Dozór elektroniczny jest instrumentem znajdującym zastosowanie w zakresie odpowiedzialności karnej jedynie za czyny stanowiące przestępstwa, co prowadzi do wniosku, że z tego dobrodziejstwa nie może skorzystać osoba ukarana za wykroczenie. TEZA aktualna Skoro czyn z art. 278 § 1 k.k. objęty wyrokiem stanowi na gruncie aktualnie obowiązujących przepisów wykroczenie z art. 119 § 1 k.k.w., co do którego ustawa z dnia 4 września 2007 roku o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego nie znajduje zastosowania, niniejsze postępowanie na podstawie art. 15 § 1 k.k.w. należało umorzyć. Na marginesie należy nadmienić, że dozór elektroniczny jest instrumentem znajdującym zastosowanie w zakresie odpowiedzialności karnej jedynie za czyny stanowiące przestępstwa (Komentarz Michała Rusinka do art. 1 ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, wyd. 2010), co prowadzi do wniosku, że z tego dobrodziejstwa nie może skorzystać osoba ukarana za wykroczenie. 1 2 UZASADNIENIE Sentencja Sąd Apelacyjny w Katowicach, po rozpoznaniu w sprawie A. K., skazanej za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k., zażalenia wniesionego przez skazaną, na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt VIII Kow 4742/13, w przedmiocie uchylenia zgody na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. oraz art. 15 § 1 k.k.w., postanawia: uchylić postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 23 września 2013 r., sygn. akt VIII Kow 2064/13/el oraz uchylające to orzeczenie postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt VIII Kow 4742/13 i umorzyć postępowanie wykonawcze w przedmiocie wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego; zwolnić skazaną od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa. Uzasadnienie faktyczne II AKzw 1788/13, Konieczność umorzenia postępowania w przedmiocie wykonania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Ukaranie za wykroczenie a możliwość odbycia kary w systemie dozoru elektronicznego. - Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach --- STRONA 2 --- Postanowieniem z dnia 17 października 2013 r., Sąd Okręgowy w Katowicach uchylił skazanej A. K. zezwolenie na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, udzielone postanowieniem Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 23 września 2013 r., sygn. akt VIII Kow 2064/13/el. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skazana. W uzasadnieniu wskazała, iż obecnie wychowuje dwie córki w wieku 4 miesięcy i 8 lat, które chorują na świerzb. Ponadto w swoim zażaleniu odniosła się do trudnej sytuacji materialnej. Powyższe okoliczności spowodowały, że zapomniała skontaktować się z UPD. Podniosła również, iż w przypadku osadzenia jej w zakładzie karnym jej dzieci zostaną umieszczone w domu dziecka. Reasumując, skarżąca wniosła o pozytywne rozpatrzenie jej zażalenia. Uzasadnienie prawne Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Konsekwencją wniesionego przez skazaną A. K. zażalenia jest uchylenie postanowień wskazanych w pkt 1 części dyspozytywnej niniejszego orzeczenia oraz umorzenie postępowania wykonawczego w przedmiocie wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Rzecz w tym, że postanowieniem z dnia 23 września 2013 r., sygn. akt VIII Kow 2064/13/EI, Sąd Okręgowy w Katowicach udzielił skazanej A. K. zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego reszty kary zasadniczej 5 miesięcy i 28 dni z kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego K. w K. z dnia 17 grudnia 2007 r. o sygn. akt IV K 1064/07. Następnie zaskarżonym orzeczeniem sąd I instancji uchylił skazanej A. K. zezwolenie na odbywanie ww. kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Cytowanym powyżej wyrokiem, A. K. skazano za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k., tj. za kradzież mienia o łącznej wartości 256,16 zł, który to czyn w myśl ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z dnia 25 października 2013 r., poz. 1247), stanowi obecnie wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. Fakt ten został stwierdzony prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego K. w K. z dnia 9 listopada 2013 r., sygn. akt IV Ko 100/13, w którym na podstawie art. 50 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy, skazanej A. K. zamieniono orzeczoną wyrokiem o sygn. IV K 1064/07 karę 6 miesięcy pozbawienia wolności na karę 30 dni aresztu. Skoro zatem czyn z art. 278 § 1 k.k. objęty przywołanym powyżej wyrokiem stanowi na gruncie aktualnie obowiązujących przepisów wykroczenie z art. 119 § 1 k.w., co do którego ustawa z dnia 4 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego nie znajduje zastosowania, niniejsze postępowanie na podstawie art. 15 § 1 k.k.w. należało umorzyć. Na marginesie należy nadmienić, że dozór elektroniczny jest instrumentem znajdującym zastosowanie w zakresie odpowiedzialności karnej jedynie za czyny stanowiące przestępstwa (Komentarz Michała Rusinka do art. 1 ustawy o wykonywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, wyd. 2010), co prowadzi do wniosku, że z tego dobrodziejstwa nie może skorzystać osoba ukarana za wykroczenie. Dlatego też zaskarżone postanowienie wraz z postanowieniem o udzieleniu skazanej A. K. zgody na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego należało uchylić, a postępowanie wykonawcze w tym przedmiocie umorzyć jako niedopuszczalne z mocy ustawy (pkt 1 niniejszego postanowienia). O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. (pkt 2 niniejszego postanowienia). Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.