Postanowienie VIII Ka 332/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2011 roku Sąd Okręgowy

--- STRONA 1 --- Sygn. akt VIII Ka 332/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2011 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Marzanna Chojnowska SSO Jerzy Szczurewski SSO Dorota Niewińska-spr. Protokolant: Agnieszka Malewska przy udziale prokuratora Elżbiety Korwell po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia i 24 października 2011 roku sprawy: 1.A. M. (1) oskarżonego o czyn z art. 231 §2 kk w zb. z art. 305 § 1 kk w zw. z art. 12 kk 2. R. S. (1) oskarżonego o czyn z art. 305 § 1 kk w zb. z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 297 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i czyny z art. 233 § 1 i 6 kk 3. M. J. oskarżonego o czyn z art. 305 § 1 kk w zw. z art. 12 kk 4. J. F. oskarżonego o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 305 § 1 kk na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego M. J. i jego obrońcę, oskarżonego J. F. i jego obrońcę, obrońcę oskarżonego A. M. (1), obrońcę oskarżonego R. S. (1) od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 2 marca 2011r. sygn. akt III K 519/10 Zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE 1. A. M. (1) został oskarżony o to, że: I. w okresie od początku kwietnia 2004 roku do dnia 29.06.2004 roku w K.z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, będąc funkcjonariuszem publicznym – Burmistrzem Miasta i Gminy K., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez H. K. (1)prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład (...)w B.nie dopełnił swoich obowiązków w zakresie prawidłowego i rzetelnego przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na modernizację sali sportowej przy Z. S. O.w K., oraz wynikającym z Ustawy o samorządzie gminnym obowiązku właściwego gospodarowania środkami gminnymi, w ten sposób, że wspólnie i w porozumieniu z R. S. (1)– zastępcą Burmistrza Miasta i Gminy K., H. K. (1)i M. J., wchodząc z nimi w porozumienie, udaremnił zaplanowany przetarg publiczny na udzielenie zamówienia publicznego na modernizację sali sportowej przy (...)w K.i po wcześniejszych ustaleniach z M. J., iż zamówienie publiczne otrzyma H. K. (1), przyjął wraz z R. S. (1)przygotowaną przez H. K. (1)listę czterech potencjalnych wykonawców robót – a mianowicie D. P., Z. N., J. F.oraz H. K. (1), których umieścił na liście podmiotów wytypowanych do udziału w przetargu, do których to podmiotów zostały następnie skierowane zaproszenia do udziału w przetargu, w wyniku czego złożono trzy oferty podpisane przez D. P., J. F.i H. K. (1), a które zostały w rzeczywistości przygotowane przez H. K. (1), co spowodowało wyłączenie zasad konkurencji, mechanizmów wolnorynkowych i w rezultacie wyłączenie możliwości wyboru najkorzystniejszej oferty na rynku, w wyniku czego po otwarciu ofert w dniu 26.05.2004 roku doszło w dniu 22.06.2004 roku do wyboru przez Komisję Przetargową powołaną uprzednio zarządzeniem Burmistrza oferty H. K. (1)jako najkorzystniejszej, co skutkowało --- STRONA 2 --- podpisaniem z H. K. (1)w dniu 29.06.2004 roku umowy nr (...)na wykonanie robót budowlanych współfinansowanych w połowie przez (...)ze środków publicznych przekazanych przez U. E.w ramach programu (...)opiewającej na kwotę 128.630,15 zł brutto czym działał na szkodę Skarbu Państwa i interesu publicznego miasta i gminy K., tj. o czyn z art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 305 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 2. R. S. (1) został oskarżony o to, że: II. w okresie od początku kwietnia 2004 roku do dnia 29.06.2004 roku z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu w K.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez H. K. (1)prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład (...)w B.wspólnie i w porozumieniu z A. M. (1)– Burmistrzem Miasta i Gminy K., H. K. (1)i M. J.wchodząc z nimi w porozumienie udaremnił zaplanowany przetarg publiczny na udzielenie zamówienia publicznego na modernizację sali sportowej przy Z. S. O.w K.w ten sposób, że: - po wcześniejszych ustaleniach z M. J., iż zamówienie publiczne otrzyma H. K. (1), przyjął wraz z A. M. (1) przygotowaną przez H. K. (1) listę czterech potencjalnych wykonawców robót – w osobach D. P., Z. N., J. F. oraz H. K. (1), których A. M. (1) umieścił na liście podmiotów wytypowanych do udziału w przetargu, do których to podmiotów następnie zostały skierowane zaproszenia do udziału w przetargu, w wyniku czego złożono trzy oferty podpisane przez D. P., J. F. i H. K. (1), a które zostały w rzeczywistości przygotowane przez H. K. (1), co spowodowało wyłączenie zasad konkurencji, mechanizmów wolnorynkowych i w rezultacie wyłączenie możliwości wyboru najkorzystniejszej oferty na rynku, a następnie - będąc członkiem Komisji Przetargowej powołanej zarządzeniem Burmistrza stwierdzając w ofertach D. P., J. F.brak dokumentów w postaci zaświadczeń ZUS o niezaleganiu z opłatą składek oraz zaświadczeń urzędu skarbowego o niezaleganiu z podatkami, a w przypadku oferty H. K. (1)brak zaświadczenia ZUS o niezaleganiu z opłatą składek poinformował o tym fakcie H. K. (1)wbrew zasadom wynikającym z „Podręcznika procedur zawierania umów na wykonanie robót opracowanego na podstawie (...) a następnie - będąc członkiem Komisji Przetargowej w zamiarze by H. K. (1)przedłożył do dokumentacji przetargowej opisane powyżej podrobione poprzez pokrycie korektorem istotnych treści i wpisaniu tam innych danych i ich powielenie poprzez skserowanie, brakujące dokumenty, ułatwił mu to w ten sposób, że umożliwił po złożeniu ofert ich uzupełnienie poprzez dołączenie do nich podrobionych dokumentów w postaci kserokopii przerobionych zaświadczeń z ZUS oraz Drugiego Urzędu Skarbowego, a następnie w dniu 22.06.2004 roku poświadczył nieprawdę w arkuszu zgodności ofert z wymogami formalnymi stwierdzając iż wszystkie oferty zawierają niezbędne zaświadczenia, przy czym wiedział, iż nieprawdziwe dokumenty, zostały dołączone z opóźnieniem co powinno stanowić podstawę do odrzucenia wszystkich złożonych ofert w rezultacie czego doszło w dniu 22.06.2004 roku do wyboru przez Komisję Przetargową oferty H. K. (1)jako najkorzystniejszej, co skutkowało podpisaniem z nim w dniu 29.06.2004 roku umowy nr (...)na wykonanie robót budowlanych współfinansowanych w połowie ze środków publicznych przekazanych przez U. E. w ramach programu (...)opiewającej na kwotę 128.630,15 zł brutto czym działał na szkodę Skarbu Państwa, tj. o czyn z art. 305 § 1 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. --- STRONA 3 --- III. w dniu 30 kwietnia 2007 roku w K. w związku z pełnieniem funkcji Zastępcy Burmistrza K., będąc uprzedzony o odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy, złożył oświadczenie majątkowe o którym mowa w art. 24h ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o Samorządzie Gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późniejszymi zmianami) zatajając w nim informacje o wysokości zaciągniętych zobowiązań pieniężnych oraz posiadanego mienia ruchomego na dzień 31 grudnia 2006 roku w ten sposób, że: - w punkcie X Części A oświadczenia majątkowego podał, iż jedynym posiadanym przez niego zobowiązaniem na datę 31 grudnia 2006 roku jest zaciągnięty w banku (...)kredyt w kwocie (...)złotych indeksowany kursem franka szwajcarskiego na okres 30 lat z przeznaczeniem na budowę mieszkania w spółdzielni mieszkaniowej, podczas gdy w tym czasie posiadał nadto zadłużenie w kwocie 14.342,68 złotych względem P. S.wynikające z udzielonych mu przez P. S.pożyczek a mianowicie przelania na jego rzecz w dniu 22 sierpnia 2006 roku kwoty 14.166,06 złotych na rachunek bankowy B.Spółdzielni Mieszkaniowej w (...) Banku (...)o numerze (...)tytułem zaliczki na zakup lokalu mieszkalnego położonego w B.przy ul. (...)oraz dokonania w dniu 11 grudnia 2006 roku wpłaty w jego imieniu kwoty 176,62 złotych na rachunek bankowy o numerze (...)prowadzony przez G. M.Bank tytułem spłaty raty kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na zakup w/w lokalu mieszkalnego, które to fakty zataił; - w punkcie IX Części A oświadczenia majątkowego podał, iż jest współwłaścicielem samochodu osobowego marki A. (...) rok prod. 1992, zatajając jednocześnie fakt posiadania udziału w wysokości 1/3 własności samochodu osobowego marki R. (...) poj. 1,9 dci, rok produkcji 1999, numer rejestracyjny (...) o wartości 12.800 zł, nabytego w dniu 2 stycznia 2006 roku na podstawie umowy darowizny; tj. o czyn z art. 233 § 1 i 6 k.k. IV. w dniu 30 kwietnia 2008 roku w K. w związku z pełnieniem funkcji Zastępcy Burmistrza K., będąc uprzedzony o odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy, złożył oświadczenie majątkowe o którym mowa w art. 24h Ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o Samorządzie Gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późniejszymi zmianami) zatajając w nim informacje o wysokości zaciągniętych zobowiązań pieniężnych oraz posiadanych zasobach pieniężnych i posiadanym mieniu ruchomym na dzień 31 grudnia 2007 roku w ten sposób, że: - w punkcie I Części A oświadczenia majątkowego podał, iż posiada zasoby pieniężne w kwocie (...)złotych oraz (...)EURO, zatajając jednocześnie fakt posiadania oszczędności w kwocie (...)zgromadzonych na rachunku bankowym w Banku (...) S.A. - w punkcie X Części A oświadczenia majątkowego podał nieprawdę, iż jedynymi posiadanymi przez niego na datę 31 grudnia 2007 roku zobowiązaniami pieniężnymi jest zaciągnięty w banku (...)kredyt w kwocie (...)złotych indeksowany kursem franka szwajcarskiego na okres 30 lat z przeznaczeniem na budowę mieszkania w spółdzielni mieszkaniowej, oraz kredyt w kwocie (...)złotych zaciągnięty w banku (...)na okres 30 lat z przeznaczeniem na zakup mieszkania od dewelopera, podczas gdy w tym czasie posiadał nadto zadłużenie w kwocie (...)złotych względem P. S., wynikające z udzielenia mu przez P. S.następujących pożyczek: · przelania na jego rzecz w dniu 22 sierpnia 2006 roku, na rachunek bankowy B.Spółdzielni Mieszkaniowej w (...) --- STRONA 4 --- Banku (...)o numerze (...)kwoty (...)złotych tytułem zaliczki na zakup lokalu mieszkalnego położonego w B.przy ul. (...), · wpłaty na jego rzecz, w dniu 11 grudnia 2006 roku, na rachunek bankowy o numerze (...)prowadzony przez G. M.Bank kwoty (...)złotych, tytułem opłacenia raty kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego położonego w B.przy ul. (...), · wpłat dokonanych na jego rzecz w okresie od 1 stycznia 2007 roku do 31 grudnia 2007 roku w łącznej kwocie (...)złotych na rachunek bankowy o numerze (...)prowadzony przez G. M.Bank tytułem uregulowania rat kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego położonego w B.przy ul. (...), · wpłaty na jego rzecz w dniu 13 lipca 2007 roku, na rachunek bankowy B.Spółdzielni Mieszkaniowej w (...) Banku (...)o numerze (...)kwoty (...)złotych, tytułem częściowej zapłaty ceny za nabyty lokal mieszkalny, położony w B.przy ul. (...), tj. o czyn z art. 233 § 1 i 6 k.k. V. w dniu 30 kwietnia 2009 roku w K. w związku z pełnieniem funkcji Zastępcy Burmistrza K., będąc uprzedzony o odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy, złożył oświadczenie majątkowe o którym mowa w art. 24h Ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o Samorządzie Gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późniejszymi zmianami) zatajając w nim informacje o wysokości zaciągniętych zobowiązań pieniężnych oraz posiadanych zasobach pieniężnych i posiadanym mieniu ruchomym na dzień 31 grudnia 2008 roku w ten sposób, że: - w punkcie I Części A oświadczenia majątkowego podał, że na w/w datę posiada zasoby pieniężne w kwocie (...)złotych oraz (...)EURO zatajając jednocześnie fakt posiadania oszczędności w (...)zł, zgromadzonych na rachunku bankowym w Banku (...) S.A., - w punkcie X Części A oświadczenia majątkowego podał, iż jedynymi posiadanymi przez niego na datę 31 grudnia 2008 roku zobowiązaniami jest zaciągnięty w banku (...)kredyt w kwocie (...)złotych indeksowany kursem franka szwajcarskiego na okres 30 lat z przeznaczeniem na budowę mieszkania w spółdzielni mieszkaniowej, oraz kredyt w kwocie (...)złotych zaciągnięty w banku (...)na okres 30 lat z przeznaczeniem na zakup mieszkania od dewelopera, podczas gdy w tym czasie posiadał nadto zadłużenie w kwocie (...)złotych względem P. S., wynikające z udzielenia mu przez P. S.następujących pożyczek: · przelania na jego rzecz w dniu 22 sierpnia 2006 roku, na rachunek bankowy B.Spółdzielni Mieszkaniowej w (...) Banku (...)o numerze (...)kwoty (...)złotych, tytułem zaliczki na zakup lokalu mieszkalnego położonego w B.przy ul. (...), · wpłaty na jego rzecz, w dniu 11 grudnia 2006 roku, na rachunek bankowy o numerze (...)prowadzony przez G. M.Bank kwoty (...)złotych, tytułem opłacenia raty kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego położonego w B.przy ul. (...), · wpłat dokonanych na jego rzecz w okresie od 1 stycznia 2007 roku do 31 grudnia 2007 roku w łącznej kwocie (...)złotych na rachunek bankowy o numerze (...)prowadzony przez G. M.Bank tytułem uregulowania rat kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na zakup mieszkania położonego w B.przy ul. (...), · wpłaty na jego rzecz w dniu 13 lipca 2007 roku, na rachunek bankowy B.Spółdzielni Mieszkaniowej w (...) Banku (...)o numerze (...)kwoty (...) złotych, tytułem częściowej zapłaty ceny za nabyty lokal mieszkalny, położony w B.przy ul. (...), --- STRONA 5 --- · wpłat dokonanych na jego rzecz, w okresie od 1 stycznia 2008 roku do 31 grudnia 2008 roku w łącznej kwocie (...)na rachunek bankowy o numerze (...)prowadzony przez G. M.Bank tytułem uregulowania rat kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego położonego w B.przy ul. (...), tj. o czyn z art. 233 § 1 i 6 k.k. 3. M. J. został oskarżony o to, że: VI. w okresie od początku kwietnia 2004 roku do dnia 29.06.2004 roku w K., z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu wspólnie i w porozumieniu z A. M. (1)– Burmistrzem Miasta i Gminy K., R. S. (1)– zastępcą Burmistrza Miasta i Gminy K.oraz H. K. (1)wchodząc z nimi w porozumienie, udaremnił zaplanowany przetarg publiczny na udzielenie zamówienia publicznego na modernizację sali sportowej przy (...)w K.w ten sposób, że poinformował H. K. (1)o możliwości uzyskania wskazanego zamówienia publicznego z ominięciem przewidzianych prawem procedur, a następnie uzgodnił z A. M. (1)i R. S. (1), iż zamówienie publiczne otrzyma H. K. (1), w rezultacie czego A. M. (1)wraz z R. S. (1)przyjęli przygotowaną przez H. K. (1)listę czterech potencjalnych wykonawców robót – a mianowicie D. P., Z. N., J. F.oraz H. K. (1), których A. M. (1)umieścił na liście podmiotów wytypowanych do udziału w przetargu, do których to podmiotów zostały następnie skierowane zaproszenia do udziału w przetargu, w wyniku czego złożono trzy oferty podpisane przez D. P., J. F.i H. K. (1), a które zostały w rzeczywistości przygotowane przez H. K. (1), co spowodowało wyłączenie zasad konkurencji, mechanizmów wolnorynkowych i w rezultacie wyłączenie możliwości wyboru najkorzystniejszej oferty na rynku, w wyniku czego po otwarciu ofert w dniu 26.05.2004 roku doszło w dniu 22.06.2004 roku do wyboru przez Komisję Przetargową powołaną uprzednio zarządzeniem Burmistrza oferty H. K. (1)jako najkorzystniejszej, co skutkowało podpisaniem z nim w dniu 29.06.2004 roku umowy nr (...)na wykonanie robót budowlanych współfinansowanych w połowie przez (...)ze środków publicznych przekazanych przezU. E.w ramach programu (...)opiewającej na kwotę 128.630,15 zł brutto czym działał na szkodę Skarbu Państwa, tj. o czyn z art. 305 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 4. J. F. został oskarżony o to, że: VII. w okresie od 26.04.2004 roku do 20.05.2004 roku w B.w zamiarze by H. K. (1)udaremnił przetarg publiczny na udzielenie zamówienia publicznego na modernizację sali sportowej przy (...)w K.ułatwił mu to w ten sposób, że podpisał przygotowaną przez H. K. (1)ofertę na wykonanie tych robót wiedząc, że oferta ta nie będzie ofertą najkorzystniejszą a jest niezbędna dla skuteczności postępowania przetargowego na wykonanie robót budowlanych o wartości 128.630,15 zł brutto współfinansowanych w połowie ze środków publicznych przekazanych przez U. E. w ramach programu (...), czym działał na szkodę Skarbu Państwa, tj. o czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 305 § 1 k.k. Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 2 marca 2011 r w sprawie sygn. akt III K 519/10 o skarżonych A. M. (1), R. S. (1), M. J. i J. F. uznał za winnych popełnienia zarzucanych im czynów i za to: - A. M. (1) za czyn opisany w punkcie I na mocy art.231§2 kk w zb. z art. 305§1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 11§2 kk skazał, zaś na mocy art. 231§2 kk w zw. z art. 11§ 3 kk w zw. z art. 33§2 i 3 kk w zw. z art. 4§1 kk wymierzył mu --- STRONA 6 --- karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 80 (osiemdziesięciu ) zł. Na mocy art. 69§1 i 2 kk, art. 70§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata. Na mocy art. 41§1 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz zajmowania stanowisk w administracji samorządowej na okres 3 (trzech) lat. - R. S. (1) za czyn opisany w punkcie II na mocy art. 305§1 kk w zb. z art. 18§3 kk w zw. z art. 297§1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 11§2 kk skazał, zaś na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 297§1 kk w zw. z art. 11§ 3 kk w zw. z art. 33§2 i 3 kk w zw. z art. 4§1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 ( stu ) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 80 (osiemdziesięciu) zł.; za czyn opisany w punkcie III na mocy art. 233§1 i 6 kk skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; za czyn opisany w punkcie IV na mocy art. 233§1 i 6 kk skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; za czyn opisany w punkcie V na mocy art. 233§1 i 6 kk skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; Na mocy art. 85 kk, art. 86§1 kk orzekł wobec oskarżonego karę łączną 2 (dwóch ) lat pozbawienia wolności. Na mocy art. 69§1 i 2 kk, art. 70§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata. Na mocy art. 41§1 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz zajmowania stanowisk w administracji samorządowej na okres 3 (trzech) lat. - M. J. za czyn opisany w punkcie VI na mocy art. 305§1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 33§2 i 3 kk w zw. z art. 4§1 kk skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 60 (sześćdziesięciu) zł. Na mocy art. 69§1 i 2 kk, art. 70§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata. - J. F. za czyn opisany w punkcie VII na mocy art. 18§3 kk w zw. z art. 305§1 kk skazał, zaś na mocy art. 19§1 kk w zw. z art. 305§1 kk w zw. z art. 33§2 i 3 kk w zw. z art. 4§1 kk wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 60 ( sześćdziesięciu ) zł. Na mocy art. 69§1 i 2 kk, art. 70§1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata. Zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłat;- od A. M. (1) i R. S. (1) kwoty po 1900 zł; - od M. J. i J. F. kwoty po 1380 zł. oraz obciążył ich kosztami procesu w częściach im przypadających. Powyższy wyrok zaskarżyli oskarżeni M. J. i J. F. oraz obrońcy oskarżonych A. M. (1), R. S. (1), M. J. i J. F.. Oskarżony M. J. zaskarżył wyrok w całości zarzucając: - oparcie wyroku i uznanie jego winy jedynie na podstawie zeznań P. H. K. (1) - nie uwzględnienie zeznań pozostałych świadków i współoskarżonych zeznających w tej sprawie - nie uwzględnienia sprzeczności zeznań P. H. (...) z dokumentacją jaką są kosztorysy: inwestorski i ofertowy, oraz powykonawczy --- STRONA 7 --- - nie uwzględnienie zeznania H. K. przed Sądem, mówiącego o pretensjach w stosunku do niego i obwinianie go za bankructwo Jego Firmy Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od popełnienia zarzucanego mu czynu, lub o uchylenie zaskarżonego wyroku do ponownego rozpatrzenia. Obrońca oskarżonego M. J. na podstawie art. 444 kpk i art. 425 § 1 – 3 kpk, również zaskarżył powyższy wyrok w całości w zakresie dotyczącym tegoż oskarżonego, wyrokowi temu zarzucając: 1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku (art. 438 pkt 2 kpk), a mianowicie: art. 7 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 4 kpk, art. 410 kpk, 424 § 1 i 2 kpk i art. 167 kpk polegającą na: - całkowicie dowolnej ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie z przekroczeniem granic swobodnej oceny i zasad prawidłowego rozumowania opartego na doświadczeniu życiowym przez wybiórczą i jednostronną ocenę materiału dowodnego, i oparciu wyroku na zeznaniach H. K. (3) pomimo braku jego wiarygodności oraz barku innych dowodów, które świadczyłyby o winie M. J.; - rozstrzyganiu niedających usunąć się wątpliwości wyłącznie na niekorzyść oskarżonego i pomijaniu okoliczności przemawiających na jego korzyść wbrew podstawowej zasadzie prawnej; - dowolności w zakresie uzasadnienia strony przedmiotowej i podmiotowej przypisanego czynu, wybiórczość uzasadnienia wyroku i brak odniesienia się do wszystkich istotnych okoliczności sprawy czyniąc tym samym niemożliwą polemikę w tym zakresie; - zaniechaniu sprawdzenia z urzędu wszystkich możliwych okoliczności mających wpływ na ocenę wiarygodności H. K. (1)mającego wiele spraw karnych jako oskarżony w tym o oszustwa i podkreślającego, że oskarżeni w tej sprawie zrujnowali mu życie, i dającego do zrozumienia, iż nie jest w stanie im tego wybaczyć. 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść (art. 438 pkt 3 kpk) polegający na przyjęciu, że oskarżony M. J. dopuścił się zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu pomimo braku podstaw do takiego przyjęcia. 3 rażącą niewspółmierność kary art. 438 pkt 4 kpk polegającą na wymierzeniu oskarżonemu 1 roku pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych przy przyjęciu stawki dziennej równoważnej kwocie 60 zł i warunkowego zawieszenia na okres próby wynoszący na okres aż 3 lata. Wskazując na powyższe podstawy apelacji wniósł 1. o zmianę zaskarżonego wyroku Sądu I instancji i uniewinnienie M. J. od zarzucanego mu czynu. ewentualnie 2. o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białymstoku. lub 3. o wydatne złagodzenie kary. Ponadto wniósł: 4. o załączenie w celach dowodowych akt sprawy Sądu Rejonowego w Białymstoku sygn. akt III K 2493/06 obecnie znajdującej się w Sądzie Okręgowym w Białymstoku o sygn. akt. VIII Ka 630/10 na okoliczność oceny osobowości i wiarygodności zeznań H. K. (1) – głównego świadka oskarżenia. Oskarżony J. F. zaskarżył wyrok odnośnie orzeczonej wobec niego kary i zarzucił mu: --- STRONA 8 --- - rażącą surowość wymierzonej mu kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawierzeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, która jest nadmierna biorąc pod uwagę stopień winy i społecznej szkodliwości czynu a poza tym nie uwzględnia faktu, że nie był wcześniej karany, a przy tym orzeczenie wobec niego takiego samego okresu próby jak wobec pozostałych oskarżonych, których uznano winnych czynów o znacznie większym ciężarze, jest niesprawiedliwe, - rażącą niewspółmierność wymierzonej mu kary grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 60 złotych każda, gdzie liczba stawek jest zbyt wysoka biorąc pod uwagę stopień winy i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, zaś wartość jednej stawki znacznie przekracza jego możliwości majątkowe i zarobkowe, a ponadto orzeczenie wobec niego tylu stawek grzywny, co w stosunku do pozostałych oskarżonych jest sprzeczne z zasadą indywidualizacji kary i prewencji ogólnej, - obrazę przepisu postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 424 § 2 kpk poprzez zaniechanie przez Sąd w uzasadnieniu wyroku przytoczenia, które okoliczności miał na względzie wymierzając wobec niego karę. Z uwagi na powyższe zarzuty, wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez złagodzenie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności i warunkowe zawieszenie jej wykonania na okres 2 lat oraz złagodzenie orzeczonej wobec niego grzywny ewentualnie uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego J. F., na mocy art. 425 kpk i 444 kpk zaskarżył powyższy wyrok odnośnie tego oskarżonego w całości. Na mocy art. 427 § 2 kpk oraz art. 438 pkt 1 kpk zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: - obrazę prawa materialnego, a mianowicie art. 18 § 3 kk w zw. z 305 § 1 kk poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie za podstawę skazania w sytuacji, gdy opis czynu przypisanego oskarżonemu J. F. nie zawiera wszystkich ustawowych znamion czynu zabronionego, skutkiem czego został on skazany za czyn nie będący przestępstwem, a nadto: - obrazę prawa materialnego, a mianowicie art. 33 § 2 i 3 kk poprzez ich niewłaściwe zastosowanie przy wymiarze kary grzywny orzeczonej wobec J. F. w sytuacji, gdy tak w ustaleniach Sądu, jak i w opisie czynu przypisanego oskarżonemu brak jest wskazania, że działał on w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co wyklucza możliwość orzeczenia kary grzywny na podstawie tych przepisów. Mając na uwadze powyższe, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego J. F. od zarzucanego mu czynu. Obrońca oskarżonego A. M. (1) na podstawie art. 444 kk zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku w całości. Wyrokowi temu na podstawie art. 427 § 2 kpk i art. 438 § 2 i 3 kpk, zarzucił: 2011 -04- 1 3 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia a mający wpływ na treść wyroku polegający na przyjęciu, iż oskarżony A. M. (1): - nie dopełnił swoich obowiązków w zakresie prawidłowego i rzetelnego przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na modernizację sali sportowej przy (...) w K.; --- STRONA 9 --- - działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez H. K. (1) w porozumieniu z innymi osobami udaremnił przetarg publiczny na modernizację w/w sali sportowej w K.; - ustalił z M. J., iż zamówienie publiczne otrzyma H. K. (1) a następnie wraz z R. S. (1) przyjął od H. K. (1) listę czterech potencjalnych wykonawców robót; - wiedział o tym, iż to H. K. (1) wytypował sobie konkurentów do udziału w przetargu i przygotował im oferty o treści powodującej wygranie przetargu przez H. K. (1); 2. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a w szczególności art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 424 § 1 pkt 1 i 2 kpk oraz art. 410 kpk polegającą na : - rozstrzygnięciu szeregu wątpliwości istniejących w sprawie na niekorzyść oskarżonego A. M. (2), - naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez dowolne ustalenia w zakresie zachowania oskarżonego A. M. (2), - braku wskazania udowodnionych lub nieudowodnionych faktów istotnych dla ustalenia stanu faktycznego a wynikających z wyjaśnień oskarżonego oraz świadków - członków komisji przetargowej, - braku wskazania przyczyn nieuwzględnienia przy ustalaniu stanu faktycznego zeznań świadków - członków komisji przetargowej, które to okoliczności uniemożliwiają polemikę z ustaleniami Sądu I instancji, - ustaleniu stanu faktycznego oraz wydaniu wyroku w oparciu jedynie o część materiału dowodowego - z pominięciem zeznań K. B. (1), R. R., R. K. (1) i J. P., - niewskazaniu z jakich przyczyn i w jakim zakresie Sąd I instancji dał wiarę zeznaniom świadka H. K. (1) w części dotyczącej zachowania oskarżonego, w sytuacji gdy zeznania te pozostają w oczywistej sprzeczności z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, zaś w odniesieniu do innych oskarżonych Sąd wiary tym zeznaniom nie dał. Mając na uwadze powyższe wniósł: 1) o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu ewentualnie 2) o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego R. S. (1) na zasadzie art. 444 k.p.k. zaskarżył w/w wyrok - w całości i na zasadzie art. 427 § 2 kpk i art. 438 pkt 1, 2, 3 wyrokowi zarzucił: 1. w odniesieniu do zarzutu II , błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na stwierdzeniu - że oskarżony R. S. (1) : a / w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami udaremnił przetarg publiczny na modernizację hali sportowej przy Z. S. O. w K. b / ustalił z inspektorem nadzoru M. J., iż zamówienie publiczne otrzyma H. K. (1) a następnie wraz z A. M. (1) przyjął od H. K. (1) listę czterech potencjalnych wykonawców c / wiedział o tym, iż to H. K. (1) wytypował sobie konkurentów do udziału w przetargu i przygotował im oferty o treści powodującej wygranie przetargu przez H. K. (1) d / poinformował H. K. (1) o brakach formalnych w złożonych ofertach, w postaci nie załączenia zaświadczeń z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Urzędu Skarbowego /oferty D. P. i J. F./ oraz niezałączenia zaświadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych /oferta H. K. (1)/ e / umożliwił złożenie dokumentów opisanych w pkt. "d" do wcześniej złożonych ofert przez co poświadczył nieprawdę w arkuszu zgodności ofert z wymogami formalnymi f / wiedział o tym, że H. K. (1) podrobił zaświadczenia z ZUS i US , poprzez pokrycie korektorem istotnych treści, --- STRONA 10 --- wpisał inne dane, a następnie skserował tak podrobione dokumenty i potwierdził je "za zgodność" z oryginałem 2. w odniesieniu do zarzutów III-V naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 233 § 1 i 6 k.k. przez uznanie, że oskarżony R. S. (1), składając oświadczenia majątkowe za lata 2006-2008 umyślnie podał w nich nieprawdę co do stanu swojego majątku na koniec poszczególnych lat, podczas gdy podniesione przez niego okoliczności wskazują, iż powstałe nieprawidłowości były wynikiem działania lub zaniechania nieumyślnego a zatem nie wyczerpywały znamion przestępstwa z art. 233§1 i 6 k.k. oraz uznanie, że pomiędzy braćmi istniał stosunek zobowiązaniowy /pożyczka/, podczas gdy, taki stosunek istniał wyłącznie pomiędzy kredytobiorcą a kredytodawcą a więc R. S. (1) i (...) Bankiem (...) 3. w odniesieniu do zarzutów II-V, obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 5 § 2 k.p.k, art. 7 k.p.k., art. 424 § 1 pkt. 1,2 k.p.k., art. 410 k.p.k., wyrażającą się przez: a / nie roztrzygnięcie szeregu istniejących, ale nie zauważonych przez Sąd I Instancji wątpliwości, na korzyść oskarżonego R. S. (1) /art. 5 § 2 k.p.k./ b / naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów przez dowolne ustalenia zachowań oskarżonego w odniesieniu do każdego z zarzutów /art. 7 k.p.k./ c / nie wskazanie udowodnionych lub nieudowodnionych istotnych faktów wynikających z wyjaśnień oskarżonego, nie wskazanie przyczyn nie uznania dowodów z zeznań świadków, członków komisji przetargowej, zeznań świadka P. S. , złożonych do akt sprawy dokumentów, w tym bankowych, które to okoliczności uniemożliwiają polemikę z ustaleniami Sądu I Instancji oraz podstawą prawną wyroku w odniesieniu do pkt. III-V / art. 424 § 1 pkt. 1,2/ d / ustalenie stanu faktycznego a następnie wydania wyroku na podstawie części ujawnionego materiału dowodowego a mianowicie z pominięciem zeznań K. B. (1), R. R., R. K. (2) i J. P. - członków komisji przetargowej, powołanej zarządzeniem Burmistrza K. nr.78/04 z dnia 23.04.2004 r., które to zeznania mają istotne znaczenie w sprawie a w odniesieniu do zarzutów III - V, zeznań świadka P. S. oraz złożonych na rozprawie w dniu /art. 410 k.p.k/ Na zasadzie art. 427 § 1 k.p.k. i art. 437 pkt. 2 k.p.k. wniósł o uniewinnienie oskarżonego R. S. (1) od popełnienia zarzuconych mu czynów, ewentualnie, o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zdaniem Sądu Okręgowego, apelacje wywiedzione w sprawie okazały się zasadne w zakresie w jakim kwestionowały naruszenie art. 7 kpk, art. 410 kpk i art. 424 kpk. Naruszenie tych przepisów mogło mieć wpływ na orzeczenie o winie wszystkich oskarżonych i z tego też względu wyrok ten powinien ulec uchyleniu. Analiza wszystkich zarzutów zawartych w poszczególnych apelacjach pozwala stwierdzić, iż zarzuty te są tożsame- za wyjątkiem apelacji obrońcy oskarżonego i oskarżonego J. F.. Dlatego też Sąd Okręgowy odniósł się do nich łącznie. Wszyscy skarżący podnoszą właściwie dwie okoliczności, a mianowicie to, iż Sąd Rejonowy bezkrytycznie dał wiarę zeznaniom świadka H. K. (1) oraz nie oparł swego rozstrzygnięcia na całokształcie materiału dowodowego, a nadto dowolnie bez logicznej argumentacji dokonał oceny części materiału dowodowego zebranego w sprawie. --- STRONA 11 --- Należy zgodzić się ze skarżącymi, iż dokonana przez Sąd Rejonowy ocena materiału dowodowego budzi zastrzeżenia. Sąd I instancji nie dokonał bowiem wnikliwe oceny całości zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego, naruszając przy tym art. 7 kpk. Sąd Rejonowy ogólnie uznał wyjaśnienia oskarżonych za sprzeczne z materiałem dowodowym, w szczególności z zeznaniami H. K. (1). Ograniczenie jedynie do tak ogólnej argumentacji, dodatkowo bez pogłębionej analizy zeznań świadka H. K. (1), które nie sposób uznać za jednoznaczne i konsekwentne, nie zasługuje na aprobatę Sądu Odwoławczego. Sąd Rejonowy stracił z pola widzenia fakt, iż świadek był słuchany ponad 4 lata od zdarzenia i pozostaje w konflikcie z oskarżonymi A. M. (1), M. J. i R. S. (2). W sytuacji zaś, gdy zdaniem Sądu Rejonowego, dowód z jego zeznań jest kluczowym dla ustaleń faktycznych w sprawie, winien być oceniony ze stosowną precyzją, analiza winna być szczegółowo przedstawiona w uzasadnieniu wyroku z odpowiednim ustosunkowaniem się do innych, sprzecznych z jego wypowiedziami dowodów. Należy przede wszystkim odnotować, iż świadek H. K. (1) był wielokrotnie słuchany w postępowaniu przygotowawczym i sądowym, jego zeznania ewaluowały w toku całego postępowania, czego Sąd I instancji zdaje się nie zauważać. Sąd co prawda stosownie do art. 391 § 3 kpk i stosowanego odpowiednio uregulowania z art. 389 § 2 kpk, zwrócił się do świadka o wypowiedzenie się co do treści odczytanych mu zeznań, jednakże nie zrealizował tego obowiązku w sposób prawidłowy. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy: Prawidłowa realizacja art. 337 § 1 [ob. 391 § 1] k.p.k. [...] wymaga, aby po odczytaniu poprzednich zeznań i ujawnieniu w ten sposób sprzeczności w zeznaniach świadka sąd [...] odebrał od świadka oświadczenie co do przyczyny zeznań odmiennych, gdyż tylko wówczas będzie możliwe dokonanie oceny zeznań świadka zeznającego rozbieżnie (wyr. SN z 7 VI 1974 r., V KRN 44/74, OSNKW 1974, nr 11, poz. 210; wyr. SN z 4 XI 1974 r., I KR 96/74, OSNKW 1974, nr 1, poz. 10; wyr. SN z 3 XI 1975 r., III KR 234/75, PG 1976, nr 6, s. 6). Świadek H. K. (1) po odczytaniu zeznań, odmiennych w wielu kwestiach, chociażby do udziału osoby A. M. (1) w całym procederze, ograniczał się jedynie do ich potwierdzenia, a Sąd nie weryfikował i nie dążył do wyjaśnienia przyczyn owych „braków szczegółów” i sprzeczności w jego zeznaniach. Dodatkowo w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie poczynił choćby najmniejszej próby wyjaśnienia sprzeczności w wypowiedziach świadka, mimo iż dowód ten uznał za główny dowód winy oskarżonych w sprawie, stanowiący zdaniem Sądu I instancji o niewiarygodności wyjaśnień oskarżonych. Praktyka ta stanowi przesłankę utrudniającą, a wręcz uniemożliwiającą Sądowi Odwoławczemu dokonanie oceny zajętego przez Sąd Rejonowy stanowiska w kwestii wiarygodności zeznań świadka H. K. (1). Sąd Rejonowy zdaje się zapominać, iż analiza dowodu z pomówienia jednego ze współoskarżonych wymaga ze strony sądu szczególnej ostrożności. Pomówienie może bowiem stanowić dowód winy, gdy jest jasne i konsekwentne, a ponadto znajduje potwierdzenie w innych dowodach bezpośrednich lub pośrednich, przy czym nie bez znaczenia jest też osobowość pomawiającego. Prawdziwość pomówienia może być kwestionowana także ze względu na osobiste zainteresowanie --- STRONA 12 --- pomawiającego, zmierzające np. do przerzucenia winy na inną osobę lub nawet zmniejszenia winy własnej, czy postawienia kogoś w stan oskarżenia. Wszelkie te kryteria winny zatem stanowić podstawę oceny wiarygodności zeznań świadka H. K. (1). Przytoczenie treści jego wypowiedzi i odwoływanie się do generalnej treści dowodów, bez wnikliwej, logicznej, zgodnej z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego oceny jego wypowiedzi czyni niemożliwym ustosunkowanie się do zarzutów błędnej oceny dowodów podnoszonych w poszczególnych apelacjach. Sąd Rejonowy naruszył ponadto przepis art. 410 kpk, zgodnie z którym winien opierać swe rozstrzygniecie na całokształcie materiału dowodowego. Sądowi nie wolno wydać wyroku jedynie na podstawie części ujawnionego materiału dowodowego. Zawsze bowiem wydanie wyroku musi być następstwem analizy całokształtu okoliczności, w tym również i tych, które jego trafność podważają. Stąd też pominięcie przy tym istotnych dla sprawy okoliczności, które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie w kwestii winy, stanowi oczywistą obrazę tego przepisu. Sąd Rejonowy zaś zupełnie pominął wszystkie okoliczności związane z przeprowadzonym przetargiem. Należy zgodzić się z apelującymi, iż Sąd Rejonowy nie odniósł się w pisemnych motywach orzeczenia, do tego czy daje wiarę, czy też nie świadkom R. R., R. K. (1), K. B. (2) i J. P., a zatem całkowicie pominął materiał dowodowy w tej części. Ich zeznania są zaś o tyle istotne, że są to członkowie Komisji Przetargowej i ich wypowiedzi są całkowicie sprzeczne z zeznaniami H. K. (1) w tym przedmiocie. Należy dodatkowo zauważyć, iż dla odpowiedzialności poszczególnych oskarżonych pierwszoplanową okolicznością jest ustalenie, kiedy świadek H. K. (1) złożył trzy koperty z ofertami podpisanymi przez D. P., J. F. i siebie. Sąd Rejonowy ustalił, iż R. S. (3) stwierdził brak poszczególnych zaświadczeń, a mianowicie zaświadczeń z ZUS-u o niezaleganiu z opłatą składek oraz zaświadczenia z Urzędu Skarbowego. Poinformował o tym fakcie H. K. (1) i zażądał by je złożył następnego dnia. Należy zauważyć, iż H. K. (1) na temat tych okoliczności zeznaje za każdym razem odmiennie i sprzecznie ze sobą, a także z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie. Jego zeznania są chociażby sprzeczne z tym, co można ustalić w oparciu o okazanie kopert na ostatniej rozprawie przed Sądem I instancji. Z kopert wynika bowiem, że H. K. (1) złożył oferty w dniu 26 maja 2004 roku, a więc w dniu przetargu, o godz. 9.15, 9.10, 9;25. Sąd Rejonowy w ogóle nie zajął się tym problemem, nie okazał świadkowi tych kopert i nie wyjaśnił rozbieżności w zeznaniach. Dodatkowo odnośnie oskarżonego R. S. (2) nie zawarł jakichkolwiek rozważań odnośnie jego wyjaśnień dotyczących czynów z art. 233 § 1 i 6 kk. Sąd I instancji nie odniósł się do dokumentów złożonych na jego obronę min. wyciągów bankowych złożonych na rozprawie w dniu 22.12.2010 r. Należy również zgodzić się ze stanowiskiem skarżących, iż lektura pisemnych motywów skarżonego orzeczenia wskazuje, że czyniąc ustalenia faktyczne w zakresie przestępstw przypisanych oskarżonym Sąd Rejonowy nie poczynił własnych ustaleń faktycznych, ograniczając się przy tym do przepisania uzasadnienia aktu oskarżenia, uzupełniając je jedynie o zeznania świadków i wyjaśnienia oskarżonych złożonych na rozprawie. Niniejsze czyni niemożliwą kontrolę odwoławczą zaskarżonego orzeczenia. --- STRONA 13 --- Tym bardziej, iż dalsza część uzasadnienia, dotycząca oceny przeprowadzonych dowodów, również nie spełnia wymogów art. 424 § 1 kpk. Zgodnie z art. 424 § 1 kpk uzasadnienie wyroku winno zawierać m.in. wskazanie, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Spełnienie tego obowiązku nie może polegać na globalnym odwołaniu się do dowodów przeprowadzonych na rozprawie, tak jak uczynił to Sąd w niniejszej sprawie, przywiązując przy tym wagę do niepotrzebnego streszczania treści przeprowadzonych dowodów, zapominając o obowiązku logicznego powiązania poszczególnych dowodów z określonymi okolicznościami faktycznymi, które wymagają udowodnienia. Takie rozumienie treści art. 424 § 1 kpk nabiera szczególnego znaczenia w sprawach, w których występują sprzeczne ze sobą dowody. W tych przypadkach sąd powinien z taką samą wnikliwością ocenić dowody, które odrzuca, jak i dowody, na których opiera wyrok. Brak takiej analizy nie pozwala na odparcie zarzutów apelacyjnych dotyczących przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów w szerszym zakresie niż uczyniono to powyżej. Jeżeli chodzi o apelację obrońcy oskarżonego J. F., która podnosi, iż oskarżony ten winien być uniewinniony z powodu braku w zarzucie znamienia zarzucanego mu czynu w postaci zwrotu, iż oskarżony działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, Sąd Okręgowy nie podziela tego stanowiska. Prawdą jest, iż w opisie czynu zarzucanego oskarżonemu nie można dopatrzyć się zwrotu „ w celu osiągnięcia korzyści majątkowej”, ale ten fakt nie dowodzi jeszcze, że opis czynu nie zawiera kompletu znamion przestępstwa z art. 305 § 1 kk. Zdaniem Sądu Okręgowego, określenie „w celu osiągnięcia korzyści majątkowej” przesądza z jednej strony o charakterze tzw. przestępstwa kierunkowego, a jednocześnie jest znamieniem wiążącym się z wartościowaniem ekonomicznym. W kontekście powyższego należało uznać, iż czyn ten zawiera takie sformułowania, które mieszczą się w znaczeniu tego znamienia. Opis czynu zarzucanego J. F.zawiera bowiem następujące sformułowanie :” ułatwił mu w ten sposób, że podpisał przygotowaną przez H. K. (1)ofertę na wykonanie tych robót wiedząc, że oferta ta nie będzie ofertą najkorzystniejszą a jest niezbędna dla skuteczności postępowania przetargowego na wykonanie robót budowlanych o wartości 128.630,15 zł brutto współfinansowanych w połowie ze środków publicznych przekazanych przez U. E. w ramach programu (...)…”. Jest to zatem ewidentne działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oskarżonego J. F.. W świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego nie można bowiem poprzestawać na ustaleniu, że określony ustawowy zwrot nie został ujęty in extenso w opisie, ale Sąd winien badać, czy czyn ten zawierał takie sformułowania, które mieszczą się w znaczeniu określonego znamienia ustawowego ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt VKK 363/07, Lex 370263, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2011 roku w sprawie o sygn. akt III KK 321/10, Lex nr 846388, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2009 r. w sprawie o sygn. akt II KK 86/09, Lex 532387). Wyszczególnione powyżej uchybienia nie dają Sądowi Okręgowemu możliwości przeprowadzenia kontroli instancyjnej co do prawidłowości rozumowania Sądu I instancji i tym samym muszą skutkować uchyleniem wyroku. --- STRONA 14 --- Sąd Rejonowy dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie najwyraźniej podporządkował swoje analizy i oceny wykazaniu zasadności przyjętej przez siebie wersji ( a de facto wersji ustaleń faktycznych poczynionych przez prokuratora), przy czym niektóre dowody całkowicie lub w części pominął albo wskazując na nie - dokonał selektywnego doboru ich treści. Takie procedowanie wskazuje wprost na to, że przeprowadzona analiza oraz ocena zebranego materiału dowodowego nosi cechy dowolności, zaś poczynione ustalenia faktyczne są wątpliwe, jako nie oparte na całym materiale dowodowym. W tej sytuacji Sąd Okręgowy w oparciu o art. 436 kpk ograniczył rozpoznanie środka odwoławczego oskarżonego jedynie do zauważonych i wyszczególnionych powyżej uchybień, gdyż rozpoznanie w tym zakresie jest wystarczające do wydania orzeczenia uznając, że rozpoznanie podniesionych w apelacjach zarzutów – odnoszących się do błędów w ustaleniach faktycznych czy wymiarów kar– byłoby przedwczesne. Sąd I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien dążyć do wyeliminowania wskazanych uchybień poprzez wyeliminowanie wskazanych błędów, kompleksową i wszechstronną ocenę w sposób prawidłowy i precyzyjny całości ujawnionego materiału dowodowego. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji.