Decyzja VII Kow 593/22 Dnia 7 marzec 2022 rok Sąd Okręgowy w Gliwicach

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VII Kow 593/22 Dnia 7 marzec 2022 rok Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VII Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Stępień po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron , sprawy osadzonego P. A. s. S. skargi wniesionej przez osadzonego na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w G. z dnia 02.02.2022 roku w przedmiocie odmowy przyznania skazanemu miesięcznej zapomogi na podstawie art. 7 $ 5 kkw postanawia . zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. W dniu 01.02.2022 roku P. A. zwrócił się z prośbą do Dyrektora Aresztu Śledczego w G. o udzielenie mu miesięcznej zapomogi podnosząc , że uzyskane w ten sposób środki finansowe chciałby on przeznaczyć na zakup artykułów żywnościowych , produktów piśmienniczych i suplementów diety , a nie ma on możliwości zarobkowania, nie posiada środków prywatnych i nie otrzymuje pomocy z zewnątrz. W dniu 02.02.2022 roku dyrektor jednostki wydał w tej sprawie decyzję odmowną i tego też dnia decyzja ta została osadzonemu ogłoszona. W dniu 09.02.2022 roku, a więc w ustawowym terminie osadzony złożył w trybie art. 7 $ 3 kkw skargę na tę decyzję . W skardze tej P. A., podniósł , że przebywa w Areszcie Śledczym w G. jako tymczasowo aresztowany , a więc nie ma możliwości zarobkowania , jego'potrzeby są nie zaspakajane , choć to na państwu ciąży obowiązek ich zaspokojenia , a wsparcie od rodziny , które otrzymał nie jest wystraczające. Skarga osadzonego złożona w tej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie z następujących powodów. W pierwszej kolejności wskazać należy , że zgodnie z treścią art. 7 $ 1 kkw skazany może zaskarżyć decyzję organu wskazanego w tym przepisie , ale tylko i wyłącznie z powodu jej niezgodności z prawem i to w sytuacji , gdy ustawa nie stanowi inaczej. W tym konkretnym przypadku decyzja dyrektora z dnia 02.02.2022 roku jest decyzją organu , o którym mowa w art. 79 1 kkw , ale osadzony w swojej skardze nie podał , choć to na nim ciąży ten obowiązek , naruszeń jakich konkretnych przepisów prawa upatruje on w procedurze wydania tej decyzji. Zaakcentować należy także , że skarga nie jest środkiem odwoławczym , nie może być wic zażaleniem , jak oczekuje tego osadzony , co wprost wynika z treści jego skargi. Skarga jest bowiem szczególnym środkiem zaskarżenia „który opiera się tylko i wyłącznie na jednej przyczynie odwoławczej , a mianowicie właśnie na akcentowanej już powyżej niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego. --- STRONA 2 --- . W doktrynie prezentowany jest nawet pogląd , iż skarga jest środkiem zaskarżenia , do którego przepisy o środkach odwoławczych stosuje się tylko odpowiednio , który należy umieścić w katalogu takich środków jak sprzeciw czy kasacja jak również , że skarga , o której mowa w art. 7 kkw nie przysługuje na bezczynność , czy zaniechanie organu . Oceniając skargę P. A. złożoną w tej sprawie stwierdzić należy „że działaniu Dyrektora Aresztu Śledczego w G. nie można przypisać naruszeńia przepisów prawa związanych z wydaniem przez niego zaskarżonej decyzji. Dyrektor wydał w sprawie tego wniosku decyzję, decyzja ta została osadzonemu ogłoszona i pódańe zostały osadzonemu motywy tej niekorzystnej dla niego decyzji . U Osadzony został także pouczony o trybie i możliwości złożenia skargi na tę decyzję , z którego to prawa zresztą skorzystał. "Tym samym nie można uznać , że Dyrektor Aresztu Śledczego w G. wydał tę decyzji z naruszeniem przepisów określających formalne wymogi jakim powinien odpowiadać tryb wydania tej konkretnej decyzji. Z materiałów nadesłanych do tut. sądu przez dyrektora zakładu wynika z kolei , że tym elementem , który legł u podstaw wydania negatywnej dla osadzonego decyzji w sprawie jego wniosku była ocena wynikająca z treści art. 114 kkw,, iż P. A. będąc izolowanym od 10.12.2021 roku otrzymał do dnia 02.02.2022 roku dwie paczki od brata, a co za tym idzie uzyskał on pomoc materialną z zewnątrz. Pomoc ta uzupełniła jednocześnie świadczenia , które osadzony ma zapewnione w areszcie. Analizując materiały tego postępowania sąd nie znalazł więc podstaw ku temu , by uznać „że prawna ocena podstaw wydania decyzji w tej sprawie przez Dyrektora Aresztu Śledczego w G. zapadła z przekroczeniem granic uznania . Dokonując więc kontroli obejmującej kompetencję organu do podjęcia zaskarżonej przez osadzonego decyzji, procedurę i materialno prawne podstawy tejże decyzji , a w tym przekroczenie granic uznania sąd stwierdza , że brak jest jakichkolwiek podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji. Sędzia ; .