Decyzja VII Kow 401/22 Dnia 18 marca 2022rok Sąd Okręgowy w Gliwicach

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VII Kow 401/22 Dnia 18 marca 2022rok Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VII Penitęncjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: _ Przewodniczący: SSO Ewa Stępień bez udziału stron po rozpoznaniu sprawy skazanego 7: M. s. C. i skargi wniesionej przez skazanego na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w G. z dnia 01.02.2022 roku w przedmiocie ukarania skazanego karą dyscyplinarną, której wykonanie zawieszono na okres 3 miesięcy na podstawie art. 7 $ 5 kkw postanawia zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. W dniu 01.02.2022 roku Dyrektor Zakładu Aresztu Śledczego w G. ukarał osadzonego wówczas w tej jednostce na karze skazanego "T. M. karą dyscyplinarną w postaci pozbawienia możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres dwóch miesięcy. Wykonywanie tej kary Dyrektor zawiesił na okres 3 miesięcy. Powodem wymierzenia. skazanemu” tej kary były. przewinienia dyscyplinarne, których dopuścił się T. M. , a które polegały na posiadaniu dodatkowej odzieży oraz na niezgłoszeniu przełożonym niedozwolonego przedmiotu , którym był ukryty w celi telefon komórkowy. Decyzja o wymierzeniu skazanemu tej kary dyscyplinarnej została skazanemu ogłoszona w dniu 01.02.2022 roku „a w dniu 02.02.2022 roku, a więc w ustawowym terminie skazany złożył skargę na tę decyzję. W skardze lej skazany podniósł „że ukaranie go karą dyscyplinarną było niesłuszne , bowiem nie wiedział on o ukrytym telefonie w jego celi, a wręcz stwierdził , ze telefon ten mógł zostać podrzucony do celi przez funkcjonariusza SW. Tymczasem Dyrektor Zakładu Kamego w Z. ustosunkowując się do skargi skazanego wskazał , że powodem , dla którego skazany został ukarany karą dyscyplinarną były przekroczenia dyscyplinarne „ których dopuścił się osadzony, Przekroczenia to polegały na opisanych powyżej zachowaniach podjętych przez skazanego, fakt tych zachowań został potwierdzony relacjami funkcjonariuszy. Skarga złożona w tej sprawie przez skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy , że zgodnie z treścią art. 7 $ 1 kkw skazany może zaskarżyć decyzję organu wskazanego w tym przepisie ,ale tylko i wyłącznie z. powodu jej niezgodności z prawem i to w sytuacji , gdy ustawa nie stanowi inaczej. W tym konkretnym przypadku decyzja Dyrektora Aresztu Śledczego w G. z dnia 01.02.2022 roku jest decyzją organu „ o którym mowa w art. 7$ 1 kkw, ale skazany w swojej skardze nie podał, choć to na nim ciąży ten obowiązek, naruszeń jakich konkretnych przepisów prawa upałruje on w procedurze wydania tej decyzji. --- STRONA 2 --- . . Zaakcentować należy także , że skarga nie jest środkiem odwoławczym , ale jest ona szczególnym środkiem zaskarżenia , który opiera się tylko i wyłącznie na jednej przyczynie odwoławczej , a mianowicie właśnie na akcentowanej już powyżej niezgodności 2 prawem decyzji organów postępowania wykonawczego. W doktrynie prezentowany jest nawet pogłąd , iż skarga jest środkiem zaskarżenia do którego przepisy o środkach odwoławczych stosuje się tylko odpowiednio , który należy umieścić w katalogu takich środków jak sprzeciw czy kasacja . Oceniając natomiast skargę T. M. złożoną w tej sprawie stwierdzić należy , że działaniu Dyrektora Aresztu Śledczego w G. nie można przypisać naruszenia przepisów prawa związanych z wydaniem przez niego zaskarżonych decyzji. Tym samym nie można uznać , że Dyrektor wydał tę decyzję z naruszeniem przepisów określających formalne wymogi jakim powinien odpowiadać tryb wydania tej konkretnej decyzji. Dokonując więc kontroli obejmującej kompetencję organu do podjęcia zaskarżonej przez osadzonego decyzji, procedurę i materialno prawne podstawy tejże decyzji , sąd stwierdził , że brak jest jakichkolwiek podstaw do zmiany lub do uchylenia zaskarżonej decyzji. Motywy jakimi kierował się Dyrektor Aresztu Śledczego w G. udzielając skazanemu kary dyscyplinarnej w takiej formie w jakiej to uczynił, należy ocenić jako zasadne. Dyrektor Aresztu Śledczego w G. w sposób zasadny uznał , że skazany dopuścił się umyślnych przewinień dyscyplinarnych . Za te przewinienia zgodnie z treścią art. 142 $ I kkw ukarał skazanego adekwatną karą , przewidzianą w katalogu kar w przepisach Kodeksu karnego wykonawczego. Tym samym sąd penitencjarny uznał , że brak jest w tej sprawie podstaw do zmiany, czy też do uchylenia zaskarżonych decyzji. Sędzia