Decyzja VII Kow 400/22 Dnia 22 luty 2022 rok

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VII Kow 400/22 Dnia 22 luty 2022 rok " Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VII Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Stępień po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron , sprawy skazanego £. 7. s. A. skargi wniesionej przez skazanego na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w G. z dnia 21.02.2022 roku w przedmiocie umieszczenia skazanego w jednoosobowej celi monitorowanej na podstawie art. 7 $ 5 kkw postanawia zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. W dniu 19 stycznia 2022 roku do Aresztu Śledczego w G. został przetransportowany z Zakładu Karnego we W. skazany T. Ł.. "Transport ten jest związany z zaplanowanymi z udziałem skazanego czynnościami procesowymi . Przebywając w Areszcie Śledczym w G. skazany został początkowo rozmieszczony w dwuosobowej celi zgodnie z posiadana grupą klasyfikacyjną oraz deklaracją dotyczącą nieużywania przez niego wyrobów tytoniowych. W dniu 21.01.2022 roku Dyrektor jednostki podjął decyzję o zakwaterowaniu skazanego w jednoosobowej celi z monitoringiem. Powodem podjęcia tej decyzji był z jedej strony brak możliwości dalszego rozmieszczenia skazanego z innym osadzonym o tożsamej Klasyfikacji i deklaracji o nieużywaniu wyrobów tytoniowych, a z drugiej strony potrzeba zapewnienia skazanemu bezpieczeństwa w jednostce w związku z jego cechami osobowościowymi i charakterologicznymi. Skazany deklaruje przynależność do środowisk (...) , w przeszłości był objęty procedurą (..., musi być też chroniony z uwagi na konflikty z innymi osadzonymi. 'W dniu 21.01.2022 roku dyrektor jednostki wydał w sprawie umieszczenia skazanego w celi monitorowanej decyzję na piśmie, powołując w jej uzasadnieniu jako podstawę prawną art. 116 $5 a kkw i wskazał powody , dla których decyzja ta została wydana. Skazany odmówił przyjęcia tej decyzji na piśmie , została mu więc przekazana jej treść, W dniu 24.01.2022 roku, a więc w ustawowym terminie skazany złożył w trybie art. 7 $ 3 kkw skargę na tę decyzję . W skardze tej Ł. T. podniósł , że w'innej jednostoe penitencjarnej przebywał on w celi jednoosobowej niemonitorowanej , umieszczenie go w celi monitorowanej w Areszcie Śledczym w G. jest przejawem dyskryminacji jego osoby. Skazany podniósł także , że przed umieszczeniem go w ej celi nie miał on kontaktu z psychologiem i co do zasady nie ma potrzeby monitorowania jego zachowania , gdyż nie ma on zamiaru dokonywąć samoagresji , a jak wynika z opinii psychologicznej --- STRONA 2 --- . : sporządzonej w Ośrodku (..) w K. jego stan psychiczny wskazuje na to ,że może on przebywać w jednoosobowej celi niemonitorowancj. Skarga skazanego złożona w tej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie z następujących powodów. W pierwszej kolejności wskazać należy ,że zgodnie z treścią art. 7 $ 1 ktow skazany może zaskarżyć decyzję organu wskazanego w tym przepisie ,ale tylko i wyłącznie z powodu jej niezgodności z prawem i to w sytuacji , gdy ustawa nie stanowi inaczej. W tym konkretnym przypadku decyzja dyrektora z dnia 21.01.2022 roku jest decyzją organu , o którym mowa w art. 7$ 1 kkw , ale skazany w swojej skardze nie podał, choć to na nim ciąży ten obowiązek , naruszeń jakich konkretnych przepisów prawa upatruje on w procedurze wydania tej decyzji. m Zaakcentować należy także , że skarga nie jest środkiem odwoławczym , nie może być wic zażaleniem , jak oczekuje tego skazany , co wprost wynika z treści jego skargi. Skarga jest bowiem szczególnym środkiem zaskarżenia , który opiera się tylko i wyłącznie na jednej przyczynie odwoławczej a mianowicie właśnie na akcentowanej już powyżej niczgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego. W doktrynie prezentowany jest nawet pogląd , iż skarga jest środkiem zaskarżenia , do którego przepisy o środkach odwoławczych stosuje się tylko odpowiednio , który należy umieścić w katalogu takich środków jak sprzeciw czy kasacja „jak również , że skarga , októrej mowa w art. 7 kkw nie przysługuje na bezczynność , czy zaniechanie organu . Oceniając skargę Ł. T. złożoną w tej sprawie stwierdzić należy, że działaniu Dyrektora Aresztu Śledczego w G. nie można przypisać naruszenia przepisów prawa związanych z wydaniem przez niego zaskarżonej decyzji. Dyrektor wydał w sprawie tego wniosku decyzję na piśmie z uzasadnieniem „treść tej decyzji została osadzonemu ogłoszona, bowiem odmówił on przyjęcia tej decyzji na piśmie. Skazany został także pouczony o trybie i możliwości złożenia skargi na tę decyzję , z którego to prawa zresztą skorzystał "Tym samym nie można uznać , że Dyrektor Aresztu Śledczego w G. wydał tę decyzji z naruszeniem przepisów określających formalne wymogi jakim powinien odpowiadać tryb wydania tej konkretnej decyzji. Z materiałów nadesłanych do tut. sądu przez dyrektora zakładu wynika z kolei „że tym elementem który legł u podstaw umieszczenia skazanego w jednoosobowe celi monitorowanej był z jednej strony konkretny przepis kodeksu karnego wykonawczego, a z drugiej strony regulacji Instrukcji nr 10/20 Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia 05.11.2020 roku . ę Analizując materiały tego postępowania sąd nie znalazł więc podstaw ku temu , by uznać , Że prawna ocena podstaw podjętej w tej sprawie decyzji została dokonana przekroczeniem granic uznania . Dokonując więc kontroli obejmującej kompetencję organu do podjęcia zaskarżonej przez osadzonego decyzji, procedurę i materialno prawne podstawy tejże decyzji, a w tym przekroczenie granic uznania sąd stwierdza , że brak jest jakichkolwiek podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji. Na marginesie sąd dostrzega także , że w dniu 21.01.2022 roku skazanemu umożliwiono rozmowę z psychologiem. W rozmowie z osadzonym psycholog poinformował go o zasadach pozostawiania osadzonych samych w pomieszczeniach jednostki penitencjarnej. "Tylko i wyłącznie z uwagi na impulsywność zachowań skazanego odnotowanych w przeszłości, psycholog konsultował osadzonego wcceli, do której został on zakwaterowany. Psycholog poinformował także osadzonego o dalszych możliwościach korzystania przez niego ze wsparcia psychologicznego ale Ł. T. nie był tym zainteresowany. Sędzia :