Decyzja VII Kow 2630/22 Dnia 30 wrzesień 2022 rok Sąd Okręgowy w Gliwicach

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VII Kow 2630/22 Dnia 30 wrzesień 2022 rok Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VII Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Stępień po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron sprawy osadzonego M. G. s. J. skargi wniesionej przez osadzonego na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w G. z dnia 05.09.2022 roku w przedmiocie odmowy przyznania skazanemu miesięcznej zapomogi na podstawie art. 7 $ 5 kw postanawia zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. W dniu 31.08.2022 roku M. G. zwrócił się z prośbą do Dyrektora Aresztu Śledczego w G. o udzielenie mu miesięcznej zapomogi podnosząc , że nie ma on możliwości zarobkowania, nie posiada środków prywatnych i nie otrzymuje pomocy z zewnątrz. Skazany w swoim wniosku nie podał na jaki cel chciałby przeznaczyć usykane w ten sposób środki. 'W dniu 05.09.2022 roku dyrektor jednostki wydał w tej sprawie decyzję odmowną , a w dniu 06.09.2022 roku decyzja ta została osadzonemu ogłoszona. 'W dniu 07.09.2022 roku, a więc w ustawowym terminie osadzony złożył w trybie art. 7 $ 3 kkw skargę na tę decyzję . W skardze tej M. G. podniósł , że przebywając w jednostce penitencjarnej nie ma możliwości zarobkowania , bowiem Dyrektor Aresztu Śledczego w G. odmawia mu Skierowania go do zatrudnienia odpłatnego. Skazany podniósł także , ze wbrew twierdzeniom Dyrektora nie otrzymuje on wsparcia finansowego od rodziny gdyż paczkę żywnościową od rodziny otrzymał on w kwietniu tego roku , a w czerwcu tego roku otrzymał on paczkę odzieżową, Skarga osadzonego złożona w tej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie z następujących powodów. W pierwszej kolejności wskazać należy , że zgodnie z treścią art. 7 $ 1 kkw skazany może zaskarżyć decyzję organu wskazanego w tym przepisie , ale tylko i wyłącznie z powodu jej niezgodności z prawem i to w sytuacji , gdy ustawa nie stanowi inaczej. 'W tym konkretnym przypadku decyzja dyrektora z dnia 05.09.2022 roku jest decyzją organu , o którym mowa w art. 7$ 1 kkw , ale osadzony w swojej skardze nie podał , choć to na nim ciąży ten obowiązek , naruszeń jakich konkretnych przepisów prawa upatruje on w procedurze wydania tej decyzji. Zaakcentować należy także , Że skarga nie jest środkiem odwoławczym , nie może być wic zażaleniem , jak oczekuje tego osadzony , co wprost wynika z treści jego skargi. Skarga jest bowiem szczególnym środkiem zaskarżenia , który opiera się tylko i wyłącznie na jednej przyczynie odwoławczej , a mianowicie właśnie na akcentowanej już powyżej niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego. --- STRONA 2 --- . W doktrynie prezentowany jest nawet pogląd , iż skarga jest środkiem zaskarżenia , do którego przepisy o środkach odwoławczych stosuje się tylko odpowiednio , który należy umieścić w katalogu takich środków jak sprzeciw czy kasacja „jak również, że skarga , o której mowa w art. 7 kkw nie przysługuje na bezczynność , czy zaniechanie organu . Oceniając skargę M. G. złożoną w tej sprawie stwierdzić należy , że działaniu Dyrektora Aresztu Śledczego w G. nie można przypisać naruszenia przepisów prawa związanych z wydaniem przez niego zaskarżonej decyzji. Dyrektor wydał w sprawie tego wniosku decyzję, decyzja ta została osadzonemu doręczona i podane zostały osadzonemu motywy tej niekorzystnej dla niego decyzji . Osadzony został także pouczony o trybie i możliwości złożenia skargi na tę decyzję , z którego to prawa zresztą skorzystał. Tym samym nie można uznać , że Dyrektor Aresztu Śledczego w G. wydał tę decyzji z naruszeniem przepisów określających formalne wymogi jakim powinien odpowiadać tryb wydania tej konkretnej decyzji. Z materiałów nadesłanych do tut, sądu przez dyrektora zakładu wynika z kolei , że tym elementem , który legł u podstaw wydania negatywnej dla osadzonego decyzji w sprawie jego wniosku była ocena wynikająca z treści art. 114 kkw ,iż M. G. będąc izolowanym otrzymuje wsparcie od rodziny , a okresowa przerwa w otrzymywaniu przez niego paczek wynika z faktu , że skazany w czerwcu 2022 roku został ukarany karą dyscyplinarną w postaci pozbawienia go możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres dwóch miesięcy. Przebywając w izolacji skazany ma zaspakajane swoje podstawowe potrzeby , a w swoim wniosku o udzielenie mu miesięcznej zapomogi ani też w skardze na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w G. M, G. nawet nie wskazał jakie to konkretnie potrzeby chciałby on zaspokoić pozyskanymi tą drogą środkami materialnymi „ które to potrzeby nie są zaspakajane w trakcie jego pobytu wizolacji. Analizując więc materiały tego postępowania sąd nie znalazł więc podstaw ku temu , by uznać , że prawna ocena podstaw wydania decyzji w tej sprawie przez Dyrektora Aresztu Śledczego w G. zapadła z przekroczeniem granic uznania . Dokonując więc kontroli obejmującej kompetencję organu do podjęcia zaskarżonej przez osadzonego decyzji, procedurę i materialno prawne podstawy tejże decyzji , a w tym przekroczenie granic uznania sąd stwierdza , że brak jest jakichkolwiek podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji. Sędzia