Decyzja VII Kow 2573/22 Dnia 23 wrzesień 2022rok Sąd Okręgowy w Gliwicach

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VII Kow 2573/22 Dnia 23 wrzesień 2022rok Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VII Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Stępień bez udziału stron po rozpoznaniu sprawy K. W. s. J. skargi wniesionej przez obrońcę osadzonego na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w G. z dnia 30.08.2022 roku w przedmiocie ukarania osadzonego karą dyscyplinarną na podstawie art. 7 $ 5 kkw postanawia zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. 'W dniu 30.08.2022 roku Dyrektor Zakładu Aresztu Śledczego w G. ukarał osadzonego w tej jednostce K. W. karą dyscyplinarną w postaci pozbawienia możliwości dokonania zakupów żywnościowych i wyrobów tytoniowych na okres 1 miesiąca. Powodem wymierzenia osadzonemu tej kary było przewinienie dyscyplinarne, którego K.. W. dopuścił się w dniu 19.08.2022 roku kiedy to osadzony zakłócił spokój jednostki penitencjarnej kopiąc w drzwi celi mieszkalnej. Decyzja o wymierzeniu osadzonemu tej kary dyscyplinarnej została mu ogłoszona w dniu 30.08.2022 roku , a w dniu 01.09.2022 roku, a więc w ustawowym terminie obrońca K. W. złożył skargę na tę decyzję. W skardze tej obrońca zakwestionował by osadzony dopuścił się przypisanego mu zachowania i jednocześnie podniósł , że nawet przy założeniu , że K. W. kopał w drzwi celi mieszkalnej , to wymierzona mu kara jest nieadekwatna do tego przewinienia , bo z uwagi na swój stan psychiczny osadzony powinien być leczony , a nie karany. Obrońca podniósł także, że możliwość otrzymywania paczek czy też dokonywania zakupów jest wartością szczególną , bo pozwala osadzonym dbać o higienę i dietę, a w tej sytuacji pozbawienie K. W. takiej możliwości jest szczególnie dotkliwe . "Tymczasem Dyrektor Aresztu Śledczego w G. ustosunkowując się do skargi obrońcy osadzonego wskazał , że powodem , dla którego K. W. został ukarany karą dyscyplinarną było przekroczenie dyscyplinarne „ którego dopuścił się on „ a okoliczności tego zdarzenia zostały ustalone na podstawie obserwacji i relacji funkcjonariusza SW , który następnie sporządził wniosek o ukaranie osadzonego, co czyni te ustalenia bezspornymi. Ponieważ zachowanie K. W. naruszyło normę przepisu art. 116 $ 1 1 i 5 kkw zachowanie to w celach wychowawczych i zapobiegawczych musiało spotkać się ze stosowną reakcją administracji Aresztu Śledczego w G.. : Skarga złożona w tej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy , że zgodnie z treścią art. 7 $ I kkw skazany może zaskarżyć decyzję organu wskazanego w tym przepisie , ale tylko i wyłącznie z powodu jej niezgodności z prawem i to w sytuacji , gdy ustawa nie stanowi inaczej. --- STRONA 2 --- . W tym konkretnym przypadku decyzja Dyrektora Aresztu Śledczego w G. z dnia 30.08.2022 roku jest decyzją organu , o którym mowa w art. 79 1 kkw,, ale obrońca w swojej skardze nie podał , choć to na nim ciąży ten obowiązek, naruszeń jakich konkretnych przepisów prawa upatruje on w procedurze wydania tej decyzji. Zaakcentować należy także , że skarga nie jest środkiem odwoławczym , ale jest ona szczególnym środkiem zaskarżenia „ który opiera się tylko i wyłącznie na jednej przyczynie odwoławczej , a mianowicie właśnie na akcentowanej już powyżej niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego. W doktrynie prezentowany jest nawet pogląd , iż skarga jest środkiem zaskarżenia , do którego przepisy o środkach odwoławczych stosuje się tylko odpowiednio , który należy umieścić w katalogu takich środków jak sprzeciw czy kasacja . Oceniając natomiast skargę obrońcy K. W. stwierdzić należy , że działaniu Dyrektora Aresztu Śledczego w G. nie można przypisać naruszenia przepisów prawa związanych z wydaniem przez niego zaskarżonej decyzji. Tym samym nie można uznać , że Dyrektor wydał tę decyzję z naruszeniem przepisów określających formalne wymogi jakim powinien odpowiadać tryb wydania tej konkretnej decyzji. Dokonując więc kontroli obejmującej kompetencję organu do podjęcia zaskarżonej przez osadzonego decyzji, procedurę i materialno prawne podstawy tejże decyzji , sąd stwierdził, że brak jest jakichkolwiek podstaw do zmiany ub do uchylenia zaskarżonej decyzji. Motywy jakimi kierował się Dyrektor Aresztu Śledczego w G. udzielając osadzonemu kary dyscyplinarnej w takiej formie w jakiej to uczynił, należy ocenić jako zasadne. Dyrektor Aresztu Śledczego w G. w sposób zasadny uznał, że osadzony dopuścił się umyślnego przewinienia dyscyplinarnego . Za to przewinienie zgodnie z treścią art. 142 $ 1 kkw ukarał osadzonego adekwatną karą , przewidzianą w katalogu kar w przepisach Kodeksu karnego wykonawczego. Wymierzona osadzonemu kara w żaden sposób nie ogranicza natomiast dbałości osadzonego o jego higienę , bowiem K. W. został pozbawiony możliwości dokonania zakupów artykułów żywnościowych i wyrobów tytoniowych. Kara ta nie ogranicza także możliwości otrzymywania przez niego paczek. Tym samym sąd penitencjarny uznał , że brak jest w tej sprawie podstaw do zmiany, czy też do uchylenia zaskarżonych decyzji. Sędzia