Postanowienie VII Kow 1852/22 Dnia 12 sierpnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VII Kow 1852/22 Dnia 12 sierpnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, VII Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych, w składzie: Przewodniczący: sędzia Wojciech Głowacki po rozpoznaniu na posiedzeniu w miejscu, bez udziału stron, skargi skazanego W, J., s. M. na decyzję Komisji ds. Zatrudnienia Aresztu Śledczego w B. z dnia 15 czerwca 2022 r. w przedmiocie zatrudnienia na podstawie art, 7 $ 5 kkw postanawia: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję, Skazany zaskarżył wskazaną wyżej decyzję wydaną w przedmiocie odmowy zatrudnienia zewnętrznego. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Nie można nie dostrzec jednak, że wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, skazany obok tego, że zasłużył na otrzymanie licznych nagród oraz ulg dopuścił się pięciu przekroczeń porządkowych, za cztery z nich został ukarany dyscyplinarnie. Zatem zachowanie skazanego trudno jednoznacznie uznać za pozytywne. Skazany niewątpliwie jest również osobą wielokrotnie karaną, w tym kilkakrotnie odbywającą kare pozbawienia wolności. To zaś wskazuje na niską z jego strony podatność na oddziaływania resocjalizacyjne i niski stopień samokontroli i samodyscypliny w warunkach ograniczonego dozoru penitencjarnego. Przede wszystkim jednak argumentem przeciwko zewnętrznemu zatrudnieniu skazanego przemawia sposób korzystania przez skazanego z. przerw oraz zezwoleń na opuszczenie jednostki penitencjarnej. Skazany notorycznie nadużywał tych możliwości nie powracając w terminie do zakładu karnego. Ta okoliczność jednoznacznie wskazuje, że skazany jest osobą o niskim poziomie samokontroli i samodyscypliny. Nie ma w chwili obecnej gwarancji, że skazany nie wykorzystałby możliwości pozostawania poza zakładem karnym do ucieczki. Na marginesie powyższych rozważań należy wspomnieć, że postanowieniem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 23.06.2022 r., sygn. akt VII Kow 602/22 skazanemu udzielona została przerwa w karze do dnia 10.10.2022 r. Skazany otrzymał zatem szasnę wykazania przez wykorzystanie przerwy zgodnie z deklarowanym celem i terminowy powrót to jednostki po jej zakończeniu, że proces jego resocjalizacji przynosi efekty, a to będzie wzięte pod uwagę przy dalszych decyzjach dotyczących jego zatrudnienia. W chwili obecnej skazany i tak nie jest zdolny do pracy, gdyż przerwa została mu udzielona ze względów zdrowotnych. W związku z powyższym skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i dlatego należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.