Decyzja VII Kow 124/22

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VII Kow 124/22 + Dnia 20 styczeń 2022 rok ' : Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VII Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Stępień po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron sprawy skazanego M. G. s. J. skargi wniesionej przez skazanego na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w G. z dnia 29.12.2021 roku w przedmiocie odmowy udzielenia skazanemu przepustki losowej na podstawie art. 7 $ 5 kkw postanawia zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. W dniu 23.12.2021 roku osadzony M. G. wystąpił z wnioskiem do Dyrektora Aresztu Śledczego w G. o udzielenie mu przepustki losowej w celu załatwienia spraw. w Banku (...), a dokładnie w celu pozyskania wydruków z systemu tego banku w celu ich wykorzystania w postępowaniu sądowym. W dniu 29.12.2021 roku dyrektor jednostki wydał w tej sprawie decyzję odmowną i tego też dnia decyzja ta została skazanemu doręczona na piśmie z uzasadnieniem. W dniu 30.12.2021 roku, a więc w ustawowym terminie skazany złożył w trybie art. 7 $ 3 kkw skargę na tę decyzję . W skardze tej M. G. podniósł, że decyzja odmowna wydana przez Dyrektora w rozpoznaniu jego wniosku została wydana w oparciu o negatywną prognozę kryminologiczno-społeczną sporządzoną o jego osobie ale z pominięciem jego opinii z miejsca zamieszkania i to w sytużcji , gdy zarówno opinie kuratora sądowego jak i policji o skazanym są bardzo pozytywne, Skarga skazanego złożona w tej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie z następujących powodów. W pierwszej kolejności wskazać należy , że zgodnie z treścią art. 7 $ 1 kkw skazany może zaskarżyć decyzję organu wskazanego w tym przepisie , ale tylko i wyłącznie z powodu jej niezgodności z prawem i to w sytuacji , gdy ustawa nie stanowi inaczej. W tym konkretnym przypadku decyzja dyrektora z dnia 29.12.2021 roku jest decyzją organu , o którym mowa w art. 7$ 1 kkw , ale skazany w swojej skardze nie podał , choć to na nim ciąży ten obowiązek , naruszeń jakich konkretnych przepisów prawa upatruje on w procedurze wydania tej decyzji. Zaakcentować należy także . że skarga nie jest środkiem odwoławczym , nie może być wic zażaleniem jak oczekuje tego skazany , co wprost wynika z treści jego skargi. Skarga jest. bowiem szczególnym środkiem zaskarżenia „ który opiera się tylko i wyłącznie na jednej przyczynie odwoławczej , a mianowicie właśnie na akcentowanej już powyżej niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego. ' --- STRONA 2 --- . W doktrynie prezentowany jest nawet pogląd , iż skarga jest środkiem zaskarżenia , do którego przepisy o środkach odwoławczych stosuje się tylko odpowiednio , który należy umieścić w katalogu takich środków jak sprzeciw czy kasacja , jak również „ że skarga , o której mowa w art. 7 kkw nie przysługuje na bezczynność , czy zaniechanie organu . Oceniając skargę M. G. złożoną w tej sprawie stwierdzić należy „że działaniu Dyrektora Aresztu Śledczego w G. nie można przypisać | * ” naruszehia przepisów prawa związanych z wydaniem przez niego zaskarżonej decyzji. Dyrektor wydał w sprawie tego wniosku decyzję na piśmie (k-3 verte akt), decyzja ta została osadzonemu doręczona i podane zostały osadzonemu motywy tej niekorzystnej dla niego decyzji . Skazany został także pouczony o trybie i możliwości złożenia skargi na tę decyzję „ z którego to prawa zresztą skorzystał. Tym samym nie można uznać, że Dyrektor Aresztu Śledczego w G. wydał tę decyzji z naruszeniem przepisów określających formalne wymogi jakim powinien odpowiadać tryb wydania tej konkretnej decyzji. Z materiałów nadesłanych do tut. sądu przez dyrektora zakładu wynika z kolei , że tym elementem , który legł u podstaw wydania negatywnej dla skazanego decyzji w sprawie jego wniosku , jest negatywna prognoza dotycząca osoby skazanego. Na tę negatywną prognozę rzutuje szereg elementów , na które powołał się dyrektor ustosunkowując się do skargi osadzonego. Poza tym jednak wskazać należy też , że okoliczności „które podniósł skazany w swoim wniosku nie mogą być uznane za realizujące znamiona przepisu „który jest podstawa do udzielania przepustek Josowych w sytuacjach nagłych , czy też co prawda zaplanowanych ale jednak szczególnych. Podkreślić należy , że przepis art. 141 a $ 1 kkw , który jest podstawą prawną udzielania takich zezwoleń o jakie ubiega się skazany , reguluje w istocie rzeczy instytucję jednak szczególnego zezwolenia na opuszczenie jednostki penitencjarnej. Przepis ten w systemie prawa wykonawczego pełni rolę szczególną z tego powodu że pozwala na uwzględnienie w toku odbywania kary wydarzeń szczególnych zaistniałych w życiu rodzinnym osadzonego , czy też wydarzeń szczególnych o innym charakterze ale także ważnych dla osadzonego. Zgodnie z treścią tego przepisu dyrektor jednostki może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie jednostki na czas i na zasadach określonych w tej regulacji ale np. w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny , uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego. Przepis ten nie wymienia co prawda enumeratywnie przypadków w których można takiej przepustki udzielić „jest skonstruowany bardzo szeroko, ale bezspornym jest , że udzielenie zezwolenia, o którym mowa w tym przepisie może nastąpić tylko w szczególnych sytuacjach związanych np. z warunkami rodzinnymi i osobistymi skazanego wymagającymi bezwzględnie jego krótkotrwałego pobytu poza jednostka penitencjarną. : Tymczasem w realiach tej konkretnej sprawy nie mamy do czynienia z zaistnieniem żadnego wydarzenia szczególnego , które uzasadniałoby udzielenie skazanemu zgody na opuszczenie przez niego jednostki penitencjarnej w trybie losowym. Skazany utrzymuje ,że ma potrzebę udania się do banku by uzyskać niezbędne wydruki z systemu bankowego. Powołuje się on na to „że bank odmówił mu wydania tych dokumentów korespondencyjnie , ale skazany nie wykazał tej okoliczności. Nie dołączył do wniosku ani pisemnej prośby przesłanej do banku ani negatywnej odpowiedzi banku . Analizując materiały tego postępowania sąd nie znalazł więc podstaw ku temu „ by uznać , że prawna ocena podstaw udzielania przepustek losowych została dokonana w tej sprawie przez dyrektora z przekroczeniem granic uznania . Dokonując więc kontroli obejmującej kompetencję organu do podjęcia zaskarżonej przez osadzonego decyzji, procedurę i materialno prawne podstawy tejże decyzji ,a w tym przekroczenie granic uznania sąd stwierdza , że brak jest jakichkolwiek podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji. --- STRONA 3 --- « Na marginesie wskazać tez należy , że składając skargę na decyzję Dyrektora skazany alternatywnie wniósł o ustanowienie mu „. Pełnomocnika z urzędu do załatwienia spraw w banku. Sąd nie ma prawnej możliwości przyznania skazanemu obrońcy z urzędu w tym celu , gdyż obrońcę z urzędu sąd penitencjarny " wyznacza tylko do dokonania czynności w postępowaniu prowadzonym przed tym sądem. Sędzia