Decyzja VII Kow 1105/22 Dnia 05 maj 2022 rok Sąd Okręgowy w Gliwicach

--- STRONA 1 --- B Sygn. akt VII Kow 1105/22 Dnia 05 maj 2022 rok Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VIK Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Stępień po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron . sprawy skazanego D. $. s. A. skargi wniesionej przez skazanego na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w G. z dnia 28.03.2022 roku w przedmiocie odnowy udzielenia skazanemu przepustki losowej na podstawie art. 7 $ 5 kkw postanawia zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. 'W dniu 28.03.2022 roku osadzony D. S. wystąpił z wnioskiem do Dyrektora Aresztu Śledczego w G. o udzielenie mu przepustki losowej na 4 godziny pod nadzorem swojej żony w oelu uzgodnienia w Szpitalu Miejskim w G. terminu usunięcia migdałków podniebnych oraz wykonania badań tarczycy. W dniu 28.03.2022 roku dyrektor jednostki wydał w tej sprawie decyzję odmowną i tego też dnia decyzja ta została skazanemu ogłoszona z uzasadnieniem. W dniu 03.04.2022 roku, a więc w ustawowym terminie skazany złożył w trybie art. 7 $ 3 kkw skargę na tę decyzję . W skardze tej D. S. podniósł , że ubiega się o możliwość przeprowadzenia badań tarczycy poza więziennym system służby zdrowia , bo mimo zaleceń lekarskich przeprowadzenia takich badań nie jest on na nie kierowany z uwagi na wysoki koszt. Skazany podniósł , że jest gołowy poddać się tym badaniom na własny koszt i dlatego chciałby je zrobić w systemie poza zakładem kamym. Skazany w swojej skardze nie odniósł się natomiast to podniesionych przez Dyrektora jednostki argumentów , które legły u podstaw wydania negatywnej dla skazanego decyzji w rozpoznaniu jego wniosku o przepustkę losową, Dyrektor Aresztu Śledczego w G. w szczególności podniósł , że prośba skazanego została zaopiniowana między innymi przez Kierownika Ambulatorium przy Areszcie Śledczym w G. , który wskazał na brak podstaw do ustalania przez skazanego terminu usunięcia migdałków w Szpitalu Miejskim w G. , bowiem pacjent oczekuje na ustalenie terminu tej operacji w szpitalu więziennym. Skarga skazanego złożona w tej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie z następujących powodów. W pierwszej kolejności wskazać należy , że zgodnie z treścią art. 7 $ 1 kkw skazany może zaskarżyć decyzję organu wskazanego w tym przepisie , ale tylko i wyłącznie z powodu jej niezgodności z prawem i to w sytuacji , gdy ustawa nie stanowi inaczej. W tym konkretnym przypadku decyzja dyrektora z dnia 28.03.2022 roku jest decyzją organu , o którym mowa w art. 78 1 kkw , ale skazany w swojej skardze nie podał , choć to na nim ciąży ten obowiązek , naruszeń jakich konkretnych przepisów prawa upatruje on w procedurze wydania tej decyzji. --- STRONA 2 --- * Zaakcentować należy także , że skarga nie jest środkiem odwoławczym , nie może być wic zażaleniem , jak oczekuje tego skazany , co wprost wynika z treści jego skargi. Skarga jest bowiem szczególnym środkiem zaskarżenia , który opiera się tylko i wyłącznie na jednej przyczynie odwoławczej , a mianowicie właśnie na akcentowanej już powyżej niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego. W dokarynie prezentowany jest nawet pogląd , iż skarga jest środkiem zaskarżenia , do którego przepisy o środkach odwoławczych stosuje się tylko odpowiednio , który należy umieścić w katalogu takich środków jak sprzeciw czy kasacja, jak również , że skarga , o której mowa w art. 7 kkw nie przysługuje na bezczynność , czy zaniechanie organu . Oceniając skargę D. S. złożoną w tej sprawie stwierdzić należy , że działaniu Dyrektora Aresztu Śledczego w G. nie można przypisać naruszenia przepisów prawa związanych z wydaniem przez niego zaskarżonej decyzji. Dyrektor wydał w sprawie tego wniosku decyzję na podstawie opinii lekarza więziennego , która to opinia w dacie wydawania decyzji przez Dyrektora Aresztu jednoznacznie wskazywała na brak podstaw do ubiegania się przez skazanego możliwość poddania nie operacji laryngologicznej w szpitalu poza systemem więziennej służby zdrowia. Jeżeli natomiast chodzi o potrzebę udania się przez skazanego na badania krwi w związku z potrzebą przeprowadzenia na koszt skazanego badań jego tarczycy , to nie można tracić z pola widzenia tej okoliczności , ze w dniu 28.03.2022 roku Dyrektor Aresztu udzielił skazanemu zgody na opuszczenie przez niego jednostki penitencjarnej w asyście funkcjonariuszy SW w celu udania się na leczenie stomatologiczne , ale skazany zakwestionował tę decyzję , bowiem chciał on opuścić jednostkę w asyście swojej żony. Gdyby skazany skorzystał z możliwości wykonania decyzji dyrektora wówczas miałby on także możliwość oddania krwi na badania w kierunku tarczycy. Niezależnie jednak od tego faktu wskazać należy , że prawidłowość diagnozowania i leczenia skazanego w warunkach więziennej służby zdrowia jest przedmiotem odrębnych postępowań skargowych zainicjowanych przez D. S. i kwestia odstąpienia od zlecenia badań tarczycy skazanego jest także przedmiotem tych wyjaśnień. Dokonując więc kontroli obejmującej kompetencję organu do podjęcia zaskarżonej przez osadzonego decyzji, procedurę i materialno prawne podstawy tejże decyzji, a w tym przekroczenie granic uznania sąd stwierdza , że brak jest jakichkolwiek podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji. Sędzia