Decyzja VI Pen 490/22 Dnia 15 czerwca 2022 roku Sąd Okręgowy w Łodzi VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad W

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VI Pen 490/22 Dnia 15 czerwca 2022 roku Sąd Okręgowy w Łodzi VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych — w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR (del.) Anna Małecka po rozpoznaniu skargi skazanego £. B. s. J. na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. z dnia 27 maja 2022 roku , w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej — umieszczenie w celi izolacyjnej na okres 14 dni na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. postanowił: zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k:w. sąd penitencjarny na skutek skargi skazanego dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji dyrektora zakładu karnego/aresztu śledczego, jednakże zakres tej kontroli ogranicza się wyłącznie do badania jej zgodności z prawem. W konsekwencji tylko w razie stwierdzenia, że kwestionowana decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa, czy to materialnoprawnych, czy proceduralnych, sąd penitencjarny może ją zmienić lub uchylić. W przedmiotowej sprawie ustalono, iż skazany w dniu 20 maja 2022 r. posiadał nadmierną ilość tytoniu, ponadto telewizor osadzonego wydany mu do użytkowania posiadał zerwane plomby, czym skazany nie przestrzegał porządku wewnętrznego i naruszył obowiązek poprawnego zachowania się, o którym mowa w art. 116 pkt 1 k.k.w. Skazany został wysłuchany przed ukaraniem i przyznał się do posiadania nieregulaminowej ilości tytoniu. Za zawinione przekroczenie został on po wydaniu opinii psychologa ukarany w trybie ąrt. 145 $ 1 k.k.w. karą dyscyplinarną umieszczenia w celi izolacyjnej na okres 14 dni. W złożonej skardze skazany powołuje się na nieznajomość regulaminu wewnętrznego, odnosi się do kwestii ujawnienia w celi mieszkalnej innych niż tytoń przedmiotów. Należy jednoznacznie stwierdzić, że zaskarżona decyzja Dyrektora Aresztu Śledczego w Ł. o ukaraniu dyscyplinarnym znajduje uzasadnienie w obowiązujących przepisach i nie nosi cech dowolności. Przy jej wydawaniu nie zostały też naruszone przepisy proceduralne. Ocena zaistniałych faktów w oparciu o udostępnione materiały, w tym sprawozdanie z przedmiotowego zdarzenia, sposób przeprowadzenia postępowania dyscyplinarnego z zachowaniem prawa do prezentacji stanowiska przez skazanego, przekonują o zasadności decyzji o ukaraniu. Argumenty zawarte w skardze stanowią jedynie próbę usprawiedliwienia ewidentnego przekroczenii przez skazanego obowiązującego go regulaminu. Przy wydawaniu decyzji nie zostały też naruszone przepisy proceduralne. Także rodzaj i wymiar kary jest adekwatny do rodzaju popełnionego przekroczenia dyscyplinarnego i innych okoliczności takich jak bezkrytyczny stosunek do przekroczenia i dotychczasowa postawa skazanego. Wymierzona kara mieści się w katalogu kar określonym w art. 143 $ 1 k.k.w., zaś określonej zaskarżoną decyzją kary dyscyplinarnej w okolicznościach sprawy nie można uznać za rażąco surową. ' Z tych względów, orzeczono jak wyżej. 1. O treści postanowienia powiadomić: N