Decyzja VI Pen 422/22 Dnia 20 maja 2022 roku Sąd Okręgowy w Łodzi VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wy

--- STRONA 1 --- * Sygn. akt VI Pen 422/22 Dnia 20 maja 2022 roku Sąd Okręgowy w Łodzi VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Piotr Cięciwa po rozpoznaniu skargi obrońcy skazanego A. N. syna M. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w G. z dnia 26 kwietnia 2022 roku w przedmiocie udzielenia skazanemu zezwolenia w trybie art. 141a $ I k.k.w. na opuszczenie zakładu karnego na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. postanowił: zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Skarga niejest zasadna. Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w. sąd penitencjarny na skutek skargi skazanego dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji, jednakże zakres tej kontroli ogranicza się wyłącznie do badania jej zgodności z prawem. W konsekwencji tylko w razie stwierdzenia, że kwestionowana decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa sąd penitencjarny może ją zmienić lub uchylić. W przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia prawa przez Dyrektora Zakładu Karnego w G.. Zgoda na opuszczenie zakładu karnego została skazanemu udzielona. Skazany nie został pozbawiony możliwości wzięcia udziału w uroczystości religijnej swojego syna i jego interes osobisty — wynikający z więzi emocjonalnej z synem został uwzględniony. Nie można natomiast wywodzić naruszenia prawa z samego faktu, że zakres udzielonego zezwolenia i zastrzeżone warunki bezpieczeństwa nie spełniały oczekiwań skazanego w tym wzgłędzie. Przed wydaniem decyzji stosownie do $ 25 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych ( tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 1067), została sporządzona prognoza kryminologiczno-społeczna przez funkcjonariusza Zakładu Karnego w G.. Wypadkowa czynników branych pod uwagę przy jej opracowaniu doprowadziła do sformułowania prognozy negatywnej. Zastrzegając zatem środki prewencyjne na czas brania przez skazanego udziału w uroczystości komunijnej, Dyrektor Zakładu Karnego w G. dysponował odpowiednimi podstawami materialnymi i w tym kontekście podjęta decyzja nie była decyzją arbitralną, ani nieuzasadnioną, Skazany w sposób nataralny jest zaangażowany emocjonalnie w relację z synem i chce uczestniczyć w istotnych dła syna zdarzeniach. Nie można jednakże pomijać, że posiada status osoby pozbawionej wolności i podlega rygorom związanym z wykonaniem kary. Wystąpienie wskazanego rodzaju potrzeby po stronie skazanego, nie stanowi podstawy obligującej Dyrektora Zakładu Karnego do udzielenia zezwolenia, zwłaszcza zaś na warunkach przez skazanego oczekiwanych. H Odnosząc się zaś do zaktualizowanych wniosków skarżącego stwierdzić należy, iż wykraczają one poza przedmiotowy żakreś zaskarżenia. Dotyczą one przedmiotu zezwolenia nie objętego pierwotnym wnioskiem i odnoszącą się do niego zaskarżoną decyzją. 'W istocie zatem zawierają nowy wniosek, będący poza zakrósem kognicji sądu. : Ze wskazanych względów, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, należało utrzymać ją w mocy. 5