Decyzja VI Pen 212/22 Dnia 25 kwietnia 2022 roku Sąd Okręgowy w Łodzi VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VI Pen 212/22 Dnia 25 kwietnia 2022 roku Sąd Okręgowy w Łodzi VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych — w składzie: Przewodniczący: SSO Joanna Krakowiak po rozpoznaniu skargi osadzonego P. K. s. M. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w G. z dnia 01.03.2022 roku , w przedmiocie ukarania karą dyscyplinarną na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. postanowił: zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w. sąd penitencjarny na skutek skargi skazanego dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji dyrektora zakładu karnego, jednakże zakres tej kontroli ogranicza się wyłącznie do badania jej zgodności z prawem. W konsekwencji tylko w razie stwierdzenia, że kwestionowana decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa, czy to materialnoprawnych, czy proceduralnych, sąd penitencjarny może ją zmienić lub uchylić. Skarżący został ukarany dyscyplinarnie decyzją Dyrektora Zakładu Karnego w G. z dnia 01.03.2022 roku za dwa przekroczenia dyscyplinarne: naruszenie art. 116 $ 1 pkt 1 k.k.w. poprzez lekceważące zachowywanie się wobec funkcjonariusza SW w dniu 22.02.2022 roku oraz w dniu 23.02.2022 roku nie wykonanie polecenia przełożonego noszenia maseczki zgodnie z przeznaczeniem, tj. według zasad reżimu sanitarnego obowiązującego w Zakładzie Karnym w G.. Wymierzona mu została kara łączna w postaci pozbawienia możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres 2 miesięcy. Sam skarżący wysłuchany w trybie art. 145 $ 1 k.k.w. nie przyznał się do obu zarzucanych mu przekroczeń i nie odniósł się do nich. Natomiąst w skardze skazany podniósł, iż uważa, że jego zachowanie wobec funkcjonariusza SW nie było lekceważące, że w sposób „grzecznościowy i logiczny” oznajmił mu na jego pytanie, w jakiej sprawie zapisał się na rozmowę z Dyrektorem ZK, że „w sprawie własnej”. Z kolei w odniesieniu do drugiego zrzutu, związanego z obowiązkiem noszeniem maseczki poza celą mieszkalną podniósł, że taka sytuacja nigdy nie iniała miejsca, by nie nosił maseczki i jest to szykana i dyskryminacja pod jego adresem. Zarzucił ponadto, iż Dyrektor ZK przed wydaniem decyzji nie zapoznał się z całą sytuacją. W konkluzji skarżący wniósł o odstąpienie od wymierzenia kary. * Skarga nie jest zasadna. Na początku należy zauważyć, że skarżący zarzucił niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, podczas gdy w czasie wysłuchania go przez Dyrektora Zakładu Karnego w G. przed wydaniem decyzji o ukaraniu dyscyplinarnym, skarżący nie podjął nawet próby wyjawienia tych okoliczności. Zatem ten jego zarzut jest całkowicie chybiony. Co do pierwszego czynu skarżący przytoczył w skardze jedynie fragment swojej wypowiedzi, pomijając niekorzystne dla siebie okoliczności, jak zwracanie się do funkcjonariusza SW na: (...), a także ogólny wydźwięk tej wypowiedzi, że nie będzie z. nim rozmawiał, bo to jego sprawa, świadczący ewidentnie o lekceważącym podejściu do rozmówcy. Takie zachowanie skarżącego nie może być ocenione jako poprawne. Zatem w sposób oczywiśty skarżący dopuścił się naruszenia przepisu art. 116 $ 1 pkt 1 kk.. Odnośnie drugiego przekroczenia skarżący neguje fakt nie posiadania maseczki poza celą mieszalną. Problem jednak polega nie na tym, że jej nie miał poza celą mieszkalną, ale że nie nosił jej niezgodnie z zasadami wewnętwznego porządku w tej jednostoe --- STRONA 2 --- : . penitencjarnej, a jednocześnie w kraju, czyli maseczka sanitarna nie zakrywała ust i nosa. Co więcej skarżący nie wykonał polecenia funkcjonariusza SW, by ją nosił poprawnie. Skarżący temu zaprzecza, ale nie ma Żadnego racjonalnego powodu by uznać, że twierdzenia funkcjonariusza SW w tym zakresie są niewiarygodne. Podkreślenia wymaga, że omawiane dwa wnioski o ukaranie złożyli dwaj różni funkcjonariusze SW, a skarżący nie miał z nimi osobistego konfliktu. Natomiast skarżący z oczywistych względów jest osobą bezpośrednio zainteresowaną wynikiem postępowania skargowego, a jego twierdzeń zawartych w skardze nie potwierdza :żaden dowód, nawet jego wyjaśnienia, bowiem ich nie złożył wobec Dyrektora ZK przed ukaraniem. , max więc należy jednoznacznie stwierdzić, że zaskarżona decyzja Dyrektora Zakładu Karnego w G. o ukaraniu dyscyplinarnym majduje uzasadnienie w obowiązujących przepisach. Przy jej wydawaniu nie zostały też naruszone przepisy proceduralne, Także rodzaj: i wymiar kary jest adekwatny do rodzaju popełnionych przekroczeń dyscyplinarnych i innych okoliczności — zaskarżona decyzja zawiera wskazanie całego szeregu tych okoliczności, które zostały wzięte pod uwagę przy wymierzaniu kary i nie sposób się ż przedstawioną argumentacją nie zgodzić. Z pewnością zaś określonej zaskarżoną decyzją kary dyscyplinarnej nie można uznać za rażąco surową, a tylko w wypadku, gdyby tak było, Sąd penitencjarny mógłby zmienić zaskarżoną decyzję i orzec karę w niższym rozmiarze lub łagodniejszego rodzaju. Z tych wszystkich względów orzeczono, jak wyżej. Odnosząc się natomiast do pozostałych wniosków skarżącego, należy zauważyć, że Sąd nie jest organem udzielającym porad prawnych. Takich porad udzielają zgodnie ze stosownymi przepisami w szczególności adwokaci i radcowie prawni. Sąd zaś poucza skarżącego o prawach i obowiązkach jedynie w niezbędnym zakresie związanym bezpośrednio z rozpoznawaną sprawą (w tym wypadku sprawą wywołaną skargą na decyzję dyrektora ZK). Natomiast co do zasady prawa osoby odbywającej karę pozbawienia wolności w jednostce penitencjarnej lub tymczasowo aresztowanej regulują przepisy Kodeksu karnego wykonawczego i przepisy wydań w oparciu o ten akt prawny. Z kolei wnioski o kserokopie dokumentów w postaci wniosków o ukaranie dyscyplinarne itd. należy kierować zgodnie z właściwością do Dyrektora Zakładu Kamego w G.. 1. O ueści postanowienia powiadomić: - skazanego z pouczeniem o jego prawomocności i niezaskarżalności, - Dyrektora Zakładu Karnego w G.. 2. Zakreślić w wykazie nr P.. Dnia 25.04.2022 roku v