Decyzja VI Kow 2572/22/s Dnia 12 września 2022 roku Sąd Okręgowy w Lublinie w VI Wydziale Penitencjarnym i Na

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VI Kow 2572/22/s Dnia 12 września 2022 roku Sąd Okręgowy w Lublinie w VI Wydziale Penitencjarnym i Nadzoru Nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodnicząca - Sędzia Beata Pieńkowska — Hajrych przy udziale protokolanta: st. sekr. sąd. Krystyny Dębskiej po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie tymczasowo aresztowanego D. R, syna A. skargi złożonej przez niego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w O. z dnia 29 czerwca 2022 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną na podstawie art. 795 kkw w zw. z art. 209 kkw, art. 634 kpk w zw. z art. 624$1 kpk i w zw. z art. 1$2 kkw postanowił: U) utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję , 2) zwolnić tymczasowo aresztowanego od zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu wykonawczym określając, że ponosi je Skarb Państwa. "Wskazaną wyżej decyzją Dyrektor Zakładu Karnego w O. ukarał tymczasowo aresztowanego D. R. karą dyscyplinarną w postaci umieszczenia w celi izolacyjnej na okres 14 dni (art. 222$2 pkt 5 kkw), za przewinienia dyscyplinarne polegające na odmowie przyjęcia posiłku, próbie wykonania połączenia telefonicznego, stawiania biernego oporu wobec funkcjonariuszy SW (art. 116$1 pkt 1 i art. 116a pkt 5 kkw). Na tę decyzję tymczasowo aresztowany złożył skargę, w której kwestionował zasadność ukarania podnosząc, że zarzucane mu zdarzenia nie miały miejsca. Dyrektor Zakładu Karnego w O., działając w oparciu o art. 783 kkw, nie przychylił się w dniu 3 sierpnia 2022 roku do skargi skazanego, podtrzymując tym samym stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu. nz Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 791 kkw skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3 — 6 i 10 kkw z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przystępując do oceny zaskarżonej decyzji wydanej przez Dyrektora Zakładu Kamego w O., należy stwierdzić, że wydana została zgodnie z prawem. . --- STRONA 2 --- . Tymczasowo aresztowany podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za zawinione naruszenie nakazów lub zakazów wynikających z ustawy, regulaminu lub innych przepisów wydanych na jej podstawie albo ustalonego w areszcie śledczym porządku (art. 222 $ 1 kkw). Stosownie do treści art. 116 $1 pkt 1 Kkw w zw. z art. 209 kkw tymczasowo aresztowany ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, a w szczególności poprawnego zachowania się. Natomiast w myśl art. 116a pkt 5 kkw w zw. z art. 209 kkw tymczasowo aresztowanemu nie wolno odmawiać przyjmowania posiłków dostarczanych przez administrację zakładu karnego w celu wymuszenia określonej decyzji lub postępowania, a także powodować u siebie uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, jak również nakłaniać lub pomagać w dokonywaniu takich czynów. Dyrektor Zakładu Karnego w O., po uwzględnieniu okoliczności wymienionych w art. 14581 kkw, wymierzył osadzonemu określoną w art. 22282 pkt 5 kkw karę dyscyplinarną umieszczenia w celi izolacyjnej na okres 14 dni. 'W świetle przytoczonych przepisów skarga jest chybiona. Osadzony uważa zaskarżoną decyzję za niesprawiedliwą i krzywdzącą, ale jednocześnie nie przytacza argumentów, które wykazywałyby jej niczgodność z prawem. Kwestionuje słuszność wydanej decyzji, tym niemniej przedmiotem badania w trybie art. 7 kkw, jest przede wszystkim zgodność z prawem wydanej decyzji. Wistocie brak jest jakichkolwiek powodów dla podważania jej zgodności z prawem, co przesądza o treści niniejszego rozstrzygnięcia. Nie doszło bowiem do naruszenia przepisów prawa materialnego ani procesowego. Decyzja wydana została przez uprawniony do tego organ, w granicach jego kompetencji, w formie prawem przewidzianej oraz w oparciu o właściwą podstawę prawną, zaś stanowisko swoje dyrektor w sposób rzeczowy i przekonujący umotywował. W odniesieniu do meritum zaskarżonej decyzji wskazać natomiast należy, że ustalone okoliczności czynu w pełni ją uzasadniają. Nie ulega wątpliwości, że będące podstawą ukarania postępowanie tymczasowo aresztowanego miało postać przewinienia dyscyplinarnego uzasadniającego nałożenie kary dyscyplinarnej. Rodzaj kary został wybrany po wysłuchaniu tymczasowo aresztowanego oraz zapoznaniu się z opinią wychowawcy. Wymierzona kara uwzględnia stopień zawinienia osadzonego oraz jest zgodna z zasadą indywidualizacji. 'W szczególności uwzględniony został rodzaj i okoliczności dokonanego przewinienia, bezkrytyczny stosunek osadzonego do popełnionego czynu, jego dotychczasowa postawa, stan zdrowia, a także cele wychowawcze kary. 'W rezultacie skarga tymczasowo aresztowanego nie dostarcza przesłanek przemawiających za jej uwzględnieniem, a stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji nie zostało skutecznie zakwestionowane. 'W tym stanie rzeczy, nie znajdując przesłanek dla zmiany, czy uchylenia zaskarżonej decyzji, Sąd Okręgowy orzekł, jak na wstępie. /