Orzeczenie VI Kow 2476/22/s Dnia 12 września 2022 roku Sąd Okręgowy w Lublinie w VI Wydziale Penitencjarnym i Na

--- STRONA 1 --- « Sygn. akt VI Kow 2476/22/s Dnia 12 września 2022 roku Sąd Okręgowy w Lublinie w VI Wydziale Penitencjarnym i Nadzoru Nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodnicząca - Sędzia Beata Pieńkowska — Hajrych przy udziale protokolanta : st. sekr. sąd. Krystyny Dębskiej po rozpoznaniu na posiedzeniu skargi skazanego J.S. ,synaS. na decyzję Komisji Penitencjarne Zakładu Karnego w O. z dnia 12 lipca 2022 roku w przedmiocie klasyfikacji skazanego na podstawie art. 7 $ 5 kkw, art. 634 kpk w zw. z art. 624$1 kpk i w zw. z art. 1$2 kkw postanawia: 1) utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję; 2) zwolnić skazanego od zwrotu wydatków wyłożonych w niniejszym postępowaniu i określić, że ponosi je Skarb Państwa. Wskazaną wyżej decyzją Komisja Penitencjarna Zakładu Karnego w O. postanowiła pozostawić skazanego J. S. do dalszego odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, dla odbywających karę po raz pierwszy, w systemie zwykłym. Na powyższe rozstrzygnięcie skazany złożył skargę, w której zakwestionował zasadność pozostawienia go w zakładzie zamkniętym. Komisja Pęnitencjarna Zakładu Karnego w O. , działając w oparciu o art. 793 kkw, nie przychyliła się w dniu 2 sierpnia 2022 r. do skargi skazanego, podtrzymując tym samym stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i jako taka nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 791 kkw skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3-6 i 10 kkw z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Komisja Penitencjarna jest jednym z organów wymienionych w art. 2 pkt 5 kkw, decyzje których można zaskarżyć w oparciu o art. 781 kkw. W świetle przytoczonej normy skarga jest chybiona. Skazany nie podziela stanowiska zawartego w kwestionowanej decyzji, a jednocześnie nie przytacza żadnych argumentów, które podważałyby jej legalność. --- STRONA 2 --- . 'W istocie brak jest jakichkolwiek powodów dla podważania jej zgodności z prawem, gdyż jest ona prawnie dopuszczalna, wydana została przez odpowiedni organ, w granicach jego kompetencji i w oparciu o właściwą podstawę prawną, co przesądza o treści niniejszego rozstrzygnięcia. W odniesieniu do meritum decyzji wskazać natomiast należy, że okoliczności i oceny, na których została oparta, w pełni ją uzasadniają. Argumentacja zawarta w treści zaskarżonej decyzji oraz uzasadnieniu decyzji z dnia 2 sierpnia 2022 r. trafnie i rzeczowo wskazuje przesłanki, którymi kierowała się komisja penitencjarna przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Podstawę decyzji komisji penitencjarnej o pozostawieniu skazanego w zakładzie karnym typu zamkniętego stanowiła umiarkowana ocena postępów w resocjalizacji skazanego oraz niewystarczający poziom samokontroli i samodyscypliny skazanego sprzeciwiający się skierowaniu go do zakładu karnego typu półotwartego. Na powyższą decyzję decydujący wpływ miały okoliczności w postaci zaledwie poprawnego zachowania skazanego oraz jego warunki i właściwości osobiste, jak również całkowicie bezkrytyczna postawa wobec popełnionego przestępstwa. Wobec powyższego komisja penitencjarna miała podstawy przyjąć, że zachodzą przesłanki uzasadniające podjęcie decyzji o pozostawieniu skazanego J. S. do odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, dla recydywistów penitencjarnych, w systemie zwykłym. W postacie skazanego nie zaszły takie zmiany, by móc zasadnie twierdzić, iż okoliczności szczególne przemawiają za jego osadzeniem w zakładzie karnym typu półotwartego. 'W rezultacie skarga skazanego nie dostarcza argumentów przemawiających za jej uwzględnieniem, a stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji nie zostało skutecznie zakwestionowane. W tym stanie rzeczy i nie stwierdzając w sprawie uchybień, które brane pod uwagę z urzędu wskazywałyby na celowość zmiany czy uchylenia zaskarżonej decyzji, Sąd Okręgowy orzekł, jak w części dyspozytywnej.