Orzeczenie VI Kow 2273/22/s Dnia 13 lipca 2022 r. Sąd Okręgowy w Lublinie VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru Nad

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VI Kow 2273/22/s Dnia 13 lipca 2022 r. Sąd Okręgowy w Lublinie VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru Nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowym w Lublinie Dariusz Abramowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie skazanego D. M., syna K. złożonej przez niego skargi na decyzję Komisji Penitencjarnej Zakładu Karnego w B. z dnia 9 czerwca 202 r. w przedmiocie klasyfikacji skazanego postanawia: 1) mna podstawie art. 7 $ 1,21 5 k.k.w. w zw. z art. 3 $ Z k.k.w. zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy; 2) w oparciu o art. 634 k.pk. w zw. z art. 624 $ 1 k.pk. w zw. zart, 1 $ 2 k.k.w. zwolnić skazanego od zwrotu wydatków wyłożonych w niniejszym postępowaniu i określić, że ponosi je Skarb Państwa. Wskazaną wyżej decyzją Komisja Penitencjarna Zakładu Karnego w B. postanowiła skierować skazanego D. M. do dalszego odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, dla recydywistów penitencjarnych, w systemie zwykłym. Wcześniej odbywał on karę w zakładzie karnym typu półotwartego, w systemie programowanego oddziaływania. Na powyższe rozstrzygnięcie skargę złożył skazany, który kwestionując prawidłowość przeprowadzenia testów, które wykryły w jego organizmie środki odurzające, podniósł, że niezasadnie został zdegradowany i przeniesiony do zakładu karnego typu zamkniętego. Komisja Penitencjarna Zakładu Karnego w B. działając w oparciu o art. 7 $ 3 k.k.w. nie przychyliła się w dniu 21 czerwca 2022 r. do skargi skazanego, podtrzymując tym samym stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i jako taka nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3-6 i 10 k.k.w. z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Komisja Penitencjarna jest jednym z organów wymienionych w art. 2 pkt. 5 k.k.w. decyzje których można zaskarżyć w oparciu art.7$1kkw. W świetle przytoczonej normy skarga jest chybiona. Skazany nie podzieła stanowiska zawartego w kwestionowane decyzji, a jednocześnie nie przytacza żadnych argumentów, które podważałyby jej legalność. --- STRONA 2 --- . 'W istocie brak jest jakichkolwiek powodów dla podważana jej zgodności z prawem, góyż jest ona prawnie dopuszczalna, wydana została przez odpowiedni organ, w granicach jego kompetencji i w oparciu o właściwą podstawę prawną, co przesądza o treści niniejszego rozstrzygnięcia. 'Wodniesieniu do meritum decyzji wskazać natomiast należy, iż okoliczności i oceny, na których została oparta, w pełni ją uzasadniają. Arguinentacja zawarta w treści zaskarżonej decyzji oraz uzasadnieniu decyzji z dnia 21 czerwca 2022 r. trafnie i rzeczowo wskazuje przesłanki, którymi kierowała się komisja penitencjarna przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 89 $ 4 k.k.w. ujemna ocena postawy i zachowania skazanego, a także względy bezpieczeństwa mogą stanowić podstawę do podjęcia przez komisję penitencjarną decyzji o przeniesieniu go do zakładu karnego typu półotwartego lub zamkniętego. Podstawą decyzji komisji penitencjarnej o skierowaniu D. M. do dalszego odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego była negatywna ocena okresowa przebiegu procesu jego resocjalizacji oraz realizacji Indywidualnego Programu Oddziaływania. Na powyższą decyzję decydujący wpływ miała okoliczność w postaci popełnienia przez niego przekroczenia dyscyplinarnego polegającego na wykryciu w jego organizmie substancji odurzających, które to postępowanie stworzyło poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku obowiązujących w zakładzie karnym i skutkowało wycofaniem go z zatrudnienia. Skazany nie wskazał przy tym przekonujących powodów, dla których można by podważyć prawidłowość przeprowadzonych badań na obecność w jego organizmie substancji odurzających oraz ich wyników. Zaznaczyć też należy, że nie wyrażając zgody na współudział w opracowaniu i realizacji Indywidualnego Programu Oddziaływania D. M. wykazał negatywny stosunek do oddziaływań wychowawczych ukierunkowanych na realizacje celów wykonywania kary określonych w art. 67 k.k.w. Mając na uwadze postawę i zachowanie skazanego, świadczące o braku mechanizmów samokontroli i samodyscypliny, a tym samym uniemożliwiające postawienie pozytywnej prognozy co do perspektywy właściwego funkcjonowania D. M. w warunkach zmniejszonej kontroli i izolacji, tj. w zakładzie karnym typu półotwartego, a także względy bezpieczeństwa, komisja penitencjarna zasadnie uznała, że w stosunku do skazanego zachodzą przesłanki wymienione w art. 89 $ 4.k.k.w., które skutkują jego osadzeniem w zakładzie karnym typu zamkniętego. 'W rezultacie skarga skazanego nie dostarcza argumentów przemawiających za jej uwzględnieniem, a stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji nie zostało skutecznie zakwestionowane. 'W tym stanie rzeczy, nie znajdując przesłanek dla zmiany, czy też uchylenia zaskarżonej decyzji, Sąd Okręgowy orzekł, jak na wstępie. /m.r./ Sędzia: : ł