Decyzja VI Kow 2267/22/s Dnia 2 sierpnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Lublinie VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru n

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VI Kow 2267/22/s Dnia 2 sierpnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Lublinie VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Jarosław Dąbrowski po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie skazanego P. B, syna W. skargi złożonej przez niego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w O. z dnia 24 czerwca 2022 r. w przedmiocie ukarania karą dyscyplinarną postanawia: 1) na podstawie art. 7 $ 1, 21 5 k.k.w. utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję, 2) na mocy art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 $ I K.pk.i w zw. zart. 1 $ 2 k.k.w. zwolnić skazanego od zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu wykonawczym określając, że ponosi je Skarb Państwa. Wskazaną wyżej decyzją Dyrektor Zakładu Karnego w O. ukarał skazanego P. B. karą dyscyplinarną w postaci nagany (art. 143 $ 1 pkt. I k.k.w.), za przewinienie dyscyplinarne polegające na aroganckim i niegrzecznym zachowaniu, odgrażaniu się i rozmawianiu podniesionym głosem oraz szantażowaniu kierowniczki ZOZ (naruszenie art. 116 $ 1 pkt. 1 k.k.w). Na rozstrzygnięcie to skazany złożył skargę, W której kwestionował zaistnienie okoliczności, na podstawie których zostało ono wydane, a co za tym idzie zasadność ukarania | Dyrektor Zakładu Karnego w O. działając w oparciu o art. 7 $ 3 k.k.w. nie przychylił się w dniu 14 pca 2022 r. do skargi skazanego, podtrzymując tym samym stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3 - 6 i 10 k-k.w. z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przystępując do oceny zaskarżonej decyzji wydanej przez Dyrektora Zakładu Karnego w O., należy stwierdzić, że wydana została zgodnie z prawem. Skazany podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za zawinione naruszenie nakazów lub zakazów wynikających z ustawy, regulaminu lub innych przepisów wydanych na jej podstawie albo ustalonego w zakładzie karnym lub miejscu pracy porządku (art. 142 $ 1kkw). . . i --- STRONA 2 --- . Stosownie do treści art. 116 $ 1 pkt. 1 kkow. skazany ma obowiązek przesuzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, a w szczególności poprawnego zachowania się, Dyrektor Zakładu Karnego w O., po uwzględnieniu okoliczności wymienionych w art. 145 $ 1 k.k.w., wymierzył osadzonemu określoną w art. 143 $ I pkt. 1 .k.w. karę dyscyplinarną w postaci nagany. 'W świetle przytoczonych przepisów skarga jest chybiona. Skazany uważa zaskarżoną decyzję za niesprawiedliwą i krzywdzącą, ale jednocześnie nie przytacza argumentów, które wykazywałyby jej niezgodność z prawem. Kwestionuje słuszność wydanej decyzji, tym niemniej przedmiotem badania w trybie art. 7 k.k.w., jest przede wszystkim zgodność z prawem wydanej decyzji. Wistocie brak jest jakichkolwiek powodów dla podważania jej zgodności z prawem, co przesądza o treści niniejszego rozstrzygnięcia. Nie doszło bowiem do naruszenia przepisów prawa materialnego ani procesowego. Decyzja wydana została przez uprawniony do tego organ, w granicach jego kompetencji, w formie prawem przewidzianej oraz w oparciu o właściwą podstawę prawną, zaś stanowisko swoje dyrektor w sposób rzeczowy i przekonujący umotywował. 'W odniesieniu do meritum zaskarżonej decyzji wskazać natomiast należy, że ustalone okoliczności czynu w pełni ją uzasadniają. Nie ulega wątpliwości, że będące podstawą ukarania postępowanie skazanego miało postać przewinienia dyscyplinarnego uzasadniającego . nałożenie kary dyscyplinarnej. P. B. nie wskazał przy tym przekonujących powodów, dla których można by zakwestionować stanowisko dyrektora, co do wiarygodności informacji o zdarzeniu przedstawionych mu przez funkcjonariusza służby więziennej, który sporządził wniosek o wymierzenie kary dyscyplinarnej. Podkreślenia też wymaga, że postępowanie przewidziane w art. 7 k.k.w. służy sądowej kontroli legalności decyzji, nie stwarza zaś warunków dla merytorycznego jej badania, a tym bardziej dla prowadzenia postępowania dowodowego co do istoty zdarzenia będącego przedmiotem postępowania dyscyplinarnego. To właśnie w tym postępowaniu skazany mógł dowodzić swych racji, w tym powoływać się na świadków, czy inne dostępne źródła. Sąd może zaś kontrolować prawidłowość prowadzenia postępowania dyscyplinarnego, w tym na etapie ewentualnego przeprowadzania dowodów, gdyby osadzony takie zgłosił. 'W rezultacie skarga skazanego nie dostarcza argumentów przemawiających za jej uwzględnieniem, a stanowisko zaprezentowane w decyzji nie zostało skutecznie zakwestionowane. W tym stanie rzeczy, nie znajdując przesłanek dla zmiany, czy też uchylenia zaskarżonej decyzji, Sąd Okręgowy orzekł, jak na wstępie. /m.r/ Sędzia: