Orzeczenie VI Kow 2254/22/s Dnia 11 sierpnia 2022 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VI Wydział Penitencjarny i Nadzor

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VI Kow 2254/22/s Dnia 11 sierpnia 2022 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru Nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Jarosław Dąbrowski po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie skazanej M. K., córki F. skargi złożonej przez w/w na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w L. z dnia 21 czerwca 2022 r. w przedmiocie ukarania karą dyscyplinarną postanawia: L. na podstawie art. 7 $ 1, 2i 5 k.k.w. utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję, Il. na mocy art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 $ 1 k.pk. i w zw. zart. I $ 2 k.k.w. zwolnić skazanego od zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu wykonawczym określając, że ponosi je Skarb Państwa. Wskazaną wyżej decyzją Dyrektor Aresztu Śledczego w L. ukarał skazaną M. K. karą dyscyplinarną w postaci udzielania widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą na okres 2 miesięcy (ar. 143 $ I pkt 6 k.k.w.), za trzy przewinienia dyscyplinarna polegające na korzystaniu ze spaceru w niestosownym ubiorze, używania słów wulgarnych i zakłócaniu spokoju w oddziale poprzez głośne słuchanie muzyki (naruszenie art. 116 $ 1 pkt 1 kkw i art. 116a pkt 2k.k.w.). Na rozstrzygnięcie to skazana złożyła skargę, w której kwestionowała zasadność ukarania. Dyrektor Aresztu Śledczego w L. działając w oparciu o art. 7 $ 3 k.k.w. nie przychylił się w dniu 12 lipca 2022r. do skargi skazanej, podtrzymując tym samym stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarganie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3 -6i 10 k.k.w. z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przystępując do oceny zaskarżonej decyzji wydanej przez Dyrektora Aresztu Śledczego w L. należy stwierdzić, że wydana została zgodnie z prawem. Skazany podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za zawinione naruszenie nakazów lub zakazów wynikających z ustawy, regulaminu lub innych przepisów wydanych na jej podstawie albo ustalonego w zakładzie karnym lub miejscu pracy porządku (art. 142$ 1 kkw.). . = --- STRONA 2 --- . Stosownie do treści art. 116 $ 1 pkt 1 klkw. skazany ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, a w szczególności poprawnego zachowania się. Nadto w myśl art. 1116a pkt 2 skazanemu nie wolno posługiwać się wyrazami i zwrotami powszechnie uznawanymi za wulgarne lub obelżywe albo gwarą przestępców. Dyrektor Aresztu Śledczego w L., po uwzględnieniu okoliczności wymienionych w art. 145 $ 1 k.k.w., wymierzył osadzonej określoną w art. 143 $ 1 pkt. 6 kk.w. karę dyscyplinarną w postaci udzielania widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni Kontakt z osobą odwiedzającą na okres 2 miesięcy. 'W świetle przytoczonych przepisów skarga jest chybiona. Skarżąca nie podziela stanowiska zawartego w kwestionowanej decyzji, ale jednocześnie nie przytacza żadnych argumentów, które wskazywałyby na jej nielegalność. W istocie brak jest jakichkolwiek powodów dla podważania jej zgodności z prawem, gdyż jest ona prawnie dopuszczalna, wydana została przez odpowiedni organ, w granicach jego kompetencji i w oparciu o właściwą podstawę prawną, a stanowisko swoje dyrektor w sposób trafny i rzeczowy uzasadnił wskazując motywy, którymi się kierował wymierzając skazanej karę dyscyplinarną. W odniesieniu do meritum zaskarżonej decyzji wskazać natomiast należy, że ustalone okoliczności czynu w pełni ją uzasadniają. Nie ulega wątpliwości, że będące podstawą ukarania postępowanie skazanej miało postać przewinień dyscyplinarnych uzasadniających nałożenie kary dyscyplinarnej. 'W rezultacie skarga skazanej nie dostarcza przesłanek przemawiających za jej uwzględnieniem, a stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji nie zostało skutecznie zakwestionowane. W tym stanie rzeczy, nie znajdując przesłanek dla zmiany, czy uchylenia zaskarżonej decyzji, Sąd Okręgowy orzekł, jak na wstępie.