Decyzja VI Kow 2131/22/s Dnia 25 lipca 2022 roku Sąd Okręgowy w Lublinie w VI Wydziale Penitencjarnym i Nadzo

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VI Kow 2131/22/s Dnia 25 lipca 2022 roku Sąd Okręgowy w Lublinie w VI Wydziale Penitencjarnym i Nadzoru Nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie Przewodnicząca - Sędzia Beata Pieńkowska — Hajrych przy udziale protokolanta: st. sekr. sąd. Krystyny Dębskiej po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie skazanego M. K., syna J. w przedmiocie skargi skazanego na decyzję Zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego w L. z dnia 17 maja 2022 roku o wycofaniu zatrudnienia na podstawie art. 430 $ 1 k.p.k. w zw. z art. 1$ Z ku.w., art. 7 $ 1 k.k.w. postanowił: skargę skazanego pozostawić bez rozpoznania. Wskazaną wyżej decyzją Zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego w L. wycofał skazanego M. K. z nieodpłatnego zatrudnienia na rzecz kontrahenta zewnętrznego na podstawie art. 121 $ 5 kkw z przyczyn związanych z funkcjonowaniem jednostki penitencjarnych a zwłaszcza z jej bezpieczeństwem. Skargę na tę decyzję złożył skazany, który uznał tę decyzję na niesprawiedliwą i krzywdzącą. Dyrektor Aresztu Śledczego w L. działając w oparciu o art. 7$3 kkw, nie przychylił się w dniu 5 lipca 2022 roku do skargi skazanego, podtrzymując tym/samym stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 430 $ 1 k.p.k. sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania przyjęty środek odwoławczy, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art. 429 $ 1 k.p.k. Natomiast zgodnie z a rt. 429 $ 1 k.k. prezes sądu pierwszej instancji odmawia przyjęcia środka odwoławczego, jeżeli wniesiony został po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalny z mocy ustawy. Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 7 $ 1 k.k.w. osadzony może zaskarżyć do sądu decyzję dyrektora jednostki penitencjarnej z żeś ni ; z prawem. Skazany składając skargę do sądu penitencjarnego zakwestionował decyzję dyrektora jednostki penitencjarnej dotyczącą wycofania skazanego z zatrudnienia, która została skierowana do sądu penitencjarnego, mimo, że sąd ten nie jest organem właściwym do rozpoznania wskazanej skargi. Przede wszystkim decyzja o wycofaniu skazanego z zatrudnienia nie jest decyzją o wymierzeniu kary dyscyplinarnej i nie może być w takich kategoriach rozpatrywana. . --- STRONA 2 --- . Możliwość wykonywania pracy nie wiąże się bezpośrednio z wykonywaniem kary pozbawienia wolności i jej celami wynikającymi z procesu resocjalizacji. W tym zakresie zatem decyzja wydana przez dyrektora zakładu karnego nie jest rozstrzygnięciem, na które służy skarga w trybie art. 7 k.k.w. do sądu penitencjarnego. Skardże skazanego nadano bieg mimo, że organem właściwym do podjęcia rozstrzygnięcia w tym przypadku nie jest sąd penitencjarny, a zatem zgodnie zart. 430 $ I kpk. w zw. zart. 1 $ 2 k.k.w. — zobligowany był do pozostawienia jej bez rozpoznania. Skazanemu służy natomiast droga administracyjna. W sprawie skargi na działanie dyrektora jednostki, o ile nie przychyli się do niej, właściwy jest Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy orzekł, jak w części dyspozytywnej.