Decyzja VI Kow 1925/22/5 Dnia 13 lipca 2022 r. Sąd Okręgowy w Lublinie VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru Nad

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt VI Kow 1925/22/5 Dnia 13 lipca 2022 r. Sąd Okręgowy w Lublinie VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru Nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowym w Lublinie Dariusz Abramowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie skazanego P. H., syna A. skargi złożonej przez niego na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w L. z dnia 24 maja 2022 r. w przedmiocie ukarania karą dyscyplinarną postanawia: 1) na podstawie art. 7 $ 1, 2 i 5 k.k.w. utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję, 2) na mocy art. 634 k.pk. w zw. z art. 624 $ 1 k.k. i w zw. z art. 1 $ 2 k.k.w, zwolnić skazanego od zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu wykonawczym określając, że ponosi je Skarb Państwa. Wskazaną wyżej decyzją Dyrektor Aresztu Śledczego w L. ukarał skazanego P. H. karą dyscyplinarną w postaci pozbawienia możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres 3 miesięcy (art. 143 $ 1 pkt 4 k.k.w.), za przewinienie dyscyplinarne polegające na aroganckim zachowaniu i posługiwaniu się w stosunku do przełożonego zwrotami powszechnie uznawanymi za wulgarne (art. 116 $ I pkt. I kJk.w. i art. 116a pkt. 2kk.w.). Na rozstrzygnięcie to skazany złożył skargę, w której zakwestionował zasadność ukarania go karą dyscyplinarną, podnosząc, że nie został poinformowany o podstawie sporządzenia wniosku o ukaranie. Dyrektor Aresztu Śledczego w L. działając w oparciu o art. 7 $ 3 k.k-w. nie przychylił się w dniu 21 czerwca 2022 r. do skargi skazanego, podtrzymując tym samym stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3 - 61 10 k.k.w. z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przystępując do oceny zaskarżonej decyzji wydanej przez Dyrektora Aresztu Śledczego w L., należy stwierdzić, że wydana została zgodnie z prawem. Skazany podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za ząwinione naruszenie nakazów lub zakazów wynikających z ustawy, regulaminu lub innych przepisów wydanych na jej podstawie albo ustalonego w zakładzie karnym lub miejscu pracy porządku (art. 1424 1kkw). --- STRONA 2 --- / . Stosownie do treści art. 116 $ 1 pkt. 1 kk.w. skazany ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, a w szczególności poprawnego zachowania się. Natomiast w myśl art. 1168 pkt. 2 k.k.w. skazanemu nie wolno posługiwać się wyrazami lub zwrotami powszechnie uznawanymi za willgarne lub obelżywe. Dyrektor Aresztu Śledczego w L., po uwzględnieniu okoliczności wymienionych w art. 145 $ I k.k.w., wymierzył osadzonemu określoną w art. 143 $ I pkt 4 k.k.w. karę dyscyplinarną w postaci pozbawienia możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres do 3 miesięcy. W świetle przytoczonych przepisów skarga jest chybiona. Skazany uważa zaskarżoną decyzję za niesprawiedliwą i krzywdzącą, ale jednocześnie nie przytacza argumentów, które wykazywałyby jej niezgodność z prawem. Kwestionuje słuszność wydanej decyzji, tym niemniej przedmiotem badania w trybie art. 7 k.k.w., jest przede wszystkim zgodność z. prawem wydanej decyzji. Wiistocie brak jest jakichkolwiek powodów dla podważania jej zgodności z prawem, co przesądza o treści niniejszego rozstrzygnięcia. Nie doszło bowiem do naruszenia przepisów prawa materialnego ani procesowego. Decyzja wydana została przez uprawniony do tego organ, w granicach jego kompetencji, w formie prawem przewidzianej oraz w oparciu o właściwą podstawę prawną, zaś stanowisko swoje dyrektor w sposób rzeczowy i przekonujący umotywował. Z zaskarżonej decyzji wynika też, że zawiera ona podstawę prawną i faktyczną, wskazuje naruszone przez skazanego przepisy k.k.w. oraz, Że został on prawidłowo pouczony o prawie, trybie i terminie do złożenia skargi. Zaznaczyć również trzeba, że dyrektor poinformował P. H. o ukaraniu karą dyscyplinarną i przedstawił mu uzasadnienie podjętej decyzji. W odniesieniu do meritum zaskarżonej decyzji wskazać natomiast należy, że ustalone okoliczności czynów w pełni ją uzasadniają, Nie ulega wątpliwości, że będące podstawą ukarania postępowanie skazanego miało postać przewinienia dyscyplinarnego uzasadniającego nałożenie określonej w art. 143 $ 1 pkt 4 k.k.w. kary dyscyplinarnej. 'W rezultacie skarga skazanego nie dostarcza argumentów przemawiających za jej uwzględnieniem, a stanowisko zaprezentowane w decyzji nie zostało skutecznie zakwestionowane, W tym stanie rzeczy, nie znajdując przesłanek dla zmiany, czy też uchylenia zaskarżonej decyzji, Sąd Okręgowy orzekł, jak na wstępie. /m.r/ Sędzia: