Wyrok – VI Ka 785/26

<p> Warszawa, dnia 20 lipca 2026 r.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 785/26</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: SSA (del.) Anna Kalbarczyk</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: SO Adam Bednarczyk SO Anna Zawadka</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->protokolant: protokolant sądowy Jakub Stuleblak</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale prokuratora Małgorzaty Seheniuk</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu dnia 20 lipca 2026 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">K. W.</span>, syna <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">X.</span>, ur. <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">I.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 20 lutego 2026 roku sygn. akt II K 729/25</strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->rozwiązuje karę łączną orzeczoną w punkcie V zaskarżonego wyroku; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: </strong> </p> <p>a.  <strong> <!-- -->z opisu czynu przypisanego w punkcie I eliminuje „a nadto w dniu 9 maja 2025 roku, po uprzednim użyciu przemocy w postaci popchnięcia na łóżko, doprowadził <span class="anon-block">I. N.</span> do obcowania płciowego pomimo braku jej zgody”, a z kwalifikacji prawnej „w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>”; jako podstawę wymiaru kary czynu przypisanego w punkcie I zaskarżonego wyroku przyjmuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> i za tak przypisany czyn wymierza oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; </strong> </p> <p>b.  <strong> <!-- -->uniewinnia oskarżonego od popełniania czynu przypisanego w punkcie II wyroku i zarzucanego w punkcie 2 aktu oskarżenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> oraz uchyla pkt VII zaskarżonego wyroku oparty na treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">art. 44 § 1 k.k.</a>; </strong> </p> <p>c.  <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> łączy kary pozbawienia wolności wymierzone w punkcie 2a niniejszego wyroku oraz w punktach III i IV zaskarżonego wyroku i wymierza oskarżonemu karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; </strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- -->utrzymuje w mocy wyrok w pozostałym zakresie; </strong> </p> <p>4.  <strong> <!-- -->zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wołominie na rzecz adw. <span class="anon-block">I. L.</span> kwotę 840 (ośmiuset czterdziestu) złotych powiększoną o podatek VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; </strong> </p> <p>5.  <strong> <!-- -->zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wołominie na rzecz adw. <span class="anon-block">B. X.</span> kwotę 840 (ośmiuset czterdziestu) złotych, powiększoną o podatek VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżycielce posiłkowej z urzędu z postępowaniu odwoławczym; </strong> </p> <p>6.  <strong> <!-- -->zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SSO Adam Bednarczyk SSA (del.) Anna Kalbarczyk SSO Anna Zawadka</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="43"/> <col width="2"/> <col width="18"/> <col width="6"/> <col width="9"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="106"/> <col width="24"/> <col width="48"/> <col width="65"/> <col width="8"/> <col width="38"/> <col width="13"/> <col width="22"/> <col width="125"/> <col width="5"/> <col width="40"/> <col width="150"/> <col width="11"/> </colgroup> <tr> <td colspan="20"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->VI Ka 785/26</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <strong> <!-- -->Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <strong> <!-- -->Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 20 lutego 2026 roku sygn. akt II K 729/25 w sprawie <span class="anon-block">K. W.</span>.</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <strong> <!-- -->Podmiot wnoszący apelację</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p>☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p>☒ obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p>☐ inny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <strong> <!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="8"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="12"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="7"> <p>☐co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="7"> <p>☐co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="7"> <p>☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="18"> <p>☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="18"> <p>☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="18"> <p>☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="18"> <p>☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="18"> <p>☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="18"> <p>☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="18"> <p>☐brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="10"> <p>☒uchylenie</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="6"> <p>☒zmiana</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <strong> <!-- -->2.1. Ustalenie faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Wskazać fakt.</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>1.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="8"> <p>karalność oskarżonego</p> </td> <td colspan="5"> <p>karta karna  k. 742-743</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>2.</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="8"> <p>stan majątkowy oskarżonego</p> </td> <td colspan="5"> <p>EPUAP  k. 723</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <strong> <!-- -->2.2. Ocena dowodów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <strong> <!-- -->2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Wskazać fakt</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>1 i 2</p> </td> <td colspan="4"> <p>karta karna, EPUAP</p> </td> <td colspan="10"> <p>Dokumenty urzędowe zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentów.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <strong> <!-- -->3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->Apelacja obrońcy oskarżonego</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zarzut</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.</p> </td> <td colspan="13"> <p>a)  naruszenie przepisu postępowania - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a>, polegające na sporządzeniu przez Sąd Rejonowy w Wołominie, II Wydział Karny uzasadnienia wyroku, które nie zawiera koniecznych elementów, nie dokonuje kompleksowej oceny całości zgromadzonego materiału dowodowego, nie odnosi się do całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania, nie wskazuje jakie dowody pozwoliły na przyjęcie za udowodnione których faktów, lecz ogranicza się wyłącznie do wyszczególnienia okoliczności czynów zarzucanych oskarżonemu i wymienienia wszystkich dowodów wskazanych w akcie oskarżenia, z całkowitym pominięciem tych dowodów, które wyłączały możliwość przyjęcia tezy o sprawstwie oskarżonego, w uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy nie wskazał na jakiej podstawie oparł ustalenia dokonane w sprawie, które dowody uznał za wiarygodne, a które za niewiarygodne i z jakiej przyczyny, w tym w szczególności Sąd Rejonowy nie wskazał na podstawie jakich dowodów ustalił, iż obrażenia stwierdzone u <span class="anon-block">K. L.</span> zostały spowodowane przez oskarżonego, w jakich okolicznościach doszło do powstania obrażeń u <span class="anon-block">K. L.</span>, a także na podstawie jakich dowodów Sąd ustalił, iż oskarżony doprowadził <span class="anon-block">I. N.</span> przemocą do obcowania płciowego bez jej zgody, w sytuacji gdy z jej zeznań wynika jednoznacznie, że nigdy nie miała miejsca taka sytuacja, w której doszło do obcowania płciowego pomiędzy nią a oskarżonym bez jej zgody, a w efekcie powyższych braków uzasadnienia zaskarżony wyrok nie poddaje się kontroli instancyjnej;</p> <p>b)  naruszenie przepisów postępowania — <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 192;art. 192 § 2)">art. 192 § 2 k.p.k.</a> — polegające na zaniechaniu przez Sąd Rejonowy przesłuchania świadka <span class="anon-block">F. N.</span> w obecności biegłego lekarza lub biegłego psychologa w celu oceny czy świadek posiada zachowaną prawidłową zdolność do postrzegania, zapamiętywania i odtwarzania postrzeżeń, a pomimo tego zaniechania czynienia ustaleń stanu faktycznego sprawy, przy czym jedynie w zakresie zeznań niekorzystnych dla oskarżonego, złożonych w postępowaniu przygotowawczym i całkowitym pominięcie zeznań korzystnych dla oskarżonego złożonych w toku rozprawy w dniu 19 stycznia 2026 r.;</p> <p>c)  naruszenie przepisów postępowania — <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, polegające na dokonaniu przez Sąd Rejonowy w istocie w pełni dowolnej oceny dowodów, w zakresie przyznania w pełni przymiotu wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonej <span class="anon-block">I. N.</span>, której zeznania zdają się być jedyną podstawą poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń stanu faktycznego odnośnie dokonania przez oskarżonego przestępstwa znęcania i doprowadzenia przemocą do obcowania płciowego, w sytuacji gdy czynność przesłuchania w charakterze świadka <span class="anon-block">I. N.</span> na etapie postępowania przygotowawczego została dokonana wadliwie, w dacie składania zeznań <span class="anon-block">I. N.</span> z uwagi na swój stan psychiczny nie była w stanie w sposób rzetelny uczestniczyć w czynności procesowej, przesłuchanie odbyło się w obecności małoletniego dziecka pokrzywdzonej, na pokrzywdzoną była wywierana presja na złożenie zeznań obciążających oskarżonego w możliwie największym stopniu, treść zeznań wpisana do protokołu przesłuchania nie odpowiadała rzeczywistej treści zeznań, pokrzywdzona <span class="anon-block">I. N.</span> nie odczytała zeznań do protokołu przesłuchania, zeznania te nie zostały również jej odczytane, ponadto <span class="anon-block">I. N.</span> z uwagi na swój stan psychiczny nie była w stanie odczytać ze zrozumieniem protokołu swych zeznań, następnie <span class="anon-block">I. N.</span> przesłuchana w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 185 f)">art. 185f k.p.k.</a> odwołała swe zeznania w zakresie przestępstwa zgwałcenia, wprost wskazała, iż nie było żadnej sytuacji, aby oskarżony doprowadził ją do obcowania płciowego przemocą, bez jej zgody, a jej zeznania złożone na Policji zostały zmanipulowane lub co najmniej nadinterpretowane, nie było żadnych innych wiarygodnych dowodów potwierdzających wersję przedstawianą przez świadka <span class="anon-block">I. N.</span>, zatem zeznania <span class="anon-block">I. N.</span> jako zmienne w czasie, złożone w warunkach naruszających przepisy dotyczące przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka i nie znajdujące potwierdzenia w pozostałych dowodach, a nawet w znacznej części sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym, należało uznać za niewiarygodne;</p> <p>d)  naruszenie przepisów postępowania — <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, polegające na dokonaniu przez Sąd Rejonowy w istocie w pełni dowolnej oceny dowodów, w zakresie odmowy przyznania przymiotu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w całości w sytuacji, gdy nie są one sprzeczne z materiałem dowodowym, oprócz zeznań pokrzywdzonej <span class="anon-block">I. N.</span>, są konsekwentne, zaś oskarżony przyznał się do popełnienia części zarzucanych mu czynów i opisał okoliczności ich popełnienia;</p> <p>e)  naruszenie przepisów postępowania — <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, polegające na dokonaniu przez Sąd Rejonowy w istocie w pełni dowolnej oceny dowodów, w zakresie przyjęcia, iż oskarżony znęcał się psychicznie i fizycznie na pokrzywdzoną <span class="anon-block">I. N.</span> w sytuacji, gdy żaden z wiarygodnych dowodów zgromadzonych w sprawie, oprócz niewiarygodnych zeznań pokrzywdzonej nie potwierdzał popełnienia przestępstwa przez oskarżonego, nie dawał podstaw do czynienia takiego ustalenia, a z zeznań świadków <span class="anon-block">F. N.</span>, <span class="anon-block">S. W.</span> i <span class="anon-block">I. X.</span> wynika, że relacje pomiędzy oskarżonym i <span class="anon-block">I. N.</span> były prawidłowe, nie było w tym związku żadnych oznak przemocy, nigdy nie zaobserwowali złego, nieprawidłowego zachowania oskarżonego wobec <span class="anon-block">I. N.</span>, nigdy nie zaobserwowali żadnych obrażeń u <span class="anon-block">I. N.</span> mogących świadczyć o stosowaniu przemocy przez oskarżonego, <span class="anon-block">I. N.</span> nigdy nie skarżyła się na zachowanie oskarżonego, nigdy nie wskazywała, aby oskarżony stosował wobec niej przemoc;</p> <p>f)  naruszenie przepisów postępowania — <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, polegające na dokonaniu przez Sąd Rejonowy w istocie w pełni dowolnej oceny dowodów, w zakresie przyjęcia, iż oskarżony w dniu 9 maja 2025 r. po uprzednim użyciu przemocy w postaci popchnięcia na łóżko, doprowadził <span class="anon-block">I. N.</span> do obcowania płciowego pomimo braku jej zgody w sytuacji, gdy żaden z wiarygodnych dowodów zgromadzonych w sprawie nie potwierdzał popełnienia takiego przestępstwa przez oskarżonego, w szczególności <span class="anon-block">I. N.</span> przesłuchana w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 185 f)">art. 185f k.p.k.</a> w sposób jednoznaczny zaprzeczyła, aby kiedykolwiek doszło pomiędzy nią a oskarżonym do obcowania płciowego bez jej zgody, a nadto z zeznań świadka <span class="anon-block">F. N.</span> i <span class="anon-block">S. W.</span> wynika, że relacje pomiędzy oskarżonym i <span class="anon-block">I. N.</span> były prawidłowe, nie było w tym związku żadnych oznak przemocy, nigdy nie zaobserwowali złego, nieprawidłowego zachowania oskarżonego wobec <span class="anon-block">I. N.</span>, <span class="anon-block">I. N.</span> nigdy nie skarżyła się na zachowanie oskarżonego, nigdy nie wskazywała, aby oskarżony stosował wobec niej przemoc seksualną;</p> <p>g)  naruszenie przepisów postępowania — <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, polegające na dokonaniu przez Sąd Rejonowy w istocie w pełni dowolnej oceny dowodów, w zakresie przyjęcia, iż oskarżony w dniu 13 maja 2025 r. zadając w bliżej nieokreślony sposób uderzenia <span class="anon-block">K. L.</span> spowodował u niego obrażenia ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż siedem dni, jednocześnie zdarzenie to naraziło pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> to jest choroby realnie zagrażającej życiu, w sytuacji, gdy żaden z wiarygodnych dowodów zgromadzonych w sprawie nie potwierdzał popełnienia takiego przestępstwa przez oskarżonego, w szczególności brak było jakichkolwiek dowodów wskazujących na sprawstwo oskarżonego, w szczególności brak było świadków zdarzenia, w którym <span class="anon-block">K. L.</span> doznał opisanych obrażeń, ani <span class="anon-block">I. N.</span> ani funkcjonariusze Policji nie widzieli aby oskarżony zadawał jakiekolwiek ciosy <span class="anon-block">K. L.</span>, zaś <span class="anon-block">K. L.</span> przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym nie potwierdził, aby odniesione obrażenia miały związek z działaniem oskarżonego, a na etapie postępowania nie udało się przesłuchać <span class="anon-block">K. L.</span>;</p> <p>h)  naruszenie przepisów postępowania — <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, polegające na dokonaniu przez Sąd Rejonowy w istocie w pełni dowolnej oceny dowodów, w zakresie przyjęcia, iż oskarżony w dniu 13 maja 2025 r. posiadał wbrew przepisom ustawy znaczną ilość środków odurzających i substancji psychotropowych, w sytuacji gdy postępowanie dowodowe nie pozwoliło na ustalenie czy wszystkie środki odurzające i substancje psychotropowe zabezpieczone w dniu 13 maja 2025 r. w mieszkaniu przy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">X.</span> należały do oskarżonego, zaś jak wskazała <span class="anon-block">I. N.</span> oskarżony i <span class="anon-block">K. L.</span> razem pili i ćpali, nie widziała kto „sypał” narkotyki, zaś <span class="anon-block">K. L.</span> nie został przesłuchany na okoliczność czyje były narkotyki zabezpieczone w dniu 13 maja 2025 r., zatem brak było podstaw do ustalenia, że oskarżony posiadał znaczną ilość środków odurzających i substancji psychotropowych;</p> <p>i)  obrazę przepisów postępowania - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> polegającą na nie zastosowaniu tego przepisu i rozstrzyganiu pojawiających się w sprawie, niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego zamiast na jego korzyść, albowiem w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy przyjął wersję zdarzeń wskazującą na wypełnienie przez oskarżonego znamion zarzucanych mu przestępstw znęcania i zgwałcenia w sytuacji, gdy zeznania <span class="anon-block">I. N.</span> z uwagi na wadliwość czynności jej przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego, a także zmienność zeznań w czasie i ich sprzeczność z pozostałymi dowodami, nasuwały uzasadnione wątpliwości co do popełnienia przestępstw przez oskarżonego, a wątpliwości nie udało się usunąć innymi dowodami przeprowadzonymi w sprawie, tymczasem Sąd Rejonowy wbrew występowaniu tak istotnych wątpliwości rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego i ustalił, iż dopuścił się popełnienia czynów wypełniających znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>;</p> <p>j)  obraza przepisów postępowania - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> polegającą na nie zastosowaniu tego przepisu i rozstrzyganiu pojawiających się w sprawie, niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego zamiast na jego korzyść, albowiem w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy przyjął, iż w dniu 13 maja 2025 r. oskarżony zadając w bliżej nieokreślony sposób uderzenia <span class="anon-block">K. L.</span> spowodował u niego obrażenia ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż siedem dni, jednocześnie zdarzenie to naraziło pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> to jest choroby realnie zagrażającej życiu, w sytuacji, gdy żaden z wiarygodnych dowodów zgromadzonych w sprawie nie potwierdzał popełnienia takiego przestępstwa przez oskarżonego, w szczególności brak było jakichkolwiek dowodów wskazujących na sprawstwo oskarżonego, w szczególności brak było świadków zdarzenia, w którym <span class="anon-block">K. L.</span> doznał opisanych obrażeń, ani <span class="anon-block">I. N.</span> ani funkcjonariusze Policji nie widzieli aby oskarżony zadawał jakiekolwiek ciosy <span class="anon-block">K. L.</span>, zaś <span class="anon-block">K. L.</span> przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym nie potwierdził, aby odniesione obrażenia miały związek z działaniem oskarżonego, zatem powstały istotne wątpliwości w jakich okolicznościach powstały obrażenia <span class="anon-block">K. L.</span>, kto je spowodował i tych wątpliwości nie udało się usunąć dowodami przeprowadzonymi w sprawie, przede wszystkim z uwagi na niemożność przesłuchania <span class="anon-block">K. L.</span>, tymczasem Sąd Rejonowy wbrew występowaniu tak istotnych wątpliwości rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego i ustalił, iż dopuścił się popełnienia czynu wypełniającego znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>;</p> <p>k)  obraza przepisów postępowania - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> polegającą na nie zastosowaniu tego przepisu i rozstrzyganiu pojawiających się w sprawie, niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego zamiast na jego korzyść, albowiem w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy przyjął że w dniu 13 maja 2025 r. oskarżony posiadał wbrew przepisom ustawy znaczną ilość środków odurzających i substancji psychotropowych, w sytuacji gdy postępowanie dowodowe nie pozwoliło na ustalenie czy wszystkie środki odurzające i substancje psychotropowe zabezpieczone w dniu 13 maja 2025 r. w mieszkaniu przy ul. <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">X.</span> należały do oskarżonego, zaś jak wskazała <span class="anon-block">I. N.</span> oskarżony i <span class="anon-block">K. L.</span> razem pili i ćpali, nie widziała kto „sypał” narkotyki, zaś <span class="anon-block">K. L.</span> nie został przesłuchany na okoliczność czyje były narkotyki zabezpieczone w dniu 13 maja 2025 r., zatem brak było podstaw do ustalenia, że oskarżony posiadał znaczną ilość środków odurzających i substancji psychotropowych, nasuwały się uzasadnione wątpliwości co do ilości środków odurzających i substancji psychotropowych posiadanych przez oskarżonego, a wątpliwości nie udało się usunąć innymi dowodami przeprowadzonymi w sprawie, tymczasem Sąd Rejonowy wbrew występowaniu tak istotnych wątpliwości rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego i ustalił, iż wszystkie zabezpieczone substancje należały do oskarżonego i w konsekwencje uznał, że oskarżony dopuścił się popełnienia czynu wypełniającego znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a>;</p> <p>l)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego wyroku, który miał istotny wpływ na jego treść i polegających na bezpodstawnym przyjęciu, że oskarżony wszczynał awantury (w tym pod wpływem alkoholu i narkotyków), wyzywał słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe, groził pozbawieniem życia, groźby wzbudzały u pokrzywdzonej uzasadnione obawy spełnienia gróźb, przystawiał nóż do gardła pokrzywdzonej, rzucał przedmiotami w pokrzywdzoną, bił, szarpał, kopał pokrzywdzoną, opluwał pokrzywdzoną, biegał po mieszkaniu z nożem za pokrzywdzoną, celowo wylewał na podłogę różne płyny, które następnie pokrzywdzona miała sprzątać w sytuacji, gdy brak podstaw do takich ustaleń w materiale dowodowym, poza niewiarygodnym zeznaniami <span class="anon-block">I. N.</span>, której zeznania były zmienne w czasie, nie znajdują potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym, a są z nim sprzeczne, nadto czynność przesłuchania <span class="anon-block">I. N.</span> w charakterze świadka na etapie postępowania przygotowawczego została dokonana wadliwie, zatem należało uznać te zeznania w całości za niewiarygodne;</p> <p>m)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego wyroku, który miał istotny wpływ na jego treść i polegających na bezpodstawnym przyjęciu, że oskarżony w dniu 9 maja 2025 r. zastosował wobec <span class="anon-block">I. N.</span> przemoc w postaci popchnięcia na łóżko a następnie doprowadził ją do obcowania płciowego pomimo braku zgody w sytuacji, gdy w materiale brak jest jakichkolwiek dowodów pozwalających na takie ustalenia, <span class="anon-block">I. N.</span> przesłuchana w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 185 f)">art. 185f k.p.k.</a> kategorycznie zaprzeczyła, aby kiedykolwiek doszło pomiędzy nią a oskarżonym do obcowania płciowego bez jej zgody, jednocześnie wskazując, że w trakcie zeznań na Policji jej zeznania zostały zmanipulowane lub nadinterpretowane;</p> <p>n)  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego wyroku, który miał istotny wpływ na jego treść i polegających na bezpodstawnym przyjęciu, że oskarżony w dniu 13 maja 2025 r. zadawał w bliżej nieokreślony sposób uderzenia <span class="anon-block">K. L.</span> czym spowodował u niego obrażenia ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż siedem dni, jednocześnie zdarzenie to naraziło pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> to jest choroby realnie zagrażającej życiu, w sytuacji, gdy żaden z dowodów zgromadzonych w sprawie nie dawał postaw do przyjęcia, że oskarżony zadał jakikolwiek cios <span class="anon-block">K. L.</span>, nie udało się ustalić w jakich okolicznościach postały obrażenia <span class="anon-block">K. L.</span> i kto je spowodował, w szczególności brak było świadków zdarzenia, w którym <span class="anon-block">K. L.</span> doznał opisanych obrażeń, ani <span class="anon-block">I. N.</span> ani funkcjonariusze Policji nie widzieli aby oskarżony zadawał jakiekolwiek ciosy <span class="anon-block">K. L.</span>, zaś <span class="anon-block">K. L.</span> przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym nie potwierdził, aby odniesione obrażenia miały związek z działaniem oskarżonego;</p> <p>o)  naruszenie przepisu prawa materialnego - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> — poprzez błędną jego wykładnię i uznanie oskarżonego za winnego tego, że w okresie od 1 lutego 2024 roku do 13 maja 2025 roku w <span class="anon-block">X.</span>, w miejscu wspólnego zamieszkania, znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją konkubiną <span class="anon-block">I. N.</span>, w ten sposób, że wszczynał z nią awantury, wyzywał słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe, przystawiał nóż do gardła, rzucał w nią przedmiotami, groził pozbawieniem życia, przy czym groźby te wzbudziły u niej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, bił, szarpał, kopał, opluwał, biegał za nią po mieszkaniu trzymając nóż w ręku, celowo wylewał na podłogę różne płyny, każąc jej następnie sprzątać rozlane substancje, podduszał w sytuacji, gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy w sposób jednoznaczny wskazywał, iż oskarżony nie znęcał się nad <span class="anon-block">I. N.</span>;</p> <p>p)  naruszenie przepisu prawa materialnego - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> — poprzez błędną jego wykładnię i uznanie oskarżonego za winnego tego, że po wcześniejszym użyciu przemocy w postaci popchnięcia na łóżko doprowadził <span class="anon-block">I. N.</span> do obcowania płciowego pomimo braku w sytuacji, gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy w sposób jednoznaczny wskazywał, iż nigdy nie doszło do doprowadzenia przez oskarżonego <span class="anon-block">I. N.</span> do obcowania płciowego bez jej zgody;</p> <p>q)  naruszenie przepisu prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przepisanego oskarżonemu - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (tekst jedn. Dz.U.2023.1939) — poprzez błędną jego wykładnię i uznanie oskarżonego za winnego posiadania znacznej ilości narkotyków w sytuacji, gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy przy zastosowaniu zasady in dubio pro reo, określonej w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 k.p.k.</a>, pozwalał jedynie na popisanie oskarżonemu winny w popełnieniu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1</a> wskazanej powyżej ustawy.</p> </td> <td colspan="3"> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="16"> <p>1.  Apelacja obrońcy oskarżonego jest zasadna częściowo. Skarżący słusznie zarzucił, że ustalenia faktyczne odnoszące się do czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> są nieprawidłowe. W pozostałej części apelacja jest niezasadna.</p> <p>2.  W pierwszej kolejności odnosząc się do czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.p.k.</a> na szkodę <span class="anon-block">K. L.</span> wskazać należy, że przeprowadzone postępowanie nie dostarczyło niezbitych dowodów wskazujących na popełnienie przez oskarżonego zarzucanego czynu. Materiał dowodowy na podstawie którego można czynić jakiekolwiek ustalenia jest w tym zakresie w zasadzie szczątkowy i na jego podstawie nie sposób ustalić, że doszło do wypełnienia znamion czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> </p> <p>3.  Jak wynika z wyroku sąd, podobnie jak prokurator w zarzucanym czynie, ustalił, że obrażenia ciała jakich doznał <span class="anon-block">K. L.</span> wynikały z zadawania w bliżej nieustalony sposób uderzeń przez oskarżonego. Jest to ustalenie dowolne, gdyż nie wynika z jakiegokolwiek dowodu. W tej sprawie prokurator nie złożył apelacji na niekorzyść oskarżonego. Konsekwencją braku zaskarżenia wyroku przez oskarżyciela jest niemożność dokonywania ustaleń na niekorzyść oskarżonego. Sąd odwoławczy nie mógł zatem uzupełnić postępowania dowodowego. A ustalenie mechanizmu powstania obrażeń jest kluczowe dla możliwości przypisania zarzucanego czynu.</p> <p>4.  Faktem jest, że w dniu 13 maja 2025 roku policjanci, którzy przyjechali do mieszkania zastali w nim dwóch mężczyzn, którzy byli zakrwawieni. Z uwagi na podejrzenie posiadania broni – obu mężczyznom założono kajdanki na ręce a następnie dokonano przeszukania osób. U <span class="anon-block">K. W.</span> w kieszeni bluzy znaleziono mefedron, natomiast za gumką spodni ujawniono broń palną z tłumikiem, magazynkiem i 14 sztukami amunicji. Podczas interwencji rozpytano mężczyzn odnośnie okoliczności zdarzenia, jednakże żaden z nich nie chciał powiedzieć co dokładnie zaszło, z jakiego powodu jeden z nich posiada rany cięte na głowie a drugi ma obrażenia na twarzy.</p> <p>5.  <span class="anon-block">K. L.</span>, z uwagi na doznane obrażenia został zawieziony do szpitala i poddany badaniom. Jak wynika z jego zeznań odmówił podania jakichkolwiek okoliczności powstania u niego obrażeń, stwierdzając, że nie jest konfidentem.</p> <p>6.  Wbrew stanowisku sądu rejonowego stanowisko pokrzywdzonego miało znaczenie dla wydawanego rozstrzygnięcia w kierunku uniewinnienia, gdyż z uwagi na to, że zarzucany czyn odbywał się tylko pomiędzy dwoma osobami i nie było innych świadków, jego stanowisko uniemożliwiło dokonanie ustaleń dotyczących mechanizmu powstania obrażeń, które to ustalenie jest kluczowe, by przypisać oskarżonemu zarzucany mu czyn. To, że <span class="anon-block">K. L.</span> miał rany na głowie jest pewne, natomiast czy powstały na skutek umyślnego działania oskarżonego nie zostało bezwątpliwie udowodnione.</p> <p>7.  Oskarżony <span class="anon-block">K. W.</span> nie przyznał się do popełnienia tego czynu, nie pamiętał nic z tamtego zajścia. Co istotne, jak wynika protokołu oględzin <span class="anon-block">K. W.</span> i on tego dnia doznał obrażeń ciała, w tym obrażeń głowy, miał podbite lewe oko, uszkodzoną wargę, krwawe ślady w okolicach obu oczu i miał na cele zasinienia.</p> <p>8.  Świadek <span class="anon-block">I. N.</span>, która wezwała Policję nie widziała, co wydarzyło się w mieszkaniu po tym jak z niego wyszła. Zeznała, że <span class="anon-block">K. W.</span> przyszedł do mieszkania wraz z <span class="anon-block">K. L.</span> około godziny 5:00. Obaj mężczyźni byli już pijani, usiedli przy stole i zaczęli dalej pić, nie reagowali na jej prośby opuszczenia mieszkania. Około godziny 7:35 zaczęła się pyskówka pomiędzy nimi a <span class="anon-block">I. N.</span>. <span class="anon-block">K. L.</span> zdenerwował się, że ona nie chce z nimi rozmawiać i wyciągnął w jej kierunku zaciśnięte pieści. Wówczas <span class="anon-block">I. N.</span> powiedziała do swojego konkubenta <span class="anon-block">K. W.</span> <em> <!-- -->„super masz kolegę, że z pięściami do mnie startuje”</em>. Wówczas oskarżony zaczął rozmawiać z <span class="anon-block">K. L.</span> na temat jego zachowania i zaczęli się szarpać. Następnie wziął reklamówkę, wyciągnął z niej broń, położył na toaletce, wyciągnął naboje, załadował broń i powiedział do <span class="anon-block">I. N.</span>, żeby wyszła <em> <!-- -->„bo zaraz będzie rzeź”</em>. Wówczas świadek uciekła z domu, zadzwoniła na 112. Nic więcej nie widziała.</p> <p>9.  Jak wynika z opinii sądowo lekarskiej <span class="anon-block">K. L.</span> doznał urazu wielomiejscowego pod postacią ogólnego potłuczenia oraz urazu głowy z raną głowy okolicy czołowo–oczodołowo–jarzmowej prawej, raną okolicy ciemieniowej prawej, raną potylicy, złamania kości nosowych i złamania ściany przedniej zatoki szczękowej lewej.</p> <p>10.  Jak wynika z protokołu oględzin mieszkania i fotografii – na miejscu zdarzenia pełno było krwi, przedmiotów o tępych i twardych krawędziach, był połamany kij od szczotki, który nie został poddany jakimkolwiek badaniom, pomimo ujawnienia na nim śladów krwi. Krew była właściwie w całym mieszkaniu, na łóżeczku dziecka, w łazience, na umywalce, która miała kanciaste krawędzie. Pomimo zabezpieczenia szeregu śladów nie zlecono w tym zakresie żadnych badań.</p> <p>11.  To wszystkie dowody, jakie zostały zebrane w tej sprawie.</p> <p>12.  Na podstawie tak zebranych dowodów można ustalić jedynie to, że w dniu 13 maja 2025 roku <span class="anon-block">K. L.</span> doznał obrażeń ciała stwierdzonych w badaniu lekarskim w mieszkaniu należącym do <span class="anon-block">K. W.</span> i <span class="anon-block">I. N.</span>. Około godziny/pół godziny przed przyjazdem Policji obaj mężczyźni się szarpali. <span class="anon-block">K. W.</span> wyciągnął posiadaną nielegalnie broń, która później została ujawniona u niego z tyłu spodni za paskiem. Nie oddał w niej żadnego strzału. Obaj mężczyźni w momencie, gdy przyjechała policja byli zakrwawieni. Obaj mężczyźni byli pijani. Obaj mężczyźni doznali obrażeń ciała, przy czym obrażenia ciała <span class="anon-block">K. L.</span> były bardziej dotkliwe aniżeli <span class="anon-block">K. W.</span>. Obaj mężczyźni w momencie gdy weszli policjanci udzielali sobie pomocy. Wcześniej <span class="anon-block">K. W.</span> obmywał z krwi <span class="anon-block">K. L.</span>. Jak wynika z opinii biegłego obrażenia ciała u <span class="anon-block">K. L.</span> mogły powstać od narzędzia twardego, tępego. Nie ustalono tego narzędzia.</p> <p>13.  Pewne jest, że pomiędzy mężczyznami doszło do jakiegoś nieokreślonego starcia tego poranka. Natomiast żaden dowód nie wskazuje na to, co faktycznie wydarzyło się w mieszkaniu przy ul. <span class="anon-block">(...)</span> pomiędzy jego opuszczeniem przez <span class="anon-block">I. N.</span> a przyjazdem Policji, w mechanizmie jakiego działania <span class="anon-block">K. L.</span> doznał obrażeń głowy, w jaki sposób powstały obrażenia głowy u <span class="anon-block">K. W.</span>.</p> <p>14.  Sąd pierwszej instancji dostrzegł ujawniony w sprawie kij od szczotki wskazując, że <em> <!-- -->„w mieszkaniu zabezpieczono kij metalowy od szczotki, który był cały pogięty i logika nakazywałaby uznanie, że to właśnie to narzędzie posłużyło do zaatakowania pokrzywdzonego.”</em> Logika w tym przypadku to za mało, by snuć tego rodzaju przypuszczenia, skoro jak wynika przypisanego czynu narzędzia, którym zadano obrażenia nie ustalono. Kij ten powinien zostać poddany badaniom już na etapie postępowania przygotowawczego, w związku ze stanowiskiem pokrzywdzonego, podobnie jaki i ślady na broni. Obecnie nie można dopuścić i przeprowadzić dowodu celem ustalenia, czy zabezpieczony przedmiot mógł posłużyć do zadania uderzeń, w kontekście ustalenia do kogo należy krew na nim ujawniona, gdyż taki dowód zmierzałby do czynienia ustaleń na niekorzyść oskarżonego. Jeżeli byłaby na nim krew pokrzywdzonego i biegły przyznałby, że doznane obrażenia mogły powstać od takiego narzędzia, niewątpliwie takie ustalenie byłoby niekorzystne dla oskarżonego. A zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1;art. 434 § 1 pkt. 1)">art. 434 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego jedynie wtedy, gdy wniesiono na jego niekorzyść środek odwoławczy. A wyrok został zaskarżony jedynie przez obrońcę.</p> <p>15.  Na podstawie tak zebranego materiału dowodowego nie sposób ustalić faktycznego przebiegu zdarzenia. Nie można ustalić jaki był mechanizm powstania obrażeń u <span class="anon-block">K. L.</span>. Opinia biegłego tego nie wyjaśnia, gdyż biegły, tak samo jak sąd, nie znał okoliczności zajścia.</p> <p>16.  Sąd natomiast w opisie przypisanego czynu wskazuje, że do obrażeń doszło w bliżej nieustalony sposób i przypisuje ich powstanie zawinionemu umyślnemu działaniu oskarżonemu w zasadzie bez dowodowych podstaw. Z opinii biegłego wynika jedynie, że obrażenia ciała mogły powstać od narzędzia twardego, tępego, a takich przedmiotów w mieszkaniu było bardzo dużo. Poza tym krew ujawniono w każdym pomieszczeniu. Mogło być tak, że to <span class="anon-block">K. W.</span> uderzył <span class="anon-block">K. L.</span> powodując u niego obrażenia na głowie opisane w zarzucie. A nie tylko się z nim szarpał. Mogło być tak, że tym nieustalonym narzędziem, którego miał użyć był kij od szczotki, gdyż takie przypuszczenia w uzasadnieniu, nie ustalając w przypisanym czynie, snuje sąd rejonowy. Ale mogło być też tak, że <span class="anon-block">K. L.</span> będąc pijanym przewrócił się w mieszkaniu i uderzył o krawędź stołu, umywalki, czy innego przedmiotu tępokrawędzistego. Mogło być i tak i tak. Należy pamiętać, że oskarżony również posiadał rany na ciele. W momencie przyjazdu Policji obaj mężczyźni udzielali sobie pomocy, nie rościli do siebie żadnych pretensji, a broń którą straszył na początku zajścia oskarżony mówiąc, że <em> <!-- -->„będzie rzeź”</em> miał schowaną za pasem spodni.</p> <p>17.  Dodatkowo sąd przypisał oskarżonemu narażenie pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a>, czyli choroby realnie zagrażającej życiu. Natomiast jak wynika z opinii biegłego dopiero zdarzenie w mechanizmie uderzeń naraziło pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia takiego skutku. Na podstawie tak zebranego w sprawie materiału dowodowego nie sposób ustalić, czy obrażenia głowy w ogóle powstały w wyniku uderzenia przez oskarżonego.</p> <p>18.  Reasumując na podstawie tak zebranego materiału dowodowego nie sposób ustalić wszystkich znamion zarzucanego i przypisanego czynu. Na jego podstawie można ustalić jedynie to, że pomiędzy mężczyznami doszło do szarpaniny, <span class="anon-block">K. W.</span> odgrażał się że <em> <!-- -->„będzie rzeź”</em>, obaj mężczyźni mieli obrażenia ciała z bardziej dotkliwymi po stronie <span class="anon-block">K. L.</span>. A to za mało by przypisać oskarżonemu zawinione działanie spowodowania urazu wielomiejscowego pod postacią ogólnego potłuczenia oraz urazu głowy z raną okolicy czołowo-oczodołowo-jarzmowej prawej, raną okolicy ciemieniowej, raną potylicy, złamania kości nosowych oraz złamania ściany przedniej zatoki szczękowej lewej, doprowadzenia tym samym u pokrzywdzonego do naruszenia czynności narządów ciała lub rozstroju zdrowia trwającego dłużej niż siedem dni, a jednocześnie narażenia pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> to jest choroby realnie zagrażającej życiu.</p> <p>19.  W dalszej części przechodząc do zarzutów odnoszących się do czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> uznać należy, że apelacja obrońcy oskarżonego jest zasadna. Sąd odwoławczy nie podzielił stanowiska sądu pierwszej instancji, który przypisał oskarżonemu zgwałcenie pokrzywdzonej w ramach czynu zarzucanego w punkcie pierwszym. Sąd pierwszej instancji dostrzegł, że na gruncie niniejszej sprawy szczególnie problematyczna była kwestia oceny zeznań pokrzywdzonej w odniesieniu do realizacji przez oskarżonego przestępstwa zgwałcenia. Zdaniem sądu odwoławczego zeznania pokrzywdzonej, złożone w toku postępowania przygotowawczego na Komisariacie Policji, a tylko one mogłyby stać się podstawą skazania, nie są wystarczające dla uznania winy oskarżonego w odniesieniu do czynu kwalifikowanego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> Przy takim przyjęciu uznać by należało, że wystarczające do bezwątpliwego skazania jest stwierdzenie <span class="anon-block">I. N.</span>, że <em> <!-- -->,,w piątek 9 maja 2025 roku przyszedł pod wpływem jakichś środków tak mi się wydaje i zaczął się do mnie dobierać, żeby współżyć, ja mu powiedziałam stanowczo, że nie mam ochoty na seks, a on powiedział, że ,,innemu pewnie daje d…”, podszedł do mnie, swoją siłą popchnął mnie na łóżko, ja mówiłam, że nie chcę, a on i tak mnie doprowadził do współżycia”</em>. W szczególności, że stwierdzenie to zostało w kolejnym zeznaniu, na etapie postępowania przygotowawczego, kategorycznie odwołane.</p> <p>20.  Pokrzywdzona w dniu 30 czerwca 2025 roku podała stanowczo i wielokrotnie, że nie doszło do gwałtu. Wyjaśniła, że w trakcie pierwszych zeznań była w transie, w szoku, gdy zobaczyła jak wygląda mieszkanie. <em> <!-- -->„Powiem to w ten sposób: ja wtedy byłam w takim szoku w trakcie składania zeznań. Ja byłam po tym zdarzeniu jakby ktoś mnie strzelił w głowę, po tym nie byłam w stanie funkcjonować (…) Ja wtedy czas siedziałam i gadałam, byłam w transie. Mieszkanie wyglądało jak po jakimś zabójstwie. Widziałam zdjęcie <span class="anon-block">K. L.</span> na telefonie, policjant mi pokazał. (…) Ja nie zdążyłam się otrząsnąć i już mi dowody pokazali. To był najgorszy dzień w moim życiu (…) Jak byłam tak rozchwiana tego dnia i mówiłam wszystko bez większego zastanowienia i dlatego były takie moje zeznania. (…) Mogłam coś przekręcić, bo ja byłam w transie. Nie zdążyłam się uspokoić, a już byłam zawieziona na komendę”</em> Odnośnie rzekomego gwałtu podała, że „<em> <!-- -->W dniu 9.05.2025r. doszło do współżycia pomiędzy nami, ale za zgodą. Nie pamiętam jak oskarżony namawiał mnie na współżycie. (…) Stosunek seksualny nie różnił się niczym innym, od innych wcześniejszych stosunków”, „chciałabym żeby było zaprotokołowane, że gwałtu nie było i nie chce żeby mu taki zarzut postawiono. Jak partner chciał współżyć ze mną i jak nie miałam ochoty, to się budziłam w nocy i się godziłam, żeby nie mieć awantur i niejasności. To nie był gwałt. (…) Było tak, że on chciał współżyć, ja się godziłam pomimo tego, że nie miałam ochoty na to”. </em>Sąd nie może pominąć takiej deklaracji pokrzywdzonej przy tego rodzaju zarzucie. Zresztą <span class="anon-block">I. N.</span>, nawet na rozprawie odwoławczej, trwała przy swoim stanowisku, że do zgwałcenia nie doszło. Wbrew twierdzeniom sądu pierwszej instancji późniejsza zmiana stanowiska pokrzywdzonej stoi na przeszkodzie przypisaniu oskarżonemu popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> </p> <p>21.  Sąd odwoławczy dostrzega, że sąd rejonowy przyjął, że zeznania z tzw. niebieskiego pokoju stanowiły próbę złagodzenia obrazu zachowania oskarżonego, a opisywany przez pokrzywdzoną stan psychiczny nie mógł racjonalnie tłumaczyć złożenia jednoznacznych zeznań obciążających na komendzie. A powodem tego miałaby być presja środowiskowa.</p> <p>22.  Nie sposób przyznać racji w tym zakresie sądowi pierwszej instancji. Pokrzywdzona w sposób bardzo szczegółowy, na każdym etapie opowiadała o przemocy jakiej doznawała ze strony oskarżonego, nie łagodząc niczego. Opowiedziała jak była ofiarą długotrwałej przemocy psychicznej i fizycznej ze strony oskarżonego. Zeznała, że oskarżony <span class="anon-block">K. W.</span> przystawiał jej nóż go gardła, bił, szarpał, kopał, opluwał, podduszał. Apelacja obrońcy oskarżonego w tym zakresie jest całkowicie niezasadna. Obraz oskarżonego nakreślony zeznaniami pokrzywdzonej jest wystarczająco brutalny, jeżeli chodzi o sposób jego zachowania. Pomimo zauważonego przez sąd pierwszej instancji ostracyzmu ze strony najbliższego otoczenia, pokrzywdzona <span class="anon-block">I. N.</span> nie wycofała się ze swoich zeznań obciążających oskarżonego. Przy takiej postawie pokrzywdzonej nie ma żadnych dowodów na wnioskowanie sądu, że upływ czasu i opadnięcie początkowych emocji mogło doprowadzić do podjęcia przez pokrzywdzoną próby ograniczenia konsekwencji wynikających z pierwotnej relacji, zarówno dla oskarżonego, jak i dla siebie samej w wymiarze społecznym i rodzinnym. Jak wynika z opinii biegłej psycholog obecnej w trakcie zeznań w dniu 30 czerwca 2025 roku (zeznania w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 185 c)">art. 185c k.p.k.</a>) pokrzywdzona <span class="anon-block">I. N.</span> była w logicznym kontakcie słownym, była zachowana orientacja auto i allopsychiczna, w nastoju adekwatnym do sytuacji. Początkowo była zdenerwowana. Podawała przebieg zdarzeń w sposób nieustrukturalizowany, momentami chaotyczny, ale spójny, a wypowiedzi były konsekwentne w podawaniu szczegółów i detali dotyczących miejsca, czasu osób i przebiegu. Jej narracja zawierała treści swoiste takie jak osadzenie w kontekście, opisy interakcji. Zeznania były osadzone kontekstualnie i powiązane z sytuacją życiową świadka. W zeznaniach pojawiły się również opisy stanów psychicznych własnych i innych uczestników zdarzenia. Pomimo początkowego niepokoju wykazywała chęci do wyszukiwania w zasobach pamięciowych treści niezbędnych do udzielania odpowiedzi na stawiane jej pytania. Biegła zaopiniowała, że zeznania złożone przez świadka przed sądem przejawiają cechy wiarygodności pod kątem psychologicznym w obszarze kryteriów dot. treści zeznań: struktury wypowiedzi, detali, opisu interakcji, opisu stanu psychicznego.</p> <p>23.  Biegła zauważyła, że świadek wielokrotnie podczas przesłuchania zaprzeczała informacjom podanym podczas pierwszego składania zeznań a dotyczących sytuacji gwałtu. Zdaniem biegłej zmiana stanowiska mogła wynikać z obawy przed potencjalną reakcją byłego partnera lub lęku przed konsekwencjami społecznymi w środowisku, w którym funkcjonuje. Biegła odnośnie leku podała, że wskazany lęk znajduje odzwierciedlenie w złożonej przez świadka prośbie o objęcie ochroną przez organ ścigania cytując zdanie wypowiedziane przez świadka <em> <!-- -->„nie wiem jak one się zachowa jak wyjdzie i chcę mieć ochronę ze strony Policji”.</em> </p> <p>24.  Sąd zauważa natomiast, że zacytowane przez biegłą zdanie wypowiedziane przez świadka odnosił się faktycznie do lęku, ale w kontekście znęcania się a nie gwałtu. Jak wynika z zeznań pokrzywdzonej <em> <!-- -->„Jak mój konkubent został zatrzymany to nikt mnie nie sugerował, żebym zmieniła zeznania. Dużo jest opinii na mieście, że specjalnie wsadziłam go do więzienia i moja opinia jest zszargana. Nie ważne jest to, że on mi robił krzywdę, tylko że jest w więzieniu. Ja chciałam się z tego wycofać, ale uznałam, że nie mogę tego zrobić. Nie wiem jak one się zachowa jak wyjdzie i chcę mieć ochronę ze strony Policji”</em>. Z uwagi na stwierdzenie świadka <em> <!-- -->„Ja chciałam się z tego wycofać, ale uznałam, że nie mogę tego zrobić” </em>świadczy, że obawa o zachowanie konkubenta nie dotyczyła rzekomego gwałtu a innych jego zachować. Nawet pomimo lęku o zachowanie ze strony partnera i ostracyzmu społecznego pokrzywdzona w sposób stanowczy zeznała, że nie zmienia zeznań odnośnie znęcania się. Nie sposób zatem uznawać, że lęk, czy też ostracyzm środowiska, w którym funkcjonuje miałby być powodem wycofania się z oskarżenia o gwałt.</p> <p>25.  Poza powyższym nie sposób pominąć wyjaśnienia powodów złożenia przez pokrzywdzoną zeznań określonej treści na komendzie policji. Pokrzywdzona jest osobą dorosła, posiada wyższe wykształcenie, prawidłowo funkcjonuje w zakresie myślenia przyczynowo–skutkowego. Nie ma zatem żadnych podstaw do stwierdzenia, że jej rozwój intelektualny w dniu 30 czerwca 2025 rok, gdy wyjaśniała dlaczego inaczej zeznała w dniu 13 maja 2025 roku, był zaburzony. Tym samym nie sposób dokonywać interpretacji zdarzeń sprzecznej z jej zeznaniami nieobarczonymi żadnymi wątpliwościami natury psychicznej. Pokrzywdzona zeznała, że w dniu 13 maja 2025 roku po bardzo trudnym poranku, po zobaczeniu jak wygląda mieszkanie i <span class="anon-block">K. L.</span> była w szoku, jak to określała w transie, rozchwiana emocjonalnie i mówiła wszystko bez większego zastanowienia odnośnie odbytego stosunku seksualnego.</p> <p>26.  Natomiast w dniu 30 czerwca 2025 roku pokrzywdzona słuchana w obecności psychologa, który nie zgłosił żadnych zastrzeżeń do jej stanu psychicznego tego dnia wielokrotnie, zeznała, że w dniu 9 maja 2025 roku doszło do normalnego w ich związku stosunku seksualnego. Z punktu widzenia partnerskich relacji można mieć zastrzeżenia do zachowania oskarżonego, uległości i motywacji pokrzywdzonej godzącej się na tego rodzaju współżycie seksualne, niemniej jednak prawo karne nie penalizuje tego rodzaju sytuacji. Tym samym sąd wyeliminował z opisu czynu działanie oskarżonego polegające na doprowadzeniu <span class="anon-block">I. N.</span> do obcowania płciowego bez jej zgody.</p> <p>27.  Apelacja obrońcy oskarżonego kwestionująca pozostałe ustalenia sądu rejonowego jest całkowicie niezasadna. Zeznania pokrzywdzonej <span class="anon-block">I. N.</span> w zakresie czynu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> są całkowicie wiarygodne, a argumentacja przedstawiona w środku odwoławczym nie może doprowadzić do wniosku, że relacje pomiędzy oskarżonym a <span class="anon-block">I. N.</span> były prawidłowe.</p> <p>28.  Należy przyznać rację sądowi pierwszej instancji, że relacja świadka w tym zakresie była obszerna, szczegółowa oraz konsekwentna. Pokrzywdzona w sposób przekonujący opisała funkcjonowanie stron we wspólnym gospodarstwie domowym. Sposób jej traktowania przez oskarżonego został potwierdzony w prywatnym nagraniu, którego zapis znajduje się w aktach sprawy. Zachowanie oskarżonego obejmowało zarówno wielokrotną przemoc psychiczną, jak i fizyczną, a intensywność wzrastała wraz z nadużywaniem alkoholu i narkotyków. Nawet zachowanie oskarżonego w obecności policjantów świadczy dobitnie o tym jak pokrzywdzona była traktowana przez oskarżonego. Bo jak nie dać wiary relacji pokrzywdzonej i tego jak zachowywał się oskarżony bez świadków, skoro w momencie zatrzymania, w obecności funkcjonariuszy Policji <span class="anon-block">K. W.</span> wykrzykiwał do <span class="anon-block">I. N.</span> <em> <!-- -->„to ty k*** j** wezwałaś policję na mnie, jak mogłaś, ja cię załatwię k*** j***, za*** Cię , już możesz kopać sobie grób k** niech tylko wyjdę”.</em> </p> <p>29.  Wyjaśnienia oskarżonego przeczącego tego rodzaju zdarzeniom są całkowicie niewiarygodne, co słusznie ocenił sąd pierwszej instancji. Jego twierdzenia pozostają w oczywistej sprzeczności z wiarygodnym materiałem dowodowym, w szczególności z nagraniem przedłożonym przez pokrzywdzoną, na którym utrwalono wypowiedzi oskarżonego kierującego wobec niej groźby o wyjątkowo drastycznym charakterze, w tym słowa o poderżnięciu gardła, czy wyrzuceniu przez okno (oczywiście w formie wulgarnej) i kierowaniu pod jej adresem licznych obraźliwych określeń.</p> <p>30.  Brak było podstaw do przesłuchania świadka <span class="anon-block">F. N.</span> w obecności psychologa, gdyż należałoby stwierdzić, że istnieje wątpliwość co do stanu psychicznego świadka, jego stanu rozwoju umysłowego, zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego postrzeżeń, a takie okoliczności nie zaistniały.</p> <p>31.  Natomiast w zakresie narkotyków oskarżony w całości przyznał się do ich podsiadania, brak było za tego podstaw do kwestionowania jego stanowiska procesowego w kierunku wskazanym przez obrońcę.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="4"> </td> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Wniosek obrońcy oskarżonego </em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> <p>o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Wołominie do ponownego rozpoznania,</p> <p> <em> <!-- -->ewentualnie</em> </p> <p>o zmianę wyroku w całości, poprzez:</p> <p>2.  uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przestępstw zarzucanych w pkt 1 i 2 aktu oskarżenia, tj. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> </p> <p>3.  w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt 3 aktu oskarżenia, tj. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.k.</a> wymierzenie oskarżonemu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat;</p> <p>4.  w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt 4 aktu oskarżenia, usunięcie z opisu czynu znamienia znacznej ilości, przyjęcie kwalifikacji prawnej czynu jako <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i wymierzenie oskarżonemu na postawie art. 62 ust. 1 ustawy w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> kary 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat;</p> <p>5.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> orzeczenie wobec oskarżonego kary łącznej w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat;</p> <p>6.  poddanie oskarżonego w okresie próby nadzorowi kuratora;</p> <p>7.  zobowiązanie oskarżonego do powstrzymywania się o używania alkoholu i substancji psychoaktywnych.</p> </td> <td colspan="3"> <p>☐ zasadny</p> <p>☒ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>Patrz ocena zarzutów apelacyjnych.</p> <p>Abstrahując od tego, że brak jest podstaw faktycznych do wymierzenia oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, biorąc pod uwagę jego dotychczasowa karalność, to brak jest również podstaw prawnych. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności. Oskarżony był skazany na karę pozbawienia wolności, co uniemożliwia zastosowanie dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> <p>4.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> <p> <strong> <!-- -->4.1. Zamiana w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="3"> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> </p> </td> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot zmiany</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <strong> <!-- -->zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że </strong> </p> <p>a)  <strong> <!-- -->z opisu czynu przypisanego w punkcie I wyeliminowano <em> <!-- -->„a nadto w dniu 9 maja 2025 roku, po uprzednim użyciu przemocy w postaci popchnięcia na łóżko, doprowadził <span class="anon-block">I. N.</span> do obcowania płciowego pomimo braku jej zgody”</em>, a z kwalifikacji prawnej <em> <!-- -->„w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 197;art. 197 § 1)">art. 197 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>”</em>; jako podstawę wymiaru kary czynu przypisanego w punkcie I zaskarżonego wyroku przyjęto <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> i za tak przypisany czyn wymierzono oskarżonemu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; </strong> </p> <p>b)  <strong> <!-- -->uniewinniono oskarżonego od popełniania czynu przypisanego w punkcie II wyroku i zarzucanego w punkcie 2 aktu oskarżenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> oraz uchylono pkt VII zaskarżonego wyroku oparty na treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">art. 44 § 1 k.k.</a>; </strong> </p> <p>c)  <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> połączono kary pozbawienia wolności wymierzone w punkcie 2a wyroku oraz w punktach III i IV zaskarżonego wyroku i wymierzono oskarżonemu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. </strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany wyroku</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="16"> <p>Patrz ocena zarzutów apelacyjnych.</p> <p>W zakresie wymierzonej kary wzięto pod uwagę tożsame jakie przyjął sąd rejonowy. Niższy wymiar kary za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> wynikał z wyeliminowania przestępstwa zgwałcenia. Natomiast wymiar kary łącznej był miarkowany niższą karą za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 k.k.</a> i uniewinnieniem od czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <strong> <!-- -->4.2. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> <p> <strong> <!-- -->1</strong> </p> </td> <td colspan="19"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> <p>Pkt. I w zakresie znęcania, III, IV, VI, VIII–XVI wyroku</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> <p>Niezasadność apelacji.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p>5.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p>4.</p> </td> <td colspan="11"> <p> <strong> <!-- -->zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">I. L.</span> kwotę 840 złotych powiększoną o podatek VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym.</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p>5.</p> </td> <td colspan="11"> <p> <strong> <!-- -->zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">B. X.</span> kwotę 840 złotych powiększoną o podatek VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżycielce posiłkowej z urzędu z postępowaniu odwoławczym.</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> </td> <td colspan="11"> <p> <strong> <!-- -->zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSO Adam Bednarczyk SSA (del.) Anna Kalbarczyk SSO Anna Zawadka</em> </strong> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="352"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> <p>1.1.  <strong> <!-- -->Granice zaskarżenia </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td> <p>1</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td> <p>Obrońca oskarżonego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td> <p>Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 20 lutego 2026 roku sygn. akt II K 729/25 w sprawie <span class="anon-block">K. W.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p>☒ na korzyść</p> <p>☐ na niekorzyść</p> </td> <td colspan="4"> <p>☒ w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p>☐ w części</p> </td> <td colspan="2"> </td> <td> <p>☐co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> <p>☐co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> <p>☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> <p>☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> <p>☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> <p>☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> <p>☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> <p>☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> <p>☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> <p>☐brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="3"> <p>☒uchylenie</p> </td> <td> </td> <td> <p>☒zmiana</p> </td> </tr> </table> </div>