Postanowienie VI Ka 201/11

--- STRONA 1 --- Sygn. akt VI Ka 201/11 ;= %"i»=13.@,§'=€ ';.1' |\ \~_ 1% la. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 czelwca 2011 r. Sqd Okr@gowy“W¥di% __ _ skiadzier Przewodniczqca: SS6 Sgdziowie: SO '11 Protokolant sekr. sqd przy udziale Prokuratora Prokuratury po rozpoznaniu w dniu 30 czelwca 2011r. sprawy A J ___»_»_u_%_A__ _ _ L oskarz '0nych 0 czyny z art. 231 § 1 kk i innfle Z ' 1' ' _ na skutek apelacji wniesionych przez oskar2oneg iobroficg oskarzonego _ _ ' ’ od wyroku Sqdu Rejon z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II K "53/09 '1 I. utrzymuje w mocy zaskarzony wyrok, uznajap apefacje oskarzonego obroficy oskarzonego Qza oczywiéciebezzasa ne, _ II. zasqdzafi Aoskarzonyc 06 FZBCZ Skafbl1 F’a0$TWa Q5; zja postepowanie odw0%awcze po 1/2 z nich, W tym wymierza im opiaty: oskarzonemu kwocie 750 z1., zaé oskarzonemu kwocie 500 21 --- STRONA 2 --- 1 Sygn. akt Vi Ka 201/11 UZASADNIENIE oskarzony zostat 0 to, ze W nocy Z 10/11 pazdziermka 2008r. petniac obowiazki ctyzurnego Komendy Powiatowej Policji ___ przekroczyt swoje uprawnienia, W zwiazku z zatrzymaniem =1 _ W ten sp0s_0b Ze umgiijnwittw/W_ zatrzymanemu kontakt 2 ojcem oraz W rozmowie z zastapca Komendanta Komendy Powiatowej Pmicji: Lubawskim i funkcjonariuszetn P0|icji sugerowat odstapienie od wykonywania czynnoéci s+t1.2_t§_c1\/1/3./_<§t1___2trviazanyqh 2 osoba zatrzymana i nie nadawanie .t>iégu,iczym dziatatna szkoda interesu publicznego, to jest czyn z art. 231 § 1 kk. » 2. oskarzony zostat 0 to, W nocy z 10/11 paidziernika 2008r; usitowat naktonié funkcjonariusza Komendy Powiatowej Poticji W do przekroczenia uprawniefi W ten sposéb, Ze sugerowat odstapienie od wykonywania czynnoéci stuzbowych, zwiazanych z zatrzymaniem jego syna poprzez wyrzucenie do kosza zabezpieczonego podczas zatrzymania uszu roélinnego, przy czym zamierzonego celu nie osiagnatz uwagi na sprzeciw. , to jest 0 czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 18§2kkWzw.zart. 231 § 1 kk.  Sad RejonoWy wyrokiem z dnia 18 stycznia 2011r. sygn. akt 1| K 153/09; I. uznat 0skarZ0neg a winnego popetnienia zarzucanego mu czynu, to jest przestapstwa z art. 231 § 1 kk i za to na podstawie art, 231 § 1 kk W zw. z art. 580 § 3 kk Wymierzyt mu kara grzywny W liczbie 150 stawek dziennych po 50 zt. kazda, ll. uznat oskarionegog za winnego popetnienia zarzucanego mu czynu, to jest przestapstwa z aft. 13 § 1 kk W zw. z art. 18 § 2 kk i W zw. z art. 231 § 1 kk i za to na podstawie aft. 14 § 1 kkw zw. z art. 19 § 1 kk i W zw. z art.231§1kk W 1 --- STRONA 3 --- 2 zw. z art. 58 § 3 kk wymierzyi mu karo grzywny W iiczbie 100 stawek dziennyoh po 50 zi. kazda Orzeczenie zawiera takze rozstrzygnieoie 0 kosztaoh sadowych, ktérymi oboiazono obu oskarionych W rownych ozaéciach oraz Wymierzono im optaty. I 3&1 ws~*=@~r:’1= ‘ ' l Apelacje od powyzszego wyroku wnieéii: obronoa oskarzonego = ta Oskario.ny askar2ajac Wyrok W oaioéci, zarz ‘cit mu: aieniah za podstawa wyroku, majacy Wpiyw na jego treéé, a polegajacy na uznaniu, Ze oskariony dopuécit sie zarzuoanego mu ' ‘ ' ' _E§2'§/WU mihwo p*oWa2_r1§/oti"Wat;>iiWoéci W tym WZg[$dZi6, Wynikajaoyoh z zebranego w sprawie materiaiu dowodowego oraz dokonaniu ustaiefi na podstawie domniemari, a nie na podstawie materiaiu dowodowego sprawy, \ _ » t>sr‘.sr x i'¢£@*“~¢ +"i"""'3 °' Zaoe naruszenie art. 7 kpk, poprzez przekroczenie majace Wpiyw na jego treéé, _‘>'~ '9 swobodnej, iecz catkowicie dowolnej oceny, Wskutek tego doszio do btadnego ustaienia okolioznoéoi faktycznych leZac ego Wyroku i w rezultacie do razaoego naruszenia przepisu art. 231 sciagniacie Wnioskow sprzecznyoh z dokonanymi ustznego rozumowania", podczas 15¢“ gdy prawidtowo i oatkowicie, nie zaé Wybiorczo, oceniony materiai dowodowy mogtby doprowadzié do Wniosku, E2 oskarzony nie dopuécii sia zarzuoanego czynu, czym ztamano zasade prawidtowego rozumowania o , Wskazazfi wiedzy J doéwiadczenia Zyciowego W r"'=§‘;‘“ ‘ow uznanyoh przez sad za wiarygodnei jest pozbawiona W8W|'IQtl'ZI"lG_i sprzeoznoéoi, a tym samym zostata dokonana z pominiaclem zas z elementarnych zasad prawidtowego rozumowania, naruszenie art. 170 § 5 kpk przez oddalenie wnioskow dowodowych co do ponownego przes/ruchania éwiadka oraz co do przeprowadzenia badania zgodnoéoi kopiinych na piytaoh CD z treécia rozmow zapisanych na dysku twardyiestratora, przez co nie mozna uznaé, Ze Sad orzekai na podstawie Wszystkich moziiwyoh do przeprowadzenia dowodow, W konsekwencji dokonania oceny dowodow, dokonana bez 2 --- STRONA 4 --- 1 3 . przeprowadzenia Wszystkich niezbednych dla ustaienia prawdy materialnej, a ustaienie podnoszonyoh okolioznoéci ma niebagatelne znaczenie dla usunieoia istotnyoh Watpiiwoéci i poozynienie zgodnyoh z prawda ustalefi faktyoznyoh, przez co skutecznie pozbawiono oskarzonego prawa do obrony i Wykazania swojej niewinnoéci . W konkiuzji apeiaoji skarzacy Wniosi o uchylenie zaskarzonego Wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sadowi I instancji. Obrorica oskarizonego _ zaskarzajao Wyrok W catoéci, na zasadzie przepisu ad. 427 § 2 kpk zarzuoii mu: 1. brad W ustaleniach faktyczrgyoh przyjetych za podsatawe wyroku, majacy Wpiyw na jego treéé, a poiegajacy na uznaniu, ze oskarzony dopuécit sie zarzucanego mu czynu mimo powaznyoh Watpiiwoéci W tym Wzgiedzie, wynikajacych z zebranego W sprawie materiaiu dowodowego oraz dokonaniu ustalefi na podstawie dornniemafi, a nie na podstawie materiaiu dowodowego sprawy, przy czym Sad nie ustaiit i hie Wyjaénit Wszystkich okoiioznoéci mogacych mieo Wpiyw na treéé wyroku, 2. razace naruszenie art. 7 kpk, poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny majace Wpiyw na jego treéé, gdyz dokonane ustaienia faktyczne stanowia efekt nie swobodnej, ieoz oatkowicie dowoinej oceny, Wskutek tego doszio do btednego ustaienia okoiicznoéci faktyoznych iezacych u podstaw tego Wyroku i W rezuitaoie do razaoego naruszenia przepisu art. 13 § 1 kk W zw. z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 231 § 1 kk. nadto Wyciagniecie Wnioskow sprzecznych z dokonanymi ustaleniami — "brad iogicznego rozumowania“, podczas gdy prawidiowo i oatkowicie, nie za<3 Wybiorczo, ooeniony materiai dowodowy mogiby doprowadzié do Wniosku, iz oskarzony nie dopuécii sie zarzucanego ozynu, czym ztamano zasade prawidtowego rozumowania oraz Wskazafi wiedzy i doéwiadczenia Zyciowego W szczegolnoéci, iz ocena dowodéw uznanych przez sad za wiaiygodne jest pozbawiona Wewnetrznej sprzecznoéci, a tym samym zostaia dokonana z pominieciem zasady niesprzecznoéci, jednej z eiementarnych zasad prawidtowego rozumowania, 3. art. 5 § 2 kpk poprzez to, z'e Sad I instanoji rozstrzygnat istniejace Watpiiwoéci, ktowch nie da sie usunaé poprzez Iogiczna interpretacje roznorodnyoh W swej 3 --- STRONA 5 --- 4 treéci dowodow, na niekorzyéé oskarzonego. Podnoszao powyzsze zarzuty skarzaoy Wniost o uchyienie zaskarzonego orzeozenia i przekazanie sprawy Sadowi Rejonowemu celem ponownego rozpoznania; Wobec ztozenia wniosku 0 uzasadnienie wyroku Wytaoznie przez obroifioe oskarzonegogad odwoiawczy na podstawie art. 457 § 2 kpk W zw. z ad. 423 § 1a kpk ograniczyt zakres pisemnych motywow do apeiacji wywiedzionej przez Wyzej Wymienionego. Sad Okregowy zwaiyt, co nastepuje: Apelacja wywiedziona przez obrofice oskarzonego _jako oczywiécie bezzasadna nie zastugiwaia na auwzglednienie; ‘ Licznie Iecz caikowicie wybiérozo przytoozone w niej argumenty dia poparcia prezentowanego stanowiska, majaoe uzasadniaé obraze przepisow postepowania, a W konsekwenoji rowniez i wadiiwoéé poczynionych przez Sad Rejonowy ustaiefi stanu faktycznego, byiy caikowioie chybione i stad nie mogiy sie ostaé W éwietle zebranyoh W sprawie dowodow. Na wstepie rozwazari godzi sie zaznaczyé, Ze Sad Rejonowy przeprowadzii W przedmiotowej sprawie postepowanie dowodowe W sposob Wszechstronny i Wyozerpujacy, ktore nastepnie poddat Wnikiiwej i rzeteinej anaiizie i na tej podstawie wyprowadzii oaikowioie siuszne Wnioski zarowno co do winy oskar2onego§W zakresie przypisanego mu przestepstwa, jak i subsumcji prawnej jego zaohowania pod wskazane przepisy ustawy karnej, a takze Wymiaru orzeczonej Wobec niego kary. Przedmiotem rozwazafi byiy nie tylko dowody obciazajace oskarzonego ale rowniez Wszeikie dowody im przeciwne, a wszystkie one zostaiy ocenione W zgodzie z zasadami Iogicznego rozumowania, Wskazaniami wiedzy i doéwiadozenia zyciowego. Wyprowadzone zatem na tej podstawie stanowisko Sadu Rejonowego korzysta z ochrony przewidzianej W art. 7 k.p.k., a poniewaz jednoozeénie nie zostaio ono w zaden rzeozowyi przekonywujaoy usposob podwazone przez apeiujacego, przeto W oatej rozciagioéci zastuguje na aprobate sadu odwoiawczego. Na Wstepie poczynié uwage tej treéoi, iz nietrafnym byto powotanie sie skarzacego jednoczeénie na zarzut obrazy przepisu prawa materialnego, W sytuaoji gdy autor apeiaoji podniost przede Wszystkim zarzuty okreéione W art. 438 pkt 2 i 3 kpk, tj. obrazy przepisow postepowania oraz kwestionowat ustaienia stanu faktyoznego. Wymaga podkreélenia, ze obraza prawa materiainego moze byé przyczyna odwoiawoza jedynie Wtedy, gdy ma ona 4 --- STRONA 6 --- I ‘I 5 charakter samoistny. Zarzut obrazy prawa materialnego jest iegitymowany bowiem tyiko Wowczas, gdy dotyczy brednej wyktadni zastosowanego przepisu, zastosowania nieodpowiedniego przepisu lub nie zastosowania przepisu zobowiazujacego sad do jego bezwzglednego respektowania. Nalezy Wowczas porownywaé tress zastosowanego przepisu prawa z ustalonym przez sad stanem faktycznym. Jezeii sad biednie ustalit stan faktyczny i do tak ustalonego stanu zastosowai przepis, ktory — przy prawidtowych dstaieniach — miaiby zastosowanie, to zarzut naruszenia prawa materialnego jest bezpodstawny. W takiej sytuaoji prawidtowy bytby zarzut btedu W ustaleniaoh faktyoznyoh przyjetych za podstawe rozstrzygniecia  art. 438 pkt 3 kpk (wyrok SN 1/1 KKN 249/98 2.05.1998 r. Prok. i Pr. 1998/10/16). Nalezy podkreslié, ze nie ma obrazy prawa materialnego, gdy Wada orzeczenia jest Wynikiem biednych ustalerfi, przyjetych za jego podstawe. Orzecznictwo Sadu. Najwyzszego idoktryna siusznie bowiem podkresiaja, Ze naruszenie prawa materiainego poiega na jego wadliwym zastosowaniu (niezastosowaniu) W orzeczeniu, ktore oparte jest na trafnych i niekwestionowanych ustaleniach faktycznych. W konsekwencji skoro skarzacy Wyraznie kwestionowat dokonane przez Sad i instanoji ustaienia, na co Wskazuja giowne z zawartych W apeiacji zarzutow (art. 438 pkt. 2 i 3 kpk) to jest to ptaszczyzna ustaierfi faktycznyoh i stajd apeiaoja podwazajaca stanowisko Sadu W tej mierze (Wszak subsumoja prawna czynu oskarzonego W Wyroku, jest prosta konsekwencja ustaiefr W tej Wtasnie materii, czyli strony podmiotowej czynu), powinna byé oparta tyiko na zarzucie odwotawczym okresionym W art. 438 pkt 3 kpk, a nie dodatkowo W art. 438 pkt 1 kpk (v. postanowienie SN z dnia 27.05.2002r., V KKN 314/01, LEX nr 53334, Wj/roki SA W todzi z dnia 28.02.2001r, ll AKa 13/01, Prok. i Pr. 2002/11/26 1 z dnia 18.07.2001r., ii AKa 118/01, Prok. i Pr. 2002/11/28, Kodeks postepowania karnego, Komentarz pod red. P. Hofmafiskiego, Wyd. C.H. Beck, Wwa 2004r, s. 602 i nast.). lstota apeiacji obrofioy oskarzonego é sprowadza sie do wyprowadzenia tezy, ze Sad Rejonowy ignorujac nakazy uwzgiednienia wszystkich okoiicznosoi Wystepujacyoh W sprawie, a Wiec takze tyoh, ktore przemawiaja na korzysé oskarzonego oraz ttumaczenia nie dajacych sie usunaé Watpiiwosoi na korzyéé oskarzonego, dokonat dowoinej, a nie swobodnej oceny zgromadzonyoh dowodow, co W konsekwenoji doprowadzito do biednego przypisania Wyzej Wymienionemu odpowiedziainosci za przestepstwo, ktorego ten W rzeczywistosci sie nie dopuécit. Takiefiistaihowiska nie sposob sie podzieiié. f 5 --- STRONA 7 --- 6 Ustosunkowujao sie W pien/vszej koiejnoéci do zawartyoh W apeiacji zarzutow natury prooesowej, nalezy przede Wszystkim uznaé za oatkowioie chybiony zarzut obrazy art. 5 § 2 k.p.k., gdyz nie mozna zasadnie go stawiaé, podnoszao Watpiiwosci strony co do treéoi ustalerfi faktycznyoh Iub co do sposobu interpretacji prawa. Dia oceny, ozy nie zostata naruszona zasada in dubio pro reo, nie sa miarodajne tego rodzaju Watpiiwosci, ktore zgtasza strona, a jedynie to, czy orzekajacy W sprawie sad rzeczywisoie powziat watpiiwosci co tresci ustaierr faktycznyoh Iub wyktadni prawa i czy Wobec braku mozliwosci ich usuniecia, rozstrzygnat je na niekorzysé danego oskarzonego, Wzgiednie to, czy W éwietle realiow konkretnej sprawy Watpiiwosci takie powinien byt powziaé. W Wypadku, gdy pewne ustalenia faktyczne, zaiezne sa od dania Wiaiy tej Iub innej grupie dowodow, czy tez na przyktad dania Wiary Iub odmowienia Wiary Wyjaénieniom oskarzonego, ozy tez zeznaniomtego Iub innegoswiadka, nie mozna méwié 0 naruszeniu zasady in dubio pro reo, a ewentualne zastrzezenia co do ooeny Wiarygodnosci konkretnego dowodu Iub grupy dowodow rozstrzygane mogej byé jedynie na ptaszczyznie utrzymania sie przez sad W granicaoh sedziowskiej swobody ocen, Wynikajacej z trescri art. 7 k.p.k., Iub tez ewentuainie przekroczenia przez sad tyoh granio i Wkroczenia W sfere dowoinoéci ocen (v. Wyrok SN z dn. 14.05.1999r, IV KKN 714/98, Prok. i Pr. 2000/4/8, Wyrok SN z dn. 11.10.2002, V KKN 251/01, Prok. i Pr. 2003/11/5). W niniejszej sprawie Sad Rejonowy W vvyniku petnej i poprawnie dokonanej swobodnej oceny zgromadzonego W sprawie materiaiu dowodowego uznat; ze brak jest W realiach niniejszej sprawy ,,nie dajacych sie usunaé Watpliwosci" W zakresie przypisanego oskarzionemu ozynu i W oparciu 0 te Wtaénie ocene poczynit prawidtowe ustaienia faktyczne iwykazat W niewatpiiwy sposob Wine oskarzonego Q Odpierajac kolejny zarzut, zawarty W powyzszej skardze, dotyczacy naruszenia dyrektywy art. 7 k.p.k., generalnie po raz koiejny Wypada przypomnieé, ze przekonanie sadu 0 wiarygodnosoi jednyoh dowodowi niewiarygodnosoi innych pozostaje pod ochrona przepisu art. 7 k.p.k., jezeii tyiko: jest poprzedzone ujawrrieniem W toku rozprawy gtownej oatoksztattu okoiicznosci sprawy, stanowi wyraz rozwazenia Wszystkioh okoiicznosci przernawiajaoych zarowno na korzyéé jak i na niekorzysé oskarzonego oraz jest zgodne ze Wskazaniami wiedzy i doswiadczenia Zyoiowego, a nadto zostato Wyozerpujaco i iogicznie uargumentowane W uzasadnieniu Wyroku. Tymczasem obrofica oskarzonego 2 nie Wykazat W skardze apeiacyjnej, aby ktorykolwiek z powyzszyoh Warunkow nie zostat dotrzymany, a zatem takze i zarzut obrazy art. 7 k.p.k. nie mogt W realiach niniejszej sprawy sie ostaé, a W konsekwencji, oo postuiowat skarzacy, skutkowaé 6 --- STRONA 8 --- 7 uchyleniem zaskarzonego Wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. Trzeba zatem Wskazaé, iz to, ze W niniejszej sprawie Sad Rejonowy ooenit poszozegolne dowody pod katem ich Wiarygodnoéoi nie W taki sposob, jak Zyczytby sobie tego skarzaoy, Wcaie jeszoze nie oznaoza, ze W‘pl'OC€Si6 ich Weryfikacji doszto do naruszenia regut Wyrazonyoh W cytowanym przepisie. W konsekwencji, Wbrew twierdzeniom skarzaoego ujetym W ozesci motywacyjnej apelacji, Sad Rejonowy nie uohybit rowniez dyrektywie postepowania Wyrazonej W art. 410 kpk. Zgodnie bowiem z treécia tego przepisu podstawe Wyroku stanowi oatoksztart okoilicznosoi ujaWnionych W toku jrozpraWyzsadoWej,' a‘ zatem sad zobligowany jest do uwzglednierria przy Wyrokowaniu oatoksztattu okolicznosci, zas pominiecie istotnych dla sprawy okoticznosci mogacyoh mive'of_Wp1yW na rozstrzygnieoie W kwestii Winy stanowi oozywista obraze_tego.,_przep.is.u2(j:;o.r..;O.$Il\.LP64977;~nr 78, poz. 62). Podkresiié nalezy, ze Wbrew wywodom apelujaoego Sad .l instancji rzetelnie przedstawit dowody zebrane W toku przewodu sadowego i'W sWych rozwazaniaoh nie pomrinat jakiohkoiwiek dowodow istotnych. dla prawidtowego rozstrzygjnieoia sprawy. Ponadto W uzasadnieniu swego stanowiska Wskazat, jakie fakty uznat za ustaione, na ozym opierat poszczegolne ustalenia i diaczego nie uznat dowodéw przeoiwnych, a nastepnie Wyprowadzit z dokonanyohnustailefi prawidiowe — zdaniem Sadu Okregowego — Wnioski W zakresie Winy oskarzohego W popetnieniu przypisanego mu ozynu. Zaohodzi takze konieoznoéé zaakcentowania, ze przepisy kodeksu postepowania karnego nie zawieraja zadnyoh dyrektyw, ktore nakazywatyby okreélone ustosunkowanie sie do konkretnyoh dowodow, jak réwniez nie Wprowadzaja roznic co do Wartoéoi poszczegolnych dowodow, tak Wieo Sad realizujac ustawowy postulat poczynienia ustaleifi faktycznych, odpowiadajacych prawdzie, ma prawo uznaé za Wiarygodne zeznania éwiadkow tub Wyjasnienia oskarzonyoh co do niektorych przedstawionych przez nich okoiicznosci i nie daé Wiary co do innyoh okofioznoéoi — pod Warunkiem, ze stanowisko Sajdu W kwestiij oceny zeznari badz Wyjasnierfi zostanie nalezycie uzasadnione. Ustalenia faktyczne nie zawsze musza bezposrednio Wynikaé z konkretnyoh dowodow. Moga one @1528 zostaé Wyprowadzone z nieodpartej logiki sytuacji stwierdzonej konkretnymi doWodami, jezeii owa sytuacja jest tego rodzaju, ze stanowi oczywista przesianke, na podstawie ktorej doswiadczenie zyoiowe nasuwa jednoznaczny Wniosek, iz dane okolicznosoi faktyoznie Wystapity ' . .__W,.k6 _ __ _ doprowadzié do zdyskwatifikowania zaskarzonego rozstrzygnieoia. nsekwencji nalezy skonstatowaé, iz tak sformuiowane zarzuty nie moga 7 --- STRONA 9 --- 8 Na zakofiozenie rozwazarfi dotyozacych zarzutow naruszenia przepisow postepowania, naiezy podkreéiié, ze apeiujacy jednoczesnie nie uprawdopodobnit Wpiywu podniesionych uchybierfi na treéé zaskarzonego orzeczenia. Zaznaczyo naiezy, Ze Wpiyw obrazy przepisow postepowania na tresé rozstrzygniecia musi zostaé uprawdopodobniony przez strone, nie Wystarczy zatem, jak to miato miejsce W niniejszej sprawie, niczym nie poparte stwierdzenie o wywaroiu takiego Wptywu. Na skarzaoym crazy bowiem obowiazek Wykazania, ze miedzy uohybieniem a treécia orzeozenia moze istnieé zwiazek, a dokonuje sie tego Wtaénie przez Wskazanie na przemawiajace za tym okoiicznosci konkretnego Wypadku. Stad zawarte W apeiacji obroficy oskarzonegoézarzuty m.in. natury prooesowej pozbawione przekonujacej argumentacji i przytoozenia okolicznosci swiadozacych o moziiwosci Wp1yWu Wskazanyoh uchybiefi na tresé Wyroku, nie moga byé uwzgiednione. 4  " Co sie zas tyozy podniesionego W apeiacji obroficy oskarzonego zarzutu opartego na podstawie odwotawczej okresionej W art. 438 pkt 3 kpk, to Sad Okregowy podzieja ugruntowany W orzeoznictwie pogiad, ze dla skutecznoéci zarzutu btedu W ustaleniach faktycznych przyjetych za podstawe Wyroku, niezbednym jest przedstawienie nie samej tyiko poiemiki z ustaleniami sadu Wyrazonymi W uzasadnieniu orzeczenia, ate Wykazanie konkretnych uchybiefi W ocenie materiatu dowodowego, jakioh dopuéoit sie tenze sad W swietie zasad Jogicznego rozumowania oraz Wskazart wiedzy i doswiadozenia Zyciowego (vide Wyrok SN z dnia 20.02.1975r, H KR 335/74, OSNPG 1975/9/84, Wyrok SN z dnia 22.01.'i975r, I KR 19/74, OSNKW 1975/5/58). Temu jednak zadaniu skarzacy nie sprostat. Bardzo szeroka, przejrzysta i naiezyoie umotywowana argumentacja Sadu Rejonowego zawarta W pisemnyoh motywaoh Wyroku, a dotyozaoa kwestii sprawstwa oskarzonego _czyni catkowicie zbednym i po czesci nieracjonalnym, przywotywanie W tym miejscu po raz Wtory tych Wszystkioh racji i dowodow, ktore legiy u podstaw zaskarzonego rozstrzygniecia W tym zakresie,‘ skoro Sad Okregowy W catosoi ja podzieiit. Nie zachodzi zatem potrzeba ponownego przytaozania tych Wszystkich dowodow i aspektow sprawy, ktore doprowadzity sad meritii do Wyprowadzenia Wniosku co do Winy oskarzonego Q, popetnieniu przypisanego mu ozynu, a Wystarczajacym W tym zakresie bedzie odestanie do iektury uzasadnienia Sadu I instancji. W tym miejscu poczynié naiezy uwage, ze tego rodzaju postapienie sadu odwotawczego nie pozostaje W sprzeoznosci z art. 6 Konwencji o Oohronie Praw Cztowieka i Podstawowych Woinoéci. Jak bowiem stwierdzit Europejski Trybunat Praw 8 --- STRONA 10 --- 9 Cziowieka, z art. 6 Konwenoji Wynika ogolny obowiazek sporzadzania uzasadniefi Wyrokow przez sadu krajowe, jednakze nie moze on byo rozurniany jako Wymog doktadnego udzieiania odpowiedzi na kazdy argument stron, oddalajac zatem apelacje (czy kasacje) sady orzekajaoe WV przedmiooie srodka zaskarzenia moga po prostu powotao sie na uzasadnienie Wyrokow sadow nizszych instancji (por. sprawa Arnold G. Corneiis przeoiwko Hoiandii, POESK Nr 12/2004). 3 Niemniej godzi sie zauwazyo, Ze to skarzacy zebrany W sprawie obszerny materiat dowodowy potraktowat W sposob nadzwyczaj seiektywny, przytaczajao oraz powoiujac sie na te tylko fragmenty, ktore W jego mnie‘rr‘r.afiii.i "rhiatj/by Wspieraé zarzuty Wniesionej apeiacji. _ Anaiizujac przeprowadzone W przedmiotowej jsprawie dowody stwierdzié nalezy Wprost, ze Wystepujaceapomiedzynimissprzeozhtfsoitifroznfoe, ktére akcentuje apelujacy, tyiko pozomie stwarzaja WatpIiWoso'i,_»’o1oQdo _rzeozyW_istego~ przebiegu zdarzenia. W Wyniku swobodnej oceny dowodow, raojonalnosoi Sad I instancji enumeratywnie Wskazat te, (i W jakiej ich czesci), a z tych z koiei dowodow rzeozywiste I istotne Watptiwoéci, we zostatyby r0ZStriv,§.fi1§5l . I Ustosuni<_:oW:ujao sis‘ do _ Wyeksponowanych W apeiaoji obrofioy“zdeoydowaojieirsatézy za5o‘j5’ofiioWa6rWj/nijkajacej z niej tezie, Ze sad meriti bezzasadnie przypisat Waior Wiarygodnosci zeznaniomé stanowiacym W ocenie apelujacego jedynie bezpodstawne pomowienie. _ Bezspornie pojeoie ,,p0mc'>wienia" ma jednoznacznie pejoratywne zabarwienie i diatego Wtasciwsze Wydaje sie uzywanie okresienia ,,zeznania obciazajace”, ktore nie zawsze musza byé obarczone te negatywna konotacja. Pojecie pomowienia jest takze niezbyt trafne ze Wzgledu na anaiogie z jedna z form przestepczego zniestawienia (por. Z. Muras, Wyjasrrierria oskarzonego W prooesie karnym i prawie karnym materiainym, Komentarz, Wyd. C. H. Beck, WWa 2005r.). Takze orzecznictwo Wskazuje, ze pojecie pomowienia, funkcjonujaoe Wjezyku potocznym jako synonim faiszywego oskarzenia, nie mQze__b.yé utozsamianeaz pojeciem zeznafi (Wyjasniefi) oboiazajacych inns; osobe przez ujawnienie faktow niekorzystnyoh z punktu Widzenia interesow tej osoby, ate jednoozesnie prawdziwych (por. Wyrok SN z dnia 08. 01.1988r., IV KR 175/87, OSNKW1988/78/57). \/\/brew sugestiom skarzacego naiezy przede Wszystkim stwierdzio, ze zeznania oi)c‘iazajace stanowia petnowartoéoiowy dowod prooesowy i nie sq dowodem drugiej kategorii, do ktorego nalezy podohodzié ze szozegolna, Wzmozonaj ostroznosoia (por. 9 .. .,...;.. ,_. --- STRONA 11 --- 10 Wyrok SN z dnia 03. 03. 1994r., II ~KRN 8/8/94, Wokanda 1994/8/17). Z kolei kontroia dowodu z zeznafi éwiadka, nota bene tak, jak kazdego Innego dowodu osobowego, poiega na zweryfikowaniu uzyskanyoh Informaoji a W szozegolnoéci sprawdzeniu, ozy sa one potwierdzone Innymi dowodami, ohoéby czeéciowo, czy sa spontaniozne, ztozone Wkrotce po przezyciu objetyoh nimi zasztosci, ozy tez po upIyWIe czasu urnozliwiajacego uknucie Intrygi, czy pochodza od osoby bezstronnej, ozy tez zainteresowanej oboiazaniem pomowionego, ozy sa konsekwentne co do zasady I szczegotow, ozy pochodza od osoby o nieposziakowanej opinii. Nalezy przy tym podkresiié, ze nawet fakt odWoIyWanIa zeznafi Iub ich zmiana nie powoduje utraty przez ztozone zeznania  ,,pomoWIenIa"  mocy dowodowej (por. Wyrok SN z dnia 19.06. 1984r., I KR 51/84, OSNPG 1985/5/74). Kazdorazowo nalezy jedynie Wnikiiwie rozwazyé, poprzez pryzmatart. 7 k—;p.k.,—czy* zeznania oboiazajace ztozone W sprawie przez éwiadka, znajduja bezpoérednie Iub poérednie potwierdzenie W innych dowodach, ozy sa logiczne, nie Wykazuja nadmiernej Iabiinosoi oraz ceoh nieprawdopodobiefistwa a takze rozwazyéjjakie byty powody zmiany treéoi zeznafi. Do Wszystkioh tych dyrektyw Sad Rejonowy W petni sie zastosowat, co znajduje Wyraz W pisemnych motywach zaskarzonego Wyroku. Stowem zeznania ztozone przez W ktorych wskazat on Wszystkie Istotne okoiicznosci przemawiajace za popetnieniem przezgrzestepstwa z art. 13 § 1 kk W z W. z art. 18 § 2 kk W z W. z art. 231 § 1 kk, spetniaja Warunek pozytywnej Weryfikaoji W swietie zacytowanych Wozesniej pogiadow doktryny I orzeozniotwa. W pierwszej koiejnosci naiezy stwierdzié, 2e Sad I instanoji dokonat praWIdIoWej oceny catoksztartu, ztozonyoh na poszozegolnyoh etapaoh postepowania, zeznarfi _ zeznafi innyoh swiadkow, W tym .2 T? ~——.—— oraz fiyraén ‘Ir Wspotoskarzonego _ V zasadnie uznajac je za Wiarygodne W okrestonym zakresie, a pozbawiajac je tego Waioru W pozostatej ozesci, a tym samym prawidtowo ustaiit stan faktyczny przemawiajaoy za sprawstwem oskarzonego W zakresie przypisanego mu ozynu. Wbrew stanowisku skarzacego, Sad Rejonowy, dokonujac Wyboru jednej z Wersji zdarzenia, zaprezentowanej z jednej strony przez: gr z drugiej strony przez oskarzonego decyzje te poprzedzir niezwykie Wnikiiwa I skrupuiatna analiza catoksztaitu powyzszyoh dowodow W powiazaniu z pozostatymi materiarami zgromadzonymi W sprawie tak osobowymi jak I rzeczowymi, 10 --- STRONA 12 --- 11 czemu dat Wyraz W pisemnych motywach Wyroku. Anaiize te przeprowadzit W sposob Woiny od uproszczen I z zachowaniem obiektywizmu. Godzi sie zaznaczyé, ze Sad I instancji trafnie przyjar za podstawe istotnych ustaiefi W sprawie zeznanIa_ soraz korelujace z nimi relacje m. ktérych Wersje zdarzenia starar sie podwazyc W swej apeiacji skarzaoy I nie Wziat pod uwage co do Istoty Wyjasnien oskarzonego E132 majacych potwierdzaé jego Wersje Wyjasnieri WspoIoskarzonego _ Godzi sie podkresiié, ze odnosng przypisanego oskarzonemug czynu z art. 13 § 1 kk W zw. z art. 18 § 2 kk W zw. z art. 231 § 1 kk, swiadekg Q1102}/I Wyczerpujaoe zeznania, W ktorych podat czas I miejsce popetniania przedmiotowego Wystepku, okreslit sposob dziatania oskarzonego oraz przytoczyr srowa przez niego Wypowiadane. stanoWIace~usIIoWaniepodzegania funkcjonariusza policji do przekroczenia uprawnien (zasugerowat odstapienie od Wykonywania dalszych czynnosci stuzbowych I Wyrzucenie do kosza zabezpieczonego W trakcie zatrzymania Q suszu rosiinnego). Naiezy Wskazaé, ze;W toku catego postepowania konsekwentnie podawat, ze zostat poproszony przez o rozmowe, W trakcie ktorej  poworujao sie na charakter ich praoy W_.zbIizonych branzaoh I potrzebe udzielania sobie wzajemnie pomocy — zapytar on ozy mozna cos zrobié ze sprawa jego syna I zasugerowat aby zabezpieczone narkotyki Wyrzuoié do kosza. Co Istotne, swiadek na Wszystkich etapach postepowania niezmiennie, zdecydowanie I stanowczo Wskazywai Wytacznie net: jako osobe, ktora nakraniara go do przekroczenia uprawnien sugerujac odstapienie od Wykonywania czynnoéci stuzbowych poprzez Wyrzucenie narkotykow do kosza. W zadnym fragrnencie swoioh zeznafi “nie wyrazir zadnych Watpliwosci co do Identyfikacji osoby, ktora Wypowiedziara przytoczone przez niego srowa, a jednoczesnie takze konsekwentnie okresiat role I sposob zachowania ktory toWarzyszy W trakcie tejze rozmowy. Trafnie Sad I Instancji obdarzyt Waiorem Wiarygodnosci reIacje nIe tylko diatego, ze sq one Iogiczne, spojne I konsekwentne, ale takze I z tego powodu, ze zostary pozytywnie zweryfikowane Innymi dowodami zgromadzonymi W sprawie. Zeznania najduja przede Wszystkim przekonujace potwierdzenie W zeznaniach ktorego jako swojego przetozonego poprosir o niezwtoczne przybycie do komendy, do ktorego zwrocit sie o pomoc I ktoremu zrelacjonowat przebieg rozmowy z udziatem 11 --- STRONA 13 --- 12 Co Istotne, Wbrew zatem wywodom apeiujacego, §dokradanIe pamietat, ktory z uczestnikow zdarzenia, to jest ozy 5:3; — sformutowar Wypowiedziec zacytowana nastepnie W zeznaniach przez éwiadka, stanowiaca podzeganie doprzekroczenia uprawnien poprzez odstapienie od Wykonywania czynnoéci sruzbowych I Wyrzucenie narkotykow do kosza. Zastrzezenia Wyrazone przez skarzaoego W omawianej kwestii, potraktowaé naiezy Wyracznie W kategoriach nieporozumienia aibowiem to nie nie pamietat, ktory z I I’, rozmowcow Wypowiedziat przytoczone przez swiadka stowa. Jak Wynika bowiem Wprost z zapisow protokoru przesruchania, to retacji _ _ ‘ przebiegu zdarzenia, nie utrwaiit W pamreci, ktora z osob miara zasugerowac odstapienie od czynnosci I Wyrzucenie zabezpieczonych narkotykow do kosza, a o czym swiadczy uzyte przez Wyzej Wymienionegoasformutowanrie ;,(.;.)* powiedziar, ze zasugerowano mu, aby te narkotyki wyrzucié, aIe nie gamietam (ja nie pamietam) ozy byro to Wypowiedziane przezsgzy dyzurnego (...)" k ~ 71. Okoiicznosé, ze swiadek nie zapamietar z. reIacjI ktora konkretnie osoba Wyartykuiowara sugestie odnoénie j odstapienia od czynrrosci I wyrzuoenia zabezpieczonych narkotykow do kosza, nie dyskwaiifikuje W zadnym razie zeznan zadnego z tych swiadkow. Ujawnione W sprawie okoiicznoéci takie jak: fakt, ze Q nie byr uczestnikiem zdarzenia, powziecie Informacjj 0 jego przebiegu posrednio, tj, z reIacjI toWarzyszace zajsciu emooje, indywiduaine zdoinosci czynienia spostrzezen I Ich odtwarzania oraz naturafna zawodnoéé Iudzkiej parnieci — ttumacza I usprawiediiwiaja nie zrejestrowanre przez swiadka tegoz szczegotu. Podobnie przekazanIe przez r'nnych funkcjonariuszy podczas drugiej rozmowy majzjcej miejsce pod koniec stuzby, dodatkowych okoiicznosci zdarzenia dotyczacych umozIIWIenIa oskarzonemu% gkontaktu z synem oraz odepchnieciai nie powtorzenie W jej trakcie Wczeéniejszych reiacji odnosnie naktanianigdo przekroczenia uprawnieri  absolutnie nie umniejsza Wartosci dowodowej zeznan a do ktorej to koncepcji bez powodzenia starat sie przekonac apeiujacy. Z oczyWIstj/ch powodow nie zachodzita przecfez koniecznosc zgraszania przetozonemu po raz Wtory tych hkI' os'kt'r r'Id ‘d "k'tk "'0 dI"' samyc o o rczn or, o e p zyja o Wra omoscr ro o Wczesnrej. Wa rwoscr zakwestionowanego przez obronce rozstrzygniecia opartego m.In. na zeznaniaché nie swiadczy takze fakt, Ze rowniezg ‘nie Wiedziat, ktory z oskarzonych byr autorem Wypowredzi o Wyrzuceniu narkotykow 12 --- STRONA 14 --- 13 do kosza. Jak Wynika bowiem z zeznafgnie byt on obecny W czasie carej rozmowy toczaoej sie pomiedzy a _, tak Wiec mogt nie usryszeé jej fragmentu, W ktorym padto nazwiskoosoby, ktora nakraniata funkcjonariusza do przekroczenia uprawnien W powyzszy sposob. Ponadto ‘ —zdaWaI relacje o zdarzeniu przerozonemu, a nie ory jedynie znajdowat sie W tym samym pomieszczeniu I jednoczeénie nie byt zobowiazany przyjajé I I tego rodzaju zgtoszenia, a zatem nie musiat Wykazac szczegoinej uwagi. Do negatywnej Weryfikacji zaskarzonego rozstrzygniecia, j nie moze takze doprowadzié, tak bardzo akcentowana przezapeiujacego okoticznosc, ze: nie odtworzyt przebiegu swojej rozmowy ZQJFEIZ zadner Inner osobre. w tym breW_Intencjom obrorfioy, naiezy przyjao, z zaprezentwana przez ' postaWa polegajaca na bezzwrocznym zameldowaniu 0 tego rodzaju zdarzeniu Wytacznie bezpoéredniemu przerozonemu, jest W zaistniatych okoiicznosciach jak najbardziej typowa I racjonaina. Kierujac sie choc':by ogoinie przyjetymi zasadami W stosunkach stuzbowych, decyzja o zameldowaniu Wytajcznie przetozonemu o stwierdzonych nieprawidtowoéciach, a tym bardziej o zachowaniach Wyczerpujacych znarniona przestepstwa — jawi sie jako stuszna I prawidtowa. Catkowicie zbednym a nawet niewtasciwym Iayroby Informowanie o tego lrodzaju sytuacjach osob trzecich, postronnyoh, ktore nie uczestniczytyby W procesie Wyjasniania zdarzenia czy pociagania osob Winnych do odpowiedzialnoéci zarowno dyscyplinarnej jak I karnej. Nie zachodzita zatem — Wbrew Iasowanej przez skarzacego tezie  jakakolwiek potrzeba ,,(...) ustaiénia I Wyjasniania, z jakich powodow ‘nie powiedziar zadnemu z poticjantow W nocy z 10/11 pazdziemika o tresci rozmowy z (...)“, skoro postawa zaprezentowana przez gest zarozurriata I racjonaina. Podobnie jako bezprzedmiotowe naiezy ocenié ujete W apeiacji postuiaty co do koniecznosci ustatenia ,,(...) z jakich powodow juz WoWczas [tj.;nIe WSkaZa jaK0 tego, ktory miat sugerowaé pozbycie sie narkotyku (...)". Jak juz byta o tym mowa We Wczesniejszych akapitach niniejszego uzasadnienia. gonsekwentnie W toku carego postepowania niezmiennie Wskazywat na sako autora powyzszej Wypowiedzi. Range dowodowa zeznan Wzmacnia takze dostrzezona I 7”Wj?é5I€sjo6n‘oWana W pisemnyoh motywaoh zaskarzonego Wyroku nastepujaca okolioznosc. Mianowicie, jak stusznie bowiem motywowat sad meriti, gdyby zdarzenie miato taki I3 --- STRONA 15 --- 14 przebieg jak przedstawiaii to W swych Wyjasnieniach oskarzeni, to swiadek nie telefonowatby do swojego przerozonego nie miatby przeciez powodu, by taki kontakt nawiazac. Przekorruje rowniez przytoczony przez sad meriti argument, 26W sprawre nie ujawniono reainego powodu, dla ktorego: miatby pomawiaé oskarzonych, W tyrn szczegolnieg z ktorym nie byr W jakikoiwiek sposob powiazany ani skonfliktowany. Dodaé naiezy, ze  Wbrew wywodom skarzaoego  sad orzekajacy dokonujac anaiizy I oceny zeznan swiadkow, uwzglednir, tak bardzo eksponowana przez obu oskarzonych, a nastepnie powielona W skardze apelacyjnej obroficy: okoiicznosé, Iz We Wczesniejszym okresie W mediach pojaWIaIy sie Informacje o nieprawidtowosoiach Wj Kornendzie Policji oraz, ze m.In. przeciwko oczy..s.Ie_.postepoWanIe. karne o stosowanie przemocy Wobec zatrzymanych, a czemu poswiecir stosowne uwagi W pisemnych motywach Wyroku. Ten aspekt sprawy zostat przez sad dostrzezony, a ponadto sad W sposob racjonainy I rzeczowy sie do niego odniost, czemu dat Wyraz W pisemnym uzasadnieniu zaskarzonego orzeczenia. Dodac jedynie Wypada, ze sam fakt prowadzenia Innego postepowania karnego przeoiwko swiadkowi (a nawet uprzednia karainosé za czyn z art. 233 § 1 kk), nie nakazuje Wyeliminowac takiego dowodu z podstawy Istotnych ustalerfi W przedmiotowej sprawie. Po pierwsze, dopoki nie zostanie Wydane prawomocne orzeczenie dziara zasada domniemania niewinnoéci. Po Wtore, sad meriti poddat Wnikliwej analizie zeznania swiadka stusznie obdarzajac je Waiorem Wiarygodnosci, a na poparoie swego stanowisko przytoczyt obszerna I przekonujaca argumentacje, a do ktorej to kwestii sad odworawczy ustosunkowat sie Wewczesniejszych akapitach nirriejszego uzasadnienia. Po trzecie, fakt skierowania aktu oskarzenia przeciwko éwiadkowi W Innym postepowaniu, nie zwiazanym z przedmiotowa (aibo nawet ukarania swiadka za przestepstwo z art. 233 kk) sam W sobie, nie przesadza, iz zeznaniom tegoz swiadka W Innej sprawie nie mozna dac Wiary. Przepisy Kodeksu postepowania karnego nie roznicuja Wartosci dowodowej poszczegoinych dowodow od trybu zycia, cech osobowosci, ozy tez uprzedniej karalnosci, chociazby nawet za skradanie farszywych zeznan, osoby sktadajacej oswiadczenie dowodowe. Prowadzenie przeciwko swiadkowi Innych postepowan (czy tez nawet uprzednia karalnosc swiadka) sama przez sie Wiarygodnosci ztozonych przez niego zeznan nie przekresia (por. Wyrok SN z dnia 6.5.1977r., V KR 63/77, GPr 1977, nr 15, s. 24). Ocena bowiem kazdego dowodu pozostawiona jest sadowi orzekajacemu, ktory dokonuje jej W rarnach swobodnej oceny. Dyskwalifikacja zeznan 14 --- STRONA 16 --- 15 Wyracznie z tego powodu, ze przeciwko swiadkowi toczy sie inne postepowanie (albo byr on uprzednio karany), bytaby niczym Innym, jak Wyrazern niedopuszozainej realizacji, tzW. Iegalnej teorii dowodow, ktora jest obca procedurze karnej. _ Obdarzenie Walorem Wiarygodnosci zeznan swiadka i Wskazanych swiadkow nie byto dotkniete zadnym uchybieniem I stad tez Sad Okregowy nie miarjakichkoiwiek podstaw do odmiennego uznania, ze to Wrasnie te zeznania nie byjy Wiarygodne, a szczere I obiektywnie prawdziwe byIy Wyjasnienia oskarzonego Q ii Wsporoskarzonego . Wywody skarzacego W zadnej mierze nie WykazaIy btednosci tej oceny. W sWIetIe zgrornadzonych W sprawie doWodoW, szerzej przedstawionych I poddanych Wnikliwej analizie W pisemnych motywach zaskarzonego Wyroku, jako pozbawione merytoryczn_e__g_o_ uzas_adnienI_a. jaWI sie zatem stanowisko skarzacego sprowadzajace sie do kwestionowania prawdziwoéci zeznarfi raz Wskazanych swiadkow. Obronca W Wywiedzionym srodku odwotawozyrn starai sie przede Wszystkim przekonac do srusznosci Wyprowadzonej przez siebie tezy, ze: fatszywie pomowit oskarzonegognie popierajac jej jednak przekonujaca argumentaoja. W tym miejsou naiezy zaakcentowao, ze autor skargi oprooz zarzucenia nieprawdziwosci zeznaniom nie Wskazat zadnych dowodow na potwierdzenie swoich twierdzen. W swojej apeiacji ograniczyt sie bowiem do stwierdzenia, ze zarzuty e sq zgodne z prawda, a sa jedynie sugestiami I bezpodstawnymi pomowieniami. Zdaniern Sadu Okregowego nie mozna zgodzié sie ze stanowiskiem apeiujacego. Przede Wszystkim jak juz to zasygnalizowano We Wozesniejszych akapitach Sad Rejonowy W Wyczerpujacym uzasadnieniu Wyeksponowar Wszystkie racje, ktore swiadozyry o Wiarygodnosci zeznan Iz Wskazanych swiadkow. W swietle Wszystkich ujawnionych W sprawie okoiicznoéci, lansowana przez oskarzonego toku postepowania przed Sadem I instancji (powielona nastepnie przez obronce W apeiacji) Wersje, sprowadzajaca sie do twierdzenia, zeg gfatszywie pomowir go — trafnie Sad Rejonowy Wykluczyr, a swoje stanowisko W sposob Wnikiiwy I petny umotywowar W pisemnych uzasadnieniu zaskarzonego Wyroku. Resumujac, nalezy stwierdzic, ze Wbrew stanowisku skarzacego brak jest jedrroczesnie jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, Ze I oraz pozostali swiadkowie, po uprzednirn uzgodnieniu Wersji, ztozyli, odnosnie przypisanego oskarzonemu Zynu, farszywe zeznania I przez tak 15 --- STRONA 17 --- 16 podstepne zabiegi  co zasugerowar apeiujacy — zmierzaii do skierowania przeciwko niemu bezpodstawnego postepowania karnego. Rowniez Wywody skarzacego zmierzajace do Wykazania Wadliwej, jego zdaniem, oceny Wspotoskarzonego sa bezprzedmiotowe I W Istooie stanowia jedynie polemike ze srusznymi ustaieniami Sadu I instancji. Do dokonania krytycznej oceny dowodu z Wyjasnien Wsporoskarzonego : Qowniez W tym ich fragmentach, W ktorych zaprzeczyt on aby E1 rozmowie nakraniar do odstapienia od Wykonywania czynnosci stuzbowych poprzez Wyrzucenie zabezpieczonych W trakcie zatrzymania Qnarkotykow, uprawniaiy Sad I instancji takie ujawnione okoficznosci jak: razaca ich sprzecznosc z catym materiarem dowodowym, brak ich potwierdzenie W jakiegokoiwiek Innym obiektywrrym dowodzie oraz oczywista stronniczosé, Wynikajaca z jego Wyraznego osobistego zaangazowania W sprawie, a ktore to okoficznosci zostaIy przez sad skrupulatnie dostrzezone, a ponadto sad W sposob raojonainy I Wnikliwy do nich sie odniosr, czemu dat Wyraz W pisemnyoh motywaoh zaskarzonego Wyroku. W konsekwencji trafnie Sad I instancji odmowit Waloru Wiarygodnosci Wyjasnieniom :W oznaczonym zakresie, a prawidtowosé tej oceny znajduje oparcie W zaprezentowanym I prawidtowo przeanalizowanym przez sad orzekajacy materiale dowodowym. Kontroia akt sprawy, W tym tresci pisemnych motywow zaskarzonego Wyroku, uprawnia do konstatacji, IZ podniesiony przez skarzacego zarzut  vwbiorczego I jednostronnego potraktowania przez Sad I instancji zgromadzonego materiatu dowodowego  nie jest niezasadny. Sad Rejonowy W szczegorowy I Wyczerpujacy sposob dokonat jego anaiizy oraz zaprezentowat Wnikiiwa I Wyczerpujaoa ooene zarowno Wyjaénieri oskarzonego : Wyjasnien Wspotoskarzonego : zeznafi Wszystkich éwiadkow, W tym jak I nieosobowego materiaru dowodowego, co znaiazto odzwierciedfenie W pisemnym uzasadnieniu Wyroku. Analizujac zebrany W sprawie rnateriat dowodowy nalezy Wyprowadzié Wniosek, ze Sad I instancji, odnoénie SpI'aWStWa sprostaI Wszystkim obowiazkom ,WynIkajacym z tresci art. 7 kpk, _W praWIdIoI/vy sposob przeprowadzir postepowanie I zgodnie z przepisarni ujawnir Wszystkie dowody, W jednakowej mierze oclnoszac sie do Wyjasniefi oskarzonych, jak I do zeznan Wszystkich przesruchanych W sprawie swiadkow. Wbrew stanowisku skarzacego Sad Rejonowy uwzgiednit zarowno okoiioznoéci przemawiajace na korzysé jak I na niekorzyéé oskarzonego. Wreszcie Wyczerpujaco I Iogicznie uzasadnit swoje stanowisko, odrzucajac 16 --- STRONA 18 --- 17 W czesci sprzecznej 2 ustalonym W sprawie stanem faktycznym Wyjasnieniaé ktore uznat za nie zasiugujace na Walor Wiarygodnosoi W oznaczonyrn zakresie. W tym miejscu naiezy zaakcentowaé, ze zasadnie sad meriti nie zaaprobowat WyjasnIen_» m.rn. W tych ich fragmentaoh, W ktorych oskarzony przekonywar, iz stawiany mu ' ‘zarzut jest bezpodstawny albowiem jakoby nie mogt sugerowao Wyrzuoenia narkotykow _ _:Q§q_.;jgig§;zaW gdyz ,,(...)_W momencie rozmowy z panem gnie Wiedziat o co jego syn _|;r_;;;a,;I@co jego syn zostat zatrzymany. Zaden z tych poiicjantow takiej Informaoji mu nie _(._...) k 262. Wyjaénienia oskarzonego W tym zakresie pozostaja W razacej nie. _tyIko 2 uznanyrni zas Wiarygodne zeznaniarni Ie Wspotoskarzonego. ktory przyznat, ze So komendy Ia jeszcze przed rozmowa mu oévt/Ifa_dcz.yIem., ze syn jego zostai zatrzymany za posiadanie racji jest rowniez argument, zawarty W czesci motywacyjnej apeiacji, sie do twierdzenia, ze podjecie przez oskarzonego Wzgiedem ‘':;§;§_;_l,IIITIj_i:Y§jQiI‘IiaIfIL|SZEI "poiicji z patrolu zarzucanych mu dzia/ran bytoby nie do pogodzenia z I catkowicie bezoelowe, skoro rozmowa z ‘miejsce juz po Wezwaniu grupy dochodzeniowej przez dyzurnego, a pozostawarjuz W ich dyspozycji, a nie funkcjonariuszy z patrolu. r< ' L WIS o nre zastuguje na akceptacje aIboWIem grupy dochodzeniowej) przybyli do komendy kiikanasoie minut po zatem nie przejeli jeszcze przez patol narI<oko.onadto zeznania dotyczacych momerrtu Wezwania gruoy doohodznioj rzez rra ktore poworuje sie apelujacy, zostary dopreoyzowane pozostatym W sprawie, W tym Wyjasnieniami Wsporoskarzonego _ __ktory _przyznaI, ze Wezwat grupe doohodzeniowa po kontakcie _ __ _ y astepca komendanta . 153) oraz Wykazem 148, 167).r stenogramem (k. 105). 9:!l_ifiReasumujac nalezy stwierdzic, ze apeiujaoy nIe'WykazaI zadnych konkretnych .Iug5‘IT1ybIer1 W ocenie materiatu dowodowego, jakich miar, jego zdaniem, dopuscié sie Sad . Rejoojowy, a podniesione przez niego zarzuty sprowadzaja sie Wytaoznie do polemiki z ”"“**:r§FaI/I?IdIo"Wyrn'I ustajieniami sadu meriti, Wyrazonymi W uzasadnieniu orzeczenia. Sad Rejonow nie y naruszyrzatern prawa materialnego, nie dopuéoit sie tez obrazy 17 --- STRONA 19 --- I8 przepisow postepowania, ani W konsekwencji biedu W ustaleniach faktycznyoh przyjetych za podstawe orzeozenia, zas kontrola odwotawcza uzasadnia stwierdzenie, ze zak_WestIonoWany Wyrok znajduje peine oparcie W praWIdIoWo dokonanej ocenie catoksztartu materiatu dowodowego zgromadzonego oraz ujawnionego W postepowaniu I nie ma podstaw do zdyskwalifikowania zaskarzonego przez apelujacego rozstrzygniecia. Sad I instancji dokonat rowniez prawidrowej subsumcji prawnej zachowania oskarzonego pod okresione przepisy ustawy karnej I W tym zakresie odwotaé sie naiezy do trafnych Wywodow zawartyoh W uzasadnieniu zaskarzonego Wyroku. Wobec tego, ze apelaoja skierowana byra przeciwko catosci Wyroku (art. 447 § 1 kpk), zachodzita koniecznoéé odniesienia sie takze do rozstrzygnieoia o karze orzeczonej Wobec oskarzonegza popetnienie przypisanego mu Wystepku. Razaca niewspotmiernoéc kary zachodziiaby jedynie Wowozas gdyby na podstawie ujawnionych okolicznosci, ktore powinny mieé zasadniczy Wpryvv na Wymiar kary, mozna byto przyjaé, ze Wystapita Wyrazna roznica pomiedzy kara Wymierzona przez Sad I instancji, a kara jaka naiezatoby Wymierzyé W instancji odworawczej, W nastepstwie prawidtowego zastosowania W sprawie dyrektyw Wymiaru kary przewidzianych W art. 53 kk. Stwierdzié takze naiezy, I2 nie ohodzi tu o kazda ewentuaina roznice W ocenach co do Wymiaru kary, ale o roznice tak zasadniczej natury, I2 kare dotychczas Wymierzona nazwac bytoby mozna — rowniez W potocznym tego stawa znaczeniu  ,,ra2aco" niewspotmierna, tj. nIeWspoImIerna W stopniu nie dajacym sie zaakoeptowaé. Stowem niewspormiernosé zachodzi Wtedy, gdy orzeczona kara za przypisane przestepstwo nie uwzglednia naIe2ycIe stopnia Winy oskarzonego I stopnia spotecznej szkodiiwosci ozynu oraz’ nie reaiizuje W Wystarczajacej mierze ceiu 'kary W zakresie ksztattowania swiadomosci spoteoznej, 2 jednoczesnym uwzgiednieniem celow Wychowawczych I zapobiegawczyoh (por. Wyroki SN z dnia 30 listopada 1990 r., WR 363/90, OSNKW 1991/7 — 9/39, z dnia 02 /utego 1995 rt, Ir’ KR/V 198/94, OSP 1995/6/18, wyrok Sadu Ape/acjgirrego In/Poznaniu z dnia 06 kwietnia 1995 r., 1/ AK!‘ 113/95 Prok. I Pr". 1995/11 — 12/30). Sytuacja taka, zdaniem Sadu Okregowego, W przedmiotowej sprawie jednak nie zachodzi Przede Wszystkim zawarta W uzasadnieniu zaskarzonego Wyroku ooena stopnia sporecznej szkodliwosci ozynu przypisanego oskarzonemu jako znacznego jest jak najbardziej prawidrowa I zastuguje na aprobate, gdyz W odpowiedni sposob uwzgiednia I3 --- STRONA 20 --- I I 19 ona Wszystkie eiemerrty, o ktorych mowa W definicji Iegainej z art. 115 § 2 kk. W tym zakresie Sad Rejonowy prawidrowo zaakcentowat m.In. rodzaj I charakter naruszonego dobra, rozmrar I zakres ujemnych nastepstw dokonanego przez oskarzonego Wystepku, sposob I okoiicznosci jego popeI_nIenIa oraz stopien zaWInIenIa. Ponadto rozpoznajao spriawe Sad I Instancji W uzasadnieniu Wyroku Wskazar jakie okoiicznoéoi potraktowat W , obciazajaco, a jakie Iagodzaco I czym kierowat sie Wymierzajac ‘" 777% ' rt 58 3kk r< przyvzastosowanrua . § , are grzywny. F I,ISadu Okregowego, dokonana przez sad meriti, anaiiza syIWetkI okoiicznosci, uprawnia do 4 Wyrnierzona mu kara grzyWny_nIe razi swoja surowoscia. I :pr2e'm'aWIaja jednoznacznie za uznaniem, 2e "dla Wszystkich ceiow kary, 0 I 53 Rk Wystarczajaca bedzie kara Iagodniejszego rodzaju, tj. kara sprawy Wskazuje, I2 Sad Rejonowy W petni jednoczesnie zastosowat '_5sIe'r,do*~‘dyrektyW"'WymI’aru kary grzyWny, okresionych W art. 33 kk I Wtaéciwie ocenII Wszystkie okoiicznosci majace WpIyW zarowno na Iiczbe jak I na Wymiar jednej stawki dziennej grzywny orzeczonej Wobec oskarzonego za czyn z art. 13 § 1 kk W z W. z art. 18 § 2 kk W zw. z art. 231 § 1 kk. Przede Wszystkim rozpoznajac sprawe Sad I instancji, o czym byta juz mowa We Wozeéniejszych akapitach niniejszego uzasadniania, dokonat praWIdIoWej oceny stopnia spotecznej szkodiiwosci ozynu oskarionego, co Iimituje Iiczbe stawek dziennych orzeczonej grzywrry. Podobnie ustaiajac Wysokosé jednej stawki dziennej grzywny sad orzekajacy nalezycie uwzgiednir dochody sprawcy, sytuacje majatkowa oraz jego Warunki osobiste I rodzinne. Sad Rejonowy zatem Wtasoiwiefldostosowat kare do zapobiegawczego I Wychowawczego oddziatywania na sprawde‘. Obecnie zgodnie z tendencjami miedzynarodowymi przyjmuje sie, 2e efekty resocjaiizacyjne mozna skutecznie osiagnac W ramach Woinosoi IKOI"IZTOIOWElI'I6j,—’Ej'. przez srodki probacyjne, naiezyoie uksztartowana I‘ Wykonywana kara ograniczenia Wolnosoi, Ia nawet kara grzywny, ktora usWIadamIa sprawcy nieopracainosé przestepstwa. . Wskazac naiezy, I2 Sad Rejonowy trafnie uznar, I2 Wobec oskarzonego zostaty spernione przestanki do zastosowania art. 58 § 3 kk. Oskar2ony dopusoir sie ozynu 2 art. 13 § 1 kk W zw. z art. 18 § 2 kk W zw. z art. 23.1 _§ 1 kk (W formie zjawiskowej ”j:)o“d'z€ganIa Iformie stadiainej usitowania), ktory zagrozony jest kara od 1 miesiaca do 3 Iat pozbawienia Woinosoi I W takiej sytuacji ustawodawoa dopuszcza mo2IIWosé 19 ~§‘P --- STRONA 21 --- 20 orzeczenie zamiast kary pozbawienia Wolnosci kary ograniczenia Woinosci, badi grzywny. Zdaniem Sadu Okregowego analiza WIascIWoscI osobistych oskarzonego przez pryzmat tych Wszystkich okolicznosci sprawy przemawiata za zastosowaniem Wobec niego art. 58 § 3 kk. Wymierzenie bowiem oskarzonemu kary pozbawienia Woinosci nawet z Warunkowym zawieszeniem jej Wykonania stanowiroby represje karna niewspotmiernie surowaizbedna. .     Konkludujac stwierdzio nalezy, I2 Wymierzona oskarzonemu kara jest jak najbardziej sprawiedliwa uwzgiedniajaca zarazem Wszystkie dyrektywy Wymiaru kary, o ktorych mowa W art. 53 kk. W ocenie Sadu OI<'regoWego"taRIuksztattowana represja karna stwarza reaine mo2|IWoscI osiagniecia korzystnyoh efektow poprawczych W zachowaniu oskarzonego. Powinna ona zarazem WyWoIac':_W jego swiadomosci przeswiadczenie o nieuchronnosci kary oraz’Wyrobic1poozuciezodrpovinredziaiinosci I poszanowania prawa. Poza tym kara tego rodzaju I W tym Wymiarze bedzie oddziatywaia Wtaéciwie na spoteczenstwo, osiagajao W ten sposob ceIe prewencji ogoinej, poprzez odstraszanie Innych od popetniania tego typu przestepstw. _ II/Iajao powyzsze na uwadze Sad Okregowy na mocy art. 437.§ 1 kpk, uznajao rowniez apelaoje obroncy oskarzonegogza oczywiscie bezzasadna, utrzymat W mocy zaskarzony wyrok jako W petni sruszny I trafny. Uwzgiedniajac sytuacje rnajatkowa oraz dochody oskarzonego, Sad Okregowy na mocy art. 636 §1 I2 kpk W zw. z art. 633 kpk W zw. 2 art. 8 ustawy z dnia 23.06.1973r. o optatach W sprawach karnyoh, zasadzit od oskarzonego na rzecz Skarbu Panstwa koszty sadowe za postepowanie odwotawcze W I/2 czesci, W tym Wymierzyt mu optate W kwocie 500 zI. _ Y . I 20