Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
Sygn. akt VI Ca 769/12
UZASADNIENIE
Powód GHS ;4dał zasądzenia od pozwanego GN —
SresznyStedezeso w ubski 60000.
'W uzasadnieniu podał, że domaga się stosownej zapłaty w związku z osadzeniem go
w dniach 23 — 28.09.201 Ir. w celi z trzema osobami palącymi w sytuacji gdy powód
podał, że jest osobą niepalącą, służbie więziennej przy przyjęciu do HI
SERZEG
Pozwany GRN wwwwwwwwwwwww wniósł o oddalenie
powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu.
'W uzasadnieniu podał, że powód nie zgłaszał zastrzeżeń co do takiego sposobu
osadzenia ani wobec współosadzonych ani wobec funkcjonariuszy. Podniósł,
że powód ma tendencje do manipulowania faktami i przeinaczania ich w celu
uzyskania korzyści. Zachowuje się agresywnie i wulgarnie, uczestnicy w podkulturze
więziennej.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
GHS by! osadzony w GONNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNO w okresie
od 23 września 2011 roku do 28 września 2012 roku w celi nr aib v której przebywał
wraz z trzema osobami palącymi.
Po przywiezieniu do KOMNNNNNNNNNNNN" w dniu 23 września 2011 roku
NINO Oi formował oddziałowego, iż jest osoba niepalącą i że okoliczność
ta znajduje potwierdzenie w jego aktach osobowych. Oddziałowy poinformował
osadzonego, iż z uwagi na przywiezienie powoda w piątek około godz. 18** nie jest
możliwe jego przeniesienie do innej celi i sprawa zostanie wyjaśniona w poniedziałek.
W celi nr (ii spośród trzech osadzonych palących dwóch było osobami
pracującymi i w czasie pracy osadzeni ci przebywali poza celą.
ua nic doznał żadnego uszczerbku na zdrowiu w związku
z osadzeniem go w GH wy w okresie od 23 września 2011 roku
do 28 września 2012 roku.
l
--- STRONA 2 ---
JOY
W trakcie pobytu w GZENSEUSUEŻSINONNNNNNNNEESĘWNNNN ic składał skarg
do funkcjonariuszy di władz Gi albo sędziów wizytujących €iIG
na warunki, w jakich jest osadzony w €HNWNNNNN. Powód
nie poinformował także współosadzonych w celi nr €8IB że jest osobą niepalącą.
Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na dokumentach i ich kserokopiach,
które nie były kwestionowane przez żadną ze stron oraz na dowodach z zeznań
świadków i z przesłuchania powoda. Sąd dał wiarę powodowi, iż poinformował on
oddziałowego o tym, iż jest osobą niepalącą. Okoliczność ta jest wiarygodna choćby
dlatego, iż w aktach osobowych powoda jest wzmianka o takim statusie powoda
i z pewnością w trakcie osadzenia oddziałowy musiał zweryfikować tę istotną
dla doboru celi przesłankę.
W tak ustalonym stanie faktycznym wyrokiem z dnia 5.11.2012r. Sąd
Rejonowy w Żarach oddalił powództwo.
W uzasadnieniu podał, ze powództwo jest niezasadne. Nie znalazł on podstaw
do jego zasądzenia ani w oparciu o art. 417 $ 1 kc, gdyż nie dopatrzył się
s w zachowaniu pozwanego niezgodnego z prawem działania władzy publicznej
ani powstania szkody po stronie powodowej, ani też istnienia związku przyczynowego
między takim zachowaniem a ewentualną szkodą.
Również w sferze naruszenia dóbr osobistych powoda nie znalazł takich
podstaw faktycznych i prawnych. Przyjął, że powoda błędnie osadzono dnia
23.09.201 Ir. o godz. 18' (w piątek) do środy 28.09.201 Ir. w celi z osobami palącymi.
Jednakże osadzony nie interweniował u przełożonych oddziałowego, nie skarżył się
współosadzonym na obecność palaczy z którymi musi przebywać. Już w dniu
opuszczenia iliiiIES złożył stosowny pozew, choć przyznał, że skargi do władz
Gimmngo nic składał.
W efekcie 5 dni pobytu w celi z osobami palącymi nie powoduje naruszenia
dóbr osobistych powoda a żądanie aż ponad GII! 7a dzień osadzenia jest niczym
nie uzasadnione w świetle art. 448 kc.
O kosztach procesu orzekł na podstawie art. 102 kpc nie obciążając nimi
powoda.
2
--- STRONA 3 ---
204
W terminie apelację od tego orzeczenia wniósł powód nie podając dokładnie,
czego się domaga od Sądu II instancji zarzucając, że organy władzy publicznej,
które łamią przepisy prawa mogą pozostać bezkarne. Za umieszczenie go w celi
z palaczami Europejski Trybunał Praw Człowieka zobowiązał rząd polski do zapłaty
mu odszkodowania (wcześniejszy pobyt). To, że nie poniósł żadnego uszczerbku
na zdrowi nie zwalnia tej władzy z odpowiedzialności. Narażony był na cierpienie
poprzez wdychanie dymu papierosowego. Suma żądana jest adekwatna, bo zdarza się
to po raz drugi.
W efekcie należy przyjąć, że żądał zmiany orzeczenia poprzez zasądzenie
żądanej kwoty. Nie podnosił zarzutów dotyczących stanu faktycznego a jedynie
naruszenie prawa materialnego.
Pozwany Skarb Państwa wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów
procesu.
'W uzasadnieniu podniósł, że powód swoje procesy traktuje instrumentalnie
i czysto merkantylnie. Już w przeszłości nie informował o tym, że jest osobą niepalącą
a mimo to żądał stosownego odszkodowania. Sam powód przyznaje, że nie poniósł
szkody. Nie próbuje wiec nawet jej dowodzić. Stąd nie ma podstaw odpowiedzialności
zart.417$1kc.
Do powstania zadośćuczynienia przy naruszeniu dóbr osobistych musi wystąpić
szkoda majątkowa. Szkody się nie domniemuje. Nadto zachowanie powoda
ma wszelkie cechy nadużycia prawa podmiotowego i działania nie zasługującego
na ochronę prawną.
Przed rozprawą apelacyjną powód nadesłał informację, że ETPC w Strasburgu
przyznał mu od rządudiIIIIEB z! odszkodowania za pobyt w celi z palaczami.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Apelacja nie zarzuca nieważności postępowania. Nie stwierdza się tego
uchybienia także w ramach nadzoru instancyjnego branego pod rozwagę z urzędu.
Stan faktyczny sprawy jest niesporny.
3
--- STRONA 4 ---
1 (
A Y
Powód przez 5 dni (od piątku późnego popołudnia), czyli przez weekend
i dwa dni robocze (poniedziałek, wtorek) przebywał w jednej celi z osadzonymi,
którzy palili.
Powód ujawnił, że jest niepalący. W czasie tych pięciu dni nie zgłosił jednak
zastrzeżeń co do osadzenia go z palaczami ani tym palaczom, ani tym bardziej
władzy publicznej u strażników i ich przełożonym. W stanie zdrowia te kilka dni
nie powodowały też żadnego uszczerbku na zdrowiu powoda. To co przyznawał
sam powód to to, że nie poniósł on żadnej uchwytnej szkody ani majątkowej
ani w postaci rozstroju zdrowia.
Taki stan faktyczny (niesporny) oznacza, że roszczenie powoda w ogóle
nie opiera się o przesłanki z art. 417 $ 1 kc. Wyłączną podstawą materialnoprawną
jego żądań jest art. 23 kc (naruszenie dobra osobistego w postaci stworzenia
zagrożenia dla zdrowia i humanitarnego traktowania) czyli naruszenie godności
osobistej w związku z art. 448 kc. Jest bowiem rzeczą oczywistą, że nie jest nią art. 24
$ 2 kc, bo powód nie powoływał się na powstanie szkody majątkowej.
W toku procesu powód powoływał się też na naruszenie przez Polskę art. 3
lub art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, czyli deklaracji ratyfikowanej
przez Polskę.
Przepisy te dotyczą z jednej strony zapewnienia każdemu stosownej ochrony
zdrowia a z drugiej humanitarnego odbywania kary pozbawienia wolności.
W takich granicach faktycznych i prawnych sporu stwierdzić należy, że żądanie to jest
niezasadne.
Zasady odbywania kary pozbawienia wolności reguluje ustawa kodeks karny
wykonawczy. Ustawa ta przewiduje określony sposób działania zarówno władzy
publicznej jak i osadzonych w jednostkach penitencjarnych lub Aresztach Śledczych.
Powód przebywał w GHS gdzic są jeszcze nieco inne zasady pobytu
niż przy odbywaniu kary pozbawienia wolności.
Sam fakt bycia niepalącym nie oznacza automatycznie zakazu pobytu
w towarzystwie osób palących. Niejednokrotnie bowiem niepalący sami dobrowolnie
godzą się na pobyt w towarzystwie osób palących. Jest to ich świadomy wybór.
Zgodnie z zasadami prawnymi osoba osadzona w ASPECT RETTE) która uważa,
że w jakikolwiek sposób jest pozbawiona lub ograniczona należnych jej praw lub
4
--- STRONA 5 ---
dO
że nie otrzymuje tego co jej się należy, ma bezwzględny obowiązek natychmiast
zgłosić to służbie więziennej ze stosownym żądaniem lub wręcz złożyć skargę
do Dyrektora Aresztu Śledczego a potem Sędziego penitencjarnego. Jeśli jego żądanie
w tym trybie nie zostanie spełnione to mamy do czynienia z naruszeniem prawa.
Powód nigdy z tego trybu postępowania nie tylko nie skorzystał, ale co więcej nie
zgłosił tego żądania, aby go przenieść do celi dla niepalących w ogóle. Tym samym
co najmniej dobrowolnie zgadzał się na pobyt w towarzystwie osób palących.
Nie zgłosił w chwili przybycia żądania umieszczenia w celi dla niepalących.
Co więcej był to piątek późny wieczór przed weekendem. Przybył z transportu dla
celów procesowych i miał być niezwłocznie ponownie przetransportowany do innej
stosownej placówki.
Pobyt osoby niepalącej w towarzystwie palaczy teoretycznie (potencjalnie)
stwarza zagrożenie dla zdrowia osoby niepalącej (zwiększa stosowne ryzyko chorób),
ale brane winno być pod uwagę tylko wtedy, gdy takie wyraźne żądanie pobytu
wśród niepalących zostanie wprost zgłoszone w OUESZONS SŁONE || przed
rozmieszczeniem albo w toku po złożeniu stosownej skargi. Powód nic z tego nie
= uczynił tylko biernie czekał na upływ czasu. Nie wiadomo ile papierosów te osoby
dziennie paliły. Nie wiadomo jak wietrzono izbę. Wiadomo, że dwie z tych osób
w ciągu poniedziałku i wtorku pracowały poza celą.
Pobyt przez 5 dni w towarzystwie palaczy nie jest tożsamy z brakiem
poszanowania zdrowia powoda przy wykonywaniu władzy publicznej. Tak krótki czas
dolegliwości nie spowodował żadnego uszczerbku zdrowotnego dla powoda. Sytuuje
tylko taką teoretyczną możliwość, ale bez konsekwencji zdrowotnych co wprost
przyznaje sam powód. Taki krótki pobyt nie jest tożsamy z narażeniem zdrowia
powoda na szwank. Przejście przez salę palących nie powoduje utraty zdrowia,
ale tylko zwiększa takie ryzyko potencjalnie i w ogóle nie musi dać żadnych ujemnych
skutków. Tym samym nie ma dowodu stworzenia zagrożenia dla zdrowia powoda.
Co więcej również na bazie polskich przepisów, czyli art. 24 $ I kc samo zagrożenie
zdrowia nie daje prawa do odszkodowania, a jedynie do żądania usunięcia stanu
zagrożenia poprzez przeniesienie go do celi dla niepalących. Może też żądać
dopełnienia usunięcia skutków takiego naruszenia co tutaj także nie ma miejsca.
Bo nie można usunąć skutku który nie zaistniał w ogóle.
5
--- STRONA 6 ---
JAA
Nie można też zgodzić się z tym, że powoda przy pozbawieniu wolności
traktowano w sposób nichumanitarny, czyli by stopień dolegliwości był istotnie
nadmierny ponad niezbędny stopień tych dolegliwości stanowiących normalny stopień
niedogodności życiowych, jaki wynika z istoty pobytu w takiej placówce.
Krótkotrwały pobyt w towarzystwie palaczy nie jest tożsamy z niehumanitarnym
pobytem lub traktowaniem szczególnie wtedy, gdy taka osoba nie protestuje
przecivko takiemu pobytowi tylko i wyłącznie czyha na odszkodowanie. Bo gdyby
zgłosił to zastrzeżenie to w ogóle nie trafiłby do celi z palącymi i nie miałby
co skarżyć.
Co prawda ma miejsce naruszenie nie tyle praw i dóbr powoda chronionych
prawnie co regulamin, pobytu, gdzie osoby niepalące powinny być odseparowane
od palących, ale nie o takim stopniu dolegliwości lub niekorzystnych doznań
aby uznać je za nichumanitarny sposób traktowania lub stworzenia realnego
zagrożenia dla życia i zdrowia.
Powód jest przewrażliwiony, nastawiony roszczeniowo i manipuluje faktami.
Pozornie godzi się na pobyt wśród palaczy a potem każdy taki dzień jest podstawą
do roszczeń materialnych, choć nie ma żadnych szkód w zdrowiu lub w sferze cierpień
psychicznych powoda. W przeszłości wielokrotnie przebywał w towarzystwie palaczy
i to mu nie przeszkadzało. Przeszkadza mu tylko wtedy gdy może być podstawą
ewentualnych odszkodowań od Skarbu Państwa — władzy publicznej.
W ocenie Sądu odwoławczego nawet gdyby stanąć na stanowisku, że władza
publiczna nigdy nie może niepalacza osadzić razem z palaczami i bezwzględnie winna
przestrzegać ich rozdzielenia tak by nigdy się ze sobą nie stykali to i tak biorąc pod
uwagę krótkotrwały czas tego stanu, brak negatywnych konsekwencji tak w zdrowiu
somatycznym jak i psychicznym powoda. Jego żądanie trzeba ocenić jako nadużycie
prawa podmiotowego szczególnie wtedy, gdy sam nie czyni nic z tego co może
i powinien, by temu przeciwdziałać ograniczając się tylko do żądań finansowych
post factum. Tym bardziej, gdy żądania te są wygórowane i to w sposób oczywisty
i gdy już dostał takie odszkodowanie, którego wysokość jest na tyle wysoka,
że obejmuje też i kolejne kilka dni. Powód zapomina, że otrzymał odszkodowanie.
A żądanie kolejnego jest niezasadne. Więcej kolejne to żądanie aż 500 % wyższe
od przyznanego mu, choć intensywność i czas tych niedogodności był znacznie
6
--- STRONA 7 ---
mniejszy i krótszy. Powód to przykład osoby, która nie dochodzi ochrony słusznych
praw a jedynie szuka potencjalnych korzyści za to, ze sam nie działa tak jak winien
czynić w takich sytuacjach i przerzucając całe odium swych zaniedbań na władzę
- publiczną.
W efekcie oceniając ten stan osobno w ocenie Sądu odwoławczego nie ma
| miejsca niehumanitarne traktowanie powoda, nie ma stworzenia realnego zagrożenia
dla zdrowia powoda ani uszczerbku na zdrowiu, przez co nie ma podstaw prawnych
do przyznania kolejnego odszkodowania.
Podstawę orzeczenia stanowi art. 385 kpc w zw. z art. 6 kc, art. 232 kpc,
art. 3 kpc, bo powód nie wykazał podstaw faktycznych do przyznania mu
zadośćuczynienia. Nie ma dowodu na to, że powód doznał na tyle istotnego naruszenia
jego dóbr osobistych rozumianych jako dolegliwość psychiczna ponad normalny
stopień zasad pobytu w Giwe aby uwzględnić żądanie. Nie ma dowodu
na istnienie szkody materialnej będącej wynikiem niezgodnego z prawem traktowania
powoda. To co było zaś jest na tyle krótkotrwałe i bez skutków, które już dawno
ustąpiłyby by uznać, że powstało prawo do odszkodowania materialnego.
Więcej w ocenie Sądu II instancji jest to żądanie stanowiące nadużycie prawa
podmiotowego, które pozwala oddalić powództwo także z tego powodu.
O kosztach procesu w instancji odwoławczej orzeczono zgodnie z wynikiem
sprawy, czyli w oparciu o art. 98 $ 1 i 99 kpc w podstawowej urzędowej stawce
kosztów zastępstwa procesowego pozwanego obciążając nimi powoda, gdyż ma on
stosowne środki na ten cel i nie powinien nadal korzystać z ochrony zastosowanej
| w I instancji. Powód nadużywa swych uprawnień skarżąc państwo pod byle
pretekstem za to, że sam nie przestrzega prawa i popełnia czyny zabronione,
a po osadzeniu nie stosuje się do rygorów i zasad ich odbywania..
ee ozonowa "="
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Wyrok#Sąd Okręgowy w Zielona Góra#VI Ca 769/12 UZASADNIENIE Powód GHS#art. 448 kc.#art. 102 kpc#art. 23 kc#art. 3 lub#art. 8 Europejskiej#art. 385 kpc#art. 6 kc#art. 232 kpc#art. 3 kpc