§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
Orzecznictwo

Wyrok VI Ca 769/12 UZASADNIENIE Powód GHS

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt VI Ca 769/12 UZASADNIENIE Powód GHS ;4dał zasądzenia od pozwanego GN — SresznyStedezeso w ubski 60000. 'W uzasadnieniu podał, że domaga się stosownej zapłaty w związku z osadzeniem go w dniach 23 — 28.09.201 Ir. w celi z trzema osobami palącymi w sytuacji gdy powód podał, że jest osobą niepalącą, służbie więziennej przy przyjęciu do HI SERZEG Pozwany GRN wwwwwwwwwwwww wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu. 'W uzasadnieniu podał, że powód nie zgłaszał zastrzeżeń co do takiego sposobu osadzenia ani wobec współosadzonych ani wobec funkcjonariuszy. Podniósł, że powód ma tendencje do manipulowania faktami i przeinaczania ich w celu uzyskania korzyści. Zachowuje się agresywnie i wulgarnie, uczestnicy w podkulturze więziennej. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: GHS by! osadzony w GONNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNO w okresie od 23 września 2011 roku do 28 września 2012 roku w celi nr aib v której przebywał wraz z trzema osobami palącymi. Po przywiezieniu do KOMNNNNNNNNNNNN" w dniu 23 września 2011 roku NINO Oi formował oddziałowego, iż jest osoba niepalącą i że okoliczność ta znajduje potwierdzenie w jego aktach osobowych. Oddziałowy poinformował osadzonego, iż z uwagi na przywiezienie powoda w piątek około godz. 18** nie jest możliwe jego przeniesienie do innej celi i sprawa zostanie wyjaśniona w poniedziałek. W celi nr (ii spośród trzech osadzonych palących dwóch było osobami pracującymi i w czasie pracy osadzeni ci przebywali poza celą. ua nic doznał żadnego uszczerbku na zdrowiu w związku z osadzeniem go w GH wy w okresie od 23 września 2011 roku do 28 września 2012 roku. l --- STRONA 2 --- JOY W trakcie pobytu w GZENSEUSUEŻSINONNNNNNNNEESĘWNNNN ic składał skarg do funkcjonariuszy di władz Gi albo sędziów wizytujących €iIG na warunki, w jakich jest osadzony w €HNWNNNNN. Powód nie poinformował także współosadzonych w celi nr €8IB że jest osobą niepalącą. Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na dokumentach i ich kserokopiach, które nie były kwestionowane przez żadną ze stron oraz na dowodach z zeznań świadków i z przesłuchania powoda. Sąd dał wiarę powodowi, iż poinformował on oddziałowego o tym, iż jest osobą niepalącą. Okoliczność ta jest wiarygodna choćby dlatego, iż w aktach osobowych powoda jest wzmianka o takim statusie powoda i z pewnością w trakcie osadzenia oddziałowy musiał zweryfikować tę istotną dla doboru celi przesłankę. W tak ustalonym stanie faktycznym wyrokiem z dnia 5.11.2012r. Sąd Rejonowy w Żarach oddalił powództwo. W uzasadnieniu podał, ze powództwo jest niezasadne. Nie znalazł on podstaw do jego zasądzenia ani w oparciu o art. 417 $ 1 kc, gdyż nie dopatrzył się s w zachowaniu pozwanego niezgodnego z prawem działania władzy publicznej ani powstania szkody po stronie powodowej, ani też istnienia związku przyczynowego między takim zachowaniem a ewentualną szkodą. Również w sferze naruszenia dóbr osobistych powoda nie znalazł takich podstaw faktycznych i prawnych. Przyjął, że powoda błędnie osadzono dnia 23.09.201 Ir. o godz. 18' (w piątek) do środy 28.09.201 Ir. w celi z osobami palącymi. Jednakże osadzony nie interweniował u przełożonych oddziałowego, nie skarżył się współosadzonym na obecność palaczy z którymi musi przebywać. Już w dniu opuszczenia iliiiIES złożył stosowny pozew, choć przyznał, że skargi do władz Gimmngo nic składał. W efekcie 5 dni pobytu w celi z osobami palącymi nie powoduje naruszenia dóbr osobistych powoda a żądanie aż ponad GII! 7a dzień osadzenia jest niczym nie uzasadnione w świetle art. 448 kc. O kosztach procesu orzekł na podstawie art. 102 kpc nie obciążając nimi powoda. 2 --- STRONA 3 --- 204 W terminie apelację od tego orzeczenia wniósł powód nie podając dokładnie, czego się domaga od Sądu II instancji zarzucając, że organy władzy publicznej, które łamią przepisy prawa mogą pozostać bezkarne. Za umieszczenie go w celi z palaczami Europejski Trybunał Praw Człowieka zobowiązał rząd polski do zapłaty mu odszkodowania (wcześniejszy pobyt). To, że nie poniósł żadnego uszczerbku na zdrowi nie zwalnia tej władzy z odpowiedzialności. Narażony był na cierpienie poprzez wdychanie dymu papierosowego. Suma żądana jest adekwatna, bo zdarza się to po raz drugi. W efekcie należy przyjąć, że żądał zmiany orzeczenia poprzez zasądzenie żądanej kwoty. Nie podnosił zarzutów dotyczących stanu faktycznego a jedynie naruszenie prawa materialnego. Pozwany Skarb Państwa wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów procesu. 'W uzasadnieniu podniósł, że powód swoje procesy traktuje instrumentalnie i czysto merkantylnie. Już w przeszłości nie informował o tym, że jest osobą niepalącą a mimo to żądał stosownego odszkodowania. Sam powód przyznaje, że nie poniósł szkody. Nie próbuje wiec nawet jej dowodzić. Stąd nie ma podstaw odpowiedzialności zart.417$1kc. Do powstania zadośćuczynienia przy naruszeniu dóbr osobistych musi wystąpić szkoda majątkowa. Szkody się nie domniemuje. Nadto zachowanie powoda ma wszelkie cechy nadużycia prawa podmiotowego i działania nie zasługującego na ochronę prawną. Przed rozprawą apelacyjną powód nadesłał informację, że ETPC w Strasburgu przyznał mu od rządudiIIIIEB z! odszkodowania za pobyt w celi z palaczami. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie jest zasadna. Apelacja nie zarzuca nieważności postępowania. Nie stwierdza się tego uchybienia także w ramach nadzoru instancyjnego branego pod rozwagę z urzędu. Stan faktyczny sprawy jest niesporny. 3 --- STRONA 4 --- 1 ( A Y Powód przez 5 dni (od piątku późnego popołudnia), czyli przez weekend i dwa dni robocze (poniedziałek, wtorek) przebywał w jednej celi z osadzonymi, którzy palili. Powód ujawnił, że jest niepalący. W czasie tych pięciu dni nie zgłosił jednak zastrzeżeń co do osadzenia go z palaczami ani tym palaczom, ani tym bardziej władzy publicznej u strażników i ich przełożonym. W stanie zdrowia te kilka dni nie powodowały też żadnego uszczerbku na zdrowiu powoda. To co przyznawał sam powód to to, że nie poniósł on żadnej uchwytnej szkody ani majątkowej ani w postaci rozstroju zdrowia. Taki stan faktyczny (niesporny) oznacza, że roszczenie powoda w ogóle nie opiera się o przesłanki z art. 417 $ 1 kc. Wyłączną podstawą materialnoprawną jego żądań jest art. 23 kc (naruszenie dobra osobistego w postaci stworzenia zagrożenia dla zdrowia i humanitarnego traktowania) czyli naruszenie godności osobistej w związku z art. 448 kc. Jest bowiem rzeczą oczywistą, że nie jest nią art. 24 $ 2 kc, bo powód nie powoływał się na powstanie szkody majątkowej. W toku procesu powód powoływał się też na naruszenie przez Polskę art. 3 lub art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, czyli deklaracji ratyfikowanej przez Polskę. Przepisy te dotyczą z jednej strony zapewnienia każdemu stosownej ochrony zdrowia a z drugiej humanitarnego odbywania kary pozbawienia wolności. W takich granicach faktycznych i prawnych sporu stwierdzić należy, że żądanie to jest niezasadne. Zasady odbywania kary pozbawienia wolności reguluje ustawa kodeks karny wykonawczy. Ustawa ta przewiduje określony sposób działania zarówno władzy publicznej jak i osadzonych w jednostkach penitencjarnych lub Aresztach Śledczych. Powód przebywał w GHS gdzic są jeszcze nieco inne zasady pobytu niż przy odbywaniu kary pozbawienia wolności. Sam fakt bycia niepalącym nie oznacza automatycznie zakazu pobytu w towarzystwie osób palących. Niejednokrotnie bowiem niepalący sami dobrowolnie godzą się na pobyt w towarzystwie osób palących. Jest to ich świadomy wybór. Zgodnie z zasadami prawnymi osoba osadzona w ASPECT RETTE) która uważa, że w jakikolwiek sposób jest pozbawiona lub ograniczona należnych jej praw lub 4 --- STRONA 5 --- dO że nie otrzymuje tego co jej się należy, ma bezwzględny obowiązek natychmiast zgłosić to służbie więziennej ze stosownym żądaniem lub wręcz złożyć skargę do Dyrektora Aresztu Śledczego a potem Sędziego penitencjarnego. Jeśli jego żądanie w tym trybie nie zostanie spełnione to mamy do czynienia z naruszeniem prawa. Powód nigdy z tego trybu postępowania nie tylko nie skorzystał, ale co więcej nie zgłosił tego żądania, aby go przenieść do celi dla niepalących w ogóle. Tym samym co najmniej dobrowolnie zgadzał się na pobyt w towarzystwie osób palących. Nie zgłosił w chwili przybycia żądania umieszczenia w celi dla niepalących. Co więcej był to piątek późny wieczór przed weekendem. Przybył z transportu dla celów procesowych i miał być niezwłocznie ponownie przetransportowany do innej stosownej placówki. Pobyt osoby niepalącej w towarzystwie palaczy teoretycznie (potencjalnie) stwarza zagrożenie dla zdrowia osoby niepalącej (zwiększa stosowne ryzyko chorób), ale brane winno być pod uwagę tylko wtedy, gdy takie wyraźne żądanie pobytu wśród niepalących zostanie wprost zgłoszone w OUESZONS SŁONE || przed rozmieszczeniem albo w toku po złożeniu stosownej skargi. Powód nic z tego nie = uczynił tylko biernie czekał na upływ czasu. Nie wiadomo ile papierosów te osoby dziennie paliły. Nie wiadomo jak wietrzono izbę. Wiadomo, że dwie z tych osób w ciągu poniedziałku i wtorku pracowały poza celą. Pobyt przez 5 dni w towarzystwie palaczy nie jest tożsamy z brakiem poszanowania zdrowia powoda przy wykonywaniu władzy publicznej. Tak krótki czas dolegliwości nie spowodował żadnego uszczerbku zdrowotnego dla powoda. Sytuuje tylko taką teoretyczną możliwość, ale bez konsekwencji zdrowotnych co wprost przyznaje sam powód. Taki krótki pobyt nie jest tożsamy z narażeniem zdrowia powoda na szwank. Przejście przez salę palących nie powoduje utraty zdrowia, ale tylko zwiększa takie ryzyko potencjalnie i w ogóle nie musi dać żadnych ujemnych skutków. Tym samym nie ma dowodu stworzenia zagrożenia dla zdrowia powoda. Co więcej również na bazie polskich przepisów, czyli art. 24 $ I kc samo zagrożenie zdrowia nie daje prawa do odszkodowania, a jedynie do żądania usunięcia stanu zagrożenia poprzez przeniesienie go do celi dla niepalących. Może też żądać dopełnienia usunięcia skutków takiego naruszenia co tutaj także nie ma miejsca. Bo nie można usunąć skutku który nie zaistniał w ogóle. 5 --- STRONA 6 --- JAA Nie można też zgodzić się z tym, że powoda przy pozbawieniu wolności traktowano w sposób nichumanitarny, czyli by stopień dolegliwości był istotnie nadmierny ponad niezbędny stopień tych dolegliwości stanowiących normalny stopień niedogodności życiowych, jaki wynika z istoty pobytu w takiej placówce. Krótkotrwały pobyt w towarzystwie palaczy nie jest tożsamy z niehumanitarnym pobytem lub traktowaniem szczególnie wtedy, gdy taka osoba nie protestuje przecivko takiemu pobytowi tylko i wyłącznie czyha na odszkodowanie. Bo gdyby zgłosił to zastrzeżenie to w ogóle nie trafiłby do celi z palącymi i nie miałby co skarżyć. Co prawda ma miejsce naruszenie nie tyle praw i dóbr powoda chronionych prawnie co regulamin, pobytu, gdzie osoby niepalące powinny być odseparowane od palących, ale nie o takim stopniu dolegliwości lub niekorzystnych doznań aby uznać je za nichumanitarny sposób traktowania lub stworzenia realnego zagrożenia dla życia i zdrowia. Powód jest przewrażliwiony, nastawiony roszczeniowo i manipuluje faktami. Pozornie godzi się na pobyt wśród palaczy a potem każdy taki dzień jest podstawą do roszczeń materialnych, choć nie ma żadnych szkód w zdrowiu lub w sferze cierpień psychicznych powoda. W przeszłości wielokrotnie przebywał w towarzystwie palaczy i to mu nie przeszkadzało. Przeszkadza mu tylko wtedy gdy może być podstawą ewentualnych odszkodowań od Skarbu Państwa — władzy publicznej. W ocenie Sądu odwoławczego nawet gdyby stanąć na stanowisku, że władza publiczna nigdy nie może niepalacza osadzić razem z palaczami i bezwzględnie winna przestrzegać ich rozdzielenia tak by nigdy się ze sobą nie stykali to i tak biorąc pod uwagę krótkotrwały czas tego stanu, brak negatywnych konsekwencji tak w zdrowiu somatycznym jak i psychicznym powoda. Jego żądanie trzeba ocenić jako nadużycie prawa podmiotowego szczególnie wtedy, gdy sam nie czyni nic z tego co może i powinien, by temu przeciwdziałać ograniczając się tylko do żądań finansowych post factum. Tym bardziej, gdy żądania te są wygórowane i to w sposób oczywisty i gdy już dostał takie odszkodowanie, którego wysokość jest na tyle wysoka, że obejmuje też i kolejne kilka dni. Powód zapomina, że otrzymał odszkodowanie. A żądanie kolejnego jest niezasadne. Więcej kolejne to żądanie aż 500 % wyższe od przyznanego mu, choć intensywność i czas tych niedogodności był znacznie 6 --- STRONA 7 --- mniejszy i krótszy. Powód to przykład osoby, która nie dochodzi ochrony słusznych praw a jedynie szuka potencjalnych korzyści za to, ze sam nie działa tak jak winien czynić w takich sytuacjach i przerzucając całe odium swych zaniedbań na władzę - publiczną. W efekcie oceniając ten stan osobno w ocenie Sądu odwoławczego nie ma | miejsca niehumanitarne traktowanie powoda, nie ma stworzenia realnego zagrożenia dla zdrowia powoda ani uszczerbku na zdrowiu, przez co nie ma podstaw prawnych do przyznania kolejnego odszkodowania. Podstawę orzeczenia stanowi art. 385 kpc w zw. z art. 6 kc, art. 232 kpc, art. 3 kpc, bo powód nie wykazał podstaw faktycznych do przyznania mu zadośćuczynienia. Nie ma dowodu na to, że powód doznał na tyle istotnego naruszenia jego dóbr osobistych rozumianych jako dolegliwość psychiczna ponad normalny stopień zasad pobytu w Giwe aby uwzględnić żądanie. Nie ma dowodu na istnienie szkody materialnej będącej wynikiem niezgodnego z prawem traktowania powoda. To co było zaś jest na tyle krótkotrwałe i bez skutków, które już dawno ustąpiłyby by uznać, że powstało prawo do odszkodowania materialnego. Więcej w ocenie Sądu II instancji jest to żądanie stanowiące nadużycie prawa podmiotowego, które pozwala oddalić powództwo także z tego powodu. O kosztach procesu w instancji odwoławczej orzeczono zgodnie z wynikiem sprawy, czyli w oparciu o art. 98 $ 1 i 99 kpc w podstawowej urzędowej stawce kosztów zastępstwa procesowego pozwanego obciążając nimi powoda, gdyż ma on stosowne środki na ten cel i nie powinien nadal korzystać z ochrony zastosowanej | w I instancji. Powód nadużywa swych uprawnień skarżąc państwo pod byle pretekstem za to, że sam nie przestrzega prawa i popełnia czyny zabronione, a po osadzeniu nie stosuje się do rygorów i zasad ich odbywania.. ee ozonowa "="

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Wyrok#Sąd Okręgowy w Zielona Góra#VI Ca 769/12 UZASADNIENIE Powód GHS#art. 448 kc.#art. 102 kpc#art. 23 kc#art. 3 lub#art. 8 Europejskiej#art. 385 kpc#art. 6 kc#art. 232 kpc#art. 3 kpc