Postanowienie VI Ca 730/13 Ń SD Ę KA ZAS ED WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2013 roku Sąd

--- STRONA 1 --- Sygnatura akt VI Ca 730/13 Ń SD Ę KA ZAS ED WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy W Zielonej Górze V1 Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Walenty Młodzianowski (spr.) Sędziowie: SSO Sławomir Kaczanowski SSO Joanna Klimek-Zielińska Protokolant: st. sekr. sąd. Monika Jankowiak po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 roku w Zielonej Górze na rozprawie sprawy z powództwa Z powództwa [r nroeaz AE przeciwko SFERIA, o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Żarach zdnia 2 lipca 2013r. sygnatura akt IC 887/12 1. oddala apelację , 2. zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego W Żarach na l; CHZOAZINNNED SOREEDEAC SPE" kwotę GB z! powiększonej o VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu 3. nie obciąża powoda kosztami postępowania apelacyjnego /| hi | h Ńij /] | - l / N | / /) | | AV / | / V | UC z | : --- STRONA 2 --- dd+ Sygn. akt VI Ca 730/13 | ) UZASADNIENIE Powództwem z dnia Sli. (data prezentaty) AUM wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa najpierw kwoty GIS zlotych, tytułem odszkodowania za to, że został pozbawiony możliwości obywania kary w warunkach zakładu półotwartego, gdzie mógłby uzyskać płatną pracę, a następnie w toku rozprawy sprecyzował swoje roszczenia wskazując, że domaga się zasądzenia kwoty GIS złotych tytułem odszkodowania w związku z utratą możliwości pracy w wyniku zaostrzenia wobec niego warunków odbywania kary pozbawienia wolności, po wprowadzeniu kar do wykonania, z s grupy 8 na EB oraz kwoty IIP złotych tytułem zadośćuczynienia w związku z pogorszeniem się jego zdrowia psychicznego. W uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 25.07.2012 r. w sprawie sygn. akt VII S 89/12 stwierdzono przewlekłość postępowania, w wyniku której ucierpiał psychicznie, materialnie i moralnie albowiem zostały mu „poodwieszane” wyroki, które miał „w zawieszeniu”. Ponadto został pozbawiony możliwości odbywania kary w warunkach zakładu półotwartego gdzie można przewidzieć, iż otrzymałby płatną pracę, której obecnie nie posiada z uwagi na przebywanie w zakładzie karnym typu zamkniętego. Poza tym pogorszeniu uległo jego psychiczne nastawienie i zdrowie z uwagi na stres, będący powodem jego znerwicowania i problemów z odżywianiem. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ostatecznie wskazał, że zaprzecza wszystkim twierdzeniom powoda, z wyjątkiem wyraźnie przyznanych. W związku z przewlekłością postępowania, która jest kwestią ocenną, powód nie poniósł żadnej szkody, wręcz przeciwnie z powodu wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego w sprawie II K 1716/09, w której prawomocny wyrok był jedyną znaną wówczas Sądowi na dzień orzekania podstawą do zarządzenia wykonania kar w sprawach II K 527/07, II K 198/08, VI K 238/07, II K 433/08, II K 160/09 z uwagi na zakończenie okresu próby i okresu z art. 75 kk udało się skazanemu uniknąć zarządzenia wykonania kar w sprawach II K 527/07, II K 198/08, wobec czego jego sytuacja faktyczna się polepszyła albowiem do obecnego wyroku łącznego kary orzeczone w tych sprawach nie były brane pod uwagę, zatem l --- STRONA 3 --- Dao , udało się powodowi uniknąć wykonania kary 8 miesięcy pozbawienia wolności w sprawie II | K 198/08. Gdyby ZEN 7.r7,dzając obligatoryjnie kary na podstawie wyroku II K 1716/09 postanowieniem z dnia 19.07.2010 r. uwzględnił inne wyroki, które powodowały obligatoryjne zarządzenie wykonania kary, brak byłoby podstaw do uchylania postanowień w trybie art. 24 $ 1 kkw, wobec utraty prawomocności wyroku II K 1716/09, wobec czego przez 1 rok i 8 miesięcy więcej skazany wykonywałby karę. Powód nie wskazał podstawy prawnej żądania. Jak się wydaje podstawy takiej można upatrywać w art. 417 k.c lub 417' $1i $ 2 ke. przy czym uzyskane orzeczenie przez powoda w zakresie przewlekłości dotyczy innych kwestii niż podnoszone w pozwie, w tym orzeczenie to nie stanowi prejudykatu w rozumieniu ostatniego przepisu. Warunkiem koniecznym do zaistnienia l odpowiedzialności odszkodowawczej jest również zaistnienie szkody, w szerokim tego ” rozumieniu, tj. zarówno uszczerbku majątkowego, wynikłego z bezprawnego działania lub zaniechania przy wykonywaniu władzy publicznej, lecz także krzywdy pozostającej w normalnym związku przyczynowym z takim zdarzeniem. W ocenie strony pozwanej, skoro powód na skutek przewlekłości nie odniósł żadnej szkody albowiem czasokres spędzony w zakładzie karnym jest krótszy od należnego, to trudne jest do przyjęcia, że w okolicznościach niniejszego przypadku doszło do wyrządzenia powodowi szkody. Jak się wydaje powód próbuje przy pomocy pozytywnego dla siebie cząstkowego rozstrzygnięcia w kwestii łączenia wyroków uzyskać niezwiązaną z powyższym korzyść majątkową. Ponadto na uwagę zasługuje fakt, że powód jest młodym człowiekiem, który pomimo takiego wieku dopuścił się © przestępstw na szkodę $$ pokrzywdzonych i jest łącznie skazany na ponad siedem lat pozbawienia wolności. W tych okolicznościach należy uznać, że stres był spowodowany toczącymi się postępowaniami, a nie ewentualną przewlekłością postępowania. Wyrokiem z dnia 2 lipca 2013 roku Sąd Rejonowy w Żarach Wydział I Cywilny, w sprawie sygn. I C 887/13 oddalił powództwo (pkt I), zasądził od Skarbu Państwa — Sądu Rejonowego w Żarach na rzecz ZE (U GE RT DAJ LORE sf! WRA DEER 7." JE nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu (pkt II) oraz nie obciążył powoda kosztami postępowania (pkt III). Sąd Rejonowy dokonał następujących ustaleń stanu faktycznego: Wyrokiem Silla 7 dnia 2 czerwca 2008 r. zapadłym w sprawie sygn. akt II K 527/07 powód został skazany na karę miesięcy pozbawienia wolności z zawieszeniem na okres próbyd$ lata. 2 --- STRONA 4 --- dy Wyrokiem SiE 7 dnia 31 lipca 2008 r. w sprawie sygn. akt II K - 198/08 powód został skazany na karę 4. pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący $$ lata. Wyrokiem ECHO TROW WZ HTE SPPON PEERR ERSTEN 22 grudnia 2008 r., w sprawie sygn. akt VI K 238/07 powód został skazany na karę roku CEED miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okresdlat próby. Wyrokiem Śl NEON NN, OO marca 2009 r. w sprawie sygn. akt II K 433/08 został skazany na karę łączną $ roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres $Plat próby. e | ZmEięBiko wyw epo"""jneze szem | dnia 25 września 2009r. w sprawie sygn. ! akt II K 160/09 powód został skazany na karę gS lat pozbawienia wolności z : warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres GiG lat próby. Zooni Wyrokiem zaocznym z 10 lutego 2009 r. w sprawie sygn. akt II K 1716/09 skazał powoda na karę miesięcy pozbawienia wolności. Powód pomimo pouczenia nie informował sądu o jego zatrzymaniach na terytorium Niemiec w związku z popełnieniem kolejnego przestępstwa. Pomimo pisma powoda z dnia GiG r.. sąd stwierdził prawomocność ww. wyroku z dniem (KGZUTWERZIENO | Wyrokiem z dnia 27 maja 2010 r Alisia Sprawie sygn. akt II K 2032/09 skazał powoda za czyn z GII | kk w zw. z art. Fee — HS karc lip EB pozbawienia wolności. Wyrok uprawomocnił się z dniem 08 lipca 2010 r. JA | 1... — MEINEN SNY DUE Foma |< EP SE EEOr "Tt R="=het"" | z 12 maja 2010 r. w sprawie sygn. akt 1820 JS 2535/10 56 LS 19/10 powód skazany został za czyny z $ €IB ust. BY SY ZEBY BY GW WY TY] ust. GIIP kodeksu karnego (kradzieże, umyślne uszkodzenie ciała i groźby) skazany na karę GliIMIIW pozbawienia wolności. Wyrok uprawomocnił się 13 lipca 2010 r. Postanowieniami ZION e; 19 lipca 2010 r. zarządzono wykonanie kary w sprawach sygn. akt: II K 527/07 Glumiijmwwwwwwwwwwwwe. 1! K 198/08 BENRO OWEN" BTRDEP | | 238/07 GH, 1] K 433/03 SB: EEEE REAR ||. |! | > AMEA PIRES EERSTE PERHFZEFSEP |... podstawę sąd wskazywał jedynie wyrok w sprawie II K 1716/09 pomimo, że na dzień orzekania podstawą do orzeczenia wykonania zawieszonych warunkowo kar pozbawienia wolności były także wyroki w sprawach sygn. akt II K 2032/09 saw Oraz sygn. akt 1820 JS 2535/10 56 LS |- | UBAEEHEJSNOWEpE"W"GHEO AMEPERONECRbER "i" | 3 e --- STRONA 5 --- Ąua Id Postanowieniem z 29 listopada 2010 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności " orzeczonej wobec powoda w sprawie sygn. akt II K 1716/09 (RO. W dniu 16 marca 2011 r. litwa wydał wyrok łączny, dotyczący wyroków zapadłych przeciwko powodowi w sprawach sygn. akt: II K 527/07 Sławy? Zminana 1] K 103/03 Swe, VI K 238/07 GM <uzyszuswwyowwwwśww: 1! K 433/03 Gipsowe || K 160/09 MEES pyty oraz sygn. akt II K 1716/09 GRRRRONEONNNN ZNA. W dniu 7 lutego 2011 r. Giwe skazał powoda za czyn z art. %IIIIM kk na karę Gli pozbawienia wolności. Wyrokiem z dnia 28 lipca 201 1 r. Sli kazał powoda, za czyn z art. LI ) $ I kk na karę dil pozbawienia wolności; Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2011 r. gie skazał powoda za przestępstwa z art. 4IIS | kk, art. SIPS | kk i art. 48 $ | kk w zw. z art. QI $ | kk na karę łączną diigo pozbawienia wolności. W dniu 25 kwietnia 2012 r. Git umorzył postępowanie wykonawcze wobec powoda w sprawie II K 1716/09 wszczęte zarządzeniem z 29 listopada 2010 r. i przyjął sprzeciw powoda od wyroku z dnia 10 lutego 2010 r. sygn. akt II K 1716/09. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą II K 632/12. W związku z powyższym konieczne było uchylenie m.in. postanowienia z 19 lipca 2010 r. w sprawie sygn. akt II K 1716/09. Następnic Si wydał w dniu 19 października 2012 r. wyrok łączny (sygn. akt II K 967/12) nie obejmujący już spraw sygn. akt II K 527/07 i sygn. akt 198/08 - z uwagi na upływ w ich przypadku okresów próby i okresu z art. 75 $ 4 kk. Powód w ponownie rozpoznawanej sprawie sygn. akt II K 632/12 (poprzednio sygn. akt II K 1716/12) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wnosząc o wydanie wyroku skazującego zgodnie z art. 387 $ 2 kpk, a wniosek ten został przez sąd uwzględniony. Wyrokiem z dnia 25 lipca 2012 r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze w sprawie sygn. akt VII S 84/12 stwierdził przewlekłość postępowania sądowego w sprawie sygn. akt II K 1716/09. W tak ustalonym stanie faktycznym, sąd I instancji przyjął, iż powództwo było niezasadne. Sąd stwierdził, że niekwestionowanymi okolicznościami w postępowaniu były, wobec orzeczenia Sądu Okręgowego w Zielonej Górze, fakt przewlekłości postępowania prowadzonego przcz"ZNNNNNNNNNNNNNNG v sprawie sygn. akt II K 1716/09 oraz fakt zarządzenia na podstawie wyroku zaocznego wydanego w ww. postępowaniu, dotyczącego wykonania orzeczonych wcześniej w innych sprawach kar pozbawienia wolności, uchylenia 4 DDD --- STRONA 6 --- WwIł ww. postanowienia w związku z przyjęciem sprzeciwu powoda od ww. wyroku i ponownego , zarządzenia ich wykonania po wydaniu wyroku łącznego, nie obejmującego już z uwagi na wcześniejszy upływ okresu próby, wyroków w sprawach sygn. akt II K 527/07 i II K 198/08. Sporne było, czy postępowanie Gy wy, spowodowało powstanie u powoda szkody uzasadniającej zgłoszone roszczenia. Sąd I instancji, dokonując ustalenia stanu faktycznego kierował się brzmieniem przepisu art. 6 k.c. Strona powodowa, pomimo obowiązku wynikającego z art. 6 k.c. ograniczyła swoją inicjatywę dowodową do przesłuchania powoda. Jednocześnie sąd nie dał wiary powodowi w zakresie jego zeznań, w których stwierdził, że w wyniku nieprzyjęcia jego sprzeciwu z dnia 19 maja 2010 r. do wyroku w sprawie II K 1716/09 zostało zarządzone wykonanie wszystkich U kar pozbawienia wolności orzeczonych wcześniej wobec niego, z warunkowym ich | zawieszeniem, a w przeciwnym razie to by nie nastąpiło. Zeznania powoda były sprzeczne z przedłożonymi przez pozwaną dowodami w postaci kart karnych powoda, z których jednoznacznie wynika, że w dniu wydania przez GE DOSLanowicń zarządzających wykonanie kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach, tj. w dniu 19 lipca 2010 r., istniały jeszcze dwa prawomocne orzeczenia w sprawach sygn. akt II K 2032/09 4 SZZNNNNNENNNNNNNES" Ora2. Sygn. akt 1820 JS 2535/10 56 LS 19/1 SRRNNNNONNNNNNN M, (Gegnniniowświowniawyo) u7asadniające, a wręcz obligujące sąd do zarządzenia wykonania orzeczonych wcześniej wobec powoda kar pozbawienia wolności z warunkowym ich wówczas zawieszeniem. Dotyczyły bowiem przestępstw podobnych — przeciwko mieniu. Tym samym do wdrożenia ww. kar do wykonania i tak, zgodnie z przepisami, powinno dojść. Sąd nie dał w związku z tym wiary tej części zeznań powoda, w których wskazał, iż w wyniku powyższych zdarzeń doznał szkody, w tym szkody niematerialnej w postaci krzywdy. Jak bowiem wynika z chronologii zdarzeń, błąd GMINNE" polegający na wskazaniu w postanowieniu z dnia 19 lipca 2010 r. jedynie wyroku w sprawie sygn. akt II K 1716/09 jako podstawy do zarządzenia wykonania wcześniej orzeczonych wobec powoda kar pozbawienia wolności, zamiast wskazania wszystkich istniejących wówczas podstaw ij. prawomocnych wyroków sprawach sygn. akt II K 2032/09 ZUNEEENNNNNNNNNNNN EE Oraz sygn. akt 1820 JS 2535/10 56 LS |.) | MIBEEE KZP SNYCEZE SECIE | ARESSENI EPE". = sg). Skutkował nie pogorszeniem lecz w ostateczności polepszeniem sytuacji powoda. Konieczność uchylenia ww. postanowienia z dnia 19 lipca 2010 r. w roku 2012 r. — po przyjęciu sprzeciwu powoda, spowodowała bowiem, że upłynęły już okresy próby w sprawach sygn. akt II K 527/07 oraz sygn. akt Il K 198/08 i kary pozbawienia wolności w nich orzeczone nie mogły być w roku 2012 wdrożone do wykonania — wydany wyrok przez 5 Illuiaeee====eeeoo EEEE" a --- STRONA 7 --- WI ' Sway w niu 19 października 2012r. w sprawie sygn. akt II K 967/12 już ich nie obejmował. Nie można przyjąć, iż w wyniku decyzji pozwanego z 19 lipca 2010 r., a następnie kolejnych decyzji podejmowanych w sprawie sygn. akt II K 1716/09 powód doznał krzywdy, pomimo, że z uwagi na długotrwałość postępowania Sąd Okręgowy w Zielonej Górze stwierdził jego przewlekłość. Sąd nie dał wiary również tym zeznaniom powoda, w których twierdził, iż w wyniku ww. decyzji pozwanego doznał również szkody materialnej poprzez utratę możliwości zarobkowania. Powód poza swoimi zeznaniami, nie przedstawił jakichkolwiek dowodów, aby było mu proponowane zatrudnienie i to na okres co najmniej jednego roku z wynagrodzeniem w wysokości Gli miesięcznie. ) Podobnie sąd nie dał wiary powodowi, że z powodu stwierdzonej przewlekłości postępowania ucierpiało jego zdrowie psychiczne albowiem również w tym zakresie powód — reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie przedstawił jakichkolwiek dowodów poza swoimi zeznaniami. Sąd Rejonowy dał wiarę tej części zeznań powoda, w których powód wskazał, że podpisał w sprawie sygn. akt II K 1716/09 pouczenie o konieczności informowania sądu o zmianie swojego miejsca pobytu, czego będąc zatrzymany na terenie Niemiec, pomimo oczywistych możliwości nie uczynił. Sąd ten podkreślił, że dał w całości wiarę przedstawicielowi pozwanego, nie znajdując podstaw do zakwestionowania ich prawdziwości. Zeznania te znalazły potwierdzenie w zebranym materiale dowodowych, w szczególności z aktach spraw karnych dopuszczonych w charakterze materiału dowodowego w niniejszym postępowaniu. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy art. 417 $ 1 k.e., art. 445 k.c. i art. 448 k.c. w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy W postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. nr 179, poz. 1843, z późn zm.) W toku wszczętego ze skargi powoda postępowania o stwierdzenie przewlekłości postępowania sądowego w sprawie II K 1716/09, powód nie wystąpił o przyznanie sumy pieniężnej zgodnie z art. 12 ust. 4 ww. ustawy, przewidującym automatyzm w przyznaniu odpowiedniej sumy od 2.000 zł do 20.000 zł, w przypadku stwierdzenia przewlekłości postępowania, którego dotyczyła skarga. Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ww. ustawy strona, której skargę uwzględniono, może w odrębnym postępowaniu dochodzić naprawienia szkody wynikłej ze stwierdzonej przewlekłości od Skarbu Państwa albo solidarnie od Skarbu Państwa 6 --- STRONA 8 --- vy | i komornika, a postanowienie uwzględniające skargę wiąże sąd w postępowaniu cywilnym o 7 odszkodowanie lub zadośćuczynienie, co do stwierdzenia przewlekłości postępowania (ust. 2). Jednakże w takim przypadku, nie ma już automatyzmu wskazanego w art. 12 ust. 4 ww. ustawy, a powód, za wyjątkiem samego faktu przewlekłości, musi zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 6 k.c. wykazać, iż faktycznie w związku z przewlekłością postępowania odniósł szkodę materialną bądź nie materialną. Zgodnie z art. 417 $ 1 k.e. za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. Przepis art. 417 k.c. przewiduje odpowiedzialność odszkodowawczą za szkodę l wyrządzoną czynem niedozwolonym, zdefiniowanym jako „niezgodne z prawem działanie : lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej”. Stanowi więc on ogólną podstawę odpowiedzialności władz publicznych za ich władcze działania, która nie znajduje zastosowania lub znajduje ograniczone zastosowanie tylko wówczas, gdy ustawodawca odrębnym unormowaniem określa konsekwencje niektórych działań organów władz publicznych (zob. Adam Olejniczak, Komentarz do art. 417 k.c., LEX 2010r.). Dla określenia odpowiedzialności odszkodowawczej władz publicznych, obok zdarzenia sprawczego, konieczne jest ustalenie pozostałych przesłanek odpowiedzialności deliktowej, a więc szkody i związku przyczynowego. Przepis art. 417 k.c. nie zawiera w tej kwestii żadnej regulacji, a tym samym znajdą zastosowanie ogólne reguły dotyczące kompensaty szkody w mieniu (majątkowej) i na osobie (majątkowej i niemajątkowej) oraz koncepcji związku przyczynowego - w szczególności ujęte w przepisach art. 361, 444-448 k.c. (por. wyrok TK z 4 grudnia 2001 r., SK 18/00, OTK 2001, nr 8, poz. 256; wyrok TK z 23 września 2003 r., K 20/02, OTK-A 2003, nr 7, poz. 76). Zgodnie z art. 445 $1 k.c. w wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Zgodnie również z art. 448 k.c. sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę pieniężną tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Tymczasem jak wskazano wyżej, powód nie przedłożył jakichkolwiek dowodów, za wyjątkiem własnych zeznań, aby faktycznie poniósł w wyniku działania pozwanego szkodę materialną w postaci utraty możliwych do uzyskania należności z tytułu odpłatnego zatrudnienia, nie wykazał również jakichkolwiek okoliczności uzasadniających zasądzenie na jego rzecz zadośćuczynienia za szkodę niematerialną krzywdę, nie przedłożył bowiem jakichkolwiek wiarygodnych dowodów potwierdzających jej 7 Uznano EREEEEENEPOERNT> | see = s , - --- STRONA 9 --- odd4 | wystąpienie. Sąd w tym zakresie w pełni przyjął argumentację strony pozwanej wskazującej, " iż w wyniku późnego przyjęcia sprzeciwu powoda od wyroku zaocznego w sprawie sygn. akt II K1716/09, postępowanie to się co prawda przedłużyło, w efekcie czego doszło do jego przewlekłości — jak ostatecznie wskazał Sąd Okręgowy w Zielonej Górze w wyroku z dnia 25 lipca 2012 r. sygn. akt VII S 84/12 - jednak z drugiej strony powód dzięki temu uniknął odbycia kar pozbawienia wolności w sprawach sygn. akt II K 527/07 i II K 198/08. Tym samym nie tylko nie doznał krzywdy, lecz jego faktyczna sytuacja prawna w ostatecznym rozrachunku uległa poprawie. W istocie bowiem gdyby w momencie wydawania postanowień z dnia 19 lipca 2010r. pozwany uwzględnił inne istniejące wówczas obligatoryjne przesłanki zarządzenia wykonania kar pozbawienia wolności, tj. wyroki w sprawach sygn. akt II K ) 2032/09 GREEN Oraz sygn. akt 1820 JS 2535/10 56 LS 19/10 4 ". EEEE Gzneyesaeaszyswewł ) wówczas pomimo przyjęcia sprzeciwu od wyroku w sprawie sygn. akt II K1716/09, nie byłoby potrzeby uchylania postanowienia z dnia 19 lipca 2010 r., a powód w efekcie musiałby się liczyć z koniecznością odbycia dłuższej kary pozbawienia wolności — uwzględniającej wyroki zapadłe w sprawach sygn. akt II K 527/07 i II K 198/08. Wobec tego powód nie wykazał, aby w wyniku wydania przez SPE EPE RR postanowienia z dnia 19 lipca 2010 r. oraz z powodu przewlekłości postępowania w sprawie 11 K 1716/09 poniósł jakąkolwiek szkodę majątkową bądź niemajątkową. Apelację od powyższego wyroku wywiódł pełnomocnik powoda wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania — przy uwzględnieniu kosztów postępowania apelacyjnego. Zaskarżonemu wyrokowi skarżący zarzucił sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią materiału przez przyjęcie, że powód nie wykazał, aby przez przewlekłość postępowania w sprawie karnej stwierdzonej wyrokiem Sadu Okręgowego w Zielonej Górze w sprawie II K 1716/09 poniósł szkodę materialną i niematerialną — krzywdę. W uzasadnieniu apelacji skarżący wskazał, że przed odwieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności powód odbywał karę pozbawienia wolności w zakładzie półotwartym z grupa 8 i tam miał możliwość wykonywania odpłatnej pracy. Z tytułu zatrudnienia mógłby otrzymywać wynagrodzenie około €IS miesięcznie. Podczas ostatniej rozprawy powód składał wnioski dowodowe, sąd je oddalił i pouczył o konieczności złożenia wniosków na Ś piśmie. W związku z tym powód nie mógł dostarczyć zaświadczenia lekarskiego o leczeniu H psychiatrycznym i informacji z Zakładów Karnych o możliwości zatrudnienia. = 8 --- STRONA 10 --- AW | Odpowiedź na apelację złożył pozwany wnosząc o oddalenie apelacji w całości oraz ” zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu apelacji pozwany podał, że wyrok sądu I instancji jest w jego ocenie prawidłowy i jako taki powinien zostać utrzymany w mocy. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja powoda nie jest uzasadniona. Sąd Okręgowy podziela w pełni stanowisko sądu I instancji i przyjmuje jego ustalenia ) faktyczne i prawne oraz wnioski z nich płynące jako swoje własne. . Po ostatecznym sprecyzowaniu żądań w przedmiotowej sprawie powód domagał się zasądzenia łącznie kwoty GIG! i na kwotę w/w składały się kwoty: EE" zł. tytułem odszkodowania jako nieuzyskanych zarobków iR! tytułem zadośćuczynienia w związku z pogorszeniem się jego zdrowia psychicznego. Te żądania powód uzasadniał faktem, że gdyby w sprawie II K 1716/09 nie stwierdzono prawomocności wyroku zaocznego z dnia 10 lutego 2010r. z dniem 18 czerwca 2010r. i nie zarządzono wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej z zawieszeniem w innych sprawach karnych, w których to sprawach wyrok w sprawie II K 1716/09 był podstawą w/w zarządzenia kar pozbawienia wolności, to powód dalej odbywałby karę pozbawienia wolności w zakładzie półotwartym z grupą 8 i miałby możliwość wykonywania odpłatnej pracy, za co otrzymywałby wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia. Twierdził również, że ostatecznie sąd przyjął jego sprzeciw w sprawie II K 1716/09 i było to podstawą stwierdzenia przewlekłości postępowania w w/w sprawie przez Sąd Okręgowy w Zielonej Górze. Powyższe twierdzenia powoda, choć w części są prawdziwe nie uzasadniały roszczenia powoda. Faktem jest, że zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy W postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U z 2004 r., Nr 179, poz. 1843) strona, której skargę uwzględniono, może w odrębnym postępowaniu dochodzić naprawienia szkody wynikłej ze stwierdzonej przewlekłości od Skarbu Państwa. Zatem strona, której skarga na przewlekłość postępowania została uwzględniona, oczywiście może uzyskać pełną rekompensatę poniesionej szkody. Wskazany jednak przepis wskazanej ustawy - w przedmiocie odpowiedzialności cywilnej - ma charakter odsyłający. Treść przepisu nie 9 El zaezow ZEENEEREEEER="ZEE="E"e""on ——— . . --- STRONA 11 --- ny zwalnia bowiem strony od obowiązku wykazania pozostałych przesłanek ewentualnej odpowiedzialności Skarbu Państwa, zezwalających na zastosowanie art. 417 $ l kc, art. 445 kc lub 448 kc w postaci szkody i związku przyczynowego (art. 361 ke) tj. pomiędzy powstaniem szkody, a przewlekłością postępowania. W przedmiotowym postępowaniu trudno przyjąć, że zdarzenie w postaci stwierdzonej przez Sąd Okręgowy w Zielonej Górze przewlekłości postępowania sądowego w sprawie karnej II K 1716/09 (w sprawie S 84/12) miało istotne znaczenie dla przedmiotowego rozstrzygnięcia. Powód nietrafnie łączy zaistnienie przewlekłości w w/w sprawie karnej z ewentualną szkodą, upatrując tej szkody w pozbawieniu go możliwości odbywania kary pozbawienia wolności w zakładzie półotwartym i tym samym uzyskiwania dochodów z tytułu ! możliwości wykonywania odpłatnej pracy. Powód mimo tego, że był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w żaden sposób nie udowodnił, że proponowano mu pracę w zamian za wynagrodzenie w kwocie 4! miesięcznie, ani też nie dowodził przed sądem I instancji, że miał on realną szansę na zatrudnienie za w/w wynagrodzeniem. Poza tym nawet nie wskazano w żądaniu za jaki okres powód domaga się naprawienia szkody. Jednocześnie należy stwierdzić, że także przedstawione przez powoda w postępowaniu odwoławczym spóźnione dowody w postaci zaświadczeń z zakładów karnych, dotyczących zatrudnienia w tych zakładach, nie mogły stanowić dowodu tego, że skarżący po pierwsze podjąłby pracę, a po drugie, że uzyskałby wynagrodzenie we wskazanej wysokości. Hipotetyczne twierdzenia powoda, że podjąłby pracę za wskazane wynagrodzenie w żaden sposób nie może zostać uznane za dowód wysokości poniesionej przez powoda szkody. Podobnie należało ocenić roszczenie powoda dotyczące żądania zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Szkody niematerialne również nie zostały w żaden sposób udowodnione, gdyż powód w zasadzie ograniczył się jedynie do wskazania, że jego stan psychiczny uległ pogorszeniu z uwagi na stres. W przedmiotowym postępowaniu na powodzie ciążył obowiązek wskazania wszelkimi dostępnymi środkami dowodowymi, w myśl art. 6 kc, art. 3 kpc oraz art. 232 kpc, że doznał on szkody w określonej wysokości. Chodzi tu też o krzywdę ujmowaną jako cierpienie fizyczne (ból i inne dolegliwości) i cierpienia psychiczne (ujemne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia). Na powodzie ciążył również obowiązek udowodnienia, że pomiędzy = szkodą, a zdarzeniami na które się powoływał istniał związek przyczynowy. Taki związek z przyczynowo-skutkowy nie istniał, gdyż gdyby nawet nadano właściwy bieg pismu powoda z Ć dnia 19 maja 2010r. i sąd nie stwierdził prawomocności wyroku w sprawie II K 1716/09 z 10 ian HENENNNNER""" WErEzzznzzwerzi | --- STRONA 12 --- r.Ją4 doĘ | | dniem 18 czerwca 2010r., istniały podstawy prawne do zarządzenia wykonania zawieszonej / kary pozbawienia wolności w innych sprawach karnych i to na podstawie prawomocnych orzeczeń w sprawach II K 2032/09 miano i 1820 JS 2535/10 56LS 19/10 Sinoma i 7 calą pewnością UIN postanowieniu z 19 lipca 2010r. na te orzeczenia by się powołał, gdyby był świadomy, że 4 należało nadać bieg pismu powoda z dnia 19 maja 2010r. jako sprzeciwowi od wyroku w sprawie II K 1716/09. Co do zarzutu sformułowanego w uzasadnieniu apelacji, że sąd oddalił wnioski dowodowe powoda zgłoszone na ostatniej rozprawie, to taka okoliczność nie wynika z m protokołu rozprawy z dnia 18 czerwca 2013r. Wręcz przeciwnie z tego protokołu wynika, że -! strony, ani pełnomocnicy nie składali żadnych wniosków dowodowych. Z tych wszystkich względów należało uznać, że apelacja powoda polemizuje jedynie z ustaleniami sądu I instancji, nie odnosząc się do ustaleń faktycznych i do poczynionych przez ten sąd rozważań o charakterze prawnym. Wobec powyższego, na podstawie art. 385 kpc apelację powoda należało oddalić (pkt1). O wynagrodzeniu z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( punkt 2 wyroku), Sąd orzekł na podstawie $ 13 ust. I w zw. z $ 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku, w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Powód nie został obciążony kosztami sądowymi na postawie art. 102 ust. 1 kpc, ze względu na jego obecną trudną sytuację materialną (pkt 3 wyroku). (M) 11 INEOWRNEZYOWIEYE " zaroarznzmm |