Wyrok VI ACa 1252/10

--- STRONA 1 --- Sygn. akt VI ACa 1252/10 ‘iv W Y R O K W IMIENTU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 maja 2011 r. Sqd Apelacyj ny W Warszawie VI Wydzial Cywilny W skladzie: Prz_ew0dniczqcy  Segdzia SA — Lidia Sularzycka Stgdzia SA ' — Marzena Miqskiewicz [spr.] Sgdzia SA — Teresa Mréz Protokolant sekr. sqd. Agnieszka Ianik p0 rozpoznaniu W dniu 26 maja 2011 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powédztwa D. F. przeciwko Skarbowi Palistwa — Dyrektorowi Aresztu §ledczeg0 W 0., Dyrektorowi Zakladu Karnego W I., Dyrektorowi Aresztu éledczego W. , Dyrektorowi Zakladu Karnego W., Dyrektorowi Aresztu Sledczego W. 0 odszkodowanie na skutek apelacji powoda 0d wyroku Szgdu Okrggowego W Warszawie z dnia 20 maja 2010r. sygn. akt III C 237/09 uchyla zaskariony wyrok, znosi postgpowanie W sprawie poczynajqc 0d dnia 8 maja 20091‘, i przekazuje sprawq Sqdowi Okrqgowemu W Warszawie do ponuwnego rozpoznania, pozostawiajqc temu Sqdowi rozstrzygniecie 0 kosztach» postgpowania apelacyjnego. Sygn. akt VI ACa 1252/10 W! W Y R O K W IMIENTU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny W składzie: Przewodniczący - Sędzia SA - Lidia Sularzycka Sędzia SA ' - Marzena Miąskiewicz [spr.] Sędzia SA - Teresa Mróz Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ianik -po rozpoznaniu W dniu 26 maja 2011 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa D. F. przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Aresztu Śledczego W O., Dyrektorowi Zakładu Karnego W I., Dyrektorowi Aresztu Śledczego W. , Dyrektorowi Zakładu Karnego W., Dyrektorowi Aresztu Śledczego W. o odszkodowanie na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 maja 2010r. sygn. akt III C 237/09 uchyla zaskarżony wyrok, znosi postępowanie W sprawie poczynając od dnia 8 maja 2009r, i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu W Warszawie do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygniecie o kosztach» postępowania apelacyjnego. --- STRONA 2 --- 2 Sygn. akt VI AC21 1252/10 UZASADNIENIE W pozvvie z dnia 4 marca 2009r. ziozonym przeciwko Skarbowi Pafistwa  Aresztowi §ledczemu W., Zaldadowi Karnemu W., Aresztowi §1edczernu W 0., Zaléadowi Karnemu W I. i Aresztowi §1edczemu W. D. F. Wniosl o zasqdzenie na jego rzecz kwoty 500.000 Z1 tytu1em odszkodowania za szkody moralne i zdrowotne poniesione na skutek przebywania We Wskazanych jednostkach penitencjarnych. W piémie procesowym z dnia 6 kwietnia 2010 roku pelnomocnik powoda doprecyzowal Zqdania pozwu, Wskazujqo, Ze roszczenia oraz wysokoéé dochodzonych kwot zwiqzane sq z Qobytem W poszczegolnych jednostkach penitencjamych: Aresztem Sledczym W., od ktérego powod. dochodzi kwoty 200.000 211, Za.1<_1a.dem Karnym W., od ktorego powod dochodzi kwoty 80.000 Z1, Aresztem §1edcZym W O., od ktorego powod dochodzi kwoty 5.000 21, Zakiadem Karnym W 1., od ktorego powod. Zqda 200.000 Z1 oraz Aresztem Sledczym W., od ktorego powod Zqda 15.000 21. Pozwany Skarb Paflstwa, reprezentowany przez Wskazane W pozwie stationes fisci, Wnosii 0 oddalenie powodztwa oraz o zasgdzenie kosztow postopowania. Wyrokiem z dnia 20 maja 2010r. Sqd Okrogowy W Warszawie odda1i1 powodztwo, zasqdzfi od powoda na rzecz Skarbu Pafistwa kwoty po 7.20021 dla kazdej Z jednostek organizacyjnych, zaé nieuiszczone koszty procesu przej 23,1 na rachunek Skarbu Pafistwa. Sa,d Okrogowy ustalil, Ze D. F. przebywal W Zak1a.dzie Kamym W I.  w okresach: od dnia 4 czerwca 20031". do dnia 31 sierpnia 20031:, od dnia 6 paédziernika 20041‘. do dnia 14 paidziernika 2004 r. oraz od dnia 15 paidziernika 20041‘. do dnia 15 Wrzeénia 2005 r. We Wskazanych okresach W Zaldadzie Karnym W I. Wystzgpowalo okresowo zjawisko przeludnienia W celach, mia1o ono charakter przejéciowy. Dyrektor Zakiadu Karnego informowa1 0 powyzszym fakcie Wlaéciwego sqdziego penitencjarnego. W sierpniu 2003r. zaludnienie wynosi1o 127,84%, We Wrzeéniu 2004 roku  124,27%. Cele, W ktorych byk osadzony D. F. wyposazone by1y standardowo, W lozka dla kazdego z osadzonych, szafki, taborety oraz wspolny stok. D. F. przebywal W celi przeznaczonej d1a oséb niepalqcych. W celach znajdowaly sic; kqciki sanitarne oddzielone dykta‘, od reszty celi. Osadzeni mieli zapewniony dostgp do cieplej i zimnej Wody, otrzymywali przydzialy érodkow czystoéoi i érodkéw higienicznych. Na terenie jednostki funkcjonowal radiowegzel, osadzeni mieli dostqp do W6W1'1Q'£I‘Z1'16j sieci telewizji kablowej, biblioteki, éwietlicy, sali sportowej i boiska. Osadzonym 2 Sygn. akt VI ACa 1252/10 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 4 marca 2009r. złożonym przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu W., Zakładowi Karnemu W., Aresztowi Śledczemu w O., Zakładowi Karnemu W I. i Aresztowi Śledczemu W. D. F. wniósł o zasądzenie na jego rzecz kwoty 500.000 zł tytułem odszkodowania za szkody moralne i zdrowotne poniesione na skutek przebywania we wskazanych jednostkach penitencjarnych. W piśmie procesowym z dnia 6 kwietnia 2010 roku pełnomocnik powoda doprecyzował żądania pozwu, wskazując, że roszczenia oraz wysokość dochodzonych kwot związane sa z pobytem W poszczególnych jednostkach penitencjarnych: Aresztem Sledczym W., od którego powód. dochodzi kwoty 200.000 zł, Zakładem Karnym W., od którego powód dochodzi kwoty 80.000 zł, Aresztern Śledczym W O., od którego powód dochodzi kwoty 5.000 zł, Zakładem Karnym W I., od którego powód żąda 200.000 zł oraz Aresztem Śledczym W., od którego powód żąda 15.000 zł. Pozwany Skarb Państwa, reprezentowany przez wskazane W pozwie stationes Íisci, wnosił o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 20 maja 2010r. Sąd Okręgowy W Warszawie oddalił powództwo, zasądził od powoda na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 7.200zł dla kazdej z jednostek organizacyjnych, zaś nieuiszczone koszty procesu przej ał na rachunek Skarbu Państwa. Sad Okręgowy ustalił, że D. F. przebywał w Zakładzie Karnym w I. - W okresach: od dnia 4 czerwca 2003r. do dnia 31 sierpnia 2003r., od dnia 6 pażdziernika 2004r. do dnia 14 października 2004 r. oraz od dnia 15 pażdziernika 2004r. do dnia 15 września 2005 r. We wskazanych okresach w Zakładzie Karnym W I. występowało okresowo zjawisko przeludnienia w celach, miało ono charakter przejściowy. Dyrektor Zakładu Karnego informował o powyższym fakcie właściwego sędziego penitencjarnego. W sierpniu 2003r. zaludnienie wynosiło l27,84%, we 'wrześniu 2004 roku - l24,27%. Cele, W których był osadzony D. F. wyposażone były standardowo, w łóżka dla każdego z osadzonych, szafki, taborety oraz -wspólny stół. D. F. przebywał w celi przeznaczonej dla osób niepalących. W celach znajdowały się kąciki sanitarne oddzielone -dyktą od reszty celi. Osadzeni mieli zapewniony dostęp do ciepłej i zimnej Wody, otrzymywali przydziały środków czystości i środków higienicznych. Na terenie jednostki funkcjonował radiowęzeł., osadzeni mieli dostęp do wewnętrznej sieci telewizji kablowej, biblioteki, świetlicy, sali sportowej i boiska. Osadzonym --- STRONA 3 --- 3 zapewniono mozliwoéé udziahl W organizowanych imprezach ku1tura.1no oéwiatowych i sportowych. Osadzeni mieli zapewniony dostegp do bezpiatnej opieki medycznej, otrzymywali posilki o odpowiedniej Wartoéci odiywczej. Cele zapewnialy osadzonym dostateczny doplyw powietrza, odpowiedniq do pory roku temperaturc; i odpowiednie oéwietlenie. Podczas pobynu We Wskazanej jednostce D. F. Zostai poddany badazniom lekarza internisty, odbyi kilkukrotnie Wizyty u psychologa, neurologa, chirurga traumatologia, korzystal z pomocy pielqgniarskiej. U osadzonego wykonano morfologieg i rtg klatki piersiowej. W Areszcie §ledczym W O. D. F. przebywa1 W okresie od dnia 20 maja 20031‘. do dnia. 3 czerwca 20031:. Podczas pobytu W tej jednostce penitencj arnej D. F. byi’ osadzony W celi dwuosobowej o powierzchni 6',15m. We Wskazanym okresie D. F. przebywal W celi, W ktorej powierzchnia. mieszkalna byia mniejsza nit 3m na osobg. O fakcie przeludnienia W celach Dyrektor jednostki informowal sepdziego penitencjarnego. W Areszcie Sledczym W. D. F. przebywai W olqesachz od listopada. 200012 do marca 2001r., od czerwca 2002r. do marca 2003r., od listopada 2007r. do stycznia 20081‘. oraz od marca 20081". do chwili obecnej. Osadzeni W Wymienionej jednostce penitencjarnej majg zapewnionq bezpiatnq opieko medyczng na poziomie podstawowym i na poziomie lekarzy specj alistow. D. F. podczas pobytu W tej jednostoe penitencj arnej kilkukrotnie zosta.1 poddany badaniu lekarza intemisty, Wykonywano u niego rtg klatki piersiowej, rtg krogosiupa szyjnego. Nadto, D. F. korzystal Z Wizyt u stomatologa i okulisty oraz z pomocy pieleggniarskiej. Na terenie Aresztu filnkcjonuje biblioteka, radiowqzzel, osadzeni majq zapewniony dostop do VV6WI1E§’E1"Zl'1(Bj telewizji kablowej, zajoé kulturalnooéwiatowych i sportowych. Cele, W ktorych przebywajq osadzeni sa, przepelnione, Wyposazone so standardowo  W iozka dla kafzdego Z osadzonych, szaitki, stol, taborety. Wszystkie cele sq skanalizowane z biezqcq W0dQ, zimnq i ciep1a,. Kqciki sanitame W celach sq odgrodzone od czegéci mieszkalnej kotarami. W Areszcie §ledczym W. D. F. przebywal W celach, W ktorych powierzchnia mieszkalna byla mniejsza nit 3mg na osobo. O fakcie przeludnienia W celach Dyrektor jednostki informowal sodziego penitencjarnego. ' W Areszcie Sledczym W. D. F. przebywal przez okres jednego miesiqca. Kqcik sanitarny W celi, W ktérej zostal osadzony by oddzielony od oz:géci mieszkalnej niskq osionkq. W trakcie pobytu W tej jednostce D. F. podlegal hospitaiizacji, podczas ktérej Wykonano u niego badania W postaci: morfologii z rozmazem, OB, badania nioczu, rtg klatki piersiowej, EKG, usg jamy brzusznej, poddano konsultacji psychiatrycznej i okulistycznej. D.‘ F. odbywai Wizyty psychiatlyczne, internistyczne, korzystai z pomocy 3 zapewnione mozliwość udziału W organizowanych imprezach kulturalno- oświatowych i sportowych. Osadzeni mieli zapewniony dostęp do bezpłatnej opieki medycznej, otrzymywali posiłki o odpowiedniej Wartości odzywczej. Cele zapewniały osadzonym dostateczny dopływ powietrza, odpowiednią do pory roku temperaturę i odpowiednie oświetlenie. Podczas pobytu we wskazanej jednostce D. F. został poddany badaniom lekarza internisty, odbył kilkukrotnie wizyty u psychologa, neurologa, chirurga traumatologia, korzystał z pomocy pielęgniarskiej. U osadzonego wykonano morfologię i rtg klatki piersiowej. W Areszcie Śledczym W O. D. F. przebywał W okresie od dnia 20 maja 2003r. do dnia 3 czerwca 2003r. Podczas pobytu W tej jednostce penitencj arnej D. F. był osadzony w celi dwuosobowej o powierzchni 6',15m. We wskazanym okresie D. F. przebywał W celi, W której powierzchnia mieszkalna była mniejsza niz 3m na osobę. O fakcie przeludnienia W celach Dyrektor jednostki informował sędziego penitencjarnego. W Areszcie Śledczym W. D. F. przebywał W okresach: od listopada 2000r. do marca 2001r., od czerwca 2002r. do marca 2003r., od listopada 2007r. do stycznia 2008r. oraz od marca 2008r. do chwili obecnej. Osadzeni W wymienionej jednostce penitencjarnej mają zapewnioną bezpłatną opiekę medyczną na poziomie podstawowym i na poziomie lekarzy specjalistów. D. F. podczas pobytu w tej jednostce penitencj arnej kilkukrotnie został poddany badaniu lekarza internisty, wykonywano u niego rtg klatki piersiowej, rtg kręgosłupa szyjnego. Nadto, D. F. korzystał z wizyt u stomatologa i okulisty oraz z pomocy pielęgniarskiej. Na terenie Aresztu funkcjonuje biblioteka, radiowęzeł, osadzeni mają zapewniony dostęp do wewnętrznej telewizji kablowej, zajęć kulturalne-oświatowych i sportowych. Cele, W których przebywają osadzeni są przepełnione, Wyposażone są standardowo - W łóżka dla kazdego z osadzonych, szafki, stół, taborety. Wszystkie cele są skanalizowane z bieżącą wodą zimną i ciepłą. Kąciki sanitarne w celach są odgrodzone od części mieszkalnej kotarami. W Areszcie Śledczym W. D. F. przebywał W celach, W których powierzchnia mieszkalna była mniejsza niz 3m2 na osobę. O fakcie przeludnienia W celach Dyrektor jednostki informował sędziego penitencjarnego. ł W Areszcie Sledczym W. D. F. przebywał przez okres jednego miesiąca. Kącik sanitarny W celi, w której został osadzony by oddzielony od części mieszkalnej niską osłonką. W trakcie pobytu W tej jednostce D. F. podlegał hospitalizacji, podczas której wykonano u niego badania W postaci: morfologii z rozmazem, OB, badania moczu, rtg klatki piersiowej, EKG, usg jamy brzusznej, poddano konsultacji psychiatrycznej i okulistycznej. D." F. odbywał wizyty psychiatryczne, internistyczne, korzystał z pomocy --- STRONA 4 --- 4 pielqgniarskiej. W celi, W ktorej przebywai D. F. powierzchnia mieszkalna byia mniej sza niZ 31112 na osobe. W Zaldadzie Karnym W. D. F. przebywai W okresach: od dnia 1 Wrzesnia 2001r. do dnia 12 lutego 2002r. oraz od dnia 31 sierpnia 2004r. do dnia 5 paidziernika 20041". We Wskazanych okresach D. F. przebywai W oelaoh, W ktorych powierzchnia mieszkaina byla mniej sZa niZ 31112 na osobe. Sqd Olcregowy ocenii powodztwo jako niezasadne i W zwiqzku z tyrn podlegajqce oddaleniu. Powolujqc sie na art. 23 i 448 kc Sqd Okregowy Wskazai, Ze nalezaio ustalié, czy i jakie dobra osobiste powoda zostaiy naruszone przez jednostki penitencjarne Wskazane W pozwie. Sqd I instancji Wskazal, Ze okolicznosé, iZ powod odbyWa1 kare W przeludnionych celach, W niniej szej sprawie byla bezsporna, Zostaia bowiem przyznana przez pozwanego. Jako niewqtpliwe na1eZa10 teZ potraktowaé twierdzenia co do brakow dotyczqcych Zapewnienia maksymalnej intymnosci przy korzystaniu z urzqdzefi sanitarnych. Wiadomym jest, Ze cele nie sq wyposazone W caikowieie Wyodrebnione toalety. Jednak, jqk wynika Z protokoiow Z Wizytacji, W jednostkach penitencjamych, W ktoryeh przebywai powod, kqciki sanitarne byly oddzielone od czeéci mieszkainej murem bqdé: dyktq. Zdaniem Sqdu Olcregowego niezapewnienie przez Pafistwo osadzonym W jednostkach penitencjarnych minimalnych norm powierzohniowyeh nie moZe byé stanem, ktory Zasiuguje na aprobate. Niewqtpliwie Zqtem osadzenie powoda D. F. W celach nadmiernie przeludnionych, W Warunkach nie Zapewniajqcych piywatnosci i odosobnienia przy Wykonywanych czynnosciach higienieznych stanowi naruszenie dobr osobistych powoda W postaci jego godnosci i prawa do intymnosci. Pow;/Zszego nie moina jednak traktowaé jqko qktu represji skierowanego indywidualnie przeciwko powodowi. Niedogodnosci, ktore spotkaiy powoda W Zwiqzku Z odbywaniem kaxy W takim samym stopniu dot)/cZy1y innych osadzonych. Warunki te Zas byly takie, jak W danej sytuacji mogia optymalnie Zapewnié administracja aresztu. Pomimo uznania, i2 Warunki, W ktorych byl osadzony powod naruszyly jego godnoéé i prawo do intymnosci, to gradacja tych naruszefi nie przybraia jednqk taldej formy, W ktérej by mozna podzielié twierdzenie powoda o osadzeniu go W niegodziwych, nieludzkich Warunkach, co dopiero W ocenie Sqdu Okregowego uzasadniaioby Zqdanie Zasqdzenia Zqdoséuczynienia. Sqd Okregowy Wskazai rownieZ, Ze pomim_o_WskaZa.nych Wyzej niedogodnosci powod miai zapewnione miejsce do spania, bezpiatne WyZyWienie, bezpiatnq opieke medycznq (Zapewnia jq kaZda Z jednostek penitencjarnych nqterenie kraju), dostep do swietlicy i bibliotek, dostep do szerokiej gamy programow radiowotelewizyjnych, Zaj eé ku1tura1no 4 pielęgniarskiej. W celi, W której przebywał D. F. powierzchnia mieszkalna była mniej sza niz 3m2 na osobę. W Zakładzie Karnym W. D. F. przebywał W okresach: od dnia 1 Września 2001r. do dnia 12 lutego 2002r. oraz od dnia 31 sierpnia 2004r. do dnia 5 października 2004r. We wskazanych okresach D. F. przebywał W celach, W których powierzchnia mieszkalna była mniej sza niż 3m2 na osobę. Sąd Okręgowy ocenił powództwo jako niezasadne i W związku z tym podlegające oddaleniu. Powołując się na art. 23 i 448 kc Sąd Okręgowy wskazał, że należało ustalić, czy i jakie dobra osobiste powoda zostały naruszone przez jednostki penitencjarne Wskazane W pozwie. Sąd l instancji wskazał, że okoliczność, iz powód odbywał karę W przeludnionych celach, W niniej szej sprawie była bezsporna, została bowiem przyznana przez pozwanego. Jako niewątpliwe należało też potraktować twierdzenia co do braków dotyczących zapewnienia maksymalnej intymności przy korzystaniu z urządzeń sanitarnych. Wiadomym jest, że cele nie są wyposażone W całkowicie wyodrębnione toalety. Jednak, jak wynika z protokołów z Wizytacji, w jednostkach penitencjarnych, W których przebywał powód, kąciki sanitarne były oddzielone od części mieszkalnej murem bądż dyktą. Zdaniem Sądu Okręgowego niezapewnienie przez Państwo osadzonym W jednostkach penitencjarnych minimalnych norm powierzchniowych nie może być stanem, który zasługuje na aprobatę. Niewątpliwie zatem osadzenie powoda D. F. W celach nadmiernie przeludnionych, W warunkach nie zapewniających prywatności i odosobnienia przy wykonywanych czynnościach higienicznych stanowi naruszenie dóbr osobistych powoda W postaci jego godności i prawa do intymności. Powyższego nie można jednak traktować jako aktu represji skierowanego indywidualnie przeciwko powodowi. Niedogodności, które spotkały powoda w związku z odbywaniem kary W takim samym stopniu dotyczyły innych osadzonych. Warunki te zaś były takie, jak W danej sytuacji mogła optymalnie zapewnić administracja aresztu. Pomimo uznania, iż warunki, W których był osadzony powód naruszyły jego godność i prawo do intymności, to gradacja tych naruszeń nie przybrała jednak takiej formy, W której by można podzielić twierdzenie powoda o osadzeniu go W niegodziwych, nieludzkich warunkach, co dopiero W ocenie Sądu Okręgowego uzasadniałoby żądanie zasądzenia zadośćuczynienia. Sąd Okręgowy wskazał równiez, że pomimowskazanych wyżej niedogodności powód miał zapewnione miejsce do spania, bezpłatne Wyżywienie, bezpłatną opiekę medyczną (zapewnia ją kazda z jednostek penitencjarnych naterenię kraju), dostęp do świetlicy i bibliotek, dostęp do szerokiej gamy programów radiowo-telewizyjnych, zajęć kulturalno- --- STRONA 5 --- 5 oswiatowych i sportowych. Mial Zatem iepsze Warunki niZ znaozna czesé osob przebywajqcych na wolnosci, ktore, W przeeiwiefistwie do powoda, respektujq normy prawa kamego, a ktore czesto bez swojej Winy Zyjq W niedostatku i ubostwie, czesto bez szans na Znalezienie Wiasnego lokum. Zdaniem Sqdu Okregowego powod popeiniajqc przestepstwo musial liczyé sie Z tym, iZ kare Za swoj czyn bedzie odbywai W Wiezieniu, W ktorym Z oczywistych Wzgledow nie ma komfortu Wskazujqc przy tym, Ze Sqd Najwyiszy W wyroku Z dnia 28 lutego 2007r. nie uzaleznii motliwosci zasqdzenia zadoééuczynienia od potwierdzenia faktu osadzenia W Wa.run1<ach metraZoWyoh odbiegajqcych od norm Wskazanej W art. 110 § 2 k.k.W. Mozliwosé taka zostaia bowiem poiqczona Z jednoczesnym naruszeniem takich podstawowyoh standardéw jak Zapewnienie kaZdemu osadzonemu oddzieinego miejsoa do spania albo oddzielenia Wqzia sanitamego od ogolnej prZestrZeni oeii. W niniejszej Zas sprawie brak byio podstaw do przyjecia, iZ powod W takich Warunkach odbywai karq pozbawienia Wolnosci. Sqd Okregowy uznai, iZ W takim stanie rzeozy brak byio podstaw do Zasqdzenia na rzecz powoda jakiejkolwiek kwoty Zqdoséuczynienia Za naruszenie jego dobr osobistych, ktore Wiqzaio sie Z Warunkami odbywania kary. W orzecznictwie Sqdu Najwyiszego ugruntowany jest poglqd, Zgodnie Z l<torym sqd nie ma obowiqzku Zasqdzenia Zadoséuczynienia. W kazdym przypadku naruszenia dobr osobistych (por. Wyrok SN Z dnia. 19.04.2006r. II PK 245/05 OSNP 2007/7 8/101). Zasqdzenie Zadoséuczynienia ma. Zatem charakter fakultatyvmy i od oceny sqdu opartej na. analizie okolicznosci konkretnej sprawy Zalezy przyznanie pokrzywdzonemu oohrony W tej formie (vide Wyrok SA W spr. I ACa. 833/06). Podstawowym kryterium decydujqcym 0 mozliwosci Zasadzenia zadoséuczynienia. Winien bye m.in. stopiefi Winy naruszyciela, rodzaj naruszonego dobra '01‘&1Z poczucie pokrzywdzeniq poszkodowanego. W wyroku Sqdu NajWyZsZego Z dnia 12.12.2002r. V CKN 1581/00 wskazano takze, iZ decyzja o Zasqdzeniu Zadoséuozynienia Winna byé poprzedzona takie zbadaniem nasilenia Ziej Woli j naruszyciela i celowosci Zastosowania tego srodka. Odnoszqc sie do kwestii Winy to tq przeslanke odpowiedzialnosci Za nie Zapewnienie osadzonym Warunkow metrazowych zgodnych Z arc. 110 § 2 k.k.W. upatrywaé nalezy poza jednostkami organizacyjnyrni, ktore bezpoérednio odpowiadajq Za Warunki W jakich powod odbywal kare. Jednostki te pomimo przepeinienia, nie mogq odméwié przyjecia skazanego, a gospodarke finansowq prowadzq W oparciu o prawo budzetowe.  O kosztach sqdowych rozstrzygnieto na podstawie art. 102 1<.p.c., natomiast o kosztach zastepstwa procesowego — Zgodnie Z art. 98 kpc W ZW. Z § 6 pkt 7 rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwosci Z dnia 28 Wrzeénia 5 oświatowych i sportowych. Miał zatem lepsze Warunki niż znaczna część osób przebywających na Wolności, które, w przeciwieństwie do powoda, respektują normy prawa karnego, a które często bez swojej winy żyją W niedostatku i ubóstwie, często bez szans na znalezienie własnego lokum. Zdaniem Sądu Okręgowego powód popełniając przestępstwo musiał liczyć się z tym, iż karę za swój czyn będzie odbywał W więzieniu, W którym z oczywistych względów nie ma komfortu wskazując przy tym, że Sąd Najwyższy W wyroku z dnia 28 lutego 2007r. nie uzależnił możliwości zasądzenia zadośćuczynienia od potwierdzenia faktu osadzenia W warunkach metrażowych odbiegających od norm wskazanej W art. 110 § 2 k.k.w. Mozliwość taka została bowiem połączona z jednoczesnym naruszeniem takich podstawowych standardów jak zapewnienie każdemu osadzonemu oddzielnego miejsca do spania albo oddzielenia węzła sanitarnego od ogólnej przestrzeni celi. W niniejszej zaś sprawie brak było podstaw do przyjęcia, iż powód W takich warunkach odbywał karę pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy uznał, iż w takim stanie rzeczy brak było podstaw do zasądzenia na rzecz powoda jakiejkolwiek kwoty zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych, które wiązało się z warunkami odbywania kary. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym sąd nie ma obowiązku zasądzenia zadośćuczynienia w każdym przypadku naruszenia dóbr osobistych (por. wyrok SN z dnia 19.04.2006r. II PK 245/05 OSNP 2007/7- 8/101). Zasądzenie zadośćuczynienia ma zatem charakter fakultatywny i od oceny sądu opartej na analizie okoliczności konkretnej sprawy zależy przyznanie pokrzywdzonemu ochrony W tej formie (vide wyrok SA W spr. I ACa 833/06). Podstawowym kryterium decydującym o możliwości zasadzenia zadośćuczynienia winien być m.in. stopień winy naruszyciela, rodzaj naruszonego dobra oraz poczucie pokrzywdzenia poszkodowanego. W wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12.12.2002r. V CKN 1581/00 wskazano takze, iż decyzja o zasądzeniu zadośćuczynienia Winna być poprzedzona także żbadaniem nasilenia złej woli j naruszyciela i celowości zastosowania tego środka. Odnosząc się do kwestii winy to tą przesłankę odpowiedzialności za nie zapewnienie osadzonym warunków metrażowych zgodnych z ait. 110 § 2 k.k.w. upatrywać należy poza jednostkami organizacyjnymi, które bezpośrednio odpowiadają za warunki W jakich powód odbywał karę. Jednostki te 'pomimo przepełnienia, nie mogą odmówić przyjęcia skazanego, a gospodarkę finansową prowadzą W oparciu o prawo budżetowe. - O kosztach sądowych rozstrzygnięto na podstawie art. 102 k.p.c., natomiast o kosztach zastępstwa procesowego - zgodnie z art. 98 kpc W zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września --- STRONA 6 --- 6 2002 _r. W sprawie opiat Za czynnosci radcow prqwnych oraZ ponoszenia prZeZ Skarb Pafistwa kosztow nieopiaconej pomocy prawnej udzielonej prZeZ radce prawnego ustanowionego Z urzedu (DZ. U. Z 2002 r., nr 163, poz. 1349 ze zm.). _ Apelaoje od powyzszego orzeczenia Ziozyi apelacje powod, zaskarzajqc go W pkt I i H i Wnoszqc 0 uchylenie Zaskarzonego Wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianc; Wyroku i Zasqdzenie na rzecz powoda kwoty Wg uznania Sqdu. SkarZqcy Zarzuoii:  namszenie prZepis6W prawa procesowego poprzez nieprzeprowadzenie postqpowania dowodowego We Wnioskowanym prZeZ powoda Zakresie (brak przesiuchania swiadkow) oraz brak Wydania postanowienia. uwzgledniqjqcego lub oddalajqcego Zgioszone prZeZ powoda Wnioski dowodowe;  biedne oddalenie powodztwa W sytuacji, W ktorej Z ustaleii Sqdu Okregowego Wynika, iZ W stosunku do powodq miaiy miejsce Wielokrotne naruszenia jego dobr osobistych W postaci godnosci i prawa do intymnosoi. Sqd Apelacyj ny zwaiyl, co nastepuje: Zaskariony Wyrok nie mogl sie ostaé, bowiem poczqwszy od dnia 8 maja 2009r. postepowanie przed Sqdem Okregowym hylo dotkniqte nieWaZnosciq, co skutkowalo koniecznosciq uchylenia Zaskarionego wyroku, Zniesienia postepowania W powyiszym Zakresie i przekazania sprawy Sqdowi I instancji do ponownego rozpoznania. Pozwany Skarb Pafistwa, Zastepowany prZeZ nastepujqce stationes fisci: Dyrektora Aresztu 8ledcZego W 0., Dyrektora Zakladu Karnego W 1., Dyrektora Aresztu 81edcZego W, Dyrektora Zakiadu Karnego W. i Dyrektora Aresztu 81edcZego W., poczqwszy od daty Z1oZenia odpowiedzi na poZeW przez Zakiad Karny W I., nie byi naleiycie reprezentowany, W zwiqzku Z czyrn postepowanie dotkniete jest niewajznosciq, o ktorej mowa W art. 379 pkt 2 kpc. Zgodnie bowiem Z powoianym VVyZGj przepisem niewaznoéé postepowania zachodzi, jezeli strona nie miaia zdolnoéci sqdowej lub procesowej, organu powoianego do jej reprezentowania lub przedstawiciela ustqwowego, albo gdy peinomocnik strony nie byi naiezycie umocowany. _ PowyZsZa. sytuacja miaia miejsce W niniejszej sprawie. Strone pozwanq — Skarb Pafistwa reprezentowany przez WyZej Wymienione jednostki — W niniejszej sprawie reprezentowali profesj onalni peinomocnicy, ktorzy jednak nie wykaZa1i nalezytego umocowania do Wystepowania W sprawie.  6 2002 _r. W sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1349 ze zm.). _ Apelację od powyższego orzeczenia złożył apelację powód, zaskarżając go W pkt I i H i wnosząc 0 uchylenie zaskarzonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę wyroku i zasądzenie na rzecz powoda kwoty Wg uznania Sądu. Skarżący zarzucił: - naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego we wnioskowanym przez powoda zakresie (brak przesłuchania świadków) oraz brak wydania postanowienia uwzględniającego lub oddalającego zgłoszone przez powoda wnioski dowodowe; - błędne oddalenie powództwa W sytuacji, W której z ustaleń Sądu Okręgowego wynika, iż W stosunku do powoda miały miejsce wielokrotne naruszenia jego dóbr osobistych W postaci godności i prawa do intymności. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zaskarżony wyrok nie mógł się ostać, bowiem począwszy od dnia 8 maja 2009r. postępowanie przed Sądem Okręgowym było dotknięte nieważnością, co skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku, zniesienia postępowania W powyższym zakresie i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Pozwany Skarb Państwa, zastępowany przez następujące stationes fisci: Dyrektora Aresztu Śledczego w O., Dyrektora Zakładu Karnego W I., Dyrektora Aresztu Śledczego W, Dyrektora Zakładu Karnego W. i Dyrektora Aresztu Śledczego W., począwszy od daty złożenia odpowiedzi na pozew przez Zakład Karny W I., nie był należycie reprezentowany, W związku z czym postępowanie dotknięte jest nieważnością, o której mowa W art. 379 pkt 2 kpc. Zgodnie bowiem z powołanym wyżej przepisem nieważność postępowania zachodzi, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej, organu powołanego do jej reprezentowania lub przedstawiciela ustawowego, albo gdy pełnomocnik strony nie był należycie umocowany. ę Powyższa sytuacja miała miejsce W niniejszej sprawie. Stronę pozwaną - Skarb Państwa reprezentowany przez wyżej wymienione jednostki - W niniejszej sprawie reprezentowali profesj onalni pełnomocnicy, którzy jednak nie wykazali należytego umocowania do występowania W sprawie. - --- STRONA 7 --- 7 Wykazanie prawidiowego umocowania W przypadku repreZentoWania. przez adwokata lub radce prawnego strony bedqcej osobq prqwnq Wymaga Z1oZenia pelnomocnictwa udzielonego temu pelnomocnikowi przeZ osoby dziaiajqce W imieniu osoby prawnej oraz dokumentu swiadczqcego o tym, Ze osoby te umooowane sq do dziaiania jako organ osoby prawnej. Dokument taki powinien byé ziozony We Wiasciwej formie, to Znaczy W myginalach bqdi odpisach uwierzytelnionych przez powolane do tego osoby (tak Sqd Najwyzszy W uzasadnieniu wyroku Z 30 stycznia 2008r., III CSK 235/07, LEX nr 487540). Ta sama Zasada odnosi sie r6WnieZ do peinomocnikéw reprezemujqcych Skarb Palistwa lub inne pafistwowe osoby prawne. Z art. 68 kpc W ZW. Z art. 67 § 2 kpc wynika bowiem, Ze organ pafistwowej jednostki organizacyjnej podejmujqcy czynnosci Za Skarb Pafistwa obowiqzany jest przy pierwszej czynnosci procesowej Wykazaé sWoje umocowanie stosownym dokumentem, ktoryrnl jest akt powoiania lub inny akt rownorzedny potwierdzajqcy powierzenie okreslonej osobie peinienia funkcji organu paiistwowej jednostki organizacyjnej (tak Sqd Najwyzszy W uzasadnieniu Wyroku Z 9 styeznia 2009r. sygn. akt I CSK 304/08, LEX 111* 490947) Tymczasem W niniejszej spra.Wie peinomocnicy jednostek penitenejarnyoh reprezentuj qcych Skarb Pafistwa nie Z1oZy1i oryginaiow lub prawidiowo poswiadczonych odpisow dokumentow, Z ktoryoh by Wynikaio upoWa.Znienie osob, ktore im udzielily pehlomocnictw, do reprezentacji tych jednostek. Reprezentuj qcy Dyrektora Aresztu 81edcZego W O. r.pr. J. W. W toku. postepowania. przed Sqdem Okregowym przedstawii peinomocnictwo udzieione mu przez Zastepce Dyrektora tego Aresztu 81edcZego, jednak nie Z1oZy1 ani aktu mianowania Dyrektora, ani dokumentu, Z ktorego by Wynikaio upoWaZnienie Zastepcy Dyrektora do udzieleniq mu pehqomocnictwa. Wezwany zas do ZloZenia tych dokumentow na etapie postepowania miedzyinstancyjnego (k. 353), Zarzqdzenia nie odebrai Qprzesyika Zostaia Zwrocona przez poczte Z adnotacje ,,nie przebywa” i uznana Za skutecznie doreczonq) ani go nie wykonal (k. 388). Ustanowiony pelnomocnikiem przez Dyrektora Zaldadu Karnego W I. r.pr. T. N. nie Z1oZy1 aktu mianowania plk. G. D. na to stanowisko ani W postepowaniu przed Sqdem Okregowym, ani Wezwany na etapie postepowania miedzyinstancyjnego — nie Wykonai bowiem Zarzqdzenia Z 8 kwietnia 20111". (k. 353).  Reprezentujqcy Dyrektora Zakiéidu Karnego W. r.pr. W. Z. Zostai ustanowiony peinomocnikiem tej jednostki penitenojarnej przez por. L. K. jako Zastepce Dyrektora ZK (k. 170). W toku postepowania przed Sqdem 7 Wykazanie prawidłowego umocowania W przypadku reprezentowania przez adwokata lub radcę prawnego strony będącej osobą prawną wymaga złożenia pełnomocnictwa udzielonego temu pełnomocnikowi przez osoby działające W imieniu osoby prawnej oraz dokumentu świadczącego o tym, że osoby te umocowane są do działania jako organ osoby prawnej. Dokument taki powinien być złożony we właściwej formie, to znaczy W oryginałach bądź odpísach uwierzytelnionych przez powołane do tego osoby (tak Sąd Najwyższy W uzasadnieniu wyroku z 30 stycznia 2008r., III CSK 235/07, LEX nr 487540). Ta sama zasada odnosi się również do pełnomocników reprezentujących Skarb Państwa lub inne państwowe osoby prawne. Z art. 68 kpc w zw. z art. 67 § 2 kpc wynika bowiem, że organ państwowej jednostki organizacyjnej podejmujący czynności za Skarb Państwa obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej wykazać swoje umocowanie stosownym dokumentem, którym' jest akt powołania lub inny akt równorzędny potwierdzający powierzenie określonej osobie pełnienia funkcji organu państwowej jednostki organizacyjnej (tak Sąd Najwyższy W uzasadnieniu wyroku z 9 stycznia 2009r. sygn. akt I CSK 304/08, LEX nr 490947) Tymczasem w niniejszej sprawie pełnomocnicy jednostek penitencjarnych reprezentujących Skarb Państwa nie złożyli oryginałów lub prawidłowo poświadczonych odpisów dokumentów, z których by wynikało upoważnienie osób, które im udzieliły pełnomocnictw, do reprezentacji tych jednostek. Reprezentuj ący Dyrektora Aresztu Śledczego w O. r.pr. J. W. w toku postępowania przed Sądem Okręgowym przedstawił pełnomocnictwo udzielone mu przez Zastępcę Dyrektora tego Aresztu Śledczego, jednak nie złożył ani aktu mianowania Dyrektora, ani dokumentu, z którego by wynikało upoważnienie Zastępcy Dyrektora do udzielenia mu pełnomocnictwa. Wezwany zaś do złożenia tych dokumentów na etapie postępowania międzyinstancyjnego (k. 353), zarządzenia nie odebrał (przesyłka została zwrócona przez pocztę z adnotację „nie przebywa” i uznana za skutecznie doręczoną) ani go nie wykonał (k. 388). Ustanowiony pełnomocnikiem przez Dyrektora Zakładu Karnego w I. r.pr. T. N. nie złożył aktu mianowania płk. G. D. na to stanowisko ani w postępowaniu przed Sądem Okręgowym, ani wezwany na etapie postępowania międzyinstancyjnego - nie wykonał bowiem zarządzenia z 8 kwietnia 2011r. (k. 353). ' Reprezentujący Dyrektora Zakładu Karnego W. r.pr. W. Z. został ustanowiony pełnomocnikiem tej jednostki penitencjarnej przez por. L. K. jako Zastępcę Dyrektora ZK (k. 170). W toku postępowania przed Sądem --- STRONA 8 --- 8 Okregowym nie przedstawil jednak Zqdnych dokumentow potwierdzajqcych umocowanie tej osoby do udzielenia mu pehiomoonictwa — nie_Z1oZy1 bowiern aktu mianowania Dyrektora na to stanowisko ani pehiomocnictwa lub decyzji personalnej upowainiajqeej jego Zastqpcq do dokonania tej ozynnosci prawnej. Wezwany na etapie postepowania miqdzyinstancyjnego do zioienia aktu mianowania por. L. K. na stanowisko Zastqpcy Dyrektora ZK oraz upowaznienia od Dyrektora W oryginale lub poéwiadczonym odpisie (k. 354), r.pr. W. Z. z1oZy1 jedynie poéwiadczony przez siebie odpis decyzji personalnej nr (...), Z ktorej Wynika jedynie, iZ por. L. K. Zosta1a mianowana na. stanowisko Zastepcy Dyrektora ZK W., jednakze bez Wskqzania Zakresu jej kompetencji, W szczegolnosci upowaznienia do reprezentowania tej jednostki (k. 369). Tym samym, W ocenie Sqdu Apelacyjnego, peinomocnik ten nie Wyka.Za1, iZ osoba, ktora udzieliia mu peinomocnictwa, byla do tego upoWaZniona, 21 tym samym nie wykazai Wiasnego umocowania do reprezentowania Dyrektora Zakladu Kamego W. W niniej szym postepowaniu. Natomiast reprezentujqcy Dyrektora Aresztu 8ledoZego W. r.pr. A. P. przed Sqdem Okregowym Wystepowai W ogole bez przedstawienia peinomocnictwa. Dopiero Wezwany na etapie postepowania miqdzyinstancyjnego do Z1oZenia peinomocnictwa do reprezentowania. tej jednostki przed Sqdem Okregowym iApe1acyjnym (k. 354)  Z1oZy1oIygina1 peinomocnictwa Z dnia 21 maja 2009r., udzielonego mu prZeZ ppik C. 8. jako Dyrektora A8 W. (k. 365). Jednoczesnie jednak nie Z1oZy1 Zadnego dokumentu (W szczegolnosci aktu mianowania) potwierdzajqcego, iZ osoba ta pelni WyZej Wskazanq ‘funkoje i tym sarnym byia uprawniona do udzielenia mu powyZsZego peinomocnictwa. R6WnieZ reprezentujqcy Dyrektora Aresztu 81edcZego W. r.pr. A. P. przed Sqdem Okregowym Wystepowai bez Z1oZenia dokurnentu peinomocniotwa. Wezwany do uzupeinienia tego braku na etapie postepowaniai miedzyinstanoyjnego (k. 332 i 335), Z1oZy1 oryginql peinomocnictwa udzielonego mu prZeZ ppik B. K. jqko Dyrektora AS, jednakZe uprawniajqoego go do dziaiania Wyiqcznie przed Sqdem Apelacyjnyrn W W. (k. 340). W aktach sprawy nadal brak jest Zatem pelnornocnietwa upowazniajqcego go do reprezentowania tej jednostki W toku postepowania przed Sqdem Okregowym W Warszawie. Z poWyZsZego Wynika, Ze jakkoiwiek WyZej Wymienione osoby, jako posiadajqce status profesjonalnych peinomocnikéw (radcow prawnyoh), co do Zasady mogiy byé pelnomocnikami procesowymi Wystepujqcych W niniejszej sprawie stationes fisci, jednakie nie Wykazali urnooowania do reprezentowania strony hpozwanej, Wobec ozego na1eZa1o uznaé, Ze 8 Okręgowym nie przedstawił jednak żadnych dokumentów potwierdzających umocowania tej osoby do udzielenia mu pełnomocnictwa - nie_ złożył bowiem aktu mianowania Dyrektora na to stanowisko ani pełnomocnictwa lub decyzji personalnej upoważniającej jego Zastępcę do dokonania tej czynności prawnej. Wezwany na etapie postępowania międzyinstancyjnego do złożenia aktu mianowania por. L. K. na stanowisko Zastępcy Dyrektora ZK oraz upoważnienia od Dyrektora w oryginale lub poświadczonym odpisie (k. 354), r.pr. W. Z. złożył jedynie poświadczony przez siebie odpis decyzji personalnej nr (...), z której wynika jedynie, iż por. L. K. została mianowana na stanowisko Zastępcy Dyrektora ZK W., jednakże bez wskazania zakresu jej kompetencji, w szczególności upoważnienia do reprezentowania tej jednostki (k. 369). Tym samym, w ocenie Sądu Apelacyjnego, pełnomocnik ten nie wykazał, iż osoba, która udzieliła mu pełnomocnictwa, była do tego upoważniona, a tym samym nie wykazał własnego umocowania do reprezentowania Dyrektora Zakładu Karnego W. W niniejszym postępowaniu. Natomiast reprezentujący Dyrektora Aresztu Śledczego W. r.pr. A. P. przed Sądem Okręgowym występował w ogóle bez przedstawienia pełnomocnictwa. Dopiero wezwany na etapie postępowania międzyinstancyjnego do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania tej jednostki przed Sądem Okręgowym iApe1acyjnym (k. 354) - złożył oryginał pełnomocnictwa z dnia 21 maja 2009r., udzielonego mu przez ppłk C. Ś. jako Dyrektora AŚ W. (k. 365). Jednocześnie jednak nie złożył żadnego dokumentu (w szczególności aktu mianowania) potwierdzającego, iż osoba ta pełni wyżej wskazaną 'funkcję i tym samym była uprawniona do udzielenia mu powyższego pełnomocnictwa. Również reprezentujący Dyrektora Aresztu Śledczego W. r.pr. A. P. przed Sadem Okręgowym występował bez złożenia dokumentu pełnomocnictwa. Wezwany do uzupełnienia tego braku na etapie postępowania międzyinstancyjnego (k. 332 i 335), złożył oryginał pełnomocnictwa udzielonego mu przez ppłk B. K. jako Dyrektora AS, jednakże uprawniającego go do działania wyłącznie przed Sądem Apelacyjnym w W. (k. 340). W aktach sprawy nadal brak jest zatem pełnomocnictwa upoważniającego go do reprezentowania tej jednostki w toku postępowania przed Sądem Okręgowym w Warszawie. Z powyższego wynika, że jakkolwiek wyżej wymienione osoby, jako posiadające status profesjonalnych pełnomocników (radców prawnych), co do zasady mogły być pełnomocnikami procesowymi występujących W niniejszej sprawie stationes fisci, jednakże nie wykazali umocowania do reprezentowania strony hpozwanej, wobec czego należało uznać, że --- STRONA 9 --- 9 peinomocnicy ci nie byli nalezycie umocowani do Wystepowania W imieniu i na rzecz strony pozwanej. Jak bowiem Wskazai Sqd NajWyZszy W uzasadnieniu postanowienia Z dnia. 9 lipca 2009r. (sygn. akt III CZP 19/09, LEX nr 512985) postepowanie sqdowe Z udziaiem osoby, ktora Wprawdzie moZe byé peinomocnikiem, ale nie przediozyia dokumentéw pelnomocnictwa Wykazujqcyoh umooowanie do Wystepowania W imieniu strony i nie Zostala Wezwana W trybie art. 130 § 1 kpc do ich przediozenia, a brak formalny W postaci nienaiezytego umocowania peinomocnika nie zostai usuniety, jest dotkniete niewaznoéciq W rozumieniu art. 379 pkt 2 kpe. W niniej szej sprawie naleZa1o uznaé, Ze przeslanki nieWaZnosci Z art. 379 pkt 2 kpc Zaismialy Z chwilq podjecia pierwszych dziaiafi W imieniu strony poZWa.nej prZeZ osobe do tego nieuprawnionq. Tym samym postqpowanie dotkniete jest niewaznosciq Z chwilq Z1oZenia odpowiedzi na poZeW prZeZ r.pr. T. N., peinomocnika, ktéry — jak juZ Wskazano poWyZej — nie byl na1eZycie umocowany do reprezentowania strony poZWanej, a Zatem Z dniem 8 maja 2009r. (k. 83). W takim stanie rzeczy, konieczne by1o uohylenie ZaskarZonego Wyroku, Zniesienie postepowania poeZqWsZy od tej daty i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sqdowi I instancji. Z uwagi na poWyZsZe, na podstawie art. 386 § 2 kpo, Sqd Apelaoyjny orzeki jak W sentencji. Rozstrzygniecie o kosztach procesu W postepowaniu apelacyjnyin pozostawiono Sqdowi Okregowemu W Warszawie, Zgodnie Z dyspozycjq art. 108 § 2 kpc. Za zgodnoéé z 0!}/gfngf s‘r.:~sPE§'_T0n _ Em Danufa Sifvvirisqa l co3 9 pełnomocnicy ci nie byli należycie umocowani do występowania w imieniu i na rzecz strony pozwanej. Jak bowiem wskazał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 lipca 2009r. (sygn. akt III CZP 19/09, LEX nr 512985) postępowanie sądowe z udziałem osoby, która wprawdzie może być pełnomocnikiem, ale nie przedłożyła dokumentów pełnomocnictwa wykazujących umocowanie do występowania w imieniu strony i nie została wezwana W trybie art. 130 § 1 kpc do ich przedłożenia, a brak formalny w postaci nienależytego umocowania pełnomocnika nie został usunięty, jest dotknięte nieważnością w rozumieniu art. 379 pkt 2 kpc. W niniejszej sprawie należało uznać, że przesłanki nieważności z art. 379 pkt 2 kpc zaistniały z chwilą podjęcia pierwszych działań w imieniu strony pozwanej przez osobę do tego nieuprawnioną. Tym samym postępowanie dotknięte jest nieważnością z chwilą złożenia odpowiedzi na pozew przez r.pr. T. N., pełnomocnika, który - jak już wskazano powyżej - nie był należycie umocowany do reprezentowania strony pozwanej, a zatem z dniem 8 maja 2009r. (k. 83). W takim stanie rzeczy, konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku, zniesienie postępowania począwszy od tej daty i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 386 § 2 kpc, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu w postępowaniu apelacyjnym pozostawiono Sądowi Okręgowemu W Warszawie, zgodnie z dyspozycją art. 108 § 2 kpc. Za zgodność 2 orygfngf s`t.iNsP'ž-§'_Toa _ Em Danuta Śƒfivƒńsåýa I co3