Wyrok V KRN 6/74

--- STRONA 1 --- Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 1974 r. V KRN 6/74 TEZA aktualna Zgodnie z przyjętym orzecznictwem art. 60 k.k. - jako norma części ogólnej kodeksu karnego tworząca szczególne obostrzenie kary - jest elementem z zakresu prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu. Wymaga zatem procesowego uprzedzenia oskarżonego, jeżeli w akcie oskarżenia przepis ten nie został powołany, a sąd dojdzie do wniosku, że należy skazać w warunkach powrotu do przestępstwa. Analogicznie można przyjąć, że wymaga procesowego uprzedzenia oskarżonego, gdy w akcie oskarżenia przyjęto art. 60 § 1 k.k., a prawidłowo powinien być zastosowany art. 60 § 2 k.k. - jako przepis surowszy. UZASADNIENIE Skład orzekający Przewodniczący: sędzia M. Budzianowski. Sędziowie: dr A. Kafarski, K. Wagner (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Generalnej: M. Tuszyńska. Sentencja Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Włodzimierza Kazimierza W., oskarżonego z art. 11 § 1, art. 208, 203 § 1 k.k. w związku z art. 60 § 1 k.k., z powodu rewizji nadzwyczajnej wniesionej na niekorzyść oskarżonego przez Prokuratora Generalnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej od wyroku Sądu Powiatowego w Radomsku z dnia 25 kwietnia 1973 r. utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Łodzi - Ośrodek Zamiejscowy w Piotrkowie Trybunalskim - jako rewizyjnego - z dnia 13 lipca 1973 r., zmienił powyższe wyroki w ten sposób, że: 1) przyjął, iż obu przypisanych czynów oskarżony Włodzimierz Kazimierz W. dopuścił się w warunkach wielokrotnej recydywy ustawowej określonej w art. 60 § 2 k.k.; 2) za podstawę skazania przyjął co do pierwszego z przypisanych czynów art. 11 § 1 i art. 208 k.k. w związku z art. 60 § 2 k.k., co do drugiego przypisanego czynu - art. 203 § 1 k.k. w związku z art. 60 § 2 k.k., a za podstawę orzeczenia nadzoru ochronnego - art. 62 § 2 k.k.; 3) orzeczone kary pozbawienia wolności zaostrzył za pierwszy przypisany czyn - do 4 lat, za drugi przypisany czyn - do 3 lat, karę zaś łączną pozbawienia wolności - do 6 lat z zaliczeniem okresu tymczasowego aresztowania od dnia 2 stycznia 1973 r. do dnia 3 stycznia 1973 r. i od dnia 23 lutego 1973 r. (...). Uzasadnienie faktyczne Zgodnie z przyjętym orzecznictwem art. 60 k.k. - jako norma części ogólnej kodeksu karnego tworząca szczególne obostrzenie kary - jest elementem z zakresu prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu. Wymaga zatem procesowego uprzedzenia oskarżonego, jeżeli w akcie oskarżenia przepis ten nie został powołany, a sąd dojdzie do wniosku, że należy skazaćw warunkach powrotu do przestępstwa. Analogicznie można przyjąć, że wymaga procesowego uprzedzenia oskarżonego, gdy w akcie oskarżenia przyjęto art. 60 § 1 k.k., a prawidłowo powinien być zastosowany art. 60 § 2 k.k. - jako przepis surowszy. V KRN 6/74 - Wyrok Sądu Najwyższego --- STRONA 2 --- Skoro jednak doręczenie oskarżonemu odpisu rewizji nadzwyczajnej wniesionej na niekorzyść, a domagającej się zastosowania do czynu oskarżonego surowszej kwalifikacji prawnej i niekorzystnej dla niego zmiany w orzeczeniu o karze, spełnia wymaganie art. 346 k.p.k. (por. wyrok składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 1970 r. - V KRN 435/69, OSNKW z 1970 r. z. 7-8, poz. 75, nawiązujący do uchwały pełnego składu Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 1965 r. - VI KO 7/64, OSNKW 1965, z. 4, poz. 35), to w niniejszej sprawie - wobec wykazanej obrazy przepisów prawa materialnego - nie ma przeszkód do merytorycznej zmiany zaskarżonych wyroków, zgodnie z trafnymi wnioskami rewizji nadzwyczajnej (...).