Wyrok V KRN 490/68

--- STRONA 1 --- Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 sierpnia 1968 r. V KRN 490/68 TEZA aktualna Jeżeli podstawę wyroku łącznego stanowią między innymi kary objęte już innym, wcześniejszym wyrokiem łącznym, to aczkolwiek węzeł łączący te kary ulega rozwiązaniu, jednakże ślad jego pozostaje w tej postaci, że nowa kara łączna nie może być niższa od rozwiązanej kary łącznej, choćby kary poszczególne na to zezwalały, a z drugiej strony nie może być wyższa od sumy kar, które dotychczas nie były objęte wyrokiem łącznym i kary łącznej ulegającej rozwiązaniu, choćby po rozwiązaniu suma wszystkich kar poszczególnych na to zezwalała. PUBLIKACJE Glosa do wyroku SN z dnia 16 sierpnia 1968 r., V KRN 490/68.  1 UZASADNIENIE Skład orzekający Przewodniczący: sędzia K. Wagner. Sędziowie: Z. Kubec (sprawozdawca), Z. Nyczaj. Prokurator Prokuratury Generalnej: S. Markowski. Sentencja Sąd Najwyższy w sprawie Krystyny S., oskarżonej z art. 257 § 1 k.k., po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej założonej przez Ministra Sprawiedliwości od wyrokułącznego Sądu Powiatowego we Wrocławiu z dnia 19 września 1967 r., na podstawie art. 394 -396, 400, 383 pkt 2 i 388 § 1 k.p.k. zmienił zaskarżony wyrok łączny w części dotyczącej orzeczenia kary w ten sposób, że karę pozbawienia wolności złagodził do 2 lat więzienia, karę grzywny zaś do 1.500 zł z zamianą w razie nieuiszczenia jej w terminie na więzienie, przyjmując jeden dzieńwięzienia jako równoważnik 50 zł (...) Uzasadnienie faktyczne Zaskarżonym wyrokiem łącznym Sąd Powiatowy we Wrocławiu wymierzył Krystynie S. karę łączną 3 lat i 2 miesięcy więzienia oraz 2.000 zł grzywny. Podstawę wyroku łącznego stanowiły następujące skazania Krystyny S.: I. wyrokiem Sądu Powiatowego we Wrocławiu z dnia 5 października 1966 r. IX Kp 1700/66 za czyn z art. 257 § 1 k.k., popełniony w dniu 13 lutego 1965 r. -na 1. rok więzieniu i 500 zł grzywny; II. wyrokiem łącznym Sądu Powiatowego w Bytomiu z dnia 20 maja 1966 r. II Kp 261/66 - na 1 rok więzienia i 1.000 zł grzywny, przy czym kary te objęły skazania: wyrokiem Sądu Powiatowego w Krośnie Odrzańskim z dnia 29 września 1965 r. Kp 452/65 (poprz. Kp 493/64) za czyn z art. V KRN 490/68 - Wyrok Sądu Najwyższego --- STRONA 2 --- 2 a b 257 § 1 k.k., popełniony w dniu 6 października 1964 r. - na karę 3 miesięcy aresztu; wyrokiem łącznym Sądu Powiatowego w Bytomiu z dnia 5 kwietnia 1966 r. II Kp 173/66 - na 1 rok więzienia i 1.000 zł grzywny, przy czym kary te z kolei objęły skazania wyrokami: Sądu Powiatowego we Wrocławiu z dnia 17 listopada 1965 r. IX Kp 524/65 za 2 czyny z art. 257 § 1 k.k., popełnione w dniu 4 grudnia 1964 r. - na łączną karę 10 miesięcy więzienia i 1.000 zł grzywny, Sądu Powiatowego w Bytomiu z dnia 19 stycznia 1966 r. II _Kip 1041/66 za czyn z art. 257 § 1 k.k., popełniony w dniu 25 stycznia 1965 r. - na 6 miesięcy więzienia. Rewizja nadzwyczajna Ministra Sprawiedliwości od wyroku łącznego Sądu Powiatowego we Wrocławiu z dnia 19 września 1967 r. IX Kp 77/67 na korzyść Krystyny S. zarzuca obrazę prawa materialnego, mianowicie art. 35 k.k. w związku z art. 31 § 2 k.k., a to wobec wymierzenia kary łącznej przewyższającej sumę kar poszczególnych, i wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku łącznego przez wymierzenie Krystynie S. kary łącznej pozbawienia wolności i grzywny zgodnie z przepisami art. 35 k.k. w związku z art. 31 § 2 k.k. Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rewizja nadzwyczajna Ministra Sprawiedliwości jest w pełni uzasadniona. Jak wynika bowiem z zaskarżonego wyroku, w rachubę wchodziły cztery wyroki merytoryczne (orzekające poszczególne kary), mianowicie wyroki wymienione w punktach: I, II podpunkt 1, II podpunkt 2 lit. a oraz II podpunkt 2 lit. b. Suma kar pozbawienia wolności wymierzonych tymi wyrokami wynosi 2 lata i 4 miesiące więzienia oraz 3 miesiące aresztu, co łącznie - w myśl przepisu art. 31 § 3 k.k. - daje 2 lata i 6 miesięcy więzienia, suma zaś grzywien wynosi 1 500 zł. Wynika z tego, że wymierzona zaskarżonym wyrokiem kara łączna przewyższa sumę zarówno kar pozbawienia wolności, jak i grzywien i obraża w ten sposób zasady obowiązujące przy łączeniu kar. Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że - zgodnie z ustalonym już orzecznictwem SN - jeżeli podstawę wyroku łącznego stanowią między innymi kary objęte już innym, wcześniejszym wyrokiem łącznym, to aczkolwiek węzeł łączący te kary ulega rozwiązaniu, jednakże ślad jego pozostaje w tej postaci, że nowa kara łączna nie może być niższa od rozwiązanej kary łącznej, choćby kary poszczególne na to zezwalały, a z drugiej strony nie może być wyższa od sumy kar, które dotychczas nie były objęte wyrokiem łącznym i kary łącznej ulegającej rozwiązaniu, choćby po rozwiązaniu suma wszystkich kar poszczególnych na to zezwalała. W niniejszej sprawie orzeczona kara łączna nie mogła być zatem niższa od 1 roku więzienia i 1.000 zł grzywny, to jest od kary łącznej wymierzonej wyrokiem łącznym wymienionym w pkt II oraz nie mogła być wyższa od sumy wynikającej z dodania do tych kar (pkt II) kar wymierzonych wyrokiem wymienionym w pkt I, to jest od 2 lat więzienia i 1.500 zł grzywny. Praktycznie biorąc, za podstawę orzeczenia nowej kary łącznej należało przyjąć kary orzeczone wyrokiem Sądu Powiatowego we Wrocławiu z dnia 5 października 1966 r. IX Kp 1700/66 oraz wyrokiem łącznym Sądu Powiatowego w Bytomiu z dnia 20 maja 1966 r. II Kp 261/66. Jak więc wynika z powyższego, zaszła w sprawie konieczność zmiany zaskarżonego wyroku łącznego przez obniżenie wymierzonych kar do granic zgodnych z obowiązującymi zasadami (art. 31 § 2 k.k. w związku z art. 35 k.k.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.