Wyrok V KR 90/75

--- STRONA 1 --- 1rJ8£Jm51’u2M.a spuzavzwoéd trggvoolzsu, '~\' Zs;.'sx—¢>’;', Wfi @@ ow 5;) owlaa. >( Obfiwiqsztic» spgfmoéci uzoaqduietmia» l V KR 90/75 Eyrok, ktorego uzasadni§£1ie£_otkni¢te j_'§st __Vl6WI1QU.'ZI1£:} sprzeoznoéciq W zakresie ojiolicmoioi , mi", _cI=" ;=n" Ryr ,  "*9 "q— ;— i; 1|I war '2: E  , 1. '. majqog] 1§_t9tne znaczeng dlégrozstrggntggla co E§_Wtt1_y, ]6S’[ W'3§rok1_em,!l‘(:tLoregoio1}tr_§1=51 fiwii 'najest“\=1vyso?: u‘¥udnio§§: a’c_z SEIQBE W/';r_§cz"_1*1’ie1'i1*3121i§\ra E3 zzfégufi powodfiiiefigégo 5 ‘i"—fy‘iU="'pk“ 'fi€"*‘.1P'_".;"‘iu§: __q1:r;~;\=I::|':I.=.5.\,_:=___,——,_=|;_,,_. g:=hy£_me 1 pr§gkazan1g§pr_qWyj_19 pgowpego_§0_z£oznan1§1;_§\ 0sNKW1975/12/fit” '"' ‘" 1*‘ " “* T % 19951 Y. “\v\<5g§'»wa¢l" Q. |.w.t2x5" DZ.U.196Q.1_3.96: art. 372 V uzupefiwl.:.o‘c. to 2,o.\¢at2. s=é.;ut0:.tC»u.t‘cz.¢,t,%;h' 7 h:r5}4I~o.<1tl4.\' lauzerat 5:013 przeglqd orzeczn.: Cie_$laj_<_M. Doda Z. Przeglgglgizggznictwa Skiad orzekaj qcy 1 Przewodniczqcyz sqdzia M. Szczepafisld (sprawozdawca). S¢dziowie: J. Cieélak, Z. Nyczaj. Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Matysik. Sentencja Sod Najwyzszy po rozpoznaniu W dniu 17 wrzeénia I975 r. sprawy Jerzego M., Edwarda L. i Adama K., oskarzonych Z art. 168 § 2 i art. 156 § 1 k.k., z powodu rewizji wniesionych przez oskarzonyoh od Wyroku Sqdu Wojewédzkiego W Lodzi 2 dnia 18 stycznia 1975 1'. _ uchylit powyzszy wyrok W czqéci skazujqcej i W tym zakresie sprawv; przekazat Sa,doWi Wojewodzkiemu W Plocku do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie faktyczne '_ Sqd Wojewodzki W Lodzi po rozpoznaniu sprawy 1) Jerzego M., 2) Edwarda L., 3) Adama K., oskarzonych 0 to, ze W nocy z d;n_ia 31 sierpnia na dziefi 1 W1'Z6§1']i8. I974 r. W K. pod Wplywem alkoholu, dziataj qc Wspolnie i W porozumieniu, ze szczegolnym okuciefistwem, polegaj qcy1n na biciu i kopaniu Jadwigi P., jak réwniei zrnuszeniujej do picia alkoholu, doprowadzili jet do poddania sic; czynowi nierzgdnemu, przy czym Adam K., dziatajqc W Warunkach recydywy, zabrat W celu przywlaszczenia 200 21, tj. 0 czyn okreélony W alt. 168 § 2 k.k., a co do Adama K. W art. 168 §g i art. 210 § 1 k.k. W zwiqzku z art. 10 i art. 60 § 1 k.k., wyrokicm z dnia 18 stycznia 1975 r.: 1) oskarzonych Jerzego M., Edwarda L. i Adama K. uzna} za winnych tego, Ze W nocy z dnia 31 sierpnia na dziefi 1 W1zesinia 1974 r. W K., dzialajqc wspolnie i W porozumieniu, ze szczegolnym okruciefistwem, polegaj a,cy1'n na biciu i kopaniu Jadwigi P. oraz zmuszeniu jej do pioia alkoholu, doprowadzili jg do podddania sis; czynowi nierzqdnemu, powodujqc u niej rozstroj zdrowia na okres powyzej 7 dni, przy czym Adam K. dopuécil sir; tego czynu bqdqc uprzednio skazany za umyélne przestqpstwo podobne po odbyciu W ciqgu 5 lat kary co najmniej 6 miesiegcy pozbawienia wolnoéci, tj. o czyn przewidziany W art. 168 § 2 k.k. wzwiqzkuz art. 10 § 2 i art. 156 § 1 k.k., a W odniesieniu do Adama K. takze W art. 60 § 1 k.1<., i za to na podstawie art. 168 § 2 k.k. w zwiqzku z art. 10 § 3 i art. 40 § 2 k.k. skazalz a) Jerzego M. na 7 Iat pozbawienia wolnoéci oraz pozbawienie praw publicznych na okres 4 lat, b) Edwarda L. na 4 lata pozbawienia wolnoéci i pozbawienie praw publicznych na okres 3 lat, c) Adama K.  takze w zwiqzku 2 art. 60 § 3 i art. 62 § 1 k.k.  na 9 lat pozbawienia Wolnoéci i pozbawienie praw publicznych na okres 5 lat oraz orzekt nadzor ochronny na okres 4 lat. ' A 2) u11ieWinni1Ada.ma K. od zarzutu popelnienia przestopstwa okreélonego W art. 210 .§_ 1 k.k. (...). Od tego Wyroku rewizje Wnieéli wszyscy oskarieni. H ldßtsmgiüzuia spuzeüzwoåci Lrßvobaą Fi' Zicx-oil, afi ëfi afi 5;) üwiaaz >( Űbüwčqszelo ápgímości uzoaadmíetmíø» I V KR 90/75 myrok, którego uzasadniepiegptknięte j_`est_v¿eW11ęt1'zną sprzecznością W zakresie olíolicznoÅc_i _ 81:3", _fll=" ;=u!" 'ąşt' . -- W? "_-|.- ;‹-'- -'fé 'rg-' -gas' 'Ê -'Ê ' , -1. '-..._ mająpåj 1§_tptne znaczeng dl¿1=rozstrQgn}§p1a co č§_Włn_y, jest w'yrok1_em,El(=tĘoregoåontr_Ŝl:a Êwiz 'na jest“\=›vyso_Ê: uřřudnioiiaf a"c_z s'ł6krÍŜÊ uírgczfñiemåäzliwa ÊÊ z_`reguÊ powodi`1fieŸego Q ¬Ŝ"~ͧ'HU¦""'uå'-'Êí*“'-.-1'-'_'¿"^-Łuäz __-q1:|'„'~;\=r-:¦I'¦I..¿.¿'.,___¿=___,---,_=|;_.,._.... Ę_c¦hy¿_me 1 prz¿kazan1f¿_şpr_agW¿l9 pgownegp_ro_zppznan1a¿_§\ 0sNKW1975/12/Ê4" `"' " “"`” '" “* `“` % 19051 „ “~m‹3g,¶`Mz¿“' zz |.w.t2›:ß" Dz.U,l96fž,1_3.96: art. 372 V uzupeüwl-.‹.o'a ło z.o.\z'a'z s-›¿.¿i.r.o¿.1.i`»‹.'.'.`oz.±,i,žth' P lz:r¿gi¿Í‹o.<1lu.\` jaizafaieoizf przegląd orzeczn.: Cie_ślak_M. Doda Z. Przeglad_orzecznictwa Skład orzekaj ący Ą Przewodniczący: sedzia M. Szczepański (sprawozdawca). Sędziowie: J. Cieślak, Z. Nyczaj. Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Matysik. Sentencja Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 17 września 1975 r. sprawy Jerzego M., Edwarda L. i Adama K., oskarżonych z art. 168 § 2 i art. 156 § 1 k.k., z powodu rewizji wniesionych przez oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego W Łodzi z dnia 18 stycznia 1975 r. _ uchylił powyższy wyrok W części skazującej i W tym zakresie sprawe przekazał Sadowi Wojewódzkiemu w Płocku do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie faktyczne '_ Sąd Wojewódzki W Łodzi po rozpoznaniu sprawy 1) Jerzego M., 2) Edwarda L., 3) Adama K., oskarżonych o to, ze W nocy z dnia 31 sierpnia na dzień 1 września 1974 r. w K. pod wpływem alkoholu, działając wspólnie i W porozumieniu, ze szczególnym okucieństwem, polegaj ącym na biciu i kopaniu Jadwigi P., jak również zrnuszeniujej do picia alkoholu, doprowadzili ja do poddania się czynowi nierządnemu, przy czym Adam K., działając w warunkach recydywy, zabrał w celu przywłaszczenia 200 zł, tj. o czyn określony w alt. 168 § 2 k.k., a co do Adama K. W art. 168 §2 i art. 210 § 1 k.k. W związku z art. 10 i art. 60 § 1 k.k., wyrokiem z dnia 18 stycznia 1975 r.: 1) oskarżonych Jerzego M., Edwarda L. i Adama K. uznał za winnych tego, ze w nocy z dnia 31 sierpnia na dzień 1 września 1974 r. w K., działając wspólnie i W porozumieniu, ze szczególnym okrucieństwem, polegaj ącyrn na biciu i kopaniu Jadwigi P. oraz zmuszeniu jej do picia alkoholu, doprowadzili ją do podddania się czynowi nierządnemu, powodując u niej rozstrój zdrowia na okres powyżej 7 dni, przy czym Adam K. dopuścił się tego czynu będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwo podobne po odbyciu W ciągu 5 lat kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, tj. o czyn przewidziany W art. 168 § 2 k.k. wzwiązkuz art. 10 § 2 i art. 156 § 1 k.k., a W odniesieniu do Adama K. także w art. 60 § 1 k.k., i za to na podstawie art. i68 § 2 k.k. w związku z art. 10 § 3 i art. 40 § 2 k.k. skazał: a) Jerzego M. na 7 lat pozbawienia wolności oraz pozbawienie praw publicznych na okres 4 lat, b) Edwarda L. na 4 lata pozbawienia wolności i pozbawienie praw publicznych na okres 3 lat, c) Adama K. - także W związku z art. 60 § 3 i art. 62 § 1 k.k. - na 9 lat pozbawienia wolności i pozbawienie praw publicznych na okres 5 lat oraz orzekł nadzór ochronny na okres 4 lat. ' , 2) uniewinnił Adama K. od zarzutu popełnienia przestępstwa określonego W art. 210 .§_ 1 k.k. (...). Od tego wyroku rewizje wnieśli wszyscy oskarżeni. H --- STRONA 2 --- // .7 Uzasadnienie prawne Sqd Najwyzszy zwaiyt, co nastepuje:  1. Zgodzié sie nalezy 2 tymi zarzutami rewizji Wszystkich oskarzonych, ktore sprowadzajq sie do zarzutu wewnetrznej nsprzecznoéci uzasadnienia zaskarfzonego Wyroku W zakresie ustalenia istotnego dla oceny dziatania oskarzonych W aspekcie art. 168 § 2 k.k. Chodzi to W szczegolnoéci 0 ten fragment Zdarzenia, ktory dotyczy dobrowolnego poj écia pokrzywdzonej z oskarzonymi do barakowozu, gdzie rozegrato sie zdarzenie bedqce przedmiotem osqdu W niniej szej sprawie. Sqd pierwszej instancji stwierdzil W uzasadnieniu wyroku, ze poczyni} nastepuj qce ustaleniaz "(...) przed dworcem PKP oskarzony Jerzy M. kazai jechaé kierowey taksowki datej na rampe kolej owq. Kiedy zajechali na miej sce, Jadwiga P. nie chciala iéé dalej z oskarzonymi, Wtedy po raz pierWszy Jerzy M. uderzyt jq dwukrotnie rekq W twarz (dowod z zeznania éwiadka Jadwigi P.). Oskarzony Adam K. wziql za reke pokrzywdzona, i pozostali, popychajqc Jadvi/ige P., wprowadzili jg do wagonu mieszkalnego." ' 1 Sqd ten ustalit, 2e pokrzywdzona wbrew swej woli zostaia wprowadzona do wagonu mieszkalnego (oaralcowoztl). Natomiast W innym miej sou tego uzasadnienia sqd pierwszej instancji stwierdza: "Swiadek Jadwiga P. zlozyta szczegélowe i konsekwentne zeznania, przyznaia fakt, Ze poszia dobrowolnie z oskarzonymi do barakowozu, miata zaufanie do oskarzonego Jerzego M., ktérego uwaiata za swoj ego narzeczonego." _ . \PoroWnaf.nie tych dyochfragmentow tego samego uzasadnieni_a_Wy1'oku proWadzi_do v\_r1}io_§1_o.1, 5:3 do_tegofs.a171_i_E;gow.'"a§¥1arze_1}iaI*Y1'_*o1<oi1Ma11c)7’dydchigprzeozndfizh ze so1A;a:r§i5§o,Ti§t_@le§. Ugtalegja to n_1§1jg_Ig__ard_.Eo istotnez ;z1ae§§e11iH<;__c_i1a£>_foen4§‘£_pra\ni11e_i*ezyt1§5wjyvszystkich oskzirzonych w'zwia,zku z dalszymi ustaleniami i ocenami setdu, a zwiaszcza tego, Ze zastosowanie sity Wobeo pokrzywdzonej W momencie Wejsicia do barakowozu jest jednym z istotnych elementow uznania, 2e_oskar2eni Wspolnie i W porozumieniu stosowali przemoc wobec pokrzywdzonej W celu doprowadzenia jej do poddania sie czynowi nierzqdnemu. . _ " .  _ ' " . ' W zwiqzku z poWy2s_za,_ WEWHQHZHQ sprzeczno$_eia,_uzasadnienia zaskarzonego Wyroku trzeba juz W Qhsdegkdifigéflgnaideei .ig£<>f&§.Z2e.¢Z@;1.i§id..1.%e.Y°H..’2‘ZY.%1i¢2oia Q<12.t~iI%J=;§t'W2.<>1<_i2111.1 Qoreg kqgtrolggevgfgyj 11;:1E;a_1_,je§;‘x7»Iy_§|gcg_;h§trt1__gl;_1_1ic)i=_=1’_a, ggzegg gg Wficzgemggligg, <i:_g_z tigutx Qgwglulgj ea uggytlenie i£rze&1§'_§aza;__3?1;e gag dg;_p01‘_1:9Q_Vn&§£ geggpozgailfljga ' Iggasggmggge wogflgeggawgmga 3lI_§;Pi Q4) mfidzgmgliyazagegg f§tyg_Qy%mggi byggwgietggiieépojgg, 11;gmgZ_e Qyvieg gklggzqigcyglisifi gyzt¥gny§£__ust_§.El$efi. §pe1n;g_niem_t_;<_)Wi@1 t3_g__g;_1 @agaz_agje§;:}_>\.'arg_11<ie_1;1‘dcL1__|<H_Q_na1_1;'_g kggtrolg k Q"iQin§1§.""Yr£==“_(..'_'.;LQ f/ _à Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje: - 1. Zgodzić sie należy z tymi zarzutami rewizji wszystkich oskarżonych, które sprowadzają się do zarzutu wewnętrznej "sprzeczności uzasadnienia zaskarżonego wyroku w zakresie ustalenia istotnego dla oceny działania oskarżonych W aspekcie art. 168 § 2 k.k. Chodzi to W szczególności o ten fragment zdarzenia, który dotyczy dobrowolnego pójścia pokrzywdzonej z _oskarżonymi do barakowozu, gdzie rozegrało się zdarzenie będące przedmiotem osadu W niniejszej sprawie. Sąd pierwszej instancji stwierdził w uzasadnieniu wyroku, że poczynił następuj ące ustalenia: "(...) przed dworcem PKP oskarżony Jerzy M. kazał jechać kierowcy taksówki dalej na rampę kolej ową. Kiedy zajechali na miejsce, Jadwiga P. nie chciała iść dalej z oskarżonymi, wtedy po raz pierwszy Jerzy M. uderzył ją dwukrotnie ręką W twarz (dowód z zeznania świadka Jadwigi P.). Oskarżony Adam K. wziął za rękę pokrzywdzoną i pozostali, popychając Jadwigę P., wprowadzili ją do wagonu mieszkalnego." ` *~ Sąd ten ustalił, że pokrzywdzona wbrew swej woli została wprowadzona do wagonu mieszkalnego (barakowozu). Natomiast W innym miejscu tego uzasadnienia sąd pierwszej instancji stwierdza: "Swiadek Jadwiga P. złożyła szczegółowe i konsekwentne zeznania, przyznała fakt, że poszła dobrowolnie z oskarżonymi do barakowozu, miała zaufanie do oskarżonego Jerzego M., którego uważała za swoj ego narzeczonego." _ _ \Porównanie tych dwóchƒragmentów tego samego uzasadnieniawyroku proWadzi_do v\_fnio_s¿l_o.1,_z__e do_tegofs.ar7r_i_ł-ęgoP.'z¿,1arze_1iiaÍ1"_žoi<Ê›iia11‹)7jdwóchišprzebznfizh ze soli-a:=ražaŸ:o,`rÍŠ'r_ale1j. Ustalenia je n_1aja_b__ard_šp istotne, zr1acz_e11i_‹-_:__r_ilagcenypraimejczynrâw_[Wszystkich oskarżonych wzwiązku z dalszymi ustaleniami i ocenami sądu, a zwłaszcza tego, że zastosowanie siły wobec pokrzywdzonej W momencie wejścia do barakowozu jest jednym z istotnych elementów uznania, żeoskarżeni wspólnie i W porozumieniu stosowali przemoc wobec pokrzywdzonej W celu doprowadzenia jej do poddania się czynowi nierządnemu. . _ " . . _ " " _ " W związku .z powyższą wewnętrzna sprzecznoś_cią_-uzasadnienia zaskarżonego wyroku trzeba już w afisaßakdåanśßgaflizeei .řsE°fa§.2ra°2°ai§7d..1a.f°aa"2z%ir2zia mdwirmizëtwnßkisnn któreä kqgijrolptrevgfpyj r¿a_jes=1¿i_i?»fy¿şpcç;;¿1trt1__§=_1_1ic›i=_=1=_a, ígzęäg pp \›_\¿'§czíp_iem_pEżiişv_y„_a, gnojz ríguły ppwpśiujåj eg uggylenie i¿rzeÊlå_jaza;_¿1;e äag dp_ş_pon_p¿rneåp išągpgzåanfijå. ' Qasggmçge rwaijýirgłeggvaggrjånriia 3¿:_§=1¿ gp mgazgmgiijgzageşg fgtygäyåmgåi byfgàwgiętggiieåpójpg, liłgmgże Qyvieg gklpÊc¿_zajåcypl¿_si¿ şprzr-&;nyç¿__us'r_g.ë1`eń. åpełnjg_nie„__l_¿‹_)wi@1 tj_¿_gj_1 ¶agāagjeşj¿var_g_1l<ie_1¿1„ dc¿l__ç_p_na1_gg kp___1Łtro_l_i_ k mviainßínvwazvtzir