Postanowienie V Kow 555/22/sk POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarn

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt V Kow 555/22/sk POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń w Sprawach "* Kamych: Przewodniczący: sędzia Dariusz Pająk po rozpoznaniu na posiedzeniu skarg obrońcy i skazanego A. B. syna J. na decyzję Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w K. z dnia 16 marca 2022 r. o wymierzeniu kary | | dyscyplinarnej na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. postanowił: 1. utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję; 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. G. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postepowaniu wykonawczym. Uzasadnienie Decyzją z dnia 23 lutego 2022 r. Dyrektor Zakładu Karnego w K. wymierzył A. B. karę dyscyplinarną łączną w postaci nagany. Na powyższą decyzję A. B. złożył skargę. Skargę złożył również wyznaczony skazanemu obrońca z urzędu, zarzucając: - obrazę przepisów prawa art. 144 $ 11 $ 3 k.kiw. przez brak wskazania w zaskarżonej decyzji kwalifikacji prawnej czynu zarzuconego osadzonemu, to jest brak wskazania przepisu kodeksu, regulaminu, czy innego aktu prawnego wydanego na postawie ustawy, oraz ustalonego w jednostek penitencjarnej porządku, - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść poprzez wymierzenie kary dyscyplinarnej w postaci nagany -poprzez przyjęcie, że osadzony A. B. odmówił wyjścia do Pani Kierownik oddziału terapeutycznego w dniu 14 lutego 2022r., a ponadto dodał komentarz wypowiadając wóbec kierownika oddziału terapeutycznego ZK. w K. będziesz siedziała i chodziła po sądach”, a ponadto gdy funkcjonariusz M. K. udał się do celi osadzonego wraz z wychowawcą R. U, osadzony był wobec nich agresywny, wykrzykiwał wyzwiska i wulgaryzmy, w sytuacji gdy osadzony działał w afekcie, zaś jego zachowanie za które przeprosił nie było celowe, ani zamierzone, a wynikało ze zmian na OT, a nadto kategorycznego zaprzeczenia przez skazanego, aby używał zacytowanych mu słów i aby miejsce miały powyżej wskazane okoliczności. Jednocześnie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji bądź o przekazanie skargi wraz z aktami do Sądu Okręgowego w Ś. : Dyrektor Zakładu Karnego w K. nie przychylił się do skargi. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skargi są niezasadne. Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt. 3-6i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. --- STRONA 2 --- . Skarga, o której mowa w cytowanym art. 7 $ 1 k.k:w. stanowi swoisty i właściwy postępowaniu wykonawczemu środek zaskarżenia, który opiera się na jednej tylko przyczynie odwoławczej, a mianowicie niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt. 3-6 i 10 k.k.w. (vide postanowienie SA w Lublinie z dnia 13 kwietaia 2005 r., II AKzw 179/05, OSA 2007, z. 9, poz. 42, "* LEX nr 287460). 'W rozstrzyganej sprawie nie sposób uznać aby zaskarżona przez A. B. i jego obrońcę decyzja została podjęta niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Sąd Okręgowy nie podziela powołanego w skardze obrońcy stanowiska prezentowanego przez S, L., że decyzja o ukaraniu „musi zawierać kwalifikację prawną czynu, tj. wskazywać przepis Kodeksu karnego wykonawczego, regulaminu lub innego przepisu wydanego na jego podstawie albo porządku ustalonego w zakładzie karnym”. Wszak w przepisie art. 144 $ 3 k.k.w. mowa jest jedynie o dokładnym określeniu przekroczenia popełnionego przez skazanego, brak jest natomiast wskazania, by decyzja o ukaraniu karą dyscyplinarną zawierała kwalifikację prawną tegoż przekroczenia, Gdyby był to element obligatoryjny decyzji, októrej mowa w cytowanym przepisie, z całą pewnością zostałby wymieniony w jego treści, jak to ma miejsce na przykład w art. 313 $ 2 k.p.k. W myśl art. 116 $ I pkt 1 .k.w, skazany ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, a w szczególności poprawnego zachowania się, Zgodnie z art. 16a pkt 2 kkw skazanemu nie wolno posługiwać się wyrazami lub zwrotami powszechnie uznawanymi za wulgarne lub obelżywe albo gwarą przestępców. Fakt popełnienia przekroczeń został szczegółowo udokumentowany we wniosku o wymierzenie kary dyscyplinarnej. - Wymierzona kara dyscyplinarna mieści w katalogu zart. 143 $ I k.k.w., natomiast przed wymierzeniem kary, skazanemu umożliwiono swobodne wypowiedzenie się i złożenie wyjaśnień, wzięto także od uwagę postawę skazanego, cechy jego osobowości, jak też okoliczności popełnienia przewinienia. Skazany został również pouczony o przysługującym mu prawie do złożenia skargi od przedmiotowej decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skarg, orzekł jak w sentencji. * Wysokość zasądzonej na rzecz obrońcy kwoty Sąd obliczył w oparciu o art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U.2018.1184 t.j.) i $ 4 ust. 113 w zw. z. $ 19 pkt. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2019.18 t..), wskazując jednocześnie, iż wymienione przez obrońcę czynności podjęte w sprawie nie uzasadniają przyznania mu opłaty w wysokości wyższej niż określona w $ 4 ust. 1 cytowanego rozporządzenia. Sygn. akt V Kow 651/22/sk POSTANOWIENIE Dnia 1 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń w Sprawach Karnych: Przewodniczący: sędzia Dariusz Pająk po rozpoznaniu na posiedzeniu --- STRONA 3 --- . skargi H. G., syna J. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w K. z dnia 15 grudnia 2022 r. o wymierzeniu kary dyscyplinarnej na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. postanowił: m utrzymać w mocy zaskarżoną decyzją. Uzasadnienie Decyzją z dnia 4 marca 2022 r. Dyrektor Zakładu Karnego w K. wymierzył H. G. karę dyscyplinarną w postaci pozbawienia możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres do 3 miesięcy — za niewykonywanie poleceń i używanie słów wulgarnych. Na powyższą decyzję skazany złożył skargę. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 7 $ | k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt. 3-6i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga, o której mowa w cytowanym art. 7 $ 1 k.k.w. stanowi swoisty i właściwy postępowaniu wykonawczemu środek zaskarżenia, który opiera się na jednej tylko przyczynie odwoławczej, a mianowicie - niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt. 3-6 i 10 k.k.w. (vide postanowienie SA w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2005 r., II AKzw 179/05, OSA 2007, z. 9, poz. 42, LEX nr 287460). 'W rozstrzyganej sprawie nie sposób uznać aby zaskarżona przez ukaranego decyzja została podjęta niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z art. L16a pkt 4 k.k.w. skazanemu nie wolno między innymi spożywać alkoholu oraz używać środków odurzających lub substancji psychotropowych. 'W myśl art. 116 $ 1 k.k.w. Skazany ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, natomiast zgodnie z treścią art. 116a pkt 2 k.k.w. skazanemu nie wolno posługiwać się wyrazami lub zwrotami powszechnie uznawanymi za wulgarne lub obelżywe albo gwarą przestępców, Jak wfnika z materiałów sprawy H. G. w dniu 25 lutego 2022r. nie wykonywał poleceń i używał wulgarnych zwrotów, przyznał się do tego czynu. Wymierzona przez uprawnioną do tego osobę kara dyscyplinarna mieści w katalogu z art. 143 $ I k.k.w. Przed wymierzeniem kary skazanemu umożliwiono swobodne wypowiedzenie się i złożenie wyjaśnień. Skazany został również pouczony o przysługującym mu prawie do złożenia skargi od przedmiotowej decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji. Sygn. akt V Kow 765/22/sk POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń w Sprawach Karnych: Przewodniczący: sędzia Dariusz Pająk po rozpoznaniu na posiedzeniu : --- STRONA 4 --- . skarg obrońcy i skazanego A. B. , syna J. na decyzję Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w K. z dnia 16 marca 2022 r. o wymierzeniu kary dyscyplinarnej na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. postanowił: "* 3. utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję; 4. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. G. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postepowaniu wykonawczym. Uzasadnienie Decyzją z dnia 13 marca 2022 r. Dyrektor Zakładu Karnego w K. wymierzył A.B. karę dyscyplinarną łączną w postaci nagany. Na powyższą decyzję A. B. złożył skargę. Skargę złożył również wyznaczony skazanemu obrońca z urzędu, zarzucając: - obrazę przepisów prawa art. 144 $ 21 $ 3 k.kuw. przez brak wskazania w zaskarżonej decyzji kwalifikacji prawnej czynu zarzuconego osadzonemu, to jest brak wskazania przepisu kodeksu, regulaminu, czy innego aktu prawnego wydanego na postawie ustawy, oraz ustalonego w jednostek penitencjarnej porządku, -odnośnie przekroczenia z dnia 11 marca 2022r, błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść poprzez wymierzenie kary dyscyplinarnej w postaci nagany, jako kary łącznej- poprzez przyjęcie, że osadzony kwestionował wyjście na spacer według zatwierdzonego przez Dyrektora zakładu karnego planu spaceru dla oddziału IX, używał słów wulgarnych wobec oddziałowych, podczas gdy osadzony kategorycznie zaprzecza jakoby kwestionował decyzję w sprawie godziny ustalonego * spaceru, nie kierował wulgaryzmów w stronę funkcjonariuszy -odnośnie przekroczenia z dnia 15 marca 2022r. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść poprzez wymierzenie kary dyscyplinarnej w postaci kary nagany jako kary łącznej- poprzez przyjęcie, że osadzony podczas apelu porannego nie był ubrany w odzież skarbową- podczas gdy osadzony nie kwestionował faktu bycia na apelu bez odzieży skarbowej tylko w innej, a to nie z uwagi na zamiar dokonania przekroczenia, ale z uwagi na fakt, że odzież skarbową wyprał i nie zdążyła ona wyschnąć po praniu wobec czego jej jako mokrej odzieży nie założył i to w sytuacji kiedy inni osadzeni będąc nie tylko w tym dniu na porannych apelach nie byli ubrani w stroje skarbowe, tylko swoje, a fakt ten nie stanowił podstawy do sporządzenia wobec nich wniosków o ukaranie karą dyscyplinarną. Jednocześnie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji bądź o przekazanie skargi wraz z aktami do Sądu Okręgowego w Ś. Dyrektor Zakładu Karnego w K. nie przychylił się do skargi. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skargi są niezasadne. Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w, skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt. 3-6 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga, o której mowa w cytowanym art. 7 $ 1 k.k.w. stanowi swoisty i właściwy postępowaniu wykonawczemu środek zaskarżenia, który opiera się na jednej tylko przyczynie odwoławczej, a mianowicie niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt. 3-6 i 10 --- STRONA 5 --- . k.k.w. (vide postanowienie SA w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2005 r., II AKzw 179/05, OSA 2007, z. 9, poz. 42, LEX nr 287460). W rozstrzyganej sprawie nie sposób uznać aby zaskarżona przez A. B. i jego obrońcę decyzja została podjęta niezgodnie z obowiązującymi przepisami. IE Sąd Okręgowy nie podziela powołanego w skardze obrońcy stanowiska prezentowanego przez S. L., że decyzja o ukaraniu „musi zawierać kwalifikację prawną czynu, tj. wskazywać przepis Kodeksu karnego wykonawczego, regulaminu lub innego przepisu wydanego na jego podstawie albo porządku ustalonego w zakładzie karnym”. Wszak w przepisie art. 144 $ 3 k.k.w. mowa jest jedynie o dokładnym określeniu przekroczenia popełnionego przez skazanego, brak jest natomiast wskazania, by decyzja o ukaraniu karą dyscyplinarną zawierała kwalifikację prawną tegoż przekroczenia. Gdyby był to element obligatoryjny decyzji, o której mowa w cytowanym przepisie, z całą pewnością zostałby wymieniony w jego treści, jak to ma miejsce na przykład w art. 313 $ 2 k.p.k. W myślaart. 116 $ 1 pkt I k.k.w. skazany ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady itryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, a w szczególności poprawnego zachowania się. Zgodnie z art. 16a pkt 2 kkw skazanemu nie wolno posługiwać się wyrazami lub zwrotami powszechnie uznawanymi za wulgarne lub obelżywe albo gwarą przestępców. Zgodnie z zarządzeniem Dyrektora ZK. w K. Nr 25 z dnia 31 maja 2019r. w sprawie porządku wewnętrznego w oddziałach dla recydywistów penitencjarnych odbywających karę pozbawienia wolności w warunkach zakładu karnego zamkniętego, w trakcie przeprowadzenia apelu skazani mają być ubrani w odzież stanowiącą własność zakładu karnego. Jedyny wyjątek od tej zasady ustanowiono dla skazanych przebywających w izbie chorych. Fakt popełnienia przekroczeń został szczegółowo udokumentowany we wniosku o wymierzenie kary dyscyplinarnej. Wymierżona kara dyscyplinarna mieści w katalogu z art. 143 $ 1 k.k.w., natomiast przed wymierzeniem kary, skazanemu umożliwiono swobodne wypowiedzenie się i złożenie wyjaśnień, wzięto także od uwagę postawę skazanego, cechy jego osobowości, jak też okoliczności popełnienia przewinienia. Skazany został również pouczony o przysługującym mu prawie do złożenia skargi od przedmiotowej decyzji. * Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skarg, orzekł jak w sentencji. Wysokość zasądzonej na rzecz obrońcy kwoty Sąd obliczył w oparciu o art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U.2018.1184 t.j.) $ 4 ust. 113 w zw. z $ 19 pkt. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (DZ.U.2019.18 t..), wskazując jednocześnie, iż wymienione przez obrońcę czynności podjęte w sprawie nie uzasadniają przyznania mu opłaty w wysokości wyższej niż określona w $ 4 ust. ] cytowanego rozporządzenia. Sygn. akt V Kow 835/22/sk POSTANOWIENIE ' Dnia 9 maja 2022 r. --- STRONA 6 --- . . Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń w Sprawach Kamych: Przewodniczący: sędzia Dariusz Pająk po rozpoznaniu na posiedzeniu ">" skargi J. K., syna W. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w K. z dnia 23 marca 2022 r. o negatywnym rozpatrzeniu prośby na podstawie art. 7 $ 5 k.kow. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie Decyzją z dnia 23 marca 2022 r. Dyrektor Zakładu Karnego w K. odmówił skazanemu udzielenia zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego na okres 14 dni w myśl art. 165 $ 2 k.k.w., uzasadniając, iż brak jest przesłanek pozwalających z całą pewnością ocenić, że w przypadku podjęcia pozytywnej decyzji, udzielone zezwolenie zostanie wykorzystane przez skazanego zgodnie z przeznaczeniem, a w szczególności, że będzie on przestrzegał porządku prawnego, nie popełni ponownie przestępstwa i powróci do jednostki w wyznaczonym terminie. Na powyższą decyzję skargę złożył skazany. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt. 3-6 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga, o której mowa w cytowanym art. 7 $ 1 kk.w. stanowi swoisty i właściwy postępowaniu wykonawczemu środek zaskarżenia, który opiera się na jednej tylko przyczynie odwoławczej, a mianowicie niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt. 3-6 i 10 K.k. (vide postanowienie SA w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2005 r., II AKzw 179/05, OSA 2007, z. 9, poz. 42, LEX nr 287460). W rozstrzyganej sprawie nie sposób uznać aby zaskarżona przez J.K. decyzja została podjęta niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z art. 165 $ 2 k.k.w. skazanemu można zezwolić na opuszczenie zakładu karnego, łącznie na czas do 14 dni, zwłaszcza w celu podejmowania starań o uzyskanie po zwolnieniu odpowiednich możliwości zamieszkania i pracy. Zezwolenie na opuszczenie zakładu można przyznać skazanemu. którego postawa w czasie odbywania kary uzasadnia przypuszczenie, że w cząsie pobytu poza zakładem karnym będzie przestrzegał porządku prawnego. Zezwolenia udziela dyrektor zakładu karnego. Przepis art. 139 $ 8 stosuje się odpowiednio. Podkreślenia wymaga, że w opracowanym planie wolnościowym brak jest informacji ma temat ewentualnej potrzeby udzielenia skazanemu przepustki, o jakiej mowa w art. 165 $ 2 k.k.w., o zezwolenie takie nie wnosił również kurator. Ponadto z uzyskanych przez jednostkę informacji wynika, że skazany planował zemstę na urzędnikach państwowych, którzy jego zdaniem przyczynili się do jego trudnej sytuacji. Tym samym, 2 uwagi na negatywną prognozę kryminologiczno-społeczną; Dyrektor Zakładu Karnego w_K. negatywnie rozpatrzył prośbę skażanego o udzielenie przepustki na okres 14 dni. Skazany został pisemnie poinformowany pisemnie o powyższej decyzji oraz pouczony o prawie złożenia skargi. --- STRONA 7 --- . Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji. Sygn. akt V Kow 845/22/sk - POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń w Sprawach Kamych: Przewodniczący: sędzia Marek Jankowski : po rozpoznaniu na posiedzeniu skargi P. B., syna W. na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w Dzierżoniowie z dnia 18 marca 2022 r. o wycofaniu skazanego z zatrudnienia na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. postanowi: utrzymać w mocy zaskarżone decyzje. Uzasadnienie Decyzją z dnia 18 marca 2022 r. Dyrektor Aresztu Śledczego w D., z uwagi na odmowę wykonania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, wycofał skazanego z zatrudnienia. Na powyższą decyzję skazany złożył skargę. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. . Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt. 3-6 i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga, o której mowa w cytowanym art. 7 $ 1 k.kw. stanowi swoisty i właściwy postępowaniu wykonawczemu środek zaskarżenia, który opiera się na jednej tylko przyczynie odwoławczej, a mianowicie niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt. 3-6 i 10 k.k.w. (vide postanowienie SA w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2005 r., II AKzw 179/05, OSA 2007, z. 9, poz. 42, LEX nr 287460). W rozstrzyganej sprawie nie sposób uznać aby zaskarżona przez skazanego decyzja została podjęta niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z art. 121 $ 4 zd. Lk.k.w. nieprzestrzegonie przez skazanego lub podmiot zatrudniający warunków zatrudnienia, określonych przez dyrektora zakładu karnego, stanowi podstawę cofnięcia zgody. Ponieważ skazany nie przestrzegał ustalonych. warunków - odmówił wyjścia do pracy w dniu 18 marca 2022 r., Dyrektor wycofał go z zatrudnienia. Skazanemu doręczono powyższą decyzję, został również pouczony o przysługującym mu prawie do złożenia od niej skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji. Sygn..akt V Kow 1007/22/sk