Postanowienie V Kow 3535/19/el

--- STRONA 1 --- |” Sygmakt IL AKzw 20/20 , | POSTANOWIENIE / Dnia 29 stycznia 2020 roku Sąd Apelacyjny w Poznaniu, w Wydziale II Karnym, w składzie: Przewodniczący: sędzia Izabela Pospieska Protokolant: st.sekr.sąd. Małgorzata Zwierzchlewska. przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Poznaniu — Mariusza Orlickiego * po rozpoznaniu w sprawie A. W. skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 157 $ 1 k.k. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2019 roku w sprawie V Kow 6877/19/uchyl.SDE o uchyleniu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 437 k.p.k. w zw. z art. 1 $ 2 k.k.w. oraz art. 43zaa $ 2 k.k.w. postanowił: zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nie uchylać skazanemu A. W., synowi M., ur.(...) w S., zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, udzielonego postanowieniem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 26 lipca 2019 r. w sprawie V Kow 3535/19/el. 7 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Poznaniu uchylił udzielone skazanemu A.W., postanowieniem tamtejszego Sądu z dnia 26 lipca 2019 r. w sprawie o sygn. akt V Kow 3535/19/el, zezwolenie na odbycie orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 13 czerwca 2018 r. w sprawie II K 326/18 kary 5 miesięcy pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Jednocześnie uznał karę za wykonaną tylko w części, nadto zarządził doprowadzenie skazanego do zakładu karnego (vide: k. 93), Zażalenie (mylnie nazwane „apelacją”) na powyższe postanowienie złożył skazany, zaskarżając je w całości oraz zarzucając mu „niezgodność z prawdą oraz oparcie rozstrzygnięcia o nieprawdziwe informacje podane przez system dozoru elektronicznego i kuratora”, Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia. 1 --- STRONA 2 --- Sygn. akt II AKzw 20/20 © ' Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. ś Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Ustawodawca określił przesłanki, po spełnieniu których sąd penitencjarny uchyla lub może uchylić zezwolenie na odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego (SDE). W myśl przepisu art. 43zaa $ 1 k.k.w., Sąd penitencjarny uchyla zezwolenie na odbycie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli: 1. skazany nie zachowa wyznaczonego terminu na zgłoszenie upoważnionemu podmiotowi dozorującemu gotowości, o której mowa w art. 43m $ 1, albo uchyla się od niezwłocznego zainstalowania przez podmiot dozorujący rejestratora lub od założenia nadajnika, 2. skazany, odbywając karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, naruszył porządek prawny, w szczególności popełnił przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, lub uchyla się od wykonania obowiązków związanych z dozorem elektronicznym lub innych nałożonych obowiązków, orzeczonego środka karnego, środka kompensacyjnego lub przepadku, 3. odwołano przerwę w wykonaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego z powodu innego niż ustanie przyczyny, dla której przerwa została udzielona, 4. skazany w czasię wykonywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego został osadzony w zakładzie karnym w związku z zastosowaniem tymczasowego aresztowania lub wykonaniem kary w innej sprawie. Jednocześnie w przepisie art. 43zaa $ 2 k.k.w. zastrzeżono, że Sąd penitencjarny może odstąpić od_uchylenia_ zezwolenia, o_ którym mowa_w_$ 1, w wyjątkowych przypadkach. uzasadnionych szczególnymi okolicznościami. | Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że oprócz obowiązków nałożonych na skazanych w ramach udzielonych im zgód na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego, ich podstawowym i nadrzędnym obowiązkiem jest noszenie i niezdejmowanie nadajnika oraz nieingerowanie w działanie urządzenia dozorującego. W przypadku skazanego A.W. do naruszenia takiego obowiązku nie doszło. Zgodnie zaś z postanowieniem Sądu Okręgowego z 26 lipca 2019 r., którym udzielono skazanemu zezwolenia na odbycie orzeczonej wobec niego kary 5 miesięcy pozbawienia wolności, skazany został w okresie odbywania kary w SDE zobowiązany do utrzymywania kontaktów z kuratorem sądowym, wykonania pkt 4 i 5 wyroku skazującego (tj. przeproszenia pokrzywdzonego i zapłaty nawiązki na jego rzecz), wykonywania pracy zarobkowej oraz powstrzymania się od nadużywania alkoholu. Jak wynika z całego przebiegu odbywania przez skazanego kary pozbawienia wolności w SDE od dnia 28 lipca 2019 r., skazany praktycznie przez okres ok. 4 miesięcy wywiązywał się z nałożonych obowiązków. Wprawdzie stwierdzono w tym 2 --- STRONA 3 --- '. ' Sygn. akt II AKzw 20/20 + czasie z jego strony naruszenia w postaci przekroczenia okresów dozwolonego przez Sąd oddalania się z miejsca stałego pobytu (k. 88-90), to jednak należy przyjąć, że było to usprawiedliwione odbywaniem pracy przez skazanego u nowego pracodawcy, co jednocześnie wypełniało nałożony na niego obowiązek zarobkowania. -. Sąd odwoławczy odnotował przy tym, że kurator parokrotnie monitował skazanego o przesłanie kopii umowy o pracę (k. 44; 47, 48, 51, 55, 59, 62, 65, 74k. 26 akt Doz 94/19). Niemniej, kopia ta została dostarczona kuratorowi, choć z opóźnieniem, drogą pocztową (k. 80). Następnie skazany przesłał kuratorowi również grafik pracy (k. 81; k.28-29 akt Doz 94/19), z którego w istocie wynika, że godziny pracy skazanego przekraczały dozwolone okresy oddalania się z miejsca pobytu. Kurator nie kwestionował nadto przekazanych mu przez skazanego informacji co do wykonania postanowień wyroku skazującego w zakresie przeproszenia pokrzywdzonego i zapłaty nawiązki na jego rzecz (k. 42). 'W świetle okoliczności podniesionych we wniosku kuratora o uchylenie zezwolenia na wykonywanie przez skazanego kary pozbawienia wolności w SDE bez wątpienia Sąd I instancji ma rację, że doszło do naruszania przez skazanego obowiązku przebywania w miejscu jego stałego pobytu w czasie wynikającym z postanowienia Sądu Okręgowego z 26 lipca 2019 r. Niemniej jednak, przekroczenia te były skorelowane ze spełnianiem przez niego obowiązku wykonywania pracy zarobkowej. Powyższe pozwala na stwierdzenie, że w niniejszej sprawie zachodzi wyjątkowy przypadek prowadzący do odstąpienia od uchylenia skazanemu zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. Taką szczególną okolicznością w przypadku skazanego jest również jego całościowa postawa w czasie odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego, kiedy to przez znaczną część tej kary skazany realizował nałożone na niego obowiązki oraz reagował na próby, nawiązania z nim kontaktu przez kuratora, sam skazany również usprawiedliwiał się względem kuratora co do przekroczeń okresów dozwolonego oddalania się. Wszystkie wskazane wyżej okoliczności pozwalają pozytywnie spojrzeć na postawę skazanego względem ciążącego na nim obowiązku wykonywania pracy zarobkowej, jak i względem ogólnie pojętego porządku prawnego. Z kolei wnioski wyciągnięte przez Sąd Okręgowy i skutkujące w rezultacie uchyleniem A.W. zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego są w ocenie Sądu Apelacyjnego, na chwilę obecną, zbyt pochopne. Zauważyć przy tym trzeba, że sam Sąd I instancji zaliczył skazanemu znaczny okres odbywania kary w SDE, tj. w sumie 3 miesiące i 29 dni (mając na uwadze art. 127b k.p.k.), co nie pozostaje bez znaczenia z sytuacji orzeczonej względem niego kary 5 miesięcy pozbawienia wolności. ' Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należy, że decyzja Sądu Okręgowego była, przynajmniej na tym etapie wykonywania, kary, nieuzasadniona. W niniejszej sprawie występuje bowiem wyjątkowy przypadek, którego ww. uzasadnione szczególne okoliczności 3 --- STRONA 4 --- Sygn. akt II AKzw 20/20 pozwalają na odstąpienie od uchylenia zezwolenia na odbycie przez skazanego kary w systemie dozoru elektronicznego. Należy dodatkowo podnieść, że jeżeli w przyszłości skazany nadal naruszałby nałożone na niego obowiązki, jego sytuacja procesowa w kontekście udzielonej zgody może kształtować się zupełnie inaczej. Skazany dostał bowiem szansę na odbywanie kary w systemie wolnościowym, co jest odstępstwem od zasady odbywania kary w warunkach izolacji więziennej, a jednocześnie wyrazem zaufania do skazanego, iż wykorzysta on daną mu szansę w sposób odpowiedni. Z tych względów powinien on poczynić starania o ponowne ustalenie harmonogramu dozwolonego oddalania się z miejsca stałego pobytu, w sposób dający pogodzić się z obowiązkiem wykonywania pracy. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie. Izabela Pospieska 4