Decyzja V Kow 292/21 18 lutego 2021 r.

--- STRONA 1 --- KSU * Sygn. akt V Kow 292/21 18 lutego 2021 r. " Sąd Okręgowy w Rybniku V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych, w składzie: Przewodniczący: sędzia del. Krzysztof Kasica po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron skargi skazanego Ł. K. s. W. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w J. z dnia 07.01.2021 r. o odmownym załatwieniu prosby dotyczącej przyjęcia do jednostki książek na podstawie art. 7 $ 5 kk.w. postanawia uchylić zaskarżoną decyzję. W dniu 07.01.2021 r. skazany Ł. K. złożył do Dyrektora Zakładu Karnego w J. prośbę „o przyjęcie dwóch książek”. Tego samego dnia prośba skazanego została załatwiona negatywnie, co uargumentowano tym, że od listopada 2020 r. w Zakładzie Karnym w J. odnotowano trzy przypadki udaremnienia próby przemytu na teren jednostki substancji niedozwolonych, poprzez nasączenie substancją niewiadomego pochodzenia kartek korespondencji adresowanej do osadzonych. Nadmieniono, że próba przemytu substancji niedozwolonych za pośrednictwem wielostronicowej książki jest praktycznie niemożliwa do wykrycia bez przeprowadzenia specjalistycznych badań laboratoryjnych wszystkich jej kartek, co w warunkach zakładu karnego jest niemożliwe. Skazany zaskarżył wskazaną wyżej decyzję. Uzasadniając skargę podniósł, że zapadła decyzja narusza jego prawo do samokształcenia się, gdyż książki o jakie się zwracał stanowią podręczniki do nauki, a które nie znajdują się w zasobach bibliotecznych zakładu karnego. Nadmienił, że podręczniki zamierza wykorzystać do nauki w zakresie posiadanych kwalifikacji zawodowych. Sąd penitencjarny rozpoznając skargę na decyzję złożoną w trybie art. 7 k.k.w. każdorazowo dokonuje kontroli obejmującej kompetencję organu do podjęcia decyzji, procedurę i materialno - prawne podstawy tejże decyzji, a w tym także przekroczenie granic uznania, jeżeli zaskarżona decyzja na uznaniu jest oparta. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja została podjęta zbyt pochopnie i przede wszystkim obarczona jest zbyt dużą dozą ostrożności. Czujność administracji Zakładu Karnego zasługuje na aprobatę Sądu, jednakże w przedmiotowym przypadku wydanie decyzji należało poprzedzić przynajmniej ustaleniami w kierunku wykształcenia skazanego oraz posiadanych przez niego kwalifikacji zawodowych (w tym także faktu udziału w czasie odbywania kary w konkretnych kursach zawodowych) celem weryfikacji podniesionych w jego wniosku argumentów. Zgodnie z treścią art. 102 pkt 5 k.k.w. skazany odbywający karę pozbawienia wolności ma prawo do kształcenia i samokształcenia oraz wykonywania twórczości własnej. Należy zauważyć, że administracja zakładu karnego, jako organ zobowiązany do realizacji celów wykonywania kary, ma nie tylko zapewnić skazanym korzystanie ze wskazanego prawa, ale wręcz zachęcać do korzystania | z niego w ramach, w jakich jest to możliwe, Działanie takie służy bowiem wzbudzaniu w skazanym woli współdziałania w kształtowaniu jego społecznie pożądanych postaw, co jest elementem osiągania celów wykonywania kary. W. świetle naprowadzonych wyżej okoliczności konieczne było uchylenie zaskarżonej decyzji. W toku ponownego procedowania Dyrektor Zakładu Karnego poczyni szersze ustalenia w kierunku zasadności udzielenia Ł. K. wnioskowanych podręczników, rzecz jasna z zachowaniem przewidzianych procedur bezpieczeństwa.