Postanowienie V Kow 1089/22/sk POSTANOWIENIE-Dnia 27 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny

--- STRONA 1 --- . POSTANOWIENIE Dnia 1 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń w Sprawach Karnych: e Przewodniczący: sędzia Dariusz Pająk po rozpoznaniu na posiedzeniu skargi A. D., syna A. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w K. o negatywnym rozpatrzeniu prośby na podstawie art. 7 $ 5 kk.w. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie W dniu 25 kwietnia 2022 r. do tut. Sąd wpłynęła skarga skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w.K. o negatywnym rozpatrzeniu prośby o wpisanie na listę osób bliskich K. B. (ojczyma skazanego). A. D. podniósł, iż ojczym jest dla niego osobą bliską i chciałby mieć z nim kontakt poprzez widzenia. Pismem z dnia 13 maja 2022 r. Dyrektor Zakładu Karnego w K. wyjaśnił, że skazany złożył w dniu 11 kwietnia 2022 r. prośbę o wpisanie na listę osób bliskich swojego ojczyma, niemniej jednak nie dołączył żadnych dokumentów, które potwierdziłyby podnoszone okoliczności. Z tego też względu negatywnie rozpoznano jego prośbę. Jednocześnie w dniu 21 kwietnia 2022 r. wystąpiono do kuratora o przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, celem weryfikacji przekazanych przez skazanego informacji - po otrzymaniu wywiadu Dyrektor podejmie decyzję ostateczną w tym zakresie. Ponadto w dniu 17 maja 2022 r. skazany ponowił prośbę, a Zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w K. wyraził zgodę na jednorazowe widzenie z wyżej wymienionym. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt. 3-6 i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga, o której mowa w cytowanym art. 7 $ 1 kik.w. stanowi swoisty i właściwy postępowaniu wykonawczemu środek zaskarżenia, który opiera się na jednej tylko przyczynie odwoławczej, a mianowicie niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt. 3-6 i 10 k.k.w. (vide postanowienie SA w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2005 r., JI AKzw 179/05, OSA 2007, z. 9, poz. 42, LEX nr 287460). W rozstrzyganej sprawie nie sposób uznać aby zaskarżona przez skazanego decyzja została podjęta niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z art. 105a $ 4 k.k.w. widzenie z osobą niebędącą członkiem rodziny lub inną osobą bliską, skazany może otrzymać za zezwoleniem dyrektora zakładu karnego. Ponieważ skazany nie udokumentował więzi łączącej go z K. B., negatywnie rozpoznano jego prośbę o wpisanie wyżej wymienionego na listę osób bliskich. Podkreślenia również wymaga, że z informacji nadesłanej przez Dyrektora Zakładu Karnego w K. wynika, iż decyzja ta nie jest decyzją ostateczną. Skazany został przez wychowawcę ustnie poinformowany o powyższej decyzji, nie wnosił wówczas żadnych uwag. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji. --- STRONA 2 --- . Sygn. akt V Kow 1089/22/sk POSTANOWIENIE - Dnia 27 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń w Sprawach Kamych: Przewodniczący: sędzia Dariusz Pająk po rozpoznaniu na posiedzeniu skargi J. K., syna W. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w K. z dnia 26 kwietnia 2022 r. o wymierzeniu kary dyscyplinarnej na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w postanowił: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzją. Uzasadnienie Decyzją z dnia 26 kwietnia 2022 r. Dyrektor Zakładu Karnego w K. wymierzył skazanemu karę dyscyplinarną w postaci nagany, za znieważenie Dyrektora jednostki. Na powyższą decyzję skazany złożył skargę. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art.7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt. 3-6 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga, o której mowa w cytowanym art. 7 $ 1 k.k.w. stanowi swoisty i właściwy postępowaniu wykonawczemu środek zaskarżenia, który opiera się na jednej tylko przyczynie odwoławczej, a mianowicie niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt. 3-6 i 10 kuk.w. (vide postanowienie SA w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2005 r., II AKzw 179/05, OSA 2007, z. 9, poz. 42, LEX nr 287460). "W rozstrzyganej sprawie nie sposób uznać aby zaskarżona przez skazanego decyzja została podjęta niezgodnie z obowiązującymi przepisami. W myśl art. 116 $ 1 pkt 1 k.k.w. skazany ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, a w szczególności poprawnego zachowania się. J.K. wdniu 13 kwietnia 2022 r. w treści kierowanej do Sądu Okręgowego w Świdnicy skargi, znieważył Dyrektora Zakładu Karnego w K.., używając stwierdzenia „Dyrektor Nostradamus zobaczył w kuli”, za co został ukarany naganą. Wymierzona przez uprawnioną do tego osobę kara dyscyplinarna mieści w katalogu z art, 143 $ I kkow. Przed wymierzeniem kary skazanemu umożliwiono swobodne wypowiedzenie się i złożenie wyjaśnień. Skazany został również pouczony o przysługującym mu prawie do złożenia skargi od przedmiotowej decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy orzeki jak w sentencji. --- STRONA 3 --- . Sygn. akt V Kow 1092/22/el POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń w Sprawach "* Kamych: Przewodniczący: sędzia Dariusz Pająk po rozpoznaniu na posiedzeniu skargi obrońcy skazanego K. P. na zarządzenie Sędziego Penitencjarnego Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 12 maja 2022 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie Zarządzeniem z dnia 12 maja 2022 r., sygn. akt V Kow 1092/22/el, Sędzia Penitencjamy Sądu Okręgowego w Świdnicy na podstawie art. 43If $ 2 k.k.w. pozostawił bez rozpoznania wniosek obrońcy skazanego o udzielenie zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, z uwagi na brak warunków technicznych do jej odbywania pod wskazanym we wniosku adresem. Na powyższą decyzję skargę złożyła obrońca skazanego, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych podstawę orzeczenia, polegający na uznaniu przez Sąd na podstawie informacji przekazanych przez podmiot dozorujący, że w miejscu pobytu skazanego brak jest warunków technicznych umożliwiających odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego z uwagi na niemożność zweryfikowania warunków technicznych, w sytuacji w której istnieje możliwości zweryfikowania tych warunków, które rzeczywiście istnieją. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: " Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt, 3-6 i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga, o której mowa w cytowanym art. 7 $ 1 k.k.w. stanowi swoisty i właściwy postępowaniu wykonawczemu środek zaskarżenia, który opiera się na jednej tylko przyczynie odwoławczej, a mianowicie niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt. 3-6 i 10 k.k.w. (vide postanowienie SA w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2005 r., II AKzw 179/05, OSA 2007, z. 9, poz. 42, LEX nr 287460). W rozstrzyganej sprawie nie sposób uznać, aby zaskarżona przez obrońcę skazanego decyzja została podjęta niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Zgodnie ź dyspozycją art. 43If $ 1 k.k.w. przed wydaniem postanowienia o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności'w systemie dozoru elektronicznego sąd penitencjarny ustala, czy na przeszkodzie udzieleniu zezwolenia nie stoją warunki techniczne. W tym celu sąd żąda nadesłania --- STRONA 4 --- " + informacji od podmiotu dozorującego. Natomiast zgodnie z $ 2 cytowanego przepisu, jeżeli udzieleniu zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego stoją na przeszkodzie warunki techniczne, sędzia penitencjarny pozostawia wniosek bez rozpoznania. Ponieważ w rozstrzyganej sprawie brak jest warunków technicznych do odbywania przez skazanego kary "** w systemie dozoru elektronicznego pod wskazanym we wniosku adresem, wszak z powiadomienia podmiotu dozorującego z dnia 9 maja 2022 r. wynika, że w trakcie wizyty preinstalacyjnej, skazany oświadczył, że „on teraz odpoczywa i nie idzie na żaden dozór, nie jest też zainteresowany odbywaniem kary w dozorze”, zarządzeniem sędziego Penitencjarnego na podstawie art. 43If $ 2 k.k.w. wniosek obrońcy skazanego o udzielenie zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego pozostawiono bez rozpoznania. Zaskarżone zarządzenie zostało doręczone skazanemu i obrońcy wraz z pouczeniem o przysługującym mu prawie do złożenia skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji. Sygn. akt V Kow 1143/22/sk POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń w Sprawach Kamych: Przewodniczący: sędzia Dariusz Pająk po rozpoznaniu na posiedzeniu skargi J. K., syna W. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w K. z dnia 27 kwietnia 2022 r. o negatywnym rozpatrzeniu prośby na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie Decyzją z dnia 27 kwietnia 2022 r. Dyrektor Zakładu Karnego w K. odmówił skazanemu udzielenia zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego na okres 14 dni w myśl art. 165 $ 2 k.k.w., uzasadniając, iż brak jest przesłanek pozwalających z całą pewnością ocenić, że w przypadku podjęcia pozytywnej decyzji, udzielone zezwolenie zostanie wykorzystane przez skazanego zgodnie z przeznaczeniem, a w szczególności, że będzie on przestrzegał porządku prawnego, nie popełni ponownie przestępstwa i powróci do jednostki w wyznaczonym terminie. Na powyższą decyzję skargę złożył skazany. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. | Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt. 3-6 i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga, o której mowa w cytowanym art. 7 $ 1 k.k.w. stanowi swoisty i właściwy postępowaniu wykonawczemu środek zaskarżenia, który opiera'się na jednej tylko przyczynie odwoławczej, a mianowicie niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt. 3-6 i 10 LU --- STRONA 5 --- . k.k.w. (vide postanowienie SA w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2005 r., II AKzw 179/05, OSA 2007, z. 9, poz. 42, LEX nr 287460). W rozstrzyganej sprawie nie sposób uznać aby zaskarżona przez J. K. decyzja została podjęta niezgodnie z obowiązującymi przepisami. m Zgodnie z art. 165 $ 2 k.k.w. skazanemu można zezwolić na opuszczenie zakładu karnego, łącznie na czas do 14 dni, zwłaszcza w celu podejmowania starań o uzyskanie po zwolnieniu odpowiednich możliwości zamieszkania i pracy. Zezwolenie na opuszczenie zakładu można przyznać skazanemu, którego postawa w czasie odbywania kary uzasadnia przypuszczenie, że w czasie pobytu poza zakładem karnym będzie przestrzegał porządku prawnego. Zezwolenia udzieła dyrektor zakładu karnego. Przepis art. 139 $ 8 stosuje się odpowiednio. Podkreślenia wymaga, że w opracowanym planie wolnościowym brak jest informacji ma temat ewentualnej potrzeby udzielenia skazanemu przepustki, o jakiej mowa w art. 165 $ 2 k.k.w., o zezwolenie takie nie wnosił również kurator. Tym samym, z uwagi na negatywną prognozę kryminologiczno-społeczną, Dyrektor Zakładu Karnego w K. negatywnie rozpatrzył prośbę skazanego o udzielenie przepustki na okres 14 dni. Skazany został pisemnie poinformowany pisemnie o powyższej decyzji oraz pouczony o prawie złożenia skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji. Sygn. akt V Kow 1158/22/sk POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń w Sprawach Karnych: Przewodniczący: sędzia Marek Jankowski po rozpoznaniu na posiedzeniu skargi obrońcy skazanego T. M., syna A. na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w D. o negatywnym rozpatrzeniu prośby na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. postanowił: " utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. * Uzasadnienie W dniu 11 maja 2022 r. do tut. Sąd wpłynęła skarga obrońcy skazanego na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w D. o negatywnym rozpatrzeniu prośby o udzielenie zgody na czasowe opuszczenie zakładu karnego. obrońca skazanego zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie, a to poprzez błędne uznanie, że skazany T. M. nie może sam ubiegać się o udzielenie mu przepustki z zakładu karnego, a przez to, że nie zasługuje on na udzielenie mu przepustki. Jednocześnie wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i udzielenie skazanemu zgody na czasowe opuszczenie zakładu karnego. Ze sprawozdania z czynności wyjaśniających w sprawie powyższej skargi z dnia 11 maja | 2022 r. wynika, że wniosek obrońcy został rozpatrzony negatywnie z przyczyn formalnych, gdyż wyróżnień w postaci zezwoleń na opuszczenie zakładu karnego (art. 138 $ 1 pkt 7 1 8 k.k.w., czy też art. 91 pkt 7 k.k.w.) udziela się w formie nagród, na pisemny wniosek przełożonego, nie zaś w formie ulgi na prośbę osadzonego, jego rodziny czy też osoby go reprezentującej (zob. art. 93 k.kiw., art. 139 $ 1 pkt 7 k.k.w. oraz art. 141 $ 2 k.k.w.). Ponadto | U --- STRONA 6 --- . wskazano, że obecnie ograniczenia wynikające z konieczności zatrzymania rozprzestrzeniania się wirusa Sars- Cov-2 zostały zniesione, tym samym skazanemu przysługują pełne prawa do korzystania z trzech widzeń regulaminowych, w tym jednego kontaktu z dzieckiem, a w sytuscji gdy będzie wyróżniał się swoim zachowaniem może otrzymać również kolejne widzenie w postaci nagrody. - Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt. 3-6i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga, o której mowa w cytowanym art. 7 $ I k.k.w. stanowi swoisty i właściwy postępowaniu | * wykonawczemu środek zaskarżenia, który opiera się na jednej tylko przyczynie odwoławczej, a mianowicie niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt. 3-6 i 10 k.k.w. (vide postanowienie SA w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2005 r., II AKzw 179/05, OSA 2007, z. 9, poz. 42, LEX nr 287460). W rozstrzyganej sprawie nie sposób uznać aby zaskarżona przez obrońcę skazanego decyzja została podjęta niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z art. 91 pkt 7 k.k.w. skazanemu (odbywającemu karę w zakładzie karnym typu półotwartego) można udzielać przepustek z zakładu karnego, nie częściej niż raz na dwa miesiące, łącznie na okres nieprzekraczający 14 dni w roku, przy czym zgodnie z art. 139 $ 7 k.k.w., który stosuje się odpowiednio do wskazanej wyżej przepustki za sprawą odesłania zawartego w art. 93 k.k.w., może ona zostać przydzielona w formie nagrody, którą udziela Dyrektor zakładu karnego z urzędu lub na pisemny wniosek przełożonego, a nie jak się tego domaga obrońca: skazanego, czy też jego pełnomocnika. Biorąc pod uwagę, że obrońca skazanego ani skazany nie są osobami uprawnionymi do wnioskowania o udzielenie T. M. zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu inne niż wskazane w art. 141a $ 1 k.k.w., Dyrektor Aresztu Śledczego w D. prawidłowo nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanego z dnia 23 lutego 2022 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji. Na marginesie należy wskazać, że wobec zniesienia ograniczenia wynikającego z konieczności zatrzymania rozprzestrzeniania się wirusa Sars-Cov-2, skazanemu przysługuje obecnie pełne prawo do korzystania z trzech widzeń regulaminowych, w tym jednego kontaktu z dzieckiem. Ponadto w dalszym ciągu nie jest wykluczone, że w przypadku wyróżnienia się swoim zachowaniem, Dyrektor udzieli skazanemu, w formie nagrody, zezwolenia na dodatkowe lub dłuższe widzenie bądź też nawet zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego o którym mowa w art. 138 $ 1 pkt 71 8k.k.w. Sygn. akt V Kow 1219/22/sk POSTANOWIENIE Dnia 23 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń w Sprawach Kamych: Przewodniczący: sędzia Dariusz Pająk po rozpoznaniu na posiedzeniu skargi T. R., syna Z. : na decyzję Dyrektora Zakładu Kamego w K. z dnia 9 maja 2022 r. o wymierzeniu kary dyscyplinarnej --- STRONA 7 --- . na podstawie art. 7 9 5 k.k.w. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzją. Uzasadnienie e Decyzją z dnia 9 maja 2022 r. Dyrektor Zakładu Karnego w K. wymierzył skazanemu karę dyscyplinarną w postaci nagany, a nadto zarządzono wykonanie zawieszonej w dniu 24 marca 2022 r. kary umieszczenia w celi izolacyjnej na okres 14 dni, za wdanie się w bójkę z innym osadzonym. Na powyższą decyzję skazany złożył skargę. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt. 3-6 i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga, o której mowa w cytowanym art. 7 $ | kik.w. stanowi swoisty i właściwy postępowaniu : wykonawczemu środek zaskarżenia, który opiera się na jednej tylko przyczynie odwoławczej, a mianowicie niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt. 3-6 i 10 K.k.w. (vide postanowienie SA w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2005 r., II AKzw 179/05, OSA 2007, z. 9, poz. 42, LEX nr287460). W rozstrzyganej sprawie nie sposób uznać aby zaskarżona przez skazanego decyzja została podjęta niezgodnie z obowiązującymi przepisami. W myśl art. 116 $ I pkt 1 k.k.w. skazany ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego. w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, a w szczególności poprawnego zachowania się. W dniu 30 kwietnia 2022 r. skazany wdał się w bójkę z innym osadzonym, za co został ukarany naganą, a nadto zarządzono wykonanie zawieszonej w dniu 24 marca 2022 r. kary umieszczenia w celi izolacyjnej na okres 14 dni. Wymierzona przez uprawnioną do tego osobę kara dyscyplinarna mieści w katalogu z art. 143 $ 1 k.k.w. Przed wymierzeniem kary skazanemu umożliwiono swobodne wypowiedzenie się i złożenie wyjaśnień, sporządzono również pisemną opinię psychologiczną, z treści której wynika, iż brak jest przeciwwskazań do zastosowania względem skazanego kary w postaci umieszczenia w celi izolacyjnej monitorowanej. Skazany został również pouczony o przysługującym mu prawie do złożenia skargi od przedmiotowej decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy orzeki jak w sentencji. Sygn. akt V Kow 1433/22/sk POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: sędzia Dariusz Pająk po rozpoznaniu na posiedzeniu " skargi skazanego P. W., syna H. : --- STRONA 8 --- na decyzję Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w K. z dnia 27 maja 2022 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego w trybie art. 141a $ 1 k.k.w. postanowił na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. "e Uzasadnienie Decyzją z dnia 27 maja 2022 r. Zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w K. odmówił skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego na ceremonię zaślubin „szwagierki”, uzasadniając, iż samo zaproszenie na ceremonię zaślubin nie jest dokumentem pozwalającym w zupełności zweryfikować przekazane przez skazanego informację, a nadto jak sam stwierdził P. W. nie utrzymywał kontaktów ze wskazaną osobą przez znaczny czas, osoba ta nie odwiedzała go w trakcie odbywanej kary, nie wnioskował on również o jej wpisanie na listę osób bliskich. Ponadto sporządzona wobec niego prognoza kryminologiczna jest negatywna. Skazany został pouczony o prawie zaskarżenia decyzji do Sądu. W dniu 9 czerwca 2022 r. do Sądu Okręgowego w Świdnicy wpłynęła skarga skazanego na powyższą decyzję Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w K. Skazany podniósł, iż nie zgadza się z wydaną decyzją. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: "Wniesiona przez skazanego skarga jest niczasadna. Zgodnie z art. 141a $ I k.kw. dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nieprzekraczający 5 dni, w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego. Zezwolenie, o którym mowa w cytowanym przepisie, jest realizacją zasady humanitaryzmu i poszanowania godności ludzkiej skazanego, określonej w przepisie art. 4 $ 1 kk.w. Przed udzieleniem skazanemu zezwolenia, o którym mowa w art. 1414 $ 1 k.k.w., sporządza się prognozę kryminologiczno- społeczną. Negatywna prognoza nie stanowi sama w sobie okoliczności wykluczającej możliwość udzielenia zezwolenia, bowiem ustawodawca przewidział, że zezwolenie może być udzielane pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej lub w asyście innej osoby godnej zaufania (vide wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 12 listopada 2002 r, sygnatura 26761/95, LEX nr 55608; wyrok Europejskiego Trybunalu Praw Człowieka z dnia 29 listopada 2011 r., sygnatura 40195/08, LEX nr 1055103). W rozstrzyganej sprawie, wskazana przez skazanego okoliczność (chęć uczestniczenia w ceremonii zaślubin „szwagierki”) nie jest na tyle doniosła, by uzasadniała udzielenie zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego w trybie art. 141a $ 1 k.k.w. Wskazać należy, iż art. 141a $ I k.k.w. dotyczy tylko i wyłącznie sytuacji szczególnie ważnych dla skazanego, tymczasem jak słusznie podniósł Zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w K. w zaskarżonej decyzji, skazany nawet nie utrzymywał kontaktu z osobą, która zaprosiła go na ślub. Ponadto wobec skazanego istnieje negatywna prognoza kryminołogiczno-społeczna. Ostatecznie zaskarżoną decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w K. należało uznać za prawidłową. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji. Sygn. akt V Kow 1435/22/sk POSTANOWIENIE . Dnia 15 czerwca 2022 r. --- STRONA 9 --- . Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń w Sprawach Kamych Przewodniczący: sędzia Marek Jankowski po rozpoznaniu na posiedzeniu "= skargi D. S., syna K. na decyzję Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w C. z dnia 5 kwietnia 2022 r. o odmowie przyjęcia skargi na podstawie art. 7 $ 5 kk.w. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie W dniu 13 czerwca 2022 r. do tut. Sąd wpłynęła skarga skazanego na decyzję Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w C. z dnia 5 kwietnia 2022 r. o odmowie przyjęcia skargi z dnia 9 marca 2022 r. na decyzję Komisji Penitencjarnej z dnia 26 listopada 2021 r. w przedmiocie negatywnej oceny postępów w resocjalizacji oraz pozbawienia skazanego możliwości nauczania w zakresie nieobjętym nauczaniem obowiązkowym w CKU C. na kursie produkcji wyrobów cukierniczych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 7 $ 1 k.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt. 3-6 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga, o której mowa w cytowanym art. 7 $ 1 kikuw. stanowi swoisty i właściwy, postępowaniu wykonawczemu środek zaskarżenia, który opiera się na jednej tylko przyczynie odwoławczej, a mianowicie niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt. 3-6 i 10 k.k.w. (vide postanowienie SA w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2005 r., JI AKzw 179/05, OSA 2007, z. 9, poz. 42, LEX nr 287460). W rozstrzyganej sprawie nie sposób uznać aby zaskarżona przez skazanego decyzja została podjęta niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z art. 76 $ 1 pkt 41 5 kk.w. w zw. z art. 76 $ 4 k.k.w. a contrario na decyzje Komisji Pónitencjarnej w przedmiocie dokonywania ocen okresowych postępów skazanego w resocjalizacji oraz kwalifikowanie skazanych do nauczania w szkołach i na kursach oraz podejmowanie decyzji o pozbawieniu możliwości nauczania w zakresie nieobjętym nauczaniem obowiązkowym skarga nie przysługuje. Ponieważ w skardze z dnia 9 marca 2022 r. skazany zaskarżył decyzję Komisji Penitencjarnej z dnia 26 listopada 2021 r. w przedmiocie negatywnej oceny postępów w resocjalizacji oraz pozbawienia skazanego możliwości nauczania w zakresie nieobjętym nauczaniem obowiązkowym w CKU C. na kursie produkcji wyrobów cukierniczych, od której nie przysługuje 'skarga, należało odmówić przyjęcia tejże skargi, jako niedopuszczalnej z mocy prawa. Skazany został pisemnie poinformowany o powyższej decyzji, pouczono go również o przysługującym mu prawie do jej zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji. Sygn. akt V Kow 961/22/sk POSTANOWIENIE : Dnia 27 maja 2022 r. --- STRONA 10 --- . Sąd Okręgowy w Świdnicy V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń w Sprawach Karnych: Przewodniczący: sędzia Dariusz Pająk po rozpoznaniu na posiedzeniu "-* skargi T. P., syna B. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w Kłodzku z dnia 11 kwietnia 2022 r. o wymierzeniu kary dyscyplinarnej na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzją. Uzasadnienie Decyzją z dnia 11 kwietnia 2022 r. Dyrektor Zakładu Karnego w K. wymierzył skazanemu karę dyscyplinarną w postaci nagany, za odmowę poddania się badaniu RTG klatki piersiowej. Na powyższą decyzję skazany złożył skargę. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 7 $ I k.kuw. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt. 3-6i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga, o której mowa w cytowanym art. 7 $ 1 k.k.w, stanowi swoisty i właściwy postępowaniu wykonawczemu środek zaskarżenia, który opiera się na jednej tylko przyczynie odwoławczej, a mianowicie niezgodności z prawem decyzji organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt. 3-6 i 10 k.k.w. (vide postanowienie SA w Lublinie z dnia 13 kwietnia 2005 r., II AKzw 179/05, OSA 2007, z. 9, poz. 42, LEX nr 287460). W rozstrzyganej sprawie nie sposób uznać aby zaskarżona przez skazanego decyzja została podjęta niezgodnie z obowiązującymi przepisami. W myśl art. 116 $ I pkt 3 k.k.w. skazany ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, a w szczególności poddania się - niezależnie od obowiązków określonych w przepisach o zwalczaniu chorób zakaźnych, wenerycznych i gruźlicy, alkoholizmu i narkomanii - przewidzianym przepisami badaniom, leczeniu, zabiegom lekarskim, sanitarnym oraz rehabilitacji, a także badaniom na obecność w organizmie alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych, a skazany, co do którego sędzia penitencjarny zarządził przeprowadzenie badań psychologicznych lub psychiatrycznych, dodatkowo - udzielania osobom prowadzącym badania informacji o stanie zdrowia, przebytych chorobach i urazach oraz warunkach, w jakich się wychowywał, oraz wykonywania zleconych przez psychiatrę lub psychologa czynności niezbędnych na potrzeby badania, natomiast w myśl $ 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 czerwca 2012 r. w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych przez podmioty lecznicze dla osób pozbawionych wolności, w terminie 14 dni od dnia przyjęcia do zakładu karnego wykonuje się profilaktyczne radiologiczne badanie klatki piersiowej. W dniu 9 kwietnia 2022 r. T. P. odmówił poddania się badaniu RTG Klatki piersiowej, za co został ukarany naganą. Wymierzona przez uprawnioną do tego osobę kara dyscyplinarna mieści w katalogu z art. 143 $ 1 kk.w. Przed wymierzeniem kary skazaneniu umożliwiono swobodne wypowiedzenie się i złożenie --- STRONA 11 --- . wyjaśnień. Skazany został również pouczony o, przysługującym mu prawie do złożenia skargi od przedmiotowej decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.