Wyrok V KKN 391/00

--- STRONA 1 --- WYROK Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 V KKN 391/00 Środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości może być orzeczony jedynie w wypadkach przewidzianych w ustawie ( art 50 kk) LEX nr 46409, Prok i Pr -wkł. 2001/4/1 46409 Dz.U.1997.88.553; art 50 Skład orzekający: Przewodniczący: Prezes SN Lech Paprzycki Sędziowie SN: Halina Gordon – Krakowska (spr), Józef Musioł Protokolant: Anna Blachnio Prokurator Prokuratury Krajowej : Bogumiła Drozdowska Sentencja: Sąd Najwyższy w Warszawie – Izba Karna po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2000r sprawy Mariana K. skazanego z art 223 kk i in z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 lutego 2000 r utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego z dnia 27 października 1999r – uchyla zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego i utrzymany nim w mocy wyrok Sadu Okręgowego co do orzeczenia na podstawie art 50 kk podania wyroku do publicznej wiadomości (pkt 2 wyroku Sadu Okręgowego) – kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. Uzasadnienie faktyczne: Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 27 października 1999r uznał Mariana K za winnego tego, że w dniu 4 lutego 1998r działając z zamiarem ewentualnym spowodowania zaistniałych skutków, dopuścił się czynnej napaści an funkcjonariusza Policji Leszka N w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, poprzez oddanie w jego kierunku strzału z broni gazowej, w wyniku czego poszkodowany doznał obrażeń ciała w postaci uszkodzeń spojówki i rogówki oka, które spowodowały całkowitą niezdolność do pracy w wykonywanym zawodzie policjanta, tj popełnienia przestępstwa z art 223 kk i 158 § 1 pkt 2 kk w zw z art 11 § 2 kk i na podstawie art 223 kk w zw z art 11 § 3 kk skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności oraz na podstawie art 50 kk zarządził podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez ogłoszenie jego treści w gazecie „G” Po rozpoznaniu apelacji obrońcy w dniu 22 lutego 2000 r Sąd Apelacyjny zaskarżony wyrok utrzymał w mocy Od tego wyroku – w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym- wniósł kasację na korzyść skazanego Prokurator Generalny zarzucając rażącą i mającą wpływ na treść wyroku obrazę art 50 kk polegającą na zarządzeniu podania wyroku do publicznej wiadomości, mimo że przy przestępstwach przypisanych oskarżonemu ustawa nie przewiduje możliwości orzeczenia tego środka karnego. W konkluzji autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonej części wyroku Sądu Apelacyjnego i utrzymanego nim w mocy wyroku Sadu Okręgowego. Uzasadnienie prawne: Sąd Najwyższy zważył, co następuje: --- STRONA 2 --- Kasacja jest zasadna. Środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości może być orzeczony jedynie w wypadkach przewidzianych w ustawie ( art 50 kk) Sąd Okręgowy orzekając wobec skazanego ten środek uczynił to z rażącym naruszeniem przepisu art 50 kk bowiem ani przepis art 223 ani też przepis art 156 kk. które to przepisy stanowiły podstawę skazania nie przewidują możliwości orzeczenia tego środka. Powyższego, oczywistego naruszenia prawa materialnego nie dostrzegł Sąd Apelacyjny utrzymując w mocy zaskarżony wyrok W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy uwzględniając kasację dokonał korekty zaskarżonych wyroków zgodnie z wnioskiem i orzekł jak na wstępie