Wyrok V CK 609/09

--- STRONA 1 --- I CSK 165107  tekst Wyrok Sadu Najwyiszego z dnia 8 sierpnia 2007 r. I CSK 165107 Wysokoéé éwiadczenia przyznawanego na podstawie art. 448 k.c. ma charakter ocenny, diatego przy jego okreélaniu sady zachowuja duzy zakres swobody. Strona moze skutecznie zakwestionowao w skardze kasacyjnej wysokoéé zasadzonego éwiadozenia tylko wtedy, gdy jego nieproporcjonalnoéé do wyrzadzonej krzywdy jest wyraina iub razqca. OSNCZD 2008/3/66 440230 i1z.Li.1964_43.296: all 398{3)_§_1 t a.ct_4Afi 1. Mozliwe jest naruszenie dobra osobistego treécia publikacji, z ktorej wynikaja jednoznacznie sugestie co do nagannego morainie postepowania osoby wskazanej w tej publikacji 2 imienia i nazwiska. 2. Wysokoéé éwiadczenia pizyznawanego na podstawie art. 448 k.c. ma charakter ocenny, stqd tez sady w instancjach rnerytorycznych majq stosunkowo spory zakres swobody seciziowskie} przy jego okreélaniu, co rownoczeénie ogranicza moziiwoéé ingerencji w te sfere ocenna przez instancje kasacyjna. Dlatego tez skuteczne zakwestionowanie wielkoéci zasadzonego z tego tytuiu éwiadczenia mozliwe jest tyiko wowczas, gdy jego nieproporcjonalnoéé do wyrzadzonej krzywdy jest bardzo wyraina, czy wrecz razaca. LEX nr 287745 287745 : a£t._25i.; QLLAAE Skiad orzekajqcy Sedzia SN Gerard Bieniek (przewodniczacy) Sedzia SN Antoni Gorski (sprawozdawca) Sedzia SN Barbara Myszka. Sentencja Sad Najwyzszy w sprawie z powodztwa Piotra W. przeciwko Annie M., Bertoidowi K. i "P.", spoice z o.o. w W. o ochrone dobr osobistyoh, zadoéouczynienie i zapiate, po rozpoznaniu na rozprawie w lzbie Cywilnej w dniu 8 sierpnia 200? r. skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sadu Apelacyjnego wWarszawie z driia 18 grudnia 2006 r. oddalii skarge kasacyjna i zasqdzii od pozwanych na rzecz powoda kwote 360 zi tytuiem zwrotu kosztow postepowania kasacyjnego. Uzasadnienie faktyczne Powod Piotr W. wystapii 0 ochrone débr osobistych naruszonych przez opublikowanie w dzienniku "R." z dnia 30 marca 2001 r. artykuiu autorstwa Anny M. i Bertolda K. pt. "Fundusz pizyjaciof‘, zawierajacego kiamliwe 0 nim informaoje. Pozwanymi w sprawie sa oboje autorzy oraz wydawca gazety "P.", spoika z o.o. Powod domagai sie zobowiazania pozwanych do opublikowania na iamach "R." odpowiedniej treéci przeproszenia wraz z zobowiazaniem sie pizez nich do dochowania w przyszéoéci obiektywizmu i rzetelnoéci dziennikarskiej w stosunku do niego, zasedzenia od nich na swoja izecz symbolicznej ziotowki zadoééuczynienia oraz kwoty 10.000 na izecz Funciacji S. w W. (...) Sad Okregowy w Warszawie wyrokiem z dnia 21 lutego nakazat pozwanym zamieszczenie w ciagu siedmiu cini od jego uprawomocnienia sie na pieiwszej stronie ich gazety oéwiadczenia zajmujqcego 1/8 wielkoéci kolumny 0 treéci: "Autorzy artykutu »Fundusz przyjacioia. zamieszczonego w dzienniku "R." w dniu 30 marca 2001 r., Anna M. i Bertold K. przepraszaja pana Piotra W. za insynuacje dotyczace jego osoby zamieszczone w tyrn artykuie", oddalii dale] idace Zadanie z tytuiu roszczen niemajatkowych oraz uwzgleclnii w caioéci roszczenia majatkowe. {...) Apelacja pozwanych od tego oizeczenia w czeéci uwzgledniajacej powodztwo zostata oddaiona wyrokiem Sadu Apeiacyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2006 r., ktory podzielii ustalenia Sadu pieiwszej instancji oraz ocene prawna co do tego, 2e pozwani wspomniana pubiikacja naruszyli dobra osobiste powoda. Wbrew zastrzezeniom pozwanych, Sad Apeiacyjny uznai tez, 2e zakres udzieionej mu ochrony jest wiaéciwy i odpowiada zakresowi oraz skali dziaiania riaruszycieli jego dobra osobistego. Wyrok Sadu Apelacyjnego zaskarzyli skarga kasacyjna pozwani, zarzucajqc naruszenie §:1i1._2£L§..l i ai?._é.4.8. k.c., a takze . ai:t._32.5 w zwiqzkii z fiEL_3_91 oraz a[L3Zfi.§..1 w zwiqzku z m k.p.c. Na tyoh podstawach System lnformacji Prawnej Lex (Lek Omega) 3712013 Stan prawny prograi17iL|i20130918 I CSl_(____1ł35r'0?' - 'tekst Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 200? r. I CSK 165r'07 Wysokość świadczenia przyznawanego na podstawie art. 448 k.c. ma charakter ocenny, dlatego przy jego określaniu sądy zachowują duży zakres swobody. Strona może skutecznie zakwestionować w skardze kasacyjnej wysokość zasądzonego świadczenia tylko wtedy, gdy jego nieproporcjonalnośó do wyrządzonej krzywdy jest wyraźna iub rażąca. ÜSNC-ZD 2008.«"3x'66 440230 : art. 39B{3] §j : ar:tAś_& 1. Możliwe jest naruszenie dobra osobistego treścią publikacji, z której wynikają jednoznacznie sugestie co do nagannego moralnie postępowania osoby wskazanej w tej publikacji z imienia i nazwiska. 2. Wysokość świadczenia przyznawanego na podstawie art. 448 k.c. ma charakter ocenny, stąd też sądy w instancjach merytonycznych mają stosunkowo spory zakres swobody sędziowskiej przy jego określaniu, co równocześnie ogranicza mozliwośó ingerencji w tę sferę ocenną przez instancję kasacyjną. Dlatego też skuteczne zakwestionowanie wielkości zasądzonego z tego tytułu świadczenia mozliwe jest tylko wowczas, gdy jego nieproporcjonalnośó do wyrządzonej krzy'wdy jest bardzo wyraźna, czy wręcz rażąca. LEX nr 28??45 287745 I fiI1._2śt;aII..śś_& Skład orzekający Sędzia SN Gerard Bieniek (przewodniczący) Sędzia SN Antoni Górski (sprawozdawca) Sędzia SN Barbara Myszka. Sentencja Sąd Najwyższy w sprawie 2 powództwa Piotra W. przeciwko Annie lył., Bertoldowi K. i "P.", spółce z o.o. w W. o ochronę dóbr osobistych, zadośćuczynienie i zapłatę, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 8 sierpnia 200? r. skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2006 r. oddalił skargę kasacyjną i zasądził od pozwarrych na rzecz powoda kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztow postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie faktyczne Powód Piotr W. wystąpił o ochronę dóbr osobistych naruszonych przez opublikowanie w dzienniku "R." z dnia 30 marca 2001 r. .artykułu autorstwa Anny lyl. i Bertolda K. pt. "Fundusz przyjaciół", zawierającego kłamliwe o nim informacje. Pozwanymi w sprawie są oboje autorzy oraz wydawca gazety spółka z o.o. Powód domagał się zobowiązania pozwanych do opublikowania na łamach "R." odpowiedniej treści przeproszenia wraz z zobowiązaniem się przez nich do dochowania w przyszłości obiektywizmu i rzetelności dziennikarskiej w stosunku do niego, zasądzenia od nich na swoją rzecz symbolicznej złotówki zadośćuczynienia oraz kwoty 10.000 na rzecz Fundacji S. w W. (__.) Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 21 lutego nakazał pozwanym zamieszczenie w ciągu siedmiu dni od jego uprawomocnienia się na pierwszej stronie ich gazety oświadczenia zajmującego U8 wielkości kolumny o treści: "Autorzy artykułu »Fundusz przyjaciółri, zamieszczonego w dzienniku "R." w dniu 30 marca 2001 r., Anna lyl. i Bertold K. przepraszają pana Piotra W. za insynuacje dotyczące jego osoby zamieszczone w tym artykuie", oddalił dalej idące żądanie z tytułu roszczeń niemajątkowych oraz uwzględnił w całości roszczenia majątkowe. {...) Apelacja pozwanych od tego orzeczenia w części uwzględniające] powództwo została oddalona wyrokiem Sądu Apeiacyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2006 r., który podzielił ustalenia Sądu pierwszej instancji oraz ocenę prawną co do tego, ze pozwani wspomnianą pubiikacją naruszyli dobra osobiste powoda. Wbrew zastrzeżeniem pozwanych, Sąd Apelacyjny uznał tez, że zakres udzielonej mu ochrony jest właściwy' i odpowiada zakresowi oraz skali działania naruszycieli jego dobra osobistego. Wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżyli skargą kasacyjną pozwani, zarzucając naruszenie a.Lt_2ś_å_1 iarirzeeó k.c., a także , ar:i._¬?z25 w związku z ar:t_3_9_'l oraz a.r1L.3ÍL8_§._l w związku z m k.p.c. Na tych podstawach system |nrermazjr`P`rśiynej tez rtéii omega; srrzors stan prawnyił=F±y_:1rzrii`i,rizo1s-os~1s ` ` " ` " ` --- STRONA 2 --- __ ___ _ ICSK 165101; tejist wniesii 0 jego uchyienie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmiana przez oddaienie powodztwa. Uzasadnienie prawne Sad Najwyzszy zwazyt, co nastepuje: ' Zdaniem skarzacych, Sady obu instancji ustaliiy i przyjety, 2e zawarte w dwoch fragmentach publikacji insynuacje wzgledem powoda, podwazajace etycznosé jego postepowania jako funkcjonariusza paifistwowego, mogiy naruszyo jego dobre imie, przez co nalezy rozumieé jedynie ewentualne zagrozenie, natomiast a.i;t._2£i k.c. mowi o naruszeniu dobr osobistyoh powoda w sensie dokonanym, speinionym. Zarzut ten jest nietrafny, gdyz (...) z ww. przepisu wynika, Ze podstawa do udzielenia ochrony prawnej jest stan realnego zagrozenia dobra osobistego cudzym dziaianiem, a nie tyiko sytuacja, wktorej do naruszenia tego dobra juz doszio (por. wyrok Sadu Najwyzszego z dnia 17 czerwca 2004 r., V CK 609/09, nie publ.). Z tego wzgledu kwestionowanie samej zasady prawnej rozstrzygniecia Sqdu Apeiacyjnego jest chybione. , Treécia i zaiozeniem przedmiotowej pubiikacji byio ukazanie nieprawidiowosci w dziaianiach pracownikow Urzedu Wojewodzkiego w K., na co wskazuje wprost informacja zamieszczona nad tytuiem artykutu: "Kolejne watki afery na Siasku. Urzqd Kontroli Skarbowej potwierdzii informacje »R.<< 0 zwiqzkach miedzy pracownikami urzedu wojewodzkiego, Aieksandrem C. i grupa L". Powod peinii w Urzecizie Wojewodzkim obowiazki dyrektora Wydziaiu Kontroli, a wiec, z racji funkcji, byi osoba obowiazana i uprawniona do kontrolowania prawidiowosci urzedowania nie tylko innych pracownikow, ale do dawania im przykiadu postepowania wiasna postawq i do unikania zachowafi stwarzajacych chociazby pretekst do podwazenia obiektywizmu i uczoiwoéci urzedniczej. Z tego wzgledu, wbrew zastrzezeriiom skarzacego, trzeba pizyznaé racje Sqdowi Apelacyjnemu, ze zamieszczenie jednego 2 kwestionowanych fragmentow artykuiu pozwanych sprawia wrazenie, iz wypowiedi ta odnosi sie takze do powoda, choc w niej samej wprostjego nazwisko nie pada. O takim odbiorze rozstrzyga kontekst tej wypowiedzi (...) i ukiad tekstu, w ktorym, niezaleznie od intencji autorow, czytelnik mote odniesé uzasadnione przekonanie. ze powod naiezai do grupy pracownikow Urzedu Wojewodzkiego poiaczonych niejasnymi powiazaniami 2 Aleksandrem C., prawnikami z grupy l. i kierownictwem funduszu, gdy w rzeozywistosci prowadzii on w funduszu “doradztwo w sprawach bezpieczeflstwa przemysiowego, ochrony tajemnicy siuzbowej oraz przedsiebiorstwa, a takze udzielanie konsultacji podczas wdrazania wymienionych procedur", formalnie niekolidujace z jego obowiazkami siuzbowymi w Urzedzie. Znaczenie kontekstu wypowiedzi prasowej Sad Najwyzszy wyjasnii wwyroku z dnia 7 lipca 2005 r., , (nie publ.). stwierdzajac, 2e dobro osobiste osoby fizycznej moie zostao naruszone caia tresoia publikacji i jej sensem, a nie tylko konkretnymi sformuiowaniami, mozliwe jest bowiem naruszenie dobra osobistego tresoie pubiikacji, z ktorej wynikaja jednoznaoznie sugestie co do nagannego moralnie postepowania osoby wskazanej w tej pubiikacji z imienia i nazwiska. Takie sugestie wynikaja zaé z trzeciego z zakwestionowanych przez powoda fragmentow artykuiu pozwanych, ktore zostaiy prawidiowo zakwaiifikowane przez Sed jako niedopuszczaine insynuacje pod jego adresem, naruszajqce jego dobreimie. 'Odmienny pogiad skaizacych w tej kwestii nie moie zostaé zaaprobowany, pomija bowiem obowiazujacy dziennikarza wymog wysokiej starannoéci i ostroznosci przy pubiicznym formuiowanu zarzutow (por. wyrok Sadu Najwyzszego 2 dnia 7 marca 2007 r., , nie publ.). Z tego wzgledu zarzut naruszenia . k.c. nie zasiuguje na uwzgiednienie, a tym bardziej bezskuteczne jest podwazanie przyjetej przez Sad tej kwalifikacji prawnej w stosunku do fragmentu artykuiu, w ktoiym jest mowa 0 tym, Ze powéd "obficie korzystai z wpiywow grupy |."; tu niedopuszczalna insynuacja pod jego adresem jest zupeinie wyraina. (...) Takze pozostaie zarzuty skargi kasacyjnej nie mogty odniesé skutku. Najpowazniejsze z nich dotyczq zastrzezefi co do precyzji sformuiowania tresci przeproszenia, do ktorego opubiikowania pozwani zostaii zobowiqzani, a takze do sposobu okreéienia rozmiarow jego tekstu. Okazaio sie jednak, 2e te watpiiwosci, przy dobre] woli zobowiazanych, daio sie pizezwyciezyo, gdyz w wydaniu gazety z dnia 5 maja 2007 r. ukazei sie tekst nakazanego przez Sad przeproszenia. Z tego wzgiedu zarzuty naruszenia a.i1_325 w zwiazku z ai:t...3.9.1 k.p.c., dotyczece wykonalnosci wyroku, trzeba uznao za nieuzasadnione. Jesli chodzi 0 zaizuty odnoszace sie do samej tresci przeproszenia, to  wbrew zastrzeieniom skarzacych  nalezy pizyjaé, 2e oddaje ona w sposob zwieziy i trafny ogoiny oharakter naruszenia w publikacji dobrego imienia powoda. Pretensje o jej ogolnikowosé sq wiec nieuzasadnione, gdyz postulowane ewentuaine doprecyzowanie tekstu przeproszenia musiaioby sie iaczyo ze znacznym jego rozbudowaniem, a to mogioby wikiaé strony i Sad w dalsze, niepotrzebne nieporozumienia. W tym kontekscie trzeba tylko przyznaé racje pozwanym, 2e nietrafne jest stanowisko Sqdu Apelacyjnego, i2 ich zastrzezenia co do rozmiarow i miejsca opublikowania przeproszenia byiy spoinione. Kwestionujac w postepowaniu przed Sqdem pierwszej instancji zasade powodztwa, pozwani nie mieli obowiajzku szczegoiowego odnoszenia sie do kwestii jakie rozmiaiy powinno rnieé ogioszenie zawierajace ewentuaine przeproszenie przez nich powoda. Ten biedny poglad Sqdu nie miai jednak wpiywu na tresé rozstrzygniecia, stad zarzut skargi kasacyjnej uchybienia a_tt_IiZ8_§_1_ k.p.c. byi nieskuteczny(aLt_&9ifi3*§_1_nKt2 k.p.c.). Nieuzasadniony jest rowniez zarzut dotyczaoy wysokosci kwoty zasqdzonej od pozwanych na wskazany przez Systefififlnforfiwacji Prawnej Lex (Lex Omega) 37i2013'Stah'j§i"ewny pro§r§i§iui 20130918 7 7 fin Tm ' _ _ ___ __ _ _ I CSK 165ł0?_'_;tek_s_t wnieśii o jego uchylenie i przekazanie sprawy do _ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianą pmez oddaienie powództwa. Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje: ` Zdaniem skarzących, Sądy obu instancji ustaliły i przyjęły, że zawarte w dwóch fragmentach publikacji insynuacje względem powoda, podważające styczność jego postępowania jako funkcjonariusza państwowego, mogły naruszyć jego dobre imię, przez co należy rozumieć jedynie ewentualne zagrożenie, natomiast aLt._2śt k.c. mówi o naruszeniu dóbr osobistych powoda w sensie dokonanym, spełnionym. Zarzut ten jest nietrafny, gdyż (...) z ww. przepisu wynika, że podstawą do udzielenia ochrony prawnej jest stan realnego zagrożenia dobra osobistego cudzym działaniem, a nie tylko sytuacja, wktórej do naruszenia tego dobra już doszło (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2004 r., V CK S00r00, nie pub|.). Z tego względu kwestionowanie samej zasady prawnej rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego jest chybione. _ Treścią i założeniem przedmiotowej publikacji było ukazanie nieprawidłowości w działaniach pracowników Urzędu Wojewódzkiego w K., na co wskazuje wprost informacja zamieszczona nad tytułem artykułu: "Kolejne wątki afery na Śląsku. Urząd Kontroli Skarbowej potwierdził informacje sR.<r o związkach między pracownikami urzędu wojewódzkiego, Aleksandrem Ć. i grupą L". Powód pełnił w Urzędzie Wojewódzkim obowiązki dyrektora Wydziału Kontroli, a więc, z racji funkcji, był osobą obowiązaną i uprawnioną do kontrolowania prawidłowości urzędowania nie tylko innych pracowników, ale do dawania im przykładu postępowania własną postawą i do unikania zachowań stwarzających chociazby pretekst do podwazenia obiektywizmu i uczciwości urzędniczej. Z tego względu, wbrew zastrzeżeniom skarżącego, trzeba przyznać rację Sądowi Apelacyjnemu, ze zamieszczenie jednego z kwestionowanych fragmentów artykułu pozwanych sprawia wrazenie, iż wypowiedz ta odnosi się także do powoda, choć w niej samej wprost jego nazwisko nie pada. O takim odbiorze rozstrzyga kontekst tej wypowiedzi (...} i układ tekstu, w którym, niezależnie od intencji autorów, czytelnik może odnieśó uzasadnione przekonanie, ze powód nałeżał do grupy pracowników Urzędu Wojewódzkiego połączonych niejasnymi powiązaniami z Aleksandrem Ć., prawnikami z grupy l. i kierownictwem funduszu, gdy w rzeczywistości prowadził on w funduszu "doradztwo w sprawach bezpieczeństwa przemysłowego, ochrony tajemnicy służbowej oraz przedsiębiorstwa, a także udzielanie konsultacji podczas wdrażania 'wymienionych procedur", formalnie niekolidujące z jego obowiązkami służbowymi w Urzędzie. Znaczenie kontekstu wypowiedzi prasowej Sąd Najwyższy wyjaśnił wwyroku z dnia 7 lipca 2005 r., , (nie pubI.), stwierdzając, ze dobro osobiste osoby fizycznej może zostać naruszone całą treścią publikacji i jej sensem, a nie tylko konkretnymi sformułowaniami, możliwe jest bowiem naruszenie dobra osobistego treścią publikacji, z której wynikają jednoznacznie sugestie co do nagannego moralnie postępowania osoby wskazanej w tej publikacji z imienia i nazwiska. Takie sugestie wynikają zaś z trzeciego z zakwestionowanych przez powoda fragmentów artykułu pozwanych, które zostały prawidłowo zakwalifikowane przez Sąd jako niedopuszczalne insynuacje pod jego adresem, naruszające jego dobreimię. Udmienny pogląd skarżących w tej kwestii nie może zostać zaaprobowany, pomija bowiem obowiązujący dziennikarza wymóg wysokiej staranności i ostrożności przy pubłicznym formułowanu zarzutów (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia T marca 200? r., , nie publ.). Z tego względu zarzut naruszenia a.r1L_251._§__“l„ k.c. nie zasługuje na uwzględnienie, a tym bardziej bezskuteczne jest podwazanie przyjętej przez Sąd tej kwalifikacji prawnej w stosunku do fragmentu artykułu, w którym jest mowa o tym, że powód "obficie korzystał z wpływów grupy l."; tu niedopuszczalne insynuacje pod jego adresem jest zupełnie wyrażna. (...} Także pozostałe zarzuty skargi kasacyjnej nie mogły odnieść skutku. Najpoważniejsze z nich dotyczą zastrzeżeń co do precyzji sformułowania treści przeproszenia, do którego opublikowania pozwani zostali zobowiązani, a także do sposobu określenia rozmiarów jego tekstu. Okazało się jednak, że te wątpliwości, przy dobrej woli zobowiązanych, dało się przezwyciężyć, gdyż w wydaniu gazety z dnia 5 maja 200? r. ukazał się tekst nakazanego przez Sąd przeproszenia. Z tego względu zarzuty naruszenia ar:t._32ó w związku z e.r:t.„..3„S„Żl_ k.p.c., dotyczące wykonalności wyroku, trzeba uznać za nieuzasadnione. Jeśli chodzi o zarzuty odnoszące się do samej treści przeproszenia, to - wbrew zastrzeżeniom skarżących - należy przyjąć, że oddaje ona w sposób zwięzły i trafny ogólny charakter naruszenia w publikacji dobrego imienia powoda. Pretensje o jej ogólnikowość są więc nieuzasadnione, gdyż postulowane ewentualne doprecyzowanie tekstu przeproszenia musiałoby się łączyć ze znacznym jego rozbudowaniem, a to mogłoby wikłać strony i Sąd w dalsze, niepotrzebne nieporozumienia. W tym kontekście trzeba tylko przyznać rację pozwanym, ze nietrafne jest stanowisko Sądu Apelacyjnego, iz ich zastrzeżenia co do rozmiarów i miejsca opublikowania przeproszenia były spóżnione. Kwestionując w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji zasadę powództwa, pozwani nie mieli obowiązku szczegółowego odnoszenia się do kwestii jakie rozmiary powinno mieć ogłoszenie zawierające ewentualne przeproszenia przez nich powoda. Ten błędny pogląd Sądu nie miał jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia, stąd zarzut skargi kasacyjnej uchybienia e_Ľt_3l8_§_1_ k.p.c. był nieskuteczny (aLt._3zSr"i.'r3"§_'l_plsł_2 k.p.c.}. Nieuzasadniony jest równiez zarzut dotyczący wysokości kwoty zasądzonej od pozwanych na wskazany przez syś`reiił`rnfsrl'ilśzjr |='rzwnejLzzrLe‹ omega)srr2ois`s`tzri"jiFăwny prrrig`rí-iiiiużsors-os-rs ` ` ' ' --- STRONA 3 --- ' I CSK 165107 ~ tekst powoda cei spoieczny za naruszenie jego dobr osobistych. Wysokosé swiadczenia przyznawanego na podstawie a1:i...A£1_8 k.c. ma charakter ocenny, diatego sady w instanojach meiytoiycznych majaj stosunkowo duzy zakres swobody przy jego okreslaniu. co rownoczesnie ogranicza mozliwoéé ingerencji w te sfere przez sad kasaoyjny. Z tego wzgledu skuteczne zakwestionowanie wysokoéci zasadzonego swiadczenia staje sie mozliwe tylko wowczas, gdy jego nieproporcjonalnosé do wyrzadzonej krzywdy jest bardzo wyraina czy wrecz razaca. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zaohodzi, w zwiazku z czym zarzut naruszenia a1:t,_4.éLB k.c. jest niezasadny. Skoro zaizuty skargi kasaoyjnej okazaty sie nieusprawiediiwione, podiegaia ona oddaleniu (E1.LL_3_9_5JA k.p.c.). System inforh'iacjiWP'raiwi1ej Eel flex Omega)*3?F20*13 sen prawny programu: 20130918 7 i _ _ I CSK ”ll55r'0? - _tekst powoda cel społeczny za naruszenie jego dóbr osobistych. Wysokość świadczenia przyznawanego na podstawie a.r:t..„śiłfi k.c. ma charakter ocenny, dlatego sądy w instancjach merytorycznych mają stosunkowo duzy zakres swobody przy jego określaniu, co równocześnie ogranicza możliwość ingerencji w tę sferę przez sąd kasacyjny. Z tego względu skuteczne zakwestionowanie wysokości zasądzonego świadczenia staje się możliwe tylko wówczas, gdy jego nieproporcjonalność do wyrządzonej krzywdy jest bardzo wyrażna czy wręcz raząca. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi, w związku z czym zarzut naruszenia er:t..s„+f.-łfi k.c. jest niezasadny. Skoro zarzuty skargi kasacyjnej okazały się nieusprawiedłiwione, podlegała ona oddaleniu (a_r;t_3_9_óM k.p.c.). System informacjuiłłrawneju_ĹeŠrÍĹez Ümegaj_ŚT'“Í20'łPL" Stan prawny programu: 201 3~00»1 0