Postanowienie V Ca 585fI2

--- STRONA 1 --- Sygn. akt V Ca 585fI2 ' W»  ~=+. J ~ E Q‘?‘L (‘ I. €(’,% 'W V WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 grudnia 2012r. Sqd Okrqgowy w Gorzowie Wielkopolskim V Wydzial Cywilny Odwohlwczy w skiadzie: Przewodniczqcy SSO Barbara Janiak Sqdziowie SSO Jolanta SojkaKardas SSO Robert Bogusz (spr.) Protokolant st.sekr.se;d0wy Barbara Kozlowska p0 rozpoznaniu W dniu 7 grudnia 2012 r. W Gorzowie Wielkopolskim na rozprawie sprawy z powédztwa W. G. przeciwko Skarbowi Pafistwa  Komendantowi Komisariatu Policji W D. 0 zap].ate; na skutek apelacji powoda 0d Wyroku Sqdu Rej onowego W S. z dnia 6 Wrzeénia 2012 r., sygn. aktl C 141/12 I. " prostuje niedokladnoéé zawartg W rubrum zaskarionego wyroku W ten sposéb, ie wykreéla oznaczenie pozwanego ,,Skarb0wiPa1istwa  Komisariatowi P0}icji W D.” i wpisuje W to miejsce ,,Skarb0wi Pafnstwa — Komendantowi Komisariatu Policji w D.”; II. oddala apelacjg. --- STRONA 2 --- Sygn. akt V Ca 585/12 Uzasadnienie Powod W. G. 25102311 pozew przeciwko Skarbowi Pafistwa Komisariatowi Policji w D. 0 zaplatfi; kwoty 60000 2%. W uzasacinieniu powod poda1, Ze powyiszcj kwoty domaga siq: tytulem naprawienia krzywd i szkody za skierov/anie przeciwko niemu przez pozwanego Wniosku 0 ukaranic za spowodowanie kolizji. Wniosek by} niezasadny. Na skutek powyzszego naruszono jego dobra osobiste, zaldad ubezpieczefi odmowil wyplaty zadoééuczynienia. W trakcie postgpowania zdaniem powoda popelniono wiele biodow, nazwaé miano powoda klamca i nikt za to nie przeprosil. Na rozprawie W dniu 6 wrzeénia 2012 1'. W. G. nadto podal, Ze na skutek prowadzonego postegpowania i powinnoéci z niego wynikajacych nie_ moglr znalefié zatrudnienia. ' I Pozwany Skarb Pafistwa  Komisariat Policji W D. wniésl o oddalenie powédztwa. Swoje stanowisko pozwany uzasadniai tym, Ze dzialanie Polioji nie byio bezprawne. Policja dziahala na podstawie i W graniach prawa. Wskazywane konsekwencje zlozenia vmiosku o ukaranie nje sa, normalnymi jego nastqpstwami. Wyrokicm z dnia 6 wrzeénia 2012 1'. W sprawie I C 141/12 Sad Rejonowy W Strzelcach Krajefiskich oddalil powodztwo. Powyziszy Wyrok sad rej onowy oparl 0 nastqpujace ustalenia faktyczne. W dniu 23 czerwca 2009 r. okolo godz. 13.30 doszIo _do stluczki samochodu Renault 5, ktorym kierowa} powéd W. G. z samochodem marki Mercedes przeznaozonym do wywozu odpadow, ktorym kier0wa1 C. K. D0 zdarzenia d0sz¥0 w ten sposob, to kierowca samochodu przeznaczonego do wywozu odpadow wyjeidzajac Z parkingu przy drodze wjechal na pas przyiegajacy do parkingu i stanaj. W tym czasie powod jadac przeciwieghlm pasem zbliial sic; do skrzyzowania Z droga, podporzadkowana, zwolnil do 70 kmfha a po miniociu skrzyzowania, widzac Ze drugi samochéd stoi na innym pasie przyépieszyi do 80 km/h. Wtedy C. K,, nie widzac powoda ruszyI do przodu i wjechal na pas drogi, ktorym poruszaI sio samochod powoda. Powod, chcac uniknaé zdcrzenia odbil kierownica W prawo (na pobocze) i zaczal gwaltowanie hamowaé. Manewr nie powiodl sir; o tyle, Ze W. G. uderzyi przednim lewym naroinikiem swojego samochodu W§II1i6Ci31‘kQ. --- STRONA 3 --- Na miejsce zdarzenia nikt z jego uozestnikow nie Wzywafl Policji. C. K. proponowai gatelefonowanie na Policje, ale W. G. stwierdzil, i2 powyisze nie jest konieczne. Po rozmowie i bez spisania protokolu z kolizji kierowcy odjechali. Po ponad trzech godzinaoh W. G. zlozyi jednak W Komisariacie Policji W D. zawiadomienie o stluczce, Wskazujac, Ze sprawca by} kierowca dmgiego samochodu. Przyjecie zawiadomienia i przeshchanie powoda trwalo do godz. 17.00. Przesluchanie przeprowadzii sierzant R. L. ~ Tego samego dnia, w godz. 18.30  18.45 pI‘Z6Sh.1Ch3J'1O pasazera samochodu, ktory prowadzil powod  siedemnastoletniego T. M. Swiadek nie podai precyzyjnie, czy przed sthxczka, samochod do Wywozu odpadow ruszyl do przodu, ruszyl W irmym kienmku, czy stal W poprzek drogi. O godz. 18.50 R. L. rozpoczal przeslucha11ie.C. K. Ten zeznai, 2e nie zajechai powodowi drogi, lecz stat czesciowo na pasie po ktorym sis; poruszal dluzsza chwile. Uwazai, 2e powod jechal z nadmierna predkoscia i lekkomyélnie uznal, Ze zmiesci sie pomiedzy samochodem a znakiem drogowym stojacym na poboczu. Czymlosé zakoficzono o godz. 19.10. Togo samego dnia W godzinach wieczomych Poliojanci Komisariatu Policji W D. przyjechali do powoda proponujao mu rnandat karny _za spowodowanie stluczki. W. G. odmdwil. Za zgoda powoda zostaI on przywieziony do sklepu prowadzonego przez C. K. celem ustalenia przebiegu zdarzenia. W sklepie powod zauwaiyi, jak Wszedi do pomieszczenia inny meiczyzna, ktory jak poiniej okazalo sie by} policj antem. W dniu 31 Iipca powod zostai przesiuchany W charakterze obwinjonego. _ W dniu 4 sierpnia 2009 r. poliojanci Komisariatu Polioji W D. przeshlchali pozostalych  r swiadkow zdarzenia, tj. oséb obslugujacych émieciarke: F. K. i P. O. Swiadkowie potwierdzili wersje C. K. ' I" W dniu 18 sierpnia 2009 r. do Sadu Rejonowego W S. Wplynal Wniosek o ukaranie powoda jako sprawcy stluczki. Wniosek zostal podpisany przez funkcjonariusza Komisariatu Policji WD. . W dniu 21 Wrzesnia 2009 r. odbyia sic; rozprawa. Na tej rozprawie T. M. zeznai wyraénie, iz to samochod marki Mercedes nagle zajechal droge powodowi. W dniu 5 paidziemika 2009 r. sad przeprowadzii‘ wizje lokalna. Nastepnie dopuszczono dowod W 2 opinii bieglego sadowego. Zgodnie 2 opinia bieglego sadowego bez Wzgledu na to, czy émieciarka ruszyla do przodu czy nie sprawca stluczki jest powod. Na rozprawie W dniu 28 oaidziernika 2009 1". sad Wydal Wyrok, AW kfmorym ukaral powoda. W uzasadnieniu sad --- STRONA 4 --- rejonowy ustalii, Ze samoohod Mercedes ruszyl do przodu przez zdarzeniem. Przyjat jednak zgodnie z opinia bieglego poglad, Ze sprawca i tak jest powod, ktdry nie zachowat W takiej sytuacji nalezytej ostroznosci. . Od powyzszego Wyroku W. G. ztoiyi apelacje. Na skutek apeiacji Sad Okregowy W G. Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2009 r. zrnienit zaskarzony Wyrok i powoda Lmiewimiit. Sad Okregowy, nie mogac zmienié ustalefi faktyoznych uznah 2e skoro to cieiarowka nagle wjeehala na pas, po ktorym poruszal sie powod, to kierowca tego samochodu byt sprawca, stluczki wymuszajac pierwszefistwo. Wjezdzajac na pas ruchu powinien kierowoa Mercedesa. powinien by} sie upewnié, Ze jest on wolny. Na powodzie nie ciazyla powinnosé zachowania szczegolnej ostroinoéci skoro pas, po ktorym sie poruszat nie by} zajety. Skoro pas drogi byt Wolny, a smieciarka staia, to powéd nie musial przewidywaé, Ze nagle ktos Wjedzie na jego tor jazdy. _ P0 przeprowadzeniu powyiszych ustalefi faktycznych sad I instancji stwierdzii, 2e powodztwo bf/10 nieuzasadnione. W. G. domagajao sie od Skarbu Pafistwa Komisariatu Policji W D. zapiaty kwoty 6000021 za dziaiemie fimlccjonariuszy Policji tej jednostki organizacyjnej Policji, swoje powodztwo opari na art. 417 §1 k.c. Zgodnie z tym przepisem za szkode Wyrzadzona przez niezgodne 2 prawem dzialanie Iub zaniechanie przy wykonywaniu wiadzy publioznej ponosi odpowiedzialnosé Skarb Paiistwa Iub jednostka samorzadu terytorialnego Iub inna osoba prawna Wykonujaca to Wiadze z mocy prawa. Zatem Skarb Paflstwa odpowiedzialny jest za Wyrzadzenie szkody przez bezprawne dziaiania swoich fulikcjonariuszy mviazanyoh z reaiizacja Wladczych dzialafi pafistwa. W ramach tego zobowiazany tez jest naprawié krzyWdy. Stad przestanka zasadnosci powddztwa jest: bezpravme dzialanie funkojonariuszy pafistwowych, Wyrzaflzenie tymi dzialaniami szkody i krzywdy, zw1'a,zeI< przyczynowy poiniedzy dziaianiem a szkoda i krzywda. _ Sad I instancji stanaj na stanowisku, Ze powéd nie wykazai, aby dziaianie policjantéw Komisariatu Policji W D. bylo bezprawne. Policjanci W toku prowadzenia sprawy 0 wykroczenie realizowali swoje ustawowe kompetencje Wynikajace z trybu postepowania, regulowanego ustawa Kodeksem postepowania W sprawach o wykroczenia. W ramach tego przeprowadzali czynnosci dowodowe i zioiyli Wniosek o ukaranie. Ztozenie Wniosku o ukaranie powodaj byio wynikiem analizy zebranych dowodow. W --- STRONA 5 --- szczegolnosci swiadek T. M. nie umial zeznaé precyzyjnie czy kierowca smieciarki nagle zajechai pas drogi czy nie. Z drugiej strony zastanawiajace byio, dlaczego to powdd nie chcial przyjazdu policjantow na miejsce zdarzenia, skoro to jego samochod by} uszkodzony. Przesiuchanie kolejnych swiadkow moglo utwierdzié tylko funkcjonariuszy Policji W prawidiowosci pogladu, Ze to powod by} sprawca stiuczki. Zasadniczo przeprowadzono Wszystkie celowe dowody. Nie powotano bieglego, nie mniej ten powolany W postepowanju sadowym nie byt W stanie podaé przebiegu zdarzenia. Wizja Iokalna tez nie dostarczyia materialow umozliwiaj acych biegiemu ustalenie przebiegu zdarzenia. Zdaniem sadu rejonowego nic tez nie wskazuje, aby prowadzacy czynnosé policjanci byli stronniczy. Niezwtocznie po przesiuchaniu powoda, zostal przesluchany pasaier jego samochodu oraz kierujacy samochodem marki Mercedes. Zostaiy tez Wykonane zdjecia samochodu. Przywiezienie powoda do sklepu C. K., zaraz po jego przeshichaiijo byio  zdaniem sadu I instancji probe; jakiejs konfrontacji. Na powyzsze powod Wyrazii zgode. Sama sprawa nie byia oczywista, o czym swiadcza rozbiezne poglady sadow roinych instancji, Wysuriiecie przez biegiego czesciowo nieprawidiowych Wnjoskow. Nie byio zatem tak, Ze policjanci Komendy Policji W D. Wbrew wszystkiemu starali sie forsowaé poglad sprzeczny z zebranym materiaiem dowodowym, tlragajac zasadorn swobodnej oceny dowodow czy Wreszcie zdrowego rozsadku. . Namarginesie sad I instancji Wskazal, Ze stopiefi skomplikowania by} spowodowany tym, Ze sam W. G. zrezygnowai z Wezwania na miejsce zdarzenia Policji oraz zanieohal sporzadzenia ~ zwyczajowo sporzadzonej bezposrednio po stiuczce  protokolu stluczki. Wszak to powod uwazal sie za pokrzywdzonego. W takim stanie rzeczy, skierowanie przez Komende Policji W D. Wniosku o ulcaranie nastapiio W ramach ustawowych kompetencji. Samo nastepne uniewinnienie uprawnionego nie prowadziio do oceny bezprawnosci dzialania funkcjonariuszy pafistwa. ' Ewentualne sugestie, Ze ktos cos zalatwil, nie sa zdaniem sadu rejonowego czyrnkolwiek pOpfl1”[6. Wrecz przeciwnie, powod uwaia bowiem, Ze ktos sie zmowii, bo spojrzai nie tak, bo ktos wszedl i Wyszedi, bo inaczej sie zachowywai W€1‘€i1(C1€ rozmowy, niz powod oczekiwal itp. Na podobnej zasadzie powod widzi bezprawnosé Policji w dalszych dzialaniach zwiazanych z ukaraniern C. K. Sad rejonowy Wskazal, 2e W. G. tez nie udowodnii, aby ziozenie Wniosku 0 ukaranie, tudziez prowadzenie postepowania spowodowalo szkode W jego majatku oraz naruszyio dobra osobiste.  --- STRONA 6 --- Jezeli rzecz dotyczy szkody, to powod nawet nie umiai Wykazaé jej Wysokosci. Sam mechanizin jej Wystapienia  poiegajacy na niemoiliwosci zatrudnienia  jest na tyie naiwnie przedstawiony, ze 2 tego tylko faktu mote byé oceniony jako nieprawdziwy. Powod poza swoimi Wyjasnieniami nie ziozyi Zadnego dowodu na to, Ze poniosl szkode. W. G. otrzyrnai odszkodowanie, zakiad ubezpieczefi tyiko Wstrzymal W3/plate do zakoficzenia sprawy. W zakresie krzywdy powod Wyjaénil, Ze zlozenie Wniosku o ukaranie destabilizowaio caiego jego Zycie. Jezeli tak rzeczywiscie bylo, czego sad I instancji nie podzilil, to reakcja powoda na ztozenie Wniosku 0 ukaranie nie byiaby typowa i Wynikaé musiaiaby z wiasciwosci powoda a nie dziaiaii Komendy.Policji w D. Dodaé nalezy, Ze same obwinienie o spraWstWo W'Y1CI‘0CZ6I11El drogowego nie mogio mice wiekszego znaczenia ile oceny powoda W kazdym srodowisku. Nie poczytai sad I instancji jako naruszenia godnosci czlowieka i jego czci, Wyrazenie W rozmowie Wyiacznie miedzy policjantami prowadzacymi postepowanie, Ze swiadek klamie. Stad powod tez nie Wykazal, aby doznai jakiejs szkody czy krzywdy. Maj ac na uwadze powyzsze, na podstawie art. 417 § 1 k.c. sad powodztwo oddalii. Od powyzszego Wyroku apelacje wniosl powod. Zarzucii mu sprzecznosé ze sprawiedliwoscia i poczuciem godnosci osobistej oraz naruszenie prawa materialnego. Wnidsi in zmiane zaskarzonego wyroku 'i zasadz'e11‘ie'Zadaiiej " "Woty, ewentualnie uehylenje i przekazanie sadowi I instancji celem ponownego rozpoznania. ' W uzasadnieniu powod podniosl, Ze W toku postepowania W sposob przejrzysty Wykazat biedy uchybienia Policji. Powod uwaza, Ze W wyniku postepowania Polieji odmawia mu sie Wszedzie pracy. Uwaza sie za osobe pokrzywdzona i posz1<odowar1a, zas swoje straty 2 tego tytuiu ocenia na 60000 21 a nadto poniosi straty moraine i psyehiczne a nadto minimalnie fizyczne. ' _ Sad Okregowy W Gorzowie Wielkopolskim zwaiyl, co nastep uje: Na Wstepie nalezalo Wskazac, Ze zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c. sad moie 2 urzedu sprostowaé W Wyroku niedokiadnosci, btedy pisarskie aibo rachunkowe Iub inne oczywiste omyiki. Natomiastjzgodnie z § 3 cytowanego artykuhl, jezeli sprawa toczy sie przed sadem II instancji, sad ten moze z urzedu sprostowaé wyrok I instancji. Poprzez Wskazane W art. 350 §1 k.p.c.. niedokladnosci Wyroku podlegajace sprostowaniu nalezy rozumieé niedokiadnosci np. W oznaczeniu stron Iub przedmiotu spraWy._D0puszczalne jest rowniez sprostowanie niedokiadnosci poprzez uscislenie ozpaczenia strony. W judykaturze dominuje poglad, Ze uscislenia 0Z.1'1E1CZBI118 strony moze dokonaé réwniez sad II instancji (por. Wyrok Sadu Najwyzszego z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999/1/16, postanowienie --- STRONA 7 --- Sadu Najwyiszego 2 dnia 10 grudnia 2001 r., I PZ 93/01, OSNP 2003f24/597). W tej sytuacji W sprawde na podstawie art. 350 § 1 1(.p.C.'W zwiazku 2 art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy 2 dnja 6 1cwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. 2 2011 r., nr 287, poz. 1687 2e 2m.) naIe2a1o sprostowaé niedokiadnosé W rubrum zaskarzonego Wyroku W ten sposob, 2e Wykreslono oznaczenie pozwanego ,,SkarboWi Paiistwa  Komisariatowi Policji W D.” i Wpisano W to miejsce ,,SkarboWi Paristwa — Komendantowi Komisariatu Policji W D.”. Z Wy2ej powolanej ustawy Wynika, 2e organem administracji rzadowej jest komendant komisariatu Policji. Wskazac’: nalezy, 2e faktycznie reprezentowal on Skarb Paxistwa W niniejszej sprawie sldadajac W dniu 19 czerwca 2012 r. odpoWiedz' na pozew. "  Apeiacje powoda na1e2a10 oddalic. Ustalenia Sadu Rejonowego W S. sa prawidlowe i Sad Oktregowy W G. uznaje je 2a WiEl.SI18 bez zbednego powtarzania.  W sprawie najpierw naIe2y odniesé sie do zarzutow naruszenia prawa procesowego, albowiem uwzglednienie poWy2s2ych zarzutow mogioby wpiywaé na prawidlowosé poczynionych W sprawie ustalefi faktycznych. . Zarzutu naruszenia prawa procesowego, sprowadzajaeych sie do zarzutu naruszenia 233 § I k.p.c. W zakresie dokonania dowolnej oceny dowodow W sprawie i poczynienia ustaleii sprzecznych 2 zebranyin W sprawie materialem dowodowym, Sad Okregowy W G. nie podziela. Zarzut W tym zakresie sprowadza sie przede Wszystkim do tego, 2e zdaniem powoda sad I instancji powinien podzielié jego stanowisko i uznaé, 2e p01iCjE1I'.lC1, 2a ktorych odpowiedzialny jest pozwany swiadomie zlozyli wniosek o jego ukaranie mimo, 2e nie mieli do tego podstaw i przez spowodowali u niego szkode i cierpienia, ktorych Wyrownania powod dochodzi W niniej szym postepowaniu. " PoWy2szy zarzut W istocie swej jest zarzutem naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. '. r W mysl art. 233 § 1 k.p.c. sad ocenia wiarygodnosé i moc dowodow Wedhig Wiasnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozwazenia zebranego materiatu. W przepisie tym Wyrazono jednq 2 podstawowych zasad procesu cywilnego, czyli zasade swobodnej oceny dowodow. Stosujac te regule sad orzekajqcy ocenia Wiarygodnosé dowodow, czyli decyduje o tym, czy okreslony érodek dowodowy ze wzgledu na jego indywidualne cechy i obiektywne okolicznosci, zashlguje na Wiare, czy te2 nie. W ramach tej reguly sad oce11iate2 rnoc dowodowa, _c2y1i siie przekonania, jaka tlzyskat sad wskutek przeprowadzenia okreslonych dowodow o istnieniu lubnieistnieniu faktu, ktorego on dotyczy. Poglad taki Wyrazii Sad NajWy2s2y W Wyroku 2 dnia I5 wrzesnia 2005 roku II CK 59/2005 (Lex Polonica --- STRONA 8 --- nr 387070). Sad ten _u2na1 takze, i2 granice swobodnej oceny dowodown Wyznaczajar obowiazek Wyprowadzenia przez sad 2 zebranego materiaiu dowodowego Wnioskow logicznie prawidiowych, rainy proceduralne, poziom swiadomosci prawnej sedziego oraz dominujace poglady na sadowe stosowanie prawa. Swobodna ocena dowodow dokonywana jest pr2e2 pryzmat Wlasnych przekonaii sqdu, jego wiedzy i posiadanego zasobu doslwiadczefi Zyciowych. Uwzglednia Wymagania prawa procesowego oraz regu1y iogicznego myslenia, Wedlug ktorych sad W sposob bezstromzy, racjonalny i Wszechstromiy ro2Wa2a materiai dowodowy jako caiosé, dokonuje Wyboru okreslonych érodkow dowodowych i  wazae ich moc oraz Wiarygodnosé  odnosi je do pozostatego materiaiu dowodowego (por. wyrok Sadu Najwyzszego 2 dnia 2 dnia 14 grudnia 2006 roku W sprawie I UK 161/2006, Lox Polonica nr 1422285, Rzeczpospolita 2007;‘127 str. C5). ' Sad Najwyzszy Wielokrotnie wypowiadal sie W kwestii przekroczenia " granic swobodnej oceny dowodow uznajac, 2e je2eli 2 okreslonego materiahi dowodowego sad Wyprowadzii Wnioski logicznie poprawne i zgodne 2 zasadami dosiwiadczenia Zyciowego, to taka ocena dowodow nie narusza zasady swobodnej oceny dowodow przewidzianej W art. 233 § 1 k.p.c., choéby dowiedzione zostaio, 2e z tego samego materiaiu daioby sie Wysnué rownie logiozne i zgodne 2 zasadami doswiadezenia 2ycioWego Wnioski odmieime (Wyrok Sadu NajWy2s2ego  Izba Pracyi Ube2piec2e1iSpoleczriychli SpraW Publicznych 2 dnia 14 marca 2006 r., I UK 15912005, Lex Polonica nr 1917667). Podobny poglad sad ten Wyrazii W wyroku 2 dnia 21 pa2d2iernika 2005 roku W sprawie III CK 73:’2005 (Lex Poionica nr 1625346) stwierdzajac, 2e same, nawet powa2ne, Watpliwosci co do trafnosci oceny dokonanej przez sad pierwszej instancji, jezeli tylko nie Wykroezyia ona poza granice zakresione W art. 233 § 1 k.p.c., nie powinny stwarzaé podstawy do zajecia przez sad dmgiej instancji odmiennego stanowiska.  ' u Norma przepisu 233 § 1 k.p.c. zawiera jednoznaczny i nie doznajacy Wyjatku nakaz, aby ocena Wyra2ona W aspekcie Wiarygodnosci byia dokonana na podstawie Wszechstronnego rozwazenia zebranego W sprawie materialu, po drugie na.ka21.1je uwzglednienie Wszystkich dowodéw przeprowadzonych W sprawie, po trzecie wymaga skonkretyzowania okolicznosci towarzyszacych przeprowadzeniu poszczegélnych dowodow majacych znaczenie d1a oceny ich mocy i Wiarygodnosci, po czwarte Wymaga przytoczenia jednoznacznego kryterium oraz merytorycznych Ii rzeczowych argumentow majacych w sposob przekonujacy potwierdzié trafnosé dokonanej oceny W przedmiocie uznania dowodow za wiarygodne Iub ich 2dyskWa1if'1koWania. Ustalenia faktyczne W oparciu o tak ocenione dowody nie mega --- STRONA 9 --- Wykazywaé b1ed6W tak faktycznych tzn. nie mega bye sprzeczne 2 trescia doWod6W, jak i Iogicznych (biednosci rozumowania i Wnioskowania). Biorac pod uwage powyzsze na1e2y uznaé, 2e sad pierwszej instancji wyciagnai 2e zgromadzonego materiaiu dowodowego Wlasciwe Wnioski. Dla skutecznosci zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. konieczne jest Wskazanie przyczyn, dla ktorych ocena dowodow nie speinia kryteriow okreslonych w ustawie. Skarzacy powinien Wiee okreslié jakie dowody i 2 naruszeniem jakich kryteriow sad uznai 2a Wiarygodne i majace moc dowodowa Iub pozbawione takiej mocy i wiarygodnosci, przy czym, co nalezy podkreslié, chodzi tylko o dowody, ktore dla rozstrzygniecia sprawy maja istotne znaczenie.  Powod W niniejszej sprawie nie wskazat na czym mia1aby polegaé dowolnosé oceny sadu I instancji, zas analiza dowodow przeprowadzonych W toku postepowania nie daje podstaw do twierdzenia, 2e byia ona dowolna. Ocena materiaiu dowodowego przeprowadzona Iprzez Sad Rejonowy W S. jest petna, wyczerpujaca i nalezycie uzasadniona. Na1e2y pamietaé i mocno to podkreslié, 2e sad nie ocenia ka2dego 2 dowodow 2 osobna, ale ma ustawowy nakaz dokonywania oceny ,,na podstawie wszechstronnego ro2Wa2enia zebranego materiaiu”. Tak te2 sie staio W niniejsze sprawie. ' . ' Podkreslié na1e2y, 2e funkcjonariusze pozwanego byli uprawnieni do skierowania Wniosku o ukaranie. Motywy 21o2enia tego Wniosku or:12 okolicznosci towarzyszace jego 21o2eniu zostaiy prawidiowo ustalone przez sad I instancji. Powod nie Wskazai jakichkolwiek dowodow na okolicznosé doznanych cierpieri zwiazanych 2 postepowaniem fimkcjonariuszy, jak te2 wielkosci szkody 2 tym zwiazanej. W tym zakresie pOpI‘Z6S’Efl1f on Wyiacznie na wlasnych zeznaniach nie popierajac ich jakirnkolwiek innyrn dowodem. Stad te2 prawidlowo ustalii sad I instancji, 2e do 21o2e11ia wniosku o ukaranie nie doszio W Wyniku swoistego porozumienia pomiedzy policjantami a drugim uczestnikiem zdarzenia by zaszkodzié powodowi, ale byio Wynikiem przyjetej oceny zebranego materiahz dowodowego, a nadto, 2e do powstania szkody czy naruszenia dobr osobistych powoda nie doszlo. Powod na poparcie swoich twierdzexi, 2e ziozenie Wniosku 0 ukaranie zdestabiiizowato jego Zycie nie Wskazal jakichkolwiek dowodow. Nie udowodnil, 2e nie mogi 2 tego powodu podjaé zatrudnienia. Na podkreélenie zasluguje fakt, 2e powod nie potrafii okresiié jaka czesc dochodzonej pr2e2_niego kwoty stanowi odszkodowanie, a jaka zadoséuczynienie.  Powyzsze powoduje, 2e nie mozna uznaé, by powod sprostal obowiazkom zwiazanym 2 prawidiowo sformuiowanym zarzutem 2 art. 233 § 1 kp.c., ale tak2'e obowiqzkom Wynikajacym 2 art. 6 k.c. W 2W. 2 art. 232 k.p.c.. 4  --- STRONA 10 --- ' Kwestia cie2aru dowodu, bo do niej odnosza sie poWy2sze przepisy, mo2e byé rozpatrywana W aspekcie procesowym i materialnoprawnym. Aspekt procesowy (formalny) dotyczy _oboWia21c6W (powinnosci) stron procesu cywilnego W zakresie przedstawianja dowodow potrzebnych do rozstrzygniecia sprawy. Wynika on 2 przepisow art. 3 i art. 232 k.p.c., ktore stanowia, 2e strony i uczestnicy postepowania sa obowiazani dawao Wyjasnienia co do okolicznosci sprawy zgodiiie 2 prawda i be2 zatajania czegokolwiek oraz Wskazywaé dowody dla stwierdzenia faktow, 2 1<to1'ych wywodza skutki prawne. Aspekt materialno prawny dotyczy natomiast negatywnych skutkéw, jakie Wiaza sie  w mysl przepisow prawa cywilnego  2 nieudowodnieniem przez strone faktéw, 2 ktorych Wywodzi ona skutki prawne (art. 6 k.c.). , Przyjmuje sie, 2e przedstawienie przez strone dowodu W celu wykazania okreslonych twierdzezi o faktach sprawy, 2 ktorych wywodzi ona korzystne dla siebie skutki, nie "jest jej prawem czy obowiazkiem procesowym, lecz ciezareni procesovvym, Wynikajacym i zagwarantowanym przepisami prawa, przede wszystkim W jej W1&S11}'I11 interesie. To interes strony, jakim jest Wygranie procesu, nakazuje jej podjaé Wszeikie mo21iWe czynnosci procesowe W celu udowodnienia przedstawionych twierdzeii o faktach; strony nie moérna zmusié do ich podjecia. . " . _  _ __ Pojecia t2W.' cie2a.ru dowodu W '2nac2eiiiu formalnyiii i cie2'aru dowodu "W znaczeniu materialnym, choc sq Wzajenmie 2a1e2ne, poniewaz uznanie pr2e2 sad twierdzefi strony 2a udowodnione jest oparte na tresoi informaeji uzyskanych dzieki zebranym srodkom dowodowym, nie moga bye utozsamiane, albowiem materialny cie2ar dowodu traktuje sie nie jako powmnosé dowodzenia, 1ec2 jako regule okresiajaca, lctora strona poniesie negatywne skutki nieudowodnienia okreélonych twierdzefi 0 faktach istotnych dia rozstrzygniecia sprawy. Zgodnie 2 art. 6 k.c. ciezar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, ktora 2 faktu tego Wywodzi skutki prawne. Opierajac sie na tej regule, (101CiIY1'lE:1 i judykatura przyjmuja zgodnie, 2e powod powinien udowodnié fakty, z ktorych wywodzi dochodzone roszczenie, a pozwany  fakty uzasadniajace jego zarzuty przeciwko roszczeniu powoda; fakty tamujsce Iub niweczace roszczenie powinien udowodnié przeciwnik tej strony, ktora wystapiia z roszczeniem, a wiec W zasadzie pozwany _ (por. wyroki Sadu Najwyzszego: 2 dnia 3 paidziemika 1969 r., II PR 313x’69, OSNC 1970, nr 9, p0Z. 147; 2 dnia 20 kwietnia 1982 r., I CR 79x’82, niepub1.; 2 dnia 19 listopada 1997 r., I PKN 375/97, OSNP 1998, nr 18, p02. 537; 2 dnia 11 c2erWca 1999 r., II CKN 390/98, OSNC 1999, nr 12, p02. 217). --- STRONA 11 --- Biorac pod uwage poWy2s2e uznaé na1e2y, 2e W sprawie nie dos21o do namszenia obowiazkow sadu Wynikajacych 2 art. 233 § 1 k.p.c. Rozpoznajac apelacje powoda Sad Okregowy W G. ro2Wa2a1 1‘0WI116Z czy W sprawie mogio dojso do naruszenia art. 5 k.p.c. i art. 212 k.p.c., ktore to naruszenie rnoglo ograniczyo prawa uczestnika W postepowaniu i Wpiynaé na tresé rozstrzygniecia. Zgodnie 2 art. 5 k.p.c., W razie uzasadnionej potrzeby sad mo2e udzielié stronom i uczestnikom postepowania Wystepujacym W sprawie bez adwokata Iub radcy prawnego niezbednych pouczefi co do czynnosci procesowych. Wedle art. 212 k.p.c. W razie uzasadnionej potrzeby sad rno2e udzielié stronom niezbednych pouczeri, a stosownie do okolicznoéci zwraca im uwage na ceiowosé ustanowienia peinomoonika procesowego. Jak stWierd2i1 Sad Najwyzszy W swym wyroku 2 dnia 7 listopada 2007 r. (II CSK 286/07, LEX nr 490414) problematyka niewa2nosci postepowania 2e wzgiedu na pozbawienie strony mo2nosci obrony jej praw znajduje odzwierciedlenie W bogatym orzecznictwie Sadu Najwyzszego, W ktorym przyjmuje sie, 2e niemo2noéé obrony zachodzi Wowczas, gdy W postepowaniu sadowym pozbawiono strone, Wbrew jej Woli, caIkoWitej mo2nosci podejmowania Iub swiadomego zaniechania czynnosci procesowych zmierzajacych do ochrony jej sfery prawnej. Nie ma przy tym znaczenia 2 czyjego powodu pozbawienie mo2nosci obrony nastapilo, tj. czy byio to efektem dziaiania sadu, strony przeciwnej, c2y te2 osoby trzeciej. Jednoczesnie przyjmuje sie, 2e pozbawienie moznosci obrony zachodzi W sytuacji gdy stroria zostaia pozbawioria uprawniefi procesowych Wskutek Wadliwego postepowania innego podmiotu, a nie Wtedy gdy strona na skutek Wiasnego dziaiariia 2 uprawnieii tych nie skorzystala (zob. orzeczenie Sadu Najwy2s2ego 2 dnia 21 czerwca 1961 r., 3 CR 953/60, Nowe Prawo 1963 nr 1, s. 117; Wyrok Sadu NajWy2s2ego 2 dnia 20 styeznia 1966 r., 11 PR 371/65 OSNCP 1966 nr 10, poz. 172; Wyrok Sadu NajWy2s2ego 2 dnia 27 maja 1999 r., II CKN 318/98, niepublikowany; Wyrok Sadu Najwyzszego 2 dnia 9 stycznia 2001 r., II CKN 1211/00, niepub1.; postanowienie Sadu NajWy2s2ego 2 dnia marca 2002 r., III CKN 461/99, niepub1.; Wyrok Sadu Najwyzszego 2 dnia 28 stycznia 2004 r., IV CK 418702, niep1_1b1.; postanowienie Sa,du Najwyzszego 2 dnia 17 lutego 2004 r., III CK 226/02, niepub1.; Wyrok Sadu Najwyzszego 2 dnia 7 Iipca 2005 r., II UK 271/04, OSNP 2006, nr 56, poz. 95; postanowienie Sadu Najwyzszego 2 dnia 17 lutego 2004 r., III CK 226/02, niepub1.). Jak 2Wr6ci1 na to uwage Sad NajWy2s2y W uzasadnjeniu postanowienia 2 dnia 22 sierpnia 2000 r., III CKN 873/00, (niepi1bl.) art. 5 k.p.c. mo2e mieé zastosowanie Wyiacznie W sytuacji, gdy tego Wymaga oohrona praw procesowych strony. Omawiany przepis, a tak2e art. 212 k.p.c., nie mo2e byé rozciagniety na sfere przysluguj acej stronie upraWnie1i_bad2 ros2c2er’1 --- STRONA 12 --- przewidzianych W przepisach prawa materialnego i sposobu ich realizacji. Przewidziany W tych przepisach obowiazek  mogacy iagodzié dziaianie W postepowaniu cywilnym zasady ignorantia iuris nocet  jest Wyrazem umiarkowanego W tym postepowaniu fomializmu. Nie xrioze jednakze prowadzié  2 zachwianiem elementarnych zasad procesu cywilnego  do udzielaiiia przez sady pomocy W skutecznej reaiizacji roszczefi pr2e2 strone zgioszonych. Nalezy tak2e podzielié poglad Sadu Najwyzszego, 2e kazdy, kto Wdaje sie W spor sadowy i decyduje na prowadzenie sprawy bez udziaiu fachowego p€1I10In0CI1i1<E1 musi zakiadaé, 2e posiada dostateczzna orientacje co do sposobu prowadzenia tej sprawy (Wyrok 2 dnia 5 sierpnia 2005 r., II CK 18/05, niepub1.). W konsekwencji brak pouczenia 2e strony sadu W zakresie okreslonym W art. 5 i art. 212 k.p.c., ktory mo2e stanowié uchybienie procesowe W okolicznosciach konkretnej sprawy, nie moze byé traktowany jako dziaianie, ktore pozbawilo strone, Wbrew jej Woli, moznosci podejmowania Iub swiadomego zaniechania czyrmosci procesowych zmierzajacych do ochrony jej sfery prawnej (zob. Wyrok Sadu Najwy2s2ego 2 dnia 28 maja 2002 r., II UKN 250/01, niepub1.; wyrok Sadu NajWy2s2ego 2 dnia 7 lipca 2005 r., II UK 271/04, OSNP 2006, nr 56, poz. 95.). .  Naruszenie art. 5 i art. 212 k.p.c. przcz nieudzielenie stronie pouczefi co do czynnosci procesowych, W szczegolnosci zas pouczenia co do moznosci 2g1os2enia Wiiiosku o ustariowienie adwokatalz urzedti hie poWoduje i1ieWa2nosci postepowaiiia, Iecz mo2e byé uchybienjem mogacym mieé Wpiyw na wynik sprawy, je2e1i in concreto 2achod2'iIa potrzeba udzielenia stronie stosownych pouczefi (zob. Wyrok Sadu NajWy2s2ego 2 dnia 3 grudnia 1997 r., I cm 336197, Prok. i Pr. 1998,11; 7s, poz. 43). ' Sad Najwyzszy W postanowieniu 2 dnia 2 Iipca 2009 r. ( V CSK 481708, LEX nr 627260 ) stwierdzii, 2e sposob udzielania pouczefi musi byé dostosowany do zdolnosci percepcyjnych strony, a stwierdzenie, 2e jej nieporadnosé jest tak du2a, i2 nie pozwala na samodzielne Wykorzystanie udzielanych Wskazowek, powinno prowadzié do zwrocenia stronie uwagi na potrzebe skorzystania 2 fachowej pomocy i Wyjasnienia zasad uzyskania takiej pomocy 2 urzedu. Analizujac aicta sprawy mozna stwierdzié, 2e powod W toku postepowaniu by1 aktywny. Prezentowai swoje stanowisko na rozprawie, skiadai wnioski dowodowe, korzystai 2 przysiugujacych mu srodkow odwoiawczych. Analiza skiadanych w toku postepowania przez niego pism po2Wa1a stwierdzié, 2e bez problemu potrafi1 uzasadnié swoje stanowisko. W takiej sytuacji nie mo2na powoda uznaé za osoba nieporadna, taka, ktora Wymaga pouczenia o tak podstawowyoh prawach, jak prawo do bycia reprezentowanym W tokti postepowania przez fachowego pehiomocnika, czy mo2liWosci sk1adania"kon1<retnych --- STRONA 13 --- wnioskow dowodowyeh. Wszystko to wskazuje, Ze powod W pelni potrafii skorzystaé z uprawniefi przewidzianyeh procedure}. ‘ Jeszcze raz nalezy podkreélié, Ze brak stosownych Wskazowek W powyiezym zakresie 1|'no;'zna byloby uznaé za naruszenie art. 5 k.p.c. czy art. 212 k.p.c. majqce Wplyw na wynik sprawy tylko W szczegolnych, wyjqtkowych okolicznoéciach, kiedy to strona dzialajqca bez profesjonalnego pehmrnocnika Wykazuje sir; znacznq nieporadnoécizg i w efekcie powstaje w postepowaniu sqdowym, wbrew woli uczestnika, sytuacja oalkowitej niemoznoéoi podejmowania, aibo éwiadornego zaniechania czjlnnoéci zmierzajqcych do ochrony jego sfery prawnej. Takiej sytuacji nie bylo W njniej szym postepowaniu. < Sqd Okregowy w G. nie podziela tei zarzutow naruszenia prawa _ materialnego podniesionego przez skarzqcego W apelacji w postaci naruszenia art. 417 k.c. czy art. 448 k.c. ezy innyeh. _ _' Do rozwaiafi juz wyzej przeprowadzonych dodaé nalezy, Ze funkcj onariueze Policji eo do zasady byli uprawnieni do skjerowania wniosku o ukaranie powoda, zaé powéd nie Wykazal, Ze W okolicznoéciach tej konlcretnej sprawy do zioienia takiego wniosku doszlo w spo sob bezprawny. W sferze odpowiedzialnoéci odszkodowawczej Skarbu Paflstwa za niezgodne z prawem dzizflanie wladzy publicznej, przeslanka bezprawnoéci oznacza naruszenie przez Madze publicznq przepisow prawa, przy czym nie kaide naruszenie prawa bediie stanowilo podstawe odpowiedzialnosici odszkodowawczej, ale jedynie takie naruszenie, kiore stanowilo Warunek konieczny powstania szkody i ktorego normalnym nastepstwcm W danych okolicznoéciach jest powstanie szkody (wyrok Sqdu Najwyzszego z dnia 7 maja 2010 r., H1 CSK 243/09, LEX 111' 852665). Nadto nie mozna zapominaé 0 tym, i2 kolejnymi niezbednymi przeslankami warunkujqcymi zasadnoéé powodztwa opartego 0 treéé art. 41?‘ k.c.  obok ewentualnej bezprawnoéci dzialania  bylo Wykazanie szkody i zwiwu przyczynowego miedzy niq, a bezprawnym zachowaniem pozwanego, ktérych to przeslanek powod nie wykazal. Powod nie zaoferowal W tym zakresie Zadnych, miarodajnych érodkow dowodowych, zaréwno na etapie postepowania I instancyjnego, jak i apelacyjnego, tym samym nie sprostai obowiqzkom z art. 6 k.c. i art. 6232 k.p.c. W ocenie sqdu II instancji bralc jest zwiegzku przyczynowego pomiedzy zlozeniem Wniosku 0 ukaranie a tyxh, Ze powéd nie pozostaje w zatrudnieniu. Na Wzgledzie trzeba mieé rowniez to, 2e nawet Agdyby powod Wykazai bezprawnoéé dziaiania fimkcjonariuszy Skarbu Pafistwa, to some przez sie nie powoduje to powstanie obowiqzku --- STRONA 14 --- odszkodowawczego przy braku szkody Qaor. wyrok Sqdu Najwyzszego z dnia 27 sierpnia 2008 r.,IICSI<132f08, LEX nr 465603). I 1 Niezaleznie od przyjecia, Ze pozwanemu w zakresie ztozenia wniosku 0 ukaranie w stanie faktyoznym sprawy nie mozna przypisaé bezpravmego dziatania skutkujqcego odpowiedzialnoécia, odszkodowawczq, to podzielié naleialo ocene sqdu pierwszej instancji, Ze powod nie wykazalr, Ze jakiekolwiek jego dobro osobiste zostaio naxuszone przez pozwanego W stopniu uzasadniajqcym przyznanie mu zadoééuczynienia na podstawie art. 448 k.c. Na podstawie art. 448 k.c. kompensowana moze byé krzywda, a wiec szkoda niemajqtkowa wywohana naruszeniem dobra osobistego, polegajqca na fizycznych dolegliwoéciach i psychicznych cierpieniach pokrzywdzonego. Sqd nie ma przy tym obowiqzku zasqdzerfia .'ZE1d0!'§(§1.lCZyI1i6i1iE1 W kazdym przypadku wyrzqdzenia krzywdy naruszeniem dobra osobistego. Nie mozna uznaé, 2e podstawz; do takiego zasqdzenia bylyby ujemne odczueia zwigzane ze ztozeniem wnioslku 0 ukaranie. Powod nie wykazal, aby Policja dopuéciia sie takich dzialafi czy zaniechafi, ktore mogtyby w  jakikolwiek sposob naruszyé jego dobra osobiste. Obowiqzek ten spoczywal na powodzie. Tak wiec nie mozna W tej sprawie upatrywaé podstawy prawnej Zqdania zadoééuczynienia W art. 448 k.c. W tej sytuacji na podstawie art. 385 k.p.c. apelacje powoda nalezalo oddalié. Jolanta Sojka  Kardas Barbara Janiak Robert Bogusz